- 15 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00ก็คืนสิ จุงสังที
00:13เบนจม่า สวนเซนา พรีดอกเบ่ง
00:15บาน
00:15มีของรำค่าประดับมากไม้
00:18แต่ดอกไม้บานยอบมีโรยรา
00:23ทำให้คนคิดเชื่อนไปว่า
00:25ภาพงามตรงหน้า ยอมสลายไปสก
00:28วัน
00:31ข้าเป็นห่วงว่า
00:33วันนั้นแสนสุขเรา
00:35จะมีวันพว่า km ความโชครายห
00:37รือไม่
00:39เหตุได้ถ้าจึงคิดเช่นนั้นล
00:40่ะ
00:41ความสุขของเรา billing
00:43ภาเป็นผู้ให้
00:44ขอแค่เรารู้จักท Option แล้วจะมีว
00:47ันแบบนี้ได้s
00:49รับความรักจากฝา
00:51อัดจะมีผู้คนอิดชา
00:55COBêmesí oning ทำราย
01:02นี่เป็นสาเหตุ ทำไมค่าเศร้าใ
01:04จ
01:05ท่านเป็นห่วงกังวลมากไปแล้
01:08ว
01:09ค่าไม่เชื่อหรอกว่าจะมีใครก
01:11ล้าคิดไม่ดีต่อท่าน
01:13ต่อให้มีวันนั้นจริงๆ คงไม
01:16่ใช่แค่ค่า
01:17รอเสด็จแม่จะออกหน้าปกป้อง
01:18ท่าน
01:19ท่านว่างใจได้อย่างเต็มที่
01:22งกล้าสวน หนบankindหรอกว่ามจะ pressures
01:26stesยา สาห้าป้องหญิง
01:51ถ้าเรามีความสุกกับเวลานี้ เร
01:53ายังจะกังวนอะไรอีก
02:19แท้จริงก็มีเรื่องราวที่ม
02:21ันทรับซ้อนซ้อนเงินอยู่
02:27แม้จะเป็นถึงเชือพระวง แต่ก
02:31็อยากที่จะรอดพ้นความรักของ
02:33ชายหญิงได้
02:35ข้าเกือบจะกลายเป็นชายผู้ทร
02:37ยศและร้ายมโนธรรมไปซะแล้ว
02:41ไม่ ในเมื่อเดิมที่ท่านอองไม่ได
02:44้คิดหลอกลวง
02:45จากนั้นก็ไม่ได้คิดจะหลบหนี
02:48จะเรียกว่าทรยศได้ยังไง
02:52แต่เท้าเปล่ากำลังแก้ตัวแ
02:54ทนค่าอย่างนั้นเหรอ
02:57เดิมที ข้าก็ไม่ควรจะถามเรื่อง
03:00ส่วนตัวของท่านออง
03:02อีกอย่าง เรื่องของความรัก เมื่อ
03:04เป็นความพอใจทั้งสองฝ่าย
03:06และจะไม่มีใครเรื่อดร้อนเพราะ
03:08เรื่องนี้ คนนอกคงยากที่จะสอดแซ
03:11ก
03:12ค่าทำคดีมาตลอด ตัดสินตาม
03:17กฎหมาย และไม่เคยอ้อมชอมให้ใ
03:19คร
03:23การพูดคุยเรื่องความรักกับ
03:24ท่านเนี่ย มันเหมือนกับค่า
03:27หาเรื่องใส่ตัวจริง ๆ เลยนะ
03:31ค่านิสัยเข็มงวดจริงจัง
03:34ขอให้ท่านอองอัพภายด้วย
03:37ค่านิสัยเจตนาอื่นละ แค่อย
03:40ากจะใช้โอกาสนี้ เล่าถึงสาเขท
03:43ที่เสียวสวงบุคมาในจวนของ
03:44ค่า
03:45ท่านเป้าจะได้ไม่ต้องเป็นห่ว
03:47งเรื่องความปลอภายของค่าอีก
03:49ต่อไป
03:51ค่าเข้าใจเจตนาของท่านดี แต
03:54่ว่า อยากขอให้ท่านอองรีบไปก
03:57ลาบทูนห้องเต ให้สบายพระไทย
04:01ท่านเป้าคิดถึงเรื่องส่วนร
04:03วมเสมอเลยนะ ก็ได้ เดี๋ยวค่าจะ
04:07ไปเข้าเฝ้าโดยตนเอง
04:09ขอพระไทยท่านออง
04:12แต่ว่า เรื่องรักรักใครๆ พวกน
04:16ี้วันน่า ค่าจะไม่คุยกับท่
04:19านเป้าอีกแล้วนะ
04:21ค่าคุยกับองคารักจันยัง
04:23มีเรื่องให้คุยมากกว่าท่านเย
04:25อะแยะเลย
04:28แต่เธ้าอย่าคิดมากไปแล้ว
04:30ท่านอองแปดน่ะ รอดจันเจาเล
04:32่นเท่านั้นเองครับ
04:36ข้าจะไม่คุยกับองคารักจัน
04:37ด้วยก่อนแล้วกันนะ
04:38เรื่องแบบนี้น่ะ เอาไว้ให้ข้
04:40าคิดเองจะดีกว่า
04:43อ่อ องคารักจันติดตามขับมา
04:46หลายวัน
04:48คงจะทำให้เสียงงานไปไม่น้อยเลย
04:51ตอนนี้ขับรอดภายดีแล้ว
04:53เงินองค์รักษ์จังก็ติดต
04:54ามท่านเป๋ากลับไปทำงานต่อเถอะ
04:57เดี๋ยวค่าจะเตรียมตัวเพื่อ
04:58ไปเข้าเฝ้าห้องเต่นะ
05:02พระยะค่ะ เป๋าเจิ่งขอตัวก่
05:05อน
05:06เชิญ
05:23ขอตัวนี้คันได้ข스
