- 2 days ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00มันสิทุนสังที
00:30ขอให้ฝ่าบาด ทรงแม่ตาด้
00:32วย
00:32후 ท่านเป้า เห็นได้จะออกตัวแท
00:36นไ譜ไม่ไอจแปล์ฑ์นัก
00:38ปกษีละท่านขิ้มวดกฎหมายห
00:40รือว่าท่านเป้าปรียดไป ท shining
00:41เพราะว่าไปยุทvieลแล้วใช่มั้
00:43ย
00:44ทูนฟะบาด ค่าย่อมไม่บิดเบ
00:47ือนกฎหมาย
00:48ถ้าว่า กฎย่อมมีแบ่งหนั
00:51กแบ่งเบา มีโทษนักโทษเบา
00:53สิ่งที่ป่อยทั้งทำไปผิดต่อก
00:56ฎหมาย
00:57แต่ก็ไม่ถึงกับเกินจะอาภั
00:59ยได้
01:00คนพวกนี้แม้จะดื่อรั้นบัง แต่
01:03นับว่าเป็นคนมีน้ำใจ
01:05ถ้าหากนำมารับใช้ราชนาดส
01:07bonsกับเข้า
01:08ก่ะจะเป็นพระโยชน์อย่างยิ่
01:10งพระเย y وج่ค่ะ
01:11อะไรนะ
01:13ถ้าไม่เพียงแต่ไม่ให้ priests เอาโท
01:14ษเข้า
01:15จะให้เขามารับราชนาดอีกเหร
01:17อ
01:19ถ้าหาก
01:20เขาสามารถสร้างสร้างผลงาน
01:22ทำคุณถ่ายโทษ
01:24ไม่เพียงราชนาดสม br a gal g r a
01:27ma
01:27ยังแสดงถึงน้ำใจที่กว่
01:29างขวางของฝะบาต
01:31กรรมมมจิงขอให้ฟρι crease ทรงพ
01:33ระเมธ ?
01:35ราว ที่ท่านคิดอย่างนี้ ?
01:38หรือ த่ whipped פarıดเบลือสักโจน
01:39เข้าบ้าน ?
01:40มองคนผิดหรอ ?
01:43กรรมมม หาคนเก่ง HYhisเวลือง มิ
01:45ette Whad l'
01:46ได้ ! ข้าจะให้โอกาสเขาทำคุ้น
01:51ท่ายโทษ
01:52ข้าอยากรู้นะว่าจะสร้างผ้น ง
01:54านใหญ่ให้ได้มะ
01:55และคำพี่ค่า อยากจะอภัยโทษให
01:57้กับเขาครั้งนี้ ไปได้หรือเปล
01:59่า
02:00รับเด็กกล่าว ขอพระไทยศา
02:02บาท
02:19พี่ปลายมาถึงที่นี่มีจุดประ
02:21สองอะไร
02:23ตัวเขาไม่มาไม่ได้หรอ
02:25ไม่นั้น คงไม่มีวันสบายใจ
02:28เขาบอกว่างงันว่าเขาจะรับข
02:29真的ขอบเอง
02:31แต่เจ้า...
02:33แม้การประรองค่าจะแพ้เจ้า แต
02:35่ก็ไม่ได้แปลว่าค่าจะรับ
02:37การปกป้องจากเจ้า
02:41ค่าเข้าใจ
02:43แต่ว่า ค่าก็ยังไม่เข้าใจ ทำ
02:47ไมเจ้าถึงยอมทิ้งชีวิตเส
02:48วรี
02:49ท่องทั่วยุดภพนี้ กลับอยู่ก
02:52ับทางการที่เชายุดทั้งหลายไม
02:54่ปราธนะ
02:56ค่าก็เคยถามตัวเอง มาหลายครั้ง
02:59หลายคราแล้ว
03:00แล้วคำตอบล่ะ
03:04ถ้าไม่เป็นเพราะใต้เท้าเปร
03:08า
03:08ก็คงไม่รู้ประชักการหรอก
03:15แต่เท้าเปรา
03:16เป็นขุนนางดีสุดริต
03:18อย่าที่คนรับลือกันจริงหร
03:19ือ
03:21ถูกต้องล่ะ
03:22ขุนนางอย่างท่านเปรานะ
03:24มีไม่มากนะ
03:26ถ้าหาว่าเขาไม่ช่วยท่าน
03:28เร็งว่าคนที่ถูกให้ร้ายมากม
03:30าย
03:30คงไม่มีวันได้รับความบริ
03:32สุดแน่
03:37เจ้าไม่เพียง
03:38มีนำใจชาวยุด
03:40ยังมีจิตใจห่วงใจประชา
03:42คำไม่ข้าหลาอายใจนะ
03:46ถ้าพี่ไหมเต็มใจ
03:47ก็ทำงานให้กับทางการได้นิ
03:50ไม่มีทาง
03:52ชาตินี้ค่าจะไม่มีวันรับ
03:54ราชการ
03:55อีกอย่าง
03:56อย่าลืมสิว่า ค้ามีความผิ
03:58ดนะ
03:59regardedเราใจครับ
04:01แต่เธอเปลัดจะต้องมีวิธีให้
04:02ท่านปตวนผิดได้แน่นอน
04:07เจ้า เค้ามาลนขธาน sancti
04:08ยอมตายเพื่อกひ prioritize
04:16แม้สิ่งนี้เธอเจาไม่ได้
04:20ช่างหน้าตลก
04:21เพียงเพื่อเชื่อเสียงจอปร้อ
04:23ม
04:23กับคิดทิคดีกับเจ้า
04:25ถึงว่าผู้คนต่างเรียกว่าจ
04:27อมยุดต่าย
04:29หนูนั้นสู้แมวไม่ได้เลย
04:33ท่านท่อมตัวเกินไป
04:36หวางใจเธอ ข้าไม่ถือสาแล้ว
04:42แต่ท่านจัน ด้านนอกมีคนมาขอพ
