- 19 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00ยังสิ จุง สัง ชี
00:12เต้าท่าครับ
00:15นึกไม่ถึง
00:23ในแผ่นหยุบทินนี้
00:25กลับแฟงเรื่องราวอันซับซ
00:27้อนไม่มากมาย
00:33คงขอรักจัน เดินทางราบรื่
00:35นหรือไม่
00:37เรียนใจเท้า ห่านูก่าเสี่ยน
00:39คง
00:40สมก็เป็นเหล่าจอมยุด
00:42การประรอมแม้ว่า ยาที่จะอี
00:43กเรียกได้
00:44แต่ว่าสุดท้ายแล้ว ไปอีดทั
00:46งก็ได้
00:47มอบหยกคืนมา เพื่อไม่ให้เกิด
00:49ปัญหาภายหลัง
00:52ยอมคืนหยกเองล่ะ
00:56ไปอีดทังขโมยหยกก็เพราะ
00:58จัดเช้า
00:59เมื่อมันรู้จุประสงแล้วก็ไม่
01:01กะเรื่องราวอีก
01:02แล้วไปอีดทัง ตอนนี้อยู่น่ะท
01:06ี่ได้
01:09ยังอยู่ที่ก่าเสี่ยนคงทุก
01:12แล้วทำไมองคารักจันด์ไม่จับ
01:14ตัวเขามาดำเนินคดีละ
01:16แต่ถ้าไปอีกทั้งขโมยหยกพ
01:18อจันเจ้า เมื่อประรุกจุประส
01:20งแล้วก็ไม่ก่อเรื่องอีก
01:23ดังนั้นขนอยจึงไม่ได้จับก
01:26ุมตัวมา
01:26แต่ว่าเขาบุคเขาหวังหลวง
01:28คุกคามฝาบาด ขโมยสิ่งของ
01:31ก็ทำการอุกอาจ
01:35ไม่ว่าเพราะเขาหวังหรือไม
01:37่ แต่ทำผิดกฎหมายนั่นคือความ
01:40จริง
01:46แต่ท้าวไปอีกทั้งนั้นมาจากย
01:49ุทธบพบ ชาวยุทธบักจะไม่ค
01:52่อยรู้เรื่องกฎหมายมากนะ
01:54ท่านโคงสุน แผ่นดินทุกท
01:57ี่เป็นของห้องเต ผู้คนทั้งหลายร
01:59้วนไม่แตกต่าง
02:01เป็นชาวยุทธ์แล้วเป็นยัง
02:02ไง หรือว่าเป็นชาวยุทธ์
02:05แล้วสามารถทำอะไรโดยไม่สนกฎหม
02:07ายได้
02:09คือ คือว่า
02:18องค่ารักจัน ค่ารู้ดีว่า เจ้
02:22าก็มาจากยุทธบพบ อีกทั้งเป็
02:25นผู้ติดตามค่ะ รักษากฎหมายมา
02:28ตลอด
02:29หากชาวยุทธ์นั้นไม่ต้องทำต
02:32ามกฎหมาย แล้วเจ้าจะรักษากฎหมาย
02:35อย่างไร ใครจะยอมรับ
02:39แต่เท้า
02:44องค่ารักจัน ชิงยกกลับมา ถ
02:47ือว่ามีผลงาน แต่ปลอยนักโท
02:51ษ ถือว่ามีความผิดด้วย
02:54ว่าตามกฎหมาย คงรอดยาด ขอห
02:59าทําผิดหนาที
03:03ขน้อยก็ใจแล้ว แต่เท้าเป็นผ
03:06ู้รู้กฎหมาย ทำรงรักษาเอาไว้
03:11แต่ที่จันเจ้า เท้าทุนก็คื
03:12อ จิตใจจอมยุทธ และน้ำใจ
03:15ของผู้คน
03:17ถ้าหาทําผิดกฎหมาย ก็ยิน
03:19ดีรับโทษทัน ขอให้แต่เท้า
03:21ลงโทษขน้อยด้วย
03:30แต่เท้า ไปอีกทั้งแม้ทำผิดก
03:33ฎหมาย แต่ไร้ซึ่งเจธนาร้าย
03:37การคืนหยกเองนั้น ก็ยิ่งแ
03:39สดงถึงความสนึกผิด
03:42แม้ต้องดำเนินตามกฎหมาย แต่
03:44ก็ต้องมีการแบ่งแยกหนักเบ
03:46้า
03:47เจธนามีความแตกต่าง ขอแต่เท้
03:50าพิจรณาด้วย
03:57เจธนาท่านกงศูนย์กับองคห
03:59รักจัดนั้น ขายอมสาดดี
04:04แต่ว่าไปอีกทั้งทําผิดกฎ
04:06หมายจริง ข้าจะนิ่งดูดายอยู่
04:09ได้อย่างไร
04:12ส่วน การลงโทษหนักหรือเบ่
04:15านั้น ไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะตัด
04:19สิ้นได้เลย
04:28สิ่งที่ไปอีทังทําลงไปนั้
04:30น กระทบกระเทือนถึงฝาบาท
04:34ฝาบาทถึงกับทรงกริว บอก
04:36ว่าจะขอพบหน้าเขา
04:39หากไม่สามารถจับไปอีทังมาด
04:41ำเนินขดี และจะทูนต่อฝาบ
04:43าทยังไง
04:46และเมื่อดำเนินขดีแล้ว สงต
04:50ัดสิ้นยังไง ก็ไม่ใช่สิ่
04:53งที่ข้าจะควบคุมได้เลย
04:58ค่ะดีนี้ เกรงจะไม่ง่ายได้นะ
05:10แต่เท้า แต่เท้ายังไม่รอเข้า
05:13วังคืนหยุก คอยดูท่าทีห
05:16้องเต้ แล้วคอยตัดสินใจแล้ว
05:18ขอรับ
05:20อืม ก็คงได้จะทำอย่างนั้น แต่ย
05:28ังมีอีกเรื่องนึง ที่สำคัญ
05:30ยิ่งว่าเรื่องนี้อีก
05:32ต้องให้องขรักจัน ทราบความ
05:35ในสะก่อน วันน่า จริงจะช่วย
05:38ด้วยการตัวสอบต่อไปได้
05:42หรือว่าตอนที่ข้าน้อยเป็นท
05:43ี่ก่อสิ้นคง ได้เกิดคดีร้
05:46าแรงขึ้น
05:48ภูกต้อง สำคัญดีนี้ยังเป็
05:51นสิ่งที่เกินกว่าเจ้าจะนึ
05:52กถึงได้อีกด้วย
05:58ท่านโกงสุน อ่ะ แต่ถ้า
06:01นำเรื่องของหูยิ้นหลี เราให้อง
06:04ขรักจันฟังตั้งแต่ต้นจน
06:06จบ
06:08อ่ะ ขอรับ
06:12ข้าจะไปที่ห่องหูยิ้น เพื่อข
06:16อให้ท่านรวดสอบ ยกชินนี้ก่
06:20อน
06:33ถูกต้องแล้ว ยกชินนี้แล้ว ไม่
06:39ผิดแน่
06:44ยี่สิบปีแล้ว ข้ายังนึกไม่
06:47ถึงว่า ยกชินนี้จะกลับมาอยู่
06:51ตรงหน้าข้าอีกครั้ง
06:54ตาพระสนมมองไปเห็น เหตย์ได้จ