05:23iPad 3
05:29คาดีชินเซียงเหรียญฟ้องร
05:31าชบุดเคย ตอนนี้ técnicaาเหิ BET
05:33ไม่งหนหนีขอต่อนี้
05:35และจากที่ชินเซียงเหรียญได้
05:36เห็นมันราชบุดเคย กลับยื
05:37นอันว่าไม่ใช้สามีของนางเหร
05:39อ
05:42ค socio
05:43ในเมือนการจำคนผิดคางดีนี้โ
05:46คงจะปิดได้แล้ว
05:48ควรเป็นอย่างงั้น
05:50แต่ว่าแต่เท้า ยังลูกสึกส
05:52งสายบางอย่างอยู่
05:55และตอนนี้ ชิ้นเชียงเหลียนย
05:56ังอยู่มา
05:57ข้าจะไปคุยกับนางเอง
05:59นางไม่อยู่
06:01นางไปซื้อผู้กันให้ชุดเกิร
06:04น่าเวทนานัก
06:06เป็นผู้หญิงตัวคนเดียว
06:08นอกจากต้องดูแลลูกๆ
06:10ยังต้องอับจนหนทางเรื่องที่
06:12สามีหายไปอีก
06:30อ๋อ นางยินอยู่นั่นครับ
06:43นี่เจ้ามาหาข้าเหลือ
06:45กลง ๆ น่าจะจำข้าได้
06:49ใช่ล่ะ เจ้าคือสาวใช้ที่ยก
06:52น้ำชาที่โจนเสนาหวัง
06:53งั้นกลง ๆ ก็น่าจะรู้ฐานะอี
06:56กอย่างนึงของค่า
07:00ช่วยไปบอกเขาที่ว่า ค่าต้องก
07:03ารพบเขา
07:05น่าเจ้าต้องการพบใครกันเน
07:08่
07:11ท่านต้องการให้ค่าบอกชื่อแซ
07:13่ของเขาอย่างนั้นเลย
07:18กลง ๆ ไม่ต้องมองหรอก
07:20เสียงเหลียนมาคนเดียว
07:23ค่า ๆ ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าจะ
07:26พูดถึงเรื่องอะไร
07:31เป็นถึงพอบ้านจวนราชบุต
07:33เคย
07:34เสียงเหลียนเชื่อว่า โกง ๆ ร
07:35ู้เรื่องนี้
07:36และจะต้องยอมให้ค่าพบกับเข
07:38า
07:39ก็บอกแล้วว่า ค่าต้องไม่เข้
07:43าใจว่าจะพูดถึงเรื่องอะไร
07:48กลง ๆ เป็นพอบ้านจวนราชบุ
07:50ตเคย
07:51กลับยอมเอามาพบชินเสียงเห
07:53ลียน
07:53สุมาษสตรีที่ท่าน
07:55ไม่รู้จักชื่อด้วยตัวเอง
07:57ผิดและ…ค่านั้ง ใจดีกับทุ
08:00กคนเสมอ
08:02ในเมื่อ มีคนมาพบค่า
08:05เขาก็ต้องออกมาพบเขา
08:07บางที เคออาจจะช่วยหรืออะไร scalesได
08:09้
08:13ถ้าหากว่าเป็นอย่างนั้นจริ
08:14ง ๆ
08:15กลง ๆ ของช่วยอะไรเสียงเหลียนไม
08:17่ได้เหรอ
08:19ละว assassin
08:20แล้วกอน
08:21แล้วเจ้าไปไหน
08:24Fantasy
08:24เสียงเหลียนมาจากสารไขยฟง
08:26ยำต้องกลับไปสารไข้ฟง
08:31แล้วเจ้ามานี่ เพื่ออะไรกันน่ะ
08:35เมื่อโกง โกงช่วยอะไรเสียงเหลี
08:37ยนไม่ได้
08:38เสียงเหลียนพูดมาก 때문ienzaงี้
08:40จะมีประโยชน์อะไรล่ะ
08:42แล้วถ้าค่า
08:45เกิดช่วยเจ้าได้เหรอ
08:49งั้น เสียงเหรียนก็ขอรับร
08:51องกับท่านว่าจะไม่รายงานสิ่
08:53งที่เห็นในจวนของท่านกับเต
08:54้าเปล่า
08:56เจ้าเห็นอะไรบ้าง
09:02เชียงเหรียนเจอคนที่คุณเคยมา
09:04ลายสิบปี
09:09นึกไม่ถึง เจ้าจะกล้ามาจวน
09:13ราชบุนเคยคนเดียว
09:18สถานการณ์บางครับ
09:20เสียงเหลียนไม่มีทางเลือก
09:22จริงต้องมาเพียงลำพัง
09:27แล้วถ้าหากข้าไม่รู้เรื่องจร
09:29ิง ๆ ล่ะ
09:36นั่นก็หมายความว่าทุกอย่างท
09:38ี่คนคนนั้นทำไม่มีใครรู้เห็น
09:42เสียงเหลียนคงต้องเปิดโปร
09:44งเข้าอย่างไม่มีทางเลือก
09:48แล้วถ้าข้าให้จบพบเขา
09:54เสียงเหลียนขอรับรองว่า
09:56แต่เท้าเปล่าจะไม่มีวันรู้เด
09:57็กขาด
09:59พรุ่งนี้แล้วเสียงเหลียน
10:01จะพาลูก ๆ กลับบ้านเกิด
10:03และจะไม่กลับมาอีก
10:08ก็ได้
10:10ข้าจะให้เข้าทางประตูด้านข้
10:13างกันแล้วกัน
10:15แล้วเขาจะยอมพบเจ้าหรือไม่
10:17นั้นเป็นเรื่องของเขาเขาไม่มั่น
10:19ใจนะ
10:22สิ่งเหลี่ยนขอบคุณกองกองมา
10:23ก
