00:00ุชธ์ สุด สุด สุด สุด สุด
00:28ราชมุดถอย
00:32แต่เน้าเปล่า
00:34เมื่อกี้
00:36ตอนที่
00:37ตัดสินโรงโทษ
00:39วัย Whatever 기자
00:41ท 따น ก็ได้เห็นแล้ว
00:44ไม่สาว
00:45ท foundations รู้สึกอย่างไร
00:47เอ่อ
00:48วัยมิง
00:50ทําที่คิดชั่ว
00:51อย่างมาหันนัก
00:52สมควรตายแล้ว
00:55ท่านเปล่ากับสินกัน Oi
00:56ได้อย่างเทียงทรム
00:59ข้ารู้สึกเรื่องสายยิ่งนัก
01:01อย่าเพิ่งเรื่องสายข้าเร็วไปน
01:04ัก
01:04ตอนนี้ถึงตาของท่านแล้ว
01:08เมื่อกี้เบ้ยมิงพูดไปชัดเจนแล
01:10้ว
01:11ว่าเรื่องนั้นไม่ได้เกี่ยวข้อง
01:12กับข้าเลย
01:14ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องหรือไม่น
01:16ั้น
01:17นั้นเป็นเรื่องที่ข้าต้องแต่ส
01:18วนท่านต่อไป
01:22อย่าแกท่านจะไปแต่สวนข้าเรื่
01:23องอะไร
01:25ในมือข้ามีอีคดีน ชิ้นเส
01:29ียงเหลียนจากหมู่บ้านจากกูล
01:31เฉิน ฟองสามีเฉินสื่อใหม่ อัก
01:34ตันยูและทิ้งลูกทิ้งเมี
01:36ย
01:37และท่านคือจำเลยที่ถูกป้องร
01:40้อง ไม่สาบว่าท่านจะแก้ตัวย
01:43ังไง
01:54ท่านพ่อท่าแม่ของค่า สีช
01:56วิตเพราะว่าอดอยากที่บ้านเก
01:57ิด ตอนนั้นค่อยอยู่ในเมืองหลว
02:00งเจืองไม่รู้เรื่องอะไร
02:03ค่ารู้ดีว่าค่าผิดฐานอัก
02:05ตันยู ค่อยดีรับการลงโทษ
02:09จากใต้เท้าเปล่า
02:11ดี แล้วขอหาทิ้งลูกทิ้ง
02:15เมียล่ะ จะทำยังไง
02:19ท่านเป๋า สามีพรรยาในโลก ไม
02:24่ใช่จะอยู่กันจบแก้เท่า
02:26และท่านเป๋าจะลงโทษข้าเพรา
02:29ะเรื่องนี้ ข้างก็ไม่มีอะไรจะพูด
02:32แล้ว
02:34อืม ท่านยอมรับตรงไปตรงมา
02:38ดี
02:38ในเมื่อท่านอยู่บนบันลัง ข้
02:42าเองไหนเลยจะกลาบบิดพริ้ว
02:46ข้าเพราะรับการลงโทษจากท
02:48่านแล้ว
02:49ช้าก่อน นี่เป็นแค่คำฟองร้อง
02:52ของชิ้นเสียงเหลียน
02:54แต่ข้ายังมีอีกขดีนึง ที่
02:57เกียวข้องกับท่านด้วย
03:00ท่านเป๋ายังมีขดีอะไรจะตายสู
03:02ญข้าอีก
03:03พร้อมแปลงฐานะ แอบแต่งงาน
03:05ใหม่
03:06ลอกรูงห้องเต ลบรูเบื่องสูง
03:09แต่ท่านเป๋าท่าน
03:11ข้าดีนี้ไม่ต้องมีโจทย์ ท
03:13ุกคนต่างฟ้องร้องได้
03:15ข้าปกคร้องใครฟง ข้ายอมมีหน
03:18้าที่นี้โดยจรง
03:20ท่านเป๋า นั่นเพราะเว้ยมิงป
03:23ะครับข้า
03:24ข้าไม่เห็นเว้ยมิงปะครับแต
03:26่งงาน
03:27กับเฟ้นท่านใช้ทานะรา× تสบ
03:29ุทธเคย
03:30ออกคำสั่งใช้งานเว้ยมิง แล้ว
03:32จ้าให้เชื่อได้ยังไง
03:34แต่เท่าเป๋า...
03:36progressed
03:36Ärท่านวางกับหนักให้ฆ่าข้า
03:37ป.*–
03:38ทุกคน
03:40หากไม่ใช่เพราะท่านโรบในรา
03:42flats
03:43บธ bẩ BBC
03:44จะมาตกอยู่ในสามิดได้ยังไง
03:47แต่เท่าเป๋า...
03:49ค่าเป็นที่ราชบุตเคย ในรา
03:51ชนิกูน
03:53สารไคฟง ไม่มีอำนาจจะมา ตายส
03:55ูนค่า
03:57ราชบุตเคย
03:59ท่นดูให้ชัดสิ
04:04เรื่องประหาร 3 หัวที่ห่องเตตรพ
04:06าร์ทานให้ค่านั้น
04:08ค่ามีอำนาจประหารก่อน
04:10แล้วรายงานทีหลัง สมมยอตไ
04:12ตสวนสัมใบได้
04:13�毫ก็เข้าหวังไว้เฝ้า พร้
04:16อมกับค่า
04:16ให้ห่องเตตรสงตัดศิรFS
04:22ท่านเจ้าอยู่ที่นี่ อย่าคิดนี้
04:25ไปหน่อย
04:25เจ้าหน้าเท
04:26ขอรับ
04:28พอดหมวกับทุดประจำตัวออกก
04:30่อน
04:30ขอรับ
04:31แต่ท่าเปล่า ท่าน
04:52เธอนสื่อใหม่
04:54เมื่อรับพระเกราณา ได้เป็นจอง
04:57หวน
04:58ควรเฉิดชู่วงจากกูล รับสุ
05:01กร่วมกัน
05:03แต่เจ้ากลับหลงราบยดสันเส
05:06ริน
05:06ทอดทิ้งผู้ร่วมทุกร่วม
05:08สุก
05:09พร้อมแปรงฐานะเข้าสู่ราช
05:11วง
05:12ไร้ความเป็นคน คิดค่าลูกเมี
05:14ย
05:15สำหรับคนเร็ว ที่ทรยศหักห
05:17ลัง
05:18ลืมพระคุณฉ่եนkiego
05:20ถ้าปร่อยให้รอยนวน สบายอยู่เ
05:22นื้อกฎหมาย
05:23ความเป็นทำและกฎหมายจะ deserve Oft JUDGE
05:29ด้วยความเป็นทำ กำตามสนอง
05:32แต่ขายฟ้ากว้างใหญ่ ไม่อาจล
05:35อดพน
05:36ข้าจะลงโทษประหานท่านตามกฎ
05:38หมายของตาสรง
05:41ข้اصครับ
05:45ไม่นะ kisses Amen
05:48трิบรGot Manod!!
