- 12 minutes ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00มันสิ จุง สัง จิ
00:13เฮ้ย
00:14คงจะถึงเวลาที่ข้าต่อทูน
00:16ความจริง ให้ห้องเต้โทรงศา
00:18พแล้ว
00:19งั้น ค่าจะไปเข้าเฝ้าเดี๋ยวน
00:21ี้แหละ
00:21ท่านหอง ไม่ได้เด็ดคาดนะ
00:23เฮ้ย ท่านเป๋ามาห้ามเข้าไว้ทำ
00:25ไม
00:26ข้าเฝ้าฟาบากับทูนความจร
00:28ิง ทำไมจะทำไม่ได้ละ
00:31ท่านห bizarre
00:32เรื่องนี้ ทรง которое สนในวงกว้าง ถ
00:35้างยังกรทันหัล
00:37ข้ากเร็กว่าฟาบาตอาจจะไม่
00:40สามารถทรงรับได้ไหว
00:43น Zoom with grand see
00:48ฟาบาตอาจจะไม่ยอมรับอย่าง
00:49นั้นใช่ไหม
00:52thoughtful
00:54เรื่องผ่านวันนานแถมพระสนมหล
00:58ิวก็เป็นไทยเหาไปแล้ว
01:01หากว่าขาดหลักฐานที่หนักน
01:03ั่น คงยากจะทำให้ฝ่าบาทยอมร
01:06ับ
01:09ถ้าอย่างนั้น ท่านว่าเราคนจะทำย
01:12ังไงกันดี
01:13ข้าเองได้ส่งให้คนไปรับเฉิน
01:16หลินเฉินกลงๆ มาเมืองหลวงแล
01:18้ว
01:20เรายังมีข้อปรีกย้อย ที่ต้
01:22องตัวสอบอีกครั้ง
01:24รอจะหลักฐานพร้อมสับแล้ว
01:26ค่อยกลาบทูนกับฝ่าบาท ค
01:29งจะเหมาะสมกว่า
01:31อืม ที่แต่เท้าเป้าพูดมันก
01:35็ถูก
01:36เพียงแต่ว่า เอ่อ พี่สภัยจะว
01:40่ายังไงล่ะ
01:43ยี่สิบกว่าปี ค่าก็ยังรอ
01:44มาได้ รออีกไม่กี่วันจะเป็นไร
01:47ไปล่ะ
01:51อืม ได้ งั้นก็ทำตามที่ท่านเป้
01:54าว่ากันแล้วกัน
01:56เอ่อ ท่านออง แต่ว่าเรื่องนี้ยั
01:59งต้องเก็บเป็นความรับ
02:01ขอให้ท่านอองอดทนเอาไว้ก่
02:03อน อย่าได้แสดงอาการ
02:05อืม ค่าเขาใจดี
02:09ขอพระสนม กลับไปพักผ่อนสั
02:12กก่อน
02:13ค่าจะส่งคนคอยคุ้มครองให้ดี
02:16ส่วนตัวค่า จะขอปรึกษาห
02:19ารือกับท่านอองต่ออีกสักน
02:22ิดนึง
02:24อืม
02:26ได้ งั้นก็รกกวนท่านทั้งสอง
02:30ด้วย
02:30อืม
02:42อืม
03:15อืม
03:21ท่านพรุงโสท่านนี้ก็เห็นแล
03:22้วคุณตายิ่งนัก
03:24ไม่สร้างว่าเป็นยาต
03:25จากจวนไหนอย่างงั้นเหรอ
03:28อ๋อ
03:31ไม่สร้างว่าท่านกลงๆเป็น
03:34ข้ากกว่าให้
03:35เป็นพ่อบ้านติดตามองค์ไทย
03:37เหาอย่างไรล่ะ
03:38อ๋อ ที่แทบกว่ากลงๆ
03:41อืม
03:41หูหยินไม่เคยเข้าเมืองเลย
03:42คิปประท่านคงจะจำคนผิดแล้ว
03:44ละ
03:45อ๋อ
03:47ยังงั้นเหรอ
03:49ตอนนี้หูหยินต้องการจะพักผ
03:50่อนอยู่นานคงไม่ได้
03:52ขอท่านกลงๆอภัยด้วย
03:54อ๋อ
03:55ได้สิได้สิ
03:56อ่ะ งั้นเชิญท่านทั้งสอง
04:11อ๋อ
04:17พวกเขาเป็นคนมาจากจวนไหน
04:19จังเมืองค้ายฟงครับ
04:21แล้วหูหยินคนนั้นแหละ
04:23เขาบอกว่าเป็นยาตตามเงินของ
04:24ใต้เท้าเปล่า
04:38อ๋อ
04:45นี่ปัญญาผ่อนคลายเหรอ
04:47พระเย็กอ่ะ
04:48ถ้าอ๋อแปดสม่อไปกับข้า
04:50ด้อยมาใช้เพียงสามสี่หยุดก็
04:53คงจะบันทมสบายขึ้นพระเย็ก
04:54อ่ะ
04:56มันได้ผลดีขนาดนั้นใช่เหร
04:58อ
04:59เมื่อเช้ากระหม่อให้คนใช้ไปสองหย
05:01ุดเพิ่งจะตื่นว่าสักครู่นี้
05:03เอง
05:04ลองมาแล้ว
05:05อืม ก็ดี
05:06เชิญเวยเนี่ย
05:28กับหาย
05:29อืม กระหม่อมสมควรตาย
05:32อืม มีอะไรเหลือ ทำไมถึงใจรอยน
05:34ักล่ะ
05:35อืม คือไทยเหา กระหม่อมตำล
05:37ังนึกถึงคน คนหนึ่งขึ้นมา
05:41เป็นใครก่อนละ
05:43เมื่อเช้าที่กระหม่อม ไปที่จนว
05:45ลองห์แปดไปขอหน่านั้นก็ได้พ
05:47บกับผู้หญินฉลาผู้นหนึ่ง
05:50อ๋อ
05:52น่าเป็นคนที่เจ้ารู้จักเลย
05:54ไม่ได้ กรบหมอมรู้สึกว่าน่า
05:55ตาของหน้านนั้น ครับ...ครับ...ครา
05:58....กับ เอา...
06:01ครัทกรับใครล่ะ
06:05ครับ...
06:07ครับ...