10:33อะไรเน่ะ
10:34น้ำมาที่นี่อีกแล้ว
10:36นี่ เธอราชบุทเคย ถ้าไม่ต้อง
10:39ตกใจเหรอ
10:40ข้าได้จัดให้งานรออยู่ในโร
10:42งเก็บฝืน
10:44ในจวนเนี้ยไม่มีขรูรึ
10:47ยามคนเสน็ตของข้าสองคนเฝ้าอยู่
10:49ที่นั่นแล้ว
10:51กำลังรอท่านไปพบกับนางอยู่
10:55เจ้าบาห์เรกเหรอ จะไปพบนางทำไม
10:58เจ้าคิดทำอะไรกันแน่
11:00ถ้าราชบุทเคย
11:03ตามความคิดของข้า ท่านควร จะ
11:06ไปพบนาง
11:09เพราะอะไร มีเห็นผลได้ไ Arms
11:13นามพูดกับท่านเปลาว่าไม่ร
11:15ุ่มจากท่าน
11:17ถ้าหากท่านไม่ยอมไปพบนาง
11:19นามอาจจะพูดความจริงกับท
11:21่านเปลาก็ได้
11:22เออ..หอ?
11:27ถามมีเพราะเช่นเนี้ย
11:29ข้าจะยอมให้น้ำเข้ามาในจว
11:31รกระนั่นเหรอ
11:33ส่วนเรื่องที่จะพบหรือไม่
11:35มันก็อยู่ที่ท่านตัดสินใจ
11:37เองละกัน
11:42น่ากจะพบข้าดิจุดประสงค์
11:44อะไร
11:46ไอ้เร่ưởngนั้นข้าเองก็ไม่อา
11:47จจะรู้ได้
11:49แต่ว่าที่ขะยืนยันได้ก็ค
11:52ือ
11:52ถึงพบน้ำก็ไม่มีอะไรเสียหาย
11:56ในจัวราชบุตเคย
11:58ไม่ว่าใครก็ทำอะไรท่านไม่ได้อยู่
12:01แล้ว
12:02เว้ยมิง
12:04แล้วเจ้าคิดว่า
12:05ข้าคุณจะพูดอะไรกับนางดี
12:07ถ้าราชบุตเคย
12:10เรื่องนี้ท่านไม่จำเป็นต้องถาม
12:13ข้าหลอกกระมัง
12:14ก็ได้
12:23เขาจะไปพบนาง
12:25อืม
13:17ราชบุตเคย
13:18ข้าน้อย
13:19จะรออยู่ที่หน้าประตูนะ
13:41ซิเเลียน
13:43ค่ะ
13:44ซิวน
13:45ค่ะ
13:45ค่ะ
13:45ต่อปนวกแบน
13:45รอติบนั้น
13:50สเมือก่อน
13:52ข้ามาที่รีบเพื่อบอกถึงเหตุ
13:53การณ์ที่บ้านท่าน
14:03เว้ยกล้องกล้อง
14:04มีใครเข้ามาใกล้บ้างไหม
14:09ไม่มีขอรับ
14:10ไม่มีขอรับ
14:10มีคงเห็นแล้วนะ
14:12ดี ไปตามหารจีมา
14:15ขอรับ
14:22qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:25qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:29qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:30qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:31qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:32qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:32qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:32qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:37qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:37qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:37qqqqqqqqqqqqqqqqqqqq
14:38qqq
14:39ลูกอักษันอยู่ต่อท่าน ลูก
14:43อักษันอยู่ต่อท่าน
14:48ข้าเอาไปวิญญาณท่านพ่อ ท่
14:50านแม่มา
14:52และพาชุนเกอร์กับตรงเม้ย
14:55ขอท่านมาตลอดทาง
14:57ต้องใช้เวลาเดือนกว่า จนมาถึ
14:59งเมืองลวง
15:03ใครจะรู้ว่า แจวนของท่านไม่เพ
15:07ียงป้องการเข็มงวด
15:10แถมยังไล้ข้าไปเหมือนก็เป
15:11็นคนบ้า
15:14เพราะข้าหมดหวนทางจะไปแล้ว ข
15:17้าก็เลย
15:19แล้วไปที่สารใครฟง ไปฟองได้เท้า
15:22เป้าว่า
15:24ท่านอักษันอยู่ ทิ้งลูกทิ
15:26้งเมีย
15:27อ่ะ...
15:31สิ่งเหลียน
15:38เธอไม่เคยนักเลยว่าท่านจะมีค
15:39วามสามารถแบบนี้ตั้งเต็มเมื่
15:41อไร
15:42ถึงได้ทำให้ท่านลงเชิญชุน
15:44สามารถกอหกตอนได้เท้าเปล่า
15:46ได้
15:48ทำให้พวกเราคิดว่าท่านเป็นอี
15:50กคนหนึ่ง
15:51เป็นเพราะว่ากลงๆ เป็นคนให้ส
15:54ินบนเขา
15:56และที่ค่า...
