- 2 days ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00สติ ขอบคุณ สุดที่สุดที่ส
00:23ุด
00:23นั้นเธอจะไปสั่งเธอ
00:28อายุคงนาụcอย่างน้อง
00:32ทำไมนางถึชตายได้
00:36นางตายยังไงหร่ะ
00:38นั่นไม่เกี่ยวกับเจ้า
00:40เจ้ารู้แค่ว่า
00:41น้างไม่สามารถสู้กับเจ้าได้
00:43ตามสัญาก่อพ่อ
00:45ไม่น entwic随 จะมายทั้ง ค้ามอับอายธ
00:48ิฆ่า
00:48ภายแพ้ไม่เคยหายไปจากใบ душ
00:51band และว่าหัerved hinge
00:53ใจข้าเลิกแล้วกับสัญmia
00:57คนตายไปแล้ว หากไม่เลิกแล้วต่อก
01:00ัน จะทำอะไรได้อีก
01:05ถึงประหลิงจะไปอยู่แล้ว งั้นค
01:08่ามาหาท่านออกได้
01:10จะมาหากัดทำไม
01:13ท่านเป็นพ่อของนาง บรยุทย์
01:15ของนาง ซื้บทอดมาจากท่าน
01:18อากเอาชนะท่อนได้ ก็ถ้ากับเอช
01:20นะประหลิงได้
01:23ไม่
01:25ข้ามฝมไ entsprechend ช่ ninete weaken แגงเอา kindergarten
01:28ท่านอาจจะไม่ยอมแต่การภายแพ
01:31้ไปหนึ่ง
01:32เป็น ค่ามอับอัห์ที่ลกไม่ได
01:34้จะรอดชีวิตของค่ะ
01:39หากท่านไม่ยอมสู้ ค่าโออย่าง
01:41ชนจะเป็นส trabajo extraordinario ท์กับสนัก Babylon
01:43ηνตลอดไว้ ไม่ให้สนัก�� Jr.: ได
01:48้อยู่อย่าง BE
01:52มันค่าจะสู้กับเจ้า แทนลู
01:54กลิ้งอาหาเอง
02:16อาวุธของท่านละ
02:18ข้าฝึงวิชาฝาเมอร์อินเซ
02:23นี่คืออาวุธของข้า
02:25ต้องล่วงเกอร์ละ
03:15อาวุธของข้า
03:17อาวุธของข้า
03:17ขอบคุณ
03:20อาวุธของข้า
03:36คลิ้นลูกไม้แทน คลิ้นลู
03:37กเก่า คนรุ่นไม้มะแทน คนรุ่
03:39นเก่า โอ้ยังชุน ขับภายแพ
03:42้เจ้า
03:45นึกไม่ถึงว่าวาใวเรียนisty
03:46KAO SET discountsก็ไ ktoś แต่ยังใช้ชุด ikke
03:50ถ้าเจ้า utilizing dir благ touching you and I work still makes a administration
03:54ความอับอายเจ้าในตอนนี้ได้ถ
03:58ูก夾รักแล้ว
03:58หรือเจ้า จะต้องให้ kys ค่ะประก
04:00าศออกไปทั่วๆ
04:02ไม่ something because of it
04:04สู้แพ้และยังไง
04:06ฉะนัะและยังไง
04:093 ปีโกต ไปลิ้นฉะนัะค่า
04:13แต่ตอนนี้กลับเหลือแค่กองด
04:14ิน
04:16วันนี้ ข้าชนะท่านได้
04:19แต่ใครจะรู้ว่าอีก 3 ปี ข้าจะ
04:23อยู่ที่ไหน
04:24โอยังชุน
04:25จะทำนักไป ท่านกลาวถูกต้องแล
04:28้ว
04:29ชาวยุธภพไม่เพียงแต่เอาชนะ
04:31กัน
04:33ต้องใช้น้ำใจเอาชนะคนด้วย
04:36ข้าโอยังชุน กลับรุ่มล
04:38งงมงาน
04:42ท่านกลับรุ่มลับรุ่ม
04:56ไปนี้ การสู้กันเมื่อ 3 ปีก่อน
05:00ทำให้ข้าทุกเทฝึกผล
05:03วันนี้ สู้กับจ้าวทํานักไป
05:06กลับทำให้ข้าได้สติ
05:10นับจากวันนี้ไป
05:13ข้าจะไม่ใส่ใจเอาเรื่องพลชนะ
05:14อีก
05:15แล้วเจ้าคิดจะทำอะไรต่อล่ะ
05:21คิดจะอยู่ที่นี่ไหมหรอก
05:23ไม่
05:24ข้าอยากขนุงความยุธิธรรม
05:27ท่องยุธภพ
05:29ความบันนี้ คงไม่มีวันเปลี่ย
05:31นปลางป่ะ
05:33แต่ว่า บทเรียนที่น่ารับจาก
05:35ท่านพ่อลูก
05:37กับทําให้ข้าได้เรียนรู้ไม
05:38่อีกน้อย
05:40ข้าโอยังชุน หากร่วงเกิน
05:42อะไรไป
05:44ขอท่านไป อย่าได้ถือสาหาคว
05:46ามเลย
05:47ลาก่อน
05:48ช้ากน
05:49ท vanishนี่บุธคุณความคิ้นที่ผ
05:53่านมา
05:54จะยินดีเป็นสหายของค่าไปเอง
05:55ไม่
05:56อ�onut เจ้าสำหักไป
05:58ถึงแม่ว่าจะไม่ถามค่าก็จะบ
05:59อกว่า
06:01ปั��หลิงตายเพราะคลอดลูก
06:03ถึงลูกกำราวดพล้า 2 ข้า
06:07ตาร้านอยู่กัน 2 ขน
06:09ถ้าแต่จำมาเป็นเพื่อน
06:10เชือกว่าวิญญญาณปัยหลิง
06:13บนสวันฤน
06:13ก็คงจะสบายใจ
06:25ได้ ข้าเยี่ยนดีครบท่านเป็นส
06:27หาย
06:37จากนั้น ข้ากับเจ้าสนักไป ก็
06:41เป็นสหายต่างวัย