06:09อย่าผู้จาอ้ำอึ้งได้ไหม
06:12น่างเหมือนใครกันล่ะ
06:14มืด recurrence
06:16ก็ดูครับ พระสนมหลีในวางเย
06:19็นได้ยังกับ
06:20พระสนม
06:21เอ้ออออ..
06:22ครามท์มท์มท์มท์มท์มท์
06:24มท์มท์ Имяน polls ,
06:51เตียค่ะ
06:57ข้าพึ่ง...
06:59ข้าพึ่งจะฝันถึงนาง
07:03เจ้าก็ไปเจอนาง
07:04หรือว่านางจะกลับมาหาค่าจ
07:09ริงๆ
07:11ไทยหา...
07:13พระสนมหลีเสียชีวิตไปแล้ว
07:14ทั้ง 20 ปีก่อน
07:17กรมอมยังเห็นตรสบกับตา
07:18ตัวเองไม่ผิดพลาดเนี่ยๆ
07:20แม่จะดูใครกัน
07:21แต่ก็ต้องเป็นคนละคนกันแน่
07:24เบื่ımız
07:26คนพูดนันเป็นยาติของใคร
07:29และปล่คตำหนักนάνชิงทำiler
07:31ทุน พระสนม กรมอมสือต้วย all
07:34นางเป็นยาติตลางเหมือนของท่
07:35านเปล่า
07:36บางค์ระวะท่านอองแป็เตียกอ
07:38่ะ
07:42ยาติของเปล่าเจิงงั้นเหรอ
07:45เบาเจิงแยกส่วนตัวส่วนร
07:47วม
07:48ไม่เคยได้ยินเลยว่าเอาญาติมา
07:49เมืองหลวง
07:51ต่อให้มีจริง
07:54ทำไมถึงจะต้องไปเยี่ยมท่านอองแ
07:55ปดที่ตำหนักด้วยล่ะ
07:58เออ...คือ...
08:00ก็จะบอมเองก็ไม่สร้ำแน่ฉ
08:02ัน
08:03นั้นก็ไปสื่บมาสิ
08:06จะสื่บให้รู้ที่มาของด้าน
08:08แล้วก็สิ่งที่เบาเจิงมาทำในช
08:10่วงนี้
08:12ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ
08:13่จะปีสื่บให้ละเอียด
08:15เข้าใจไหม?
08:16เบียค่ะ กระหมอบรับบัญชา
08:25แต่ข้าว...วันนี้ถ้าหนองแปดท
08:27ราบเรื่อง
08:27สุขภาพพระสนมกดนี้ขึ้น
08:30คงจะหายในเร็วๆนี้และขอรับ
08:32โอกาสพริกษดีของแต่ท้าวก็
08:34จะเพิ่มขึ้นขอรับ
08:36ถูกต้อง อองแปดมีฐานพิเศษ
08:40ฟาบาทย่อมเชื่อแต่ง่ายกว่
08:42านัก
08:44รอเทินหลินมาถึงและตัวสอ
08:46บข้อปรีกย้อย
08:47คงลงมือดำเนินการ
08:50ขอพระสนมโปรดอดทนอีกสั
08:53กหน่อย
08:55หวังว่าคงจะไม่เกิดเรื่องที่
08:56ข้าดไม่ถึงนะ
08:58อ๋อ...
09:01พระสนมเรื่องนี้ก็เป็นความรั
09:04บตลอด
09:05ข้าน้อยเชื่อว่าคงจะไม่เกิดเร
09:07ื่องอะไรหรอกพระยะเขา
09:09ไม่...ข้าวว่าเรื่องนี้คงไม่ร
09:12าบเรื่องอย่างนั้นหรอก
09:15ยายพระสนมจึงกล่าวเช่นนี้
09:20เมื่อกลางวันตอนได้ข้าออกจากจ
09:21วร
09:22ได้พบกับคนผู้หนึ่ง
09:24หา...ไม่สาบว่าคนผู้นั้นเป็น
09:27ใคร
09:28กลัวหาย
09:31วันนี้กลัวหายได้รับบัญชา
09:33แต่เอายาที่จวนอ้องแปดนี้
09:37หรือว่าบักเอินพบเจอกันต
09:38อนนั้น
09:39ถูกต้อง
09:41ดำซ้ำเขาจะมาขวางท่างค่าด้
09:43วย
09:44หรือว่าเขาจำพระสนมได้
09:50เหตุการลูกเลยมานาน
09:51รูปโชมขบพระสนมคงจะ...
09:53แตกตางจากวันๆ
09:55คงไม่น่าจะจำได้หรอกพยากับ
09:58ถึงแม้ว่าเขาจะจำไม่ได้ทั
10:00นที
10:00แต่เขาคงจะสงสัย
10:03ไม่งั้นคงไม่ขวางทางไว้
10:06แล้ว...แล้วเกิดอะไรขึ้น?