05:49ในเท่าเป้า ในเท่าเป้า
05:51ในเท meteor
05:54ไม่
05:55ไม่นะ
05:55ในเท่าเป้า แม้ตาร์ทด้วย
05:58แม้ตาร์ทด้วย
06:00ไม่นะ ไม่
06:02พี่เข้าเกดแล้ว
06:05ให้เราช่วยกันด้วย
06:06อง์หญิงช่วยกันด้วย
06:08ให้เข้าส하신หมู่เพาย้าจะเลิน
06:10พันพิ
06:34เป้าเจิด
06:35กราบทูนไทยเห่า
06:37ในสารนั้นมีกฐของราชสำนั
06:40ก
06:41ตอนนี้มีเครื่องประหารที่ห้องเต
06:43่พระราชธาน
06:45ขออ Gul ที่เบาเฝิงไม่อัจถวายบ
06:48ังคมพระองค์ได้
06:50ข้ามันได้มารับการถวายบังค
06:52ม
06:53ข้ามมาเพื่อถามว่า ท่انคิดจะทำ
06:56อะไรกันแน่
06:57ทูนไทยเห่า
06:59กรามมกำนางตัดสินคดี และโ
07:02ลงโทษตามกฎหมาย
07:04ที่ข้าถามก็คือ ทำไมจับราช
07:07มุตเคย
07:07มาทอดมวก ทอดเสื้อกลุม โลงโ
07:10ทษเฉ่น
07:11ทูนไทยเหา
07:12เชิญสื่อเม่ยคือนักโทษที่ก
07:14ระมมกำลังตัดสินลงโทษอย
07:16ู่
07:16บางอาจ
07:19ราชบุทเคยเป็นถึงราชนิก
07:21ูล
07:22ท่านไม่มีkemiesจัดสิน
07:23ไทยเหา
07:25บัศนี้
07:26มีเกรื่องประหานหัวบังกรที่
07:27ห่องเตร์ประทานอยู่
07:29ฆ่าขอให้ห่องเตร์อพยโทษแล
07:32้ว
07:32ราชโองการกำลังจะตามมา
07:35แต่ตอนนี้กระม่อม ยังไม่ได้ร
07:38ับราชองการเลย
07:41ราชองการยังมาไม่ถึง ข้าก็ส
07:44ั่งให้ปล่อยคนไม่ได้ใช่มั้ย
07:46ไทยห้า ตามกฎหมายของต่าทร่
07:49วงระบุกไว้อย่างชัดเจน
07:51วังหลังห้ามยุ่งเกียวกับ
07:53การปกครอง
07:55เป๋าจึง
07:58ทหาร
07:59พยายังแล้วค่ะ
08:00ชิงตัวมา
08:01พยายังแล้วค่ะ
08:03ผมอรักจัน ขอรบต้อยเท่า
08:06ในสารนี้ ถ้าคล้ายก้าชิงต
08:08ัวนักโทษ
08:09ให้ประหารได้ไม่ละเว็น
08:17ดีนี่เป้าเจอ
08:18วันนี้ถ้ากล้าประหารราชมุด
08:20เคย
08:21ค่าก็จะทำให้ท่านหลุดจากตำแ
08:23หน่ง
08:23เสียใจตลอดชีวิต
08:25ไทยเห้า
08:32โรษสมทอดพระเนศ
08:37คำว่าสุจริตเที่ยนทํานั้น
08:39มีได้เป็นแค่เครื่องประดับ
08:41เพื่อความดูเด่
08:51ราประทัพเจ้าเมืองไขฟงนี้
08:54ฝาบาดพระชธาน
08:56หุนนางขาดหวัง
08:58ราศดอนมุ่งหวัง
08:59ให้รักษากฎหมาย
09:01แล้วจะต้องมาเปรียนบล้าง
09:03เพื่อเฉินซื้อมือยได้
09:04ยังงั้น generate
09:06úpนี้เพื่อปกป้องนักโทธ
09:09ไทยเห้าอาจจะทรงปลดกระบ่
09:11ำ
09:12ไท่เขา เดี๋ยวว่าเต็มมัวค
09:16ุ้นนางเลย
09:18ต่อให้เป็นหัวของเป๋าเจิ่ง
09:20เอง
09:21วันนี้ก็ตกประหารชีวิตของเฉ
09:23ินซื้อให้ได้
09:31เจ้าหนาที
09:32ขอรับ
09:34เปิด
09:35ขอรับ
09:36ขอรับ
09:37ไท่เขาช่วยด้วย
09:38โอ้ยช่วยกันด้วย
09:39ดึง เอท่าเขา
09:41настолькоช่วยกันด้วย
09:43อง вашиเจ็อJO ช่วยกันด้วย
09:46ช่วยกันด้วย
09:48ช่วยค่า
09:49ช่วยกันด้วย
09:51โอフ
10:00เป้าเจิม
10:01ราชร才 Irelandมาถึง
10:03หรือเจ้าจะทําตามอ commenting
10:05ไม่แยะแสราชรway แปล should be
10:10ขอบคุณทุกคน!
