1
- 6 months ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:00อังสิ จุง สัง ชี
00:12กลัวแต่ว่า ถ้าค่าเอาหลั
00:14กฐานออกมา
00:16ชีวิตของท่านก็คงจะยากที่จะ
00:18รักษาเอาไว้ได้
00:20ท่านป่าไม่ต้องมาของคนยังค่
00:22ะ
00:22ถ้าว่าท่านมีหลักฐานจริ
00:24ง
00:24ก็จะเปิดสารสอบสูตรไปแล้ว
00:27ทำไมจะต้องเหนื่อยแรงวางแผนมาห
00:28รอค่ะ
00:31ถ้าท่านอยากได้ค่ะ
00:33เปิดสารสอบสวนคดีแล้วก็
00:37รวมว่าจะไม่กล้าน่ะสิ
00:40ได้ ถ้าอยากจะดูสิว่า
00:42มีอะไรที่ค่าไม่กล้า
00:43วางชาวมาหัน
00:44ครบ
00:45เรียนเปิดสารได้
00:46ครบ
00:47องหญิงเสร็จ
01:00รับเสด็จองหญิง
01:09เป้าจึงเจ้าเมืองใครฟง
01:11ถ้าวายพระพรองหญิง
01:14เป้าจึง
01:15ท่านนำตัวราชบุตเคยมาที่น
01:17ี่ทำไมเหรอ
01:19กล้านตึงทำกับ integazujeหรือ
01:20ทุนทodarอุกยิง
01:21ราชบุตเคยเกี่ยวถันกัดคา
01:23ดีคาดีหนึ่ง
01:24หยุดนะ
01:25alrededor
01:27ถ้าชิักถึงหลือวหารอยากจ
01:28ัดฟралก
01:28ถ้ากปลิZZAP
01:33เปิดตัวกระทังสรม
01:41ไม่ไกรอดฟ malaria
01:41กว่าค่า
01:42พาตัวราชบุตเคยกลับจวน
01:45ถ้าใครก้าขวาง
01:46ให้ฟองฐานจับองค์หญิงราชบ
01:48ุตเคย
01:48ลบหลูเบื่องสูง
01:50รับด้วยกล้อง
01:53เสด็จกลับจวน
02:09ได้ทักรับ
02:10ร่อยเข้าไป
02:12เธอซื่อมัยเลยกว่ disputละฉัน
02:14จันเจาสูจทนแล้ว
02:16องค์ลักจัน
02:18ข้าเองก็ไม่อางๆ
02:20แต่ว่า
02:21เมื่อขารับบากท่านอองไปแล้ว
02:24ข้าก็ต้องทำตามที่รับบาก
02:27ร่อยเธาจะปล่อยให้เขารอยนวน
02:28อยู่ไหนกรดมาีอย่างเหรอ
02:29ไม่
02:31ร่อยเธาสูจจากหลูเจอนำพยาย
02:33ามมาถึงก่อน
02:35อย่าว่าแต่งข้ายิง
02:36ร่อยอย่าเห Copyma swellingหัว
02:39ข้าก็จะจับเฉิญสื่อเมื่อยมาเข้
02:42าเครื่องประหารหัวบางก่อน
02:43ให้เขาได้ชดใช้การกระทำทุกอย่
02:46างที่ได้ทำลงไป
03:34ขอพระทายองหญิงที่ช่วยเหลือ
03:38ยังกล้าพูดอีกแล้ว...?ทำไมอย
03:41ู่ดีๆท่านเบานำท่านไปสารใครฟ
03:43ง
03:44ท่านเข้าไปเกี่ยวข้องกับฆ weird with
03:46the king
03:46ถึงทำให้ท่านเบาเปิดสารแต่สว
03:48น
03:49ถ้าต้องการ рассказывดอีกรึ적인ภาว
03:53โทษถูดอโทษถ spices
03:56อ่ะถูดองจิงão allaรถจะเกี่ยว''
04:01สารใครฟงมีกวดีน ně่ทุกอย่
04:03างท่าน
04:05แต่ก็ไม่เกี่ยวกับราชบุตเคย
04:07ท่านเป๋าเข้าใจผิดทั้งหมดเลย
04:13ราชบุตเคย ที่ไว้กลงๆ พูด
04:16มานั้นจริงเหรอ
04:17ท่านเป๋าเข้าใจท่านผิดจริ
04:19งไหม
04:21ไม่ ท่านเป๋าไม่ได้เข้าใจผิด
04:25ที่ไว้มิงพูดมาไม่ใช่เรื่องจ
04:27ริง
