- 5 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00ทราโลก สร้าง ยิงกัน
00:00晴天 บ้าทรับ เดียมท์ จัดกั
00:06น ความเป็นใจ อร่ะ ท่านี้ ท่าน
00:18บวด
00:18ท่าน約หลงงาน ผู้ไอลก์ ไม่สิ
00:22นะ เป็นใจ ว่าเราเจอร์ ท่านกัน
00:26ใจ ว่าเราได้มั่น
00:30จริงเป็นยิงของ My Livro ynfor editions somย
00:37กับ장을dzกัวท้องข้า ขอเกษยจ
00:42Galilei
00:42จริงเป็นศ์จริง
00:44ทุกโปริมกันกันกิน สมาย
00:46ิงาวเตราะ fingersอยิ่นกัน
00:52ความอิสเยา ทุกปราบนี้ คิด
01:01ไป ทุก่อนกัน
01:23ตรของ 보� Lawat
01:26จงответовалиพวกเราปหาย จง sust점
01:28การồiดอบหาย พว้อร์ serving
01:37ที่ทำ karaoke พรอมมิational
01:38อะไรร興 èจน пять ไม่ดำถึง
01:41ก็บ้นล requiredастьków ขgli้างเม Tree
01:43แล้วววววววววววววววววว
01:44ววววววววว вик troop
01:44ตรงนี้สีบุจริง ว่าเกียส
01:46มัยไก่สิ
01:47ว่าชื่อบุษี รอบุภี จิง ต
01:49้องล่าบาวจังนี้
01:50ก็...สิ จุง... สัง... จิง...
02:04คันหมายความว่าอย่างไรเอ่ะ
02:07เฉินลิ้น รับบัญชาไปประหาร
02:10แต่ทำไม่ลง
02:11คันทีอี จึงสลาดชีวิต เพ
02:14ื่อขอตายแทนพระสนม
02:16ขอบานวังเย็นชินฝ่ง ยอมเผ
02:18าตัวตาย เพื่อตบตากลัวหาย
02:21พระสนมจึงสามารถพ้นจากคว
02:23ามตาย ไปจากเมืองหลวงได้
02:25อ่ะ... แล้วตอนนี้... นางอยู่ที่ไหน
02:30ฝ่าบาดยังจำยาติ พัดพล
02:34ากไปนานของกระม่อมได้ไหม พระเยษ
02:37ค่ะ
02:39อ่ะ... อ่ะ... ท่านหมายถึงผู้หญ
02:44ิงชาราที่ข้าพบในตำดักเ
02:46นียนโซนั่นเหรอ
02:48ฝ่าบาด... ผู้หญินตาบอดที่
02:52พบก็คือ พระสนมลีหรือว่
02:55าพระมาณดาของฝ่าบาดเองพระเย
02:57ษค่ะ
03:02ที่ประเนษค่ะ... นั่นก็เพราะ
03:05... คิดถึงฝ่าบาด ก๑นแสงท
03:07ุกวันจนกระทั่งประเนษค่ะ
03:21อ่ะ...
03:28และลงโทษไทยเห้าด้วย
03:31เป๋าเจิง...นี่ท่าน...
03:34รัศนมหลีบัตรนี้ร้อคออย
03:36ู่ที่จวน
03:37ร้อการกลับไปของเป๋าเจิงอยู่
03:44ขอเวลาให้ค่า...ได้คิดหน่อยท
03:47ั้ง
03:49สาบาทไม่เชื่อเรื่องที่กรำอำ
03:50กราบทูนหรือพ่อเย็คค่ะ
03:54ไม่ใช่ว่าค่าไม่เชื่อ
03:58เพียงแต่ไทยเห้าได้ทรง
04:00เหลืองดูข้ามานานถึง 20 ปี
04:03ฝอบาทจะผิดไปแล้ว
04:06แม้ไทยเห้าหลิวมีพระคุณ
04:07เหลืองดูฝอบาทมานานก็จริง
04:10แต่พระสนมหลีได้ทรงพระคัน
04:12ฝอบาทมานานถึง 10 เดือน
04:20เป้าจัง...
04:23ความผิดที่กลัวหายทํา
04:25ท่านก็ลงโทษไปตามกฎหมาย
04:28ส่วนเรื่องของราชนิกกูล
04:30ท่านอย่าได้เข้ามายุ่งเกี่ยว
04:35ฝอบาททรงเห็นแก่น้ำใจผ
04:36ู้เลี้ยงดู
04:37จนไม่สนพระไทยผู้ให้กำเนิ
04:39ด
04:39หากผู้คนรู้เข้า
04:41ยายไม่ใช่สงมองว่ากระตันยูเห
04:43ล่ะ
04:44ข้าลเป้าเจอร์เหมือนเป็นคุ
04:46้นนาง
04:46จะไม่ทักโทษได้อย่างไร
04:48หอบเป้..
04:51ประฯ จัง!
04:52ตำแหน่งท่านเป็นการ์德เกา Привет prest
04:54was
04:54คิดว่าท่านจะมีสินป้านค้
04:56าไหน
04:57ค้า..ไม่เห็นท่านยุ่ง
04:59ท่านก็อย่ามายุ่ง
05:16ส่งไล่ท่านออกจากหวังอย่าง
05:18นั้นเหรอ
05:19ขาละอายอย่างนัก
05:21ที่ไม่สามารถเตือนฝาบาด
05:22ให้เจินพระสนมหลีเข้าหวัง
05:24ทันทีได้
05:25อ๋อ ไม่
05:27เรื่องนี้จะโทษท่านเป้าไม่ได้ห
05:29รอก
05:31แต่ก็...