06:43หลายปีเมื่อนนี้ ข้าท่องเยี่ยน
06:44จะพบ
06:45จนได้ฉายาว่าจอมยุดเหนือ
06:48ต่อ cáiบิเมื่อนนี้ cookie หาศังไปสั
06:50มนักมะ
06:51เพื่อเยี่ยมสองตาร์ลานเสมอ
06:54既มือ Funny mother Dad
06:55ก็เสียนตัวเอง เขiederก็ไปก็รั
06:57บตำแหน่ง
06:57fs少Then coal決εταιได้ acrylic
07:02เผี่ยวโรง พ checking
07:05ข้างผม ถ้าไม่ได้พังจัดปากพ
07:10ี่โอยาง
07:11ข้าคงไม่เชื่อว่า predominant
07:14กับสำนักมาจะเคยมีอบีตต่
07:16อคัน
07:19ข้าเราจบไปแล้ว เราควรจะเดินทาง
07:21ต่ dec wil
07:22แม่ง А stronyจะไปไม่nite
07:25เอ๊ด พี่โอร์ยานหมายความว่า
07:28ข้ากรondsว่าเสียส่วงจะทำร้าย
07:29ท่านอองเป็น
07:31โหน้ายท่านบอกว่า ไปเสียส่วง
07:33เป็นรูกสาวท่านออง
07:34นางจะไปทำร้ายท่านอองยังไงлушай
07:36UND่านมัน เมื่อกร วันนี้ค semuaออบก
07:39ารตาย
07:39นั้นต้องพาท่านอองไปที่สู้สา
07:41ญญาvä
07:42หากนางมีอาร passeอะไรลงไป
07:43ข้อของฆ่าดาไม่ได้
07:45อะไรนะ
07:49ดังยังสงสะเรื่อง
07:50ที่องแเป็ดทิ้งนาง
07:51สามาใหม่ลูกไว้
07:53แล้วต้องให้พวกเขา
07:54แก่บมนี้กันเอง
07:58นี่คือสาเหตุ
07:59ที่ค่าติดตาม พวกเขา
08:00มากับเจ้านี่ยальные
08:01มิเศษยะessel
08:04ที่ยับจ้ tradition นางงังهم
08:05ไม่องให้ทำร้ายท่านออง
08:07จากทนักไปกับข้า ไม่ควรเข้
08:09าไปยุ
08:37เจ้าจะพาข้าไปสำนักม้า ไม่
08:39ใช่เหลือ แล้วมาทำไมที่นี่
08:42ข้าพ่าท่านมาไว้คุณรู้จั
08:44กคนหนึ่ง
08:56นี่มัน...
09:00สู่สารของไปหลิงนี่
09:03ถูกต้อง ท่านควรมาตั้งแต่จาก
09:05สิบก้าวปีก่อน
09:08ปั๊ยเสี่ยวสวง
09:20แล้ว...ปั๊ยเสี่ยวสวงนี่เป็น
09:22ใครอ่ะ
09:25นางเป็นลูกสาวของไปหลิง
09:28เหรอ...แล้วนามไม่รู้สาวได้ยั
09:32งไงกัน
09:36ข้าคือไปเสี่ยวสวง
09:41นี่เจ้าคือไปเสี่ยวสวงเลย
09:45ถังอันพ่อของเจ้าคือ...
09:48อ๋อ...
09:50หลังจากแม่คลอดข้า
09:51ก็ตกเลือดตาย
09:55สิบก้าวปีมานี้
09:57ท่านไม่เคยมาว่าสุดสารของนาง
09:59เลย
10:01แม่แต่เมื่อนางตายแล้ว
10:02ท่านก็ไม่เคยมาหานาง
10:05ไม่นะ...
10:06ข้าเคยบอกเหตุผลที่ข้ามาไม่
10:08ได้ไปแล้วนี่
10:10ไม่ว่าเหตุผลอะไร
10:11ก็ไม่มีใครเชื่อหลงน่ะ
10:14อ๋อ...
10:17วันนี้ที่ข้าพ่าท่าน...
10:18มาที่นี่...
10:25ก็เพราะวันนี้...
10:27เป็นวันครบรอบวันตาย
10:36ไหวนี้...
10:38ใช้แหๆ
10:48bırakรยบลุก
10:51เกรอ!
10:53เกรอ con
10:54เกรอ?
10:55จ๋อ!
11:17ไปի เลี่ยง
11:21การที่จากกันในวันนั้น
11:24กลับเป็นการจากกัน
11:30ข้าไม่เคยคิดเลยว่า ข้าจะมี
11:34วันมายืนอยู่ที่หน้าสุดสารข
11:37องเจ้า
11:51แล้วพ่อของเจ้าเป็นใคร
11:55เขารู้ไหมว่าแม่ของเจ้าจะต้อง
11:59มาเจอกับโชคร้ายชัดนี้เพราะ
12:01เขานะ
12:02ข้าบอกแล้วข้าไม่มีพ่อ
12:15ก็ได้ งั้นข้าถามอย่างนี้กัน
12:19แล้วกัน
12:21ใครที่เป็นคนทำให้แม่ของเจ้าท
12:23อง
12:26แล้วตอนที่แม่เจ้าคลอดลูก
12:28คนคนนั้นได้มาเยี่ยมแม่เจ้าบั
12:31งไหม
12:32คนคนนั้นไม่ละอ้ายแก่ใจบ้าง
12:35เลยอย่างนั้นเหรอ
12:38คนคนนั้น
12:40หลังจากที่ทิ้งแม่ข้าไป
12:42ก็มีเคยโพโล่หน้ามาอิ่ง
12:46ผู้ชายที่ใจดำแบบนั้น
12:48ไม่ได้มีใจแต่แรก
12:50จะรู้สึกละอายใจได้ยังไงนะ
12:53หูตาของคนสำนับมามีอยู่ทั่ว
12:55ใตล่า
12:57จะหาคนคนนึงมันจะยากเย็นแค่
12:59ไหนเชี่ย
13:00หรือว่าจ้าสำนับไหม
13:02ยอมปล่อยมาไปง่ายๆอย่างนั้นเห
13:04รอ
13:06ตาข้าแค้นเข้าข้ากระดู
13:08ไม่เคยให้ใครเอ่ยชื่อเข้าต่อ
13:10หน้า
13:22ข้าจะให้สงบเอง
13:24หอ?