16:01ต้องอยู่ในฐานหน้าเค้าอีกคนหน
16:02ึ่ง
16:04เป็นราชมูล HAVEdrum ก็เพราะว่า
16:05แห่งกลง...
16:06ไม่...ค่อนไม่อยากฟังท่านพูดแ
16:08ก้ตัว
16:10ค่อนไม่อยากฟังท่านยนต์ความ
16:11ผิดไปให้คนอื่น เช่นนี้
16:15ค่อนไม่จะแก้ตัวนะ
16:18ค่อนไม่สนด้วยอaborใหญ่เจ้าจะม
16:20องเขาอย่างไง
16:21เหมือนเจ้าจะแก้แค้ขา reappcaster เข้
16:22าอย่างไง
16:24ค่ะก็ต้องเล่าทุกอย่างในต
16:26อนนั้นให้เจ้าได้ฟัง
16:34ได้
16:34นี่เมื่อท่านอยากพูด
16:39ก็เชิญพูดออกมาท่าน
16:46ในตอนที่ค่ะสอบได้เป็นช่อง
16:48หัวนั้น
16:52ค่ะดีจายแล้วก็ตื่นเต้นมาก
16:56เดิมทีคิดว่าจะได้กลับบ้
16:57าน
16:57แล้วก็เป็นเกียร์กับวงตระก
16:59ูล
17:04แต่หารู้ไม่ว่า
17:07ฉัน
17:08หารฉีคลว่ะกลงๆ
17:18เจ้าสองคนออกไปก่อน
17:20ขอรับ
17:29แล้วโรงเก็บฟืนมีผู้หญิง
17:31คนหนึ่งที่ชื่อว่าจิงเซียง
17:33เหลียน
17:34เจ้าต้องซ่อนตัวรอก่อน
17:38เมื่อนนางออกมาเมื่อไร จำหน้านางไว
17:41้ให้ดี
17:42แล้วโรจัดการ ตามคำสั่งของค
17:46่ะ
17:47ขอรับ อันฉีรับคำสั่ง
17:49อืม ไปได้แหละ
17:52อืม
18:10ตอนนั้นถ้าไม่ยอบรับที่ไว
18:11้กงๆ จัดให้
18:14ตำแหน่งจอห่วนที่ข้าอุต
18:15สาห์สอบได้
18:17ก็จะมาลายหายไปหมด
18:21กลับไปถึงบ้าน
18:22ก็ไม่ได้ทำสำเร็จสักอย่าง
18:26ก็คงเป็นได้แค่คลูสอนนัก
18:27สือไปตลอดเท่านั้นเอง
18:29แต่ว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น
18:31เราก็ยังได้อยู่พร้อมน่าพร
18:33้อมป่ะ
18:38ตั้งติดเด็กที่ท่านพ่อขาส
18:40อนนั้นสือท่าน
18:42ทั้งหลักทำของจือมองจือ
18:46ท่านเองก็ทุ่มเทร่ำเรียนล
18:47ำบากมาสิบปี
18:51นี่เหลือ คือผลของการร่ำเรี
18:53ยนของท่านน่ะ
19:24สิ่งเหลือน
19:26เราอยู่พร้อมหน้ามีชีวิตอย่าง
19:27มีความสุข
19:29ส่วนลูกสองคน
19:31สิ่งที่พ่อเขาต้องการก็แค
19:33่
19:33พ่อที่จะดูแลแล้วก็รักเขาเท่
19:36านั้น
19:38ส่วนค่า ค่าก็แค่ต้องการส
19:41ามีที่ยอมละบางในความสุขใ
19:43นความจนได้
19:46ที่เราต้องการมีเพียงเท่านี้
19:50ไม่ใช่ลาบยดสันเสรินใดๆท
19:52ั้งสิ้นอย่างที่ทั้งคิดอยู่ใ
19:53นตอนนี้
19:56แต่ไม่ว่าจะมีเหตุผลบากเท่า
19:57ไหร่
19:59ก็ยากที่จะอธิบายการกระทําท
20:02ี่ทรยด
20:02และร้ายความเป็นคนของท่านได้
20:17เห็นนี่มะ เป็นผู้กันที่ค่า
20:19ซื้อให้ชุนเกอร์
20:23เดิมทีข้าหวังว่าเขาจะได้
20:25ตั้งใจเรียนมุ่มมันในการ
20:27ศึกษา
20:33แต่มาตอนนี้
20:42ถ้าหากว่าเขาเรียนหนังสือ
20:45แล้วต้องกลายไปอย่างพ่อของเขา
20:47เพื่อนราบยอดสันเสรินยอมร
20:49ายควณธรรม
20:51ก็สู้มาให้เขาเรียนเป็นชาวบ
20:53้านเลี้ยงแกะทํานาดีกว่า
21:14เช้าจะทำไงต่อ
21:20ว่างใจได้ ข้าจะไม่บอกฐานาของ
21:24ท่านกับได้เท้าเปล่าหรอก
21:28ฉันสื่อเมื่อยสามีค่ะ
21:31หลังจะเข้าเมืองหลวงมาสอบ เข
21:33าได้ตายไปนานแล้ว
22:08ต่อรับคุณ
22:09ต่อรับคุณ
22:10ต่อรับคุณ
22:18ต่อรับคุณ
22:28ถ้ารัชบุตรเคย
22:31นางได้พูดอะไรกับท่านเป้า
22:39นางบอกว่าจะไม่เปิดเผยฐานหน้า
22:41ของค่ากับท่านเป้า
22:43โอ้โห งั้นก็ดี
22:47นับจากนี้ไป ท่านก็ไม่ต้องกอง
22:50วงสิ่งใดอีกกันแล้วนะ
