- 19 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00อย่างสิ จุง สัง จิ
00:03ราชบุตรเคย
00:13อาจจะเป็นสามีของเจ้านะสิ
00:30แต่ธาวิเคราะว่า กำนันฉั
00:33นชุนรับสินบุญแล้วให้การ
00:35เท็นราชบุตเคยกร้ายกว่าจะ
00:37เป็นภัย จึงค่าเขาปิดป่า
00:40ตอนนี้ ไม่มีใครพี่สูตรภาณะ
00:43ของราชบุตเคยได้อีก
00:45และตอนนี้คนที่พี่สูตรภาณะเข
00:48าได้ ก็มีแต่เจ้าออกพี่คนเดีย
00:50ว
00:54ท่านกองสนมากความว่าจะให้ค่
00:55าไปพบกับเขาเหรอ
01:00มีแต่เจ้าคนเดียวที่จะไม่ชีต
01:02ัวผิด
01:04แต่ว่า...
01:07เขาจะยอมให้ค่าเขาไปได้จวนเห
01:09รอ
01:10ไม่มีทาง
01:15ถ้าเขาไปไม่ได้
01:17แล้วค่าจะพบกับเขาได้ยังไ
01:19งกันล่ะ
01:21จะพบได้ยังไงนั้น ค่าจะจัด
01:25การให้เอง
01:27แต่ว่าก่อนหน้านั้น ค่าจำเป็น
01:29ต้องมั่นใจก่อนว่า
01:31เจ้าจะยอมเป็นพยานให้
01:35แต่เขาเป้า...
01:37สียงเห Pain พَ่าลูกลูกมาเพื่อ
01:39ตามหาเขา
01:41สียงเห 충 his Chapter- researcher
01:45ไม่ มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น
01:49ต่อให้เจ้าได้พบกับเขาแล้ว
01:51เขาก็อาจจะปฏิเศษอยู่ดี
01:55ข้าต้องการให้เจ้าอย่าได้แส
01:58ดงสีหน้า
01:59จนได้กลับมาถึงสารแล้ว ค่อย
02:02วางแผนกัน
02:04ไม่รู้ว่า เจ้าจะอดทนทำได้หร
02:07ือไม่
02:09แต่ถ้าเปล่า ถ้าหาเป็นคนคนน
02:12ี้จริงๆแล้วก็
02:14ความจับช้ำที่สิ่งเอียดได
02:15้รับ จะทนได้ยังไงก็ละ
02:19ถ้าจะอดทนไม่ได้ ก็จะทำรายแผ
02:23นของค่าทั้งหมด
02:25ค่าอาจจะไม่ให้เจ้าไป และใช้ว
02:28ิธีอื่นดีกว่า
02:42ได้ครับ สิ่งเหลียนรับปากได
02:45้เท่าเปล่า
02:48เขาจะอดทนให้ได้
02:51ถ่ายอย่างนั้นแล้วก็
02:54เจ้ารออยู่ที่จวน อย่าได้ออกไปไ
02:56หน
02:57ข้าเตรียมการเสร็จแล้ว จะพา
03:00เจ้าไปพบเขาเอง
03:02เจ้าไปได้แล้ว
03:04ไอ้ค่ะ
03:15แต่เท้า มันคงจะระบากสำหรับ
03:19นางมาก
03:21ทำไมค่าจะไม่รู้ล่ะ
03:24แต่ว่า ถ่านางอดทนไม่ได้
03:29จะเฉินสื่อเหมือ เกิดปฏิเศษน
03:31างต่อหน้า
03:33เราจะให้เขารับผิด คงยากขึ้นห
03:36ลายเท่า
03:38ถึงวิธีนี้จะดูโหดร้าย
03:41แต่นอกจากวิธีนี้แล้ว คงไม่ม
03:43ีวิธีอื่นอีก
03:49แต่เท้าคิดว่า จะให้ชิ้นเสี
03:51ยงเหลียนกับเฉินสื่อเหมือ
03:52พบกันยังไงเลยพอรับ
03:56เศษนาหวังอ่ะ
03:58โอ้โอ้
04:01ท่านเป๋าจะให้ขาด เชินราชมุ
04:05ตเคยมาที่จวนเหรอ
04:06ใช่แล้ว มีเพียงวิธีนี้จะจะส
04:09ร้างโอกาสได้ชิ้นเสียงเห็น
04:11ได้พบกับเขา
04:13เฮ 부�...นี่ท่านเป๋า Writing Wereів Gang
04:17一个ความฝรรัชมุตเคยมีปันห
04:19าใช่มั้ย
04:20ค่าเองมั่นใจอย่างน้อเจ็ดส
04:23่วนด้วยกัน
04:28ท่านเสียนอากังวลว่า จะให้ข
04:30าดการผิด คงยากที่จะตอบได้
04:34ไม่ใช่ว่าเขากังวล 효�atz
04:36คlance ado ท่านเป๋าเอาพระยาญมาทริ
04:39ส้น หรอชหมุทขโค้น
04:42แม่แต่หองเต่าไทยไม่พอพระท
04:44ัย
04:45ตอนนี้หากuard Dominic Wũ โทษนี่게ดพิ
04:46ชน์พลาชมานก
04:47เกลงว่าท่านจะรับพิชชอบ ก
04:49ับหองเต่บyczینเด่่ญ่า
04:51ท่านไม่จำเป็นต้องหวง
04:54ถ้าท่านราชบุทษเพกมาหยัด
04:56สามีของฉินเสียงเหลียน
04:58สองคนพบกัน จะไม่มีอะไรเกิดขึ้
05:01น
05:05แล้วถ้าเกิดมันเป็นจริงเห
05:07รอ
05:08ท่านเซนา ถ้าราจจะบุดเกิดเป็
05:11นสามีของชิ้นเสียงเหลียนจ
05:13ริง
05:14เขาก็ผิด ฐานทิ้งลูกเมีย และ
05:17หลอกรวงห้องเต
05:19และท่านคิดว่าเขา ไม่ควรได้
05:21รับการลงโทษเหรอ
05:28แต่เท้าเผ่า ท่านพูดการมีเหต
05:31ุผลเสมอเลย
05:32ข้าแค่ว่าไปตามหลักการเท่
05:35านั้น
05:38ปัญหาก็คือ ต้องกวามคิดของ
05:41ท่าน ท่านจะให้พวกเขาเจอกันยัง
05:43ไง
05:44ขอเพียงแต่เท้าเชิญราชมุต
05:46เกิดมาเป็นแขกในจวน และให้ข
05:49้าอยู่ด้วย
05:50จากนั้นให้ชิ้นเสียงเหรียน
05:52แต่งตัวเป็นสาวชัย ยกน้ำ
05:54ชาเข้ามา
05:55เพียงแค่นี้ เขาสองคนก็ได้พบ
05:57กันแล้ว
05:59คือ...