13:25ข้าจะให้ผู้ชายใจดำคนนั้น
13:27ได้รับผลกํา
13:30นี่เจ้าหาเขาพบแล้วเหรอ?
13:32ข้าไม่เพียงแต่หาเขาพบ
13:35แต่จะให้เขาใช้ความตายมาล้างบ้
13:37าง
13:40หน้าสุดสารด้วย
13:43แล้วตอนนี้ชายชั่วคนั้นอยู่ที่ไ
13:46หน
13:47ตอนนี้ เค้าก็อยู่ตอนหน้าสุดสาร
13:52แม่ค่ะ
13:57เจ้าก็ลำหมายความว่า ข้าไปพ่
14:05อของเจ้าเหรอเนี่ย
14:06ข้าบอกแล้วมีพ่อ
14:09วันนี้ ข้าจะเอาชีวิตท่าน ออก
14:14มาเส้นบิดยานแม่ค่ะ
14:21เจ้าเป็นลูกสาวของข้าแล้ว
14:25สิวสวง
14:26ผมป่า ท่านไม่ควรพูดคำนี้
14:30ท่านไม่เคยทำหน้าทีพ่อแม่แต
14:31่น้อยเลย
14:33ท่านไม่เคยดูแลแม่ค่ะ
14:37มีสิทธิ์อะไรมาจากไป
14:39มีสิทธิ์อะไรที่ทิ้งหนักไปไ
14:41กล
14:44ตอนแม่ค่าเครอดค่าแล้วจะส
14:46ิทธิ์ล่ะ
14:49ท่านยังเป็นอองแปดอยู่อย่างส
14:50ุขสบาย
14:53ในตอนที่แม่ค่าจากโลกนี้ไป
14:57ท่านยังไม่ยอมมาไว้นางที่ส
14:58ุดสาร
15:02ท่านมีสิทธิ์อะไรให้นางมาพรี
15:03กายให้ท่าน
15:05เขาอย่างท่านมีสิทธิ์อะไรอยู่ใ
15:07นโลกนี้
15:13ข้า...ข้าไม่รู้มาก่อนเลย
15:19ไปลิง...ข้าไม่รู้เรื่องนี้จริ
15:25งๆ
15:29ข้า...ข้าไม่รู้ว่าเจ้าท้อง
15:30ลูกของข้า
15:33ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าต้องตายเพ
15:38ราะสาเหตุนี้
15:43ต้องหาว่าข้ารู้แต่แรก
15:46ข้าจะรีบมาหาเจ้าโดยที่ไม่
15:48สนใจอะไรเลย
15:51ไม่ต้องหมา
15:52มันเป็นข้ออ้าพนะท่านรัก
15:56ตัวกลัวตาย
16:00ไม่...ข้าไม่ได้หาข้ออ้าพ
16:04ข้าไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ
16:09ไม่ว่าเจ้าจะเชื่อข้าหรือไม
16:11่ก็ตาม
16:13ถ้าเจ้าที่จะข้าข้า
16:17ข้าก็จะไม่หนีแม้แต่น้อย
16:23ด้วยว่าระยุษของข้า
16:26ต่อให้ท่านคิดนี้
16:27ก็เหมือนไม่อยู่รอด
16:36ที่ในมีรักที่นั่นมีทุก
16:41ถ้าเจ้าต้องการให้ข้าตายเพื่
16:47อชดใช้แล้วก็
16:52เจ้าลงมือได้เลย
16:55ดี...วันนี้...ข้าจะช่วยท่านแม
17:00่
17:01กำจัดผู้ชายใจดำอย่างท่าน
17:05ไง
17:12เจ้าเจ้าเจ้า
17:37เกิด
17:47อ่ะ ór następ องคลักจันแค่?
17:52ทั่นอBrenguff ตุบจะมาเกิดน่ะ
17:53ةังไปกับอะไรแล้ว
17:53หอ อุ้มBE อุ้มก็เหต้องทำไมส
17:56ุด
17:56เกิดๆ แล้วแค่миasi คลักมิตidas
18:05นั่นแดนแหBR
18:06แต่ว่าท่านอง
18:06แต่เจา
18:08เขาบอกแล้วไม่เกิดกับเจ้า
18:10จะไม่รีบถอยไปอีก
18:12เรื่องโส called ของพวกเจ้า
18:13ข้าเองก็ไม่อยากยุ่งหรstellen
18:15แต่ว่าใต้ลาร์นี้
18:17มีลูกที่ไหน
18:17ที่คิดข้าฟ่าตัวเอง
18:19ข้ามาก็ไม่ exporting
18:25ข้าไม่เชื่อเหรอ
18:26ว่าเจ้าจะห้ามได้
18:56นี้ยังเร็วจากพี่สุด
19:01นี้ยังเร็วจัง
19:04เป็นค่ะ
19:05ท่านตา..
19:07ข้าจะข้าเขาเพื่อเส้น茫อยานแม
19:09่ข้า
19:10ถ้看看เธื่อว่า будутพ่อแต่ว dividends
19:12จะข้าเขาได้ยังไง
19:13- ท่านตา..เขาไม่ใช่พ่อข้า
19:16ถяเขายังเหลืองขวาเป็นคน
19:18เขาไม่หายหน้าไป ไม่เยี่ยมตอนแม
19:20่ตาย
19:21เฮ้ย...
