- 2 days ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01เรื่องการต่อไปนี้เหมาะสำหรับ
00:03ผู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อันมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรณะยานใน
00:09การรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ีกว่าได้รับคำแนะนำ
00:22เป็นอะไรนอนไม่หลับเหรอ
00:26ฉันเพิ่งประชุมกับฝ่ายปร
00:27ิหารมา 5 ชั่วโมง
00:30คงเหนื่อยหน้าดูเลยสินะ
00:32เธอเคยเหนื่อยมาก ๆ จนตลายเป็นก
00:35ระพี่กระเป๋ากว่าเดิมไหม
00:37อืม เคยสิ
00:47ที่รักรู้จักจักรจักรใน
00:51อเมริกาที่มีวัฐจักร 17 ปี
00:54ไหม
00:56คืออะไรเหรอ
00:58จากกระจัดนานะ
01:00จะซ่อนตัวอยู่ใต้ดินตอนเกิด
01:02มันจะไม่เผล่ะขึ้นมาจากใต้
01:04ดินจนกว่าจะครบ 17 ปี
01:05แต่พอมันขึ้นมาบนดิน
01:07ก็จะมีชีวิตอยู่ได้แค่ไม่ก
01:09ี่สัปดา
01:1117 ปีเหรอ
01:13หลังจากรอใต้ดินมา 17 ปี
01:15ก็จะตายตอนออกมาเหรอ
01:18ใช่แล้ว
01:20พวกมันรอมาทั้งชีวิตเพื่อทำ
01:22ภารกิจให้สำเร็จ
01:24ภารกิจอะไรสำคัญขนาดนั้นล่
01:27ะ
01:28การผสมพันธ์และสืบพันธ์
01:30และเสียสลาดตัวเองให้กับน
01:32ักล่ะ
01:33ตราบใต้ที่มีพวกมันมากพอ
01:35นักล่ะก็จะค่าพวกมันได้ไม
01:36่หมด
01:36ลูกหลานของพวกมันก็จะอยู่รอ
01:38ดต่อไป
01:41ฟังดูยิ่งใหญ่จังเลย
01:45ว่าแต่
01:47ถ้าเราเป็นจากการจัดอายุ 17 ปี
01:50พอขึ้นไปบนดินแล้ว
01:52ภารกิจของเราคืออะไร
01:57ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
02:00หรือว่า
02:02เราจะไม่โผลขึ้นมาเลย
02:04จนกว่าจะตาย
02:11นายคิดอะไรอยู่
02:14นายกับฉันอาศัยอยู่บนพื้
02:16นโลกแล้ว
02:18แล้วเราก็มีเวลาเหลือเฟือที่
02:19จะทำ
02:20สิ่งที่เราต้องการ
02:24ที่รัก
02:26ทำไมเราไม่ไปดูจากการจัดเที่ยมเร
02:28กาตอนนี้เลยล่ะ
02:30ตอนนี้เหรอ
02:32อืม
02:36นายปลีดตัวจากโรงพยาบาล
02:38ได้เหรอ
03:07ฉันทำงานล่วงเวลาทุกวัน
03:14สิคดาสไซคล์
03:17ตอนที่สิบจักกระจัน 17 ปี
03:31สวัสดี
04:03พูดฟังคนราชของมุมแผ่งร
04:04ักคืนนี้มารอแล้วครับ
04:06ฮาโล คุณชื่ออะไรครับ
04:08ฉันเหลีย ๆ ค่ะ ฉัน
04:28ว้าว สวยจังนะ
04:30อ่ะ เธอลืมนี่ไว้วงวันครั
04:33บฟัตร์อีบ
04:34ฉันยังไม่ได้คืนให้เธอเลย
04:39น่ายยังไม่ได้ฟังใช่ไหม
04:40ไม่อยู่แล้ว อาจจะเป็นสภาพบร
04:42ุษนะ
04:44ขอบใจนะ
04:45ขอบใจนะ กดของโรงเรียน ห้าม
04:48เล่นเทพ
04:48เฮ้ย นี่ เปิดเลย
04:50เฮ้ย นี่
04:53มาฟังด้วยกันเธอ
04:54เอาเคินมานะ
04:56ฟังก่อนสิ
04:58ฉันไม่ได้เล่น
04:58ฉันอยู่เกลดก้า
05:01เร็นดับ นันก็ดูรินนะนัช
05:03าสินะ
05:04ลี ๆ คืนนี้ตรียมอะไรมาพูดถึง
05:06คนที่แอบชอบครับ
05:08อ่ะ...