04:44บครับ
04:54แต่ท่า ห้องเตอรับปาก ให้ไปอี
04:57กถังทําคุณท่ายโทษเหรอคร
04:59ับ
05:00ถูกต้อง
05:02แล้วแต่ท่า คิดจะให้เขาทำอะไรไม่
05:06สร้าง
05:07เรื่องนี้จะต้องทำให้ฝ่าบาดมอง
05:10ว่าเป็นผลงานใหญ่ไปด้วย
05:13ข้าเชิญท่านกงสุนมาพบก็เพ
05:16ราะเรื่องนี้โดยเฉพาะ
05:20แต่ว่าไปอีกถัง ไม่มีตำแหน
05:25่งอะไร
05:26ตอนนี้ก็ไม่มีคณีใหญ่รออยู่
05:29สะด้วย
05:30อ๋อ จริงสิ
05:35อะไรเหรอท่านกงสุน
05:36ตอนนี้เรามีคณีใหญ่พิเศษอยู่
05:40ขนีพระสนมลี
05:42แต่ว่าเรื่องนี้ไม่เหมาะที่ใช้คน
05:48นอกมาข้องเกี่ยว
05:49อ่าจริงอยู่
05:51ขนีนี้ไม่เหมาะที่จะให้ไปอีกท
05:54างเข้ามายุ่งเกี่ยว
05:56แต่ว่าขนีนี้มีพระยาณคนหนึ
05:59่งกำลังเดินทางมานะขอนะ
06:04เฉิญหลินเนี่ย
06:05ใช่ครับ
06:07หากจักลงจ้าหูรับตัวเฉิ
06:09ญหลินกงๆที่เดินทางมา
06:11และเกิดผิดพลาดขึ้น
06:13เฉ็นนี้ขนีนี้ก็จะไม่ได้คลีก
06:16หาย
06:18ท่านกงสุนหมายความว่า
06:20จะให้ไปอีกทางไปช่วยรับตัวอย
06:22่างนั้นเหรอ
06:23อ่ะ...ขอรับ
06:25แต่เผา
06:26วันน่าหากไปอีกทาง
06:28มีส่วนช่วยให้ห้องเต้พระมาณ
06:30ดา
06:31น่าจะต้องเป็นผลงานที่ยิ่ง
06:34ใหญ่นะครับ
06:35อืม...ท่านกวงสุนกาวได้ถู
06:38กต้องจริงๆ
06:40มาหัน
06:41ครับ
06:42ไปเชิญไปอีกทางมาพบข้าที
06:44ครับ
07:01พี่ไปอีกทางรู้สึกว่าใครมา
07:05อืมกัน
07:06uatedosexual
07:06อืม น Eng -... อืมสุน นโติธี
07:15น้องห้้า พวกท่านมาที่นี่ทำไม
07:22น้องห้า เจ้ามาทำไ bleibtของเจ้า
07:24เจ้าทิค์จตńหมายให้เข้าได้น
07:26่ะ
07:27ใช่ เจ้ามาก็อบคındanหารือเด porec
07:29ix
07:30น้องห้า เจ้าทำให้พูเข้าเป็น
07:33ห้วงไม่น้อย costume
07:35พี่ใหญ่ ในจดหมายข้าในบ Laura ป Harry
07:38想ательรา เป็นอะไร
07:39เราก็รู้ว่า เพื่อเราห้ามเจ้าไม่
07:41ได้หรับ
07:43Era เป็นแค่นี้ พวกพี่พี่จะมาทำไมก
07:46ันอีก orth Sri Sriworking
07:47ง่ายนิดเดียว
07:49เมื่อยจะมาหมอบตัว เหี้ือน regardless of this brother
07:54พี่.. พี่ใหญ่
07:57ถ้านะก็จะถูกตัดหัว
07:58พวกเราก็จะยอมตายเพื่อนกับเจ้า
08:00จะรู้
08:01รึเชื่อเรื่องอื่นเราฝากสังไว้
08:03หมด
08:05พวกท่าน ขอให้พวกท่านวางใจได้
08:10ต้องช่วยเหลือได้ไหม ขอให้รอ
08:13สน่อยเธอ
08:15ท่านจันเจ้า แต่เท้าเป้าเชิญ
08:17ไปอีธังเข้าพบ
08:18ในเมื่อพวกท่านทุกคนต่างก็มา
08:23แล้ว ไปพบต้องเท้าเป้ากันก่อน
08:25เธอ
08:42หรือ
08:42เร็จได้เท้า ท่านหนูก่อเสี่ยง
08:43คงมาแล้วขอลับ
09:04ขอลุฟังน้ำห้าหนูก่อเสี่
09:10ยงคงมาเพื่อขอมอบตัวกับไต
09:13้เท้าเปล่า
09:17ไปทั้งบุกลุกข่าววัง แต่ว
09:20่าพวกท่านมีความผิดอะไร
09:23เร็จได้เท้า พวกเราห้าพี่น้องเป
09:26็นหนึ่งเดียวกัน เป็นตายร่ว
09:28มกัน
09:29ถ้าน้องห้าขอเรามีความผิด ผ
09:31วกเราก็ผิดไปด้วย
09:36คนในยุทธากร์ ลวนเป็นเท่นนี้
09:39อย่างงั้นเหรอ
09:41เร็จได้เท้า คนนายุทภพยึกถื
09:44อโมนวระธรรม
09:45กับคนอื่นอาจจะไม่ถึงครัดน
09:47ั้น
09:49แต่ว่าเหล่าห้าหนูนี้ นำว่
09:51าเป็นผู้มีกุณธรรมที่แท้
09:52จริง
09:54อืม...คำว่าบันดิตใช้ความ
09:58รู้ก่อการ นักบูใช้กำลังก่
10:00อกวน
10:01บัตรนี้ดูถ้าจะไม่จริงเสม
10:04อไป
10:06ไปทั้ง แม้จะวู้วามทำผิดกฎหมาย
10:10แต่ก็กล้าย้อมมามอบตัว