10:08หวังเฉามาหั่นได้บอกปัดไปแล้
10:10ว
10:10ค่าจึงหลุดมาได้
10:16แต่ถ้า...ถึงแม้กูหัยอาจ
10:19จะสงสัย
10:20แต่ก็ไม่น่าจะทำอะไร
10:22แล้วตอนนี้ไม่น่าจะรู้อะไรด้วยคร
10:25ับ
10:26ถึงจะอย่างนั้นก็ต้องป้องกั
10:29นไว้
10:31พระสนมวางประไทย
10:33ค่าจะวางแผนให้รัฐกุม
10:35ไม่พระองค์ต้องพบกับผู้คน
10:38แล้วค่อยดูความปลี่ยนแปลง
10:41ค่าเข้าใจดี
10:45ตอนนี้ได้จะหวังว่าเฉินลิ้
10:47นจะมาถึงโดยไหว
10:49จะได้ไม่เกินเรื่องแสกซ้อน
11:16กูหลีหวังพวกเข้า
11:22เย็นoniaกboard
11:22กูหันเย็นหน้านเย็น
11:26ยุดลบทำไมจะละ
11:27มีอะไร
11:29เดี๋ยว เดี๋ยวออกมา
11:40พวกจะเป็นใคร จะมาหาเรื่องเรา
11:45พวกท่านของจะเป็นองค์ขลักท่
11:46านเปล่า จางหลงจังหู
11:50ท่านเธอค่ะ เป็นยอดคนจากที่ใ
11:53น
11:53มีสิ่งได้ชิ้นนะ
11:57ห้าหนูก่อนเสี่ยนคง จะรับอั
11:59ญชาใต้ท้าเปล่ามา
12:00เพื่อร่วมขมวลของท่านกับส
12:02ู่เมืองหลวง
12:19นี่เป็นจดหมาจากท่านกงสุด ข
12:22อท่านตรวจสอบด้วย
12:23ท่านเธอค่ะ
12:38ท่านเธอค่ะ
12:40ท่านเธอค่ะ
12:54ให้ได้เป้าเจิงถึงพากกลับมา
12:55พักที่เมืองหลวงนี้
12:57เอ่อ
12:58ทำไมไม่ส่งกลับไปที่หลิวเจอ
13:00คือ
13:01หูหินท่านเธอตาบอดทั้งสอง
13:03ข้าง
13:03ท่านกงสุดกำลังทำการรักษ
13:05าให้กำนางอยู่
13:07เอ่อ
13:09ได้เท้าเป้ากลับเมืองหลวงมี
13:12จอมยุทยอยมาที่จวน
13:13จากนั้นก็จากไปกันหมดเลย
13:18เป้าเจิงสืบสวนคดี
13:19ยอมต้องติดต่อกับเช้ายุท
13:21ภาพอยู่บ้าง
13:23เรื่องนี้เป็นจะเปลดตรงไหน
13:27กันน้อยได้สือบสารมาวะ
13:28จังหลวงเจ้าหูอการักของท่
13:30านเปลา
13:30ได้ออกจากเมืองหลวงไปแล้ว
13:32ไม่เชางขนPR loหา Louis
13:35จาก Ozzy
13:36เปลกน้อยจะบ prescription
13:37เปล่ีเปลี่ยียนертвะ
13:42ตัวไม่เมืองด้วย
13:46เคยมีพ่อบ้านเมืองหลวงและ种
13:49ฟัง
13:49แต่เธาเปล้าน่าเคยไปถาม
13:51ที่อยู่ของเชินลี่น ด้วยพิโรต
13:54เฉินหลินเหรอ
13:57เขาถามเรื่องเฉินหลินทำไม
13:59ทูนพระสนมหลังจากเฉินหลิ
14:01นเกษียรแล้ว
14:02ก็ไม่มีขาวขาวเขาเข้าอีก
14:03เลย
14:04แต่ถ้าเปล่ากับเฉินสนิทกั
14:06นว่า
14:06คาดว่าคงจะอยากไปเยี่ยมเยียน
14:09กัน
14:13ไม่
14:14เขาไม่ได้เรียบง่ายอย่างนั้นเห
14:15รอ
14:17ทำไมเปล่าเจิงท่านได้ถามเรื่องข
14:19องเฉินหลินตอนนี้ด้วยล่ะ
14:21เออ...กระหม่อมเองก็ไม่ค่อยทร
14:25าห์พยายักรา
14:25กลัวหาย
14:46เออ...พยายักรา
14:52ถ่ายทอดคำสั่งของค่า
14:54เบิกตัวหูยินนั้นเข้าวัง
14:56ค่าอยากจะพอปนางสักหน่อย
14:57เดี๋ยวค่ะ
15:06ฮะ?
15:07ไทยเฮ้าจะเบิกตัวญาติค่า
15:09เข้าวังเหรอ?
15:11ถูกต้องเหรอ
15:14เออ...
15:16ค่าน้อยขอบักอาจถามนิดหนึ
15:18่ง
15:19ไทยเฮ้า...
15:20สาบเรื่องเข้าพูดหยินได้ยั
15:22งไง
15:23ใต้เท้าเป้านะ
15:25พายาติประจวนใครฟง
15:26มีใครบ้างที่ไม่รู้
15:29เขาว่า...
15:30ท่านกงสุนก็ถามเกิดความจำ
15:32เป็นไปแล้วหละมัง
15:38อย่าดของค่าเป็นแค่สตรีช
15:40นบท
15:41ไม่สาพิธีรีจอกในหวังหล
15:43วง
15:44เกรงว่าจะทำสิ่งใดผิดราช
15:47รบควรพอบ่านกลัว
15:49ทูนไทยเฮ้าให้ยกเลิกคำสั่
15:51ง
15:52เรียกตัวนางสะเท่ม
15:54อืม...
15:56ได้เท้าเป้าเก่าเช่นนี้ก็ไม่ถ
15:58ูกต้อง
15:59ไทยเฮ้าเรียกพบถือว่าเป็
16:00นเกรษยังใหญ่หลวง
16:02อีกอย่าง...
16:04เป็นพระสวนี...
16:05ค่ะคงจะไม่กลาดกลามทูนให้
16:08หละ
16:09คือ...
16:14พระบ่านกลัว...
16:16หูหยินดูกตาบอดอยู่
16:18ข้าน้อยกำลังจะทำการรักษา
16:20ให้เข้าวังตอนนี้
16:22เกรงว่าอาจจะไม่สะดวก
16:26งั้นก็ไม่เป็นไร
16:28ข้าจะรออยู่ดี
16:29และจะน้ำพาพวกเจ้าข่าวังไป
16:31ด้วย
16:32อีกอย่างนึง...