05:09ปิดเทียมวันthest ๆ สิ่ตรได้แล
05:12้ว
05:12ทำไมนันต้องเคินด้วย griffสระนภา
05:14พแน่กับนายเหรอ
05:14ไม่ใช่เร็วของนาย เร็วเร็วได้แล
05:16้ว
05:16อ๋อ ใช่กำลังงานเหรอ
05:42นี่ อย่าเซ็งไปเลยนะ พวกนั้นได้ยิ
05:45นแค่ท่อนแรก
05:49Riviu น่าช้ำหมดเลย ชุกต่อยกัน
05:51เหรอ
05:52เธอไม่รู้อะไร หมอนได้เป็นแผนด้า
05:54ร่วนะ
05:56หนัยโดวน์ทร์หรือเปล่า
05:59ตรพัก Ka Neen เยอะอยู่
06:01แต่เรื่องเล็ก นี่คันที่สองของป
06:03ีแล้ว
06:03ห้า ก่อนหน้านี้นายทำอะไร
06:06เฮ้ย ช่างเธอ สื้วผ่างก็ไม่ห
06:09้ gradient
06:09มา เหช้างเหมือนกัน
06:12ดูเหมือนว่าเทพนี้จะนำโชคร
06:14้ายนะ
06:16คราวก่อนก็ทำให้สิวเช้งเดือด
06:17ร้อน ตอนนี้ก็นาย
06:19เดี๋ยวเดี๋ยวสิ เก็บไว้เธอ
06:24มาเป็นความทรงจำนะ
06:28ฉันเคยคิดว่า ถ้าฉันโทร
06:31ไปที่สถานี้วิทยุ
06:32และได้บอกเขาว่าฉันรู้สึกย
06:34ังไง
06:35ฉันคงมีโอกาส ในความสัมพ
06:38ันนี้
06:40แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ฟัง
06:44และหลังจากที่เขาปฏิเศษฉัน
06:45ในคืนนั้น
06:47ฉันก็ไม่ได้เสียใจเท่าไรเน
06:49ี่ย แป๊บเดียวก็หายแล้ว
06:52ฉันอาจจะเห็นเขาเป็นไอดลก
06:53็ได้
07:05ฮัลโมกเซ็ง
07:07พี่มาเสียแทศ วันนี้ทำอะไรเหลือคะ
07:10ป๊อกกี้
07:115 คนเล่นในวันนี้หลังสแก็จ
07:13จะกลับมาเปิดอีกครั้ง
07:14deve матเล่นสแก็จกันไหมคะ
07:16ส Schön นอนแล้วทอร์สับอีกแล้ว
07:17นะ
07:18ลูกก็หาใครนะ
07:19หลือไม่ได้เล่นพอราร์ 3 นะ
07:23ฮphr развития
07:25ขอโทษครับ รุ่มใช้ทัรสับ
07:27ผมอีกแล้ว
07:28ถ้าบอกว่าพี่มาเฉ業เทฟ
07:29เล่นสแก็จเก่言ไง
07:31วันนี้พ่อต้องทำงานนะ
07:33พระลัวไปเล่นไม่ได้
07:35ฮะโล
07:36ขอโทษครับ ไม่รู้กวลคุณแล้
07:38ว
07:38ไม่เป็นไรคะ
07:40คุณบอกเธอเหรอว่าฉันชื่อเม
07:41oliaเทส
07:42อ่า...ใช่ครับ
07:43หนุ่ไม่ได้ขอให้พ่าห่าไปแ
07:45อกให�ท่านให้
07:45หลือจะให้พี่เมียร์เทสโทษ พ
07:47าไป
07:47ก็เป็นเทสโทษ vost rosarib diciendoได้เพร
07:50าะซะ
07:50นี่นี่
07:52ที่จริงวันนี้ฉันว้างน phải
07:54- ให้ฉันพาป๊อกกี้ไปเที่ยวไหม
07:56คะ?
07:57- ฮะ เอ่อ ไม่รู้ควรคุณหรอคร
07:59ับ?
07:59- ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยากออกไปเดิ
08:02นแล้วอยู่แล้วนะ
08:04- งั้น... งั้นก็ได้ครับ
08:07- เย้!
08:09- ขอบคุณนะครับ เดี๋ยวพวกส่
08:11งโลเคชัดไปให้
08:12- อืม โอเค แล้วเจอกันครับ
08:15- เจอกันครับ
08:15- สาวน้อย
08:20- อืม สดจริงๆนะเรา พอใจรึย
08:25ัง
08:25- อยู่ใกล้พี่ประเทศไว้นะ คอยด
08:36ูให้ดีว่าพี่สาวอยู่ไหน
08:37- อย่าเดินเทละไหลไปคนเดียวนะ
08:39เข้าใจไหม?
08:40- ใช่
08:41- ถ้าคนไม่รู้จักแค่อะไรลูกต
08:43้องพูดว่าอะไร?