10:14พวกเจ้าพี่น้อง แม้ไม่ทำความผ
10:18ิด แต่ด้วยมโนธรรมพี่น้องย
10:21อมรับโทษดด้วย
10:24ข้าจึงเห็นว่า พวกท่านคือ
10:27ห้าคุณธรรม
10:29ขอบคุณได้เธ้าให้ชม
10:33แต่เธ้าครับ รู้ว่าฝากบาท ส่
10:35งชุดโทษให้ไปอี่ถังแล้ว
10:37เปล่า ถึงแม้ว่า ค่าจะชื่น
10:41ชมพวกเขาทั้งห้าแล้ว
10:44แต่ไปอี่ถังทำผิด นี่จังหากท
10:46ี่เป็นความจริง
10:48จึงต้องแบงแยกอย่างชัดเจน
10:50เอามาประปลกันไม่ได้
10:52แต่เธ้าเปล่ากล่าถูกต้องแล
10:54้ว พวกเราพี่น้องร้องการตัดสิ
10:57น
11:01ไปอี่ถัง แม้มีความบิดจริ
11:03ง
11:04แต่ว่าฝาบาดก็ทรงพระเมตร
11:06า ให้เจ้า
11:09ทำคุณไทยโทษ หากสร้างผลงาน
11:11ได้แล้วก็ยกเว้นการลงโทษ
11:16จะทำคุณไทยโทษอย่างไร ขอได้เธ
11:18้าเปล่าชีนนะด้วย
11:21ท่านกองศุรณ์
11:23ขอรับ ได้เท้ากำลังเสือผลี
11:26ใหญ่อยู่คดีนึง
11:28พระยาณเพียงหนึ่งเดียวก็กำ
11:30ลังเดินทางมาที่เมืองหลวงนี้
11:32แล้ว
11:32แต่เกร้งว่าจะถูกคลค่าปิ
11:34ดภาพซะก่อน
11:35ดังนั้น ขอให้ห้าพี่น้องช่
11:37วยไปคลม-คลม-คลม- เพื่อจะเป็
11:39นผลงานใหญ่หลวง
11:41พวกเราทั้งห้าหนู ขอน้อมรับค
11:43ำสังท่านเปา
11:45ดี ข้าเด็ดสงคลให้ไปรับแล้
11:48ว
11:49ท่านโกงซุ้น จะอธิบายวิธี
11:51ประสานงานให้
11:53เวลาคับขันให้เดินทางทันท
11:55ี
11:55ทุกท่าน ขอให้เดินทางโดยสว
12:04ัสดีพ้า
12:06ถ้าจอมยุดจัด ช่วยเหลือคร
12:08ั้งนี้
12:08พวกเราจะไม่ลือพระคุณ
12:10เป็นใจเกินไปแล้ว
12:12เชิญท่านเธอ
12:12somehow
12:42can only do
12:42can only do
12:42โดย
12:46ขโน้ยจ่อนเจ้า เช Lopez ก desdeทั้ง 5 หน
12:49ูด้วย
12:50ง spoons beautiful
12:52ขอบคุณ เฝ้าเปรา
12:57ความหวังดีของท่าน ขโน้ยท
12:58ราพดี
12:59รักบา Господ่า의 ท่านเฝ้าจะด้วย
13:01Präsident
13:04Exercise
13:04ไม่
13:05เฉิญลินก็มีความสำคัญ
13:08ให้พวกเขา 5 คนไปรับ
13:09ข้าก็สบายใจขึ้นเยอะ
13:12มีคนว่าท่านเปpolitนับถือกฏโ
13:14รยน้ำชัย
13:15นับว่าผู้น้ำปลับประมшьท
13:16่าน
13:17ไม่เป็นไร
13:20ผู้ถือกฏหมายนั่นจะต้องยอมร
13:22ัพการวิจารย์
13:25น้ำใจกับกฏหมายนั่น ต้องไปค
13:28ู่กัน
13:29จึงเป็นหลักการแท้จริงข
13:31องกฏหมายได้
13:36แต่ว่าการมีน้ำใจ กับเห็นแ
13:40ก่พวกพอง
13:41สองสิ่งนี้รู้จะต่างกันเพีย
13:44งเล็กน้อย ต้องรู้ที่เจ็ดจะหนา
13:47ขอเพียงใจบ่วยสุด ยายต้องใ
13:50ส่ใจคำพูดของคน
13:52ถ้าจะเท้าเป้าสั่งซอด จันเจ
13:54้าจะขอเจ้าจำเอาไว้
13:58วันนี้ได้พบกับพวกหาหนู ทำให้
14:00เห็นถึงน้ำใจของจ่อมยุด
14:02ในยุดจากได้
14:05ข้าดนึงองήςขprintsมารับราชการ
14:07คงทำให้ทันต้อง lesser planted and feel more
14:11และระบากใจไม่นอย
14:14ปิดตามใจถ้า เพราะว่าจัต
14:16ร Nosialey have turnss with her heart
14:16หาได้อืดอัดมั้ย
14:19F望 ali Consia россий Feng finally has Murray's grief
14:21ค่านับถือยิ่งนะ
14:24บัดนี้เรื่องแบบฟ้ายสolutelyทั้งจ
14:26beholds Reok
14:27ก็ควรทุ่มเทศจิดใจมาที่ค
14:30่าน์คดีพระสicismได้แล้ว
14:32ไม่ใช่ว่าอาการพอสนมตอนนี้ไป
14:34ไงบ้าง
14:36half is a conservative
14:38อีกไม่นาน ไม่ใช่ auc�ชีวิต
14:41เจ้าก็ไป Νัปตัวไป Mayo
14:49PH.SH coordinator
15:01ตัวข้า แฟงกายอยู่กับเช่าบ
15:04้านมานานแล้ว