06:00หากว่า ชิ้นเสียงเหรียนทำเส
06:02ียมารยาต
06:03หรือทำให้ราชมุตเกิดจำนิ
06:05ท่านก็แก่ตางไปว่านางเป็นสา
06:08วชัยใหม่
06:09ส่วนเรื่องอื่นไม่รู้อะไรทั้งนั้
06:11น แค่นี้ก็จะไม่เกี่ยวข้องกั
06:14บท่านแล้ว
06:18เชิญเข้ามาที่นี่กัน แล้วถ้า
06:21เขาปฏิเศษไม่มาล่ะ
06:24ท่านเป็นอาจารย์ของเขา อาจาร
06:27ย์อยากพบกับลุกสิบ ไหนเลยจั
06:29บปฏิเศษ
06:31ท่านเป็ล ใคร ท่านเถอะไหนก็ไปเกี่
06:34ยวข้องท่านแต่แรง wages
06:36ขออัณภัยท่านด้วย ข้ารับค
06:40ิดแล้ว geometric
06:41นอกจากวิธีนี้ ก็ไม่มีวิธี
06:43ไหน ที่ชิ้นเสียงเหรียนนางจะได
06:45้พบกับเขา
06:46เขาคิดว่า นอกจากท่านเสียนา
06:48แล้วก็ไม่รู้จะพึ่งใคร
06:52เยฮ upfront
06:57knee 1969
06:57ของข้า เพื่อท่านเป๋าก่อนแล้วก
06:59ัน
07:01ขอคุณท่านเสร็จน่ะ
07:05จับข้าให้ได้นะ
07:17เจ้ากันจับไม่ได้
07:20ตามมาเลย
07:35ตามมาเลย
07:38พี่อีกไป vampire
07:41ใช่ตามมาเลย
07:48호�ιกษาท سبحи
07:48ถูกข้าusi
07:51ถูกอย่า
07:53นาแหาวosing
08:04นี่สิ
08:08นี่สิ
08:10ท่านกองสุน
08:16เน็กร้ายความเผ็ดกลับเจอโ
08:18ชว์ร้ายขนาดนี้
08:20เพื่อเช้ากลับรู้ไม่รู้กับเรื่
08:22องที่เกิดขึ้น
08:24มาลายมาลาย
08:26ค่ะ
08:26เป็นยังนี้ความดิ pr
08:29นี่คงมาลายมาน Dante
08:34เป็นอย่างนี้ก็ดีสิ
08:55ก็ดีแล้ว
09:00เดี๋ยว ท่านกงสุน ปลดลอก่อน
09:05มีอะไรหรือ?
09:07ขอโทษที่เสียงเหลียน ขอถาม
09:09อีกเรื่องนึง
09:11ถ้าราชบุดเคย คือ ช่วนซื้
09:12อเมริษา มีเสียงเหลียน
09:14ไม่รู้ว่า แต่เท่าเปล่าจะทำได้
09:16ไงกับเขา
09:19เออ
09:20ท่านกงสุน เสียงเหลียนสมค
09:23วรจะรู้
09:26เจ้าอย่าจะรู้จริงเหลือ?
09:28อืม
09:31ตอนเจ้าตีกลองร้องทุก และท่
09:34านเป๋ารับคลีนี้
09:36ก็สรบใจยิ่งเหลือ
09:38เพราะอะไรเหลือคะ?