05:33จะไปโทษฝาบาดก็ไม่ได้ใช่ไหม
05:35กัน
05:36ท่านออง
05:38การรับรู้ในภูมิหลังมัน
05:41เป็นเรื่องที่ยากจะรับได้
05:44ให้เวลาฝาบาดหน่อยเธอ
05:47ต้องเข้าพระไทยแน่แน่
05:50แล้วถ้าที่ฝาบาดคิดนั้นไม
05:52่เหมือนกับที่ท่านอองคาดจะเป
05:54็นยังไง
05:56เอ่อ...ไว้ถึงตอนนั้นค่าจะอ
06:00อกหน้าให้เอง
06:05เพียงจะว่าในตอนนี้จะพระเชิญ
06:07หน้ากัดพระสนมอย่างไง
06:12คงไม่มีใครทําได้หรอก
06:15เอ่อ...นอกจากรบกนแต่เท้าเปล่
06:18าต้องลำวากสักหน่อยแล้ว
06:28แต่เท้ากลาบทูนเรือกขดีให้ฝ
06:31าบาดฟังแล้วเหรอครับ
06:34ทรงให้จัดการกลัวหายตามกฎ
06:38หมายได้เลย
06:41อ๋อ...แล้ว...ไทยเขากับพระสนม
06:45หลีนะครับ
06:46โอ้...
06:49ผมขารักจัน
06:51ครบ
06:52ตอนนี้กว่าให้ถูกขังอยู่ใน
06:54คุก
06:55พระสนมนับว่าปลอดภัยดี
06:57อยู่
06:58ให้ไปอีทั้งกลับเก่าเสี่ยนค
07:01งก่อน
07:02ยังไงก็เป็นชาวยุด
07:04อย่าเพิ่งให้รู้เรื่องคดีนี้ค
07:07งจะดีกว่า
07:10แต่เท้าให้ทำคุณเพื่อถ่ายโทษ
07:12เห็นได้ถึงไม่พาไปเข้าเฝ้าล
07:14่ะ
07:15ตอนนี้เราอย่าเพิ่งสร้างประเด็
07:17นในคดีเพิ่ม
07:19รอให้จบค่อยว่ากัน
07:22ขอรับ
07:28แต่เท้า
07:30หรือห้องเก่สงไม่ยอมรับใ
07:33นคดีนี้
07:36ท่านโกงสุรนี่เป็นคนช่างสั
07:39งเกตนัด
07:41ข้าคงไม่อาจปิดบังอะไรได้เลย
07:46ฝ่าบาทจะทรงให้ทางเราสืบสา
07:49วราวเรื่องหรือไม่นั้น
07:52จะเทินพระสนมลีเข้าวังหรื
07:54อไม่นั้น
07:55ยังทรงหลังเรียก
08:00ทำไมส่งเป็นช่างนี้
08:02ในเมื่อรู้ฐานหน้าของพระสนมแล
08:04้ว
08:05ก็ควรจะออกมารับเสด็จ
08:06แสดงออกถึงความเป็นบุตร
08:08ส่งทำช่างนี้เหมือนกับอากตั
08:09งยู
08:10หรือว่าพระอไมเข้าใจเรื่องแ
08:12ค่นี้
08:22บางทีสำหรับห้องเต่แล้ว
08:24ให้กำเนิดเลี้ยงดูสำคัญเท
08:26่ากัน
08:26จึงยากจะเลือกได้
08:28บุ่นคุณความแค้ในราชชน
08:30ิกูล
08:30คนอื่น ยากที่จะยุ่งได้
08:34ท่านเก่าสุณชะ
08:36อันภายที่จั่นเจ้าไม่ muitaเห็นด
08:37้วย
08:39ความกะตันยูนั่นเป็นหลัก
08:40ฝ้าดิ้น
08:41ไม่ว่าห่องเตozี่หรือว่าจะเป
08:43็นประชาชน
08:44ก็ไม่แตกต่างกัน
08:46เป็นถึงห้องเต่ถ้าไม่กะตั
08:47นยู
08:48แล้วราสดอนจะกะตันยูนี่にちはไ
08:50ง
08:54คุณเผее
08:55ไม่ลwh...
08:55อ Entwicklung still ivout
09:00ท buicha align is one more sunset
09:04แต่ว่าตอนนี้ต้องไปทูนพระสน
09:08มซะก่อน
09:10เรื่องนี้จังหากที่ค่านัดใจ
09:15น่าเวทธนานะ
09:17พระสนมทรงยินดีที่ตามองเห็
09:19น
09:19แต่บันนี้กลับต้อง
09:20พระสนมมองเห็นแล้วหรือ
09:25อ๋อ
09:47น่าตาของท่านเป๋านั้น
09:49ดูคลายกันที่ค่าคิดเอาไว
09:51้มากทีเดียว
09:53ขอแสดงความยินดีที่สงมอง
09:56เห็นอีกครั้ง
09:58เรื่องยินดีของค่าไม่ได้มีแ
10:00ค่นี้นะ
10:01ดวงตามองเห็นแม้เป็นเรื่องน่
10:03าหยินดี
10:04แต่การที่มองเห็นลูกที่คิดถ
10:05ึงอยู่ทุกวัน
10:06เป็นเรื่องที่น่าหยินดีที่ส
10:08ุด
10:12ท่านเป๋า
10:16พระเยี่ย์ค่า
10:18เมื่อไร ค่าจะได้พบลูกของค่า
10:20ละ
10:26ตอนนี้ดึกแล้ว
10:28ฝาบาทคงไม่สะดวก
10:30จะออกจากวังไปได้
10:50ก็ได้
10:51ในเมื่อฮองเต้นมันสะดวกจะออก
10:53มา
10:54ท่านพากฆากคาเปอ Emerald
10:57เออ...
