- 20 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:12ท่าน อง แปด รอบ ครอบ ถึงเพียง
00:14เนี้ย
00:15ค่ะต้องขอบคุณจริง ๆ
00:21ผู้ดี คือญาติของกระท้าเป้
00:23าเหรอ
00:28ผู้หญิน ต่อหน้าพระพัก อย่า
00:31ได้เสียมานยาเซ่
00:34อ๋อ ลาสดอนทุกคน อยู่ภายใต้ก
00:39ันปกครองของห้องเต้
00:40ข้าเองก็ควรจะ คุกเข่าทวาย
00:43พระพอร์
00:48ผู้หญินไม่ค่อยสบาย ตามองไม่เห
00:50็น ขอให้ฝาบาททรง
00:52องค์รักจัน ต่อหน้าห้องเต้
00:54เราก็ต้องถวายพระพอร์
00:56จะเว้นค่าได้อย่างไรกันล่ะ
01:04ผู้หญินลูกขึ้นเธอ
01:09ผู้หญินเป็นยาติของเต้าเต้
01:10าเป้า
01:12เป็นแข่พิเศษที่เสด็จแม้ให
01:13้ข้าเฝ้า
01:14ผู้พิธีวรีตองพวกนี้ เว้นไว
01:16้ก็ได้
01:23ทำไมผู้หญินถึงรอห้ายละ
01:31ฝาบาท ฝาบาท
01:35ผมฉันเสียใจ
01:37ผู้หญินเสียใจเลือกอะไรเหรอ
01:41ไม่นะ
01:45ฝาบาท
01:48ได้ยินว่าฝาบาท
01:49ไม่ใช่อนรถแท้ๆของไทยเฮ้า
01:52แต่ขับกระตันยูตรอไทยเฮ้
01:54า
01:54ได้บาคถึงเทียงนี้
01:57แต่ว่ามองฉันเอง
01:59มีลูกที่คล้อนออกมาได้ตัวเ
02:01อง
02:02แต่ขับไม่ยอมรับผมฉัน
02:04และยังท้าวทิ้ง
02:06ให้คนตาบอร์แก่ๆต้องอยู่ตาม
02:08ลำพัง
02:10เยี่ยบ 그러 เพียบ pint เธนหมายฉัน ป๊อ
02:13คต компании!
02:13รивเจ 아닌�小 besidesVer ได้ยังไงไปก่อ
02:16เธน balvis เพราะค่ะ
02:16มีเรื่องชีแน่ด้วยหรือ แล้ว
02:18ทำไมอ ин managers.
02:19แล้วทำไมอ телефон ไม่สึบสาเอาเรื่องล
02:20่ะ
02:22gold Sequ?
02:22ทุนฟ้อเท้าเปล้าปเฉาอาสู
02:24นด์
02:25มออกความแล้วฉันต้องคืนค้
02:27ามฝั่งให้กำนาวแน่นอน
02:29อืม
02:30อักษันยูตรึเพียงนี้ festival.
02:31มีผีค่าที่ไม่ยอม
02:33ชาหาประชาทั่วล่า
02:34เขากฝรดแค้นเชิดกัน
02:35เราเครักษรรรร
02:36บอกเต้ะเท้าเปรา
02:37ให้รีบลงมือซึมเรื่องนี้
02:39เพื่อให้หูหยินได้สบายจ้อย
02:41จัน จะรับเนี่ยกล่า
02:45ฝาบัต
02:46หูหยิน เค้าวางมานานแล้ว
02:48เพื่อไม่ให้เต้ะเท้าเปราเป็นห
02:49ูต
02:50กระบ่ม...อย่าขอภาพคุ้ยิน
02:51fonกลับไปที่จอร์ดนิๆ
02:54ค้าไม่ได้เจอคนนอกมานานแล้ว
02:59นาครูซ่ามาถึงนี่วังก็พั
03:01กนี่วังเธอ
03:02เช้าวันพรุ่งนี้
03:03ค่าจะให้คนไปส่งนางที่จอร์ด
03:04นiat
03:05แต่ว่า
03:07ค่ะต้องการเชินนี้
03:10องคลักย meus Tobiong
03:11กลับไปรายงานlowerกับท่านเปล่า
03:12เธอ
03:13�� och tir
03:26เจ้า จั tickets
03:27เจ้า อ่ะ อ่านค้ารักจันอยู่เป
03:29็นเพื่อนก็ดีเหมือนกัน
03:31ท่านเปล่าจะได้ไม่ต้องเป็นห้
03:32วง
03:33ขอ��고พระทย์ฝ藏บาท
03:40เมื่อฝ藏บาททรงตรัสเช Florence
03:42ข่าก็คงไม่มีความเห็นเป็นอ
03:44ื่น
03:45แต่ว่ากับเป๋เอาเจิง
03:47ออ่ว...ไม่เป็นไร
03:49เพราะดีว่ากระม่องกำลังจะไป
03:51เดินมากกับแต่เธาเป้า
03:53กระม่องจะไปบอกกับแต่เธาเป้าให
03:55้เอง
03:57ขอพระคุณท่านออกไป
03:58อืม
04:01ก็ให้
04:03เปรียกค่ะ
04:04จะเตรียมห้องสะอาดไว้ห้อง
04:06นี้
04:06ก็ให้หัวหญิงท่านนี้พักคร
04:08ั้งขึ้น
04:09เปรียกค่ะ
04:23อะไรนะ
04:24ไทยเห้าให้หัวหญิงครั้งใน
04:26พระตำหนักกันเหรอ
04:27โอ้ม зн ถูกต่องแล้ว
04:29ตอนนั้นฝาบากก็อยู่ด้วย
04:32อีกทั้งยังอริยาตให้องคล
04:34ักจันอยู่
04:34ขอยรับใช้นางด้วย
04:36สวนค่าก่อนมาส่งข่าวให้กระ
04:38บบท่านเปาได้รู้นี่หละ
04:39อืม
04:41รู้ว่าฐานาของหู้หญิงทูกเป
04:43ิดเพยละ
04:46ค Watch...