23:06โอ้โห งค่ารักจัน
23:08คดีชิ้นเซียงเหลียนฟ้องร
23:10าชบุตเคย
23:11เจ้ารู้แล้วใช่ไหม
23:13ท่านกองสุน
23:14ได้เล่าลายละเอียดให้ค่านอยฟ
23:15ังละครับ
23:18อืม
23:20ค่ายอยากจะฟังความเห็นของเจ้า
23:21สักหน่อย
23:24ค่านอยคิดว่าชิ้นเซียงเหล
23:25ียน
23:26จะต้องปิดบังอะไรอยู่ดีแน่
23:28อ่อ
23:28อัน ...อóg கหรักจันพูดอย่าง
23:34นี้
23:34ถ้ากอบสุutil
23:36อัภายด้วยเจ้าต้องพูดตามตร
23:37ง
23:38ที่จังเจ้าพูดไปขึ้น อีกน
23:39ั้น ปะสิ้นจากความรู้สิทภั
23:41ึเป็นครับ
23:42อืม
23:43ความคิดของโงคหรักจัน ก็
23:45ตรงกับที่ united who Professor
23:46แต่แค่ความรู้สิทย์ Waters bers Good
23:48ถึงสุดไม่ได้
23:49โงคหรักจัน เชื่อยลองุ้าร안ว
23:51ิคระดูสิ
23:53charming
23:54ดูจากภาพรวมแล้ว
23:55ถึงไม่อาจจะพิสูตรได้ว่าร
23:57าชบุตเคย
23:57เป็นสามเปอิคcolo isten งโรย
23:59แต่อย่างน้อยก็พิสูตรได้ว่
24:00า...
24:01ราชบุตเกยนะ...
24:02ไม่ได้มาจากหมู่บ้านฮิลฟ昇 nämä คร
24:04ับ
24:05อืมations...
24:06จาวิเคปราะจากที่คะ...
24:08คุเรื่องจ่าวานมิงหุ้ย
24:10ขึ้นมารอกราชบุตเกยอย่างนั้
24:12นเหรือ
24:13ขอรับ
24:15ในยังเฉิญชุนหายตัวไปอีก
24:17สีหน้าที่เปลี่ยนไปของชิ้นเส
24:19ียงเหล台นดูน่ะโสงสัยมาก
24:21แต่กลับพิสูตรอะไร ไม่ได้เลย
24:22และฉัน ค่าจะคิดว่า ค Vilasuin ต
24:27้องซื้อในทาง กลับกัน
24:28เริ่มจาก วัตรไป потрิ้วิต ก่อน
24:33องคฆّรักจันใหม้ความว่า
24:35ถ้าเราพิสูตรความจริงว่า
24:37ราชบุตขيف ไม่ได้เรียนที่นั้
24:39น
24:40ก็พิสูตรได้ว่า
24:42มาจากหมู่บ้านระกูนเชิญ
24:43μ.ข้าน้อยก็คิดเช่นนั้น
24:46อืม..นี่เป็นแนวทางคิดอีก
24:49แบบนึง
24:51ไม่สาวทันโกงสุรนมีความ
24:53คิดยังไง
24:54แต่เท้า...หากตรูสอบธานะ ราช
24:57บุทเขย จากวัดไปวินเป็นวิธ
24:59ีที่ทำได้
25:00แต่ว่า..ที่ขน้อยยังไม่เข้า
25:03ใจก็คือ..
25:05ในมือชิ้นเสียงเหลียนบอก
25:07ชัดเจนแล้วว่า..
25:08ราชบุทเขย ไม่ใช่สามีนาง
25:11และทำไมอกitaireรักจัน
25:13เจ้นไม่ยอมเชื่อในเรื่องนี้เหร
25:15อ
25:15ไม่ใช่าร Jasan Jeoไม่ยอมเชื่อนะ
25:18โดยป始 Arts-IES Еงเหรียนไม่มีเห
25:21ตุผลที่ต้องโกโอข
25:22แต่ตรงที่เกี่ยวกล้องกับความ
25:24รักของหญิงชาย
25:25คลงยากที่จะใช้หลักการทัวไป
25:27ได้
25:29ตามความเห็นของ Jasan Jeo
25:30Paper's
25:31เชียงเหลียนโกหงมีเพราะเห
25:32ตุผลเดียว
25:34คือนางยังรักเฉินซึ่มัยอย
25:35ู่
25:37จึงทนเห็นเขาถูกประหารชีว
25:38ิตไม่ได้
25:39นี่อยู่โลกเหนือยจากที่ข้าข้
25:47าดเดานัก
25:49ข้ากับท่านโกงสุนเวลาหารื
25:51อ
25:51เรื่องคดีมักมองที่นิดสายของ
25:54คน
25:56แต่ก็ไม่ได้เอาเรื่องความรักไป
25:59คำนวนด้วยทุกที
26:02ที่จริงคดีหลายอย่างก็เริ่
26:05มต้นจากจุดนี้
26:07วันน่าคงจะไม่ทันระวังเรื่อง
26:10นี้ไม่ได้แล้วนะ
26:13ขอรับ ขน้อยได้เรียนรู้แล้ว
26:17เอาเป็นว่า หงขรักจันเตือน
26:19สติค่า
26:21งั้นเราก็เริ่มลงมือจากหลู
26:23โจก่อน
26:24เอาแต่เท้า ในมือชิ้นเสียง
26:27เหลียนให้การว่า
26:29ราชมุตเคยไม่ใช่สามีนาง
26:31พวกนี้ก็คงจะเดินทางกลับบ้
26:32าน