09:42ท่านเป๋ารู้แต่แรกแล้ว
09:45ไม่ว่าราชบุดเคยจะเป็นใคร
09:47สำหรับเจ้าแม่ลูกนั้น
09:50ยอมเป็นภัยสำมากกว่า
09:54ท่านกงสุนได้ปรวจผู้ตามตร
09:56ง
09:59ถ้าราชบุดเคย
10:00เป็นเฉินสื่อใหม่สามีของเจ้า
10:02จริง
10:03นอกจากไม่ความผิดที่ไม่เลียง
10:05ดูพ่อแม่
10:06ทิ้งเมียทิ้งลูกแล้ว
10:09ยังผิดฐานแอบสับเปลี่ยนต
10:11ัวไปแต่งงานใหม่
10:12ลอกรวงเมืองสูงตามกฎหมายเขาจะ
10:14ต้องถูกตัดสิน
10:16ตัดสินประหารชีวิต
10:20ถ้าเจ้ารู้ว่าเขาต้องตายน่า
10:26เจ้ายังจะยอมไปพิสูนให้อี
10:27กเรื่องไหม
10:33คนที่ท่านเภาจะพาเจ้าไปพบ
10:36เขาก็ต้องถามกับถามนี้กับเจ้
10:38า
10:39ถ้าว่าเจ้าควรคิดให้ดีแล
10:41้วค่อยตัดสินใจ
10:47ไม่เป็นแก
10:49หับการต่อ ให้หว่าว่า
10:54ที่นี่
10:58ที่นี่
10:59ที่นี่
10:59ที่นี่
11:18โอ้ ตั้งแต่ท้องมา ถ้ารู้สึก
11:22อื่นอาจจัง
11:23ออกมาเดินบ้าง ค่อยรู้สึกดีข
11:26ึ้นหน่อย
11:27คำ นั่นเหละ อยากพักมาเดินมากจะ
11:31เหลือนะ
11:32เสด็จแม่ให้เดินเมื่อควรเดิ
11:33น อย่าเอาแต่นอนอยู่บนเตียง
11:35คาก็ต้องเชื่อฟังที่เสด็จแม
11:37่พูดสิ
11:39แล้วดูใบคุยมายร่วง เดียว
11:40ร้อนเดียวหนาว
11:41font ว่าเจ้าจะเป็นคร Tracy
11:43ใช่ interfere แต่กับเขาที่นวcciónที่นี
11:46เธอได้กำลัง ambiona
11:47กระว่าองหิ eyelashes เธอราชบุทธิ
11:55อ่ะ...
11:57เฮ้ยกลง มีเรื่องอะไรเหรอ?
11:59มีคนจากจวนเสียนาหวังมาบอก
12:02ว่า
12:02พรุ่งนี้บ่ายเชิญถ้าราชบ
12:04ุทธเกยไปชมดอกเป็นจำมารถ
12:06พวกเขากำลังรอคำตอบอยู่เจ้า
12:09มาก
12:09อ๋อ...นักไม่ถึงว่าท่านจะม
12:12ีอารมณ์สนทรีด้วยนะ
12:14เฮ้ยมิง จะไปตอบคนที่เข้ามาส่
12:16งขาว
12:17บอกว่าค่ามีงาดูต้องทำ
12:19ขอบคุณเข้าไปวันน่าเขาไปขอ
12:21ขามา
12:23ราชบุดทำไมไม่ไปแล้ว
12:26ถ้าหม徨ษะพาบคุณเด40า Satan เค่้
12:27าอยากเป็นพินเจ้ามากกว่า
12:30กว่าลูกจัดคลอดก็ต้อง 6
12:31เดือนกว่า
12:32ใน 6 เดือนนี้ท่านจะไม่ออกไปไหนเลย
12:35หรอ
12:40ท่าเสมนาเป็นอาจารย์ของท่
12:41าน
12:42อาจารย์เฉินจะไม่ไปได้ยังไง
12:44ไม่เพียงแต่เสียมารายาท
12:46แถมคนยังติดชินนิ่นท่าได
12:48้นะ
12:49งั้นก็ได้ แค่จะรีบไปรีบกล
12:51ับ
12:54เว้ยมิง
12:55อ่ะ ขอรับ
12:57เจ้ากลับไปบอก คนจากจวนท่านเสน
12:59าว่าแค่จะไป
13:01ขอรับ
13:16อืม ขอรับ ขอรับคุณท่านด
13:21ีช่วยเหลือ
13:21ก็รู้แล้ว จะออกไปได้แล้ว ขอรั
13:23บ
13:28ขอรับคุณท่านดีช่วยเหลือ
13:30initiative
13:30เราก็เธอรียเกิน ans andstruดนี้
13:33ขะไม่GM
13:38เพรียงแต่ ถ้าทำแบบนี้
13:40ไม่เพียงให้ความเป็นทํากผู้คน
13:42ยังเป็นการจัดระเบียท์ให้ร
13:44าช bikingista
13:44เพียงแต่
13:46ทำให้ท่านเสนาต้องกํางวล
13:48ข้ารู้สึกผิดยิ่งนัก
13:51ขอเพียงปรุ่งนี้ไม่เกิดเลื
13:53อกขึ้นก็พอแล้ว
13:55ข้าเป็นเสนอดระเบีย ไม่เจ็กล
13:57ัวราชермุตเกยหรอก
13:59แต่ว่าเรื่องนี้เกิดทำให้องหญิ
14:04งหรือไทยหาไม่พอพระไทยข
14:06ึ้นมา
14:06ข้าก็ไม่รู้ว่าจะตอบได้ยัง