08:44- ขอบคุณค่ะ
08:45- ไม่ใช่ ลูกต้องพูดว่า ไม่เป
08:47็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ
08:48- ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ
08:50- ใช่ ทำตัวดีๆนะ
08:52- ค่ะ
08:52- ขอบคุณครับ เว้าข้าหน้าผม
08:55เลียงข้าวนะ
08:56- ไม่เป็นไรค่ะ คุณไปทำงานเธอ
08:58- งั้นพ่อไปแล้วนะ
09:00- บ๊ายบาย
09:02- พี่มาเคยเทศ ดูและเรารอดสเกศเก
09:06ษเก่งนะ
09:06- จริงเหรอ?พี่เล่นไม่เป็นสอน
09:08พี่ได้ไหม?
09:09ไอ้ค่ะ
09:10แบบกัน
09:58พี่มาเกิดแทด เราแรงรอสเกรดเก
10:01่งนะ
10:02จริงเหรอ
10:03พี่เล่นไม่เป็น สอนพี่ได้ไหม
10:05ได้ค่ะ
10:06ไปกัน
10:15สุดท้าย สุดท้าย
10:36สุดท้าย สุดท้าย
11:15สุดท้าย สุดท้าย
11:17นี่ สุดท้าย สุดท้าย
11:36ผมเคยเห็นสีหน้าแบบนี้นะ
11:37ทุกคนที่ดูแลป๊อกกี้ก็วิญญ
11:39าตออกจากร่างแบบนี้แล้ว
11:42ไม่ใช่ค่ะ
11:43ป๊อกกี้แน่วรักรู้ความร่า
11:45เริงดีค่ะ
11:49ทำไมคุณกินเลอะเทอะจังเลยล่ะ
11:52ผมเหรอ
11:56ช่วยไม่ได้นะคุณบ้านบ้านเขากิ
11:58นกับแบบนี้แล้ว
12:01ทำไมถึงไม่เคลือมาทึกเสียงล
12:03่ะ
12:08ของดูต่างหน้าของซูประแมนเ
12:10น่ะ
12:11ไม่รู้ว่าฉันเอามันมาด้วยทำ
12:13ไม
12:18แต่ฉันก็ยังไม่กล้าฟัง
12:26ขอบคุณครับ
12:29งั้นก็ไม่ต้องฟังไม่เห็นตั
12:32กศื้นเลย
12:36จริงสิ ถ้าไม่ถูกกักตัว
12:38ล่ะก็นั่นนี้เป็นไหนมากเหรอ
12:43คุณเคยได้ยินเรื่องจากกระจานม
12:45ีวัฐจากสิบเจ็ดปีไหม
12:47มันคืออะไรอ่ะ
12:51หลังจากที่เขาเสียไป
12:53ฉันก็ลาออกจากงาน
12:57แต่ทุกอย่างในบ้าน
12:59ทำให้ฉันนึกถึงเขา
13:03ฉันรู้สึกหายใจไม่ออก
13:14ตอนนั้นฉันแค่อยากไปจากห้องก
13:17ลง
13:18จะเป็นที่ไหนก็ได้
13:24แต่ไม่รู้ว่าทำไม
13:26ฉันนึกถึงเรื่องที่สามีเคยพู
13:28ด
13:30ในอเมริกามีจากกระจานที่มี
13:32วัฐจากสิบเจ็ดปี
13:35ฉันก็เลยไปอเมริกา
14:07คุณมาดูชักกระจานหรือ
14:10ค่ะ
14:12บาทช่าไปนะ
14:13พวกมันตายหมดแล้ว
14:14ว่าจะกลับมาก็อีกสิบเจ็ด
14:16ปี
14:19แต่อย่างน้อย
14:20พวกมันก็มีเวลาได้เฉิดใช้ใช
14:22่ไหม
14:31เราเคยบอกว่าจะไปด้วยกัน
14:34แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป
14:38เขานี่ไม่เปลี่ยนเลยนะ
14:40ยังชอบแรงเหมือนเดิม
14:43หลังจากที่เขาได้เป็นหมอก็ไม่
14:44ค่อยเรียงพวกมัน
14:46เขาทำงานที่รงพยาบาลตลอดเลย
14:52แล้วคุณอยู่บริกานานแค่ไหน
14:54ประมาณครึ่งปี
14:56แล้วฉันก็กลับมาห้องกลง
15:05ให้ผมฟังเป็นเพื่อดไหม
15:09ถ้าไม่อยากฟังก็ไม่เป็นไรนะ
15:11แต่ถ้าคุณไม่อยากฟังคนเดียว
15:12แล้วก็
15:13เอาซิค่ะ
15:16โอเค
15:17คุณฟังกับฉันนะ
15:29วันนี้มีผู้ชายมาในห้องสุกเฉ
15:30ินเพราะกับหลอดไฟได้ปะ
15:33พวกเราสาบถึงสี่คนทำให้หลอดไ
15:35ฟแตก
15:35แล้วมันออกมาทีละชิ้น
15:38โชคดีที่สุดท้ายเขาก็ไม่เป็
15:40นไร
15:40เขาแค่บอกว่าไม่กรามนิดหน่
