- 15 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:02ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อ่านมีภาพ เสียง หรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจรณะยานใน
00:08การรับชม
00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:11ีกว่าได้รับคำแนะนำ
00:31อืม ทำไมยังไม่นอนคะ
00:36ขอโทษ เริ่งมากี้ด้วยเนี่ย
00:40ไม่เป็นไรค่ะ
00:44นั่งด้วยกันไหมคะ
00:45อืม
00:56ตอนเด็กเด็กหนูก็กินเคกเวลา
00:58รู้สึกไม่ดี
01:01หนูคิดว่าพี่ต้องการเคกนั้น
01:02มากกว่า
01:03ไม่ต้องคิดมากนะคะ
01:14อย่าบอกแม่นะ
01:17แต่หนูคิดว่าพี่กล้าหารมาก
01:20แบบ
01:22เสียสละตัวเอง
01:24เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความร
01:26ัก
01:29ในหนังสือเร็มนี้ตอนที่พระเ
01:31อกแล้วกับนังเอก
01:33นังเอกจะดื่มยาพี่ต้าตัวต
01:34าย
01:37ไม่เข้าใจว่าทำไมที่ถึงทำแบ
01:38บนั้น
01:40บางทีตอนนั้น
01:42นางอาจจะใจปวดเกินไป
01:44คือ
01:46แฟนหนูนอกใจหนู
01:48เขาอยู่กับคนอื่น
01:50อืม
01:52อืม
02:00อืม
02:01อืม
02:02อืม
02:05อืม
02:23ที่จริงฉันกลัวตาย
02:25การตัดสินใจ
02:27ใช้เวลาแค่พลิบตาเดียว
02:31คนเราถึงมักจะตัดสินใจพลา
02:33ด
02:36ใช่
02:36ที่จริงมันค่อนข้างง่านะ
02:39ก็ทุกอย่างง่าหมดแล้ว
02:43แต่หนูไม่ไม่กินกดพลาสสิค
02:46ค่าตัวตาย
02:47อย่างมากก็แค่แอบตามเขาตัง
02:49กังคืน
02:50หรือไม่ก็ありがとうございました
02:53กลดพลาสสิคค์เนาะ
02:56นังเองในเรื่องกินกลดพลาส
02:58สิคค่าตัวตายค่ะ
03:00อยากรู้จังว่าคืออะไร
03:02ถ้ามีฉันอยู่ที่นี่
03:04เขาคงตอบเธอไปแล้ว
03:07เขาชลาดมากเหรอ
03:09ในบันด่าคนที่ฉันรู้จัก
03:11เขาเก่งที่สุดแล้วก็ใจดีที่
03:13สุดด้วย
03:15ถ่าทุกอย่างๆ
03:19พี่เอาน้องสือเล่มนี้ไปสิ
03:21บางทีพ่อพี่อ่านจบ
03:24อาจได้อะไรจากมันก็ได้
03:28ขอบคุณเนี้ย
03:32ราตีสวัสดี
03:33ราตีสวัสดี
03:41สิคดาสใส่คือตอนที่สิบเอ
03:44็ดการตื่นรู้
04:27รวังนายสิ
04:43เทียวนัก
04:48นายจริงๆเหรอ
04:51ฉันคิดถึงนายมากเลย
04:56เธอไม่เคยดื่มมาก่อนนี้
05:16ไม่ไปไม่ได้เหรอ
05:20ฉันอยู่นี่แล้วไง
05:23ฉันอยู่ตรงนี้เสมอด้ะ
05:35นายตรงนี้
06:09ภาพของโดเรียนเกล่
06:50ภาพของโดเรียนเกล่า
06:56ที่รัก
07:07นี่
07:10ฉันไม่ไหวแล้วนะ ออกมาเดี๋ยว
07:12นี้เลย
07:31ขออ่อนก็อย่าดื่มหนักสิ
07:54ในที่สุดฉันก็ได้เจอมาอีก
07:56ครั้ง
08:14ไม่ใช่เลย ไม่ใช่อย่างนั้นนะ
08:19นี่ นายไม่รักษาสัญญาเลย
08:33ข้าวก่อนฉันไปบ้านเอริกมา แม
08:36วสองตัวของข้าวน่ารักมากเลย
08:42พวกมันชื่ออะไรนะ น่าจะชื่อแสต
08:45าม
08:47ที่รัก ถ้าเราเลี้ยงแมวนะ เราจะต
08:51้องติดตั้งตักข่ายนิลภัย
08:54ด้วยนะ
08:57แม้ค่ะ แม้ชอบแมวไหมคะ