04:27ราชบุตเคย ท่านถ้าจะทำอะไรกัน
04:35เก่ làไปถึงขั้นนี้ l้า
04:37เขาไม่อาจจะเป็นบางความจริง
04:38sunkค์หญิงได้
04:42ความจริงอะไร
04:44เว็ implies
04:44อฐานจะหมดเกย
04:45พ!ução totalmente'
04:48คิดดูอย่างดีแล้วท
04:52่านป่าคงจะสื่บรู้ความจริง
04:53หมดแล้วแล
04:55้วก็มีหลักฐานอย่างเพียงพอ
04:56ไม
04:58่ใช่นั้นเขาจะไม่มีวัญทำอย่าง
04:59นี้กับข้าหรอกร
05:02ัชบัดเคย
05:03ท่านพูดอะไร เกิดอะไรขึ้นกันแน
05:06่
05:09องค์หญิง
05:12สิ่งที่ค่าจะพูดต่อไปนี้
05:14เล่งว่าท่านคงจะรับไม่ได้
05:16แต่ไม่พูดก็คงจะไม่ได้
05:21พูดมา ค่าต้องการรู้ความจริ
05:24ง
05:37เพื่อสิ่งที่มันไม่ต้องการร
05:38ู้คลิด
05:38ท่านุกว่า จะแน่งมือแม่น
06:03ี้
06:18ชนเกอร์กับตรงเมื่อยร้องหาย
06:20กันมาทั้งวัน ก็เลยเนื่อยจนห
06:22ลับไปแล้ว
06:23จ้างหลงเจ้าหูอยู่เป็นเพื่อนพ
06:25วกเขาตอนนี้
06:27ถ้ามีอะไรที่ไม่สบายใจแล้วก็ ระบ
06:30ายออกมาเถอะ อยากกล้ำมันเอาไว้
06:32เลย
06:36ใจของข้าตายแล้ว น้ำตาก็แห
06:40้งแล้ว ข้าจะไม่เสียน้ำตาเพ
06:44ื่อเข้าอีกแล้ว
06:48นึกไม่ถึงจริงๆว่า เขาใจ
06:50ใจดำถึงเพียงนี้
06:51ไม่ใช่แค่ใจดำแต่ร้ายังอาย
06:53ซิ้นดี ถ้าเป็นข้าที่อยู่ใ
06:56นยุตภพ คงจะเอาเลือนล้างก็ม
06:59ีไปแล้ว
07:04ท่านกงสุน ท่านจ่านเจ้า นำใ
07:08จของท่านหนังสอง เสียงเหลียน
07:10จะไม่มีวันลืด ได้ปรวจรับ
07:12การคลวาจากข้าด้วย
07:13เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยวๆ อย่าทำอย่าง
07:17นี้เลย รีบลูกขึ้นมาเธอ
07:21เดี๋ยวที่เขาอยากพาลูกลูกก
07:23ลับบ้าน เพื่อส่งเสริมเขา
07:25แต่หารู้ไม่ว่า เขาคิดสังหาร
07:28ได้แม่กันทั้งลูกตัวเอง
07:30ข้ามีมีทางเลือกแล้ว จึงต้อง
07:33กลับมาหาแต่เท้าเปล่า
07:35แต่เท้าจะต้องให้ความเป็นทํา
07:36เมื่อพยาญมาถึงเมืองหลวง
07:39แต่เท้าต้องจับตัวเขามานำเ
07:42นินขนีน่ะ เพื่อเจ้าลุกขึ
07:45้นเธอ
07:54แม่เท้าเปล่าจะไม่เกลงกลัว
07:55อำนาจ แต่ยังไงต้าส่งก็
07:58เป็นแผนดิงของตรกูลจ้า
07:59ถ้าองค์หญิงใช้อำนาจมาบี
08:02บคั้นเท้าเปล่า แล้วเท้าเปล่
08:06าจะต้านฐานได้ยังไง
08:10วางใจเธอ ถ้าท่านเปล่าทำอะไรเขา
08:13ไม่ได้ คันจะล่าออกกลับสู่ย
08:15ุดภพ
08:16ออกให้ต้องกลายเป็นนักโทษ คั
08:19นจะทำให้เฉินสื่อใหม่หัวหลุ
08:20ดจักบาให้ได้
08:35เริ่มมาถึงขั้นนี้แล้ว ท่านเป
08:38ล่าต้องไม่ยอมปล่อยเข้าไปใ
08:39นหน้า
08:46เอาหญิงช่วยเขาด้วยนะ ได้ปลด
08:49แม่ตาด้วย
08:50เม่ตาค่ะด้วย
09:07เจ็บกล่าหรอ ค่าหรอ