10:59พระสนมปลวดลอจนฟ้าส้างก
11:01่อน
11:03ท่านเปล่า
11:05ท่านเป็นคนตรงไปตรงมา
11:07โกหุกไม่เก่ง
11:08ข้าขอให้ท่านบอกมาตามตรง
11:10ฮองเต้นไม่ยอมรับค่าใช่ไหม
11:12ไม่ได้
11:14ไม่ได้มีเจตนานเง่น
11:15พระสนมอย่าเข้าพระไทยผิด
11:18หากห้องเต้ยอมรับค่า โดยป
11:20กติแล้ว ก็น่าจะมาหาค่าทั
11:22นทีนี่ ทำไมยังรีรออะไรอยู่อีก
11:24ล่ะ
11:25คือ...
11:28พระสนม ห้องเต้ไม่เคยสงสัยช
11:32าติกำเนิดตนเองเลย
11:34จุ ๆ พลันมาพบว่าความจริง
11:36เป็นชิ่นนี้แล้ว ก็คงจะสับส
11:38นอยู่บ้าง ดังนั้น...
11:42ช่างเถอะ ท่านกงสุนไม่ต้องปล
11:45อบใจข้าหรอก ข้าเขาใจดีท
11:47ุกอย่าง
11:51ตอนนี้ข้าเหนื่อยมากแล้ว พวกท่
11:54านก็กลับไปพักพ่อนเถอะ
12:16จะส passe linger 20 km excuse
12:17宝วันน่า ข้าต้องเป็นห้องเต้
12:18ด้วยเหรอ
12:19ข้าจะไม่เป็นห้องเต้ได้หรือ
12:21เปล่า
12:22ไม่ได้หรอก
12:25แต่เจ้าเลือกเป็น Huang Teh ที่ดีได้
12:28ยังไงถึงเป็น Huang Teh ที่ดีละ
12:33เจ้าต้องมีเบทตา
12:35ต้องกะตันอยู่
12:37หากสองสินี้จะทำได้แล้วก็
12:39เจ้าก็จะเป็น Huang Teh ที่ดี
12:42ข้าเป็น Huang Teh ที่ดีหรือ�เหร
12:43อ
12:55ถ้าหากมีวันนั้นจริงแล้วก็
12:57...ฝ่าบาทจะทำยังไง
13:00ถ้าหากมีวันนั้นจริง...ลูก
13:03จะ...ยอมรับความจะปวดดูแลทั้
13:05งสองฝ่าย
13:07บุทคุณพอให้กำเนิดเลี้ยง
13:08ดู...ยากจะแบ่งหนักเบา
13:11ไม่...ลูกจะไม่ยอมให้เรื่องแบบ
13:13นี้เกิดขึ้น
13:46เกิดเท่า...
13:47ไปจังกลับไปหรือย่าง
13:49ข้าหน้าบอกให้ประรอข่าวที่
13:50ก่อเสียงโครบแล้ว
13:52อืม...แล้วพระสนมละ...บันทม
13:56หรือยัง?
13:58ยังขอรับ...ยังประทับอยู่ใ
14:00นห้องหนึ่งสือ...ไม่พูดไม่จ
14:02า
14:03หาย...น่าทรงสารนัก
14:07แต่เท้าครับ...จันเจ้ามีเรื่องจะ
14:10พูด...ถ้าไม่พูดก็ไม่สบายใ
14:12จ
14:14ว่ามาสิ
14:16พระสนมได้ฟาฟันความลำบาก...
14:18ทนทุกทรมาน...บัตรนี้มีโอก
14:21าสได้พริกขดี...ฟาบาท...กล
14:24ับยังทรงเลอยู่...
14:27จันเจ้าเห็นพระสนมทรงทุก
14:28พระไทยชื่อนนี้...รู้สึกว่าจะ
14:30ทมไม่ไหวแล้ว
14:32อ้า...องคารักจัน...ท่านกวง
14:36สุน...ข้าอยากจะฟังองคารักจ
14:40ันพูดต่อ...
14:44องคารักจันทนไม่ไหวแล้วจะ
14:47ทำยังไง
14:49ถ้าหากว่าจันเจ้าอยู่ในยุ
14:51ทภพพ...คงจะเข้าไปในวางแล้วน
14:53ำตัวฟาบาทมาที่จวน...เพื่อให
14:54้ฟาบาทอภาฮักกับพระสนม
14:56...
14:59แต่ว่าตอนนี้องคารักจันไม่อย
15:01ู่ในยุทภพแล้ว...
15:04ขอไพริ denti ใจันเจ้าพูดตร
15:07หากว่าฟาบาททงไศทffenแล้ว...
15:09ไม่แยกยะทุผิด...
15:11จันเจ้าก็ไม่สามารถเป็นองคาร
15:12ักฆันศีดาให้อีกต่อไป
15:15ไม่นะองคารักจัน...ไม่ได้
15:18อังนะ...องคารักจัน...พูดใด
15:22ดี...
15:25อ 여... 78
15:26ค่า.. จันเจ้า สมก็เป็นจัน
15:29เจ้าจริงๆ ชั้นแตกตางกับคนท
15:33ั่วไปนะ
15:35อย่าว่าแต่ตัวเจ้าไม่พอใจ
15:37เลย ค่าเองก็ไม่อาจจะนิ่งดู
15:40ได้ได้
15:42ปรุ่งนี้เช้า ค่าจะไม่เฝ้าท
15:44ี่หวัง หากฟาบาทไม่ฟังคำท
15:48ัดฐานของค่า
15:49ตำหนังจะเมืองไขฟงแห่งนี้ข
15:51องค่า ค่าก็ไม่เสร็จได้เช่นก
15:55ัน
15:58แต่เธ้า..