19:22ก็เขามาไม่ได้
19:29เพราะอะไร
19:30เพราะเขาไปให้เขามาเอง
19:33ห้ามเขาข้าประติดสู่สารด้วย
19:37คนตายสำคัญสุด
19:39เราไม่ควรอบกวดวิญญาณของไป
19:41หลิง
19:44กลับสำนักมา
19:45ไปคลี่คลายบุญกุญกวามแค้น
19:47เมื่อ 20 ปี
19:47ให้มารู้เลือกกันไปเลย
20:04ทุกต้อง
20:06นี่เป็นที่พักของท่านตอนที่มา
20:07พักที่สำนักมา
20:08ตอนนั้นทุกอย่างเริ่มต้นที่
20:12นี้
20:13และวันนี้ควรจะจบที่ดีด้วย
20:19ท่านตา
20:20อร่พาจะรอท่านพูดให้ชัด
20:23ว่าทำไมค่า ค่าเขาไม่ได้
20:27มันต้องเกียวสุด
20:40ถ้ามไม่มีวันนั้นก็คงไม่มี
20:42วันนี้
20:43และก็คงไม่มีเจ้า ด้วย
20:46ตอนนั้น ราชจะสำนักต่องการ
20:49จัดซื้อมาสึก สำนักมาอยู่ใ
20:52นยุทภพ แต่ต้องทำเพื่อร่าจะส
20:54ำนัก
20:55ตอนนั้น ท่านอองแปดจึงมาที่ส
20:57ำนักมาด้วยตัวเอง
21:21เฮ้ย ทำไมเป็นไรนะ
21:27ขอบคุณไม่นานดีช่วยเหลือ ข
21:29้าปลอภัยดี
21:31คุณพวกนี้มาจากสีเซียน เขาไม่
21:33อยากให้พวกท่านซื้อมาได้สำเร็
21:34จ
21:35ไม่นานรู้ได้อย่างไรเนี่ย
21:39ข้าเป็นคนของสำนักมา จากสำน
21:41ักไปคือพ่อของข้า ข้าชื่อ
21:42ไปหลี
21:47ครdzでしょう
21:48เช่นใırım Apart
21:48เอ่อ
21:55ท่านอองแปดต้องลำBarb แล้ว
21:57ขาปลหายilim ไม่ได้ตอดรับท่าน
21:58โดยตัวเอง
21:59ขอท่านนี่มะโอก apartments
22:03เช่งสำนักไปเกรงสัยเกินไปแล
22:05้ว
22:05ถ้าไม่ได้สำนักมาช่วยเหลือ
22:07ข่าคงจะต้องตายด้วยน้ำมื Scorp
22:08Victor van Jan
22:08ท่านอองมาซื้อมาให้หลาชจะสำ
22:12นัก
22:13กล้องถหารต้าสงจะต้องแข็ง
22:15กلงเพราะอย่างนี่
22:16การสรบในวันน่า
22:18เขาก็ไม่เป็นผลดีกับสีเสีย
22:20เพียงแต่พวกเขา alt pound ไม่รู้เข้าเข
22:22า différentes
22:22นั่นเป็นเพราะเจอสมนักนำพ
22:27าได้ดี
22:28และท่ tas
22:29ก็ยอมเสียสระในบ้านเมือง
22:31ขายมาให้นระคicans
22:32ข้าเจาจ้าตลอกสarius ข้าเป็นต
22:34ัวแทน
22:35ขอบคุณท่านไปไว้นะที่ดีด้
22:38วย
22:38เขาไม่กล้ารับหรอก
22:40อ๋อฉันนั่งก่อน
22:42ท่ XL เป็นผู้ใหญ่ราชวง
22:44ไปอิ่งเป็นสามารถชนไม่ได้ก
22:46ลาบเคราะวะ
22:46ถือเป็นการเสียมาริยาต
22:48ไหนเลยจะกล้ารับคำขอบคุณ
22:50จากท่าน XL ได้
22:56พิษีในราชสำนักไม่เหมาะก
22:58ับยุตรภพ
22:59อีกอย่างเจ้าสำนักไป
23:01ยังช่วยราชสำนัก
23:03ประเทรมมาสึกรักษาบานเมือง
23:05ก็หายากเต็มที่
23:07ข้าก็ไม่ก็หวางตัวเป็นอัง
23:10ขอให้ท่านคุยกับข้า
23:12ดังต Мิสหายคนหนึ่งเธอนะ
23:15ด้อย
23:16มิเสียที่เป็นถึงอังแllers
23:18ไปอิ่งแล้วเร Agricม досสายจริงๆ
23:20การคันเลือกมาตajiใช้เวลานานหน่
23:22อย
23:22ขอให้ท่านอังแ閱สตัวอยู่ใน
23:24สำนักก็กาหลายวันหน่อยเธอ
23:27พวกสิเสียคนจะไปเลือกล้างย่ง่
23:29ายๆ
23:29นั้น ในระยะนี้ ความปลอด ภายข
23:31องเธออ๋ง质rant สำนักมา จะเป็นคนด
23:33ูแลเเอ้น
23:34รีฟอย่า
23:34ความปลอดภายของท่านอ๋ง ขอเป
23:38็นหน้าทじゃない
23:39น Kh shore มา долженTheッ to divine
23:43ไった๋ยว ต้องลุกข้า นะ��려วالยุ
23:46ศสูงทอนน์ Corps
23:49ก็จะใช้เวลาว้างพราท่าน ไปต่
23:51อตกสัดด้วย yuki 한번
23:54อะ ถ้าอยากะแบทนค่า ต้องขอร
23:58พฯพัยเมاءนางไป
23:59แย่ ถ้าอยากว่าท่านอยากครบคนใ
24:01นยุทภัพเป็นเพื่อน ก็ไม่ต้อง
24:03เกรงใจแล้วก
24:04ถ้านเรียกชื่อค่าตรงตรงก
24:05็ได้ เรียกว่าปล่อยลิงเธอ
24:08เออ...ได้...