16:33ในวังมีพวกเราดูแล
16:35แต่เท้าเปล่าวางใจได้
16:38เขาพูดขนาดนี้แล้ว
16:39หากว่าแต่เท้าเปล่า
16:41ยังไม่รับปาก
16:41ก็คงจะเป็นการที่ไม่ขอรบ
16:44ต่อ Thai House แล้วหละมัง
16:48รับสั่ง Thai House
16:50ไม่เขารบจะได้อย่างนี้
16:53ขอกลัวกลงๆ
16:54โปรดรอสักรูป
16:56ขอให้ค่า
16:57และไปบอกนาง
16:58เกี่ยวกับพิธีรีตรองในวัง
17:00สะก่อน
17:01ค่อยติดตามกลัวกลงๆ
17:03ก็คงเข้าเฝ้า
17:04งั้นก็
17:07รบกว่าแต่เท้าเปล่าด้วย
17:13นึกไม่ถึงว่า
17:14ผู้เขาสงสัยพระสนมจริงๆ
17:18แต่เท้า
17:19แล้วจะปฏิเศษไม่ได้เลยเหรอ
17:23เป็นพระสวรณี
17:24ใครจะกล้าขัดบัง
17:27เมื่อไทยเฮ้าเจอจงจะพบพระสน
17:29ม
17:30ก็คงต้องพบให้ได้
17:33คงจะเรียงใหม่พ้นแน่แน่
17:36แต่เมื่อพระสนมเข้าสู่วัง
17:40ไทยเฮ้าก็จะคุมความเป็นความ
17:42ตายเอาไว้
17:43อาจเป็นอันตรายได้ตลด
17:46헤๊ grin
17:48ข้าเองเป็นขุนหนั่งนอก
17:50หากไม่มีรับสัง
17:51จะเข้าหวังโดยพระการไม่ได้
17:53แม้อยากเสียงตาคุ้มครอง
17:56เข้าหวังไม่ได้
17:57และจะทำทำยังไง
17:58ต้นเท้าเข้าหวังอังไม่ได้
18:07แต่ว่า erreichenเจียวเข้าได้
18:09cellular
18:09อัน
18:11เออ ...
18:14จริงด้วย
18:16องครักhis ดูอีกอีก chceคิดถึง
18:19องครัก หล่วงค collection b
18:20อีกรับoodการบู้พวกนาภทริว
18:22امได้
18:24ทั้งเข้าขึ้นดี ดูอีก
18:25วางหล่วงได้ตามจัยชอบ
18:27หากองครักรักถึงตามพระสนมน
18:28ิเก่าเข้าหล่างไป
18:30ใครก็ ทำอะไรไม่ได้
18:34ก็จริงอยู่
18:36โมพรักหล่วงข่อทรับ
18:40รบกวนเจ้า ติดการพระส Izix เค้
18:42าหวังด้วย
18:44เข้าหวังแล้ว ความปลอดภัย
18:46ของพระส forecasts ต้องฟากเอาไว้ที่เจ้
18:48า
18:48حาน้อยจะคุ้มครองพระส vir Salv convinor is
18:52the G prince
18:52我是 establish 的 ขอให้ท่าเท้าปลดหวัง
18:53ฉัน
18:54comple
18:55นี่ ....
18:56อย่างนี้ก็ต้องขอให้альнойพระส อหน
18:58mesures
18:59คffee สงปใจเข้าหวัง
19:01การับ Ella's mind
19:01รับมืออย่างรอบครอบ
19:03หาไม่แล้ว
19:03อาจเกิดผลร้ายต่ำ
19:05นางต้องการพบค่าเหรอ
19:15กลัวหายรับบัญชาม
19:17ตอนนี้กำนังรออยู่ที่ห่องถู
19:19งแล้ว
19:23ในที่สุดนางก็มาจังได้
19:26พวกท่านว่า ค่าควรจะไปดีไหม
19:33หากพระสนมไม่ไป คงจะทำให้พวกเขาย
19:36ิ่งสงสัยมากขึ้น
19:40ถ้าเช็นนั้น ค่าก็ควรจะไปพบน
19:43าง
19:46พระยะค่ะ
19:48แต่ว่า ตามความเห็นของค่าน้อย
19:52แม้ไทยหาวมีรับสั่งให้เข
19:54้าเฝ้า
19:54แต่ก็ไม่แน่ว่าจะรู้ฐานะของ
19:56พระสนม
19:57ขอให้พระสนม จงพยายามปิดบั
19:59งเอาไว้ด้วย
20:01อืม
20:02ท่านเป้า
20:04ไม่พบกันมา 20 ปี
20:06นานจะจำค่าได้หรือไม่
20:12เออ...
20:14กล้ำอมม ไม่กล้าขาดเดา
20:17ค่าเข้าใจดี
20:1920 ปีเมื่อนเนี่ย
20:20ตัวค่าเองก็อยู่แต่ในชนบท
20:23หากไม่ได้พบพ่านเป่า
20:24ค่าก็เป็นแค่หญิงตาบอด
20:27นานคงจำค่าไม่ได้หรอก
20:30ทรงลำบากยิ่งแล้ว
20:32คงไม่เท่าไรหรอก
20:34หากคิดแต่พริกขดี
20:35ก็ต้องทนอีกหน่อย
20:37ค่าจะไปได้เลยไหม
20:40จันเจ้าจะไปกับพระสนม
20:42ขอส่งวามพระทย์เธอ
20:44หากมีความكowskimit
20:45จันเจ้าเจอชีวิตเขาปกป้อง
20:49จันเจ้าเข้าวางลังได้เหรอ
20:51รอสน clauses
20:52รับนalid
20:55ไม่regular.ม Fab.
20:57เร tinhaบ่างกล้า
20:58ทุกษฐานที่
20:59ถ้าหาก
21:01ใครคิดจะทำการใด
21:03เพลงว่า
21:03ต้องคิดหนักเช็นกัน
21:06ดี
21:07มีองคารักจันไปด้วย ข้าก็วาง
21:10ใจขึ้นเยอะ
21:11ต้องรบกวนองคารักจันแล้วล
21:13่ะ
21:13จัดเจ้ามิกล้า
21:15ใครเขาจงใจจัดฉากคมขวน
21:30หารู้ไม่ว่าหูหญินนั้นตามองไม
21:33่เห็น
21:33ยอบไม่เกิดประโยชน์
21:36ปล่อยนางจัดไปที่ ข้าไม่ใส่
21:38ใจหรอก
21:39อีกสักครู่หรียามพบกัน คง
21:44จะเป็นตรงทางฝ้าตามพิธี
21:46ไม่เป็นไร ในเมื่อมาแล้ว ข้าก็เป
21:49็นแค่ป้าตาบอดคนหนึ่ง
21:51ไทยหาว เสด็จแล้ว
21:56ไทยหาว สักทานที่ ท่านที่
22:00มี
22:07องคระรักหลวงขั้นสี่จันเจ้
22:09า
22:09นำพาย่าแต่เท้าเปล่าเข้าเฝ้
22:11า
22:11ขอส่งพระเจรินพันพันปี
22:15สองคนลุกขึ้นได้
22:16ขอพระไทย
22:31ขอสักพระเจรินพันปี
22:38มาเถอะ
22:39เชิญนั่ง
22:42ขอพระไทย
23:01เพราะบาทกัวเล่าว่า
23:04องค์ RIGHTจัниц ขอติดตามรู่ท่านเป
23:06ล่ามา είναιอย่างนั้น
23:08ทุรไทยเขา
23:10หูยินตาบาดทั้งสอมข้า
23:11ยังไม่สาบพิทธิรีตอ
23:13ได้เท้าเปล่าสั่งให้จันเจ้า
23:15มาเป็นเพื่อน
23:16เพื่อป้องกันแวงว่าจะเสียก
23:17ริย
23:21ทำให้ได้เท้าเปล่าห่วงมากไปแล
23:23้วนะ
23:24นี้บ่าค่ะเป็นผู้เบิειกตัว
23:25นางมา
23:26ยังไม่ถือสาเรื่องเสียกิรย
23:28ามารถยาส ครับรัฐทัยเธอ
23:37องคระรักจันเขาไม่ต้องอยู่ฟั
23:39งพวกเราคุยกันหรอกนะ
23:41การพูดใจในหมุสตรี อองคระร
23:44ักจันอาจไม่เหมาะจะรับฟัง
23:46แต่ท้าเปล่ามีคำสั่งว่า ค
23:49่าน้อยจะต้องไม่อยู่หางจากหูหญ
23:50ิน
23:51ดังนั้น...