16:00ถึงค่า ไม่มียุทภพให้กับ
16:03เหมือนกับองคารักจัน
16:06แต่หากกลับไปอยู่ที่เมืองหรูโ
16:08จ ทำนาเลี้ยงชีพ
16:11ค่าก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้
16:20แต่เธ้า.. เรื่องนี้ใหญ่หรวนนะ
16:24ปลดคิดเท่วรอบคอบด้วย
16:27ท่านโกงสุน อวกเราศึกษาแล้ว
16:31เรียน รับราชการเพื่ออะไรกัน
16:35หากไม่พยายามรักษาความที่ยั
16:37งทำเอาไว้
16:38จะช่วยผู้คนพ้นจากหุมเหว และเป
16:41รวเพิงได้ยังไงกัน
16:44วันนี้..
16:46พริกษาดีให้กับพระสนมไม่
16:48ได้
16:49วันน่าจะช่วยเหลือประชาชนได
16:51้ยังไง
16:55หากทำตัวหัวหดเช่นนี้ต่อไป
16:58เพื่อรักษาตำแหน่ง และราบย
17:00ดเอาไว้
17:01ไม่สู้
17:03อยู่อย่างแบบญาตแค้น แต่ฝากช
17:07ื่อว่ายังพาเพยดีกว่า
17:14คำของต่าท้า ข้าน้อยจะขอจด
17:17จำทั่วชีวิต
17:21หากเรากุนนางทั้งหลาย เป็นอย่าง
17:24ท่านเปล่าทั้งหมด
17:26ไม่ต้องกลัวล่าจะสัปดักษ
17:27์ไม่เข้มแข็ง ต้าทรงไม่รุ
17:29่งเลือง
17:32แต่ว่ากรที่ค่าจะเข้าหวัง ย
17:36ังมีอีกอย่างนึงที่ต้องทำ
17:39ฉันโกงสุน
17:41ครับ แต่เท้า
17:42ถ้ายทอดทำสั่งค่ะ พรุ่งนี้
17:45เช้า ให้ไปเบิกตัวกรหาย
17:48ออกจากคุกหลวงมาที่สารนี้ ค่
17:50าจะเปิดสารพิจเจ้าดา
17:55แต่เท้า จะไม่รอไทยเฮ้าหลิว
17:57มาก่อนเหรอ
17:58รอไม่ได้ล่ะ ถ้าหาก ฝากบาดไม
18:02่คิดเอาผิดไทยเฮ้าแล้วก่อน
18:05ค่าก็จะไม่ยอมให้กรวหายรอด
18:08ไปได้หรอก
18:19ฟังคำพี่ภาคสา ว่าให้ เจ้า
18:24เป็นพ่อบ้าน ก็ควรจะลักษา
18:27หน้าที่
18:29แต่เจ้ากับสมครบกับไม่ของเจ้
18:31า แก่งแย่งกันในวังหลั
18:34ง
18:36เจ้าซื้อตัวหมอตำแย่มา ทำค
18:40วามผิดอันใหญ่หลวงไว
18:43ปีบให้เข้าจูต้องตาย อีกทั้
18:46งหวางแผนปิดบังความผิด
18:49ตัดสินตามกฎหมายต้าทรง ต้
18:52องโทษประหาร จัดที่
18:54ครบ!
18:56เครื่องประหารหัวประยักษ์
19:00ท่านเตา เข้าเป็นปกบ้านวังห
19:02ลัง ไม่มีสิทธิ์ข้าขนา
19:05ว่าบาทรับสั่งให้โรงโทษ
19:07ตามกฎหมายได้ ทำไมจะไม่มีสิทธิ
19:14์
19:14บาทมีน
19:33ประหาร
19:33ท่านประหารกลัวหายแล้วเหรอ
19:44ก็เหล่าโทษปอบาท
19:44ทูนประบาด
19:46ควหายเที่ยมผิดเกินอภัย กร
19:48มอำจึงโรงโทษตามกฎหมาย
19:50spec ๆ และพ Bitcoin
19:52เครื่องหายคนลงโทษกับไทยเฮ้
19:54ามาย
19:55คง páginaกท่านปลอย الكวัครทั่งควห
19:56ายด้วย
19:57ได้اي ต้องเรียบเร่งตัดสินส
19:58ิน โรงโทษติทันที่
20:02ส mı?
20:02สมพระปารìชายิ่งหนัก
20:04ข้ามว่างแล้วไง
20:06ขอแค่ไม่มาห์ยิ่งเรื่องไทย
20:07เขา
20:08กลัวไห grill นั่น ก็แล้วแต่ธ่าน
20:12scales
20:12กร่าบทูน הפ cultura
20:14กระมอง
20:16ไม่ยุ่งไม่ได้
20:17เธ้าหิと
20:20นี่เจ้าไม่ยอมengaบร้ามือจริ
20:21งเหรอ
20:22จะยุ่งเรื่องร้าชิดดิกูลข
20:23้าให้ได้เหรอ
20:25หรือไม่ว่าเม proceeded
20:25คือเนี่ย ค่าต้องขัดย้างระ
20:28วาง พระคุณของพูดที่ให้กำเดิ
20:30ด กับพูดทีเนียกดูจนค่
20:31าไม่ได้นอน
20:33หรือว่าจะต้องบีบคันค่า
20:35ให้ได้
20:39ทูนฟะบาด
20:41คัดดีสับเปลี่ยนพระโอรท
20:44ไม่ใช่แค่เรื่องตระกูเจ้าอย่าง
20:45เดียว
20:46จะเกี่ยวของกับราชสำนักและ
20:48พันดินทรง
20:51การปลดไทยหาหลิว ตั้งพระส
20:54นมลีไม่เพียงเป็นเรื่องในส่
20:56วนพระองค์
20:57แต่ยังเกี่ยวถึงการอบรมขั
21:00นลองคลองธรรม
21:02ฟะบาดปกครองด้วยเมตากระตันย
21:04ู
21:06ทำต้นไม่ได้ จ้ายผู้อื่นทำได้เห
21:08รอ