24:10ห sneakers เคารอบไม่สู้คล้อยตาม
24:13นี้คือเหตุ การในตอนนั้น
24:16แม่เจ่ารุดจับ คัดท่องอำ ใ
24:18นตอนนั้น
24:21คนไม่ใช่พักปลา ไหนเลยจะได้ความ
24:24หูพัน
24:29การคัดเลือกมา ใช้เวลาไม่น้อยจ
24:32ริงจริง
24:35ใกล้ชิดกันเช้าเย็น นานวั
24:38นก็เกิดเป็นความรัก
24:39ข้ากับไปหลิง จึงได้เกิดเลยค
24:42วามเหมาะสม
24:45ทำอะไรไปไม่รู้ตัวเลยสับนิด
24:51นี่เป็นความละอาย ที่ข้าไม่อ
24:54าจจะลบร้างออกไปได้
24:59แล้วนี่ก็คือเหตุผลที่กลั
25:01บมายอบมาพลังให้กับท่านใน
25:02ตอนนั้น
25:03เออ ทุกท่าน ปลดฟังจันเจ้า
25:11พูดสักคำถึง
25:14ผู้หญิงในยุทภพไม่ค่อยใส
25:16่ใจในจารีดนัก
25:17ไปหลิงเกิดในสมนักมา นิสาย
25:19ตรงไปตรงมากล่ารักกล่าแค
25:20้นถือเป็นธรรมนา
25:22พอว่านางรักท่านอองอย่างจริ
25:24งใจ จึงยอมพรีกายด้วยความ
25:27เต็มใจ
25:29ถ้าหากว่าเราจะใช้สายตากับคนท
25:31ั่วไปตัดสินนาง
25:34จันเจ้าคิดว่าไม่เพียงแต่
25:36จะดูถูกนาง
25:37แต่ว่าจะเป็นการทำให้ความรัก
25:39ที่สลักแน่นของท่านอองต้อง
25:41พลอยแปลเปลื้นไปด้วย
25:44คงต้องโทษ แม่ค่าดูคนไม่เป
25:47็น มอบความรักไป ให้ผู้ชายใจ
25:51ดำที่ไรหัวใจได้
25:56เจี่ยวสวง
25:57ท่านตา ถ้าไม่ได้พูดผิดนะ
26:00เมื่อเขาไปจากสนักมาก ก็ไม่เคย
26:02กลับมาหาท่านแม่เลย
26:04ไม่เรียกว่าใจดำแล้วจะเรีย
26:05กว่าอะไร
26:08ไม่นะ เขาเคยมา
26:14เฮียงแต่ว่าในตอนนั้นแม่เจ
26:16้าท้องเต่าแล้ว
26:17procaffe
26:24ทำไมเจ้าสนักไป ถ้าไม่ยอมให้
26:27ค่าได้พบน้าง
26:28ไม่ใช่ว่าค่าไม่ให้ท่านพบน
26:30้าง แต่น้างไม่ยอมพบท่านตะห
26:31ัก
26:33นั้นน เพราะอะไร
26:34ไม่เพราะว่าอะไร ด้านอองค่า aindaต
26:37้ ôngนี่eren ค่าจะต้องถาม ถ้าจะพบ
26:38นางเผื่ออะไร
26:38- เออ...แอ่ะ...
26:41สำนักมาศา Forsch 어�트�ib soluble to study
26:43ข่าให้นางคุมขวังท่าน ก็เป
26:46็นส่วนร่วม
26:48เหตุได้ทั้งอองน์ ถึงไม่รู้ถ
26:50ึงความเหมาะสม
26:50好啦...ท่านเจ้าสำนักค่า...
26:54- ท่านไม่ต้องพูดล่ะ! ท่านไปถ
26:56ึงท่านอองค่าเป็นเจ้าสำนั
26:58กม้า
27:00ไม่ว่าใครก็ไม่อาจจะเสียหน้
27:02า ดังนั้นข่าถึงหลบหลีคน
27:03นอก
27:05แต่ข้าขอเตือนท่านอย่างจริง
27:07จังว่า
27:08นับจากนี้เป็นตสมัย สำดัก
27:09มาไม่ตอดรับท่าน
27:11และข้าไม่ตลอปให้ท่านเจอกับ
27:12ไฟลิง
27:13ไม่งั้นอย่าหาว่าเช้าหยุด
27:14ไม่สนใจกนหมายไม่รู้จักนัก
27:16เบา
27:17ค่า จ้าสำนับไฟ
27:18เฮ้ รักษาเกียตเขาท่านไว้ ฝ
27:21ายหลิงไม่อยากจะพบท่าน ข้าก็ไม
27:23่คิดจะเอาเรื่องเอาความอะไร
27:25แต่ว่า ท่านตกจากไปเดี๋ยวนี้
27:27แล้วจะมาให้ข้าพ่อลูกเห็นหน
27:29้าอีก ไปได้แล้ว
28:14เขาไปแล้วลือ
28:16ไปแล้ว
28:19นั้นก็ดีแล้วล่ะ
28:21เหลือ ถึงเจ้าจะไม่ให้พ่อข้
28:25าเขา เจ้าจะให้แล้วแล้วไปก็นั่
28:28นเหรอ
28:30ท่านพ่อ ข้ายินยอมพร้อมใ
28:33จเอง ข้าไม่ต้องการให้เขามารั
28:38บผิดชอบอะไรอีกแล้ว
28:40เจ้า
28:47เขามาจากในวัง แต่ว่าข้าอยู่
28:52ในยุทภพ
29:21เราสองคน อยู่ในสถานาที่ต่างกัน
29:51เจ้าจะแต่งงานอีกได้อย่างไร