09:01ชอบสิ แม้จะไม่ชอบได้ยังไ
09:03งล่ะ
09:06อร่อยจังเลยค่ะ
09:14งานฝรั่งก็อร่อยนะ
09:16กะทุ
09:23ต้นลูกอยากกินอะไรหน่อยไหม
09:29ข้าอะไรอยู่
09:31วายล่ะ วายของนูอยู่ไหนคะ
09:33แม้เก็บไปแล้ว ลูกดื่มมากไปแล
09:35้วนะ
09:40แม้ค่ะ วายพวกนั้นสำคัญกั
09:42บนูมาก เอาคืนนูมาท่ะ
09:44อย่าทำแบบนี้สิ อย่าทำแบบนี้
09:46สิ
09:54เอาคืนนูมาเนี่ย
10:14ไม่ต้องเซดี เดี๋ยวพ่อเก็บเ
10:17อง
10:23ไม่ต้องเซดี เดี๋ยวพ่อเก็บเ
10:25อง
10:46ลูกเป็นแบบนี้ ไม่เป็นห่วง
10:48นะ
10:57ถ้ามีอะไรที่ลูกคิดไม่โต ลูก
11:00บอกแม่ได้นะ
11:02สายเกิดไปแล้ว
11:03อะไรสายเกิดไป
11:06ตอนนี้อยากทำตัวเป็นแม่หนูแล้
11:08วเหรอ มันสายเกิดไปแล้ว
11:12กระโทว
11:17คิดว่าทำแบบนี้ดีกับหนูเห
11:19รอ
11:21แต่เดิมมากมันไม่ดีต่อสุก
11:22ภาพนะ
11:23การที่แม่เอาวายหนูไป
11:25คิดว่าทำหน้าที่แม่ได้สมบ
11:27ูรณ์แล้วเหรอ
11:28ยินดีด้วยนะค่ะแม่ ทำได้ดี
11:29มากเลย
11:35เพราะว่าฉันทำได้บิดีพอต
11:37ั้งหาก
11:46แม่หายไปเป็นสิบปีนะ
11:49ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้
11:51นในชีวิตหนูบ้าง
11:57จะโทษแม่ก็ได้
12:00แต่ยังไงแม่ก็ไม่ขึ้นไห
12:01วพวกนันให้
12:02หนูไปซื้นใหม่ก็ได้
12:05ไม่ได้
12:07ไม่ได้นะ แม่ไม่ยอมแล้ว
12:10เราทำแบบนี้ได้ไหม
12:11ไม่ได้ ทำไมได้เดิม
12:18แม่ ถ้าไม่ได้เดิมหนู อยู่ไม่ได
12:20้จริงๆนะ อยู่ไม่ได้
12:23แม่
12:36ถ้าไม่...
13:00เธอโอเคนะ
13:05แค่เมานะ ไม่เป็นไร
13:11เพื่อนที่โบทจากชิคกะโก้จะมา
13:13หาอาทิตย์หน้า
13:26เพื่อนอะไรกัน มีโรคระบาดอยู่เพร
13:29าะเขาจะเดินทางข้ามรัฐเหรอ
13:33นี่มันก็หลายเดือนแล้วนะ
13:37คุณอยากพูดอะไรกันแน่
13:41ที่จริงผมอยากถามว่า
13:43ลูกคุณจะอยู่ที่นี่อีกนานแค
13:45่ไหน
13:46เธอก็เป็นลูกสาวฉันนะ
13:50อึงหยินว่า
13:52คุณฟังนะ
13:56เมื่อ 17 ปีก่อน
13:57คุณไม่ยอมให้ฉันพาลูกมาด
13:59้วย
13:59จะลูกเกิบตัดขาดจากฉัน
14:02ตอนนี้คุณอยากจะพูดอีกเหรอ
14:10ไม่ได้จะไล่เธอไปนะ
14:15แต่เราต้องช่างน้ำหนัก
14:16ราบใดที่เธอต้องการ
14:18เธอจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้
14:22แค่ไหนก็ได้
14:23แค่ไหนก็ได้
14:56สวัสดีค่ะอา
14:58เธอยังอยู่กับแม่เหรอ
15:00อืม
15:02พ่อเธอติดเชื้อโควิด
15:04ค่ะ
15:05รับพยาบาลเพื่องพาเขาไปกัก
15:07ตัวนะ
15:07พ่อเป็นยังไงบ้างคะ
15:09เขามีไข่สูงมา 2-3 วัน
15:11ฉันไม่รู้ว่าเขากินยาอะไรไป
15:13เขาอยู่คนเดียว
15:14ไม่ยอมไปหาหมอเรารับมือเขาไม
15:15่ไหวแล้ว
15:16เดี๋ยวหนูจะโทรหาเขาเอง
15:18อากับนองไม่เป็นไรใช่ไหม
15:21เราไม่ได้เจอกันมาสักพักแล้ว
15:23เขาไม่เป็นไรหรอก
15:26กาโทร
15:28เธอจะกลับห้องกลงเมื่อไร