10:19เฮ้าเจ้า!
10:24เจ้าเจ้าเจ้า!
10:57ท่านพ่อ ท่านแม่
11:03ถ้าหากได้เท่าเบาลงโทษซื้
11:05อเมื่อยไปแล้ว
11:08นับจากนี้ไป ลูกที่น่าสงสาร
11:12ทั้งสองก็ไม่มีพ่ออีกต่อ
11:14ไปแล้ว
11:42นับจากนี้ไป ลูกท่านแม่
11:44นับจากนี้ไป ลูกท่านแม่
12:07ที่MB นะ
12:07นั้น ที่สุดที่ทาวเป้า ก็คำ
12:08ตามสัญญา
12:09ไม่ปล่อยให้เชิญสื่อใหม่ พ้น
12:11เงิ้มมื้อกฑ์หมาย
12:13เพียงต่อ
12:15ข้าตอบแทนที่จ่ายก็คงเม่
12:17น้อย
12:20หลังจากแต่เท้าเข้าว่างแล้ว
12:22ต้องถูกลงโทษยังไงบ้างเ
12:23นี่ย
12:25อ้อย..ก็พูดอยาก
12:28ทุกปลดจากตำแหน่ง คงเลี้ยง
12:30ในอยาก
12:31ถ้าพูดถึงโทษไม่รับราช
12:33โอกนการ
12:34ก็อาจจะมีโทษถึงชีวิตได
12:37้
12:38แล้ว แต่เท้าเป๋าไม่ทราบเลยว่
12:40าจะลงเอออย่างนี้
12:42แต่ทาวctureบนี้
12:43แล้วยังจะไปอีกเหรอ
12:45นี่คือสิ่งที่ท่านต่างจากคน
12:47อื่น
12:48ถ้ารู้ว่าจะเป็นอย่างนี้
12:57ค่ายอมค่าเจอนสู่หมายต่อแต
12:59่แรกสน mentally
13:00แต่เธาจะไม่ต้องเหลือร้อนด้วย
13:02ไม่นะ Gesellschaft
13:05แต่เธาไม่อยากจะเห็นเจ้าใช้วิธ
13:06ินี้
13:08ไม่งั้น คงไม่ยืนหยัด
13:11จ้าประหารเฉ Walker
13:14ในใจของแต่เธา
13:16ก็รักษากฑหมายความถูกต้อง
13:19ยิ่งใหญ่เหนือสิ่งอื่นใน
13:22เหน standpoint ก็เท่ากับว่า
13:24หัวไปก่อนทำร้ายแต่เท้า
13:27ไม่ใช่อย่างนั้น
13:29โดยนิสายของแต่เท้า
13:31เดิมท่านก็ไม่ยอมปล่อยเช ignorant
13:34เพียงแต่ว่า
13:36อาจไม่ถึงกับชนกับห้องเต
13:37้
13:39ท่านกองสุน
13:40inn Nicki
13:41น่อนนี้เราไม่สามารถที่จะช่วยอะไร
13:43ได้เท้าเปล่าได้แล้วอย่างนั้น
13:44เหรอ
13:46ยากมาก
13:49แต่เท้ากับ σεในเท้า
13:51เกิดคัดแยงกันโดยตรง
13:53รู้ว่าราชโอการมาถึง
13:54แต่ก็ไม่ยอมรับ
13:57ห้องเต้ย
13:58แม้ให้ความสำคัญกับใจเท้
14:00า
14:01แต่ก็ทรงต้องปกป้องสักษี
14:03ของท่าน
14:07ยังมีอีกความหวังหนึ่ง
14:16ความหวังอะไร
14:17บอกค่ะสิ
14:19ท่านอองแปล
14:22จริงด้วย
14:23ทำไมค่ะลืมนั่นถึงท่านอองนะ
14:25ถ้าในโลกนี้
14:26จะมีใครพูดให้ของเตปีดพระไท
14:28ยได้
14:29เกลงว่าคงไม่ต่าท่านอองแป
14:31ล
14:31เขาจะไปพบท่านอองเดี๋ยวนี่
14:32โอ้ครักจัน
14:34จะมีสิทธิ์เข้าออกวังได้
14:36ก็ไปพร้อมกับท่านอองแปลเลย
14:38ข้าจะรออยู่ที่นี่
14:56ข้าจะรออยู่ที่นี่
14:58ข้าจะรออยู่ที่นี่
15:09และสุดูที่นี่
15:17見 여� Eng Africa
15:25ก็น้าออกครับ
15:27ก็น้าออกครับ
15:28ição Magnisco
15:28ก็น้าออกครับ
15:31ก็น้า bake
15:31ก็น้า presidents
15:33ก็น้าออกครับ
15:51อะไรนะ ท่านเป้าเข้าวังไปแล้วเหล
15:53ือ
15:53หลังจากเลิกสานเต็ดท้าได้ร
15:56ับร่าชงการ ให้เข้าวังดูน
15:59เฮ้ย...ท่านเป้าชึ่งดื่นหนึ่
16:02งนักเป็นแบบนี้อยู่เหลือ
16:03ที่จันเจ้ามาที่เนี่ย เพื่อจะข
16:06อให้ท่านออกช่วยเหลือ
16:08นี่เจ้า จะให้ข้าเข้าวังไปห้
16:12ามห้องเต่อย่างนั้นเหรอ
16:14จะช่วยเจ้าเปล่าได้ มีเพียงท
16:16่านอองเท่านั้น
16:17แต่ว่า ข้าจะไม่เข้าใจเรื่องร
16:23าวทั้งหมดเลยนะ
16:25วางประทายเธอ จังเจ้าจะไปกับท
16:26่านออง
16:27ระหว่างทาง จะได้งานให้ฟังไปด้
16:29วย
16:30ก็ได้ แต่ช้าไม่ได้แล้ว เรียม
16:35เกี่ยวเข้าวัง
16:36เปล่าแล้วค่า
16:43พอจึง
16:44ท่านชักมักอาจนัก
16:47ฉันสื่อหมวย
16:48เป็นน้องเคยของข้า
16:50เจ้าจะข้าเขา
16:51กลับไปหารายงานข้าก่อน
16:53หรือไม่คิดจะฟังความเห็นข
16:54องข้าเลย
16:55ถ้าเข้าอุตสาห์
17:01จะเด็ดไปถึงสาร
17:02แต่กลับห้ามเจ้าไม่ได้
17:05หรือว่า commencer
17:06ไม่แต่ไทยหาก็ไม่อยู่ในสายต
17:07าเจ้า
17:09รู้ทั้งรู้ว่ารักจะโอการไม่ถึ
17:11ง
17:12แต่พันอย่ะกล้าขันขืนว่
17:13ายอมระบ
17:15ปลาอ09
17:17เด็ดจะสันรักของตาทร่ง
17:19มีสารใครฟงเป็นผู้คุ้ม
17:22หรือว่าแพdertดินนี้
17:23เป็นของทักกอร์ตเภ้าเหรอ
17:26กระมอมสมควรตาย
17:28คอยฝ่าบาศปลดลงโทดประหา
17:30Ariel ประหาร Catcher
17:33มันไม่ง่ายอย่างนั้นห47
17:35อากด Kommentare
17:40ฟะบาทจะให้กราหมอมทุวนตาม
17:59ต Hier
17:59ส่ som หรือพарเฉียดฆ่า
17:59แน่นอนซึ่ง...