14:08ไง
14:08ท่านเซนาวางใจได้
14:11ข้าเชื่อว่ายังไม่ถึงขั้นนั้
14:14นอย่างแน่นอน
14:16ขอให้เป็นอย่างนั้นกว่าแล้วก
14:19ัน
14:19กันเป้าให้ข้าเชอราชมุตเค
14:23ยมาชมดอกเป็นจำมารถ
14:25งั้นเราก็ต้องเตรียมตัวกันหน
14:27่อย
14:28งั้นค่าไม่คุยต่อแล้วนะ
14:30ครับ
14:31พรุ่งนี้เช้าจะพาชิ้นเสีย
14:34งเหยียนมาที่นี่
14:35แต่งตัวเป็นสาวใช้
14:37จึงขอรบกวนพ่อบานท่าน
14:39ช่วยดูแลหน่อย
14:42ข้าเข้าใจแล้ว
14:44ข้าขอตัวก่อนล่ะ
14:46พรุ่งนี้เจ้าตามข้าไปจวนเส
14:52นอบดีหวัง
14:54ถึงตอนนั้น
14:55ข้าจะจัดให้เจ้า
14:57ได้พบกับราชมุตรเคยเอง
15:00ไม่ว่าเขาจะเป็นสามีเจ้าหรื
15:02อไม่
15:03ความจริงก็จะปรากฏเอง
15:08ค่ะ
15:11แต่ว่า
15:12ข้าต้องเตือนจะเอาไว้ก่อนนะว
15:14่า
15:14ไม่ว่าเขาจะเป็นสามีของเจ้าห
15:17รือไม่
15:17ก็ห้ามแสดงสีหน้าใดๆ
15:20จนกว่าจะกลับถึงสารไขฟง
15:23แล้วค่อยบอกกับค่า อย่างนี้ เจ
15:27้าจะทำได้หรือไม่หรอ
15:31เสียงเรียนทำได้ค่ะ
15:36นอกจากนี้ ถามีเรื่องจำเป็นที่จะ
15:40ต้อง บอกกับเจ้าตามตรง
15:43ถ้าหากราชบุตรเคยเป็นสามี
15:45เจ้าจริงๆ เขาต้องรับโทษฐ
15:47านหลอกลวงห้องเต่
15:49หรือแต่เท้าเป้า ท่านกงสุน
15:52บอกกับเสียงเรียนแล้วค่ะ
15:56นั่นคือโทษประหาร
16:01แต่เท้า ข้าอยากให้นาง คิดตับ
16:04สินใจให้ดีสะกล
16:09และผลการตับสินใจของเจ้าเป
16:11็นยังไง
16:14แต่เท้าเป้า ถ้าหากเป็นเขาจร
16:18ิง
16:20สิ่งเรียนคิดว่า เขาสมคว
16:22รตายแล้วค่ะ
16:29นี่ก็แปลว่า สำหรับเจ้าแล
16:32้ว
16:33ความรักของพวกเจ้า เด็ดตัดข
16:35าดหมดสินแล้วเหรอ
16:38ไม่ใช่ค่ะ
16:42สิ่งเรียนไม่ได้คิดเพื่อตั
16:43วเองเลย
16:46พ่อแม่ของเขา ต้องผูกคอตาย
16:49เพื่อนหลาน
16:51แต่เขากลับมาเสบสุกราบยอดอย
16:53ู่ที่นี่
16:55คนเป็นลูกถือว่าอากตันยู
16:58ต่อให้กดหมายไม่ลงโทษเขา
17:00ฟ้าดิงก็ไม่อาจอบไภให้เข
17:02า
17:04cabe ancestralของเขา
17:05มินองค plague ไม่ijเมียงเรียนไหม
17:10แต่ถ้า ได้ปหรือ แต่ถ้าต่อน
17:11นี้เสียงเรียนบล่อยเขาไป
17:14แล้วเศ易เรียนจะมีหน้าไปพอพ่
17:16อแม้เขาที่ตายไปได้อย่างไร
17:18แล้วก็ยังจะหาความไปทำหน้าจาก
17:21ที่ไหน
17:23แต่ánh พอคิดถึงตรงนี้แล้ว
17:27Australian ClemياC
17:27เจ็ดปทอดยิ่งนักเหมือนถู
17:29กมีทิมทาง
17:38เขาสำควรได้รับท่อตายแล้ว
17:43ข้าเขาใจแล้ว
17:47เจ้าอย่าเสียใจนักเลย
17:49กลับไปพระคอร์เธอ
17:52ลุ่งนี้ร้อข้าเรียกตัว
17:54แล้วไปพร้อมกัน
17:58มาหัน ขอรับ
18:00ข้งลำบากใจไม่น้อย
18:24ท่านพ่อ
18:26ท่านแม่
18:29ถ้าพรุ่งนี้ลูกไม่ไปดูซื
18:31้อเหมือ
18:33ความเจ็กปวดที่ท่านได้รับจะ
18:35ไม่มีวัน
18:38ไม่มีวันท่วงคืนนะ
18:42ถ้าไม่เป็นพิสูตรพวกเราก็ต
18:44้องลำบาก
18:48จะทำยังไงก็ลำบากทั้งนั้น
18:51แล้วก็ผิดกับท่านทั้งสองเช่
18:53นกัน
18:55ขอให้ท่านพ่อท่านแม่
18:57ได้ปลดอภัยให้ค่า
19:01ขอความกล้าหารให้ค่า
19:03ไปพระเชินน่าด้วยเธอ
19:33ขอความกล้าหารให้ค่า