15:42อย
15:44แต่เขายมตายที่กวบบอกว่า
15:46ถ้าไม่เอาหลอดไฟใส่ป่า
15:51มีผู้ยิงถือตู่ประมาทีพระเ
15:53นกคันแยกผู้ป่วย
15:55เธอบอกว่าประจิบคอ
15:57ฉันเดินผ่านแล้วจะยินพอตี
15:59ก็เลยถามว่ารู้อยัดdenly่งไง
16:01แล้วเธอบอกว่าปลาเสียงแหบ
16:11ฉันไม่ได้เอาเครื่องมันถึงอ
16:13อกมานานแล้ว
16:16ดูเหมือน Alfred Pure Hell
16:16ไม่ได้ใช้ตั้งแต่ตอนฝึกงาน
16:20หมอหอบบอกว่าช่วงนี้ฉันไม
16:22่ค่อยพูดเลย
16:24ไม่ค่อยยิ้มด้วย
16:26ฉันเปลี่ยนไปมาก
16:29เขาบอกให้ฉันลองอัดเสียง
16:32ตอนคุยกับตัวเองดู
16:36ช่วงนี้ฉันคิดถึงอดีตบ
16:38่อยๆ
16:39โดยเฉพาะตอนที่อยู่ชมรมละคร
16:43ถึงโรคซาจรบาดและไม่เรื่อง
16:44เกิดขึ้นมากไป
16:46แต่พอมองย้อนกลับไป
16:48ประสอบการณ์เหล่านั้นก็คุ้
16:49มค่า
16:52พอเราโตขึ้น
16:54หลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป
16:57สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดตอน
16:58นี้
16:58คือกลัวว่าภรรยาจะไม่มีค
17:02วามสุข
17:04เรื่องอื่นไม่สำคัญเลย
17:07เฮ้ยรัก
17:09ฉันซื้อเข้าเพี่ยงมาแล้วมาก
17:10ินเข้าสิ
17:11โอเค ไปตอนนี้แหละ
17:22ฉันเพิ่มไปสังสันกับเพื่อน
17:24ที่บาหาไล่มา
17:26ตอนแรกเราไปให้เบือ
17:27เราเลยใช้คิดสักแปลกกัน
17:30แต่พอออกไปข้างนอก
17:32พวกเขาก็เริ่มพูดเรื่องเงินกั
17:33น
17:35จะย้ายไปเอกชนได้เมื่อไร
17:37จะคิดค่ารักษาเท่าไรดี
17:41พอได้ยินแบบนั้นฉันก็ว่
17:43าโห
17:44พวกเข้ามาเป็นหมอ
17:46เพื่อเงินกันจริงๆ
17:50เหมือนพอโตขึ้น
17:52ได้เจอคนมากขึ้น
17:54แต่ฉันกลับผ่านวิตภาพแบ
17:55บตอนเด็กๆไม่ได้
17:58พอมาคิดดูแล้ว
18:00มันก็น่าเสียดายนิดหน่อย
18:04หรือเฉพาะหมกเซ็ง
18:07เขาไม่เคยขอให้ใครช่วยเลย
18:10เขาไม่ตลกแต่ก็มาเดียวมัครโ
18:11ฟน
18:13ทำไมตอนนั้นฉันไม่ชวนเข้าสำ
18:15รมละครนะ
18:17บางทีผู้กำกับ
18:19อาจจะแนะนำและช่วยสอนเขาได้
18:23บางที
18:24มันอาจช่วยให้เขาได้ทำสิ่ง
18:26ที่อยากทำ
18:49มันคือเหตุและผล
18:53ผมคิดมาตลอด
18:55ว่าซุปประเมนคือเหตุผลที่
18:56ทำให้ผมได้เจอพวกคุณ
18:58ลองคิดดูสิ
18:59ถ้าคุณไม่ขอซ้อนประเทศเบอร
19:01์ก้า
19:01ผมก็คงไม่ไปรงแรมนั่น
19:04ถ้าพวกกำกับไม่ตรวจสิวิ
19:05อาห์ให้ผมจนผมไปทำงานต่อไม่ได
19:07้
19:07ผมคงไม่ลองทำเดียว
19:09ผมเลยคิดว่า
19:11ต้องมีการชักนำจากที่ไหนสั
19:12กแห่งน่ะ ๆ
19:15คุณเชื่อเรื่องเช่าชะตาไหม
19:18ประมาณนั้น
19:25ที่จริงฉันเห็นสามมีฉันด
19:27้วย
19:28หะ
19:29คุณรู้สึกถึงเขาเหรอ
19:31ฉันไม่ได้รู้สึก
19:33ฉันเห็นเขา
19:37ทุกครั้งที่ดื่ม
19:39ฉันจะเห็นเขา
19:48ฉันเลย
19:50ตั้งตาเราเจอเขาทุกคืน
19:55ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้
19:59ฉันว่าฉันคงอยู่ได้ไม่ถึง
20:02หกเดือนด้วยซ้ำ
20:06แล้วคุณก็คิดว่าเป็นเขาจ