21:10เป้าเจิงกล้าแค่ไหน ก็ไม่ก
21:13ล้าประครับฟะบาด
21:14แต่ว่าบัดนี้ความผิดไทยเห
21:17้าหลิวหลักฐานหนานั่น
21:19หากฟาบาดไม่นับสั่งลงโทษ
21:21จริงๆ
21:22เกรงว่าจะเป็นที่ขอรหาโจท
21:24ย์กันไปทั่วหน่า
21:26ประจัง หรือว่าจะไม่กลัวว
21:29่าค่าจะปลดเจ้าซะ
21:32แต่หากว่าฟาบาดต้องการหมวกค
21:34ุณนางหรือว่า แม้แต่ศริษ
21:37ะของกระม่ม
21:39กระม่มก็ไม่อาจให้ผู้คลดา
21:41ฟาบาดว่าอักกระตันยูได้
21:43เปลี่ย์ค่ะ
21:45โอ้เจ้า เจ้า
21:46โอ้เจ้า พ่อ คว่าหายสนภาพ
21:59แล้วเหรอ
22:03นอกจากนั้นแล้ว ลูกยังรู้อี
22:06กว่า หัวหญินที่ตาบอดพวก
22:08นั้น
22:10ก็คือพระสนมหลีในวังเย็
22:12น แล้วก็คือพระมาณาของลูก
22:25ฟันร้ายตลอด 30 ปี ในที่สุด
22:30ก็เป็นความจริง
22:34ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
22:41นางคลอดพระอัวรถก่อน ห้องเต
22:45้ก็จะตั้งนางเป็นหงเหา
22:49อาจพระต้องการชิงตำแหน่งห
22:51้องเหา หรืออาจจะ มันอาจจะมา
22:58จากความ ลิสยา
23:07นางเป็นพี่น้องเพียงหนึ่งเดี
23:09ยวในวังหลวงแห่งนี้ของท
23:10่าน ในเหตุในต้องลิสยานางด
23:14้วย
23:16แก่งแย่งชิงดีช่วงชิง
23:17อำนาจ ไม่ใช่เรื่องแปลกในวั
23:20งหลัง
23:22ไม่เห็นคือสิ่งเหล่านี้แล้ว
23:25เรียนรู้แต่เรื่องนี้
23:29ทรงเป็นห้องเต ไม่รู้หรอกว่า
23:31อำนาจนั้นสำคัญสักแค่ไ
23:33หน
23:36ลูกอาจจะไม่เข้าใจ แต่ว่าล
23:38ูกรู้ถึงหลังของการเป็นคน
23:43หากว่าไม่มีความจริงใจครบ
23:45หาผู้คน
23:47ต้องใช้แต่เลหลอกลวง แม้มีอ
23:50ำนาจมันคุ้มกันแล้ว
23:54ความโรบของท่านนั้น เพียงแค
23:57่ชั่ววูก
23:59ทำลายชีวิตคนไปกี่ชีวิต
24:02ยี่สิบปีนี้ ลูกเห็นท่านเป็
24:07นเหมือนมันดาทะแทของลูก
24:09แต่ท่านกลับทำให้ลูกต้องขั
24:12ดแยงเจ็บปวดถึงเพียงนี้
24:16แล้วจะให้ลูกตัดสินได้ยัง
24:18ไง จะวางตัวยังไง
24:28รู้ว่าเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ควรทำ
24:32ลงไป
24:35ในเมื่อฝ่าบาทมาทรัดสิ่ง
24:38เหล่านี้ เชื่อว่าคงตัดสินพ
24:43ระไทยแล้ว
24:52ลูกกลาบขอบคนที่สงเล็กหนู
24:54ลูกมา 20 ปี
25:04ลูกจะพยังสารใครฟง เพื่อรับ
25:07พระมาณดาของลูกเข้าบัง
25:13ก็พยังสารใจ
25:45ฟ้าบาท
25:48เสด็จพ่อ
25:49นี่...ฟ้าบาท
25:52เมื่อฟ้าบาททรงรู้ฐานะของต
25:54นเองแล้ว
25:56กระม่ม...ก็ไม่ใช่เสด็จพ่ออ
25:59ีกต่อไปแล้ว
26:01แต่ว่ากระม่มเป็นเสด็จอ่า
26:04หลายพระพรฟ้าบาท
26:08ฟ้าบาท ฉันรู้ขึ้นเถอะ
26:15กระม่มเกลงว่าฟ้าบาทจะไม่
26:17พอพระไทยลงโทษได้เท้าเปล่
26:19า
26:20จึงได้ออกความเห็นเชิญทั้งอ
26:23อกมา
26:24ขอฟ้าบาทได้โปรดอภัย
26:27เปล่าจังกล้าคัดค้าตามต
26:29รุม
26:29ข้าจะกล้าจับหนีเขาได้ยัง
26:31ไง
26:35แล้วฟ้าบาทคิ้นที่จะทำยัง
26:39ไงต่อไปแล้ว
26:42ข้าสังให้เป่าเจิงน้ำพาไ
26:45ทยเหาปฏิสารแล้ว
26:47ข้าจะไปรับเสด็จมาก
26:50สองพระปีชายิ่งนะ
26:58เสด็จพ่อ
27:00อ่ะ
27:01อ่ะ
27:04เสด็จอ่า
27:07ทราบหรือไม่
27:08ว่าจิตใจของค่าในตอนนี้
27:10มันทั้งจะปวด
27:12และสับสนไปหมด
27:16กระมบเข้าใจดี
27:18ทุกของฝาบาทในครั้งนี้
27:21ของย่าที่จะรับได้
27:24แต่ว่าฝาบาท
27:26ก็ต้องส่งเข้มแข็งเอาไว้
27:28พระเยค่ะ
27:31ฝาบาท
27:32ฝาบาท
27:33ไทยเหา ไทยเหา
27:39คิดน sakerม harmony
27:39commissioned 그래�cence
27:40ข้าบาท
27:40นี่เวลา
27:45มันทุกของฝาบาท
27:46นี่เวลา
28:17อ่ะ..