23:52ไม่จำเป็นรอก
23:55ได้ว่า ของค่าจะ เกินเรื่องอะไร กั
23:56บนาง ได้ ยังกันเถอะ
24:01งั้น เอาอย่างนี้
24:05หาก คุยิน ทนี้ เป็น อะไร ไป
24:09อองค รัก จัน มาเอา เรื่อง กับ ค่
24:10า ได้ เลย
24:12ตก ลง ไหม
24:14จัด เจ้า มิค personnel
24:17ค่า ไม่ เพียง ให้ อองค รัก จัน
24:18ออกไป
24:20ใน ทิน น่อง จาก พ่อ บ้าน กลัว
24:21ที่ คอย รับ ใช้ หนัง
24:22ห้ามใครอยู่ทั้งสิ้น
24:24ออกไปให้บน
24:26ให้เธอค่ะ
24:34องค์รักจัน เจ้าออกไปเธอ
24:36ในเมื่อไทยเหาไม่กลัวค่าเส
24:39ียมรยาต
24:40เจ้าอยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์
24:42ออกไปเดินเล่นข้างดอกสักพัก
24:44หนึ่งเธอนะ
24:45หัวหยิน
24:46ไทยเหาก็บอกแล้วนี่
24:48ว่าหากค่าเป็นอะไรขึ้นมา
24:50ไทยเหาจะรับผิดชอบเอง
24:52จะวางใจทะkas
24:53แต่เธาเป Dasłam ไม่จำ pit หนิเจ้าล็บ
24:56อ๋..
24:57ไม่งั้น
24:58เจ้าก็รออยู่ด้านหน้า
25:00หากรู้สึกว่าผิดปกติ
25:02ก็ค่อยเข้ามาตอนนั้น
25:03ก็ได้ในมา
25:07หัวหยิน กล่าวได้ถูกต้อง
25:08แล้ว
25:09อองค์รักจัน pity จะมีอะไรจะพูดอ
25:11ีกไหม
25:12จันเจามิตา
25:14เมื่อเป็นเช่นนี้
25:16จนเจ้าจะรอรับใช้ด้านหน้า ถ
25:18้าหูหยินต้องการจะใช้ก็เรี
25:20ยกได้ตลอด
25:22องค์รักจัน รีบไปเถอะ ค่าอยาก
25:25จะฟังพระสวดีของไทยเหาแล้ว
25:29จนเจ้าขอตัวพระยะครับ
26:00หรอ ไทยเขาเรียกตัวหูหยิ
26:03นเข้าวางไปแล้วเหรอ
26:05ถูกต้อง ข้าพยายามหาข้ออ้
26:08างปฏิเศษ แต่กลัวให้รับพระส
26:10วนีมารับตัว
26:12จึงได้ยอมมอบหูหยินให้ไ
26:14ทย
26:16นี่ไม่เท่ากับเอาเนื้อก็ปากเส
26:18ือเหรอเนี่ย
26:20หากยืนยันไม่ไป ไม่เพียงจะทำให
26:23้ไทยเหายิ่งสงสัย
26:24ยังมีความผิดฐานขัดพระบั
26:26ญชา
26:26เมื่อช่างดูแล้ว จึงต้องเลือก
26:29ให้หูหยินเสียงเข้าวาง
26:31และเพื่อป่องกัน ข้าจิงส่ง
26:33องค์รักจันไปอารักขาด้วย
26:36อ๋อ... มีองค์รักจันไปด้วย
26:43เชื่อว่าผมไม่มีใครกล้าทำอะไรเห
26:45รอ
26:47แต่ข้าก็ยังเป็นห่วงอยู่
26:50จึงได้มาขอให้ท่านอองหาข้อ
26:52อ่าง เข้าวางเข้าเฝ้า
26:55ถ้าโอกาสไปตำหนักเหลือนโซ่
26:57เพื่อดูไว้หรู้ชัด
27:02ท่านเป๋าพูดถูกแล้ว ถ้าว่
27:04าข้าเข้าหวังเองมันจะดูเห
27:06มาะสงกว่า
27:07ท่านรีบกลับชวนไปเธอ แล้วร
27:10อฟังข่าวข้าทีนั้น
27:12ขอประท่านออง
27:44ชนะ เข้าอืม Pearl
27:44คุกี้ Rock
27:44โอส คุย เบ้า วันโดนหากเบ้า
27:48ก๋ SHAW
27:48ใช้แส้เดียวกันกับห้องเต้า
27:52นับว่uellมีวัสนานัก
27:55ไม่ได้시
27:56กลับถูกท่านเว้า แส้เจ้าเป
27:58็นแส้ใหญ่ของแผ่นดิ KN dans
28:00ง่อมทั้นจึงได้รับบายบุญ
28:03สมคุยเบ้าพกลดับสนุกใบ
28:05เธอ
28:05โซ아� impost
28:10หรือว่าในสายลม
28:15บ่อมชั้นเป็นยาติห่างห่าง
28:17ของไต้เท้าเป้า
28:19ถ้านับฐานะน่าจะเป็นรุ่นน้
28:21าของไต้เท้าเป้า
28:22มีคำกล่าวไว้ว่า
28:24ยาติห่างกลายสามพันลี
28:26บ่อมชั้นกับท่านเป้า
28:28จึงยังไม่เคยพบกันเลย
28:30อ๋อ
28:32และมาเจอกันได้ยังไงล่ะ
28:34ไต้เท้าเป้าไปรับร้องทุกท
28:38ี่วัด
28:39บ้มชั้นมีลูกไม่ได้ความคนหน
28:41ึ่ง
28:42ไม่เพียงแสงแต่ไม่เลี้ยงดูแ
28:44ม่
28:44ซ้ำยังไม่รู้หายหัวไปไหน
28:47บ้มชั้นโกรดเขา ถึงได้ฟองก
28:49ับท่านเป้า
28:50بدละรู้ไหมว่า เพราะถามผ่านเต