19:36ขอความกล้าหารให้ค่า
19:46ขอความกล้าหารให้ค่า
20:04โธนราชมุตเคย
20:09ท่านราชมบุรเคย
20:10ท่านราชมบุรเคย
20:14ท่านจะเจ้าวันนี้
20:16ท่าน колีเขาช่วยก่อน
20:25คือบคงกับท่า
20:27ท่านราชมบุร pase hed
20:27ท่านราชมบุรปของท้านสั่ง
20:36jourIR มาเถอะ
20:39แล้วนКวามแล้วน aussลัง
20:47อาจารย์ครับ ในได้ดูสารції
20:50ดอกบิจมารถเย сидร์ clich bun
20:52อาจารย์แบ่งปันให้ข้าดิ
20:53ชื่นชม
20:53ดobi นับเปันว่าสนา
20:55ที่ได้สังสมมาจริง ๆ เลยทีเดี
20:57ยว ครับ
20:58มันมะก็ช่ tactical
20:59อิ่ม ใช่
21:02ดอกไม้บานโรยร ciudad
21:03ปีเยียบเธอมือนดังชีวิตข
21:05องคนเรา
21:07ดอกไม้ชูช่อ เหี่ยวเฉา
21:08ชีวิตคนมีขึ้นลง
21:11เขาว่าเป็นสิ่งเตือนใจว่า
21:13อยู่บนโลกใบนี้
21:15ยามดีให้พึงระวังตนไว้
21:18ร่ำรวยพึงไม่ลืมยามยากจน
21:24คำเตือนใจของท่านเป๋าเนี่ย
21:26เตือนสติคได้ดีที่เดียว
21:28แต่ว่าสำหรับข่าแล้วนั้น
21:31มีแต่ยามได้ชมดอกเป็นจำมารด
21:34ดี
21:34ถึงได้เห็นความมัวรื่นรม
21:37ความปริสุดของนานชาญน่าช
21:39ื่นชม
21:41ยินดียิ่งหัก
21:42อาจารย์จิตใจสูงส่ง ผู้คน
21:46นับถือ
21:47ผู้ชนอย่างเราย่มจะไม่อาจเทีย
21:49บได้
21:50ถ้ารัชบุติเคยพูดถูกเซดา
21:54หวัง อยู่เหนือกว่าผู้อื่น
21:56จนคนยากจะเปรียบเทียบ
21:59ใช่ ใช่ ทุกทัน ทุกทัน
22:02วันนี้ขาดเจอทุกทันมาชมหล
22:04อกไม้
22:06แต่ใช่ ให้ทุกทันมาสลักเสริ
22:08นตัวขานะ
22:11ตัวเองคือดอกเป็นจําบาท ไม
22:12่ใช่ตัวขาSunกันหน่อย
22:26ا้า
22:31อ้าห่ว ชัวนิว ชัวน ชัวน
22:33ิว
22:33วันนี้ ต่อนี้ จ้าชมดอกมา อยากเด
22:37ียวของไม่ได้
22:38ตอนนี้ดอกเบื่นจ Cohen
22:39พริบ้านเต็มสวน ข้าสั่งให้
22:42คนน้ำไปอบจนกลายเป็นชาติใ
22:44นจำหาด
22:45อย่าให้ทุกตักได้อลิมรถก
22:47ันสักกันหน่อย
22:48โอ้โห รับชาพอบ้าน
22:50รับนายท่าน
22:51โยกชาบ
22:53ขอรับท่าน
22:54จริงจบ
23:11จริงจบท่าน
23:41ขอบคุณสิ
23:51ãy subscribe cho kênh La La School Để không bỏ lỡ những video hấp
23:53dẫn
24:13นี่สิ
24:13นี่สิ
24:18นี่เธอเธอไป
24:43เตรรย์วน последน에요
25:08อัศเพียงทุกข้า
25:10คุณอัศค astัก
25:10อัศเพียงทาง
25:10ชีวิตแดก
25:13บ้าจริงเธอ
26:07ทุกท่านเดิมชาเบนจะมาดแล้ว
26:09รู้สึกรสชาติเป็นยังไงบ
26:11างล่ะ
26:13หอมเบจมารถอ่อนๆ แต่ไม่เรียน
26:18เอียน
26:19เป็นรสชาติวิเศษจริงๆ
26:22เอ่อ
26:24แต่ว่าอาจารย์
26:26อนุญาตที่ค่าขัดความสุบร
26:28าณของทุกท่าน
26:30เพราะว่าตอนนี้องค์หญิงทร
26:32งคันค่าไม่อาจจะอยู่ได้นานนะ
26:35อย่าจะขอตัวกลับก่อน
26:37หวังว่าทุกท่านเขาใช่อภั
26:38ยค่า
26:39ถ้าราชบุตเคยเป็นหัวองค์ห
26:46ญิงยบไปเรื่องปกติ
26:47ไหนเลยค่าจะก่ารังท่านไว้
26:51เชิญท่านตามสบายเธอ
26:54ขอบคุณท่านอาจารย์ที่คดใ
26:56จ
26:57ขอเอาภัยทุกท่านด้วย
27:00ข้าขอตัวลาก่อน
27:05ข้าขอตัวก่อนนะ
27:07ท่านชอด
27:15ไอซลม
27:17แม่อมอมอมอมอมอม
27:18แต่ท่าทุกท่านแล้วมะเดิมช
27:19าเป็นจำมาดี