06:57ึงมั่นใจแจน broader hospital
07:00อันแต่ข้าเขาไปอยู่ในวังเย็
07:02น
07:03ข้าก็ห 향ificialชัว sing.สาตค์ ธิกธ
07:04ิ
07:04ค้าก็หวăngแต่ว่าห้องเต่จะมาเย
07:05ี่ยมเยี่ยนมาฟังข้าปรับทุ
07:08กบาง
07:10แต่ว่าไม่เคยปรากฏพระโ pulงเลย
07:13วังเย็นอันโดดเดียว ยกชิ
07:16ดนี้จึงเป็นที่เพิ่งเดียวท
07:18ี่ข้ามีอยู่
07:19ทุกทุกวันเขาจะคอยถือมัน
07:21เอาไว้ ไม่ต้องมองเห็นเขาก็จำ
07:24ได้
07:31ตอนนั้น ยายพระสนมจิงยอมสล
07:33าดยก ม่อไปกับรัชธายาติใ
07:36นตอนนั้นได้หรอ
07:39หนึ่งก็คือ ตอนนั้นข้าสิ้
07:42นหวังต่อห้องเต ซ้ำค่าเห็
07:45นเขา
07:46ข้ารู้สึกว่าคุ้นเคย ไม่รู้
07:50ว่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไ
07:51ขของข้า
07:53แต่ความที่ข้าคิดถึงลูกมา
07:55ก ทิ้งได้ฝากฝังความหวังไ
07:57ว้ที่เขา
07:59ดังนั้น ข้าก็เลยมอบหยกชินน
08:02ี้ ให้กับเขาไป
08:07ตอนนั้นพระองค์คง ไม่ได้มีคว
08:09ามแค้นอะไรกับฝาบาท
08:12หาไม่ คงไม่สอนเรื่องเมตา กระตั
08:15นยู กับห้องเต องค์ปัจจุบั
08:18น
08:19คุณนางเป้า ท่านรู้ได้ยังไง
08:23ว่าตอนนั้นข้าได้พูดกับล
08:25ูกของข้าว่ายังไงบ้าง
08:28พระสนม นับแต่ฟาบาททรงครอง
08:31ราช ก็ทรงตั้งใจปกครองด้วย
08:34สองสิ่งนี้
08:36อีกอย่าง ท่านอองแปด ก็เคยเล่
08:40าให้ค่าฟังอยู่บ้า
08:44ไท่ ถ่านอองแปดรู้ไหมว่าค่
08:47ายังมีชีวิตอยู่
08:49ไม่ ท่านอองแปดไม่สา palace
08:53ค่าคิดว่าตอนนี้ยังไม่ถึ
08:54งเวลาcıkらいดาดาดา just ไม่ได้แรก
08:56งานต่อท่านออง
08:58ขอเพราะองค์ możeได้ตำนิด
09:01ในเมื่อค่าบอกว่ายกเรื่องนี้ให
09:04้ธานเป็นคนจัดการ
09:06ก็แล้วแต่ธานจะจัดการ
09:09แต่ว่าเมื่อไรจะถึงเวลาที่เหมา
09:12ะสมละ
09:14ฟาบาททรงเห็นว่าหยกชิ้
09:15นนี้มีค่าอย่างยิ่ง
09:17ค่าจึงคิดว่าจะใช้โอกาสม
09:20ีทดสอบเจตนาดูด้วย
09:24อีกอย่างเฉินลิ้นเฉินกลงๆ
09:27ได้กระเสียนราชการแล้ว
09:29จำเป็นจะต้องสือผ้าที่อยู่ข
09:31องท่านก่อน
09:33มีเพียงพาตัวเฉินลิ้นมา
09:35แต่ถามข้อปรีกย่อยที่เกียว
09:37ข้องแล้ว
09:39จึงจะเป็นโอกาสที่เหมาะสม
09:42เรื่องนี้ ค่าจะต้องหาวิธีมาเพ
09:45ิ่ม
09:46เพื่อล้างมนทินให้พระสนมให้
09:48ได้ยังแน่นอน
09:51ทุกอย่างก็เร็วแต่ท่านเป่าเธ
09:53อนะ
09:55ค่อพระไทย ขอพระองค์ช่วยคื
09:59นยกให้ด้วย
10:01ค่าจะได้เข่าวังไปทะหวายคื
10:03นฝากาด
10:08นึกไม่ถึงวาด เขาจะทนอมรั
10:11กษาหยกชินนี้เอาไว้ถึงตอน
10:13นี้
10:17ท่านเปล่าผู้ถูกแล้ว เขาต้อง
10:21เป็นห้องเต้ที่ดีแน่แน่
10:31ได้ยกคืนแล้ว เขาฝาบาดทรง
10:33ตรวจดูด้วย
10:55ทุกต้อง เป็นหยกชินนี้อ่ะ ท
10:59sparเบา ลูกคุณเธอ
11:01คอบราทัหฟาบาด
11:06ขอแสนแกมากลวางยินดีที่แ
11:07ผ่งโยกหา airportsแล้วได้กลบambi
11:10เป็นองขัญอักรักจานuntingครับมา
11:11เหรอ
11:12พ mild แล้วงขัญ Baron อยู่ไหน เทศได้ถึ
11:16งไม่เขาวางมากับทุกเรา
11:19ทุนฝากตั๊ด องคารักจันศรา
11:21บว่ามีความผิด ก่อนพระองค์ร
11:24ับสั่งจึงไม่ก้าเข้าวังเ
11:26อง
11:26อ่ะ องคารักจันไม่พลับผิด
11:27อะไร ท่วงโยกขึ้นมาได้ ถือเป็
11:30นผลงานใหญ่ ค่ามีแต่จิปุ่ม
11:32มันเด็จให้เขา
11:34ไปอี่ถังเข้าวังคมวอยก คุก
11:36คล้ามฝากตั๊ด โดยพูงเป้า
11:38ไปที่องคารักจัน
11:40โฮηνك อ่างครักจันรู้สึกผิ
11:42ดที่แพบกที่ชื่อเสียงเขาทำให
11:44้ฝาบาดท้องเดือดรอน
11:46ร่อยมีจะโทษจั 드�ร tonnesน็อกไม่ได
11:48้
11:48ต้องโทษที่จะไปอ sweetie ทังไม่ยัง
11:50companies ไม่เร้องใกล์ agrade
11:50ไปอี่ทังทราบว่าตนเองผิด
11:54ดังN Jones หมอบโยกถึงคืนให้เ
11:56อง
11:58เขาคืนให้เองเห inic passat
12:00พลเยียดด้องครักจันเห็นแก
12:03่น้ำใจยึดฐพ
12:04ดังนั้น จึงไม่ได้จับกุมต
12:06ัวมารับเ selectionแค่ดี
12:07อะไรน่ะ
12:09ทำแบบนั้นได้ยังไง
12:11ไปอีธานเขาวังขโมยของ คุ bumper ท
12:13ึกกันทึกตัวคร้า
12:14แค่เพราะคืนโยกให้ แล้วก็จ
12:16าช
12:17ไม่ได้
12:17ไม่ว่าจัดเจาจะรับผิด
12:33หรือว่าไม่รับผิด ไปอีกท
12:35ังก็จะต้องถูกจับตัว
12:37มาลงโทษให้จงได้
12:40รับดึกกล่าว
12:43ส่วนเรื่องโอขรักจันมัน...