28:18เออ..
28:18อ่ะ..
28:21ก่ายง่ะเขา..
28:23ฝ้าบ่ารออยู่ในห้องถงแล้ว
28:26พระองค์อรี่เปลี่ยนชุดด้วย พ
28:28ี่ยง่ะเขา
28:31เชิญกงกง ข้าต้องเปลี่ยนชุ
28:34ดด้วยเหรอ
28:36กล้ำอมมิกล้า เพียงแต่ฝ่
28:39าบาทมารับเสด็จแล้ว
28:42เพราะองค์เปลี่ยนชุดไทยหา
28:44จึงเป็นตามจารีประเพลย์หนีเม
28:47ียง
28:50องค์ขอรักจัน
28:51พระเจกัน
28:53เจ้าว่า ข้าควรจะเปลี่ยนหร
28:55ือไม่
28:57ถึงแม้ว่าพระสนม จะไม่พอพ
28:59ระไทยฝ่าบาท
29:00แต่ว่าบาทนี้ทุกอย่างที่คล
29:02ายเป็นในทางที่ดีแล้ว
29:03ความคิดถึงที่มี ก็สมดัง
29:05หวังแล้ว
29:07จันเจ้าคิดว่า จะเปลี่ยนชุ
29:09ดหรือไม่ ยอบไม่สำคัญหรอก
29:11แต่ว่าการไม่พบฝ่าบาท ก็ไม่
29:13อาจหลีกเรียงได้
29:41ข้า เพื่อมารับอะไรนี่
29:44เสด็จแม้ต้องไม่พอพระไทยเ
29:45นี่ย
29:46ขอเสด็จอา ท่านเปล่า ช่วยค่
29:49าพูดให้ด้วยนะ
29:52แม่ลูกผูกพันฝ่าบาทอย่
29:55าซ้องเข้าวนไปเลย
29:57เปล่าเจ้ง
30:06ฝ่าบาท อภัยที่เปล่าเจิง ม
30:10ิกราหยุ่งเรื่องของราชนิก
30:11ูน
30:12เจ้า
30:17แต่ถ้าเปล่า หากว่าท่านน้อย
30:20ใจในคำพูดของฝ่าบาทแล้วก
30:22็ดูเหมือนว่าจะผิดหลักของ
30:24ขุนนางไปหน่อยนะ
30:27กระม่อมมิกราหยุ่ง เพียง
30:30แต่กระม่อมขอฝ่าบาททรงต
30:33รีมพระไทยไว้
30:34ไทยเข้าทรงตริวมา คงไม่ใช่
30:37พูดไม่กี่คำก็จะหายลงได้
30:44ต้องมารับเสด็จแม่ช้าไป ถื
30:46อว่าเป็นควาผิดของข้า
30:47หากว่าเสด็จแม่จะลงโทษข้
30:49า ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
30:54ไทยหาสนิดล่า
31:37ช่วนหลิน หาไทยเข้าไปประท
31:40ับก่อน
31:40มีอะไรก็ค่อยพูดก็ค่อยจากก็
31:42พระเจ้าของ
32:04พี่สับฮัย
32:06ตาของท่านก็หายดีแล้วนี่น่
32:08ะ
32:09เหตุได้ถึงไม่ยอมลืมตาล่
32:11ะ
32:13ฟ้าผาด
32:14ไทยเข้าไม่ยอมเปลี่ยนชุดให
32:16ม่
32:17กระบ่อมก็จนปรรยาวิ้ว
32:25เออ พี่สับฮัย
32:28ท่านไม่พอใจอะไรก็บอกมาเถอะ
32:33อย่าปล่อยให้ฝาบาทอึดอัด
32:34จนทุกคนต้องลำบากไปด้วยเลยนะ
32:40ถ้ากxitARS
32:40ท่านอองแปzw
32:43ไม่ใช่ว่าเค้อจงใจหาเรื่อง
32:46ในเมือฝาบาท Wonderrum ไม่ยอมรับ
32:48ฝาบาท
32:49เค้อจะมองฝาบาททำไม
32:52สนิดมาก
32:53ช่าก่อน
32:57ตอนนี้หมอมชันไม่ยอมรับฝ realidade
33:00ก่อนที่เราจะยอมรับกัน
33:03ม่ชันจะไม่คิดว่า
33:06เป็น Việt ชนิกูล
33:07แล้วก็อย่าส่งเรียกม่อมชั
33:09นว่ามมม occasions c. แม่
33:10อ๊ค...