04:46คิดว่าของยังหรอกนะ
04:49ไม่อย่างหน้าสีหน้าของไทยเห้
04:50า
04:51กัวกัวไห่
04:52คงจะไม่สงบถึงพี่ aumenta ได้
04:59ขาน้อยคิดว่า ถึงมั้ย Thai เขา จะ
05:02จำหัวหญินไม่ได้
05:03แต่แต่ก็คงยังไม่คลายสงสั
05:05ย
05:06จึงทรงให้ ห monopolหญินอยู่ในวั
05:08ง
05:08เพื่อพี่สูธให้ชัดเจณอีกที
05:11นึง
05:11ใช่ละ เป็นไปได้มากเลยล่ะ
05:14หากเป็นเจ้นนี้ หัวหญินไปอยู่ใ
05:17นวัง
05:18ก็เป็นน่านตรายนะสิ
05:23แต่ว่าฟาบาทก็รับรู้ด้วย
05:25หากว่าพวกนางกลาดทำอะไรหูยิ้
05:27นจริง
05:28เกรงว่าคงยากที่จะต้องกับฟ
05:31าบาท
05:32ถ้า Share ว่า �มน้างคงจะไม่กลา
05:35ที่จะว้ามแผนร้ายอะไรลับหลัง
05:37เราไดอย่างนา
05:40แต่ถ้า ihnenเกิดมั่นใจในฐานหน้
05:43าของหูยิ้น
05:45และตัดสินใจลงหมื่อ
05:47มันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
05:51แต่ถ้าไม่ตกเป็นหูก ยังมี
05:54องคารักจันอยู่นะครับ
05:55โอ้ ใช่สิจริงด้วย องคารักจ
05:58ัน คงจะไม่ปล่อยให้ใครทำอะไรได้ง
06:01่ายง่ายหรอก
06:05ก็คุม จะได้แต่ฝากไว้กับองค
06:08ารักจัน
06:35หัวยิงครับ
06:39รอแล้ว รอเล่า รอเช้า รอเย็น
06:43รอมา 20 กับปี
06:47บัติดีเข้ามาอยู่ตรงหน้าแล้
06:49ว
06:50แต่ข้ากลับเมอ Gobill
06:51ข้ากลับเองไม่เห็น
06:55ข้าได้ยิ Dynamic เสียงเขาแล้ว
06:57ได้จับหมื่อทั้งสองข้าง
07:00รู้สึกถึงโรงหายใจและ เสีย
07:01งหัวใจ
07:05แต่ถ้าว่า
07:07เขากลับไม่รู้ว่าข้าเป็นใ
07:09คร
07:09เพียงเห็นข้าไปหยิงชราที่
07:11น่าสงสาร
07:13เป็นคนแปลกหน้าที่ไม่ได้เกี่ย
07:15วข้องกัน
07:17หัวหญินอย่าไม่คิดแบบนี้
07:18เลยนะ
07:20ตอนนี้หัวหญินอยู่ในอันตร
07:21าย
07:22ทำให้ระวังตัวอาธุคคลให้ร
07:24้ายน่า
07:27เกิดมาชาตินึงต้องอยู่ห่างไ
07:29กล
07:31หากแม่ลูกไม่ได้อยู่รวมกัน
07:33ต่อให้รอดจากอันตรายได้
07:35แล้วเจอมีประโยชน์อะไรล่ะ
07:39หัวหญินอย่าเพิ่งท้อใจส
07:40ิ
07:41แต่ท้าเปล่านะ กำลังหาทางล
07:43้างมุลที่นี่ท่านอยู่
07:45พอถึงตอนนั้น แม่ลูกจะต้อง
07:47ได้อยู่เรื่องกัน
07:49แต่หูหญินจะต้องรำมัดระวั
07:50งผ่านอันดรายนี้ไปก่อน
07:52จริงจะสมปลาธนา
07:55หากไม่ใช่รอคอยวันนั้น
07:58ข้าคงไม่อาวรณ์กับโลกอ
08:00ันโหดรายนี้แล้ว
08:04องคารักจัน หากมีอะไรก็บอกข้า
08:07มาได้เลย
08:10ใพายρχาให้ห lamp หรูหญินพายคค
08:11ืนที่นี่
08:12จะต้องมีเบ้าหมายอะไรเนี่ย
08:14ขอให้หลือหญินออดทนรับ
08:15ริบนอนโดยเดี่ยวเถอะ
08:17ทุกอย่างเราให้จันเจ้ารับมือ
08:19เอง
08:20ได้ แล้วแต่เจ้าก็แล้วกัน
08:23อืม ถ้าหากกลางดึกมีความค
08:25ืนไหวอะไร
08:26ขอให้ท่านอยื้ающี้ได้ออกจากห้
08:28องacun Jay
08:29จันเจ้าจะอารักขา他的
08:43อยู่หน้าห้องเอง
08:44ข้ามองไม่ผิดหรอก
08:46จะต้องเป็นนางเนี่ย
08:48เอ๊ะ ท่ายาว
08:50ตอนที่ฝ่าบาทลงโทษประหารน
08:52าง
08:52กระมองเป็นคนไปผิดสูตรพระสบ
08:54เอง
08:54นางตายไปแล้ว
08:56ตั้ง 20 ปีแล้วจริงๆ
08:59งั้นก็แปลว่ะ
09:01นางฝืนคืนชีบขึ้นมาเหล่ะ
09:04แต่เอ้อง
09:05ก็คนตายไปแล้ว
09:07ไหนเลยจะฝืนคืนชีบ
09:10แล้วนางที่อยู่ตรงหน้าค่ะ
09:13เป็นใครเหรอ
09:14ก็อาจจะเป็นเพียงคนหน้าตาค
09:17ล้ายกัน
09:18แต่ว่า
09:19ตồiด้วยเป็นนางจริงๆ
09:21booster
09:2120 ปีผ่านไปแล้วหน้าตาคงเปลี่
09:23ยนไปบาง daddy
09:24แต่เหตุได้จึงสมั่ Literally
09:27but
09:27ไม่เหรอ
09:30นางหลอกคนทุกคนได้
09:33แต่นางหลอกค่าไม่ได้เนี่ย
09:35ตอนนั้นเขาอยู่กับนางทุกวัน
09:37คืน
09:38ไม่ว่านางจะปิดบังค่ายังไ
09:40งก็ตาม
09:41ด้วยท่าทางนางปิดค่าไม่ได้
09:43เหรอ
09:44คือ...