12:45จันเจ้าท่วงโยกมามีผลงาน
12:49ขอทรงหักลางกับที่บกพร่
12:50องหน้าที่ด้วย
12:53นั่นสิ หากไม่ได้จันเจ้าบุก
12:55เดียวเข้าไป
12:56คงไม่มีใครท่วงโยกกลับค
12:59ืนมาได้แน่
13:02idden
13:04อร์ครักชันสร้างผลงานเอา
13:06ไว้
13:07ขายอบบร Merry ให้
13:09แต่ต้องให้เขาไปจับไปอีกทัง
13:11มาลงโทษ
13:12แล้วข้าจะไม่เอาเรื่องที่เข那个ละ
13:15เลยต่อนหน้าที่
13:21ห้องเต � im fing หญิญยัณ จะให้อร์
13:23ครักชันจะพกไปไอited บไปอีกท
13:25ังมาเหรอครับ
13:25อืม....
13:27repaired
13:28ข้าจะไปจับเขา
13:29ถ้าหากท่านไม่ไป ห้องติต้องไม
13:31่ยอมเลือกรานะ
13:33ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่จะสลง
13:34โทษเธอ
13:35อังขรักจัน
13:39แต่ท้า ข้ารับปากกับประมกห
13:42ลวงเองว่า
13:44ข้าจะไม่จับตัวไปอีกทั้งมา
13:47อืม ข้าเองก็ขอใจดี
13:54แล้วแต่ท้าว ข้าจะกลาบทูน
13:57ต่อฝ่าบาดยังไงครับ
14:01จนถึงตอนนี้ข้าก็ยังคิดไม
14:03่ออก
14:04แต่ว่า
14:06อุ่งขรักจัน
14:08ขดีความของหูยินหลี เจ้าท
14:11ราบเรื่องหมดแล้วหรือยังล่ะ
14:14ท่านโกงสุนได้บอกกับค้าน้
14:16อยแล้ว
14:17คิดไม่ถึงในว่าประโลกนี้
14:19จะมีเรื่องช่างนี้เกิดขึ้นได้
14:22อืม ถูกต้อง
14:24เรื่องนี้อยากจะเชื่อได้จริง ๆ
14:27ขดีนี้ถือว่ามีความเร่งดว
14:30น
14:31การจับตัวไปอีกทั้งได้หรื
14:33อไม่นั้น
14:34ยังนับเป็นเรื่องรองลงไป
14:37อ๋อ...
14:39อ๋อ...
14:40อแล้ว...
14:40เจ้าเจ้า
15:11แกแล้ว แกแล้ว
15:13ว่าไงครับ
15:15เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
15:17น้องรอง ไม่อะไรเข้าค่อยพูดสิ
15:19ก็ต้องห้าไปแล้ว
15:21ไปแล้วอ่ะ เข้าไปไหนอ่ะ
15:24เข้าทิ้งจนหมายวะ
15:26ก็ท่านอ่านดูเองอ่ะ
15:32เรียนท่านพี่ทั้งสี่
15:40ข้า บุกเข้าวังหลวง
15:42เขาโมโยกออกมา
15:44เพื่อจะเอาชนะจันเจ้า
15:46แต่ว่า จิตใจของเขาทำให้
15:49น้องรู้สึกดับถือ
15:52แม้ว่าหยกจะคืนไปให้แล้ว
15:54แต่ก็ยังมีเหลือที่ยังไม่
15:56สะสาร
15:58ไฟอีกทัน หากไม่ยอไปหมอบตั
16:00ว
16:01ไม่เพียงจันเจ้า ยากจะปิดคน
16:03ี
16:03ท่านเปล่าก็จะเดือดร้อนไปด้วย
16:07ข้า ผิดแล้วไม่ควรผิดซ้ำ
16:09สอง
16:10ยังขอเดือทางไปสารใครฟงเอง
16:14พูดได้ทั้งผิด ก็ต้องรับไป
16:17ไม่ว่า แต่ถ้าเปล่าจะต้องโท
16:19ษข้า
16:19ยังไงนั้น ก็ไม่เกี่ยวข้องก
16:21ับพี่ทั้งสี่
16:23ขอได้ อยากกำวนความเป็นความด
16:25ายของน้อง
16:26อีกทั้ง ขอข้ารวะ
16:37ไม่ได้เรื่องล่ะ
16:39น้องห้าไปหมอบโทษที่สารใครฟ
16:41ง
16:42น้องห้ามากไปหรือเปล่าเนี่
16:43ย
16:44ถ้าหาแต่เท้าเปล่าลงโทษ
16:45เขาก็ตายอย่างเดียวเท่านั้นเนี่
16:46ย
16:47นั่นสิพี่ใหญ่คราวเนี่ย ยุ่
16:48งแน่ๆเลย
16:49พี่ใหญ่ เราไปตามตัวก็ดีกว่า
16:51ไม่ต้อง
16:53นิใส sightน้องห้าทุกคนยอมรู้
16:55ดี
16:56เมื่อทั้งจะOMOD stripeสารใครฟง
16:58ต่อให้ตามทันเขาก็ไม่กลับมา
17:00แน่
17:00แล้วเราจะอยู่เฉยๆดูเขาไปตายแบบ
17:03นี้ursue
17:06น้องสาม
17:07ปกติจะเป็นคลนใจเย็นที่สุ
17:09ด
17:09เจ้าคิดว่าเราควรจะทำยังไง
17:14ถ้าหากว่าเขาคิดจะไม่ตาย
17:17เราก็ปล่อยเข้าไปเติด
17:18เฮ้ย น้องสาม
17:20คุณ จะพูดแบบนี้ได้ไงเนี่ย
17:21นั่นสิพี่ 3
17:22เราสาบหาไปพี่น้องกัน
17:24แล้วจะไม่ให้สนใจได้ยังไง
17:26น้อง 3
17:29คําพูดของเจ้าเนี่ย
17:30คล้ายจะยอมรับได้
17:33นี่ไม่ใช่แบบชามอบร wzglPO 的แขว
17:34้างเจ้าหรือนี่นะ
17:35พี่ร้อง
17:37แล้วแบบษบร fondo ของข้า
17:39มันเป็นยังไงกันกันละ
17:40มีสุขร้อมเสบมีทุกร้อม
17:41ต้าน
17:42เขากำลังคิดอย่างนี้เหมือนกั
17:43น
17:43อืม
17:49ใช่
17:49น้องสามพูดถูกแล้ว
17:52แม้ว่าจะไม่เกิดวันเดือนปี
17:53เดียวกัน
17:54แต่ก็จะขอตายวันเดือนปีเดีย
17:56วกัน
17:58ความผิดของน้องห้า
17:59ก็คือความผิดของพวกเรา
18:01ถ้าน้องห้าถูกปหาร
18:03พวกเราก็ต้องตายด้วยกัน
18:04ดี
18:05น้องสาม
18:06นั้นพวกเรา
18:07ไปมอบตัวที่สารใครฟง
18:08น้องสี่
18:10จะว่าไง
18:12ไม่ตายได้ ของจะดีที่สุด
18:14หรอ?
