Jak opowiedzieć historię BEZ SŁÓW?

tvgry.pl

W swoim ostatnim materiale na tvgry Kuba opowie o tym, w jaki sposób gry opowiadają historię bez użycia słów.  ✔ DISCORD: https://discord.com/invite/tvgrypl ✔ TWITCH: https://www.twitch.tv/tvgrypl_ ✔ INSTAGRAM: https://www.instagram.com/tvgrypl  Znajdź nas na: IG Oskara: https://www.instagram.com/oskar.wadowski/ IG Kuby: https://www.instagram.com/kuba_paluszek/ X Oskara: https://x.com/o_wadowski

Transcript

00:00Uszanowanko. Gry wideo potrafią opowiedzieć absolutnie przejmujące historie.

00:05To byłoby na tyle w kwestii nie zaczynania ostatniego mojego materiału tutaj od truizmu.

00:09Ale każdy, kto choć czasem siada do grania, by skupić się na historii,

00:13zgodzi się zapewne, że trafił choć raz na fabularną perełkę.

00:17Historie, która wzięła i przydzwoniła mu w skroń, robiąc z głowy wielkie pudło rezonansowe.

00:22Gry robią to podobnie jak książki, filmy czy sztuki w teatrze, głównie za pomocą słów.

00:27Super, słowa są wspaniałym nośnikiem informacji.

00:31Ale gra wideo ze wszystkich mediów dysponuje jeszcze całym arsenałem do opowiadania historii.

00:37Wachlarz narzędzi jest tak duży, że można tu opowiedzieć wspaniałą historię, cudowną fabułę,

00:42nie wypowiadając tak naprawdę ani jednego słowa.

00:54Sztuka opowiadania bez mówienia jest jednak diablo trudna, bo wymaga od twórców ścisłej współpracy,

01:00bardzo jasno ustalonej wizji tego, co tak naprawdę chcą opowiedzieć oraz dobrego pomysłu na to,

01:06jak zrobić to w taki sposób, by gracz najzwyczajniej w świecie tego nie przegapił.

01:11Najczęściej wszystko, co otacza gracza jest tłem do wydarzeń przedstawionych w grze.

01:16Nie przywiązujemy do niego wzmarszu zbyt wielkiej wagi.

01:19Bardziej skupiające się właśnie na narracji gry mają jednak często miejscówki skonstruowane w taki sposób,

01:25by może nie opowiadać historii samodzielnie, ale by te historie w jakiś sposób dopełnić.

01:31Takie zabiegi jak gra światłem, perspektywą, kolorystyką, dźwiękiem tła,

01:35stawianie i eksponowanie pewnych elementów przed naszymi oczami to dobre przykłady,

01:41nawet jeśli świadomie nie zawsze zwracamy na nie uwagę.

01:44Powiedziałbym nawet, że jeśli nie rzucają się one w oczy, to oznacza, że twórcy w zasadzie zrobili po prostu dobrą

01:49robotę.

01:50Weźmy sobie za przykład Cyberpunka, gdzie zwracano bardzo dużą uwagę na narrację właśnie środowiskową,

01:55ale odnoszę wrażenie, że do kolejnej potęgi podniesiono to w dodatku widmowolności.

02:00Night City jako całość jest bardzo wyrazistym miejscem i nawet jeśli można cyberpunkowi trochę rzeczy zarzucić,

02:07tak przejażdżki po mieście potrafią być wspaniałym przeżyciem i to nie tylko dlatego,

02:12że wizualnie jest to nadal powalający widok.

02:16Miasto to jest zwierciadłem społeczeństwa, pokazuje nam jacy ludzie tu żyją.

02:21Symuluje nam, że V jest tylko mrówką w tym wielkim mrowisku pełnym wszczepów, przemocy,

02:27konsumpcjonizmu, używek i społecznego rozwarstwienia.