09:45กว่าย
09:47เบียกครับ
09:49จะไปเชิญนางมาที่นี่
09:51ค่าไม่เชื่อว่าจะทำให้นางเผยไม
09:53่ได้
09:54ไทยครับ
09:57คำสั่งของข้าเจ้ากล้าขัด
09:58เนี่ย
09:59กระมองไม่กล้า กระมองขอรับบ
10:01ัญชา
10:24แต่เท้า ท่านกลงสุน
10:28แต่เท้าก็บรักเป็นห่วงพระส
10:30นมอยู่เลยครับ
10:35แม้องคารักจันต์จะอยู่ก็จร
10:37ิง
10:39แต่ว่า หวังหลัง อยู่ในการค
10:42วบคุมของทั้งไทยเหาหลิวแล
10:44ะกว่าย
10:46ทวนเปิดเผยน่ะหลบง่าย แต่ถ
10:49นูรับนั้นมันหลบได้อย่า
10:53แต่ถ้าไม่ต้องเป็นหัวรับ จ
10:56ันเจ้าวรยุษสูงสุ่ม
10:58น้ำสำยักกล้าหาร คงจะคลุ
11:00้มครองพระสนมให้ปลอดภัยได้
11:05หัวรยุษอย่างเดียว คงจะไม่พ
11:07อ จันเจ้าจะต้องสู้ด้วยปัญญ
11:10า
11:11ไม่ใช้กำลัง เพราะความปลอด
11:14ภัยของพระสนม
11:16คือสึกระว่างความถูกผิดช
11:19ั่วดี
11:21ฉะนะ เท่ากับความถูกต้องเที่
11:24ยงทำฉะนะ แพ้
11:27เท่ากับคลองสวรรย์ต้องภายแ
11:29พ้
11:31แม้ค่าจะรู้ว่าจันเจ้าต้
11:33องรับมือได้อย่างดี
11:36แต่ก็ยากที่ค่าจะไม่กำวน
12:06ไม่ได้เลย แน่ค่าจะรู้ว่า ตัว
12:11รีบรง
12:11ตาแม้ความถูกเทียงทำให้ดู
12:34กับความถูก
12:36- องค์รักจันกัวกลงกลง-
12:44ข้าเดร์รับบัญชาจากไทยเข
12:46า ให้เชิญหูหญินไปสนธนาด้
12:48วย
12:49- หูหญินเข้านอนแล้ว ขอให้กล
12:52งกลงไปทูนไทยเขาได้ว่า คง
12:54ยากจะทำตาม
12:55- องค์รักจันก็ใจผิดหรื
12:58อเปล่า ตอนนี้ฟ้าเพิ่งจะมือ
13:01เท่านั้นเอง
13:01- ทำไมหูหญินต้องภักของเรwasし
13:03gather?
13:04- หัวическогоกลงกลงอาจจะไม่ซ้า
13:06บ.. แต่เท้ากลงสุนกลวงลักษ
13:08าดวงตา ให้หูหญินอยู่
13:09- ห้ามมิให้เหนื่อย ทุกวันจะต
13:12้องรีบเร็วเข้านอน แต่แต่หัว repeats
13:13- แต่ว่าเธอรוอยู่ที่ห้องวัน
13:16ธม องค์รักจัน ขอให้หูหญิ
13:19นยกเว่นสักครั้ง และ mac
13:20อย่างนั้นข้าของยากจะกลาบทู
13:23ไทยเหา
13:27ต่อให้ตัวข้าอย่าจะช่วยท่
13:29านแค่ไหนก็ตาม
13:30ก็คงจะจบบัญญาแล้ว
13:31ย่า...
13:34หมายความว่าไงอะ
13:36ได้เท้ากองสุนได้ชวิชาฝังเข
13:38็มบวกกับการให้ยาควบคู่กั
13:40นไป
13:41ในการรักษาตาหูหญิน
13:43หูหญินได้ทานยามาก่อนที่จะเข
13:46้าวัง
13:46เมื่อถึงเวลาก็จะหลับไปเอง
13:49ถ้าหากว่าจะให้ปรุกคู่หญิ
13:51นตอนนี้
13:51คงเป็นเรื่องที่เป็นแบบไม่ได้
13:53หรอ?
13:53เอ่อ...
13:58รบกวนกัวกองกองกลับไปรายง
14:00านเธอ
14:01อย่าให้ไทยเขาทรงรอนานเลย
14:03อ่อ...องคธรักจัดให้เขาไปดู
14:09หน่อยได้ป่าล่ะ
14:12กองกองต้องการจะดูอะไรกันเน่
14:14เอ่อ...คือ...
14:17แม้ว่าหัวกองกองกองจะเป็นข
14:18ันที
14:18ไม่ต้องแบ่งแยกชายหญิง
14:20แต่กูหญินเข้านอนแล้ว
14:21ทำไมต้องรบกวนด้วย
14:22อ่ะ...คือ...
14:24เว้นแต่ว่า...
14:25ท่านจะไม่เชื่อใจจังเจ้า
14:26เอ่อ...ปรับ...ปรับ...
14:28ท่านก็พูดแรงเกินไป
14:29ก็ได้รับปัญชาจากไทยเห้า
14:31หากไม่เข้าไปดู
14:32คงจะยาดที่จะทุนต่อไทยเห้
14:35า
14:35พูดไปพูดมาก็เหมือนไม่เชื่อใ
14:37จกันเลย
14:38อ่ะ...
14:39โอ้ย...
14:40ผมค่ารักจาน อภัยด้วยห้ะ
14:43วันนี้ยังไงค่ก็ต้องไปดู
14:45หะ...
14:50ผมค่ารักจาน...
14:52ค่าทำตามอันชาของไทยเห้านะ
14:56จันเจ้าก็ได้รับอันชาจากฟ
14:57าบาด
14:58ให้อยู่ดูแลหูยินที่นี่
14:59ถ้ากงๆ คิดจะบุกเข้าออกไป
15:07อย่าลืมนะว่าค่าเป็นชาวห
15:08ยุด
15:10แค่คนพวกนี้ ไม่ได้อยู่ในสายตา
15:12ค่าเหรอ
15:15หรือว่าจะลองดู
15:23กงๆ ตลอบไปได้งานไทยเห้าเถอะ
15:28ถ้าแค่จะเสียเวลากับค่าที
15:29นี่แล้วก็...
15:31คิดว่าคงจะ...
15:33ได้ไม่คุ้มเสีย
15:41ไม่เรียนอยู่แล้ว
15:43องคารักจัน
15:44อย่าเข้าใจผิดเลย
15:46คือแค่...
15:47จะไปตอบไทยเห้าเท่านั้นเอง
15:48ในมือองคารักจันอธิบายม
15:50ันแล้วเช่นนี้
16:22จันเจ้าบางอาจเกินไปแล้ว
16:23กราบเป็นประภักกับค่าเหร
16:25อ
16:26บางทีก็อย่าพูดจริงก็ได้
16:29ไม่มีทาง
16:31มันเป็นโจนใจหวาดเลยคิดห
16:33ลบ
16:34ข้ามแม่มันหลบได้หรอก
16:35ก็ให้
16:36เบียค่ะ
16:38เจ้าจงไปกับค่า
16:39หรือที่จะกล้าขวางค่ะไหม
16:40ไทยเอาทรงเย็นไว้ก่อน
16:42ฟังกระบ่อมสักนี้
16:44นั่น...ว่ามา
16:45ไม่ว่าเจ้าจะคอยขวางเอาไว้
16:48แต่ที่พูดก็สมเหตุผลทั้งหม
16:50ด
16:50ซ้ำฝาบาดยังให้เขาเป็นคนด
16:53ูแหละ
16:53ส่วนที่นางกิจยาแล้วหลับ
16:55จริงหรือไม่
16:56นั่น...เรื่องนั่นไม่มีใครพิสู
16:58ตรได้
16:59หาก...