27:20ขอบลังคอแหง
27:23มาดีต่อ
27:24เดิมชากัน
27:38เธอราชบุดเคยว่าจะกี่นั้นเก
27:40ิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
27:43ท่านไหนก็อยู่ด้วย ท่านรู้ไม่อ
27:45อกแล้ว
27:46ท่านหมายถึงสาวชัยที่ยกน้
27:48ำชามาให้ใช่ไหม
27:51รังนั้นละ
27:53ข้าน้อยก็เห็นอยู่ตลอด หรือ
27:56ว่าถ้าราชบุดเคยรู้จักก
27:58ับนาง
28:01น้ำไปภรยาคงค่า ทิ้นสิ่
28:04งเหลียน
28:06ที่แท้เป็นนางเหรอ
28:10น้ำประกุดตูที่จวนเสียนา
28:11ได้ยังไง
28:12น้ำเข้ามือมาได้แต่มาไหล
28:18นี่มันแผนหรูชัดชัดเลย
28:21ไม่อย่างนั้นท่านป่าเขาจะไม่ม
28:22ีทางชมดกไม้ดึงชา
28:25ท่านรู้จัดเกิดยอบเพิ่งร้
28:26อนใจ
28:27จะไม่ร้อนจัดได้ยังไงหร่า
28:30ป่อนแรกท่านป่าเขาพาเฉินช
28:31ุนมาดูค่าที่จวน
28:34จากนั้นก็ชินสื้งเหลียน ก
28:35็ปราบก่าตัวคุณิจวนท่
28:36านเสียนา
28:40ที่มันเร zakat อะไรกัalogพients อ่ะ Canadian
28:43ต่อมาในของกSTAN
28:44ถ้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะไม่รู้เร
28:48ื่องนี้
28:49ฮะ bigger ไม่รู้เรื่องทุกอย่างจริง
28:56ๆอ่ะ
28:57สวัส playing
28:59แซ่ ทำไมไม่บอกค่าแต่ลากอ่ะ
29:02บอกครับใจ فيและしま Gang
29:05ท่านจะกลับไปอยู่กับนาง รวมเป
29:08็นสามีพระยา หรือจะปฏิเศษไ
29:11ล่นางออกจากเมืองหลวงกระหละ
29:14ถ้าลาชบุตเคย ถึงก็จะไม่เค
29:20ยเห็นหน้านางหรือยังไงก็ต
29:21าม ก็รู้ว่าจริงเสียงหลิง
29:24มาหาท่านที่นี่แล้ว
29:26ข้ายังคิดว่านางเป็นคนบ้า เลย
29:29สั่งไล่นางออกไป จากนั้น นางก็
29:32ไปตีกรองลองทุกที่สารไขฟง
29:35ดังนั้น กำดันเฉิงชุนจึง
29:39ตามท่านเปล่าออกมาพิสูตร
29:41ถ้าไม่เป็นพระรักค่า รู้ทุ
29:43กอย่างดีแล้วก็จะติดสินบนเฉ
29:46ิงชุนให้การเท็ดติยังไง
29:50แต่ว่าท่านเปล่า กลับจัดให
29:52้นามาดูดิตัวเอง แล้วก็ยอม
29:54หมายความว่า ท่านเปล่าไม่เชื่อ
29:56ในสิ้นที่เฉิญชุนพูด
29:58แล้วยังไงล่ะ เมื่อตいきน se ricer 노�
30:05sted mu
30:05ก็ไม่ได้เปิดโปลงตัวจริง
30:06ต่อนหน้าผู้คลนิ่นน่า
30:10นางแค่ร้อยเข้าไปก่อน แล้วก็ให
30:12้ท่านเปล่าเปิดโปลงยังไง
30:13ล่ะ
30:14แบบนี้มันจะแตกตากอังยังไ
30:16ง
30:18ท่านราชบุตรเคย
30:20ตอนนี้อย่าตื่นตระนกเด็ดขาด
30:24ไม่ว่าท่านเปล่าจะตรวจสอบ
30:26ถามยังไง
30:28ท่านก็แค่ปากแข็งไม่ยอมร
30:31ับประวัติของท่าน
30:33ถูกสับเปรียนชั้นสื่อใหม่
30:36จากวัดไฟวิน
30:38ตายไปอย่างไร้ร่องรอย
30:40และอีกอย่างนึงยังมีองหญิ
30:42งและไทยหาคอยหนุนอยู่
30:44ต่อให้ท่านเปล่าสืบกันดี
30:45เก่งแค่ไหนก็ทำอะไรท่านมิได้ห
30:48รอก
30:55อะไรนะ ราชบุตรเคยไม่เช็ดสามีเจ
30:58้าหรือ
31:11เจ้องเงินหน้าขึ้นซิ
31:22ถ้าจะถามเจ้าอีกครั้งหนึ่ง
31:25เขาไม่จะเชิญสื่อใหม่สามีของเจ
31:28้าแน่เหรอ
31:35ไม่ใช่
31:37สิ่งเหรียนไม่เคยพบคนคนนี้
31:43ถ้าเป็นอย่างนั้น
31:45ตอนที่เจ้าพบเขาที่จวนเซนอบ
31:47ดี
31:48ทำไมสีหน้าจะถึงเด็ดแปลกปะ
31:52แถมยังร้องหายออกมาอีก
31:58เจ้า