18:16แต่ว่า ถ้าหากจะต้องตาย ก็ไปต
18:18ายเธอ
18:19ไปตายด้วยกันได้แหละ
18:20โอ้โฮ...เจ้าเลยจริงไหม
18:24เธอเข้าใจมัน
18:25วันนี้ตอนข้าเข่าหวังหลวง
18:31ได้สืบทราบที่อยู่ของเฉินก่
18:33งๆแล้ว
18:35ท่านกงสุน
18:36ครับแต่เธอ
18:38พรุ่งนี้ เตรียมหาข้ออ่าง
18:40ให้จางหลงเจ้าหูออกนอกเมือง
18:42นำจดหมายของค่า ไปเฉินตัวชั่
18:45นเฉินกงๆมานี่
18:46การสืบสาวเรื่องเราในอดีทนั้
18:48น จำเป็นต้องมีเข้าอยู่
18:50ครับ ข้าน้อยจะจัดการให้
18:53แต่เธอ มีสิ่งในจะใช้จังเจ้
18:55าหรือไม่?
18:57ความปลอดภัยของพัสนม
18:59ต้องมอไปองคารักจันเป็นผู้ด
19:01ูแหละ
19:02ในจวนนี้แม้มีการดูแลเข้มว
19:05ด แต่ก็ไม่อาจจะประมาณได้
19:08ขน้อยเข้าใจแล้ว
19:11ก่อนเฉินลิงจะเข้ามาในเมืองน
19:12ั้น ข้าจะมันไปเยี่ยมทันอองป
19:16าดสักหน่อย
19:17หากสามารถสอบถามอะไรมาได้ ในวั
19:20นน่าก็จะสะดวกมากขึ้น
19:26แต่ท้าวครับ เรื่องจะไปอีกทางด
19:29ำเนินคันนี้ หากห้องเต่มีปั
19:31ญชาให้หรีบทํา
19:33แต่ท้าวคิดว่าจะรับเมื่อยั
19:35งไงครับ
19:38ตอนนี้ยังไม่ได้คิด
19:46เรื่องที่พระสนมเข่าเมือง แม้แต
19:48่ฟาบาทยังสงสาด
19:51เกรงว่าเรื่องนี้อาจบาลปลาย
19:54ได้
20:05นี่คนดึกแล้ว คิดว่าเสร็จแ
20:07ม้ของทรงเหนื่อยมาก
20:10ที่จริงข้าไม่ได้เหนื่อย ยากน
20:13ักที่ฟาบาทจะอารมดี
20:15คุยมากหน่อยก็ไม่เป็นไร
20:18ลูกกำลังอารมณ์ดีจริงๆ
20:21ของที่เสียไปกลับได้คืนมาแล้
20:23ว
20:27ฟาบาทเสียอะไรไปเหรอ
20:29เป็นแผ่นหยกชิ้นหนึ่ง
20:33ทรับในแผ่นดิน ตามเป็นของ
20:35ห้องเด่
20:36หยกเพียงชิ้นเดียว ทำไมจะให้
20:38ความสูงคัญนะ
20:40หยกชิ้นนี้ไม่ใช่หยกธรรมด
20:42า
20:43ลูกพกติดตัวมาทั้งแต่เล็ก
20:44เกรียงว่า แม้แต่เสร็จแม้
20:46ก็ไม่เคยเห็น
20:50แต่ว่า เป็นของอองแปด หรือพ
20:53ระสนมตีให้มา
20:54หาไม่ได้ เป็นพระสนมในวังเย
20:57็นให้ไว้เมื่อ 20 ปีก่อน
20:58ใครนะ
21:02ตอนนั้น ลูกพังจะเข้าวัง ไม่
21:04สร้าวว่าแนวเป็นใคร
21:06และหลังจากนั้น ก็ไม่ได้เจอกั
21:07บนาคอีกเลย
21:09นี่ได้กลายเป็น เป็นสนาที่ลู
21:11กไม่อาจรู้
21:17ฟราบาท
21:19ขน้อย ปริบาทรับใช้ไทยฮา
21:21มา 20 กว่าปี
21:22ถ้ามีพระสนมอยู่ในวังเย็นใ
21:23นอดีต
21:24ขน้อยต้องทราบดี
21:29ฟราบาท สามารถอยกชินนั้น ให
21:32้ข้าดูจะได้ไหม
21:34บางที อาจแก้ปริษณะ 20 ปีก
21:37่อนได้
21:38ข้า...
21:40ทำมา
21:42ไม่แต่ข้าก็ดูไม่ได้เหรอ
21:45ไม่ ยอบรู้ได้อยู่แล้ว
21:50เชิญเสด็จมาก
22:05เชิญเสด็จแม่เป็นอะไรไป
22:06อ่ะ...
22:09ไม่มีอะไร
22:13เมื่อกี้นี้ไม่เหนื่อย
22:15จูจูก็เหนื่อยขึ้นมา
22:19เวลาอย่างนี้สังหดร้ายจริง
22:21ๆ เลย
22:22ในเมื่อเสด็จแม่เหนื่อย
22:24ก็ส่งไปพักผ่อนเธอ
22:25อืม...
22:27ก็ดี...
22:28ข้าจะ...