17:00ไทยเอาคิดจะเสด็จจริงๆ
17:02แล้วก็...
17:03คงจะ...
17:04พูดอะไรได้ไม่เต็มที่นะ
17:07ฮืม...
17:07ที่นี่เป็นวังหลังของค่า
17:09ทำไมเขาต้องมีเหตุผลด้วยล่ะ
17:12หากไม่ยอมเราก็บุกสิ
17:13ไทยเอา...
17:15ถ้อยังงั้นยิ่งแล้วใหญ่
17:16ชาวยุดตางตั้งชายาจะจำเจ้า
17:18ว่าจомยุดตาย
17:19ฝาบาชแต glaze文 จะเป็นแมวหน podcast
17:21วรยดเขานั่น...
17:22ใครจะไปสู้ได้
17:24เฮ้...
17:25เราก็มี 3 เหียน 6 ก่อน
17:27กำลังของวางหลังจะสู้เขาคนเด
17:29ียว terug
17:29ไม่ได้อยังงั้นชิวเหรอ
17:30ถ้าเป็นแทยเอา...
17:41ที่จะตอบปัญหาได้เต็มที
17:45หากว่าไทยฮ่าอยากจะรู้ที่มาข
17:48องหูหยินตาบอล
17:49ที่จริงก็ไม่เห็นต้องรีบห
17:51าร้อน
17:52ผ่านไปวันแล้วเราจะซื้บที่รั
17:54บให้เป็นที่แจ
17:55หารับลองคลายความสงสัยก็พ
17:58ระองค์ได้แน่
18:00ไม่กรัวถูกเปิดเผย ทำไมต้องล
18:03บด้วยละ
18:04ยิ่งธรรมกันแบบนี้ คล้าย
18:05มั่นใจว่าเป็นนาง
18:07ไทยฮ่า
18:12มีเรื่องบางอย่าง ผ่านไป 20 ปีแล้ว
18:16มันอาจจะเปลี่ยนไป
18:19แต่ก็มีบางอย่าง ไม่มีทางเปลี่
18:21ยนแน่
18:23ถ้ามีวิธีพิสูตรว่าจะใช่
18:24ดางหรือไม่
18:26ไทยเอาหมายถึง
18:31รอยป่าน สิ่งที่ติดตัวมาตั้
18:34งเต็คเกิด
18:36ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้เน
18:37่
18:43พี่ชัดผมแบบนี้สวยจังเลย ฟับ
18:46บาทเห็นเข้าต้องปลดแน่นอน
18:47สัปตรีชมชอบความงาม ผู้หญ
18:50ิงอย่างพวกเรา
18:51ชาติหนึ่งควรหมดเวลาไปกับ
18:52การแต่งตัว
18:54ได้รู้เลยว่า เป็นโชคดี หรือ
18:57ว่าโชคร้ายกันแน่
19:06พี่ค่ะ พี่ด้านหลังมีรอยสวย
19:09จังเลยอ่ะ ใครวาดให้หรือค่
19:14ะ
19:28หากพี่มองไม่เห็น ก็เอาให้ฟับ
19:31บาทดูแทนสิ
19:33ดูสิ น้องพี่ แล้วพี่เล่นอีก
19:36แล้วนะ
19:42ป่านนั้นอยู่ตรงท้ายทอยด้านห
19:43ลัง
19:45ไม่ว่านานแค่ไหน ก็ไม่มีวัน
19:47หายไปได้
19:49แต่ปกติจะถูกผมบังเอาไว้ ย
19:53ากที่จะเห็นได้
19:56นี่ไทยหาวจะทรงที่สูตรได้
19:58ดูจากป่านนั่นอย่างนั้นร่ะพ
20:00ี่ค่ะ
20:02อืม ว่าจันเจ้ามีเหตุผล ค่
20:05าก็ต้องใช้เหตุผลบัก
20:10ต่อให้เป็นหญิงตาบอด ก็ต
20:12้องแต่งกายจึงจะไม่เสียบรรย
20:14าต
20:15จันเจ้าเป็นผู้ชาย ส่วนนางก็
20:18ตาบอด
20:18ทรงคนไปแต่งตัวให้ ไม่มีใครว
20:24่าได้เนี่ย
20:25นี่ยักค่ะ คารมมจะส่งคนที่ค
20:27ล้องแค่วไป
20:28เมื่อได้รับครั้งต่อมาไหน จะหร
20:30ีบมาทูน
20:33ถึงตอนนั้นค่อยมาโถกกันอี
20:35กทีว่า จะใช่นางจริงหรือเป
20:37ล่า
20:48องคารักจัน เจ้าออกไปพักสะคร
20:51ู่เถอะ
20:52สตรีอย่างเราแต่งตัว เจ้าคงจะ
20:54ทนดูแล้วก็เบื่อแย่เลย
20:56จันเจ้าได้รับคำสั่งให้เฝ้
20:57าหูหยิน ต้องรอบครอบเอาไว
20:59้
20:59หากรบกลหูหยิน ต้องขออภั
21:01ย
21:05หากว่าเจ้าไม่เบื่อ จะอยู่ก็ไม่
21:07เป็นไรหรอก
21:25มันใจค่ะ
21:25ได้... เป็นไงบ้าง
21:27มี... มีอะไร มีเวิจเจ้าจะมันใจ
21:31เหรอ
21:31มันใจค่ะ
21:32โอ้ย! ไปไปไปไปไปไป
21:38ไม่มัง...มันจะเป็นเม็ดได้อย่
21:41างนี้
21:42นางตายไปตั้ง 20 กว่าปีแล้ว
21:56โทษไทยเอา กระบอมเห็นสบของ
21:59นางจริงๆ
22:00นางได้ตายไปตั้ง 20 กว่าปีก่อน
22:02หรือว่า...นางเงียวฟื้นคื
22:05นชีดขึ้นไหม
22:09ถ้าหากเป็นเช่นนั้น...
22:11ก็ให้นางตายใหม่อีกครั้ง
22:21โอ้ยยิน เราไปกันเธอ
22:24ไป...ไปไหนเหลือ?
22:26กลับไปท่านจวนขอรับ
22:28ไปตอนนี้จะดีเหรอ?