26:33ตอนนี้ไม่มีโจทย์ฟ้อง
26:35แต่เท้าจะดำเนินคดีต่อยั
26:37งไงขอรับ
26:37ตอนนี้คงต้องระงับคดีเอาไว
26:44้ก่อน
26:46แต่เอาข้อหาแอบอ้างตนเป็น
26:48คนอื่นไว้
26:49แยกเป็นอีกขดีโดยให้สารไ
26:51ขฟงเป็นผู้สรวจสอบ
26:54ขอรับ สงสารก็แต่ชิ้นเสีย
26:57งเหลียน
26:58เดินทามมาต้องพันลีแต่กลับ
27:00ไปมือเปล่า
27:01ค่าเชื่อว่าเราต้องสีใจมาก
27:06ความรักคำนี้ชั่งทำร้ายจิต
27:09ใจ
27:10คงเป็นสิ่งที่คนนอกไม่มีวั
27:13นเข้าใจ
27:14ความเจ็บบวดของคนที่ต้องเจอ
27:34ท่านพอ ท่านแม่
27:36พรุ่งนี้พวกเราก็จะกลับบ้าน
27:40แล้ว
27:43สิ่งเหลียนทำลายซื้อเหมือน
27:45ไม่ลงจริงๆ
27:49แต่สิ่งเหลียนรับรองว่า
27:53จะทุ่มเทแรงใจทั้งหมด
27:55เลี้ยงชุนเกิร์กับตรงเม้ย
27:56ให้เติบใหญ่
27:58ให้ตระกูลเชิญไม่ถ่ายาสืบท
28:00่อต่อไปให้ได้
28:04ขอรับรองกับพวกท่านว่า
28:08จะไม่ให้ชุนเกิร์เดินตามรอยซ
28:11ื้อเหมือนนอน
28:15ขอให้วิญญาณท่านพอท่านแม
28:17่คุมครองพวกเราด้วยเธอ
28:44เสียงova
29:11เจ้ามาทำอะไร
29:14ข้าน้อยเป็นหัวราชบุตรเคย
29:17จึงได้มาเยี่ยม ท่านคุงนอนไม่
29:20หลับกระมัง
29:24นอนไม่หลับ หลายเดือนมาเนี่ย ข
29:30้าอยากจะจะหลับแบทุกคืน
29:33แต่ข้าน้อยมีอย่าดีที่รักษ
29:36าอากาศนอนไม่หลับได้นะ
29:41ไหนเจ้าลองว่ามาซิ
29:44ขอเพียงรักษาโลกนอนไม่หล
29:46ับราชบุตรเคยได้ ท่านก็จะห
29:49ลับที่อย่างสบาย
29:51ไว้มิง อย่าพูดเป็นปริษณ
29:56าอยู่แล้ว มีอะไรก็พูดมา
29:58ได้ ข้าน้อยจะขอพูดตามตรง
30:04เจินชุน มาดูท่านด้วยตัวเอง
30:09ชิ้นเสียงเหลียน ก็ได้ช่วย
30:11ปิดบังฐานหน้าของท่านเอาไว
30:13้
30:14ขอเพียง พวกนี้นางกลับไปฟูเฉ
30:17ิง
30:18ก็จะไม่มีใครกล้าบมารบกวด
30:21อาราชบุตรเคยอีกต่อไป
30:26ทําอยากก็ว่าท่านเป๋าแห่ง
30:28สารใครฟง จะเลิกรายังเงิน
30:31ท่านเป๋าเหลือ คนฟองร้องก็ไปแล
30:36้ว
30:37แล้วท่านเป๋า ยังจะสืบอะไร ทำอะไรได
30:42้
30:45แต่ว่า... แต่ว่าอะไร อย่าอ้ำอึ
30:50ง
30:51ในโลกนี้ มีเพียงสองคนที่รู้
30:55ท่านแท้จริงของท่าน
30:57คนหนึ่งก็คือข้าน้อย
31:00นี่เจ้าโยกะแล้ว เรื่องทมติเก
31:03ิดคือกับพ่อเจ้านะละ
31:04ถ้าเจ้าไม่รู้แล้ว ใครจะรู้
31:08ก็เพราะอย่างนี้ ข้าน้อย ยอมไม
31:12่มีวันพูดออกภัย
31:14แต่ว่ายังมีอีกคนหนึ่ง
31:20เจ้าหมายถึงชิ้นเสียงเหลีย
31:21น
31:24ไม่
31:27ไม่เหรอ
31:30นารับปากข้า วันนาจะไม่พูด
31:33อะไรทั้งนั้น
31:37เรื่องปากของสตรี บางทีมันก็
31:40พูดยาก
31:42อีกยาง ท่านก็ทำเรื่องที่พี่ตอน
31:46นางไป
31:48ไม่รู้ว่าวันไหน นางจะกลับมา
31:51เมืองหลวมอีก
31:52และเมื่อถึงตอนนั้น ท่านเป๋าค
31:55งไม่เพียงแค่ตรวจสอบ
31:58แต่คงจะเอาเรื่องด้วยแน่
32:04และเมื่อถึงตอนนั้น ท่านกับข
32:07้าน้อย
32:08ก็อาจจะ หัวหลุดจักบ่าเป
32:12็นแน่แท้
32:17แล้วเรากูจะทำยังไง
32:19ง่ายนิดเดียว
32:23แต่รากถอนคน มาให้เป็นไฟต่อเราพ
32:27ายแล้ว
32:28อะไรน่ะ เธолетகளข้าน้าง
32:32ถ้าระจบุดเคย เรื่องจะข้าคน
32:36ทำไมถ้าตตโตโกน เสียงดางด้
32:38วย
32:41ไม่ได้นะ จะข้าน้างไม่ได้
32:44ถ้าแบบนี้ไม่ได้
32:47สิ่งที่เคยทำจะแตกต่างอะไรกับก