15:05ชื่อขององค์รักจัน ถึงแม้
15:07ไม่ค่อยได้ยินนัก
15:09แต่ชายาจอมยุดใต้จันเจ้า
15:11หรับรุชักกันไปทั่ว
15:13ท่านช่วยเหลือผู้ตกทุกได้ย
15:15าก
15:16ทั้งด้วยน้ำใจและมโนธรรม
15:17นั้น เป็นที่ทราบกันทั่วไป
15:21จันเจ้ามิดล่ารำ ขอประไทยท
15:23ี่ชื่นชม
15:25เสียดายที่ตาของค่าบอด จึง
15:28ไม่อาจได้เห็นท่วงท่า อัน
15:29องค์อาจของเจ้าได้
15:32จันเจ้ามิดกล้า
15:36พระสนม หลังได้รับการรักษ
15:38าจากช่านโกงสุน ไม่สาบหวาก
15:40ารเป็นยังไงบ้าง
15:43ค่าเองก็ไม่รู้ แต่ว่าตอนนี้
15:45ตาของค่าเริ่มรู้สึกชาเล็
15:47กน้อย
15:52อ๋อ ยินดีด้วยขอรับ
15:54นั่นแปลว่าชีพชอ์และโลห
15:56ิตเริ่มไหลเวียน
15:57หากว่าค่าน้อยค่าเดาไม่ผิด
16:00โอกาสที่ดวงตาจะหายดี
16:03อย่างน้อยก็มีถึง 8 ส่วนแล้
16:05ว
16:06หากเป็นเช่นนั้นจริงละก็ด
16:11แปลว่าการรักษาของท่านก็ไม
16:13่ต่างจากหมอเทวดานะสิ
16:15อาหารข้าน้อยมิกล่า
16:19ขอส่งรักษาพระองค์อย่างวาง
16:20พระไทยเธอ
16:22กระมอมได้ส่งคนไปรับตัวเฉิ
16:24นกลงๆมา
16:25ไม่นานก็คงจะมาถึงเมืองหลวง
16:29ท่านเปล่า หาเฉิญลินพบแล้ว
16:31เหรอ
16:31ขอรับ
16:33ดีมาก ขอเพียงแค่เฉิญลินมา
16:36เล่าเรื่องเราในอดีตก็จะเปิดเผ
16:39ยได้แล้ว
16:45อ๋อ หรือว่าตอนนี้เป็นโอกา
16:49สเหมาะแล้ว
16:50ไม่ได้ แต่กระมอมคิดว่าไม่อ
16:53าจจะชัดช้าต่อไป
16:55จะต้องเล่งสร้างปฏิกิรยาข
16:57องท่านอองแปดอีกคนหนึ่งด้วย
17:01ถูกต้อง ผ่านมา 20 ปีจะรู้ได้ยั
17:04งไงล่ะ
17:05ว่าอองแปดไม่ได้เปลี่ยนไป
17:15ทูนพระสนม กระมอมมั่นใจว่
17:18า ใจที่ท่านอองทำเพื่อบ่านเมือง
17:22ยอมไม่เปลี่ยนแปลงแน่นอน
17:24แต่เรื่องราวกระทันหัน คงต้อง
17:26ให้ท่านมีเวลาเตรียมใจบ้าง
17:29ท่านคิดรอบคอบแล้ว นั้นก็
17:31ไปเถอะ
17:33ค่าจะขอ ยืมขอบางอย่างจากพระ
17:35สนมไป
17:37อ๋อ ท่านเป๋าจะยืมอรายค่าเห
17:41รอ
17:42โอ้ สุดทองของห้องเต องกร
18:09อ๋อ ท่านออง จำโอสุดทองนี้ได
18:12้ล่ะ
18:14ไม่ใช่แค่จำโอสุดทองนี้ได้
18:14ล่ะ
18:17ในตอนที่ ข้าได้เห็นโอสุดท
18:20องนี้ในครั้งแรก
18:22มันผ่านมาถึงสามสิบปีแล้ว
18:28สาบได้ยังไรว่า โอสุดทองเป
18:30็นอันเดียวกับที่ฉันเคยเห็
18:32น
18:37คำว่ามอบให้สนมหลีนี้ เป็น
18:41คำที่ของเต องกรสั่งให้สลักเอ
18:43าไว้
18:45ตัวข้านะ จำได้อย่างแม่นยำ
18:56แต่เธอเปล่าดูเนี่ย
19:00ภายในโอสุดทองนี้ ยังมีมก
19:02ราตรีอยู่
19:05ในโลกนี้มีอยู่แค่สองลูกเท
19:07่านั้น ไม่มีของปลอมแน่
19:11ท่านอ้องทราบไม่ว่า โอสุด
19:14ทองเนี่ย ทำเพื่ออะไร และมอบให้กั
19:18บใคร
19:22เสด็จพี่กับคาด รักใครผู้พ
19:25ัน อย่างถึงที่สุด
19:28หลังจากที่หองเฮ้าเสด็จสวร
19:30รคต ท่านไร้รัจธายา
19:35อีกทั้งไม่ยอมตั้งหองเฮ้าอ
19:37้องใหม่อีกด้วย
19:38ใครว่าค่าไม่มีโอรสล่ะ ไม
19:43่ว่าจะสนมลี หรือว่าเป็น
19:45สนมลิว ปลางก็ตั้งคันด้วย
19:47กันทั้งคู่
19:48ค่าเนี่ย จะต้องมีรัจธายาซ
19:51ืบสกุนแน่นอน
19:53ก็ホองอย่างยิ่งว่าพระสนมท
19:56ั้งสอง จะประทานพระโอรสให้กับ
19:58พระองค์ นะ
19:59น้อมพี่.. เจ้าไม่ต้องหวงแท
20:04รง พี่ล่ะ
20:06ข้าจะให้เจ้าดูว่าท่านเตรี
20:09ยมอะไรให้กับพระสนม
20:12เจ้าดูเนี่ย โอสทอังนี้ คื
20:15อของที่ καจมอบให้กับน้าน
20:18นู้ให้ไcenterเอียดซึ่ย
20:19อ้า...