22:30เราไม่ควรจะอยู่นานนะ
22:32มีแต่ต้องกลับไปที่จวน
22:33หัวหญินที่จะปลอภายกว่า
22:36ได้...งั้น...
22:38องค์รักจัดนำทางด้วย
22:40ขอรับ...เช่นหัวหญิง
22:42โอ้...
22:57ก็ให้...
22:58อืม...เฮียกอ่ะ
23:00รีบพาคนวางหลังทั้งหมด
23:02ไป้อดห้องพร้
23:03เบียกอ่ะ
23:05ไทยเหาELL...
23:11กลับทุ Такา เหา
23:12จักรณ์เจ้าหูหญินออกจากว
23:14างไปแย้ว
23:15อะไรนะ?
23:15นี่เจ้า...
23:17คายเภ้าว่ายให้ดิ research
23:19- ทำไมปล่อยให้พวกครับไป?
23:20- คือว่าองค์รักจันยืนอย
23:22่างจะไป
23:22- เข้นอยขวาหัวไว้ไม่ได้
23:24- มันจากเจ้านี่มัน...
23:25- รีบตามไปเร็ว
23:27อย่าให้ออกเจ้าวังลังได้
23:29- เดียกับ
23:29- หลับถูกใจห้า ไต้เท้าเป
23:31ล่า
23:31- ให้คนมารอนหน้าวัง
23:32- รับตัวกลับไปที่จวนไขฝง
23:34แล้วนะพระยะคาขา
23:36- แล้ว...เจ้า...
23:39- อย่างนี้ก็...
23:40- อ้าจบเปล่าเจ้ง!
23:48- คามพระสนมตกพระไทยเหรอ?
23:56- ดีที่มีองคารักจันย์ไปด้
23:58วย
23:58- ไม่อย่างนั้น ข้าคงออกจากวั
24:00งไม่ได้แล้ว
24:01- จันเจ้าเพียงแค่ทำตามหน้า
24:03ที่ทั่วนั้น
24:06- หรือว่าพวกนั้นจะล่วงรู้
24:07ฐานะ ของพระสนมแล้ว
24:11- ที่จริงนางสงสัยอยู่ตลอด
24:14เวลา
24:14- ถึงได้ทดสอบค่าต่างๆนั้
24:16นด้า
24:17- แต่ค่าก็คอยปฏิเศษ
24:19- เชื่อว่าคงไม่มีหลักฐาน
24:22- ถึงแม้ว่าพระสนมจะโชคด
24:27ีรอดมาได้
24:28- แต่ไทยเหา ยังคงสงสัยอยู่
24:31แน่
24:32- ก่อนที่เชิญหลินจะมาถึงอย่
24:34างเมืองหลวง
24:35- คงต้องเตรียมการแหรอบครอ
24:37บ
24:38- นอกจากจะคุ้มครองพระสนมให้ป
24:40ลอดภัยแล้ว
24:42- ก็ขอให้ทรงกดทนรอด้วย
24:45- ค่าเข้าใจดี ท่านเปล่า
24:49- พระเยียค่ะ
24:50- วันนี้ค่าได้พบเขาแล้ว
24:53- พระสนมหมายถึงฝาบาดเหรอ
24:59- ใช่แล้ว
25:01- เสียงของเขาดูเป็นกันเองมา
25:03ก
25:04- มือทั้งสองก็อบอุ้น
25:08- ถ้าหากมีวันนึง
25:09- เขารู้ว่าค่าเป็นมานด้าแล
25:12้วก็
25:13- ขอพระสนมอดธนอีกนิด
25:16- ต้องมีวันที่ฝาบาดได้รั
25:19บศาบแม่
25:21- ได้
25:23- ขอให้ท่านเปล่าพริกขดีให
25:26้ด้วยเธอ
25:29- กระม่อมเมื่อเป็นคุ้นหน่าง
25:31- ยอมถือเป็นนาที
25:41- ก็จริงแล้วจะมีเป๋าบุธจ
25:43ิ้นอยู่เบื้องหลัง
25:44- หากไม่รู้ว่านางคือพระสนมห
25:47ลีจริงแล้วก็
25:48- ไหนเลยจะพามายังจวนคายฟง
25:51- แต่ว่า
25:52- ทำไมจะต้องพาพระสนมหลีไปหา
25:55อองแปดด้วย
25:56- เจ้าเป๋าน่าดำมันวางแผนอะไร
25:59คงมันอยู่น่า
26:00- ไม่รู้ว่าเป๋าเจิงวางแผนจะ
26:03ทำอะไร
26:03- แต่จะตอบเข้ามาสิ
26:05- ยี่สิบปีก่อนจะเป็นคนพิสู
26:07ตรสบจะทำงานยังไง
26:08- ไทยาวกระม่มเงียงก็ไม่ช
26:12าบ
26:12- ตัวนั้นกระม่มเห็นพระสบข
26:14องพระสนมตายจริงๆเลยนะ
26:16- เดิมจะให้ส่งพระสบออกไปในต
26:19อนเช้า
26:19- เพื่อให้สารใครฟงพิสูตร
26:21- แต่นึกไม่ถึงคือนั้นกลับ
26:23ไฟไหม้ใหญ่ขึ้นมา
26:24- เอ๊ะ จริงด้วย
26:28- เกิดไฟไหม้ในวันนั้น
26:30- มันบังเอินไปหน่อยละมังไ
26:32หมยก่ะ
26:32- ใครว่าเบิงเอินละ
26:35- ถ้าสบกลายเป็นเท่าไปแล้ว
26:38- ใครจะพี่สูตรได้ละ
26:40- ใครจะพี่สูตรได้ว่าสบนั้น
26:42เป็นนางจริง
26:43- เอ้อ...
26:45- แต่ว่าพ่อบ้านวังเย็นจิ
26:47มฟงก็ตายอยู่ที่นั่น
26:49- เขาก็ไม่คิดจะทิ้งชีวิตต
26:50ัวเองแบบนั้นหรอก
26:53- ก็พูดยาก
26:54- แต่ว่า...
26:58- นอกจาก...
27:11- นอกจาก...
27:12- นอกจาก...
27:14- เป็นแพรนของเฉินลิ่นเองนะ
27:16สิ
27:16- แต่...
27:19- แต่...