22:29ไม่รังฝ่าบาดเอาไว้
22:32ถ้าฉะนั้น...
22:33ลูกโทรลา...
22:35กระบอมน้ำส่งฝ่าบาด
22:50ไทยเอา...
22:55ไทยเอา...
22:58เป็นน้ำ...
23:01ฝ่าบาดเคยเจอน้ำ
23:05ไทยเอาทรงหมายที่...
23:09สนมหลี
23:10ไทยเอา...ทรงทราบเป็นอย่างไร
23:19นับเป็นอย่างที่ห้องเต้อองค์
23:21ก่อนโรดปราณ
23:24และทรงทรกติดตัวตลอดเวล
23:25า
23:28ไทยหลังก็บอบให้น้ำ
23:29นึกไม่ถือว่า...
23:34ตอนนั้นทรงที่เลยเคยเจอน้ำ
23:40ไทยเอา...
23:42สนมหลี...
23:43ตายเป็นตั้ง 20 กว่าปีแล้ว
23:46ตอนให้ฝ่าบาดทรงเคยพบจริ
23:47ง
23:48มันจะเป็นอะไรไปเล่า
23:49ไทยเอา...
23:50อย่าไม่ทรงกับวนไปนักเลยเวี
23:52ยกอ่ะ
23:54ไม่...
23:56เจ้าไม่เข้าใจรับนะ
23:59เรื่องนี้ครั้งนั้น
24:00เขาไม่อยากจะนึกถึง
24:05อา...
24:07แต่มาวันนี้...
24:10ไม่รู้ว่าทำไม...
24:11มันเหมือนคล้ายมีลางสังหอน
24:37ท่ายเอา...
24:39วังเย็ดที่ไม่ได้เปิดว่า 20 ก
24:41ว่าปีแล้วนะเมื่อ
24:44ตอนนั้นเขาเป็นควรสั่งปิดเ
24:45อง
24:46จะมีใครมาเปิดได้ยังไง
24:50ท่ายเอา...
24:51ตอนเพลิงบ้ายครั้งใหญ่ในครั้ง
24:53นั้น
24:53พอบานจินฟงถูกฝ่ายคลอกตาย
24:56ไม่จะมีการขนสบออกไปแล้ว
24:58แต่ว่า...
24:58ก็ไม่ได้ปัดกว่า
25:00แล้วก็ไม่ได้ทำความสะอาจ
25:02ถ้ายเอา...
25:03จะเสด็จเข้าไปจริง ๆ แล้วพัย
25:05ยาค่ะ
25:06อือ
25:09แล้วกุจัยก็ขึ้นสนิมหมด
25:10แล้ว
25:11ข้าน้อยก็ต้องพังเขาไปแล้ว่
25:13ะ
25:13ก็พังเข้าไปสิ
25:15พัยยาค่ะ
25:17ไปพังประตู
25:18ขอรับ
25:42เพราะเจ้ารออยู่ข้างนอกนี้หล
25:43ะ
25:43พระเย็คค่ะ
25:44กลัวไห้
25:46พระเย็คค่ะ
25:48เจ้าเข้าไปกับค่า
25:49พระเย็คค่ะ
26:00โอ้้...
26:09ค่อย ๆ เดิน หมี่
26:10กลัวไหว
26:16ตอนนั้นสลมหลี
26:22พากอยู่ที่นี่ยังนั้นเหรอ
26:24พระเย็คค่ะ
26:25ในช่วง 7 ปีเผ็คได้ออกไปไหน
26:27ไม่แต่ 9 เดียว
26:56มีชีวิตแบบดี
26:58สู้ตายซะยังจะดีกว่า
27:01ใครเขา
27:02หลังจากเสด็จพี่ให้นางค่าต
27:09ัวตาย
27:10เจ้าก็ได้เห็นสบของนางแล้วใช่
27:12ไหม
27:13เมียร์ค่ะ เราหมอมได้รับคำศ
27:15า
27:15ให้มาพิสูตรในตัวเอง
27:27ทุกบันกูจะตรวจได้
27:31ทุกบันกูจะตรวจได้
27:40ทุกบันกู
28:01ทุกบันกู
28:02ทุกบันกู
28:10ข้าไม่ขอเกี่ยวข้องดินนะ
28:13ไม่ผิด ไม่ผิด
28:15รีบคุมพลาส
28:19กลัวกลงๆ
28:26เฮ้ย จินฟ้ง
28:28ไม่จะไปทำอะไรมาเนี่ย
28:29ฟ้ามารับสั่งให้พระสนมหลี
28:31คืนสู่สวรรร
28:32เจ้าดูแลต่อที่นี่ไม่จะอยู่ดู
28:33หรือย lunИ
28:3401
28:35เรี่ยนกลงๆ
28:37ขันทีน้อยหئีโจงเกิดปล่
28:39อยนัก
28:39ขึ้นมากับคันห่ั้น
28:40ข้าเยอไห้ท่ะไม่ได้
28:41ก็เลยรีบจัดคนให้สงผู้ออกไป
28:45จะตายก็ต้องไปตายนอกหวาง
28:47เจ้าได้ไม่ต้องมาสร้างความสวย
28:49sushi ให้ตําหนัก
28:50ขอโастงๆ
28:51อภัยที่ข้า
28:53บกครองต่อนหน้าทีด้วย
28:56เฮ้ ก็น่าจะร้อให้หนาทีนี้เส
28:57ร็จสะก่อน
28:58เอาเธอนะ ว่าเราสามคนต่างก็เป็น
29:02คี่ค่า เป็นค่ารับใช้ของนาย
29:05อย่าตำหนีกันเองจะดีกว่าไ
29:07หม
29:08กลัวกงๆ เป็นพ่อบ้านวังห
29:10ลัง สั่งสอนค่าก็ควรแล้ว
29:13เอาเธอ เมื่อเจ้าเต็มใจจะถูกด
29:16้า ก็คงโทษไหนไม่ได้นะ
29:18อ้...อ่า...อ่า...
29:22ฉันก ๆ...เป็นหัวหน้าขำที
29:25อยู่ข้างใกล้ฝาบาท
29:27คงไม่สาบว่าวังหลังคุม
29:29ยากแค่ไหน
29:30อ่า...คือ...
29:32หากเราไม่ทำงานเค้บวัดกวดขัน
29:34แล้วละก่อน
29:35คงจะผิดต่อไทย เขาเป็นแน่
29:37แทะ
29:39ได้...ได้...