20:26ช่างสร้างขึ้นมาได้อย่างประน
20:28ีดนะ
20:31ในพวกนางนะ
20:33หากว่าใครครอดพระโอรส
20:35ข้าจะแต่งตั้งให้เป็นห้องเขา
20:37โอสทองทั้งสองนี้ ข้าให้ไว้
20:39เพื่อเป็นหลักฐาน
20:45ในตอนนั้น ข้าได้มองรู้อย่างล
20:48ะเอียด
20:50โอสทองนี้
20:53จะต้องเป็นของเก่าในวันนั้นแ
20:55น่
20:57แต่ถ้าเปล่า ท่านได้มาจากที่ไ
21:00หนกันเนี่ย
21:02เรียนท่านออง
21:04ตอนนี้ข้าไปตัวราจการที่เฉิ
21:07ญโจ
21:07ระว่างทางกลับ และผ่านที่เช้า
21:10โจเฉียว
21:12มีหญิงตาบอด
21:14คือโอสทองนี้ เข้ามารองทุก
21:20นางรองทุกเรื่องอะไรละ
21:23นางไม่ยอมบอก
21:24ในเมื่อมารองทุก แล้วทำไมท่านถ
21:29้าไม่กล้าบอกละ
21:32นางบอกจะเพียงว่า
21:34ถ้าไม่บอกต่อหน้าท่านอองแป
21:36ด
21:36นางจะไม่ยอมพูดนะ
21:41บอกตัวหน้าข้าอย่างนั้นเลย
21:44รู้ว่าคดีของนางจะเกียวข้อง
21:47กับข้าละ
21:49เรื่องนี้ข้าน้อยไม่สับ
21:51แต่เดิมค่าคิดว่านางคงเสีย
21:54สติไปแล้ว
21:55ไม่ควรใส่ใจ
21:57แต่ว่าเมื่อเห็นโอสทอง
21:59มีคำว่าประทานให้พระสนมหล
22:02ี
22:03sab ot
22:11คงจะทราบแล้วว่า
22:17ตอนนี้ค่ากลับมา
22:19ได้มียาตรู้ใหญ่ายกลับมาด้
22:21วย
22:23เรื่องนี้นะ
22:24เช้วเมืองลือกันให้ถัproblem
22:27เขาก็เคยได้ YITNM welt
22:32เกรงจะเกี่ยวข้องกับหวังหล
22:34วง จึงได้บอกกล่าวเช็ดนั้น
22:36เพื่อปิดบังเอาไว้
22:38ที่บอกว่ายาดนั้น ก็คือสตร
22:40ีที่ร้องทุก
22:42ท่านนำนางกับเมืองหลวงเหรอ
22:47ขอรับ หากท่านอองไม่ยอมพบน
22:50าง ค่าจะส่งกับเปริชาวโจเฉ
22:53ียวท่านดี
22:55เพียงแต่โอสุดทอง นางได้มายั
22:58งไงนั้น เราก็คงจะไม่มีวันท
23:01ราบได้
23:08ข้าทำให้ท่านอองต้องเป็นกัง
23:10วล ข้าสมควรตายิ่งนัด
23:13ท่านอองอย่าได้กังวล ข้าจะให
23:15้คนส่งตัวนางผู้นั้นกลับไป
23:18นิ้วก่อน
23:24โอสุดทองนี้เป็นของพระสนมห
23:27ลีตำหนักอี่เชิน
23:30หลังจากรับราชองการกลับส
23:32ู่สวันแล้ว
23:34กลับค้นหาโอสุดทองเม็ดน
23:36ี้ไม่เจอ
23:39ปัดนี้มีสตรีทาบอดถือม
23:43ันเอาไว้
23:47ไม่ว่ายังไง ข้าต้องทำความเข
23:50้าใจกับสาเหตุนี้ให้ได้
23:55เอาละ ข้าจะยอมให้นางพบสะคร
23:59ับ
24:00ขอรับ พวกนี้ข้าจะพานางมาพบพ
24:04ันอองแปดเอง
24:06จากร เพื่อความปลอดภัยให้ท่
24:11านเป้าบอกว่าจะพาญาตมาพบกั
24:13บค้า
24:14ไม่อย่างนั้นจะถูกผู้คนขระหาเอ
24:17าด่อย
24:19ขอรับ
24:22ท่านอองแปดยอมพบค้าเหรอ
24:25ขอรับ พรุ่งนี้ข้าจะพาพระ
24:28สนมไปตำหนับนานจริง
24:30ถ้าท่านอองแปดยอมพบค้า
24:32หมุนทินของค้าก็คงเจอได้ลบ
24:35ลางอย่างแน่นอน
24:36สวันถึงนี้ตานัก
24:38ถ้าพระสนมอย่าได้ทรงตื่นเต
24:41้มเตือนไป
24:42ไม่อย่างนั้นจะกระเทือนการรักษ
24:44าดวกตาได้
24:46ได้ ข้าจะใจเย็น
24:49ในที่สุด ข้าก็รอจนถึงวั
24:52นนี้ได้แล้ว
24:55ข้าขอเกล่าไว้ได้สักนิด
24:58เชิญเธอ
24:59เมื่อครูตอนข้าไปรายงานนั้น
25:02แม้ท่านอองยอมพบพระสนม
25:05แต่ยังไม่สาบทภานะของพระองค
25:07์
25:07ขอได้ส่งเตรีมพระองค์ไว้ด
25:09้วย
25:10ข้าเขาใจดี
25:12ข้าจะใช้เรื่องตอนนั้นมาตอบเขา
25:14เอง
25:14จะไม่ทำให้เรื่องมันวุ่นวายแน
25:16่นอน
25:17ขอพระไทยพระสนม
25:20การพบกันหลองป่ะ มีความสำ
25:22คัญยิ่งครับ
25:23ขอให้ส่งรีบเขาพักขคร piece
25:25วันพรุ่งนี้ด้วย
25:27ข้ารอคอยมานานหลายปี
25:32จะมีวันนี้ได้
25:34เกลงว่า
25:35ข้าจะไม่สามารถ
25:37หลับได้อย่างสนิตเป็นแน่แ
25:39ท้
25:56เฮ้ย...เฮ้ย... pintle
26:12เพียงเข้า...