02:29A Dogtown wprowadza tę i tak już ambitną wizję na jeszcze wyższy poziom,

02:34dając nam kawałek miasta ze szczególną historią, którą poznajemy nie tylko czytając miliard notatek tekstów,

02:42wystawiając się na ekspozycję fabularną.

02:44Widzimy te historie wszędzie wokół, od opuszczonych, porośniętych bluszczem maszyn wojskowych,

02:50pogórujące nad krajobrazem szkielety niedokończonych budynków.

02:54Widzimy to od razu, że w to miejsce w jakimś momencie megakorporacje wpakowały masę pieniędzy.

02:59Widzimy, że miała to być niemal utopijna laurka dla postępu,

03:03z pomnikami na cześć nauki, sztuki.

03:06Mocny kontrast dla reszty Night City, przynajmniej w tym pierwotnym założeniu.

03:10Widzimy, że w jakimś momencie ktoś się o ten kawałek ziemi mocno pokłócił,

03:15że zbuntowany Kurt Hansen rządzi tu teraz żelazną ręką.

03:19Na Digital Dragons w 2024 roku o Doctown opowiadał Sebastian Fijał,

03:26Senior Environment Artist w CD Projekt Red i zwrócił on uwagę na to,

03:30jak bardzo ważne jest budowanie odpowiednio środowiska zarówno w skali makro, jak i mikro.

03:37Przywołał on budynek stadionu, a dokładniej mówiąc wpakowany w sam jego środek frachtowiec.

03:42Polowe warunki, w jakich ta enklawa, jaką jest Doctown, się narodziła,

03:46wymagała zdecydowanych, nieszablonowych działań.

03:50Jakoś trzeba było ustabilizować nadal toczące się tu życie,

03:53a podstawą, absolutnym minimum, jest tu oczywiście dostęp do energii elektrycznej.

03:59I widzimy, że ów frachtowiec jest nadal sprawny i że ludzie Hansena

04:02zwyczajnie pociągnęli od niego szereg kabli, żeby zasilić całą dzielnicę.

04:07Wyłania się nam więc tutaj obraz dowódcy, który z wojskowym nastawieniem

04:11sprawia, że rzeczy po prostu działają, który myśli praktycznie i działa z tym,

04:16co ma akurat pod ręką.

04:18Detal, który buduje nam obraz Hansena, zanim go jeszcze w ogóle w grze spotykamy.

04:22Z drugiej strony Sebastian przywołuje też obskurną łazienkę w bazie wypadowej,

04:27do której na jakiś czas trafiamy w fabule i wspomina anegdotę,

04:31w której jedna z grających osób otwarła drzwi i zawróciła.

04:35Dlaczego o tym mówię? Cóż, to zdrowa reakcja na syf, brud i obrazowo mówiąc

04:41chlew obsrany gównem. Ktoś, kto to zaprojektował i zrobił,

04:45odwalił kawał zwyczajnie superroboty, bo to wywołało u gracza

04:49dokładnie zamierzone emocje, to obrzydzenie zupełnie takie,

04:53jakie towarzyszyłoby nam w rzeczywistości.

04:55Gdybyśmy na przykład weszli do takiej łazienki na postoju przy autostradzie,

05:00każdy kto był wie o co chodzi.

05:02Stworzenie dobrej narracji środowiskowej w grze to także o tyle trudne przedsięwzięcie,

05:07że twórcy muszą zmierzyć się z bodaj największą siłą,

05:10ale także i największym wyzwaniem tej natury gier wideo.

05:14Interaktywnością.

05:15Książkę można napisać dokładnie tak, jak chcemy.

05:18Film nakręcimy i zmontujemy z konkretnych ujęć, kadrów

05:21i według jednego scenariusza.

05:23W grze za to gracz niemal w dowolnym momencie

05:26może nie tylko obrócić kamerę w zupełnie innym kierunku,

05:29lecz także pójść zupełnie gdzie indziej,

05:31zrobić coś innego niż twórcy sobie skrzętnie zaplanowali.

05:35I to, moi drodzy, jest absolutne piekło.