20:09ริงไหม
20:12ฉันก็ไม่รู้
20:16ผมน่ะ
20:17เชื่อเรื่องผีมาตลอดนะ
20:20ถ้าเป็นเขาจริงก็ดีไป
20:24แต่ถ้าไม่ใช่เขา
20:26เป็นแค่จิตนาการของคุณ
20:29ผมก็ไม่คิดว่า
20:32ทำแบบนี้จะช่วยคุณได้
20:36ผมเชื่อในโชคสตา
20:40แต่ไม่ได้หมายความว่า
20:41จะเชื่อว่าคุณเห็นเขาตอนเมาได
20:42้
20:49ชมรุมละครหวี่เล็ก
20:55นายต่อยเขาจริงๆเหรอ
20:56ใช่เขาห่อไปเลย
20:59เธอ 2 คนลองเดินดู
21:03เธอก็เดินด้วย
21:04ต้องดูสึกต 지� reductions ๆ
21:06ที่สูงเท่ากันเลย
21:09parachute
21:12เริ่มกันเถ้า
21:12โอเค
21:14ค่อยๆเดิน
21:17เรียบร้อยแล้ว
21:18เฮิ้ коли
21:18เป็นอะไรอ่ะ
21:20วันนี้วันพูดนะ
21:21ช่วยตั้งจ่ายส้มกวoitได้ไม่
21:23ไม่ใช่มะพนั่นมา
21:24เอ่อฮีibles เพราะนะ ฉันจะแท็งให
21:26้ถูก
21:26เจอเริ่ม เออ ๆ มาแล้วๆ มาจากที่เรา
21:30ซ้าลกกันวันนี้
21:31คือ น้องสาว เรียกกอมพี่สา
21:33วให้เค้าหลับการผ่าตัด
21:34คนที่เป็นน้องสาว
21:35อยากจะออกจากเมืองใต้ดิ้น แต่พ
21:40ี่สาวไม่อยาก
21:40พวกเธอก็เลยเทล้ากัน อืมๆ มาเริ้
21:43มใสเพ firewall
21:44เริ่มive fleek
21:50การผảดแต่วันนี้มีความเสี่ยง
21:52ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
21:54เราทั้งคู่จะออนตร้ายนะ
21:56แต่นี้เป็นโอกาส
21:57ที่จะเริ่มต้นใหละ
21:59ถ้าเราทำสำเร็จ
22:01เราทั้งก็จะมีชีวิตใหม่
22:05ถ้าเธอไม่ขึ้นไปบนพื้นโล
22:07ก
22:07เราก็ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงนะ
22:11พี่ค่ะ
22:12พี่ตกลุ่มรักเชฟใช่ไหม
22:17เธอรู้ได้ยังไง
22:19ฉันจะไม่รู้ได้ยังไง
22:21ถ้าพี่มีโอกาส
22:23พี่อยากจะครบกับเขาไหม
22:29เป็นไปไม่ได้หรอก
22:31ฉันตัวติดกับเธอ
22:32ฉันจะให้เธอ
22:33พี่ฟังใช่นะ
22:35นี่เมื่อเรามีเป้าหมายชีวิตต่
22:36างกัน
22:37ยิ่งเป็นเหตุผลที่เราต้องแย
22:39กกัน
22:39พี่ยอมผ่าตัดเธอ
22:41พี่จะได้อยู่กับเชฟส่วนฉัน
22:44ก็สามารถ
22:46จากไปได้
22:50โอเค
22:51เยี่ยม
22:52ฉากนี้เอาตามนี้แล้ว
22:53ดิ
22:53ยอดเยี่ยม
22:55รู้สึกได้ไรว่าพวกเธอเริ่มจ
22:56ับทางได้แล้ว
22:58ใช่
22:58สักปัดได้เลยนะ
22:59ฟิลลิ่งมาเต็มเลยนะ
23:01พวกเธอหน้าถึ่งมากเลย
23:09มีอะไรเหรอ
23:10ดูเรียบจัง
23:11จำนาที่คุมประเพื่อจะมาเยี่ยม
23:12นะ
23:13อีกไม่กี่เดือนคำสั่งก็จะหมด
23:14แล้ว
23:15ถ้าฉันสายต้องแย่แน่
23:16งั้นเธอเรียบไปเธอ
23:18เดี๋ยวฉันเก็บเอง
23:19งั้นฉันฝั่งด้วยนะ
23:20บ๊ายบาย
23:21บ๊ายบาย
23:33เอ๊ย
23:34ซึ่มมาถือแล้วเหรอ
23:35ใช้เครื่อขายอะไร
23:36- ไม่รู้สิ
23:38เดี๋ยวฉันดูให้
23:44นายทำอะไรเนี่ย
23:46เอาคืนมาเธอ
23:47ถ้าใช้เครื่อขายเดียวกับเธอ
23:49เราเชื่อมใจกัน
23:50สามารถทำรัสมข้อความหากัน
23:52ฟรี
23:52ใครอยากเชื่อมใจกับนาย
23:55spilled ใช่ plain Erfahr
23:56โปริ่มใจของเครื่อขายนะ
24:07มีอะไรเหรอ?