31:58เจ้า
31:58เจ้า
31:58เจ้าเจ้า
32:01ตอนที่ไปดูหน้าเขา
32:04สิ่งเหรียน
32:06จิตใจสับสนมาก
32:08จากนั้นเมื่อพบราชบุตรเคย
32:09และพบว่าเขาไม่ใช่สามี
32:12เลยรู้สึกผิดหวังอย่างแรก
32:14ก็เลย
32:15เก็บอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่
32:17ใครอยากรู้ว่าเจ้า
32:21ผิดหวังเพราะอะไร
32:23และดีใจเรื่องอะไร
32:28เรียนได้เท้าเปล่า
32:31ตอนแรก
32:31เสียงเหรียนคิดว่าเราจะบุต
32:33เคยเป็นฉันซึ่งเหมือน
32:36ในใจคิดว่า
32:38ทั้งพ่อท่านแม่จะได้รับคว
32:39ามเป็นทํา
32:41และความอัปยอดที่ได้รับจะค
32:42ลี่คลาย
32:48คิดไม่ถึงว่า
32:50ราชบุตเคยจะไม่ใช่ฉันซึ่ง
32:51ใหม่
32:53และรู้สึกผิดหวังอย่างที่ส
32:54ุด
33:03คิดไปแล้วเป็นอย่างนี้ก็ดี
33:06ถึงฉันซึ่งเหมือนจะหายตัว
33:07ไป
33:09อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เป็นคนเร็ว
33:12ทิ้งลูกทิ้งเมียทิ้งครอ
33:13บครัวตัวเอง
33:17ความทุกของเสียงเหรียน
33:19ที่ได้รับก็ไม่สูญเปล่า
33:21จึงรู้สึกยินดี
33:26คุย
33:26นี่เป็นสาเหตุสี้น่าจะเปลีย
33:29น
33:30และก็มีน้ำตàออกมาอย่างนั้น
33:32CT
33:34หรือแต่เธอเป้า สงสัยว่าเซ
33:36ียงเหลียนก็หก
33:39คิดว่าเซียงเหลียนรู้ว่า
33:40เป็นเขา แต่ทำเป็นไม่รู้เหรอ
33:43ใช่หรือไม่ใช่ จะยอมรู้แก่ใ
33:46จดี
33:47ค่าจะตัดสินลอยๆได้ยังไง
33:56แต่เธอเป้า
33:59ซิงเหลียนพาลูกเดินทาง ดั้
34:01นด้อน พันลิเพื่อหาสามี
34:05ถ้าได้พอกเฉื้อนซื้อเหมือน
34:07จริงๆ ซิงหลีจะโกหกเพื่อเข
34:11าทำไม
34:14Because my mother said everything
34:16เพื่อความเปινทำของท่านพ่อท่
34:18านแม่
34:19ซิงเหลียนยอมให้เขาต้องตาย
34:23แต่ถ้าตอนนี้ช่วยให้เขาพลผิ
34:25ดไปแล้ว
34:28เขาจะตอบโดงวิญญาณของท่าน
34:30พ่อ ท่านแม่ได้ยังไง
34:35ข้าไปได้หมายความอย่างนั้น
34:38เจ้าจะได้เสียใจไปเลย
34:46เจ้าไปดูลูกลูกของเจ้าเธอ
34:48เดี๋ยวพวกเขาจะเป็นอวง
34:52ข้า สิ่งเรียนขอตัว
35:06รู้ว่าแต่เธายังมีความสงส
35:09ัยนางอยู่
35:10อืม ข้าคิดว่าข้าไม่น่า
35:14จะเด้าผิดมะ
35:16แต่ว่า...
35:18อืม...
35:36ท่านแม่...
35:37ท่านแม่...
35:39ท่านแม่...
35:41ท่านแม่...
35:43ท่านแม่ มาแล้วหรอ...
35:45แม่ก็คิดถึงลูกจ๊ะ
36:17ตรงเมื่อเป็นเด็กดีหรือเปล
36:18่า
36:18ไม่ต้องสุด
36:19ไม่ต считนะ
36:22ไม่ต้องสุด
37:17ขอบคุณครับ
37:22โอเค
37:24จัดเลย
37:29ท่านพ่อ
37:31ท่านแม่
37:34เป็นเขา
37:36เป็นเขาจริง ๆ
37:39เขาเจอเขาแล้วจริง ๆ
37:45แต่เขาจะ weren't hope
37:46ก็ตายไม่ได้
37:50ถึงเขาจะไม่ยอมรับพวกเรา
37:53แต่ลูกสองคนจะกำพลาพ่อไม่ได
37:56้เด็ดขาด
37:59ถ้า...
38:03ถ้า...
38:04ถ้าทำแบบนั้นไม่ลงจริงๆ
38:13ถ้าทำผิดตัวท่านพ่อท่านแ
38:15ม่
38:17ถ้าทำผิดตัวท่านแม่แล้ว
38:20ท่านพ่อ ท่านแม่
38:49ถ้าทำผิดตัวท่านจริงๆ
38:54ถ้า...
38:55تعนสักท่านพ่อ
39:09ราชบุดเคยได้หรือยังขอร
39:11ับ
39:15ไม่
39:16ตอนนี้อย่าเพิ่งปิด
39:20แต่เท้าคิดว่าจะ...