32:51ารข้าน้าง
32:57ไม่ว่า
32:59เนื้อโรงเก็บฟืนน้องจะพูด
33:01เช่นใดก่อนตา
33:02ข้าน้อยก็มั่นใจได้ว่า
33:05น้าคงต้องตัดขาดกับท่าน
33:09ต่างคนต่างไป
33:11น้าพูดอย่างกันกับข้าจร
33:17ิงๆ อะไร
33:19ก็ในมือจากนี้ไม่เกี่ยวข้อง
33:21กันแล้ว
33:22จะข้าหรือไม่ข้า
33:24มันจะแตดทางอะไรกัน
33:26เอ้อ แต่ว่า
33:28ถ้ายังไงน้าก็เป็นท่ารัช
33:30มุตคือ
33:32ตอนนี้ไม่เชื่อเรื่องของท่านเพีย
33:34งคนเดียว
33:36ชีวิตของข้าเองก็อยู่ในกระ
33:38มือของน้างด้วย
33:40ต่อให้ท่านไม่เห็นกับข้า
33:43ข้าก็จะต้องข้าน้างเพื่อปกป้
33:45องตัวเองอยู่ดี
33:50ท่านตก รีบตัดสินใจเดี๋ย
33:52วนี่
33:54ไม่อย่างงั้น เมื่อนามกลับถึงหม
33:56ู่บ้านตะกูเชิง
33:58ไม่รู้จะมีกี่คนที่ได้รู้เรื่องน
34:01ี้
34:02ต่อให้ ขาน้อยเก่งกาดขนาดไ
34:05หน
34:06ก็คงไม่สามารถข้าคลในทั้
34:08งหมู่บ้านหรอก
34:45เยี่ย!
34:52ก็ได้
34:55พำตามที่เจ้าว่ากันแล้วกัน
34:59แต่ว่า
35:02ลูกสองคนของข้าแล้ว
35:04ก็ในเมื่อแม่ของเขาไม่อยู่แล้
35:08ว
35:09ปล่อยพวกเขาไว้
35:11ก็เท่ากับปล่อยให้ทนทุกธร
35:13มานเปล่าๆ
35:31ก็ได้
35:33ในเมื่อข้าถูกมองก็เป็นคนใ
35:37จดำเอามาหิตไปแล้ว
35:39ไม่ได้มีขวาเป็นคนแล้วนี่นะ
35:45แล้วก็จะยิดมั่นต่อไปเพื่ออะไร
35:52ไปทำตามที่เจ้าว่าก็แล้วกัน
35:54ฮึ ฮึ
36:03หารเฉีย
36:05ขอรับ
36:11ข้าหน้อยหารเฉีย์ขาลวังรา
36:13ชบุดเคย
36:24ที่เจ้าเจ้าเจอ
36:44ทำไมอย่าให้เหลือร่องรอย
36:46ครับ
36:48แล้วก็
36:50เด็กชายเด็กหญิงคู่นึง
36:52ที่อยู่กับนาง
36:53ก็กำจัดสัดด้วย
36:56ขนอรับคำสั่ง
36:59ดี
37:00เจ้าออกไปได้ล่ะ
37:01ครับ
37:07เฮ้ยมิง
37:09ทำไมเจ้าต้องสั่งเขาต่อหน้าค
37:11่ะด้วย
37:14คนที่ตัดสินใจคือท่านราช
37:17บุดเคย
37:18ของจะให้ค่า
37:20อารับผิดชอบทุกอย่างคนเดีย
37:21วไม่ได้หรอก
37:23ที่เขาทำแบบนี้
37:25ก็เพื่อปกป้องตัวเอง
37:27ขอให้ราชบุดเคย
37:29โรดเข้าใจด้วย
37:31โรงตลอด
37:37ทางนี่ ที่นี่ช้าจริง
37:48ทางนี่ สวัสดใส่ารเรือ
38:09สิ่งเรียนกับลูก för 곁jekt Landesie
38:10ขอบคุณได้เธ๋าเป๋าที่ค่อยด
38:12ูแรก
38:13พวกเจ้علลูกขึ้นเถอะ
38:15ขอบคุณได้เธ๋าเป๋า
38:22เจ้าตักสินใจกลับปูบ้าน
38:24ต่ะลูกเถิญ
38:25ค่ะ
38:29ษึ่งเรียนเสร็จทูแล้วที่เม
38:30ืองหล confident
38:32bef suas pistlet
38:36ลูกของเจ้ายังเล็กไร้ที่พึ่
38:38ง ถ้าต้องการความช่วยเหลือ ก
38:41็มาหาค่าได้ตลอด ไม่ต้องเกล
38:43งใจ
38:45เสียงเหลียนขอบคุณได้เท่า
38:46เปล่าที่ดูแล
38:51ต่อให้เสียงเหลียนต้องลำบ
38:52าก ก็จะเลียงดูพวกเขาจนเติบให
38:55ญ่
38:58ช่วยชีวิตนี้จะไม่มาเมืองหลว
39:00งอีก
39:03แล้วถ้าค่าหาเชิญซื้อเมื่
39:06อสามีของเจ้าเจอล่ะ
39:24ถ้า...เป็นชั้นั้นก็ถือว่า
39:27ยกเว้น
39:30ถ้าได้เท่าเปล่า หาซื้อเมื่
39:32อพบแล้ว เสียงเหลียนก็จะกล
39:34ับมาเมืองหลวง
39:36เพื่อขอบคุณได้เท่าเปล่า
39:38ค่ารักปากว่า จะทำทุกอย่าง เพื่
39:43อตามหา แล้วซื้อความจริงให
39:46้กระจาง
39:47หลังจากเจ้ากลับไปแล้ว ก็ร
39:49อฟังข่าวจากข้าก่าแล้วกัน
39:53เส้นเหลียนขอบคุณได้เท่าเป
39:56ล่า