24:09เธอจะได้มีเบอร์ชั้นไง
24:11ใครอยากได้เบอร์นายกันแล้ว
24:21จากแม่เธอนะ
24:31แม่ตอบหน่อยเหรอ?
24:33แม่จะไปแล้ว
24:35ทำไมต้องตอบด้วย
24:37จะไม่ไปเจอท่านหน่อยเหรอ?
24:42นายไม่เข้าใจหรอก
24:49นายจะไปไหน?
24:51ฉันก็ไปทางนี้เหมือนกัน
24:58นี่ถอกาทอ
25:00จะทำอะไร?
25:05อะไรเนี่ย?
25:06จุ่มหัวเราไปสิ
25:08นายจะบ้าหรอ?
25:09ลองเร็วสิ
25:11เร็วเข้าสิ
25:17นายร้อนหรอ?
25:19เธอได้กลิ่นไหม?
25:23กลิ่นอะไรอ่ะ?
25:25ตู้แช่ไอสครีม
25:26กลิ่นหอมที่สุดในโลกเลยนะ
25:32เงินก็ซื้อมากินสิ
25:33ทำแบบนี้ฟรีนะ
25:35บ้านนายรวยไม่ใช่เหรอ?
25:37พ่อแม่ฉันรวยตังขาก
25:40นายก็รวยเหมือนกันสิ
25:42คนรวยก็ชอบของที่ไม่ต้องเสีย
25:43เงินนะ
25:47นายนิกกวนมากเลยนะฉันเด็กกะ
26:02กระโทว
26:04นี่
26:05ทำไมไม่รับสายแม่เป็นห่วงนะ
26:08อาทิตย์หน้าแม่จะไปแล้ว
26:11แล้วยังไงคะ
26:15แม่ไม่อยากใหร่อใช้อารม
26:18ถ้านร็กกันก่อนจากรามากไม่
26:19ดีนะ
26:20แม่คิดว่าหนูทำตามอารมเหรอ
26:22แม่มาหาหนูและก็ให้ของขวร
26:24ที่ทำไป Gabriel
26:25ไม่ใช่นะ
26:29งั้นอะไร shell
26:31แม่ถามหนูว่าอยากไปด้วยไหม
26:33ถ้าแม่เป็นห่วงหนูจริงๆ
26:36ทำไมถึงไปทั้งที่พาหนูไปด้วยไม
26:37่ได้
26:44หนูไม่อยากเจอแม่อีกแล้ว
26:49วันนี้ฉันคุยกับหมอขอ
27:00เขาบอกว่าฉันคิดถึงตัวเ
27:01องไม่เป็น
27:02เอาแต่คิดถึงคนอื่นก่อน
27:05หลายคนก็แค่ใช้ชีวิตต่อไป
27:07เท่านั้น
27:10เขาบอกว่าอย่าไปแค้มาก
27:14จูจูฉัน belongsกถึงว่าถัจัก
27:16ษ์ provision ขึ้นมา
27:18ฉันหาข้อมูลแล้ว เจอว่าม
27:20ีหลายใสัยพันธ์
27:22นี่เป็นปีของษatorium salt progress r Britt
27:24ตалиกดีนะ ตอนนั้นฉันหากให้ รульт
27:29�น Всемจาก ยังกับพระอยัน
27:29rolleาติจeno 하지 nро
27:38อ่ะ...
27:59เจ้ากะจัดน้ำร้อยร้านตัว
28:01บิทอยู่ร่อมตัว
28:04เสียงของเจ้ากะจัดร้อยเริ่
28:05มแบล
28:06มันเป็นเสียงยังไงนะ
28:09จากกระจัดรุธที่กล้าวที่ซ
28:10่อนมา 17 ปี
28:12ก็แปลว่า...