15:54พี่กาโทร
15:57กาโทร
16:02ลูกจะไปไหน
16:07หนูจะไปแล้ว
16:09หนูจะไปไหนอีก
16:11เอาไปตอนดึกมันอัตรายนะคะ
16:14ทำไมอยู่อยู่ถึงจะไปล่ะ
16:18เพราะคุณน่ะแหละ
16:19พ่อเติดเชื้อโควิดค่ะ
16:21หนูจะกลับไปหาพ่อ
16:24แต่
16:25เขาไม่เห็นจะต้องเรียบไปกลางด
16:27ึกเลย
16:27ซื้อตัวข้างบินแล้วเหรอ
16:29มีเที่ยวบินพรุ่งนี้เช้า
16:32หนูจะไปซื้อตัวที่สนามบิน
16:39ขอบคุณที่
16:41ดูแลหนูมาตลอดนะคะ
16:44ขอโทษที่ลบกวนค่ะ
16:48เยอะ
16:52ลูกรัก
16:55อย่าคิดว่าที่นี้มีอย่าจะบ
16:57้านลูกนะ
16:59ลูกเป็นลูกของแม่
17:00ที่นี้คือบ้านของลูก
17:03เมื่อก่อนใช่
17:04ตอนนี้egeragen GP
17:11ตอนนั้นไม่ผิดเอง
17:15ที่ถิ่งลูกไปที่ห้องกลง
17:20แม่น่าจะบอกลูกให้เริ่มวั
17:21นนี้
17:24ขอโทษนะ
17:31ไม่เป็นไรคะ หนูเข้าใจ
17:34กาโทษ
17:36มันดึกแล้วไม่มีทักซี่รอก
17:38ให้ฉัน
17:39ไปส่งเธอที่สนำบินดีไหม
17:43หนูไปด้วย
17:47ไปกันหมดนี่แหละ
17:51ดีค่ะ
17:53เอากระเป๋ามานะ
17:55ไปกัน
18:05เธอไม่ได้ดูว่าถ้าจากจากอเม
18:07ริกา
18:08น่าเสียดายนะ
18:15ภาพของโดเรียนเกล
18:21เซดีบอกว่า
18:23นั่งเอกในเรื่องนี้
18:26ตายเพราะกินกฎพัสสิก
18:32ไม่ยักรู้ว่าเธอชอบอ่านหนั
18:34งสือ
18:43ผมน่ะ
18:44เชื่อเรื่องผีมาตลอดนะ
18:47ถ้าเป็นเขาจริงก็ดีไป
18:50แต่ถ้าไม่ใช่เขา
18:52เป็นแค่จินนาการของคุณ
18:54ผมก็ไม่คิดว่า
18:56ทำแบบนี้จะช่วยคุณได้
19:04กลดพัสสิก
19:06เป็นพิดแบบไหนเหรอ
19:17นายทำงานในพระแนดชุกเชิญ
19:20ทำไมต่อไม่ได้ล่ะ
19:26ฮะ
19:27ทำไมถามเรื่องนี้ล่ะ
19:58โทษ
19:58เธอเธอเธอ
20:27ฮุนโทร์ครับишь
20:29ข้าจะแ retrงสำรวจแล้ว
20:30อยู่นี่ค่ะ
20:32วิดฉัน Loud
20:35ดูบ้านล่วงจริงๆเลย
20:36คุณวอง
20:37ครับคุณโทรนัดกันไว้เมื่
20:39อวัลครับ
20:39เชิญเข้ามาดูก่อนสิคะ
20:41ถ่อดลองเธ้าด้วยสิ
20:42แอ้วไม่เป็นไรค่ะ
20:46ได้ค่ะตามสบายเลย
20:52ขอโทษนะคะ
20:54อันนี้
20:56รูกจะขาที่นี่เหรอ
20:57ใช่ค่ะ
20:58เฮค
20:59ทำไมพอเอาของมาเยอะจร้าง
21:00เมื่อก็คืนพอโทษหาแต่ลูกไม
21:02่รับสาย
21:04ฉันไม่ส enferm preview darauf Chinese
21:05EST,教授 พนี้ก็หายจัยไม่สถึง
21:06ต้องเดียวขึ้นมาใช่ 5 เข้าแล้
21:08วถึงสัมบาล
21:08พระแต่ไม่ไหร่จริงๆ
21:10ไม่ไหร่แล้ว
21:12นี้พ่อคิดจำ
21:13พ่อเข้ามาพักที่นี้umble
21:14พระหายดีแล้วพ่อจะไป
21:17พ่อนอนในห้องนั่งเล่น 따ย
21:18ดูสิ กว้าłum อย่าไต้
21:19ว้า ที่สมบายจัง
21:21ผู้สมันวีวัญนี้่ง
21:21หนังแท้ตากасть Falcon
21:32คุณท่าน เราไม่ดวงคุณแล้วนะคร
21:34ับ
21:34โอ้ โอเคค่ะ
21:35ถ้างั้นก็ไว้จิดต่อกันนะ
21:37ครับ
21:37ท่านข้าลงคุณ ตรงสีไปหมดเลย
21:38เนี่ย
21:38อ่ะพ่อ แพงข้าลงดอ่ะ ๆ
21:42เดี๋ยวพ่อเฉ็นเอง
21:50บ้า