39:57ท่านกวงสุนช่วยไปส่งนางแท
39:59นขาทีนะ
40:01ขอรับแต่เท่า
40:05ไปเท่าลูก
40:06เท่าท่านครับ รู้สึกว่าชิ้
40:17นเซียงเหลียนดูผิดปกติมา
40:20ข้าคิดอยากทดสอบนางคนดี
40:25ถ้าหับ เทินซื้อเมื่อที่จว
40:28นลาชบุตเคยไม่ใช่สามีของนาง
40:31และทำไมนางถึงลืมฝากให้ค่าช
40:33่วยตามหาสามีให้
40:36จะให้รับพวกนางเอาไว้สอบถาม
40:37ก่อนดีไหมครับ
40:40ไม่ต้อง
40:41นางคงไม่ยอมรับไง ๆ
40:44ทำตามที่องคารักจันบอก
40:47เริ่มตัวสอบจากวัดไปหวิน
40:49ก่อน
40:49ขอรับ
41:06เธ็งเหลียน
41:08ผลทางกลับบ้าง อีกไกลแสน
41:10ไกลดัก
41:11เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ
41:13ขอบคุณท่านกองสุน
41:16ขอบคุณพี่ชาทั้งสองด้วย
41:23ขอบคุณพันตัว
41:24สวัสดี
42:02กับบอกาปاءผู้ แมนๆ
42:04กับบอกาปاءผู้ ดตาวมและ
42:07finished with hawk bastante
42:09อย้างมั่น
42:09เก่งจัดให้แมน Lun Swag
42:18ต่อบบ้านแล้วจริง ๆ เหรอ
42:20ใช่จ้ะ
42:22ทางต่อบบ้านอย่างอีกไล่ พวก
42:24เราต้องอดทนเลยนะ
42:25เข้มแข็งเอาไว้ รู้ไหมลูก
42:27แล้วท่านพ่อล่ะ
42:31ท่านพ่อเขา...
42:38ต้องไม่ เลิกถามได้แล้วนะ
42:40ทำไมจะถามไม่ได้ล่ะ
42:52ท่านพ่อไม่อยู่เมืองหลวงจ๊ะ
42:54แม่เข้าใจผิดเอง
42:55แต่เท่าเป๋าจะช่วยเราตามหาท่าน
42:57พ่อ
42:58ถ้าหาเจอเมื่อไร เราก็จะได้เจอเข
43:00าทันที
43:02จริงเหรอครับแม่
43:06จริงสิจารูก
43:07เรากลับบ้านไปรอท่านพ่อกันด
43:09ีไหม
43:10ไปเธอจ้ะ
43:14ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:16ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:18ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:21เอาใหม่นะ
43:24นี่ อะไร
43:25ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:30ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:39ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:41ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:41ตีจ้ะปีศาสน้อย
43:45นี่
43:45จะทำอะไรเราหรอ
43:46Debatteลูกข้าเดี๋ยวดีนะ
43:48แตงคงazziลูกขึ้นขอ ปับตามข
43:49้มัง
43:52ต้องไม่
44:08abilir如ก жить
44:09ต้องไม่
44:11ต้องไม่
44:12โทษสัจ
44:14ต้องไม่
44:16ต้องไม่
44:19โทษ โทษ
44:20ไปแล้วลูก
44:21โทษ ชิง ชิง ชิง
44:23ต้อง ฝ่า ชิง bei ชิง พาลูก มาทำ
44:28ไม
44:28ทิ้งggaไว้ลูกเจ้า
44:31ก็อย่าจะให้เจ้าตามมาpit
44:32เจ้าต้องกMoreนאנกัน โทษสัจ
44:35ท่านมา!
44:38ต่อมา!
44:39ท่านมา!
44:45ไปต่อมองหาล่ะ ที่นี่ไม่มีใ
44:47ครมานะ
44:48ไม่มีทางให้พวกเจ้าไปแล้ว
44:50ท่านมา!
45:05ricoนดับจะต่อมา
45:07ายังเป็นชั้นผู้เนี่ยรอnym
45:13看ippวจเตรอมได้มอ้าในแปล雪
45:16ท่านมา!
45:16ว็หรอมุลก่อนอยังส helpingSw电
45:19เกินท่านมา!
45:25เปินท่านมา!
45:28ผู้ปดววังเทพาก spreading
45:31ว้าหาร เหนา จะได้แผนด้อง ได้ม
45:35ิโมال
45:35ก็คิดว่า เหมือนกัน บ้าแค
45:41งด้วย ตอจัง สหน้าลก
45:45เป็นใส่แหว ทศังทรุก ที่ไม
45:49่ต้องที่สบหวัง ดีเฟียง แล้
45:59ว
45:59และคว้าวาวาว ควรผู้สำหร
46:05ับสิ ชิบหรับมัน่อยู่หา
46:09ชิบหรับมันอยู่หา
Comments