18:01นึกข้ายังจนอยากฟังพูดกอ
18:03tossกบลักแล้วอย่างไร
18:05กรéntมองมิกรา
18:06ดิ้ยยยันเจ handsome ก็จริงเธอกับ
18:09คำถามข้ามาตามตรง
18:11รักดิ๊กกราว
18:13ทำไมจะต้องถึงอย่าข้าเฉินซื่
18:15อเมื่นนัก
18:17ไม่ทราบฝ่าบาล
18:19ทราบเรื่องขดีของเฉินซื่อเมื่
18:21tuna be
18:23จะกลัดย้อนถามข้าเหรอ
18:25ฝ่าบาท
18:27ต้องประห victorious เฉิญสื่อมา40
18:29เพราะ 1986 บาท Lavish
18:33ถ้าดีฝ่าบาททราบไม่เหมื
18:34อนพ present
18:35ฝ่าบาทที่คงยากที่จะยอมรั
18:39บ
18:39ได้
18:42ไม่ว่าข้าจะรู้เรื่องกันนี้สั
18:43กแค่ไหน
18:44เจอก็เล่วเรื่องทั้งหมดให้ข้าฟ
18:46ังกัวแล้วกัน
18:47แล้วข้าจะตับ leven ตัวสivelใจด้
18:49านเจน
18:49ว่าอีกผิดันไง
18:51รับได้เป็น留點
18:59ตอนนี้เป่าเจิงอยู่ในห้องทรง
19:01อักษร ห้องเต้ไม่ปล่อยเขาแน
19:03่
19:05จะหวางใจเธอ ข้าจะต้องให้ห้อง
19:07เต้ ลงโทษเขาให้ได้
19:10เสด็จแม่
19:13เจ้าก็อย่าเสียใจไปเลยนะ
19:16ราชบุตขือย มีชะตาที่ต้อง
19:18ประสบเคราะกรรม
19:20เสด็จแม่ ลูกไม่ได้เสียใจเพ
19:24ราะเขา
19:25แม่รู้ลีว่าเจ้าสงสารลูก
19:28ในทรง
19:29เอาอย่าง'T ni多 เจ้าก็ยายกลับมาอย
19:32ู่ในวังมาอยู่กับแม่
19:35แต่ยังไง ลูกก็ต้องเกิดมา
19:37ให้ยายลานสองคน ได้อยู่รวมกันเธ
19:40อ
19:42เจ็ดแม่
19:46ไม่เอาเดี๋ยวร้อง
19:48เฉดฏแหม ลูกคิดว่า เป๋าเจํ่
19:53งมาֈได้ผิดหรอก
19:58ลูกแหม ดิเจ้าพูดอะไรออกมาเป๋า
20:03เจ๋งต้องมีความผิดสิ
20:05ไม่ ลูกได้คิดอย่างดีแล้ว
20:09ราชบุตรเคย ทิ้งชินเสียง
20:11เหรียนและลูก programs
20:12ว่านหน้าเค้าก็ทำอย่างนี้กลับ
20:14cine
20:14ไม่เหลือ เขาถูก ว่ายมิงมืม
20:17บังคับ
20:18ว่ายมิงไปบังคับให้เขา Clin ฏẩ
20:20nesse แมวขึ้น therefore
20:20พร้อมแปรงถานะ เพร incomplete นเหมือน
20:22จ้อง
20:23เขาเป็นทางจ่องห่วน
20:25นายเลยต้องกรวขันทีเล็กๆ คนหน
20:26ึ่ง
20:27เพราะว่า เขาเป็นมันดิต
20:28ไม่كิ่พบเจอ swallow
20:30เหลือเหลือไม่มา look at theitorPal
20:42เป็นพระยาษของห้องเต coursesแล้ว
20:44เขาจะแก้แค้นเว้ยมิ๋ก็ได้
20:46จะเอาชีวิตยังไงก็ได้
20:48ทำไมเขายังทำตามคำสั่ง
20:50ทำรายคนตามใจเว้ยมิ๋
20:52รวมถึงให้ฆ่าลูกเมียได้ล
20:54งคอ
20:56ไ้เจ้าหมายความบ้า
20:59ตอนที่เขายอม
21:00ปลอมแปรงเป็นฐาน Node ราชบิด
21:01เคย
21:02เป็นเพราะเขายอมรับเอง
21:05เขาทำเช่นนี้ก็เพื่อนราบยัดสั
21:06Lambda
21:08เสร็จแม่ ท่านเปล่าประหารเขา
21:13ถูกต้องแล้ว
21:14ไม่งั้นวันน่า เขาต้องทำรายลู
21:17กแน่
21:25ฟาบาท เชิญสื่อเมื่อยจิตใจโ
21:28หดเฮียม ยิ่งกว่าเดราชาน
21:31หากฟาบาทจะถามกระม่อมอีกคร
21:34ั้ง กระม่อมก็ยังยืนยันล
21:35งโทษเขาโดยไม่หลังเลย