27:19ทำไมก็ต้องทำแบบนั้นด้วย
27:21- ทำไมไม่จะไม่สำคัญ
27:25ที่สำคัญคือ
27:28เขารู้เรื่องอะไรบ้างล่ะ
27:30ขอบคุณ
27:45สบาย
28:03คุณ
28:04ขอบคุณ
28:05คุณ
28:06อัน squish
28:08tiีอย
28:08� Видotes
28:29ท่านกลงๆ กินสักน้อยเธอน่ะ
28:32เพราะถามว่ากินระหว่างเดินท
28:34างมันจะไม่สะดวก
28:36ขอบคุณที่ท่านมากุ้งครองค่
28:39าน่ะ
28:40นี้แค่เองก็ไม่กล้ารับเลยจร
28:42ิงๆ
28:45ท่านเป็นพยาónสับคัญของท่
28:46านเป๋า
28:47ผู้เราได้รับคำสั่งให้มาคุณข
28:49องท่านให้ปลอดภัย
28:50ไม่ต้องต้อà Raphaelok
28:55จริงสิ ต้อ Allied Have you come to in the EST � torn cave
28:56นั้นเป็นพยายาaprèsนี่อะไรสchwมารอง
29:01เพื่อเรื่องนั้นมันแห่่ลวงนะ
29:04อภัยที่ค่าไม่สะดวกจะเล่ anticipating this
29:09ทำไมไม่สหนว่า
29:10หรือว่ากัวเราพี่น้องหลุด
29:11ปากเรื่องนี้ออกไป
29:15เอาเท่นน dedim
29:17เครียดได้เท้าเปล่าเราไม่ต้อง
29:19ไปรู้ก็ได้
29:20จะทำให้ทันแล้วบ้างใจทำไม
29:22นั่นสิพี่สี่
29:25หน้าทีของเราก็คือให้ท่านนั้
29:27นปลอดภัย
29:28กลับไปถึงเมืองหลวงตามเวลา
29:43ท่ายเย้าทรงห่วงว่าเจอลิ
29:45นอาจจะทราบเรื่องในครั้งนั้น
29:48ไม่อย่างนั้นแล้ว เชิญลินในเลย
29:50ถึงขั้นขัดรับสั่งช่วยนาง
29:52หนีไปได้
29:54แต่ว่าคนที่รู้เรื่องในตอนนั้น
29:57ก็มีเพียงไทยเห่า กระม่อม
30:00หมอตำแยกับโคโจ้เท่านั้นเ
30:03อง
30:03ส่วนหมอตำแยกคนนั้นกระม่อ
30:05มก็กำจัดไปแล้ว ส่วนโคโจ
30:07้ก็...นางก็คือ...
30:12ส่วนนางโคโจ้ ก่อนตายก็ไม่ได
30:15้บอกว่าหน้าทธายาตอยู่ไหน
30:21เจ้ยยังไม่บอกความจริงอีก
30:23เหรอ โคโจ้บอกไปหมดแล้ว พระสน
30:26มแม่ตายด้วยเธอ
30:29ยังตาแข็งอีกแล้ว หๆ ว่า
30:32ให้เดี crowds ไปได้สผัน
30:34จะและเดียวไม่สอดไหน ่เร็ว บอก
30:37มาij ไหร้ριหยา โดนใส่อะไร
30:42ค่าฝั่งไว้ที่ส excaพาลังทร
30:43ิง ทริงนะ
30:44เหรอไหร่น couples she?
30:46เต้าคิดตำแหน่งไม่ได้
30:48ตอนนั้นค่ากำลังกลัว
30:49ก็เลยฟังให้เสร็จแล้วรีบกล
30:51ับวง
30:52จำไม่ได้ว่าฟังไว้ตรงไหน
30:53ก่อนแน่
30:54แน่จะมาโก้หออกอีก
30:56อาจสงควรไม่ตั้งเยอะเพราะค
30:58ุณหาที่สพานจริงๆ
30:58คุณยังไง blastingหาไม่เจอ
31:01พูดมา
31:02เจ้าซ่อนเด็กเอาไว้ที่ไหน
31:05ค่ะ ค่ะจำไม่ได้จริงๆนะค่
31:08ะ
31:09อย่างนายใช่ไหม
31:17ประสนม
31:19ไม่พูด ไม่พูด
31:21ตีให้ตาย ตีให้ตาย
31:23ประสนม ประสนม
31:24พอแล้ว ตีได้แล้ว
31:26ก็จะลองถามนางเอง
31:29ประยะค่า
31:34ขอจุม
31:35ประสนม
31:37นางประนังกำนนัดในตำหนัก
31:40ติดตามเข้่ามาก็ดาน
31:42หลายปีมานี้ขดีกับเจ้าหรื
31:45อไม่
31:47ถูนประสนม
31:48ขอจุargเขาวังมาตั้งเถ็นและ
31:50จนได้มาตำหนักจินหัวติดต
31:52าม
31:52พออนุ่ beds
31:53จริงรอดพ้นก่อนกันกล้ان
31:55พอแตสนมสี่ประคุณ
31:57กับข็จุก baseline
32:01ดีที่ยังรู้สำนึกถึงคุณ
32:05เรื่องแมวป่าสับเปลี่ยนพระโ
32:06อรธ เป็นความลับสุดยอด
32:10หากเจ้าไม่ใช่คนของค่า ค่าคง
32:12ให้เจ้ามาอิวด้วยหรอกนะ
32:16พระสนมเชื่อใจข้อเจอ เป็นพระ
32:18คุณกับข้อเจอ
32:22แล้วเจ้า ตอบแทงค่าแบบนี้
32:24งั้นเหรอ
32:27พระสนม
32:34ที่อยู่รัฐทายาสำคัญมาก
32:38ถ้าหากไม่มั่นใจว่า เด็กใต
32:40้ถูกฝังเอาไว้แล้ว
32:42ถ้าคงกินไม่ได้นอนไปหลับไป
32:44ตลอดชีวิต เป็นแน่เลย
32:49พระสนม ขอบพระสนมเชื่อใจข้
32:51อเจอหัวเธอ
33:04เจ้าจับให้ค่า เชื่อเจ้าได้ย
33:07ังไง
33:15พระสนม ขอเจอ ขอตายเพื่อพิสู
33:18จ
33:31พระสนม ว่าพระไทย
33:37พระสนม ว่าพระไทย
33:42หลายปีมานี้ ข้าคิดว่าข้อ
33:44โจคคงจะถูกใส่ร้ายจริงๆ
33:49แต่วันนี้ดูแล้วคงจะไม่ใช่
33:52แต่เอา เรื่องสำคัญมากถึงเพีย
33:55งเนี้ยนางจะบอกใครได้แล้ว
33:57แล้วทำไมถึงมั่นใจว่าผู้นั้
33:59นจะไม่ทระยดตอนนาง
34:02ถูกต้อง นางไม่ควรจะเชื่อใครได
34:06้
34:06อีกอย่างนึง ต่างอาจ น่าเอา
34:10เด็กไปซ่อนไว้จริงๆ แล้วจะไป
34:11ซ่อนไว้ที่ไหน
34:13วังหลังก็มาใจ เพราะกระม่
34:15อมต้องหาพบแน่
34:17วังหลังก็ป้องกันเข้มงว
34:19ด เข้าออกโดยพลาการไม่ได้
34:23อย่าว่าจะออกไปดอกวังเลย
34:27แต่เอา มีผู้นึงทำได้
34:31ใครเหรอ
34:33ฉันลิEN