21:56เธอใช้สิ
22:26การเป็นเพื่อนกับลูกลูกจะเปิ
22:29ดประตูสู้การสื่อสาร
22:32เข้าใจนะ แต่จะทำยังไงเนี่ย พ
22:36่อ
22:45นี่ มองอะไรคะ
22:48พูดดีๆสิ ทีนิรงเรียนนะ
22:53ไปห่องพักโครกับพ่อ
22:56นักกรียนที่ต้องจับตามอง
23:01นี่ พ่อ
23:02ใกล้หมดเวลาพักเที่ยงแล้ว
23:06พ่อจะเอาอะไรไม่พูดแล้ว
23:09อันที่จริงลูกคิดว่า
23:14ลูกกับพี่เป็นสตูกันตัก
23:15แต่ชาติบางก่อนใช่ไหม
23:16เฮ้ย จะทำอะไร
23:17ก็อยากเป็นเพื่อนไง เหิ่นคุยก
23:20ันก็ทำแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
23:22บ้าสิ ใครอยากเป็นเพื่อนกับพ่
23:25อแล้ว
23:28ที่จริง ลูกสองคนทำให้พ่อสง
23:31สัย
23:31ว่าพ่อเป็นพ่อที่ดีหรือ
23:33เปล่า
23:34พ่อรักลูกสองคนมากนะ
23:36แต่ลูกไม่บอกอะไรพ่อเลย
23:38พ่อก็รู้สึกอื่นอัดนะ
23:42พ่อเรื่องหนูมาเพราะเรื่องนี้เหร
23:44อ
23:47ที่จริง พี่สาวลูก
23:49คิดว่าทุกคนสนใจแต่ลูก
23:52พี่เขาถึงได้หาเรื่องลูกไง
23:55แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหนูแล้ว
23:59ต้องเกี่ยวสิ ดูลูกทำท่าเขา
24:03เพราะแม่กับพ่อเป็นห่วง
24:05ลูกมากไง
24:06พี่เขาคิดว่ามันไม่ยุดestersีทำ
24:08ก็เลยหาเรื่องลูก
24:10นั่นมันเป็นหาพ่อกับแม่นะ
24:15ไม่คิดเลยว่า ตั้งแต่ลูกเขาล
24:17งพยาบาล พี่ส้าวลูกก็ดู
24:19เปลี่ยนไปนะ
24:21จะว่าไปก็ใช่นะ
24:23พี่เขารู้สึกผิดกับสิ่งที่
24:24ทำลงไป ถึงได้ซึ้มแบบนั้น
24:27ครั้งนี้ลูกเป็นคนเดียวที่ช่
24:28วยพี่ได้
24:33เฮ้ย หยุดสันได้แล้ว
24:37หนูเข้าใจแล้ว
24:38เข้าใจอะไร ลูก
24:41เฮ้ย
24:58เฮ้ย
24:58เป็นบ้าแล้วของทาน อย่าเจ็บมา
25:00บ้าไปแล้วเหรอ
25:04นี่ถือว่าหายกันแล้วนะ
25:06ไม่ความว่างไร
25:09เธอโง่หรือไง
25:11คิดว่าตัวเองติดค้างฉัน
25:13สินะ
25:13แต่ฉันไม่เคยโทษเขาเลย
25:15ไม่ต้องห้องรู้ส safegu p l oR Build
25:18ใช่ ฉันเกลิlichtเธอจริง
25:20ฉันไม่ชอบที่เถอกลังฉัน
25:22แล้วย ling Anal เธอก็เป็นพี่ฉันอยู่
25:24ดีปะ
25:25เพราะงั้นกลับมาเป็นเหมือนเด
25:26ิมเถอ
25:27เธอแล้วกับฉันยังห้องน้ำ
25:29ยังความยังน bịไก l
25:30ฉันจะกัดกัดเหทุกวันเลย
25:32กัดฉันกว่าเธอจะสงบใจได้
25:37เริ่มเรียนแล้ว แค่นี้ล่ะ
25:39นี่
25:40นี่ นี่ นี่ นี่ นี่ นี่ นี่ นี่
25:48สมาคมเพื่อนบ้านซ้ำสุยปู
26:03จริงสิ พี่เธอเป็นยังไงบ้
26:04าง
26:05นางย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับสาม
26:07ีและลูกลูกเมื่อครึ่งปีก่
26:09อน
26:09อุภยพกันเยอะเลยนะ
26:13อืม
26:15แล้วไปทำอะไรที่นั่นน่ะ
26:19คุณไม่ได้มาหาฉันเพื่อถามเรื่
26:20องพี่สาวฉันเฉยๆใช่ไหม
26:22ก็ไม่หรอก ฉันจะถามเรื่องพ่อเธ
26:25อด้วย
26:29พูดตามตรงนะ
26:30อื้อ
26:31ถึงจากถึงตอนนั้นฉันก็ยั