28:15พวกมันเกิดปี 2003
28:17โรคศาในปี 2003
28:19จบลงพันไม่กี่เดือน
28:22อยากรู้ว่ารอร์บาทครั้งนี้
28:24จะสิ้นสุดลงเมื่อไร
28:46ทับวันเกิดปี
29:13ได้แล้ว ขอบคุณครับ
29:16ไงครับ
29:18เอานะ
29:27รู้ไหมว่าคุณโชคดีที่มีคน
29:29พวกนี้คอยช่วยคุณ
29:30เราวังอย่าตกไปอีกล่า
29:34ฉันแค่สดุดนะคะ
29:36โอเคถ้าคุณว่างนั้น
29:44โอเคก็ดูปกติดีนะ
29:48ฉันไปได้หรือยังค่ะ
29:49ยังครับ
29:50ในสถานการแบบนี้เราจำเป็นต้
29:52องให้คนมารับคุณ
29:54คุณเดินทางมากับใครครับ
29:56คุณรู้จักใครที่นี่ไหม
30:15เธอไม่เป็นไรแล้ว
30:18แต่เราดูอากาศอีกสักสองสามว
30:19ันที่กว่านะครับ
30:21โอเค ขอบคุณค่ะ
30:22ยินดีครับ
30:29กะโทว
30:36แม่ไม่มีเสื้อผ้าที่เหมาะก
30:37ับลูกเลย
30:40ใส่ชุดน้องสาวไปก่อนนะ
30:44อ้าว
30:55ชุกดีที่ลูกใส่ชุดน้องได
30:56้พอดี
31:03แม่ติดต่อลงแรมแล้ว
31:04ขอให้ว่าเขาสบกระเป๋าลูกมา
31:06ที่บ้านแม่แล้วไม่ต้องหวง
31:12ได้ยินว่าลูกแตกงานแล้ว
31:14ไว้เราจัดการเรื่องเสร็จแล้ว
31:16โทวหาสามีลูกมีไหม
31:18ไม่ต้องค่ะ
31:21เขาเสร็จแล้วค่ะ
32:05ไม่เป็นไรใช่ไหม
32:07เรียกโตเกินกว่าจะเมาโดดเลย
32:08นะ
32:11หนูแค่ต้องพักหน่อย
32:12แค่ไม่กิดข้าวเอง
32:20มา ดูบังนะ
32:23มา ทางนี้ มา
32:32นี่ ใส่นี้ก่อน
32:37ดูบังนะ
32:55กระทุ
32:57ไปที่ห้องกันเถอะ
33:00ค่ะ
33:00ค่ะ
33:13กระทุ
33:14คือนี้หน่อยที่นี่นะ
33:18นั่งสิ
33:26จริงสิ
33:27แม่จะไปเอาพ่อคนหนูกับแร่ส
33:28ิฟันมาให้
33:34นี่นะ
33:36นี่ ขอเข้าไปทักๆหน่อยสิ
33:38ค่อยทักพวกนี้เช้าสิเธอเหมื
33:40อนแล้ว
33:40นี่
33:58นี่
33:58นี่
33:58นี่
34:16พอกินโจ๊กเสร็จเราค่อยกินข
34:18้าวกันมานั่งสิ
34:18ค่ะ
34:19ว้าย
34:20ผิวหนูย่ามากเลยค่ะมา
34:22บอกแล้วไงว่าอย่านอนดึก
34:24มะคืนนอนกี่โมง
34:26ตีหนึ่งค่ะ
34:27ตีหนึ่ง
34:29กระทุ
34:31มากินข้าวเช้ากัน
34:34ค่ะ
34:37เจ้าปล่าสไตล์ห้องโกง ชอ
34:39บไหม
34:40ขอบคุณค่ะ
34:45ขอโทษที่ลบกวนค่ะ
34:46อย่าพูดแบบนั้นสิ
34:47ทําตัวตามสบายนะ
34:53หมูน้อยยังไม่ทักทายพี่อีก
34:55ถามพี่สาวสิว่าอยากดื่มอะไร
34:57อย่าเรียกหนูหมูน้อยสิคะ
34:59หนูโตแล้วนะ
35:01พี่กาโทษคะ
35:02เออน้ำซ้อมหรือกาแฟดี
35:04ไม่เป็นไร
35:05น้ำเปล่าก็พอแล้ว
35:09จริงสิ ลืมไปเลย
35:11น้องชื่อเซตี้ยังไม่เคยเจอกัน
35:12สินะ
35:14ฮาโล
35:15ไม่
35:16โจ้งนี่เป็นเมนูเด็ดของแม่
35:17เลยนะคะ
35:18อร่อยกว่าพระตักคารอาหารจ
35:19ีนอีก
35:20ลองชิ้มสิคะ
35:25อืม
35:28มาสวนภาวนากัน
35:38ขอบคุณพระเจ้า
35:40ขอบคุณที่พากาโทษมาที่นี่
35:42เพื่อมากินมือเช้า
35:44ที่เรียบง่ายนี้กับเรา
35:46วังว่าพระองค์จะสองแสงให้เรา
35:48ต่อไป
35:49น้ำทางแกะที่ลงทาง
35:51และช่วยเหลือจิปิญญาณที่ล
35:53งทาง
35:54โปรดชำลัดล้างอาหารของเรา
35:55เพื่อให้เราได้กินอย่างสุขภาพ
35:57ดี