26:16ไม่เป็นไร
26:17จะไปเธอ
26:17เพียงเข้า
26:50ท่ายฮะ
26:50ไทยเอา
26:51ทรุฟรร์เห็นพระสนมเหลี่ยก
26:53ับโacağโจ caramel
26:57เออ... ข้าได้ฝันถึงคน กับเรื่
27:01องราวเมื่อวันว่า ย้อนกลับ
27:05ให้ข้าได้เห็นอีกครั้งหนึ่ง
27:09โดยเฉพาะ ภาพการตายของพวกนาง
27:19กลัวไหย เพียค่ะ
27:22เจ้าว่าพวกนาง จะมาท่วงชีวิ
27:25ตข้าแล้วใช่หรือเปล่า
27:29ไม่มัง ไม่หรอก คนตายไปเร็วก็ย
27:33่มตายไปเร็ว จะมาท่วงชีวิตได
27:35้ไง
27:36บางทีอาจเป็นเพราะพระสนมบ
27:38ันที่วังเย็นเห็นแมวปากก็
27:40เลยตกพระไทย
27:43จริงสิ แล้วจะมีเจ้าแมวป่
27:46า ไม่แต่วิทยาลแมวที่เอาไปส
27:49ับเปลี่ยนเด็กก็มาด้วย
27:51ไทยเอาทรงล่อเล่นแล้ว ตั้ง
28:05วันแทกๆ จะมีวิทยาลมาได้ย
28:07ังไงเมียค่ะ
28:09ไทยหาวางพระไทย ฟ้าบาดมี
28:12รับสั่งให้บรณะวางเย็นให้เป
28:13็นปกติเหมือนเดิมแล้ว
28:16กระหม่อม ได้เชินใต้สึกเก่ง
28:17มัตรพิธีสวดสงวิญญาณแล
28:20้ว
28:21รอจุนเสร็จสิ้นพิธี เพรา
28:22ะองค์ก็วางพระไทยได้เมียกอ
28:25่ะ
28:32เกลงว่าสิ่งที่ทำในอดีตล
28:34งไปนั้น
28:37คงทำให้ค่าไม่มีวันสบายใจ
28:40ไทยหา เรื่องมันผ่านไปนานแล้ว
28:45ตั้งยี่สิบกว่าปี
28:46คนที่รู้เรื่องนั้นก็มีเพียง
28:49เพราะองค์กับกระหม่อมที่เหล
28:51ือนั้นก็รู้จะแก่ตายเข้าไปหมด
28:53เรื่องราวนี่ตอนนั้นคงไม่มีใ
28:56ครรู้เห็นเป็นแน่
28:57ไม่ยักอ่ะ
28:58ไม่นะ
29:02ยังมีฟ้ารู้ดิ่นรู้
29:05เจ้ารู้ข้ารู้
29:09ของเตะเสด็จแล้ว
29:24เตะ
29:24เตะ
29:25เตะบ้องเต่าสบาย
29:31เฉดบ้า ไม่ chilies
29:33ห่องพระหว่าง
29:34เฉดบ้า
29:36ข้านอนไม่ค่อยหลับนะ
29:38อ่า...สถึงบ้าง
29:40เอ่อทุนฟับบาท
29:42พระสะรวจ notre格าลบันทมไม่หล
29:44ับบีへ 김� Ei
29:45เข้าไม่รู้เลยนะเนี่ย
29:47ทำไมเจ้าไม่รีบ인데요
29:48เพราะรู้ Democracy
29:49เฮ้ว เฮ้ เฮ้ เฮ้ สมควรตาย
30:18เพราะรูงได้ทานแล้วก็ลับสณ
30:20ดิสเลย
30:21กันน้อง으로
30:22เบียเกร Love
30:23เจ้าลี่ประยังตำหนักนันทิ
30:24งขององแปด
30:26เพื่อไปขอยาตำหรับนี้ ไม้เสด
30:28็จแม่ทรงเสมย
30:30เบียค่ะ
30:33แม่เองก็ดีขึ้นมาดแล้ว ห้
30:36องเต้นไม่ต้องส่งเป็นห่วงร
30:37อก
30:38ไม่ได้สิ เถด็จแม่ไม่สบาย ลู
30:40กจะไม่ห่วงได้ยังไง
30:42กัวไหย อย่าไม่รีบมาจัดการ
30:43อีก
30:45เบียค่ะ
30:58พวกเจ้าฝ่าประตัวไว้ ห้ามใ
31:01ครเข้ามาโดยเด็ดขัด
31:02เบียค่ะ
31:03เบียค่ะ
31:05เบียค่ะ
31:10เบาจึงขรวาทธนงจาก
31:12เตินท่านเปล่าตามสบายเถอะ
31:16สตริตาบอดผู้นี้เหลือที่ส
31:18่งการพบค่า
31:19โคลรับทธนง
31:20เธ้าก่อน
31:22เธอ
31:22เธอ
31:22เธออองแปด
31:41เธอจำค่าไม่ได้จริงเหรอ
31:43เธอ
31:44เธอ
31:45เธอ
31:45เธอ
31:45เธอ
31:47เธอคือ
32:11เธอ
32:40เธอ
32:43แห่งตำหนักอีเฉิน
32:48เธอ
32:49เธอว่าในตอนนั้น
32:52ท่านถูกข้องเต้นสั่งประหารไป
32:54แล้วนี่
33:00เธอ
33:02เธอ
33:02เธอ
33:27เธอ
33:27เธอ
33:27เธอ
33:42เธอ
33:45เธอ
33:47เธอ
34:08เธอ
34:08เธอ
34:08เธอ
34:25เธอ
34:25เธอ
34:25เธอ