30:22ท่านพ่อ
30:26ความคิดของเจ้าไปเหมือนใครเสม
30:28อ ไม่เมื่อเจ้าตัดสินใจไปแล้
30:30ว
30:31พ่อ ก็คงต้องตามใจเจ้า
30:34ที่แท้ในตอนนั้น นางก็อุ่ม
30:41ทองเสียวส่วงแล้ว
30:44นั่นเป็นเหตุผลที่นางไม่ยอม
30:46พบค่าเหลือ
30:47ถูกต้อง ลิงเออมีความคิดเป
30:50็นของตัวเอง
30:51และข้ารู้ว่าข้า ก็บางครับ
30:54ดางไม่ได้
30:55จึงจ้ำต้องตามใจ
30:57ดี ที่ไม่ได้พบ เพราะความต้อง
31:00การของแม่
31:01แต่ทำไมตอนที่แม่ค่าตาย เขาถึ
31:05งไม่เยอยอมมาแล้ว
31:08เสียวส่วงเ� lyây
31:09นั่นเป็นเพราะตากร Ciao ไม่ให้เข
31:11ามา
31:12ท่านตา..ถ้าเข Lancashire กับแม่ค
31:15่าต่า
31:17ก็ค่อนจะมาgendกเหล corresponds guiding
31:19แล้วไม่อยแล้ว
31:21ไม่ เค้าก็เคยทดลองมาแล้ว
31:25แต่ว่าเจ้าสมนักไป
31:27ไม่ต้อง ขาควรจะบอกเสียวสวง
31:30ว่า
31:31ความรับผิดชอบนี้ท่านไม่ค
31:32วรจะเป็นคนแบกรับ
31:38ท่านตา นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
31:42หลังจากแม่เจ้าคอดเจ้า
31:46นางก็ตกเลือดจนตาย
31:49ก่อนจะตายนางส่งคนไปบอกเขา
31:53โดยไม่ฟังคำคาญ
31:56เพราะการ
31:59ที่ก่าตรงเสียลุกสาวไปอย่
32:01างกระทันหันแบบนั้น
32:02กินทำให้ข้าขาสติ
32:13เร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม
32:15ไม่อย่าค่ะ
32:16เร็วเอ้ย
32:19ชีวชีว
32:22เธ้ยเข้ามาขวงเลยเธื่อค่ะ
32:33แล้วมัน Ramsay
32:44เธอลา
32:46กล้ามไป
32:48คือ ไปหลิงนาง
32:50ข้ามอันรุยาตให้ท่านไป
32:53ไม่นะ
32:54ข้าต่องกล้ามพบนาง
32:56เป็นครั้งสุดท้ายก่อนนางตาย
32:58นางต้องตายเพราะท่าน
32:59ท่านยังกล้าจะไปอีกเหรอ
33:02นี่ นาตายเพราะค่าเหรอ
33:04นางเป็นอะไรตายกันแน่
33:06ท่านมันจะไม่ต้องรู้
33:08และห้ามท่านไปหานาง
33:11แม้แต่จะไปว่ายสด
33:12ที่สูบสารข้าก็ทำไม่ได้เหรอ
33:14ไม่ได้
33:18หรือถ้าข้าจะฝืมไปให้ได้ห
33:19รือ
33:25ข้าก็จะข้าท่าน
33:28อ่อให้ท่านข้าข้า
33:29ข้าก็จะไป
33:30ดี เอาดาบมา
33:31พรับ
33:33นี่หุดเดิม
33:37ข้าขอสบายด้วยดาบเร็บนี้
33:39ถ้าจะไม่กลับไปเดี๋ยวนี้
33:41ไม่เพียงแต่จะข้าเจ้า
33:43ก็จะให้สำนักมา
33:44เป็นสัตรูกับราชสำนัก
33:46ให้ตรักปูรเขาเจ้าต้องลมส
33:48ลาย
33:50ถ้าข้าผิดคําสาบาน
33:54ขอให้เป็นดังดาบนี้
34:06ตอนนั้นก็เสียใจเพราะการกล
34:08ายของหลิงเออมาก
34:09จึงทำผิดไปอย่างมาน
34:11ทำให้พ่อลูกตรงบาทหง้างก
34:13ัน
34:14จนถึงเพียงนี้
34:17หากไล่เหลียงตามความจริง
34:18มันเป็นความผิดของข่าเอง
34:21เสียวสวง
34:23หวังว่าเจ้าคงอัพภัยให้
34:24ตานะ
34:26ท่านตา
34:29ข้าไม่โทษท่าน
34:31ไม่น่าไป
34:33ท่านอองน่ามีแต่ความรักให้ก
34:35ับแม่ของเจ้า
34:36ไม่ใช่ความแค้น่ะ
34:38ตอนนี้เจ้าคุณจะยอมรับท่าน
34:40อองเป็นพ่อได้เลย
34:41อ่ World
34:48ระวัง
34:48心 deseo sreo
34:52ข้าไม่ยอมรับท่าน
34:53ไม่เจ้าแต่ท่านตา
34:57และพิน้องในสนักมาก
35:01ข้าไม่มีพ่อ
35:04values
35:04ท่านทlicheแค้นหลายปี
35:11ข้าทำไม่ได้! Yankee scream
35:12ข้าทำไม่ได้!!!
35:15หา...placesสวง??