26:32งเด็กมากจริงๆ
26:34ätteซิใจผิดหลายอย่าง
26:35Tammy
26:37แต่พากไป рассีบกว่าปีฉันก็ได
26:38้รู้ว่า
26:39ฉันยังปลายว้างจาก Birmingham
26:40ยังไม่ได้
26:42นี่มันโรกละบาดนะ
26:43จะทำยังไงได้
26:44ปี 2003ก็มีโรกละบาด
26:46แต่ตอนนี้ก็มีมันต่างก็ตร
26:48งไหน
26:52ฉันเป็นนักแสดงมา 10 กว่าปี
26:55ได้รงวันนักแสดงหญิงหน้า
26:56ใหม่
26:57แต่ทุกคนจำฉันได้แค่ในข้
26:59อถานมากึ่ง
27:00กับคลิปที่ฉันวีนแตกตรป
27:01ระท citizen
27:02ไม่มีใครจำการแสดงผมได้
27:05โอ๊ย
27:07ถ้าจำเรียนนี้ได้ไหม
27:10ยืมเก็บว่ายิงเหรอ
27:12ฉันไม่พันันด้วยเร่วนะ
27:14ฉันไม่พันันแล้วก
27:15เพราะเธอแพ้แน่อยู่แล้ว
27:18ทำไมล่ะ
27:20เหลียนนี้มันผลิตผิด
27:22เป็นหัวท่านสองด้าน
27:25ไม่ว่าจะโยนยังไง
27:26มันก็เป็นด้านที่ฉันต้องก
27:27าร
27:30คุณหลอกพวกเราสินะ
27:33แล้วก็หลอกตัวเองด้วย
27:36จะคิดแบบนั้นก็ได้
27:39หรืออาจเป็นเพราะ
27:40อยากตัดสินใจเองมาตลอด
27:42แค่อาสัยมันเพื่อ
27:44ให้กำลังใจตัวเอง
27:50นี่
27:52อะไรค่ะ
27:54ฉันไม่ได้บังคับเธอนะ
27:56ถ้าเธอไม่ชอบ
27:57หรือไม่อยากทำ
27:59บังคับไปก็เท่านั้น
28:02ฉันแค่อยากให้จำได้ว่า
28:03เธอเป็นยังไงตอนที่
28:05มีความกล้า
28:10ลองกลับไป
28:11คิดดูนะ
28:12ฝากอีกอันให้บังเกอร์เทศด
28:14้วยนะ
28:18จริงสิ
28:19สุประแมนล่ะ
28:20ยังติดต่อกันอยู่ไหม
28:25ที่จริงสุประแมน
28:26กับมาเขือเทศแต่งงานกันแล้ว
28:30แต่คุณอย่าพูดถึงเขา
28:31ต่อหน้ามาเขือเทศเทศนะ
28:33ทำไมล่ะ
28:36เพราะเขาเสียไปแล้ว
28:38มะหกเดือนก่อน
28:46อ่ะเข้ามาสิ
28:49อยากพบฉันหรอ
28:50นั่งสิ
28:53ดูไหมทำไมผมถึงเรียกคุณมา
28:57ดูนี่สิ
29:01ฮะ สวยจริงๆ
29:03ทางเราไม่รู้ว่าคุณมีประวัต
29:05ิอชยากรรม
29:06ผมเองก็ลำบากเหมือนกัน
29:07เรารับใช้ชุมชน
29:09และพูดได้โอกาสนะ
29:11ถ้าประชาชนถาม
29:12ทำไมคนที่มีประวัติอชยากรรม
29:14ถึงมาดูแล้วพูดสวงอายุล่
29:15ะ
29:15ใจผมตอบยังไง
29:17เพราะวังว่าคุณจะ
29:19เลือกทางที่นิที่สุดเพื่อสมาค
29:21ม
29:22เข้าใจแล้ว
29:24ไล่ฉันออกสินะ
29:25สมัครใจล่าออก
29:26ผมไม่ได้ไล่ออก
29:35อะไรนะ
29:36ของซุประเมนอีกเหรอ
29:39ฉันโดนไล่ออกแล้ว
29:46สวัสดีค่ะคุณลุง
29:46แม่ กล้องใหญ่เชียวนะ
29:50ของลุงใหญ่ก็อีก
29:51พอดีฉัน
29:53หาใจไม่ค่อนสะดวก
29:54เล่นมาอยู่สักสองสามวัน
29:56พ่อ เอาของไปเก็บในห้องสิคะ
29:58โอเค
30:06โอ้ย
30:07คุณหน้าเห็นข่าวในอินทร
30:09์เน็ต
30:09เพราะรู้ว่าฉันเคยติดคุก
30:11เลยให้ฉันลาออก
30:12ไม่มีทางต่อรองเลยเหรอ
30:14เขาไม่ยอมแล้วให้ฉันออกตรง
30:15ด้วยซ้ำ
30:16เขาอยากจะให้ฉันลาออกเองนะ
30:19ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ได้เงินชด