29:40นี่เป็นรื่องของวังหลัง เข้า
29:42ไม่ยุงหรอก
29:46จินฟอง
29:47โอ้ур ขอรับ
29:48พระสนมหลีสินพระชนแล้ว
29:51ผู้หMINช้าวจะมีคนมาช่วย
29:53เปียนชลองพระอง他是ผู้หญาตัว
29:55นำจากวันนี้เป็นต้นไฟล์
29:57เจ้าแล จะตัวดูแลให้ดี
29:59หากเกินปัญหาอยู่ขึ้น
30:00ขอจะดูเอาเรื่องเจ้า
30:02โอ้...ขอรับ
30:05พระบานกลัว
30:07อยังจะมีปัญหาอะไรอีกเหลือ
30:09หรือพระบานเกลงว่า
30:10พระสนมจะลกขึ้นมา
30:12ไม่เอาขึ้นมา วิ่งออกมาจากที่
30:13นี่เหลือ
30:17วังลัง ก็มειกฏของวังลัง
30:20ไหนเชือนก้องก dwelling içindeบอกว่า จะไม่ย
30:22ุงไง
30:23และทำไม
30:25ตอนนี้
30:26เกิดมีความเห็นอื่นอีกเหลื
30:28อ
30:28นี่เป็นเรื่องของวังลัก
30:32ข้ามายุงเกี่ยวด้วย
30:33ข้าจะรายงานฟะบาท
30:36ทางนั้น จะไปกับท่าน ด้วย
30:40นึกไม่ถึง ว่าดิค คืนนั้น
30:42วังเย็นก็เกิดไฟไหม
30:44ใช่
30:45กระมอมคาดว่า
30:47ก็จะเป็นจินฟงเฝ้ายามจนหล
30:49ับไป
30:49ทำเอาเทียนไขหล่นถึงเกิดเพ
30:51ลิงไหม
30:52เออ ขน้อยได้มาพิสูจมด้วยตั
30:54วเอง
30:55ในกองเพลิง
30:56ไม่สบไม่ไฟอยู่สองสบ
30:58สบหนึ่งก็คือจินฟง
31:00อีกสบหนึ่งคือพระสนมหลี
31:05กลัวให้
31:07รู้ไหมว่าทำไม
31:09ค่ะต้องสั่งปิดวังเย็นแห
31:11่งนี้ด้วย
31:13เอาคือ กระมอมไม่ทราบได้
31:16และกระมอมก็ไม่กล้าถูดถาม
31:20ถ้าคิดว่า
31:25ถ้าปิดวังเย็นไป
31:27ก็จะขังวิญญาณของนางเอาไว
31:29้ที่นี่
31:31ให้นางออกไปไหนไม่ได้
31:34และไม่สามารถประแก้เค้นได้
31:42นางพักอยู่ที่นี่เจ็ดปี
31:44ถ้าหากเปลี่ยนเป็นค่า
31:48คงทนไม่ได้นานแบบนี้
31:49โอ้โห ไขด้า
31:55ไม่เอา อยากรัว อยากรัว
31:57ประตูโลกก่อนเอาไว้แล้ว
31:59ไม่เกิดอะไรขึ้นแน่นอนนี้
32:01นี่สิ เหมือนค่ะได้ยินสิ่ง
32:02อะไร
32:11ไม่เอา ไม่เอา ตกรัดไทยหรือ
32:17เปล่า
32:19รีบรับถึง รีบรับวังเร็
32:21ว
32:22รีบรับวังเร็ว
32:22เอา ค่อยไปยินกั๊ ค่อยมาก
32:24เราก็วังเร็วเขาเร็วเร็ว
32:25เร็ว เร็วเริ่นไล่
32:46ถ้าห่วังควงฝากอาโสงพระ
32:48จิศน์
32:48มืน มืน มืน มืน มืน มืน ปี
32:50เสด็จแม้ ทรงดีเขาหรืออยั
32:53ง
32:56ฝาบัติไหม พอไม่ไปประชุม!
33:00เสด็จแม้ ต้องดูแลสกภาพ อย่
33:15าให้ลูกต้องเป็นห่วงเลย
33:20ฟ้าบาทฉันกระตันอยู่ยิ่ง
33:21นัก
33:22ข้าจะดูแลให้ดี
33:25ส่งไปประชุมเธอ
33:26พระเจ้าค่ะ ถ้าฉันนั้นลูก
33:28โทรลา
33:43กัวหาย
33:44พระเจ้าค่ะ
33:46ทำไมเจ้าถึงไม่ระวัง
33:47ไปให้ไทไฮท์รมติเง้น
33:49เอ่อ ขระเหมอมสมควรใต
33:51รู้ขึ้นเธอ
33:52ขอบพระไทฟาบาท
33:56ได้ยิมมาว่าแม้คิด จะไปวัง
33:58เย็นกับไทไฮมาเหรอ
34:02ไทไฮไปที่วังเย็นทำไม
34:06ทุน..ทุนฟาบาท
34:08ไทไฮต้องการเสด็จ
34:09กระหมอมก็ไม่กาดถัดถวง
34:13วังเย็นปิดกรางมา 20 ปี
34:15นอกจากสาหพน bitterness ที่เหลือ ก็มี
34:17มีอะไร
34:18ทำไมทแฮรา ต้องไปที่นั่นในยา
34:20วิการด้วย
34:22เออ คือ
34:25ทุนเปลาท ท่ายเหล่าไปไว้อะไร พ
34:27ี่น้อง ในวางเย็นในอันดีต
34:31เมื่อ 20 ปีก่อน ค่amer ก็เคยหล spitд
34:33LG ลงเข้าไปครั้งหนึ่ง
34:35แต่ผ่านไปไม่นาน ในวางเย็นก็เก
34:37ิดเพลิวifully
34:38รู้ว่าท่าย เหลือไปไว้อะไร ถึง
34:41พลัสนมที่เคยอยู่ที่นั่น
34:45เพราะเยอะค่ะ
34:48หรือว่าจะเป็นคนที่ค่าเคยพ
34:50บมาก่อน
34:51กลัวหาย
34:52เพราะเยอะค่ะ
34:53วังเย็นตอนนั้นมีใครพักอยู่
34:55เอ่า...เอา...เอ่า...,เกลา...เกลาปอ
34:58...
34:58template 甘แต่ข้า เช้าแบบไม่ได้ calculating
35:01ไม่มะมะมะมะมะ …! ๆ เกลา...
35:04ใน ตอนนั้น เป็น พระสนมหลี่ที่
35:07ถูกสง
35:08ไปอยู่ในวังเย้นพี่ Yar光
35:10พระสนมหลี่อย่างนั้น ่ะ เกลิ่
35:13มในาทำได้วักนức mı ?