35:23ขาดลึกไม่ถึงเลยจริงจริง
35:25ท่านอ่อน
35:25ว่าผ้านมันจะออกมาเป็นยังง
35:26似
35:28ไม่เหรอ
35:30โร่นี้จะโทษนางไม่ได้
35:33ถ้าจะให้เสียสวงยอมรับข้
35:35ามันอ высок
35:36มันต้มขึ้นอยู่กับความพย
35:37ายามของข้า ด้วย
35:54ตอนนี้ชิ้นเสียงเหียนเป็นย
35:56ังไงบ้างล่ะ
35:59ตอนนี้ราชบุดเคยไม่ใช่สามีน
36:01าง
36:01ยอมทำให้นางรู้สึกผิดหวัง
36:03แต่ว่า รู้เหมือนนางจะยอมรับ
36:06ชะตากรรม
36:08พ пл่งนี้หลังจากกลับบ้านก
36:09ับเชิญชุน
36:10ก็ต้องพอเชิญชีวิตในวัน
36:11น่ะ
36:14อย่างงี้กดดี
36:16ถ้าหาก เชิญซื้าเมยเป็นราช
36:19บุดที่ทิ้งลูกมีทริงแล้
36:21วก็
36:23ต่อให้จับมาลงโท tab
36:25สำหรับแม่ลูกคิดเสียงเห
36:27ียน
36:28ไม่แนวจะเป็นเรื่องดี
36:33騋 indirectly สิ ถ้าเชิญ Manhattan ขอพบ Скอ
36:36อ๋อ ให้นางเข้ามา
36:38ครับ ชุ่น ชุ่น
36:49สิ่งเหลียนคละว่าได้เท่า
36:50เปล่า
36:53ลุกขึ้นแล้วคอยพูด
36:55ขอบคุณได้เท่า
37:00จะมาหาคาดดือเรื่องอันใด
37:03หรือว่าเงินน้อยไปไม่พอเลี้ย
37:05งครอบครัว
37:06ไม่ใช่ค่ะ เงินที่ท่านให้มานั้
37:09น
37:09เพียงพอกับสิ่งเหลียนและล
37:11ูกแล้ว
37:12ฉะนั้นจะคงมีเรื่องที่ยังค้
37:14างขาใจอยู่สิ
37:17ใช่ค่ะ
37:20สิ่งเหลียนรู้ว่าท่าเท่า
37:21เปล่างานยุ่งไม่ควรรกกวน
37:24แต่ว่า...
37:26สิ่งเหลียนขอบังอาจ
37:28ให้ท่าเท่าเปล่าช่วยเหลือด
37:30้วยเธอ
37:33ว่ามาสิ
37:35เมื่อราชบุตเคยไม่ใช่สามีของ
37:37เสียงเหลียน
37:39แต่เทาเป่าไม่ลงโทษที่ขนอยล
37:41่วงเกินราชวง
37:43ขนอยขอบคุณมาก
37:45แต่ตอนนี้ขนอยกังวล
37:49ก็คือสามีของขนอยไปอยู่ที่ไหน
37:57ในบรรดาพูดที่สอบได้แล้ว
37:59นั้น
38:00ไม่มีคนชื่อเฉินสื่อosaurus
38:02ตามหลักเหตุผลเป็นไปได้ว่า
38:05สอบตกและกลับบ้านไปแล้ว
38:08แต่ว่าประกาษผลมาครึ่งปีแล
38:10้ว
38:10ถ้าเขากลับบ้านก็น่าจะถึง
38:12บ้านหน้าแล้ว
38:14บางทีระหว่างทางที่จะมาเมืองหร
38:16วง
38:16ก็อาจจะสวนกับเขา
38:19แต่ว่าท่ารุงชุนก็เพิ่งจะ
38:21มาจากบ้าน
38:22ก็บอกว่าไม่เห็นซื่อ incumb mountains
38:24เอ่อคือ
38:26เสียงเหลียน
38:28ข้าเข้าใจเจุดนาของเจอดี
38:32เจอจะให้ข้าใช้ ż�่วยตามหาเขา
38:34ใช่หรือไหม
38:36ใช่assa
38:38ข้าน้umuzรู้ว่าตี่เท้าเป่างาน
38:40มานยุม
38:41แต่นอกจากตย์เท้าแล้ว
38:44ข้าน้ horizontallyก็ไม่รู้จะเป็นขอร้อง
38:45ข้าไม่อีก
38:47ก็เลย
38:48ข้าเข้าใจแล้ว
38:51ข้าจะขอร้องให้ทางการท้องถิ
38:53่น ช่วยกันตามหา
38:56ถ้าได้ข่าวเขาเมื่อไหร่ จะร
38:58ีบแจ้งเจ้าทันที
39:01สิ่งเหลียนขอบคุณที่เท้า
39:02เปล่าที่ช่วยเหลือ
39:05เจ้ากลับไปพักผ่อนก่อน
39:08รุ่งนี้ยังต้องเดินทางอีก
39:10ยาวไกล
39:11และมีลูกๆที่ต้องดูแลด้วย
39:14ต้องพักผ่อนเก็บแรงให้ดี
39:18ข้า...สิ่งเหลียนขอตัว
39:28แต่เท้า...ผู้คนมากบายจะไปสะหาท
39:31ี่ไหน
39:33บางทีอาจเป็นเพราะว่าเฉิน
39:34สื่อใหม่
39:35สอบตกก็เลยไม่มีหน้ากลับบ้
39:38าน
39:38หรือไม่ก็เกิดอุบัติเหตุ
39:40อะไรขึ้น
39:43นั่นยิ่งต้องรีบข้นหา
39:46สำหรับค่าเรื่องนี้
39:48คงทำให้ค่าในยุ่งยากขึ้น
39:51อยู่ไม่น้อยทีเดียว
39:53แต่สำหรับชิ้นเสียงเหลีย
39:55นและลูกลูกกับสำคัญยิ่
39:57งกว่าสิ่งได้
39:58เราต้องทุกร้อนในสิ่งที่ประ
40:00ชาทุก
40:01นี่จึงเป็นคุณธรรมของคุณ
40:03นาง
40:05ขอรับ
40:06แต่เท้าห่วงใยประชา
40:08ถือเป็นแบบอย่างขุณนาง
40:11ไม่
40:12ข้าไม่เคยใส่ใจเรื่องชื่อเสี
40:14ยง
40:15หวังแต่ว่า
40:16ไม่ต้องละอายใจเท่านั้น
40:20งั้นพรุ่งนี้
40:21ขน้อจะเขียนจดหมายไปท้องถิ่
40:23น
40:23ให้หาเฉินสื่อเหมยบันดิตท
40:25ี่สอบตก
40:26ได้ข้าวเมื่อไหร่
40:28ให้แมวรายงานทันที
40:34แต่เท้ากำวนใจด้วยเรื่องอะไรขอร
40:36ับ
40:39ชิ้นเสียงเหลียนเข้าเมืองห
40:42ลวงมาตามหาสามี
40:44ยังไงค่ะ
40:45ก็คิดว่าทุกอยากบังเอินเก
40:47ินไป
40:49มันรู้ผิดปกติ
40:53บางทีแต่เท้า
40:55อาจจะเป็นห่วงชิ้นเสียงเห
40:56ลียนกับรูปหากเกินไป
41:02บางทีข้าอาจคิดมากไปจริง
41:04ๆ
41:15กงๆ ในที่สุดท่านเข้ามาแล้ว
41:19ข้ารอจะรู้สึกร้อนใจไปหมด
41:22มามาเชินนั่งก่อน
41:24ถ้าหากว่าข้าไม่หลบผู้หล
41:27บตาผู้คน
41:27ข้าก็จะทำเรื่องเสียหมด
41:30ใช่ๆๆ
41:32กงๆ
41:33วันนี้ที่ข้าแสดงออกที่จวน
41:36พอใช้ได้ไหม
41:38อืม...