30:20เชยนะสิ
30:22ทำไงได้ล่ะ
30:25แล้วเธอจะเอายังไงต่อล่ะ
30:28ไม่รู้สิ
30:30ผู้กำกาบฝากมีมาให้
30:33เขาไปหาเธอเหรอ
30:35ฉันว่าเขาอยากทำละครอีกจริ
30:37งๆ
30:37อืม ขอบอกให้เราลองคิดดู
30:40นี่ นี่ไปกอกหน่อยซิ
31:06ถึงฉันจะไม่เห็นกอกเจอ
31:07ตัวหน้าค้าย ๆ
31:08ยัง ๆ ยังไม่จ่าย
31:11มีแต่เงินไม่มีเงินร้อง
31:13สูมเข้าไปใกล้ ๆ
31:14มีสูมแล้วเหรอ
31:20เอ๊อ ๆ ไหนบางอยู่นะ
31:22พบป่องไปหน่อยนะ
31:23แม่ได้ผมบางอ่ะ
31:24ใช่ ใช่ เราสอบบดกันได้หรืออย
31:27ัง
31:27อย่าเป็นใคร สองคนเหลือบเย็กห
31:30ร้ายนี่
31:30มา มาสอบกันเร็ว
31:34ยินดีต้อนรับสูปัศธิคาร
31:36ของผม
31:37เราเชี่ยวชาญนั่นการจัดการราก
31:38กายมนุษย์
31:39ไม่ว่าธุรกิจจะเป็นขาวหร
31:41ือดำ
31:41เรารับทั้งหมด
31:46ตามรายงานของสำหรับงานอาหาร
31:48และสุขภาพ
31:48ทางรัฐต้องการเวลาตรวจสอบ
31:50การแพทย์ระบาทของโรคติดต
31:51่อ
31:51ทางระบบทางเดินหายใจที่โรงพ
31:53ยาบาล Prince of Wales
31:55ปัจจมันเชือโรคนี้ระบาทใ
31:56นมูลบุคลาก่อนทางการแพทย์
32:06ทําไม่มา ติดโรคใหม่นะเหรอ
32:09ชั้นเป็นหวันน่ะ
32:11คิดว่ามัยนะ เราก็จะกันบ่อย
32:13ทําไมฉันป่วยแต่นายสบายดีแล
32:15้ว
32:16ติดปวดจากตู้แช่ไอไซส์คร
32:17ีมเหรอ
32:19เดี๋ยวนะเธอเล่นไอร์สเกรт
32:21ให้ฉันไม่กลัวความหนาวสิ ฮ
32:23ะฮะ
32:24ฉันเลิกแล้ว แพงเกินไป
32:27ไม่เสียได้เหรอ ถεเรียนมานานแล
32:29้วนะ
32:32ไม่เป็นไร ไม่อยากให้พ่อลำบาก
32:36เชื่อใครร้อน ล้างผิดและยับย
32:38ังไวร้าน
32:39อยากได้อยู่พอดีเลย อย่ายเงินมาก่
32:41อน
32:42คุณยังไม่ได้จ่าย จะจะเอาของได
32:43้อย่างไร
32:43ขอดูครับ ผู้สักไม่สมายขอส
32:45องขอครับ
32:58ลูกลัก ดื่มนี่สิ
33:02อะไรเนี่ย
33:03ป้านหลับกัน ลูกไม่สบายนี่
33:05เขาว่ามันได้ผลดีมากนะ
33:07ดื่มเร็วสิ
33:08ดื่มเธอก็จะได้มาไม่ใช่ง่ายง่าย
33:11นะ
33:11เด็กดีจิบสักหน่อยนะ
33:13ไม่ไหวเลย พ่อมีจมูกไข่นะ
33:15พร้อมนะ จิบเลย อาจิบสามครัง
33:16นะ
33:26พี่ขีดอมเส้อผมนะ
33:29จริงด้วย ไปให้แม่เราทำความสะ
33:32อาดสิ
33:34แม่ครับ
33:36ร้านไอส์คลีพทอดเปิดใหม่
33:37อยู่ใกล้ๆ โรงเรียนเรา
33:38ไปลองกินด้วยกันไหม
33:42กำลังตวยข้อความ
33:44ไม่ดีกว่า
34:00มาทดสอบบุกริกภาพกับคุ
34:02ณสมบัติ 3 อย่างที่เธอไม่อยากให
34:04้คนรักมีคืออะไร
34:09ไม่ใส่ใจอรมร้ายแล้วมองสั
34:12ก
34:13มัง แม่งสัก
34:16มุน มุนสัก
34:19มุน อะไรเนี่ย
34:21ไม่เข้าใจ ขอโทหานะ
34:27โอเค
34:29โอเค
34:53คำสามทะแย่ไม่ใช่เหรอ
34:54รู้จักคำว่าดันทุรังด้
34:56วยเหรอ
34:57คนเราพัฒนาได้นะ
34:59อ๋อ แล้วเป็นไงรู้สึกดีขึ
35:01้นหรือยัง
35:02ที่บ้านมีน้ำอุ่นไหม
35:03อย่าลืมดื่มน้ำอุ่นล่ะ