05:38Jeśli mamy ambitne założenie, żeby gracz zobaczył wszystko,

05:41co mamy w naszej grze do pokazania,

05:43to możemy równie dobrze próbować nadmuchać sieć rybacką

05:45albo też całkowicie odebrać mu kontrolę,

05:48ale wtedy jednocześnie odbieramy mu swobodę,

05:50więc całość utworu mocno na tym cierpi.

05:53Mam nadzieję, że ktoś odnajdzie to nagranie

05:57i odsłucha go akurat w dogodnym momencie

06:00między jedną walką i drugą.

06:03Można naturalnie gracza jakoś próbować nakierować,

06:06przyciągnąć uwagę i tu chyba najpopularniejszym rozwiązaniem

06:09są znane nam dobrze audiologi

06:10albo notatki, które poszerzają naszą wiedzę o przedstawionym świecie.

06:14Można spędzić godziny na czytaniu cudzej korespondencji

06:17w Deus Exach czy Falloutach,

06:19przeglądaniu ksiąg w Skyrimie

06:21czy czytaniu gazet w Detroit Become Human,

06:23żeby lepiej zrozumieć otaczający nas wirtualny świat,

06:27ale i zbudować złudzenie,

06:28że zamieszkują go prawdziwi ludzie

06:30ze swoimi zmartwieniami i ambicjami.

06:32Przy czym taka forma to też coś,

06:35czym ja na przykład jestem nieco zmęczony.

06:37To stary i sprawdzony sposób,

06:39godny marnego popisa,

06:40a ja jednak zawsze dopingowałem numer na bisowi.

06:42Niech będzie pomysłowo, nie tylko za pomocą słów.

06:45Tam będą palmy, a tam ogrody.

06:47Figowce, bananowce, daktylowce, wierzby płaczące, brzoza.

06:49A tu malutkie geranium.

06:51I inna liga w kontekście narracji środowiskowej

06:54to moim zdaniem Journey.

06:56Gra, w której nie pada ani jedno słowo,

06:58w której cała fabuła opowiedziana jest

07:00za pomocą obrazu, dźwięku i gameplayu.

07:03Gra z ukrytym co-opem,

07:05w którym porozumiewasz się z innym graczem,

07:07ale zupełnie bez słów,

07:08a jednocześnie emocjonalnie ta gra potrafi poruszyć na wskroś,

07:13więc impakt wcale nie jest mniejszy,

07:14jeśli nie zasypiemy gracza dodatkowym tekstem

07:17czy godzinami dialogów.

07:18Wręcz przeciwnie,

07:19kiedy mózg nie dostaje wystarczająco dużo informacji,

07:22by zaspokoić ciekawość,

07:23zrozumieć z miejsca świat przedstawiony,

07:26staje się tym bardziej wyczulony

07:27na jakiekolwiek inne bodźce.

07:29Chłonie tym bardziej inne sygnały.

07:31Wskakuje w stan imersji.

07:33I kiedy zaczynamy rozumieć historię,

07:35bardziej wczuwamy się w tę tajemniczą, niemą postać

07:38i prawdziwie przeżywamy jej drogę,

07:40trudy wędrówki,

07:42chwile zwątpienia i osiągnięcia.

07:44Nawet jeśli wydarzenia te są fikcją,

07:47emocje przez nas odczuwane są w stu procentach prawdziwe.

07:50Podobnie jak w przypadku choćby stresu.

07:52Ludzki mózg nie widzi różnicy,

07:54czy widzimy prawdziwego tygrysa,

07:55czy tylko wyobrażamy sobie,

07:57że zaraz na nas wyskoczy zza rogu.

07:59Reakcja chemiczna jest z grubsza ta sama.

08:02Tę oszczędność w dawkowaniu nam informacji

08:05dobrze wykorzystało także zeszłoroczne Claire Obscure.

08:08Na pierwszy rzut oka oczywiście gra

08:10nie szczędzi nam ekspozycji fabularnej

08:12w postaci dialogów z brawnymi postaciami.