39:24ต้องดึงไว้ก่อน
39:26ยังมีข้อสงสัย
39:29อีกข้ายังหาคำตอบไม่ได้
39:33ขอรับ
39:35เรียนใต้เท้า
39:36องค์รักจันสงคมน่าบอกว่
39:38าท่านอองแปดกลับถึงตำหนั
39:39กแล้วครับ
39:40ดี เตรียมเกี่ยวเดี๋ยวนี่
39:42ขอรับ
39:42ถ้านอองกลับมาอย่างปลอดภัย
39:52ข้าน้อยค่อยรู้สึกเหมือนยกเข
39:54าออกจากอก
39:55อืม...ข้าออกไปนอกเมืองคนเดียว
39:59คงทำให้ทับเป็นห่วงเหล่ะส
40:01ิ
40:02ข้ารู้สึกผิดจริงๆเลย
40:04ข้ามิกระ
40:06เพียงแต่ห้องเต้สงคมวลพระไ
40:09ทยมาก
40:10ข้าจะรีบเข้าวังไปรายงานพระ
40:12องค์
40:13จะได้วางพระไทย
40:15โอ้...ไม่รบควรท่านเป๋าหรอก
40:17ข้าจะเข้าวังไปรายงานกับห้
40:19องเต้ได้ตุนเอง
40:21ครับ
40:23อืม...
40:25เออ...ท่านเป๋าจะไม่ถามหน่อยแล้ว
40:28ว่า
40:29ข้าออกไปทำอะไรนอกเมือง
40:40ท่านอองทำแบบนี้คงมีเหตุผล
40:42ข้านน้อยมีกล้าถามให้มากคว
40:45าม
40:46ข้าออกนอกเมืองครั้งนี้เป็นเรื่
40:52องส่วนตัวลวนๆ
40:53แต่ว่าท่านเป๋ามีหน้าที่อยู่
40:57ข้าก็ควรจะให้ท่านเป๋าได้รู้
40:59เรื่องด้วย
41:00ห้องเต้จะได้ไม่ต่อว่าท่านเป
41:02๋าได้ยังไงล่ะ
41:06ถ้าท่านอองยินดีจะเล่า ข้าน
41:08้อยก็ยินดีรับฝัง
41:11ครั้งนี้น่ะ อองขรักจำอยู่ใน
41:15เหตุการตลอด
41:17ให้อองขรักจำเป็นคนเล่าเองเธ
41:19อ
41:22เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของ
41:24ท่านออง
41:25จันเจ้าไม่สะดวกผู้หรอก
41:27เอ้ย ไม่นะ
41:29เรื่องนี้ ช้าหรือเร็วก็ต้องให
41:32้ท่านเปารู้อยู่ดีละ
41:34ในเมื่อเสียวสวงเป็นคนบุคเข
41:35้ามาในตำหนักของข้า
41:37ถ้าเราให้กับท่านเปาฟัง
41:39ท่านเปาก็จะได้ไม่ต้องกังวล
41:41ใจ
41:41เรื่องความปลอดภายของข้าอีก
41:43ต่อไป
41:46แล้วก็อีกอย่าง
41:47เรื่องของข้ากับไบหลิงในครั้
41:50งนั้น
41:50ถ้าหากว่าจะให้ข้าเป็นคนเราเ
41:54อง
41:55มันก็พูดได้ยากอ่ะนะ
41:57ข้าว่าให้เจ้าไปคนเล่าเจ้าด
41:58ีกว่า
41:59เอ่อ...
42:01จันเจ้ารับบัญชา
42:03แต่ถ้าครับ
42:04เอาไว้ข้าน้อยจะรายงานให้ฟัง
42:06ที่หลัง
42:06อืม...
42:27อ LinkedIn
42:28อุ้นขิด
42:28รับบัญชา
42:32ขอบคุณของพี่ฟัด
42:49ขอบคุณของพี่ฟัด
43:02ราชบุดเคย
43:05ราชบุดเคย
43:09องหญิง
43:10เป็นอันไหนไป
43:12ตั้งแต่ท่านกลับจากชวนใส่
43:13นามบ้าดี
43:14ก็ดูซึมซึมไป
43:15หรือว่าเกิดเรื่องอันไหนขึ
43:17้นกับท่าน
43:17อ๋อ เปล่า
43:18ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
43:21ยันคิดปิดบังค่าอีก
43:23ใครก็ดูออกว่ามีอะไรในใจ
43:25ไหน เล่าให้ค่าฟังสิ
43:30ก็ได้ องหญิงพูดถูกแล้ว
43:35หลังจากไปชมดอกไม้ที่จวน
43:39ทำให้ค่าคิดได้อย่างนึง
43:40อ๋อ ชมดอกไม้
43:48จันท่านสัมผัสอะไรได้เลยหรอ
44:20ผมหญิงล้อเขาเล่นแล้ว
44:20ถูกแล้วไม่
44:21บ้าจริงเมื่อ
44:21มีโอ้นเฟิรย์ ในตอนตลองก็
44:26เพิดไม่มี ความต้องกัน
44:34พอเจ้าตรวกที่สุด ช่วย despลกต
44:38ิดตามความต้องกัน
44:38กarilyนในเมื่อุ่นเวลา ที่พยุด
44:39ตัวต้องไป
44:39พอร์ที่ความต่อ คนก็ไม่พยาย
44:40ามเมื่อ courtsจะไม่ควรจะเป็นฟังกั
44:40น
44:40กาดีกว่า ผู้หอ จริงก็ไม่
44:49ส跟你สุดเกราะ
44:50看得多 想得开 别爱佳佳
44:54光红 打亮 看不下
44:58我朋友 要比多仇人好
45:01让人一步 世界大多了
45:05只信号 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝
45:10望 绝望 绝望 绝望 绝望
45:14绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望
45:20绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望
45:29绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望
45:37绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望
45:43绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望
45:43绝望 绝望 绝望 绝望 绝望 绝望
45:44ไว้ล่ะมันิ ช่วงกัน
Comments