35:04ดื่มน้ำอุ่นแล้วจะรู้สึกด
35:06ีขึ้นนะ
35:07แค่นี้ก่อนหน้ามีสายซ่อเนี่
35:09ย
35:11ฮาโล ฮาโล
35:16ฮาโล
35:18ฮาโล แย่ส่าง ทำอะไรอยู่
35:22เปล่า
35:24สิ่งเธอไปเปล่านะ
35:28โฮ
35:28โฮ
35:30โฮ ทำไมมาช้าจัง
35:37โฮ ทำไมต้องให้ฉันรีบด้วย
35:39ฉันต้องการเสียงนาย
35:40ช่วยหน่อยนะ
35:41เฮ้ เสียงฉันเหรอ
35:59ฮัลลู
35:59- สวัสดีค่ะ
36:01ชั้นโทรมาจาก Lanskets แซท์สนุ
36:03กนะคะ
36:04นั่นใช่
36:04คุณโทรกาโทรใช่ไหมคะ azon
36:08- แต่ฉันไม่ได้ไปที่นั่นนานแล้ว
36:11- ใช่ค่ะ
36:12แต่ครั้งล่าสุดที่คุณมา
36:13คุณลืมของไว้ค่ะ
36:15ในเชื่อคุณอยู่ด้วย
36:17คุณจะมารับคืนมั้ยคะ
36:19- มันคืออะไรค่ะ
36:21- ไม่รู้สิค่ะ
36:22ฉันไม่กล้าเปิด
36:24แล้วก็มี
36:27ขอบคุณค่ะ วัย ฉันจะแว้ไป
36:31เอานะ
36:31ไม่ได้... นะ
36:33หน่อย... คุณต้องมาคืนนี้
36:37เราก็เร็กปรับลงแลน เค็บไว้
36:39แค่ไม่ได้
36:40ไม่เงินเรา ต่องทีของคุณค่ะ
36:42งั้น...ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
36:45โอเค บ๊ายบาย
36:48ว่าไง เหมือนว่าจะมาเดี๋ยวน
36:50ี้
36:52ไม่คุยแล้ว ยังมีภรกิจที่
36:54ต้องทำ ใช้เวลาให้คุ้มค่ะ
36:56อ๋อ ไหนบอกว่าแค่เสียงชั้น
36:58ไง หรือเช็บก็เสร็จแล้ว
37:04มีใครอยู่ไหมคะ
37:14ขอโทษนะคะ
37:20โทษนะคะ
37:32ไง ว่าเขือเทศ
37:36เดี๋ยว เดี๋ยว
37:41เล่นไม่เป็น ยังจะมาอีก
37:46ในที่สุดเธอก็ยังออกมา
37:48ขอบใจนะ
37:51ทำไมต้องหลอกให้ฉันออกมาด้วย
37:53ก็สัปรายสไง
37:54อย่าเสียเวลาเลย เราเล่นในแค่ช
37:58มงเดียว
37:59ในไว้เหรอ
38:00อย่าฝืนตัวเองเลย
38:01เธอก็จับฉันไว้ไง
38:03ไป พี่ไปเปลี่ยนลองเท้าเธอ
38:05ไปสิ
38:16วัมให้เทศ
38:17วัมยุงไว้
38:17แค่งเทศ
39:06นายยังไม่ตอบฉันเลย
39:08ทำไมจูดจูดถึงเรียดฉันออก
39:09มาแล้ว
39:11ฉันเห็นเธอว่ารูปสะเก็นต้
39:12ำแข็งเต็มโต๊ะไปหมด
39:14นายบอกว่าเรียนไม่ได้แล้วไง
39:17ตัดใจไม่ลงสินะ
39:18ที่เรียนในสิ่งที่ชอบไม่ได
39:20้
39:21ขึ้นขึ้น ทำ Chef Kinda ไม่ลํา
39:23ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า
39:24คนเราทำตามใจตัวเองตลอดไม่ได้
39:27เพราะงั้น ... . . ไม่เป็นไรหรอก
39:29กะ งั้นแต่ถ้าเธออยากเห็นสเขจ
39:32อีกก็โทดหาฉันนะ
39:33เดี๋ยวฉันมาด้วย
39:38นายว่าชีวิตคืออะไร
39:40เจ็บบวนมากกว่าหรือมีคว
39:41ามสุขมากกว่า
39:42เธอตอบได้เหรอ
39:45ฉันคิดว่าผู้ใหญ่ที่กำเน
39:47ิดลูก
39:48ทำเพื่อตัวเองมากกว่าเพื่อลู
39:49กลูก
39:51อะไรน่ะ ทำให้จูจูเปลี่ยนเรื่องล
39:53่ะ
39:56ช่วงนี้ฉันคิดหนักมาก
39:59ถ้าชีวิตเจ็ดบวดมากกว่าม
40:00ีความสุข
40:01ทำไมคนเราถึงอยากมีลูก
40:04แล้วทำให้ลูกลำบากล่ะ
40:06ทำให้จูจูจะคิดเรื่องนั้นล่ะ
40:09ไม่รู้สิ