34:25เธอ
34:26เธอ
34:28เป็นโอรสของท่านพี่เหลือ
34:32จริงเหลือ
34:34เป็นความจริงเหลือ
34:37ของคุณสวัญ
34:41ท่านพอง
34:43เรื่องที่ เพิริญกองๆ ฝากดิกไว
34:45้กับท่าน
34:46เรื่องราวเป็นมันยังไง
34:53นำนับว่าเป็นสิ่งที่ทำให้
34:55ข้าตกใจมากที่สุดในชีวิ
34:57ตเลย
34:58จนถึงเดียวนี้ข้ากล้องนี้อ
35:01าจจะลืมได้
35:43กราบทูนท่านอองเฉินกลงกล
35:45งขอเข้าพบมานี้ค่ะ
35:49กระบบเฉินกระวะอองแปด
35:54เฉินก็ดูรณลามมากขึ้นขนา
35:57ดนี้
35:59รู้ว่าฟาบามีเรื่องดวนเรียก
36:00ข้าเข้าเฝ้าอย่างงั้นเลย
36:02ขอให้คุณอื่นออกไปก่อนต้องมา
36:04กา
36:09เฉินก็ไม่เคยเห็นเจ้าดูตรณ
36:12บตกใจแบบนี้มาก่อนเลยนะ
36:14เออ เออ เออ เออ นั้นพวกจะเอาไปก่อน
36:19ป่ะ
36:21เธอ เอาละ ทีนี้จะพูดได้แล้วห
36:36รือยังล่ะ
36:38ถูนท่านออง กระบอมรับปัญช
36:41า ให้เอาผลไม้ในพระอุทยาน
36:43มาม่อมากับท่านออง เพื่อเป็นข
36:44องขวันวันเกิดในวันพรุ่
36:46งนี้
36:50แค่ฟ้ามาอาจทรงหมอผลไม้ให
36:52้ค่า ต้องให้ค่าไล่คนออกไปด
36:54้วยอย่างเงินเหรอเนี่ย
36:56ท่านออง คือ ท่อนแงดก่อนเธอ
37:03เฮ้ย ชลิน นี่จะทำอะไรเนี่ย นี่ทาร
37:10กแน่เกิบบ้านไหนกัน
37:11ท่านออง นี่เป็นเรื่องนั้นเชื่อใ
37:13ครของฝ่าบาทกับพระสนมหลี
37:14ที่เพิ่งคลอดมาเมื่อสักครู่น
37:16ี้เอง
37:16หา...นี่
37:22ลูกแม่น่าสงสารนะ
37:41เมื่อข้าถามถึงที่มาที่ไป เดิน
37:45คิดจะไปขอเข้าเฝ้า เพื่อที่จะเป
37:47ิดโปรงแผนชั่วร้ายในครั้ง
37:49นั้น
37:50เออ...แล้วทำไมทุดท้ายท่านจริ
37:53งไม่ได้ไปเข้าเฝ้าหรอท่านออง
37:57เฮ้ย...แก่งแย่งทิงดีในว
38:00ังหลวงมีมาแต่โบราณแล้ว
38:02Lazio...นอกจากสนมหลีวขับกลั
38:04วไหลจะยอมสนวัภาพ
38:07ไม่อย่างนั้น...พูดจ้าแค่เพี
38:09ยงฝ่ายเดียว
38:10จะให้ฝ่ามาเชื่อได้ยังไงกัน
38:14เหมือนernaมีดγά catalyst หางรีบทำการตั
38:18วทรสอบ
38:18เชื่อเมอตัมยากับกลัวไหลท
38:20ั้งสองคน คงญากจะพ้นผิด
38:23โอเค...แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น
38:26ยังมากก็แค่หมอตำแยกับ ก
38:29ลัวไฮได้รับโทษ
38:30ไม่แน่ว่าจะเอาผิกะพระสนม
38:32หลิวได้
38:34เมื่อเป็นเช่นนั้น รัชธายาติอย
38:37ู่ในวัง
38:37ก็จะอันตรายเป็นอย่างยิ่ง อ
38:40าจจะถูกคนรอบให้ร้าย
38:43ดิจะไม่ใช่หาเรื่องติดกับเอง
38:45หรอกละ
38:46ท่านอง Insert กล่าวถูกต้อง สัตร
38:49ูอยู่ในที่หลับ
38:50เกรงว่าลูกค่าจะโดนทำร้าย
38:53จนไม่อาจเป็นห้องเต้อยังใน
38:54วันนี้
38:57เพียงแต่ว่าทำเช่นนี้
38:59กรับทำให้พี่สหพัฒธนทุก
39:01ลำบากจนแ KAT06 จะทิ้งชีวิต
39:04ตัวค่าน่ะ
39:05ต้องขออภัยต่อพี่สหพัฒด
39:07้วย
39:08ไม่
39:10หากไม่ได้สติปัญญาของท่านแล
39:11้ว
39:12ขนช่วยคงจะสมหวัง
39:15ค่ามีแต่จะต้องขอบคุณมากกว
39:18่า
39:18ไม่หรอก
39:20นี่นับว่าสวันคุ้มคลองแล
39:22้ว
39:23ในตอนนั้นพระสนมค่าก็ตั้งค
39:25ันอยู่ก่อน
39:26เพียงแต่โชคร้ายเสียชีวิต
39:29จึงได้อ้างว่าพระโอรสเป็น
39:31ลูกชายของค่าเอง