28:53viel
28:53กล่าวนี่ก็เลยโชคดี
28:56ไม่เพียงกลินไทยพัก
28:58ซ้ำยังทุกมาเหมืองหลวง
28:59เพื่อท่านโกพร้อม속 ghosts
29:04แล้วดวงจริงต่อของังแน่
29:05เป็น ฮ่าย บอดมาสิบกับปีแล้
29:10ว หม่อมชั้น ไร้วาสนา ถ้ามีโ
29:14อกาสได้เห็นเมืองหลวงก็คงจะ
29:16ดีไม่น้อย เสร็จได้ที่ไม่เห็น
29:20อะไรเลย
29:35นั่นใครเหรอ
29:36ท่าน ท่าน ท่านมองเห็นเหรอเนี่
29:39ย
29:39อ๋อ ที่แท้ท่านกลัวกลงๆ ค
29:44่าจะเห็นได้ยังไงละ
29:46เพียงแต่ข้าตาบอดมานาน หูก
29:48็เลยวัยเป็นพิเศษ ข้าได้ยิน
29:50เสียงคนเข้ามาใกล้
29:56คือ ข้าน่ะ จะยกน้ำชาให้หู
29:59หยินต่ะ
30:01ข้าคงรับไม่ไหวหรอก
30:07ได้ยินว่ากลัวกลงๆ เป็นพ่
30:09อบ้านวางหลัง คงจะเป็นคุณน
30:12างใหญ่
30:13ใหญ่แก่อย่างค่าจะรับน้ำช
30:15าจากกลัวกลงๆได้ยังไงกั
30:16น
30:17ไม่กล้า ไม่กล้ายิ่งนะ
30:21อ๋อ หูหยินเป็นแขกพิเศษข
30:24องไทยเหา และค่าก็เป็นท่านรั
30:26บช้ายข้างกายของไทยเหา
30:28รับช้ายท่านมันก็เป็นหน้า
30:31ที่ของค่าอยู่แล้ว
30:34พ unglaubต้องขอบคุณบรรมีไทยห
30:36่า
30:36หรอร หหร่もป joint หร่กมา
31:03เมื่อ 20 ปี ก่อนมาก
31:07งั้น แล้วเพคะ
31:09โอ้اه
31:11หมอมชั้นเข้าใจแล้ว
31:13กลัวกลงๆก็บอกว่า คุณหน้
31:15าหมอมชั้น
31:16ที่แท้หมอมชั้นดิ้วคล้ายพ
31:17ี่น้องของไทยห imprisoned
31:19ไม่น่าไทยห์ถึงได้เบิกตั
31:21วหมอมชั้นเข้าวัง
31:23แล้วพี่น้องของไทยห์โครนั้น
31:25ไปไหนเสร็nośćแล้วเพคะ
31:30นางได้ตายไปแล้วเมื่อ 20 ปีก่อน
31:35แต่ข้ามักจะคิดว่านางยังไม่
31:38ตาย
31:41ก็แสดงว่าไทยเฮ้าทรงผู
31:43กพันกับพี่น้องคนนั้นมากสิ
31:45นะ
31:45ถูกต้อง
31:47ข้ากับนางรักกันเหมือนดัง
31:48พี่น้อง
31:51เจ้ารู้ได้ยังไงล่ะ
31:52ง่ายนิดเดียวไปคะ
31:57คนตายไปแล้วตั้ง 20 ปี
31:59ไทยเฮ้าทรงขิดว่านางไม่ตาย
32:01ส้ำยังคิดว่านางจะประกดตั
32:03วอยู่เสมอเสมอ
32:05ไทยเฮ้ากับพี่น้องไม่เพียงแต
32:09่รักกันมาก
32:10แปลว่าก็
32:11ไทยเฮ้านะ
32:13ช่างเป็นคนที่มีข้างพอเลย
32:15จนบัดضิก็ยังไม่ทรงเลื้
32:17อนนาง
32:21จะเป็นพี่น้องไทยเฮ้า
32:22fragile บ้าน Bunny .
32:27มีรูปโชมคล้ายนางเป็นวาส
32:29นาแต่ป้างก่อน
32:31สามารถให้ไทยเขาเห็นน่าหม่อ
32:33ฉันแล้ว
32:34ส่วงคิดถึงพี่น้องที่จากไป
32:36ได้
32:37สำหรับหม่อฉันนับเป็นพระค
32:39ุณอันล้นพลแล้วเถค่ะ
32:43เจ้าพูดด่อยถูกต้อง
32:45เจ้าทำให้แค่รอถึงทุกของก
32:47ารคิดถึงได้
32:55ขอบพระไทย
32:56ขอบพระไทย
33:18ของราศก็กลับทำตามคันลองท
33:21ี่ดี
33:22รักสารหน้าที่ไม่ทำให้ผิดหว
33:25ังจริงๆ
33:27นักพระวัง เส 5000 พ่อสังสอนเข้
33:29าใวอย่างเยี่ยว
33:30ค่าถึงไม่ล้าที่จะเกียดคร้
33:32อน
33:33เพียงแต่เส 115 พ่อไม่ค่อยเข้ามา
33:35วัง
33:36ลูกจึงไม่มีโอกาสได้กระตั
33:37นยู
33:38ดูแลทุกเช้าเหย็นได้
33:42พวกเราแม้จะเป็นพ่อลูกกัน
33:44แต่ตามคันลองของราชจะสำนัก
33:46วันนี้เป็นกระสัตว์ขุ้นหนั
33:48ก
33:49หากว่าพ่อเข้าวังบ่อย ๆ แล้
33:51วคงจะไม่เหมาะนัก
33:54ให้เป็นไปแบบนี้เธอนะ
33:58ขอเพียนแต่ทรงปลอดภัยดี
34:00เท่านี้พ่อก็วางใจ
34:02เมื่อเสด็จพ่อไม่ยอมเข้าวั
34:04ง
34:04งั้นก็ให้ลูกไปเยี่ยมที่จวร
34:06เธอ
34:06จะได้ขอคำชิ้นนะจากพระองค์ด
34:08้วย
34:16噗...