40:11คงเป็นเพราะแม่ฉันมัง
40:14พอฉันโตขึ้น
40:15ฉันจะไม่มีลูก
40:17ฉันไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัว
40:20ต่อไป
40:21เธออาจจะเปลี่ยนใจก็ได้นะ
40:24ถ้าเธอทำรู้มีความสุขได้
40:25ลูกก็จะมีความสุขมากกว่า
40:27ไง
40:30ไม่รู้สิ
40:37ไปเธอ
40:52วันนี้มาเก็บกว่าดกันเธอ
40:55เหนื่อยจะตายแล้วเนี่ย
40:56นี่ยังไม่ถึงครึ่งเลยนะ
40:59ใช่ไม่ได้ตอนนี้เราต้องอยู่เก็มเง
41:00ียบไว้
41:02ห้าย
41:03เรียกแท็คซี่เธอจะต้องไปซ้อ
41:05มแล้ว
41:06เดินไปเธอเราไม่มีเงินขึ้นแท
41:08็คซี่หรอกนะ
41:09เดินหรอ
41:10นิดเดียวเองเร็วเข้า
41:13สมนักงานใหญ่วี่เล็ก
41:20บ้าเฮ้ย
41:22ตอนนี้ไม่ได้ยินแล้ว
41:24บ้าเฮ้ย
41:25ตั้งใจหน่อยสิค่ะ
41:26โอเคเริ่มเลย
41:30หลังจากพยายามอย่างหนัก
41:31นั้นที่สุดวันนี้ก็มาถึง
41:34พิว
41:35พิว
41:35พิว
41:37สาวน้อย
41:38ฉันจะบอกให้นะ
41:39แค่เดินผ่านพลกไม้นี้ไป
41:41เรียวซ้ายแล้วเดินไปสามกีโล
41:43เรียวขวันแล้วเดินไปสามกีโ
41:45ล
41:45เธอจะถึงโลกภายนอกแล้ว
41:48้าก็มากاف ר poz
41:50ส่งฉันตรงนี้ก็พอ
41:53นี่ให้เธอ
41:54เดินทางปลอดภายนะ
41:56เธอทำเองเหรอ
41:58ฉันเช็บตั้งหลายคืนเลยนะ
42:02ทำไมถึงใช้ผ้าหลายฉนี้จั่งฮ
42:04ะ
42:05น่าสันใจดีเน่ะ
42:06ฉันไปขอผ้าเก Levels จากทุกคร้อ
42:08บครัว
42:09นี่เมืองใต้ดิน sausageเช็บนะ
42:11ดังนั้นพาพรสเรินพืนนี้
42:13เป็นคำก็พอไม่700
42:14ที่บกเรารวบรวมให้เธอ
42:17ฉันจะคิดถึงทุกคนนะ
42:21โชคดีนะ
42:22โชคดี
42:35ลีนะ
42:37ผมโชคดีจริงๆที่ได้เจอคุณ
42:40ถ้าฉันไม่ได้เจอคุณ
42:41ฉันคงเหลือชีวิตแค่ครึ่
42:43งเดียว
42:45นั้นเราแต่งนายกันนะ
42:46โอเค จบแล้ว
42:53ไม่เร็ว ดูมาสมกันดีนะ
42:55ใช่แล้ว ๆ ระวังละครจะเป็นรัก
42:58จริงนะ
42:59เฮ้ย
43:00เฮ้ย
43:00เฮ้ย
43:02ขอท่อค่ะ
43:03ขอท่อค่ะ
43:03นักสวงสาธรณาสุขโลก
43:07ประกาศยังเป็นคำการถึงการ
43:09ระบาด
43:09ของโรกทางเดินให้ใจเชียบพั
43:11นรุนแรง
43:12เรียกสันสันว่าโรกสา
43:14ประกาศเดินไปถึงการเดินทางใ
43:16นหลายผู้มิภาคทั่วโลก
43:17เพื่อย้ำเตือนให้ชุมชนระแวดระ
43:19วังและหลีเกลี่ยง
43:20การเดินทางไปอย่างพื้นที่ที่ม
43:21ีโรกระบาดรุนแรง
43:24ประธานประหลายโรกระเทศกลาวว
43:25่ารัฐบาลกำลังโครบคุมการ
43:27ระบาดของโรก
43:28ทำเดินให้ใจพิดปกติในโรก
43:29ยันenteckt culinary regime
43:30และราฐบาลจะทำทุกอย่างที่ทำได
43:32้
43:32เพียงโรงการแปรรกระจายครองโ
43:34รก
43:34ผู้อำนวยการสำนักงานอาหารแล
43:36ะสุขภาพกลาวในการสัมภา
43:38ษณ์ว่า
43:38ระชาชนต้องเตรียมใจให้พร้
43:40อมในอีกหนึ่งหรือสัปดา
43:41คข้างหน้า
43:42จำนวนผู้ผ่วยโรคสาอาจจะเพ
43:44ิ่มขึ้นเรื่อยๆ
44:04ไม่ใช่ไหม
Comments