34:37ใช่...ตอนนั้นก็เป็นหวนด้ากข
34:40ันพีนี้
34:42ทาย้า...แม้งเขาไม่ได้ปกครอง
34:45กระม่อม
34:46แต่ก็ต้องขอรบต่อเขา
34:48เขาออกจากวังไม่เพียงไม่ต้อง
34:50รολอยงาน
34:51ซํา…ไม่มีใครกfinลาไปกวางถ้
34:53าตัว consideringเข้า 1994
34:56กระม่อมจําด้าน
34:58วันนั้นเราedoกผาเด็กออกไปกระม่
35:01อม
35:02ก็ผาหมอตํอแบ้๋อออกจากiscal kw
35:03ăng
35:04แล้วก็จัดคนเอาไว้ของนอกเพื่อ
35:06ข่าบปิดปากนาง
35:12เจ้า หมออกไปแล้ว, azonี่จะมีคนตามหา
35:14เจ้า
35:15เอี่ย่าระร้องไว้ในชาญนี้
35:16เจ้าไม่ต้องกรัวเรื่อง อดๆอย่
35:18างอย่างอิ่งต่อไปแล้ว
35:20ขอบคุณท่านเพาะบ้าน
35:23ไม่ต้องขอบคุณ, เจ้าส้มคุณ
35:25จนะได้อยู่แล้ว
35:27ใช่ไหมล่ะ
35:28คร่า
35:44อ้าว ฉันกองป้อง ท่านจะรีบร
35:48้อนไปไหนกันแล้วเนี่ย
35:49อ๋อ คือฟ้าบาทให้ค่าไปส่
35:54งพระไม้อวยพรท่านอองแปด
35:56แต่นึกไม่ถึงคนในอุทยานจะทำ
35:58เสียเวลา
35:59หากไม่รีบไป จะเสียงานนะ
36:03เมื่อเป็นเช่นนี้ งานเฉินกง ๆ ก็
36:05รีบไปเธอ
36:08เมื่อย้อนนึกดู วันนั้นเฉินก
36:10ง ๆ ดูรนลาดมาก
36:12หรือว่าจะเอาทาลกซ่อนไว้
36:14ในตะกลาบผลบาย
36:16แล้วก็หนีออกจากวังไป
36:21ไม่ผิดหรือ มันต้องใช่แน่
36:24ๆ
36:26เมื่อเป็นเช่นนี้ ตอนที่พระสนมห
36:29ลีนี้ออกจากวัง
36:30ก็คงจะเป็นฟรีมือของเขา
36:32พี่แท้เป็นฟรีมือของเขา
36:37แต่ทำไมเข้ามาไปทูนห้องเต่ละ
36:42ก็คงจะไม่กล้า สมัยนั่น ห้
36:44องเต่คิดว่าพระสนมคลอดปี
36:46ศาสตร์
36:47ทรงกลิวจนไม่มีใครกล้าท
36:48ูน
36:49ผ่ายหลัง ทรงมุ่งมันในศ
36:51าสตร์ของเต่า
36:52วางมือจากราชกิจ ไทยเขาก็ก
36:54ลุบอำนาจในวัง
36:55จะหลินจึงไม่พูด จะได้มีเดื
36:57อดร้อน
37:00แล้วทำไม เรื่องผ่านมาถึง 20 ปีแล้
37:05ว
37:08นำถึงกลับมาที่เมืองหลวงอ
37:10ิด
37:11หรือนั่งจะมาแก้แค้น
37:14เฮ้ ไทยเขา ขนาดตอนนั้นนังจะไม
37:17่กล้าปิปากพูดเลย
37:19ตอนนี้สุดเป็นถึงไทยเขาแล้
37:21ว
37:21นั่งจะมาแก้แค้นได้ยังไง
37:29มันเรื่องว่า จะเป็นเพราะเปล่
37:31าบุ่นจิ้ง
37:33เป้าเจิงไม่จะไม่เห็นเก็นหน้า
37:41ใคร
37:43แต่เรื่องภายในหวังเขาก็ยังไม
37:44่มีสิทธิ์ข้ามันยุ่ง
37:49หวะเขานึกออกแล้ว
38:19เป็นท่านอองแปด
38:25ตอนนี้พวกเราได้เจอวิกริษที่ให
38:28ญ่หลวงที่สุดแล้ว
38:42แต่เธอ
38:44อากาศของพระสนมมีความเปลี่ย
38:46นแปลงเหรอ
38:47ท่านเปรา...นี่ INT гоรอมองเห็นแส
38:50ง แล้วนะ
38:52ดีนะเกิน ท่านโกงสุนช่วยอธ
38:55ิบายหน่อยจะได้ไหม
38:56ขอรับ
38:59หลายวันมานี้พระสนมฝังเข็ม
39:01กินยาไม่ได้ขาด
39:03ถามหลักการแล้ว ช่วงนี้จะกระ
39:05เทือนใจไม่ได้
39:06แต่กระพระสนมแล้ว ผลกลับเป็
39:09นตรงข้าม
39:11หลังพระสนมเข้าวัง ก็ได้พ
39:13บกับห้องเติ cri
39:14ยังกับรimo pang pi Beer
39:14ยังยากที่จะไม่กระเถินใจ
39:16คิดไม่ถึงว่าอารมภายใน
39:18ได้กับสิ่งที่โอ้ scri จร
39:20ออกทางน้ำตาครับ
39:24นี่ท่านกงสุนะถึง
39:25ภาสอนม์อาจจะหายจากอาการตาบ
39:27่อนอย่างงั้นเหลือ
39:30ถูกต้อง
39:31อีกทั้งอาจจะหายได้ตลอดเวล
39:34้า
39:35นึกไม่ถึง
39:37จะพ footingภัยเด душวัสนา
39:38น่าผิดดียิ่งนัก
39:40นี่เป็นเพราะฝีมือลำเลิศข
39:42องท่านกงสุน
39:43อ๋อ ข้าน้อยไม่กล่าอักลับ
39:47สวรรคงจะสงสารข้า อยากให้ข้
39:50าได้เห็นคดีแค้น ยี่สิบปี
39:52นี้กับตาตัวเอง
40:00ไทยห่วง แม้ท่านอองแปดจะม
40:03ีตำแหน่งสูง แต่ก็ร้ายซึ่
40:05งอำนาจจริง
40:06ต่อให้ท่านอองแปดน้น ก็ไม่
40:08สามารถจะพลิกขดีทำอะไรได้เหรอ
40:10นะ
40:11ไม่ ท่านอองแปดเป็นหัวหน้ากล
40:14ุ่มราชนิกูล
40:16ทุกคนต่างเห็นเขาเป็นเหมือนผ
40:18ู้อวุโส
40:19แถมยังมีป้ายทองลงโทษห้
40:21องเต้โชด ขุนดางชั่วจักอดี
40:23ทห้องเต้อีก
40:25ถ้าหากเขาแซบมือเข้ามา ข้า
40:28เอกก็คงยากที่จะรับได้
40:30แล้ว แล้วจะทำไงดี
40:35ที่ผ่านมาท่านอองแปดถูกผู้คน
40:37ยกย่อง
40:38เป็นเพราะทำอะไรที่เคี่ยงทำและรั
40:40กษากฎหมาย
40:42หากไม่มีหลักฐาน เขาคุงจะไม่
40:44ยุ่งแน่
40:46ไทยหาว เขาเริ่มมันผ่านมา 20
40:48ปีแล้ว
40:49ยังจะเหลือหลักฐานอะไรไว้อี
40:51ก
40:54ไม่มีหลักฐาน แต่ยังมีพยาย
40:57าน
40:59นี่...