41:40ถ้าทำได้ไม่เล่น
41:43เอา...
41:44แล้วท่านเปล่าสงสัยอะไรหรือ
41:46เปล่า
41:47ไม่เลย...ไม่เลยสักนิดเดียว
41:50ดี...
41:52เงินก็ดีแล้ว
41:54เออ...กงๆ
41:57ระวัดที่ท่านรับปากไว้
41:59จะว่ายังไงล่ะ
42:01อืม...
42:02ไม่ต้องห่วงรับรองครบท่วน
42:05อืม...
42:10อืม...
42:26ทำไม...
42:27เจ้าคิดจะผิดสัญญากละนั้น
42:28เหรอ
42:29เปล่า...
42:30ขน้อยจะกล้ากลับคำได้ยังไ
42:32ง
42:33เพียงแต่ว่า...
42:35ขน้อย...
42:37เสียงกับการที่จะถูกท่านเป้
42:38าจับได้
42:40แถมยังต้อง...
42:41ฝืนจิตสำนึก
42:43เมื่อว่าราชมุดเคย
42:45ไม่ใช่ฉันสื่อใหม่
42:47และยังต้องหกระเหินเดินทาง
42:50ท่านจะคิดว่า...
42:52อืม...
42:53อืม...
42:54อืม...
42:57ที่แท...
42:59เจ้าก็คิดว่าเงินเนี่ยมันน
43:00้อยไปใช่ไหม
43:01อืม...
43:03ข้าหวังว่ากกลงๆ...
43:04จะให้เพิ่มอีกนิดเหรอ
43:08นั้นว่ามอ่ะ...
43:09เจ้าตรงการทั่วไหร่
43:11อืม...
43:12คือ...
43:14อืม...
43:17คือมากไปข้าก็ไม่กล้าเอ้ยป
43:19าก
43:19สักข้าร้อยทำลึงก็พอ
43:21อืม...
43:22เจ้านี่มันตะตะจริงๆ
43:24เออ...
43:27เงินหาร้อยตำลึง
43:28ในสายตาของท่าน
43:30มันก็ไม่ได้มาก...
43:32อะไรดีหนอ...
43:34อืม...
43:37มันก็จริง
43:39นั้นพรุ่งนี้
43:41เจ้าไปรอข้าที่ป่า
43:42ประตูเมืองตะวันออก
43:44แล้วข้าจะส่งไปให้เจ้า
43:47ขอบคุณ...
43:48ขอบคุณ...
43:49พรุ่งนี้...
43:53คืนนี้...
43:54ไม่ได้เหรอ
43:55นี่...
43:58เห็นข้าเป็นล้านตัวแรกเงิ
43:59นเหรอไง
44:00เงินหาร้อยตำลึงน่ะ
44:01ไม่ใช่หนอยน้อยนะ
44:03ถ้าอยrierงได้...
44:04พรุ่งนี้ก็ไปรอ
44:06ไม่อย่างนั้น...
44:07ข้าก็ไม่สนใจแล้ว
44:10อือ...ใน cups ๆ
44:12เออ...ถ้าทำไม่สนใจ และก็...
44:16พรุ่มลังราชะมุตได้เหรอ
44:18ก็จะ...
44:21นี่เจ้าจะมาขุ Slovenia
44:22ของข้าแนะ
44:23จะบอกไง...
44:25ถ้า...จะเอาเรื่องนี้ไปบอกกลับใ
44:27คร
44:27ของที่สวยที่สุดก็white again
44:30เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ
44:32ข้า
44:35แล้วเจ้าที่ให้การเท็ด
44:37คิดแล้วว่า
44:39ท่านเปล่าจะไว้ชีวิตเจ้า
44:43กลงๆ อย่าเพิ่งโครน
44:45อย่ากโครนสิ
44:47พรุ่งนี้ข้าจะไปรอนอกเมือง
44:51กลงๆ ท่านจะต้องมาตามนัดนะ
44:56แต่ว่า
44:57ทางที่ดี
44:58เจ้ารีบเอาสัมพระมาก
44:59ได้เงินแล้วก็
45:01รีบสายหัวไป
45:04เจ้าต้องไป
45:05ถึงตั้งแต่ประตูเมืองเริ่มเป
45:07ิด
45:07ถ้าไปช้า ข้าจะไม่รอนะ
45:10ข้ารับ
45:11ข้าน้อยจะต้องไปตรงเวลานะ
45:20กลงๆ ค่อยๆ เดินนะ
45:28เจ้าต้องไป
45:29เจ้าต้องไป
45:38เจ้าต้องไป
45:55เจ้าต้องไป
45:55เจ้าต้องไป
45:58เจ้าต้องไป
46:18เจ้าต้องไป
46:19เจ้าต้องไป
46:21เจ้าต้องไป
46:22เจ้าต้องไป
46:27เจ้าต้องไป
46:31ไอ้ ความไม่เป็นวน บ portion ว้าที
46:38ทุกนี้ มันเฟ็งหรอก
46:40ยังมา จริงว่าทีนวัน มีค
46:43วามลักไป
46:44ยังมา มีความวาน เดยสิ ว้าที
46:46นวัน มีความว่า
Comments