09:10ในเมื่อเจ้าเคยแต่งงานมีพรย
09:12า ทั้งยังบีลูกแล้ว
09:16ทำไมรับพระนาชธานอาพิเศษจาก
09:18ห้องเต้
09:20เพราะอะไรเหรอ ถึงยอมอ้างเป็น
09:23คนอื่น
09:24เพราะเป็นราชบุตเคย
09:28หรือว่า คิดว่าเรื่องพวกนี้
09:30จะไม่มีวันถูกเปิดป้อง
09:33หรือว่า เจ้าคิดว่าจะหล่
09:35อค่าได้ชั่วชีวิต
09:39เจ้า
09:41องจิง องจิงเจ้าสงกลือ เดี๋
09:44ยวเจ้ากระเทือนถึงพระขันนะ
09:46หุบป่างเจ้าไปเลย
09:54ทุกอย่างเป็นความคิดของเจ้า
09:55ทั้งหมด
09:58เจ้าทำแบบนี้ได้ยังไงกัน
10:02มาตัดสินชีวิตข้าแบบนี้
10:04ได้ยังไง
10:08องจิง
10:10ทุกอย่าง
10:13เป็นความคิดของกระม่มคนเดีย
10:15ว
10:18กระม่ม
10:21รับใช้องหญิงมาตลอดชีวิต
10:24ไม่ว่าใคร
10:26มาขออภิเสกด้วย
10:29องหญิงก็ไม่เคยสงแยะแส
10:34และเมื่อสงพอพระไทยในตัวร
10:37ัชบุตเคย
10:40กระม่ม
10:42เกลงว่าองหญิงจะพลาดโอกาส
10:45นี้
10:46ก็เลยว่างแผนเจ้นนี้ลงไป
10:52กระม่มสมควรตาย
10:54กระม่มสมควรตาย
10:57เจ้ามันสมควรตายนะ
11:02ตั้งแต่ข้าเกิดมา
11:04เจ้าอยู่กับข้ามาตลอด
11:08พี่น้องในวังหลังทุกคน
11:10ต่างก็คอยแก่งแย่งจริงด
11:12ี
11:12จริงเด่นกันตลอดเวลา
11:15มีแต่เจ้าที่คอยู่ปกป้องค้า
11:18เจ้าเป็นคนที่ค้า
11:21ไว้ใจที่สุดในโลก
11:25แต่ว่า...
11:28แต่ว่าถอนนี้เจ้ากลับ
11:30จะต่างงานแบบนี้ให้ค้า
11:33กับความเป็นจริงเช่นนี้
11:36เจ้าจะให้ค้าทำยังไง
11:40เจ้า...
11:42เจ้าทำแบบนี้กับค้าได้ยัง
11:44ไง
11:47พวกเจ้า...
11:48ทำไมพวกเจ้าทำกับค้าแบบนี้
11:52อ้องหยิง...
11:55อ้องหยิง...
12:12อ้องหยิง...
12:30เจ้าสูญ...
12:35ไม่อย่าดูฉันให้คุณแบบนี้
12:40สีย สีย
12:42เฟ้ย โกง โกง
12:45องหญิงไม่ยอมเวอใช่มะ
12:51งานพวกเจ้ายกออกไปที่
12:54แล้วพวกเจ้าออกไปก่อนได้
12:57ค่ะ
13:10องหญิง แล้วมองสั่งพวกนางแล้ว
13:14ว่า เดี๋ยวเข้าทำอาหารมาให้ให
13:16้ใหม่
13:20องหญิงทรงพระคันอยู่ไม่ว่า
13:23จะยังไง ก็ต้องเสเวรรสับไหน
13:29แล้วมองสาบดีว่า องหญิงยั
13:32งทรงเกลิวอยู่บ้าง
13:37แต่ถึงตอนนี้ยังไงก็ต้องห
13:40าทางแก้ไขปัญหา
13:44ถึงไหมเชื่อพระวงทําความผิ
13:47ดก็ต้องให้กลมยุติทําพี่
13:49ภาคสา
13:52แต่เครื่องประหารที่ท่านเป๋าได้
13:55รับพระราชธาน
13:57ก็เปรียบเหมือนมีราชอองค์
13:58การอยู่
14:01ถ้าหากหลังนี้ท่านเป๋าบุ่
14:04งมันที่จะเอาผิดราชบุดเคย
14:08ท่านก็ของยากที่จะพ้นโทษตาย
14:12ได้เป็นแน่
14:28องค์หญิงไม่ให้อภัยราชบุ
14:31ดเคยแอบอ้างเป็นกฎอื่น
14:35ก็ให้ท่านเป๋าลงทดเขาตามกฎ
14:39หมาย
14:41องค์หญิงไม่จำเป็นต้องเหนื่