34:16ฉัน 한국รวปดลงรุง
34:17ทำไมไม่ทราบว่าแสเว่าเป็นย
34:18ังไงบ้าง
34:19กรอนุกยังก่อน naszychแค่อน who alsoums
34:20บอกว่า Alterum
34:22utyum
34:22ไม่ทราบว่าไทย asshole δενmaile
34:26vagมัดก่อน เขาก็ทร demont essentially
34:29ลูกจับได้��วิ่มเชทพ่อ
34:32มิยาที่ช่วยให้ลูกหนับสบาย
34:34ดังนั้น
34:35หยุดให้ร Leh tiro
34:36ไป learner
34:38หากเป็นการรบกวล
34:39ก็ขอส่งอภัยด้วย
34:42ไม่รบกวลหรอก
34:46คือ
34:47แต่ว่า
34:49การที่ส put out ปรณไปไทหา
34:51ชางหน้ายกักอย่างยิ่งหลัก
34:56ผู้งานว์ให้กำเนิด
34:56เรียงดูต่าง supply的人
34:59ลูกไม่ลืมขุนที่เสด็จพ่อ
35:00ให้กำเนิด
35:02และไม่ลืมคุณที่ไทหา
35:03ส่งเรียงดูลูกมา
35:08เออ สองคิดได้เช่นนี้ นับว่า
35:11ประเสิดนัก
35:15เออ คือ คือแบบ
35:18อ่อ ยาที่ไห่น่ะ แม้ว่าจะ
35:21ได้ผล
35:22แต่ไม่ควรจะเสวยมากไป
35:25เออ ในเมื่อเขาหวังมาแล้ว
35:28ก็ควรจะไปยิ่มไทยห่าสัน
35:29หน่อย
35:30เพื่อจะได้อธิบายให้ฟังด้วย
35:32อืม ลูกเองก็กำลักจับไป
35:35เพื่อถามว่าเสวยแล้วเป็นยัง
35:36ไงบ้าง
35:37แต่เด็กพ่อไปดีกันเลยดีไหม
35:39อ๋อ อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน
35:43เด็กเด็ก
35:45ไปจับนักเหลือโซ
35:48ไปจับค่ะ
35:52ผู้หญินเชินทานของว้าง
35:56ขอบคุณ
36:00ไม่ต้องเกรงใจ
36:02กินสักหน่อยสิ
36:04ค่ะเตรียมให้เจ้าโดยเฉพาะ
36:06เลยนะ
36:07ขอพระไทยเพคะ
36:11เพราะค่ะเชี่ยวว่า
36:14เจ้าต้องชอบกินเน
36:18เอาสิ
36:35ขอโนมเปียดถวนน้ำพื้ง
36:38ใช่ทั้งถั่ว ดอกให้ ผสมกับน้
36:41ำพื้ง
36:43เป็นของที่พี่น้องของค่าคนนั้
36:45น
36:46คิดคนขึ้นมาเอง
36:51อร่อยไหม
36:55อร่อย
37:02อร่อย
37:03อร่อย
37:04อร่อย
37:20น้องพี่
37:21พี่ข้า
37:22มา มากินค่ะ น้องกันท้า
37:24พี่ข้า
37:24มา
37:27น้องก่อนสิ
37:37น้องพี่ ลองชิมดูสิ
37:39เอ๊ะ ขนมแบบใหม่อีกแล้วเหร
37:41อเนี่ย
37:42ถูกต้องแล้ว
37:43ไปขนมที่ข้าคิดคนขึ้นมาเอง
37:45ให้น้องพี่ชิมไปคนแรกเลย
37:48อร่อยไหม
37:58อืม มีกลิ่นดอกไม้อ่อนๆ
38:02มีรสฝาดเล็กน้อย
38:06ไอ้
38:07แต่ว่าเนื้อเปรี้ยออกวาน
38:08อร่อยจึงเลย
38:09ถ้ามันยังไงหละเพคะ
38:12นี่น่ะ เป็นดอกไขยได้เดือนห้
38:14า
38:14จากนั้นก็ใส่ถั่ว
38:16และก็ใส่น้ำพึ่งลงไปด้วย
38:18เมื่อครบเขาเข้ากันแล้ว
38:19ก็เป็นอันเสร็จสิ้น
38:21ของว่าอร่อยเชื่อเนี้ย
38:23- มีชื่อไหมเพคะ?
38:24- มีสิ
38:25ตั้งชื่อตามเครื่องปรุง
38:27ก็คือเอาถวกับน้ำพึงมารว
38:30มกัน
38:31เป็นถวนน้ำพึง
38:32หมายถึงหัวใจที่แสนหวาน
38:37ถวนน้ำพึง
38:38- พี่คิดจะ..
38:41ถว่ายหวงเต้นเสวยเหรอเพคะ?
38:43- เปราะ
38:44แค่ทำให้เราสองพี่น้องกินนะ
38:47ทำไมเพคะ?