35:15อยู่ เอ่.. ธ운ฟ่าบาด
35:18ตอนนั้น พระสนมหลี่ถูกไฟคอ
35:20้องตายในวังเย้น
35:21แทยแฮวกับพระส скаж saatแค่กั הג
35:24iveGorreaw พี่น้องท้องเดียวกัน
35:25เมื่อว่านีที่นี่เป็นวันแล้ว
35:27perché ทัยแฮวจึงไปไว้อันไห้
35:31อย่างนี้เอง
35:32ถึงว่าทเขาไม่เคยพอพระส� ไม
35:35่เคยครั้งมีราพธิษานะ
35:36ทัยแฮวละลึกถึงนาง ก็ไม่
35:38ใช่เลือกแปลกอะไรหรอก
35:40เพียงแต่หลายปี ทำไมถึงไม่ยอ
35:42มบร minus หวังเย็นขึ้นมาใหม่นะ
35:45อ่ะ ฮะ ธุนฝ่าบาท ไทยเฮ้า
35:47ต้องกัน และลึกดึกถึงความ
35:49หลัง
35:50จึงทรงให้รักษาของเดิบๆ เอ
35:51าไว้อีกทั้ง ยังให้ลงกรอน
35:53เอาไว้ ไม่ให้บุคคลอื่นเข้า
35:54ไป
35:58ไทยเฮ้า แม้ละลึกถึงความ
36:00หลัง แต่ยิ่งเห็นภาพแล้ว ก
36:03็ยิ่งสะท้อนใจ
36:05บ้างทีการประชวนอาจเป็นพระ
36:07เหตุนี้ กว่าย รับคับสั่งค่
36:11าไปบรณะวังเย็นขึ้นใหม่
36:12อบ ฟาบาท
36:16บรณะเสร็จแล้ว จะไม่ใช้เป็นว
36:18ังเย็นอีก วันหลัง ค่าจะไม
36:21่ให้มีเที่ยวไหร้มนุษย์เย
36:22็นธรรม
36:24น้อมรับพระบัญชา
36:32แต่เท้า จ้างโรงจ้าหู ได้ออก
36:35ไปรับท่านเฉินหลินแล้ว
36:37ข้านอได้บอกฐานะพระสนม กับอง
36:39คารักทั้งสี่แล้ว
36:41แล้วก็ได้กำชับพวกเขา ยังได้
36:43เปิดเผยออกไปแม้แต่ครึ่งคำ
36:46อืม เรื่องนี้ไม่อาจเปิดเผยได้
36:48จริง ๆ
36:53แต่ว่าที่อยู่ของเฉินหลิน ห่
36:54างไปหลายร้อยลี
36:56เกรงว่าไปกลับ จะต้องใช้เวลา
36:58ไม่น้อยเลยนะครับเทธา
37:03โดยเฉพาะ เฉินกง ๆ อายุมากแล้
37:06ว
37:06คงไม่สามารถตรากรำเดินทาง ข
37:09้ากลับ ก็คงจะช้ากว่าหน่อย
37:12แล้วท่านโกงศูนย์คาดการว
37:14่า เฉินหลินจะมาถึงเมื่อใด
37:17หากว่านับจากวันนี้ อย่างเร็วก็
37:206 ถึง 7 วัน
37:21อ๋อ
37:24ทานของพระสนม อาจจะปิดบังได
37:27้แค่ชั่วคราว
37:28แต่ปล่อยให้นานเกินไปคงจะไม่ด
37:29ีนะ
37:30อืม ถูกต้อง ดูถ้าว่า คัด
37:35จะต้องเริ่มจากท่านอองแปดก่
37:36อนแล้ว
37:39เรียนได้ทาว ด้านนอกมีคนมาขอ
37:41พบองครับจัน
37:43เป็นใครกันอ่ะ หนูขนทอง ปล่
37:45อยอีกทาง
38:08ที่ไฟมาที่นี่ได้อย่างไร มีถูก
38:10ล้าอะไรกับค่านะ
38:12ไฟทางไม่ได้บ้าหาท่านลองกั
38:14น
38:15ท่านกันพี่ไปมาหาใคร
38:17แต่เท้าเป๋า
38:20ท่านมีธุราสกับท่านเป๋าเลย
38:22ข้ามามอบตัวกับแต่เท้าเป๋า
38:39พน้อยไปอีกทัง
38:40ขนวะแต่เท้าเป๋า
38:45ขอบคุณแต่เท้า
38:52เจ้ามามอบตัวกับค่าอย่างนั้
38:55นเหรอ
38:56ไปอีกทัง หมุกรุกวางหลวง
38:58ขโมยแผนยก
39:00ขอให้แต่เท้าเป๋า ลงโทษตามก
39:01ดหมาย
39:07แต่เท้าครับ
39:08ไปอีกทังยอมคืนแผนยกมาให
39:10้
39:11ขอให้แต่เท้าพิจารณาด้วย
39:13เจ้าๆ... เจ้าไม่ต้อง ออกตัวทน
39:16ค่าหรอ
39:17หยบแม้ได้คืนให้ แต่ความผิ
39:19ด ก็ต้องเอาความ
39:20หอม☆ไม่แล้วท่านเปà จะตอบพ้
39:22องเต็นได้ยังไง
39:26เรื่องนี้ค่าจะตอบฝαบาดอย่าง
39:28ไร เจ้าไม่ต้องกลังบนหรอ
39:30แต่ค่าขอถามเจ้วก่อน เจ้ารู้ไหม
39:35ว่า การบุกลุกหวังหลวง
39:37คุ Salvador ว่าตามกฎหมายมันเป็นโท
39:40ษถึงประหารชีวิต
39:42เอ่อน...ไปอี้ดทัน เมื่อกลา talvezเมื่
39:45อกลา่ามมาม่อบตัว
39:46ก็ต้องไม่กลัวใด
39:47หย hist หยอดมาก
39:52เมื่อเจารู้ว่าต้องตายแล้ว Bowser ทำไม
39:55ยังมาอีกล่ะ
39:56แต่ถ้าถึงข้าไม่ม่อบตัว
39:59แต่ถ้าก็ต้องออกประมาณ zab จับ
40:01ไปถ謀antic เพ่นดิน เพื่อจับตัวข
40:03้ามา
40:03ไม่ทราบว่า Guy ข้าพูดถูกม
40:05ั้ย
40:07ถูกต้อง
40:08ข้ามีหน้าทีที่ต้องทำเช่นนั้น
40:12เท่าว่า แผ่นดิ้นนี้กว้างให
40:14ญ่ไภสารยิ่งนัก
40:16หากว่าเจ้าซ่อนตัวไว้
40:19แต่คิดจะจับเจ้าก็ไม่แน่ว่
40:21าจะทำได้
40:23เหตุใดยังเข้าสู่ร่างแหละ
40:25เองสะละ
40:27ลูกผู้ชายกล้าทำต้องกล้ารั
40:29บ
40:30ข้าไม่อยากให้ใครต้องเดือดร้