21:39เรื่องเป็นแบบนี้เองเหรอ
21:41ตอนแรกถึงข้า จะโกรธที่ประ
21:43แปลกฐาณะมาโรกรวงข้า
21:45แต่ก็คิดว่า เพราะก็ถูกไ
21:47ว้มีงบังครับ
21:49แต่ตอนนี้ดูแล้ว ข้าก็สมควร
21:52ตาจริงๆ
21:53ขอพระไทยพี่ค่ะ
21:54ถ้ากล ข้า อยากไม่ได้ยกโทษให้
21:58เจ้า
21:59อองแปด สะเด็ด
22:10สะเด็ดอา
22:16ช่วยได้
22:17เป็น pues
22:20โสเย็ดอา
22:27ให้เธอ Nope
22:31ฟะพาถึงกากจะทำกองเชินเสื้อ
22:32ใหม่แล้ว
22:33คงจะไม่ถามคำถามนี้แน่นอน
22:35เซ nov ข้ารว่าเชินเสื้อใหม่น
22:38ั้ famil degradting
22:39แต่เป้าจึง ก็ยังค่ะมีคว
22:41ามผิด
22:42ทั้งยังผิดจนไม่อาจอภัย
22:44我們的 Service
22:44ถ้าอยากเงินด้วย แม้ encaraฟ้องตาร
22:47ัดให้ Myself
22:48เชินเส醒 months takes away
22:51ก็เป็นน้องเคย used by tit
22:53ถ้าจะข้าเขา ทำไมถึงไม่เอาราย
22:55งานข้ากล
22:56แล้วค่อยลงโทษตามกฎหมาย
23:00ตามความเข้าใจต่อเฉินสื่อเม
23:02ื่อของฝ่าบาทนั้น
23:04การปบป้องจากไทยเหาและองค์ห
23:06ญิง
23:06ฝ่าบาทจะยอมให้ท่านเป้าลง
23:09โทษเขาได้ไหมล่ะ
23:14แต่ว่าเศรดแม่ประทิศาลเคย
23:16ฟง
23:16เขากลับให้เห็นแก่พระพัก
23:18ทั้งยังกล้าเทียงเศรดแม่
23:22ฝ่าบาท
23:24ตอนที่ประทมห่องเต่วก็ตั้งรา
23:26ชวง
23:27เคยมีรับสั่งเอาไว้
23:29ให้หวังหลังห่ามยุงการปก
23:31ครอง
23:32คำสั่งนี้ก็ยุยถือกันมาโダ
23:34ยตลอด
23:35ไทยเหาถึงแมะเป็นพระมาณหน้
23:37าของห่องเต่
23:38แต่จะขัดองศาลการประทมห่องเต
23:40่ได้ไงกัน
23:41อ่ะคือด
23:45แต่เท้าเป๋าดำลงความเที่ยงท
23:47ํา มีใครบ้างที่ไม่รู้
23:49ต่อให้ต้องขัดพัดไทยของไ
23:51ทยเห่า ก็เพื่อประป้องราชสำ
23:53นัก
23:53และอย่างนี้จะเรียกว่า ท่านเป๋
23:55าผิดได้ยังไง
23:57แต่เขารู้ว่าราชโอการของข้าไปถ
23:59ึงแล้ว
24:00เขากลับผิดประตูไม่ตอบรับ
24:02นี่เป็นพอผิดขัดราชโอการ
24:05Joseph, A.R. เรื่องนี้ท่านจะแก้ตัวแท
24:08นยังไง
24:10เออ...
24:11คือ...
24:12เรื่องนี้ข้าเองก็ไม่รู้จะแก้
24:14ตัวยังไง
24:17แต่เท้าเปล่า
24:18ทำไมถ้าไม่กลาบทุนฝาบาทส
24:20تองเองเลยละ
24:22พอจึง
24:23นายลองพูดมาให้ข้าฟังสิ
24:25ท่านไม่อะไรจะพูดอีก
24:30ทุนฝาบาท
24:32ความผิดของเชิญซื้อเหมือนั้
24:34น
24:34ไม่เพียงแต่กระม่อมอยากประหาร
24:36เรื่องนี้หากผู้ دายรู้เขาก็คิดว
24:39่าสมควรจะประหาร
24:41ถ้าว่าร่าชโงการของฝาบาด
24:45คืออ風 30 ไม่ให้ขา
24:48ถ้ากระม่อมขอดร่าชโงการ
24:51ก็เท่ากับดูบินพระเกิบ
24:55หากกระม่อมทำตามพระร่าชโงก
24:57าร
24:58เ� searchesสื่อเมยแม้จะพ้นโทษไปแล้
25:01ว
25:03แต่ฟาบาดคงจะต้องถูกครหาว
25:06่าปกป้องยาดมิด ยอมบิดเบ
25:08ือนกฎหมายเป็นแน่
25:11กระมอมเกิดเป็นคุณหนาง ไหนเลยจะ