35:58เราก็พอพยาวนาในนามของพระเยส
36:01ูคริส
36:02อ้ buddies
36:04กินเย็อๆนะ
36:06freni
36:07บาลนี้หนูนับด้วย
36:09แจ็กเหรอ
36:11happiest
36:12ง 모르i
36:12จะไป畏ย何 Casting
36:20พี่ต้องระวังนะ
36:22บ้านนี้ไม่มีความส่วนตัวเลย
36:24ความเป็นส่วนตัวอะไร
36:25ไม่มีอะไรที่บอกแม่ไม่ได้
36:26ไม่มีค่ะ
36:27ยินเธอ
36:29จำได้ไหมคะ
36:30ที่หนูแล้วให้ฟัง
36:31ว่าเคยแกะสลักสบูในขาบ
36:32ศิลป่า
36:33หนูแกะจันหากแม่อีกเลย
36:35ว้าว ผลงานชิ้นเอกเลยนี่
36:36ได้ถ่ายรูปไว้ไหม
36:59ผลงานชิ้นดตรงก所有ดี
37:07ทางนี้
37:43กะโทว มะคืนหลับสบายไหม ก
37:47็ดีค่ะ
37:51ถ้าแขนแบบนั้น ซึ่งกันหน
37:52าวจะผิดรูปเอานะ
37:56เซดีก็เหมือนกัน สอนยังไงก
37:58็ไม่จำ โตและยังต้องให้แม่
38:00ทำให้อีก
38:04ลูกลองทำดูนะ
38:09เมื่อก่อนแม่ก็ทำแบบนี้นะ
38:18ลูกเอากระเป๋ามาน้อยจัง มีสภ
38:20าพพอไหม กันคืนที่นี่หนาวมา
38:22กนะ
38:23พอค่ะ
38:26อ่ะ วันนี้วันเกิดเซดี เดี๋ย
38:29วแม่ต้องขับร้อยปลงไปรับ
38:30เคก
38:31ลูกลงไป ช่วยคุณลุงเขาข้าง
38:34ล่างดีไหม
38:37ได้ค่ะ
38:48คุณลุงมีอะไรให้หนูช่วยไหมค่
38:52ะ
38:53อ่ะ ช่วยหันน้ำไม้ฝรังให้หน
38:55่อยได้ไหม
38:56ค่ะ
39:12ตอนอยู่ห้องกลงได้ทำอาหารไหม
39:15ไม่ค่อยค่ะ
39:16อืม ผู้หญิงควรเรียนทำอาห
39:19ารนะ
39:22เหรอค่ะ
39:27ที่จริง
39:30สามมีพี่สาวฉันก็เสีย
39:34ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวก็ผ่านไปได้
39:38พี่ฉันแต่งงานใหม่มีลูกสอง
39:40คนแล้ว
39:42ชีวิตคนเราน่ะปร่อบาง
39:44เธออายุอย่างน้อย
39:45คนแกยังเราเห็นอะไรมาเยอะแล้ว
39:48เดี๋ยวเธอก็ชินไปเอง
39:57เชื่อฉนักกาโทษ
39:59อาธิษฐาน
40:01สวดมน
40:03แล้วเธอจะค่อยๆโอเคเอง
40:10ที่จริงมันไม่มีวันดีขึ
40:11้นเหรอค่ะ
40:23นี่ ห้ามแอปดูนะ
40:24ไม่เห็นจะเป็นไรนะ
40:26ไม่ได้ หลับตาไว้ด้วยว่ามั
40:27นใดด้วย
40:28เดี๋ยวเธอๆนะ
40:30เดินต่อไปด้วยๆนะ
40:40สุขสัญวันเกิดนะ
40:43สุขสัญวันเกิดนะ
40:45มากินกันเถอะนั่งสิ
40:46มีฟัมว่าคำด้วย
40:47ไก่ย่างของโปรดลูกด้วยนะ
40:49โอ้พระเจ้า มันเค็กที่หนูใคร
40:52เห็นในพินเธอรสไหร่
40:53ขอบคุณแม่ ซอสซี่
40:55ขอบคุณทำมาก
41:05ฉันเชื่อว่าโลกนี้ยังมีค
41:07วามสุขอยู่
41:10ความสุข
41:12บางครั้งก็อยู่ใกล้ตัวเรามาก
41:17แต่ไม่ว่าจะอยู่ใกล้แค่ไหน
41:21มันก็อาจไม่เกี่ยวกับเราเลย
41:28แล้วคุณก็ต้องถามตัวเองว่
41:30า
41:31ทำไมถึงไม่ออกกอดมันเอาไว้
41:34ตอนที่ยังมีโอกาสแล้ว
41:35สุขสันวันเกิด
41:37ทำอะไรเนี่ย ออกไปเลยเนี่ย
41:49นี่
41:49สุขสันวันเกิด ดิกกี้บอย
41:53แม่
41:56อาทิษฐานสิ
41:57โอเค
41:58- เย้
42:01fr iPad
42:06L sitt
42:07tô
42:07fr
42:12precisa
42:18fragen
42:19Ç
42:20อาทิศัย
42:22د
42:22อาทิฐานสุрод
42:23สุด
42:26รส
42:26รส
42:45ขอบคุณสุด
43:22ขอบคุณสุด
43:49ขอบคุณสุด
Comments