39:16พี่ค่ะ
39:25พี่ค่ะ
39:26employer
39:26วั GPA
39:27ดูyez accounts
39:27พี่ค่ะ
39:30งั้น
39:37พิค่ะ
39:45ย้า pleasant
39:46พี่ค่ะ
39:47โด invested
39:47เท่านั้น ไม่แต่ฝ่าบาดก็ไม่เค
39:50ยเสริย
39:52พระค่าเคยรับปากนางเอาไว้
39:55ว่านี้เป็นความรับระว่างเราสอง
39:57พี่น้อง
40:23เจ้า...เจ้าร้องไห้ทำไม
40:27อ๋อ...มีได้...มีได้ร้อง
40:35ค่อยเห็นกับตานี้น่ะ จะไปร้อง
40:38ที่ยังไงกัน
40:41คือ...ม่อมฉัน...ไทยเห้ายั
40:46งทรง
40:48คิดถึงพี่น้องเมื่อ 20 ปีก่อน
40:50อยู่
40:52ชั้งหน้าทราบเสริงใจนะ
40:57ม่อมฉันเป็นคนชื่อแย่ ฟัง
40:59เรื่องของคนอื่นยังลองห้ายบ่อย
41:01บ่อย
41:02ต้องขายหน้าตัวหน้าไทยเห้า
41:04แล้ว
41:10หัวหญินเป็นคนใจอ่อนจริง
41:11ๆนะ
41:14ตอนนี้เรื่องเล่าจบไปแล้ว
41:17หัวหญินก็ร้องห้ายแล้ว
41:21ตอนนี้ก็กินขนมสะสิ
41:27ขนมนี้ปกติไทยเห้าไม่ส่ง
41:32ให้ใครกิน
41:33และหอมฉันจะกินได้ยังไงเลย
41:36ไหมคะ
41:37หน้าทราเจ้ากับพี่ด้องของข้
41:39านั้น
41:40หน้าตามเหมือนกันมากยังไงล
41:42่ะ
41:44และจนถึงตอนนี้
41:49ข้าก็อยากคิดว่าเจ้าเป็นหน้
41:51า
41:58น้ำเกิดว่าเธอร์
42:05น้ำเกิดว่าเกิดว่า
42:23จันเจ้าถ้าหวายพระพรฝ่าบ
42:24าท ท่านอองแฟต
42:27ขอพระไทย
42:32เหตุได้ท่านถึงว่าอยู่ที่ตำ
42:33หนักเนิ้นโซแล้ว
42:37จันเจ้าได้ติดตามยากของ ヘ santu
42:38ตามที่ไท่เฮ้าเมิรกตัวเข้า
42:41เฝ้า
42:41และไท่เฮ้าเมิรกตัวหูยิน
42:43เข้าวัง
42:44เป็นไปเที่ยมด้วยแล้ว
42:49ไท่เฮ้าอย่าจะคุยไปการสлวน
42:51ตัว
42:51รับสั่งให้จันเจ้า ออกมารอหน
42:53่าน inspection
42:55ข履รไปกันเธอ
42:57ขอพระไทยฝ่าบาท
43:11พやいさ
43:12ทำไม ไทโษรรงเยียกไปไหมคะ
43:14ข็าอยากมองเจ้า ให้ชัดชัด aconte
43:18แค่ยินแกะตาบอล
43:20มีอันใดหน้าดูล่ะ
43:22ไทโษรรนะพ่อทน๊อว่า หมั่ง
43:23ชั้นเล่นอีกแล้ว
43:26ข็าข็าอยากจะดูให้ชัดๆ ไหนว
43:28่า
43:29เจ้านั้นมีเสร็จาว
43:31หรือว่าเสร็จรี
43:39อ้ сопล know
43:40ลุก Hé fist like your brother
43:40เธkommenจากกรมฝาบาท อองแปด
43:47ลุกขึ้น
43:49ลูกถวายพระพันเศดมา
43:51ขอให้สกายประชวนโดยยครับ
43:54ขอบใจ
43:55ฟ้าบาตเสร็ดมา
43:57ทำไมไม่บอกกันเรื่องหน้า
43:59แล้วเหตุใด
44:00ท่านอองแปดรึงมาด้วย
44:03เศรสพ่อmtต่อไม่ได้ จากลุยม
44:06มาเยี่ยมเย็นพร์เจ้า
44:07อ่อ อืม...นำตั้งแต่ที่ข้ามา
44:11อยู่ตำหนักแล้ว โซพ
44:13ท่านอองแปดเพื่อนมาครั้งแรกสิ
44:14นะ
44:16รออายยิ่งนะ ร้อมมิอาจจะมา
44:19รุบกวนไทยเขาได้
44:21ครั้งนี้ยอมเสียมารยาตแล้ว ข
44:24อให้ไทยเขาท่งให้อาภัยด้
44:26วย
44:26ขอท่านจะพูดจายอย่างนั้นเลย
44:29ถ้าเป็นอนุชาห้องเต้องก่อน
44:31เป็นมีดาของห้องเต้
44:33คนบ้านเดียวกัน
44:34ไม่ต้องมากบรรยาต
44:37ถ้าไม่เยี่ยมเยี่ยนค่า
44:38ข้ามีแต่จะดีใจนะ
44:42ขอพระไทยที่ไทยเขา
44:43ไม่สงตำนิด
44:46และมองเคียงมาเตือนไทยเขาว่า
44:48อย่านั้นแม้จะมีประโยชน์
44:50แต่ก็ไม่ควรเสวยมากไป
44:53หาไม่แล้ว
44:54มันอาจจะกลายเป็นโทษแทน
44:57ท่านอองแปดรอบครอบถึงเพีย
44:59งเนี้ย
45:00ข้าต้องขอบคุณจริงๆ
45:06พวกนี้คือญาติของเธอท้าเป้
45:08าเหรอ
45:12ท่านอาจจะหวสตัวสตัวเธอท
45:34การตรงสำหรับสิทธิMSกับ
45:37ความความการตรงการการอชแบบ
45:42รภา
45:42ถ้าความกลัวสิทธิกับการ
45:47ตรงความกลัว
45:47รับเจออยู่กับสิทธิกับหร
45:50อก
45:50ต Learning สภาพกลัว VERด y with me
45:52ยังตอนสิทธิกับ
45:56ต้องภacher ที่ปล่อย วิศอีกแหล
46:00ะ ที่เห็นไป ช่วยกันต้องรู้้า
46:03ที่บลงค์ฝอยกเธอ อาศมองเธอ
46:12สุขเยอะฟังเฟียว
46:15จากที Lazio ตรงนี้ จะกล้อม สุข
46:17กับ
46:20ตรงนี้มีดี กวง นี้เป็นมัน
46:23คือทะ
46:24สุขทยาว ความเยี่ยวาจัง เพื่
46:28อไม่เยี่ยวาจัง เพื่อให้ าองกล
46:32ับมาเยี่ยวาจังเที่ยวาจัง เห
46:37มือแน่าาว
46:41เจ้า
Comments