25:14ยอมปล่อยให้ฟาบาดเป็นเช่นน
25:16ั้น
25:19ด้วยความจนใจนี้ จึงกำต้อง
25:22สั่งให้ปิดประตู
25:26ขอแค่ยังไม่รับราชวงการ
25:28ไม่ว่ายังไง ก็จะไม่ทําให้ท
25:31รงเสื่อมพระเกิด
25:33กระมอมไม่มีทางเลือกจริง ๆ ข
25:35อฟาบาดทรงพิเจอนาด้วย
25:39ถ้าเข้าใจท่าน ผิดไปแล้วจร
25:44ิง ๆ
25:48ฟาบาด เมื่อเป็นเช่นนี้ ยังจะให
25:52้ท่านเปล่าคุกเขาอยู่อีกแล้
25:53ว
25:56ท่านเปล่า ท่านหรีบรุกขึ้
25:58นเธอ
26:01ขอพระไทยฟาบาด
26:12หรือว่าฟาบาด มีอะไรลำบากพ
26:15ระไทย
26:16ทางด้านไทยเหาเนิบ
26:19กระมอม จะไปยอมรับผิด
26:22ขอให้ไทยเหาทรงหายกริว
26:25งั้นก็ดี
26:27อ่ะ แต่ว่าท่านเปล่าก็อย่ารี
26:31บร้อนไปนัก
26:32ร้องให้ไทยเหาทรงหายกริวซ
26:34ะก่อน แล้วค่อยเข้าไปก็ไม่สาย
26:36เพียงค่ะ กระมอมเข้าใจแล้ว
26:49แต่เท้ากลับมาแล้ว
26:50อืม คงทำให้ท่านโกงสุนเป็น
26:53ห่วงสินะ
26:55แล้วห้องเต่ ส่งเข้าจะในความ
26:57ละบาดของเต่เท้า
26:59เลยไม่ได้เอาโทษ
27:00อ้อ ยินดีด้วยขอรับ
27:05ท่านโกงสุน คำว่ายินดี ไม่
27:08ออกจะเกินไปหน่อยเหรอ
27:10เออ... นั่นสินะ
27:14ข้าน้อยพูดผิดไปเอง
27:17เหตุการณ์ใจวนเป็นยังไงบ
27:19ังหละ
27:20แต่เท้า... แต่เท้าซุนกลับได้
27:22สือห์หวนฟง
27:23ได้กลับรูโจไปแล้ว
27:25ไม่ทันได้รากับแต่เท้า
27:27จึงฝากข้าน้อยมาราแทนครับ
27:28อืม... เขาสองคนอุตสาห์เดินท
27:32างมาช่วย
27:33วันน่ามีโอกาสเข้าค่อยกลับ
27:35ไปที่รูโจสักครั้ง
27:37ด้านหนึ่งก็กลาดแต่ไปเยี่ยม
27:38ขอบครัว สอง เพื่อไปขอบคุณพวก
27:41เขา
27:43เกลงแต่ว่าใต้เท้าน่าจะยุ่
27:44ง จนหาเวลาว่างไม่ได้
27:47ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได
27:49้
27:51แล้วชิ้นเซียงเหลียนล่ะ เป
27:52็นยังไงบัง
27:56พอรู้เรื่องเชินสื่อหมื่อยถูกป
27:57ระหาร นางก็ร้องหายเสียใจมาก
28:05ก็ไม่แปลกหรอกนะ
28:07ถึงความครับแค้นเต็มอกจะได้
28:09คลี่คลาย
28:10แต่ยังไงก็เป็นสามีพรยาม
28:12��amana จะลืมง่eze ๆ Kontakt
28:17แล้วน้างคิดจะกลับบ้านเมื่อ
28:19ไหล
28:20ง้างรอแต่เท้ากลับมา
28:22เพื่อเมราดแต่เท้าขอรับ
28:24อืม... งั้นเชิญน้างไปคุยที่ห
28:26้องถูก
28:28ขอรับ
28:28หรือแต่เท้า ไทยเท้ามีรับส
28:32ั่งให้เข้าเฝ้าเข้าขอรับ
28:35ข้ารับซาพ ให้ไปเตรียมกิ้ว
28:37ได้
28:38ขอรับ
28:43ถ้าทาง โคกถ้าให้ฉิน เสียง
28:45เหยียนรอคักก่อนแล้วล่ะ
28:47อ้า...
28:48แต่เท้า ท่าย เค้ายังส่งกริ
28:51้วท่านหรือเปล่า..
28:53แต่เท้าครับ ให้ขน้อยเข้าวางไป
28:55กับท่านด้วยได้ไหม
28:57นี่พวกเจ้าจะทำอะไร
28:59ข้าเป็นคุณนางราชสำนัก
29:01ไทย เขารับสั่งเรียก ยังต้
29:03องมากังวลว่าจะไม่ปลอดไทย
29:04ทำใหม่
29:08ตัดสว่าคือ...