08:15Mamy też oczywiście klasyczne audiologi

08:17zostawione przez poprzednie ekspedycje,

08:19więc jest absolutna klasyka.

08:21Za co jednak bardzo szanuję Ekspedycję 33,

08:24to jak wstrzemięźliwie dawkuje informacje

08:26o przedstawionym świecie.

08:27Nie mam nic przeciwko growym encyklopediom,

08:29które jak w Kingdom.com, czy Mass Effectie,

08:32czy innych grach Bioware

08:34wyczerpują ciekawość gracza

08:35na temat każdej postaci, technologii,

08:38zdarzenia historycznego i średniowiecznych latryn.

08:41Nie lubię natomiast obecnego trendu

08:43zbyt częstego tłumaczenia graczowi

08:45w grze wszystkiego, tak łopatologicznie,

08:48wszystkiego co go otacza.

08:49Infantylizacja przekazu prowadzi

08:51do absurdalnych sytuacji,

08:52w których gracz nie ma jakiejkolwiek przestrzeni

08:55do samodzielnego odkrywania świata,

08:57do zgadywania, co jego zdaniem się tu dzieje.

09:00Takie insight, czy właśnie kleropski ur,

09:02robi to z drugiej strony wybornie.

09:04Maluje.

09:06Przed nami intrygujący świat,

09:08który operuje znanymi nam elementami i symbolami.

09:11Widzimy wszak na przykład wieżę Eiffla,

09:14ale miesza się to tam też ze sporą dawką dziwności,

09:17oniryzmu, abstrakcji.

09:19Widzimy, że coś tu bardzo mocno poszło nie tak,

09:22ale nie wiemy jeszcze co.

09:23Rozumiem, że dla jednych może to być irytujące,

09:26ja to natomiast absolutnie kupuję,

09:28bo gra zmusza do zadawania pytań,

09:30nie dając odpowiedzi właściwie aż do samego końca,

09:33ale to właśnie wtedy do gry wchodzi

09:35najmocniejszy komponent naszych komputerów i konsol.

09:39Wyobraźnia.

09:40Nie musimy już jak w grach tekstowych

09:42wyobrażać sobie świata,

09:43ale zadajemy sobie wówczas pytanie,

09:45co się tu stało?

09:47I kiedy możemy w naszej interpretacji popłynąć,

09:50to znak, że środowiskowa narracja zadziałała.

09:53Ciekawym aspektem, o który chciałbym jeszcze również zahaczyć,

09:56jest to, jak w grach,

09:58tak mocno jak chyba w żadnym innym medium,

10:00można pokazać także środowisko,

10:02które reaguje na wydarzenia fabuły.

10:05Jak gracz może mieć faktyczny,

10:07lub nawet iluzoryczny wpływ na nie.

10:09Bo narracja środowiskowa może być zbiorem

10:11pojedynczych minihistorii,

10:13jak w Red Dead Redemption 2,

10:15gdzie każda chatka na powoli oswajanym dzikim zachodzie

10:18zdaje się opowiadać co nieco o mieszkających w niej ludziach.

10:21Albo w Falloutach,

10:23ze starannie przygotowanymi dioramami

10:25ofiar dnia spadających bomb.

10:27Ale może także wejść w rolę osobnej postaci.

10:30Zagrać swoją własną rolę.

10:32Spec Ops The Line pokazuje to bardzo dobrze.

10:35W sposób początkowo subtelny,

10:36później coraz bardziej dobitny,

10:38wydaje się odzwierciedlać

10:39nie tylko stan psychiki Walkera,

10:41ale także być jego sumieniem,

10:43dźgającymi go wyrzutami sumienia.

10:46Fizycznie odczuwamy to schodząc wraz z fabułą coraz głębiej,

10:49tak wertykalnie, jak gdyby w kolejne kręgi piekła,

10:52a pozbawione oczu postacie na zniszczonych muralach,

10:55niemi świadkowie zbrodni wojennych i okrucieństwa,

10:58nie są w jednym procencie subtelne w swoim przekazie.