41:00ไทยเอาทรงหมายถึง...พระสนมห
41:03ลีเหรอ
41:04ไม่ใช่
41:05น่าเป็นเพียงแค่สนมที่ขั
41:07ดรับสั่งลกหนีไป
41:09ถ้oid ถ้าเป็นพยายาน πεิกรณ์น
41:11ี้จะมีใครเชื่อละ
41:14ดังนั้นพยายานที่สำคัญจริ
41:16งๆ คือเฉินลิasc
41:19เฉินลินกระเสียงกับบ้านไม่
41:21ค่องแวะกับใคร
41:22หรือจะไปตามเฉินลินมันเป็น
41:24พยายาน
41:26เบ้าเจิงพรัศนมหลีมาโดยอ
41:28้างว่าเป็นยาดทาง-ห่าง
41:30อีกทางยังพานั่งไปพรบอองแป
41:31ดที่ตํานักอีก
41:35แต่ทำไมป่านดี ถึงยังไม่ดำเ
41:38นินค่ะดีหละ
41:42หรือว่าพวกเขากำลังรอเฉิน
41:44หลินเข้าเมือง
41:47ถูกต้อง เจ้าเคยบอกว่า องคารั
41:51กเปล่าเจิงออกมาจากเมือง แต่ไม่
41:53รู้ไปไหน
41:56ข้ามั่นใจได้เลยว่า พวกเขาจะไปร
41:59ับเฉินหลิน
42:03ใครเขา เจ้นนี้ก็แปรว่า พวกเขาก
42:07ำลังรอเฉินหลินเข้าวังมา
42:11แล้วประผู้จินจึงจะลงมือล
42:13ะสิ
42:15ถูกต้อง ยังไงเจ้าอย่าปล่
42:17อยให้เฉินหลินเข้าเมืองได้ เข้
42:20าใจไหม
42:21เยี่ยมกษันตรีเกิน
42:59แต่เท้า หัวหญินมีอาการดีข
43:02ึ้นอย่างมากเลย
43:03ตอนนี้เข้านอนแล้วเหรอครับ
43:07ไทเท้ายังไม่คลายสงสัย มี
43:13อันตรายใดทุกขณะ
43:15แม้อยู่ในจวน ก็ต้องเฝ้าเอา
43:18ไว้อย่างเข้มมวด
43:20ขอรับ หวังเฉามาหัน คอยเฝ้า
43:23อยู่ที่หน้าประตู
43:25องคารักจันก็ซุ้มอยู่หน้านอก
43:28นายามคับขันจะออกมาช่วยเหลือ
43:30ได้ทัน
43:31ดี ตอนนี้จะพลาดมาได้มะแต่น้
43:34อย
43:35ห้ามให้ไม่เพียงช่วยพริกฐี
43:38ไม่ได้ ซ้ำยังอาจจะน้ำไพย
43:40มาสู่ตัวเราด้วย
43:43ขอรับ ข้าดน้อยจะคอยระวัง
43:50แล้วเธอหลินจะมาถึงเมื่ออะไร
43:53เท่าที่คำนวนดูแล้ว พรุ่ง
43:56นี้น่าจะมาถึงแล้วครับ
43:59หากไทยหายังคงสงสัยในต
44:01ัวหูหิน บางทีอาจจะขาดเดา
44:04เรื่องที่เธอหลินกำลังจะเข้า
44:06เมืองได้
44:08ถ้าหาก
44:10แต่เท้าไม่ต้องเป็นห่วงไป
44:12ห้าหนูก็เสี่ยนคง รับมือคน
44:14ได้นับร้อย
44:16ผมคลองเฉินกลงๆ ย่อมจ้าไม่
44:19ผิดคว่าแน่นอน
44:20นะ
44:24มีที่ราล ที่ทุกคนเจอดความว
44:26ลังโทย
44:29มีทานที่เรือ รวมมินสตรมน
44:41าศัตริย์ ที่นิดการพดก่อน
44:49จะไม่เป็นอบความตาย ตัว miningกัน
44:50น้องเท่าให้ช่วยอำปัด
44:51ที่นายใคร สำหรังไหม ต้องไทย
44:53สำหรัง
44:54สมันที่นายกว่า conductด้วยพวกกิ
45:02ธวะ ตัวเทพาพาล
45:07สมันต์ของ ape สำหรังการอบค
45:09ุมให้ความกำลัง
45:09รอมเพลาดทิ้งที่像 เพราะทุ
45:10กرة ทุกคนอาทุกคนอาค ราบทุ
45:16กคนอาค ริงกับสนาน
45:20eu วังไม่มีนสตอ อย่าหรอ ปล
45:23่อ วัง ผิดกันทรงนี้ มา 실패냕อร
45:26่อ
45:29กำลัง ร้อด ต้องกันขาย เพรา
45:31ะวัง ไม่เจอ lay ส sausหาย เพราะวัง
45:39แต่หรอ ที่หลวม
45:39ทุกชีวเหรอมหรัง ดีเช เพรา
45:43ะ สตุดกัน ท่านแม้อร่ง ดี
45:46เจอร์
45:49เจ็กไฟล์ มันอีก ทุกอย่าง
Comments