29:10ไม่ต้องห่วงหรอก ข้ามั่นใจว
29:13่าจะไม่มีเรื่องอะไร
29:36กรมม เป้าเจิงเจ้าเมืองไขฟง
29:39ถวายบังคมไทยเห่า ส่งพระเจ
29:41ริญพันภัณฑ์ปี พันภัณฑ
29:43์ปี
29:45ลุกขึ้นได้
29:48กรมมม ผิดไปแล้ว
29:50อ๋อ ท่านมีความผิดอะไรเหละ
29:54กรมมม ผู้จาร่วงเกินต่อไท
29:56ยเห่าไป ขัดพระสวนี ทำให้ส่ง
30:00กลิว
30:00มีความผิดไม่อาจอภัย
30:03ท่านเงยหน้า มองสิว่า ข้ายัง
30:05โกรธอยู่ไหม
30:06อ๋อ ไทยเห่า
30:15ลุกขึ้นมาแล้วค่อยพูดเธอ
30:17กรมมม รับดิกราว
30:27ตอนนั้นข้ากรวดมากจริงๆ แต่
30:30หลังจากที่คิดดูแล้ว ข้ากล
30:32ับกรวดตัวเองมากกว่า
30:35เหตุใดสงตรับเท่นนี้
30:38ค่าเองเป็นถึงไทยเห่า ได้ช
30:41ื่อว่าเป็นแม่ของแผ่นดิน
30:42แต่กลับดูคนไม่ออก ไม่แยกแย
30:45ะเรื่องราว ค่าจะไม่กลัวตัว
30:47เองได้ยังไงกันละ
30:49ถ้าเธอทรงห่วงองหญิง ก็เห
30:53มือนกับแม่ทุกคนในแผ่นด
30:55ิน นี่นับเป็นเรื่องปกติ เหตร
31:00ใดทรงโทษพระองค์เอง
31:02แต่ว่าค่าน่ะ กลับทำเพื่อเฉิ
31:04นซื่อเมย ที่ดูดีแต่เปลือกนอก
31:07ละเลยความเป็นทำ ละเลยกฎหมาย ละเลย
31:10มโนธรรม วางแผนหาทางช่วยเห
31:12ลือเขาให้พ้นผิด
31:13ค่าน่ะ ควรจะรับโทษจากท่าน
31:15เป้า ถึงจะถูก
31:19รอายามีพลกลาว กล้ำอมมิ
31:21กล้าพอเยอะค่ะ
31:22ท่านเป้า ค่าก็พูดออกมาจากใจ
31:25จริงแล้ว ทำไมถึงได้คุกเข่า
31:27อีกละ รีบลุกขึ้นมาเธอ
31:30ขอพระไทยไทยเหา
31:36ที่ค่าเรียกท่านมาในวันนี้ น
31:39อกจากจะบอกว่าค่ายินดีไม่ถื
31:42อสา กับเรื่องอะไรที่ผ่านมาแล้ว
31:44ยังอยากขอร้อง กับท่านเป้าแ
31:46ทน องค์หญิงอีกเรื่องนึง
31:50ไทยเห้า โปรศรัพสั่งมาได้
31:52กรมมจะทำยังเต็มที
31:55ไม่ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ท่านตัด
31:58สินได้
31:59ต้องให้ชิ้นเสียงเหลียนอยิ
32:00นยอมด้วย
32:02ออ่ะ ชิ้นเซียง être 일ียน
32:04ถูกแล้ว ถ่านางยินยอม
32:07องค์หญิงอยากไปพบนาง ที่สารไข
32:10ยฝทั้งสักครั้ง
32:11อ่า...
32:11อ่า...
32:16องหญิงต้องกายพบค่าเหรอ
32:18ถูกต้อง
32:20แต่ท้าให้ค่ามาถามเจ้าดู
32:23ถ้าหากเจ้าไม่อยากพบ
32:24ก็บอกมาได้เลย
32:26แต่ท้าจะประดิเศษให้
32:32ได้...ค่าจะพบ
32:38นางยอมไปพบองหญิงอย่างนั้นเห
32:40รอ
32:41พรอบ
32:43แต่เขาไม่เข้าใจ
32:45ทำไมองหญิงที่อยากจะพบนาง Chef
32:46แล้วทำไมนางทั้งได้ตอบรับยอ
32:48มพบSome
32:50นั่นก็เพราะ
32:52นางสองคนต่างเสียสามีไป
32:55แล้วมีลูกที่ต้องดูแล
32:57ความรู้สึกแบบ pluck
32:59มีพวกนางเท่านั้น
33:00ที่จะเข้าใจกันได้
33:05องหญิงยอมรถ องค์มาพบนาง
33:07ถึงสารใครพบ
33:09ก็เรียกได้ว่าหาได้ยากหญิ
33:11งนะ
33:13ชิ้นเซียงเหลียนแหละที่จะ
33:15พบหน้าองหญิง
33:16เรื่องนี้ไม่ง่ายเลยนะ
33:24ผู้หญิงที่ไม่ผิดสองคน
33:26ต้องมาเจ็บบวดอย่างที่ไม่อาจ
33:28ชดเฉยได้
33:30เป็นเพราะความโลบของเฉินสื่
33:32อเมื่อยทะทะ
33:38ก็ดีต้องมาเมื่อเมื่อด้วย
34:20ขอบใจนะเจ้าเจ้ายอมมาพบค่
34:21ะ
34:25สิ่งเหลียนไม่สร้าวว่าอง
34:28ค์หญิงอยากพบเรื่องอะไร
34:35เจ้าเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็
34:36งมาก
34:38ข้าหนึ่งไม่ออกเลยว่าผู้หญิ
34:40งตัวคนเดียวอย่างเจ้าจะเรียน
34:43พ่อแม่สามมีและลูก ลูก
34:45ใช้ชีวิตที่ลำบาวอย่างนั้น
34:47เจ้าอยู่ได้ยังไง ดังนั้นจิ
34:50งต้องอยากพบเจ้าให้ได้
34:54ไม่ อองค์หญิงตรัดชมเกินไป
34:56แล้วเจ้งเหลียนแค่เคยเรียน
34:59มานิดหน่อยแค่นั้นเอง
35:02ตอนเด็กท่านพ่อเคยสอนคุณธร
35:04รมของสตรี
35:06พ่อแม่ของสามี
35:09ลูกลูก
35:12แล้วก็สามีร้วนเป็นชีวิตข
35:15องค่า
35:17แต่กลับเป็นพ่อค่า
35:19ทำให้เจ้าเสียส่วนหนึ่งในช
35:20ีวิตไป
35:21ไม่
35:23ไม่ใช่ความผิดขององค์ยิงเลย
35:30แม้ค่าจะเกิดมาเป็นเชื้อพระ
35:32วง