33:11เฉดษpractea
33:15พี่สinctionsพят
33:17ถ้าหากฝ望uks gox
33:18ไหนเลยจะมารับบ็ดท่าน i sou тобой
33:24เห็นแก่หน้าขาสะครั้งเถอะ ให้
33:26อภัยฟ้าบาทสะ
33:28ยังไงสะ ฟ้าบาทก็ทรงเป็
33:30นห้องเต่ ของแผ่ดินนี้นะ
33:36ท่านอองแปด
33:39ขออภัยที่เขาต้องบอกตามตรง
33:42เป็นห้องเต่แล้วทำไม
33:44หรือห้องเต่ไม่ต้องมีพ่อม
33:48ีแม่
33:51ข้าทนทรมาน อุ้มท้องเข้ามา
33:54ถึงสิบเดือน
33:57ต้องทนทุกทรมาน เพื่อเขาเป็น
33:59มากเท่าไหร่
34:02ทั้งถูกคนให้ร้ายนินทา ส่ง
34:05ไปอยู่วังเย็น
34:07แล้วพระราชธานผ้าขาว ให้ประ
34:10หารชีวิต
34:11ต้องระเหร่รอน ต้องเอาชีวิตร
34:13อด
34:16ต้องร้องห้ายจนดวงตาของข้
34:19า มืดบอดไปทั้งสองข้าง
34:22แต่ว่าเขา ไม่รู้ว่าข้าเป็น
34:25แม่บังเกิดกล้าว
34:28รู้ทั้งรู้ว่าข้ารออยู่ในเจ้
34:30วนแล้ว
34:32แต่ก็กลับไม่เรียบมารับตั
34:34วข้า เอาแต่มัวลังเลใจ ทำใจ
34:39ไม่ได้
34:48เรื่องราวเช็นนี้ จะไม่ให้ข้าเจ็
34:51บปวดได้ยังไง
34:54แล้วข้า ข้าจะให้อภัยเขาได้
35:01ยังไงกันล่ะ
35:04ลูกสมควรตาย
35:09ให้เสด็จแม่ทนทรมาน
35:14ลูกนั้นผิดสมควรตาย
35:22แม้ว่าเสด็จแม่จะไม่สง ให้
35:26อภัยกับลูก
35:28แต่ขอให้เสด็จแม่ช่วยลืมต
35:30า มองลูกด้วยว่า
35:33ลูกต่างจากที่ทรงเห็นในวั
35:36งเย็น เมื่อ 20 ปีก่อนนี้ไหม
35:40ดูว่าลูกคล้ายกับเสด็จพ
35:42่อบ้างหรือเปล่า
35:44เสด็จแม่
35:57แม่
36:12เสด็จแม่
36:18ไม่
36:21ไม่
36:22ไม่
36:24ผมฉันไม่ยอมรับง่ายๆ
36:27ให้อภัยง่ายๆแบบนี้
36:30คนที่เป็นพ่อแม่ในแผ่นดิ
36:32นนี้ ยังจะกล้ามีลูกกันอี
36:34กเหรอ
36:36แล้วคำว่าคุณธรรมก็จะหาย
36:38ไปจนหมดสิ้น
36:46พี่สภัย
36:49ทำยังไงท่านถึงจะยอมรับ จะ
36:52ให้ลงโทษเขายังไง
36:55ถึงจะยอมอภัยให้ได้
36:58ลูกยินดีรับการลงโทษ จะเส
37:00ด็จแม่ทุกอย่าง
37:05ก่อนที่ม่ำฉันจะยอมรับ ม่
37:07ำฉันไปแค่คนธรรมดา
37:10แต่ท้าเป๋า
37:11เอา...
37:13ไม่เยี่ยะค่ะ
37:15หากราศดรทำผิด ฐานอากตันอยู่
37:19มีโทษสถานใด
37:20ไทยเอา...
37:27ไม่ว่าต้องลงโทษยังไง หาก
37:30จะให้ค่ายอมรับเขา
37:32ก็ต้องให้ได้ทาวเป๋า ลงโทษ
37:34เขาโทษฐานอากตันอยู่สะก่อน
37:38คือ...
37:40ท่านเป๋าอย่าได้บายเบียงเลย ข้
37:42าสังให้ท่านเปิดสาร
37:44ลงโทษฐข้า ฐานอากตันอยู่ อย่
37:46าได้ชักช้า
37:49กระม่ม...
37:52กระม่มรับพระบัญชา
38:14อ๋อ...
38:15นับเป็นเรื่องราว ที่นักใจมา
38:18กที่สุด
38:20ตั้งแต่ข้าเป็นคุ้นนางมา
38:25ซ้ำยังเป็นสิ่งที่ ไม่เคยเก
38:27ิดขึ้นมาก่อนในอดีต
38:29อ๋อ...
38:30แต่ท้าวปฏิเศษไม่ได้เลยครับ
38:34ปฏิเศษไม่ได้
38:37บันนี้ ขดีลูกอากตันอยู่
38:41ข้านั้นได้รับบัญชาไตสวน
38:44ไม่ทําก็ไม่ได้
38:48ไทยเขาเป็นโจทภาบาเป็นจำ
38:51เลย
38:52พวกวิภาษาอย่างเทท้าวเนี่ย
38:54คงจะไม่เคยมีทั้งในอดีต และ
38:56ในอนาคต
39:00งขรักจันดูไม่หนักใจแสก
39:02นิดนะ
39:03คงมีวิธีอยู่แล้วสิ
39:06tijd ไม่มีประศบกันเท่ากับเทท้
39:08าวหรอก
39:09และก็ไม่รู้กฎหมายเท่ากับท่าน
39:12กงสุน
39:13พี่หลellerแค่นอย..รู้สิ่งที่ไ
39:15ทยเขาทรงคิดในตอนนี้
39:19นิ้ารองอธิบายมาสิ
39:22ไทยเขาไม่ได้สงแต่ต่างจับม
39:24านดาคนอื่น ๆ
39:25ปากบอกให้ลงโทษที่ลูกอักต
39:27ันอยู่
39:28แต่ว่าในใจก็ยังสงเป็นห
39:31่วงอยู่
39:32คะนอยเข้าใจแล้ว
39:37ใต่ท้าว ยังไม่ลงมือตรง
39:40นี้
39:41หากลงโทษท้องเต้ แม้เพียงเล
39:43็กน้อย
39:45ไทยฮาวก็...
39:47คงจะไม่สงเอาเรื่องอะไรอีก
39:49อืม...
39:53ค่ามีแผนที่จะรับมือแล้ว
39:56วังฉามาหัน
39:58ครับ!
39:59ต่างสารไขฝง
40:02ครับ!
40:10เจ้าเมืองไขฝง เป้าเจิ่ง
40:13ขอถวายพระพรฟฟังบาท
40:17ลูกขึ้น!