11:01Nie chcemy tego oglądać.

11:04O tym awansie środowiska do roli bohatera,

11:06aktora w przedstawieniu,

11:08mówiła na przykład Miriam Bellart,

11:10która pracowała między innymi przy GTA V.

11:12Narracja środowiskowa daje nam ogrom możliwości,

11:15gdzie za pomocą świadomych decyzji możemy przekazać wiele niewerbalnych informacji,

11:20które gracz zupełnie nieświadomie automatycznie sobie odkodowuje,

11:25bo jest przez kulturę już w pewien sposób zaprogramowany.

11:28Bellart swoją drogą z wykształcenia architektka

11:31podaje również bardzo ciekawy, niepozorny przykład schodów.

11:34Schody w grach!

11:35Możemy stworzyć je według oficjalnego,

11:37ogólnodostępnego wzoru na schody,

11:40dostosowując wysokość stopni do długości kroku przeciętnego człowieka.

11:44Możemy także jednak stworzyć je nieco mniejsze,

11:47by bohater heroiczny pokonywał je z łatwością,

11:50jak gdyby w ogóle bez wysiłku.

11:52Możemy stworzyć je nieznacznie większymi,

11:54bardziej stromymi,

11:55co podkreśla z drugiej strony gameplayowo i wizualnie,

11:58że przed graczem jest jakiś wysiłek,

12:00że czeka go jakaś droga do pokonania.

12:02Być może wymagać to będzie na przykład

12:04osobnych animacji czy audio

12:06zapania do mikrofonu,

12:08ale dokładnie o tej współpracy mówiliśmy dosłownie przed chwilką.

12:11To oczywiście tylko przykład,

12:12ale nawet coś tak niepozornego jak schody

12:15może tworzyć czy współtworzyć jakąś narrację,

12:18nieść ze sobą jakąś historię,

12:20albo nawet lepiej opowiadać ją na bieżąco.

12:23To chyba właśnie najbardziej mi się podoba,

12:25że narracja środowiskowa

12:26to nie tylko pytanie, co się tu stało,

12:29to także aktywne tworzenie pewnej historii

12:31w czasie rzeczywistym,

12:32szereg decyzji, także gracza,

12:34na którą to środowisko ma jakiś realny wpływ.

12:37Jak mawiał Todd Howard,

12:39widzisz tę górę, możesz tam podreptać.

12:42Emergentna narracja w takim Breath of the Wild

12:45czy Shadows of Doubt

12:46to oczywiście skrajne przykłady,

12:48ale nawet tak liniowe produkcje

12:50jak Bioshock czy Hellblade

12:52mają w sobie ten pierwiastek.

12:54Bo choćbyśmy nawet zebrali

12:55zespół najznamienitszych specjalistów,

12:58weteranów ustawienia wirtualnego przedstawienia,

13:01jakiś gracz zawsze wyrwie się

13:03z tej zaplanowanej skrzętnie narracji.

13:05Choćby wszystkie podprogowe i nadprogowe sygnały

13:08prowadziły go do lewego korytarza,

13:10on najprawdopodobniej zajrzy w prawo.

13:13Może bezrefleksyjnie,

13:15może złośliwie,

13:16a może z czystej, dziecięcej ciekawości.

13:19Ale to uwielbiam w grach,

13:20że gracz nie jest tylko widzem w spektaklu,

13:23tylko właśnie swoim graniem

13:24bierze udział w fabule,

13:26podejmuje szereg decyzji

13:27w każdej minucie rozgrywki

13:29i to również ma ogromny wpływ na to,

13:31jak kształtuje się jego narracja.

13:33Niekoniecznie będzie ona zgodna z tym,

13:35co zaplanowali sobie twórcy,

13:37ale to na szczęście nie jest

13:38rozporawka maturalna z języka polskiego,

13:41gdzie obowiązujecie jedyny słuszny klucz odpowiedzi.