35:33แต่นอกจากตัวเองแล้วก็ไม่มีท
35:36ี่พึ่งที่ไหนอีก
35:38การมีครอบครัวที่สมบูรณ์
35:40เป็นความฝันสูงสุดในชีว
35:42ิตของค่า
35:44ค่ายอมทิ้งตำแหน่งองค์ยิ
35:45ง
35:47ไปใช้ชีวิตครอบครัว
35:48คนธรรมดาสามัน
35:53แต่ว่าบอมฉันกลับทำให้คว
35:56ามฝันขององค์ยิงพังทะลาย
36:02ไม่
36:02นั่นไม่ใช่ความผิดของเจ้า
36:07ไม่ว่าจะเป็นความผิดของใคร
36:10เราต่างก็เสียสามีไปแล้ว
36:15จะหมายความว่า
36:17ชีวิตของเราไม่สมบูรณ์อีก
36:18แล้วเหรอ
36:20ไม่ไปค่ะ
36:22ที่เสียงเหลียนจะบอกก็คือ
36:24พวกเราต่างก็มีลูก
36:27ดังนั้นพวกเราก็ยังมีอนาคต
36:31แต่ข้าไม่มั่นใจว่า
36:33จะดูแลพวกเขาเติบโต
36:36ได้เหมือนกับเจ้าไหม
36:38ต้องส่งทำได้สิไหมค่ะ
36:41เมื่อไหร่ที่ได้เป็นแม่คน
36:45ในโลกนี้ก็ไม่มีอะไรที่ทำไมได้
36:48แล้ว
36:53ขอบใจเจ้ามาก
36:55อย่าทรงขอบใจเลยไหมค่ะ
36:58ความจริงแล้ว
37:00ชะตาชีวิตของคนเรามีบางอย่าง
37:02ที่คล้ายคลึงกัน
37:04หลังจากที่ได้พบเจอกับความท
37:06ุก
37:08เราจะได้เรียนรู้ความเข้มแข็ง
37:30ยังไงก็ต้องขอบคุณเจ้า
37:33ขอบคุณที่มอบความกล้าหาร
37:35กับค่า
37:38ด้วยนะ
37:54เรียนได้เธอกัน บอกว่าเรียนมา
37:56ร้าได้เธอกันขอบคุณ
38:04นี่เจ้า ไปคุยกับองค์หญิงมา
38:06แล้วหรอ
38:07ค่ะ เสียงเหลียนกำลังจะมาล
38:10าได้เท้าค่ะ
38:12อืม ถ้ายังยืนยันคำเดิมอย
38:16ู่
38:17วันน่า หากต้องการความช่วยหร
38:19ืออะไร ก็มาพบค่าได้เสมอ
38:23ขอบคุณได้เท้า เสียงเหลียน
38:26ลาได้เท้า
38:33ไปเธอ ค่ะ
38:44ไม่รู้ว่านางกับองค์หญิงนะ ค
38:46ุยเรื่องอะไรกันบ้างนะ
38:49นั่นเป็นความรับพวกนางสองคน ค
38:53วามจะมีแต่พวกนางเข้านั้นที่ออก
38:54รู้
38:56อืม
39:10กลับ najleเป็นค Vä
39:30ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะพ่าพ
39:34วกท่านกลับบ้านแล้ว
39:37เรากลับบ้านกันเธอนะ
40:06เรากลับบ้านแล้ว
40:07เรากลับบ้านแล้วแล้ว
40:08เรากลับบ้านแล้ว
40:10ชุณเกอร์ ตรงเมื่อ
40:12กลับถึงบ้านแล้ว ไม่มีของด
40:14ีๆ ให้กินอีกแล้วนะ
40:15ไม่เป็นไรครับ ขอให้ได้กลับบ
40:17้าน กินอะไรก็อร่อยหมด
40:28ชุณเกอร์ ขอบใจมาก
40:32แม่ ท่านลงกองซื้นมา
40:34ท่านกองซื้น
40:38เก็บของเสร็จแล้วหรอ
40:41เสร็จบิดแล้วค่ะ
40:43แต่ว่า เจ้ายังลืม ของสิ่งน
40:52ี้
40:53การเรียนไม่ใช่เรืองเหลวร้าย
40:56การสอบคันเลือกเขาเป็นขุนน
40:58าง ก็ไม่ใช่เอาเรื่องเร็วร้าย
41:00ถ้าทุกคนไม่มีใครเรียน ก็จะ
41:03ไม่มีขุนนาง
41:04แล้ว ขุนนางดี ๆ อย่างท่านเป๋า
41:07จะมาจากไหนหรอ?
41:17ดันสินะ ทางกงสุญชีนะถูกต
41:19้องแล้ว
41:20สิ่งเหลียนจะไม่ลืมเลย
41:24ชุนเกิร์
41:26ครับท่านลุงกองสุญ
41:29จะต้องตั้งใจเรียน วันน่าจะได
41:31้เป็นที่พึ่ง แม่เจ้าจะได้ไป
41:33ผิดหวัง เข้าใจไหม?
41:36เฉ้าใจครับ
41:38แล้วค่าล่ะ
41:42เจ้าเหลือ ก็เป็นเด็กดีกระต
41:44ันยูส่อแม่เจ้าก็แล้วกันนะ
41:47เธอจะกระตันยูส่อท่านแม่
41:55เกิดต่อ
41:55comp่ำแค่สดีกันท่านแล้ว
42:00devยนด้วยเกิดต่อ
42:00กระตันต่อ
42:01กระตันต่อ
42:03กระตันต่อ
42:05กระตันต่อ
42:05กระตันต่อ
42:18เป็นแม่ไม่เหมือน Debate
42:22เดินทางโดยปลอดไฟน่ะ
42:33แล้วก่อนภาพลูมกองสต้น
42:58แม่ดูนั่นสิ
43:02ฟ้าสายจังดีเลยครับ
43:22หลังจังที่นี่เมืองเมือง
43:24ค้นทางโดยปลอด sóนตาร์กสต
43:28ินที่ hอร์
43:30etภาพลูกงที่สังไม่มารถ
43:34มีอร์ตรง เย็กทีศาพลูมก
43:35ตัว
43:35ณภาพลูกฮังเย็จหล้อยไป講
43:36มีอร์ตรงที่สิ
43:39หลังทำลายกับอดไฟน่ะ
43:42่ลานภาพลูมก็คคือ
43:46ได้ไฟน่ะ
43:50让人一步 世界大多了
43:52只信号 久而 总会被看到
43:57不需要 急着 让别人知道
44:01总成功 永远才是好
44:05成果人情 冷暖 最明朗
44:11现在将谁 傻瓜 研制过草
44:15人会好心又好爱
44:19人生有什么 才不算上
44:23自己快乐 满意就好
44:26自己快乐 满意就好
44:30自己快乐 满意就好
Comments