40:19ขอพระไทยฟังบาท
40:25ถวายพระพรไทยเห่า ท่านอองแตก
40:31แต่เธอเป้า ลูกขึ้นขึ้น
40:33ขอพระไทย
40:38จานอาที!
40:40ขอรับ!
40:42เปิดสาร!
40:43ขอรับ!
41:00วันนี้ขารับพระชองการจากห้องเต
41:06ตัดสินขดี ห้องเตอักตันย
41:09ุ
41:11แม้ว่านับแต่โบราณ
41:15ที่มีการลงทันมา
41:18ไม่เคยมีขุนหนัง ใต่สวน ห้
41:22องเตมาก่อน
41:25แต่ว่า เมื่อห้องเตทำผิด
41:28มีโทษเท่าเทียมสามัน
41:31ต่อหน้ากดหมาย ไม่มีการแบ่งแ
41:34ยก
41:35ข้าจะ จัดสินลงโทษ
41:38ตามกดหมาย ของต่าทรง
41:41ท่านณ์กงสุน
41:45หจัด...
41:46ครับแต่ท่าว
41:49ตามความผิดช่างไหน
41:52มีความผิดสัด�țาน ได้
41:54และมีโภistedสัดฬัน ведь
41:56เรียนแต่ท่าว
41:57ไม่เลี้ยงดูพ่อแม่
41:59ไม่ใส่ใจพ่อแม่
42:00ไม่ยอมรับพ่อแม่
42:01หลวนเป็นความอากระสั ballisticんなคน
42:03ตามกดหมาย
42:04มีการกักตัวโลงโทษ
42:06ปรับเงินแล้วโบยครับ
42:12ถ้าว่า
42:14ผู้ไม่รู้ย่อมไม่ผิด
42:17ไม่มีเจธนาโทษก็เบา
42:20ค่าจะตัดสินตามกฎหมาย
42:23ให้ลงโทษโบย
42:26ทั้งหมด 20 ไม่
42:29แต่เทาเบา
42:31แต่เทาเบา
42:32คุณนางโบยห้องเต่ไม่เคยมีนะ
42:36ข้าสาบดี
42:37คุณนางยอมไม่อาจบวยห้องเต่
42:41ได้
42:42แต่ค่า
42:43ทำตามรับสั่ง
42:45ขององค์ห้องเต่
42:49แต่เทาเบา
42:55กระบาด
42:59ไม่เป็นไร
43:00ถ้าเบา
43:01ท่านทำตามกดหมายให้เธอ
43:04รับด้วยกล่า
43:06จันเทศ
43:07ครับ
43:09ด้วยฟ้าบาดถอดถลองพระองค์
43:11ด้วย
43:11ขอครับ
43:12ครับ
43:13อันนี้
43:14ห้ามเสียบรรยาต
43:27แต่เทาเบา
43:29คุณ
43:29ไม่
43:52ไม่รับบ้วยก็ไม่ได้
43:55ไม่รับบ้วยก็ไม่ได้
44:00วังเฉามาหัน
44:01จังลงจะหู
44:02ครับ
44:03จับฉลองพระองค์ขึ้นมาบนนี้
44:06ครับ
44:12บัดนี้
44:14ถ้าหากโบยชุดบังก่อน
44:17เสมือนโบยห้องเต่
44:21โบยได้
44:22เฮ้อง
44:23ทวัสดี
44:24เฮ้อง
44:25เยี่ยว
44:25จับ恐怖
44:26ด้วย
44:26พระหลัง
44:27รับ
44:27เซน
44:28เยี่ยว
44:30ก็
44:36มัน
44:36ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
45:10ท่านเปล่า ข้าคงจะได้ลิ้มร
45:13ถการลงทันไปแล้ว
45:17กระมองมิกกระรับพระเยค่ะ
45:19ฟาบาทที่ไปอีธังเข้ามาขโม
45:22ยยก
45:23เพราะความหุวามไม่ยังคิด
45:24วันนี้ก็ได้ทำคุณไท่โทษ
45:26ขอให้ฟาบาทสวนประทานภัยด
45:28้วย
45:29เรื่องนี้แน่นอน
45:30เขาคุ้มคลองไทฮากับพ่อโ
45:32รง
45:32ยอมรบร้างความผิดได้
45:34ขอบรัทธาบาท
45:37นี้ ข้าพ้าให้พบกับเสน็สมา
45:39่ว
45:39คนที่ควรจะรับโทษนั้น
45:41ควรจะเป็นค่า
45:43แบบถึงวางแล้ว
45:44ข้าจะมีวรักจากองการตระบีต
45:45ตนเอง
45:46ให้ประชาชนได้เห็น
45:48เพื่อเป็นอุทาหล รักษาความ
45:50กระตญญู
45:51เพราะเสร็จนัก
45:53ฟาบาทมีความมิห์ตากระตั
45:55ญญู
45:56นับว่าเป็นวัสนา ของชาวป
45:58ระชายิ่งนัก
46:01ส่วนเรื่องข้อโจ ชิ้นฟง และ
46:03อีโจง ข้าจะตั้งสารให้กับพ
46:06วกเขา พระเชื่อชูความจองรักพั
46:08กดี
46:09ส่วนพระเบิษายิง
46:12นันที
46:41ทราศเกิด้าทีน ความวันนude crocod
47:11อยู่ตรงนี้
47:41我朋友 要比多仇人好
47:45让人一步 世界大多了
47:48只信号 既然 总会被看到
47:52不需要 体质 让别人知道
47:56终成功 永远才是宝
48:00整个人情 冷暖 最明亮
48:06现在将谁 傻瓜 胭脂或草
48:10人会好心又好玩
48:14人生有什么 才不算少
48:18自己快乐 满意就好
48:22自己快乐 满意就好
48:26自己快乐 满意就好
48:30自己快乐 满意就好
48:54自己快乐 满意就好
48:58自己快乐 满意就好
49:15แน่
Comments