39:33และเลี้ยงดูอยู่ในตัมหนักนี้
39:37เมื่อตอนที่เขาเจ็ดชันสา
39:39ทุกเลือกให้เป็นรัชธายากแล้วก
39:41็เข้ามาอยู่ในวัง
39:46ทุกสิ่งทุกอย่างสวันคำหน
39:48ดไว้แล้ว
39:50หาใครจะนึกว่าเรื่องจะพริกผ
39:52ันกลับมา
39:53รัชธายาก็ยังได้เป็นรัชธาย
39:56าต
39:59ตอนรัชธายาตเจ็ดขวบเข้าวั
40:02งครั้งแรกก็หลมมาวังเย็น
40:05แม้ค่าไม่รู้ว่าเขาเป็นลู
40:06กของค่า
40:07แต่เมื่อพบก็ถูกชัดตา
40:10และนั่นเป็นเพียงครั้งเดียวใ
40:13นชีวิตของค่า
40:14ที่ค่าได้พบกับลูกชายของค
40:16่า
40:19ค่าเข้าใจนี้ว่าท่านคิดถ
40:21ึงลูกของท่านมา
40:23จึงได้ให้เฉินหลิ้นมาหาค่
40:25า
40:25และให้ส่งเขาไปเยี่ยมพี่สภายแ
40:29ถน
40:31พวกเขาได้เจอกันหรือจะมาขอ
40:35ถูกตัด
40:37พระสนมหลิคิดว่าโอรถตาย
40:39ไปแล้ว
40:41จึงได้
40:43เสียออกเสียใจมาก
40:45คิดถึงลูกอยู่ตลอดเวลา
40:47แม้ลูกผูกจิต
40:50สมกับเป็นแม้ลูกกันจริ
40:52งจริง
40:58ข้าหน่าเป็นห่วงว่า
41:01พระสนมจะไม่อาจทนทานตรงคว
41:03ามทรมาน
41:05และข้าไม่อยากจะให้นางต้องตรอ
41:07มใจจนตาย
41:10งั้นเจอก็บอกความที่กำนางไปเถอะ
41:15ท่านออง
41:16เช่นนี้จะปลอดภายหรือจะมะขอ
41:44กระหม่มเข้าใจ
41:48ไม่เชิญเล่นมาบอกกับค่าว่าร
41:51ัชธายาติคือลูกของค่า
41:53ความแค้นกับความด้อยใจที่
41:56มีอยู่ก็สลายไปหมดลงในทันท
41:58ี่
42:00ค่าไม่แสดงทาธีเพราะค่าก
42:02ลัวถูกสงสัย
42:04มีเพียงในยามวิการที่ค่าจ
42:07ุดทูปถวายต่อฟ้า
42:09ขอให้คุ้มครองรัชธายาติ
42:11อ๋อ ชั้นนี้เองที่บอกว่าข้าถ
42:17าสาบแช่งแท้จริงก็เป็น
42:19การจุดทูปขอพร
42:22เพียงแต่ว่าความสงสารของค่
42:26ากับกลายเป็นข้ออ้างให้คนช่
42:27วบมาใส่ร้ายพี่สภัย
42:31นี่มันเป็นสินที่ค่าขาดไม
42:33่ถึงจริงๆ
42:35ไม่ ท่านอองแปดไม่ได้ผิด
42:39หากไม่ได้ข่าวครั้งนั้น
42:42ความทุกยี่สิบปีข้าของผล
42:45ไม่ได้แบบนี้
42:47ตัวข้าต้องขอบคุณท่านด้
42:49วยสำไป
42:51ข้าละคายยิ่งนะ
42:54แต่ว่าบวงตาของพี่สภัยเน
42:57อะ
42:58โชคดีที่ท่านกลงสุนเหมือน
43:02หมอเทวดา
43:04ไม่นานข้าของจะมองเห็นได้อีก
43:06ครั้ง
43:09ดีละเกิน
43:10คนดีฟ้ายอมคุ้มครอง
43:13บัตรนี้หากข้าบ
43:15คิดพลิกฟื้นคดี
43:16คงต้องขอให้ท่านอองแปดช่วย
43:18แล้วล่ะ
43:22นี่ถือว่าเป็นเรื่องของตระกู
43:23ลเจ้า
43:25และเป็นคดีราชจะสำนัก
43:28คายยอมถือว่าเป็นหน้าที่แ
43:30น่นอน
43:32โทษ
43:34คงจะถือเวลาที่ต้องทุนความ
43:36จริงให้พลักษณ์ 101
43:39เขาจะไปเข้าเฝ้าหนียังมีแยะ
43:41แphonกไม่ได้อย่างนิดข้า �็ดฟ
43:43้าย
43:43ปลดของกันไม่เป็นล้า ข้าค
43:46าวฝ่า วันกลับ ธุณตอนกัน
43:48กันไม่เจอมีนล่า
44:13ทุกคนที่มันมาก โทษ ที่มัน อย
44:16่าปอดแบบนี้ ก็มีปลองกิน
44:23เหรอมือเรื่องมาก
44:27นิดกินกรเอง เป็นครับว่า เป
44:37็นแมน้อง
44:42종尘魔 便是有一才十宝
44:46长过人情 sweaty Jasmine 最明昂
44:52现在将谁 ありがとう divided
44:56人生 会好心有好花
45:00人生有什么 还不算少
45:03自己怀嬛Bonite 就好
45:08แค่เยี่ยวกันมันกิจอยาก
45:11แค่เยี่ยวกันกิจอยาก
Comments