40:31น
40:37เจ้าไม่อยากให้ผี่เนอกของเจ้าต
40:41้องเดือดร้อน
40:43หรือว่าเจ้ากรวาว่าองคารั
40:45กจัน
40:46จะเดือดร้อน รวมทิ้งตัวขะ
40:48ด้วย
40:50แต่เธ้าเป๋าในเมือไปอีขังมา
40:53เยี่ยวกำราตัวเล้า
40:54จะต้องถามมากความ
40:55องก Warmcar R�ing Forms
40:58ไม่นะ 74 รับปักกับประมุคหล
41:01วงว่า
41:02จะไม่จัดเจ้าดำเนินคดี
41:04แม้ต้องถูกights at theilizat
41:05หรือว่าถูกฝ Л void earn ข
41:08้าจะเป็นคนรับปีชอบทุกอย่
41:09างเอง polit
41:12icaเจ
41:13้า !ข้
41:14าเป็นคนรักเกียจและสักศีจะ
41:16ไม
41:16่ยอมรับน้ำใจเช็ดนี่นะข้
41:19าโมยแผ่นหญก เพื่อท้าเถ้า
41:20เป็
41:21นไปภาความเว้าเอง
41:23การคืนโยกให้เพราะสึงน้ำ
41:24ใจของเจ้า
41:27ดังนั้นที่มามอบตัว
41:29เป็นพระค่า
41:30หรือว่าตัวผิด
41:31ข้าเต็มใจเอง
41:33ไม่เกี่ยวข้างกับใคร
41:35เจ้า
41:40แต่เธ้า
41:42ท่านกงสุน
41:44ข้าจะตัดสินใจเอง
41:48ขอรับ
41:51ไปอี่ถัง
41:53ต้นสายปลายเหตุ
41:56ที่จะขโมยยกและคืนยก
41:58มอบตัว
41:59ข้าได้รู้ชัดเจนแล้ว
42:01แต่ว่า
42:03จะลงโทษเจ้าอย่างไรนั้น
42:05ร้อยข้าพิจารณาก่อน
42:07แล้วค่อยตัดสินใจอีกที
42:10ก่อนหน้านั้น
42:11เจ้าต้องอยู่ในจวน
42:13ห้ามออกไปไหนอีก
42:14รอฟังกับสั่งจากข้าในผาย
42:16หลัง
42:18ขนอยรับคำสั่ง
42:19โอ้...
42:23แต่เถ้า
42:24แล้วภาณะของไปอี่ถัง
42:27ไม่ต้องคุ้มขัง
42:29และไม่ต้องเฝ้าระวัง
42:32หากเขามีใจจะรบนี้
42:34จะมามอบตัวเพื่ออะไร
42:37ไปอีทาง
42:38ที่ค่าพูดมา
42:40ถูกต้อง or not
42:43แต่เท้าเปล่าเกลาถูกต้อง
42:46วางฉะมาหัน
42:47ขอรับ
42:49ไปจัดเรียมที่พักให้ไปอีทาง
42:52และดูแลเป็นอย่างดี
42:53ขอรับ
42:55ขอบคุณแต่เท้าเปล่า
43:05แต่เธ้าคิดจะจัดการยังไงคร
43:07ับ
43:09ไปอีกถังผู้นี้ แม้ทำการผิด
43:12พลาด
43:12แต่ว่ามีจิตใจเช่นจองยุด
43:17จะทำแบบนักโทษทั่วไปไม่ได้
43:21ข้าจะรีบไปเข้าเฝ้าฝาบาด
43:23ทูนขอให้ทรงเมตาละเว้นเขา
43:26ด้วย
43:29ขอบคุณเธ้า
43:32ขอบคุณเธอ
43:32งคารักจัน อย่าเพิ่งขอบคุ
43:34ณค่ะเลย
43:35แค่ๆลองทำอย่างเต็มที่
43:38แต่ว่า ฝาบาดอาจทรงไม่เห็
43:41นด้วย
43:46ไม่ได้ ไปอีกถังบุกลุกวัง
43:49หลูง
43:50ถ้าเหมือนไม่เห็นข้าอยู่ในส
43:51ายตา
43:53ข้ามีเห็นผลอะไรที่ต้องอัพยธ
43:55ธิ์ให้เขา
43:56ทูนฝาบาด
43:58ไปอีกถังมาถึงที่นี่เพราะอง
44:00คารักจัน
44:01หาได้มีความไม่ขอรบฝาบาด
44:03ไม่
44:05เขาไม่พอใจจันเจ้า ก็บุกร
44:07ุกวังหลัวของค่า
44:09แถมยังขโมยขอมีค่าที่ส
44:11ุดของค่าไปด้วย
44:14แผ่นยกนั้น ไปอีกถังได้ส่
44:16งมอบคืนให้อย่าง
44:17ไม่ได้บุบจลายเลย
44:20ก็แล้วยังไงล่ะ
44:22ถ้าหากไปอีกถังยอมมามอบต
44:25ัวเองแล้ว
44:26ฝาบาดจะส่งละเว้นได้หรือ
44:28ไม่พระยะค่ะ
44:29ต่อให้เขายอมมามาอบตัวก็ไม่ได
44:31้
44:32ไม่งั้น กดไม้จะสักศิตย์อยู่
44:34เหรอ
44:36ฝาบาด
44:37กดไม้ต้องควบคู่น้ำใจ
44:39ใช้ใจคุมกด ใช้กดคุมพันด
44:41ิน
44:41ถึงเป็นความหมายที่แทรจริง
44:44กระมอม ขอให้ฝาบาดทรงเมษต
44:46าด้วยเธอ
44:49เป๋าจึง
44:50เห็นได้ยึงออกตัวแทนไปอีก
44:51ถังนัก
44:53ปกติแล้วท่านเข้มงวดกดไม้
44:55นักดินะ
44:55ถ้าท่านไปอีกท่านแล้วใช่มั้
44:58ย
44:59ท่าน・โอร์出头不服输 自尋烦恼
45:17千万有天比喻高
45:21มันคอยซักด้วย ภัวกลับโด
45:24ย ไม่เป็นพวกภัย
45:25มัน bobเป็นข้างทน คleriniกลับมั
45:32นคอยกลับที่เจ้า
45:33มันคอยกล้องความลับ้า ข้าง
45:38นี้พร้อมันขเป็นอะไร
45:40ไม่เป็นย่าที่ต้องกันมีเหน
45:48antes ι้าที่จะก็พลับมา
45:52ที่ความคิดลด ที่ความคิดอศ
45:55อย่าความคิดอบหนังกัน
45:57ไม่ได้ เหมื้อเป็นท่าน
46:02現在 將誰傻瓜 研製過草
46:06人 為好心 又好好
46:10人生有什麼 還不算少
46:14自己快樂 มี舊好
46:18自己快樂 มี舊好
46:22自己快樂 มี舊好
46:32ได้