13:43Nawet książka,

13:44wydawałoby się utwór zamknięty,

13:46napisany w konkretny sposób,

13:47z użyciem konkretnego zasobu słów,

13:49liniowy,

13:50nie mówię o książce paragrafowej,

13:52jest w stanie tak bardzo podzielić odbiorców,

13:55co do interpretacji jego zawartości.

13:57A co dopiero gra wideo,

13:59gdzie odbiorca tekstu kultury

14:00jest na scenie razem z aktorami i scenografią.

14:04To, co gracz wnosi od siebie do gry,

14:05swoje doświadczenia, swoje decyzje,

14:08przekonania, nastroje, emocje,

14:10to, co zjadł na drugie śniadanie,

14:11wszystko to realnie kształtuje

14:13jego odbiór gry wideo.

14:15I z całym moim ogromnym szacunkiem do słowa,

14:18tutaj często nie jest potrzebne nawet jedno.

14:24Dobrze, dotarliście razem ze mną aż tutaj,

14:27do końca mojego ostatniego materiału,

14:29który przygotowywałem dla Was na tym kanale.

14:32Była to dla mnie wspaniała podróż.

14:34Nie oddam powagi tego odczucia,

14:36nawet jeśli powiem,

14:36że było to dla mnie spełnienie marzeń.

14:39Od czasu, kiedy 12 lutego 2018 roku,

14:42jeszcze na TV Gry Plus,

14:44pojawił się mój pierwszy,

14:45jeszcze współpracowniczy materiał,

14:47bardzo dużo się nauczyłem.

14:48Niezmiennie, do samego końca,

14:50przez te wszystkie kadrowe rewolucje i zawirowania,

14:53miałem okazję obserwować

14:54i uczyć się od najlepszych.

14:57Dziękuję wszystkim i każdemu z osobna,

14:59z kim miałem okazję tu współpracować,

15:01kraść tematy, kłócić się o gierki,

15:03zarażać entuzjazmem i dzielić stresami,

15:05których też przecież tutaj nie brakowało.

15:08Mimo to miałem okazję mówić o grach wideo,

15:11jednej z moich największych pasji.

15:13Mogłem dzielić się radością,

15:15narzekaniem i suchymi żartami

15:17i byli ludzie, którzy chcieli o tym słuchać.

15:20Nie powiem, byłem tym faktem zaskoczony.

15:22Do dzisiaj jestem.

15:23Dziękuję wam za to,

15:25jak miło mnie tu od samego początku przywitano.

15:27Za każde dobre słowo,

15:28trafną uwagę, celną krytykę

15:30za czas, jaki poświęciliście moim materiałom,

15:33bo to chyba najcenniejsza waluta,

15:35jaką można w ogóle komuś zapłacić.

15:37Mam nadzieję, że dało wam to

15:38choć odrobinę radości.

15:40Jeśli wpadliście dzięki mnie

15:41na jakąś przynajmniej jedną ciekawą grę,

15:43to ja jestem zadowolony.

15:45Jeśli ktoś dzięki mnie przeszedł

15:47Spec Ops The Line,

15:48to jestem wniebowzięty.

15:50To pewnie nie koniec mojej twórczości internetowej.

15:52Od jakiegoś czasu działamy

15:54ze Smoczem i Rusnarem

15:55na kanale Niewyspani,

15:56gdzie oczywiście zapraszam,

15:57choć będzie to raczej projekt

15:59z gatunku po godzinach,

16:00bo trzeba jednakowoż

16:01opłacić z czegoś rachunki.

16:03To była prawdziwa przygoda.

16:06Dziękuję wam serdecznie za uwagę.

16:08Trzymajcie się.

16:09Cześć.

16:15Dziękuje.

16:16Dziękuje.

16:17Dziękuje.

16:18Dziękuję.

Category

Transcript

Comments

Recommended