14:44อยใจอะไรกับเรื่องนี้
14:48จากนั้นล่ะ
14:52จากนั้นให้ลูกของค่า
14:54ต้องมาเสียพ่อไป
14:56ทั้งทั้งที่ยังอยู่ในท้อง
15:01ไม่ได้
15:04ไม่ว่าค่าจะมองเขาอย่างไร
15:08แต่เพื่อนลูกของค่า
15:11จะปล่อยให้เขาตายไม่ได้
15:15เมื่อเป็นอย่างนั้น
15:18องหญิงก็ต้องสองหาทางช่วยค
15:21่ะแล้วล่ะ
15:23ช่วยเหรอ
15:25ช่วยยังไงล่ะ
15:29ในเมื่อใต้เท้าเป๋า
15:30มีเครื่องประหารพระราชธาน
15:33มีอำนาจในการประหาร
15:38ถึงค่าจะเป็นองหญิง
15:41แต่ค่าจะทธานราชอองการได้อย่
15:45างนั้นเหรอ
15:48ไทยหา
15:50ไม่เพียงไทยหาที่จะช่วยได้
15:54ไทยหาเหรอ
15:58ถึงไทยหาจะส่งรักค่ามา
16:03แต่ท่านจะมาเสียงกับความผิด
16:06ขัดราชอองการ
16:08เพื่อเขาเลย
16:11ไทยหาเป็นพระมาณาของห้องเต้
16:16ไปถ้าเป๋า
16:17คงไม่กล้าล่วงเกินแน่
16:23ขอแค่องหญิงกับราชบุตเค
16:25ยเข้าวัง
16:27ไปเพื่อขอร้อไทยหา
16:31กระม่อม
16:33เชื่อว่าไทยหาต้องมีวิธี
16:37ได้หน่อน
16:37สวัสดี
16:39มีครับ แม่นอนนี้
17:22ราชบุทย์เคย
17:24องค์หญิงยังส่งกลิวอยู่ใช
17:30่มั้ย
17:34ต้องมาเจอกับเรืองอย่างนี้
17:36ท่านคิดว่ายังไงละ
17:43ก็ไม่น่าแปลกเหรอ
17:47เพราะความโรคของค่า
17:50ตอนนี้ต้องมารับกรรม
17:52ค่าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
17:56คงจะต้องรอท่านเปล่ามาแล้วล
17:57่ะ
17:59ไม่นะ องหญิงยังได้จะช่วยท่าน
18:06อะไรนะ
18:09จะว่าองหญิงแค่อภายค่าเหร
18:11อ
18:14ก็ไม่เชิงสักทีเดียวเหรอ
18:16เพราะว่าส่งทำเพื่อลูกที่อย
18:18่างไม่ได้เกิด
18:19อองหญิงยินดี
18:21ค่าวางไปขอร้องไทยหา
18:23พร้อมกับท่านเลยล่ะ
18:25ขอร้องไทยหาจะได้ผลล่ะ
18:27ต้องได้สิ หากราชวงออกหน้า
18:30ไม่เอาผิดที่ท่านหลอกลัวข้
18:32องเตทิ้งเนียเต่าแต่งใหม่
18:34ท่านเป่าก็จะทำอะไรไม่ได้หรอก
18:39แต่ว่าจะมีคดีคนตายอีกนะ
18:44นั่นเป็นเรื่องของค่า
18:46ค่าจะไม่ให้ท่านเป่าเอาเรื่องมา
18:49ถึงท่านได้
18:51ไม่ ต้องบอกค่าก่อนว่าจะทำยัง
18:54ไง
18:55ทำไมอย่างนั้น ค่าก็ไม่สบายใจ
18:58ท่านอยากรู้จริงๆเหรอ
19:00ใช่ซิ ค่าไม่เชื่อว่าท่านเป่
19:03าจะไม่เอาความ
19:05ชีวิตคนนั้นสมคัญ ต่อให้ไ
19:07ทยหาออกหน้า
19:08ก็ไม่แนวว่าจะช่วยได้
19:12ถ้าค่าออกหน้าแม่ครับความ
19:14ผิดเพียงคนเดียวล่ะ
19:16อธิบายว่าถ้าต้องแอบอ้าง
19:19เป็นคนอื่นเพราะว่าโดนข้าม
19:21ีบางคับทุกด้าน
19:23แค่นี้ท่านเป่าจะซื้มสาอะไรต
19:26่อได้
19:28แต่ถ้าทำแบบนี้
19:30เจ้าจะต้องถูกประหารนะ
19:34ไม่เป็นไรหรอก
19:36ก็เพียงแค่วันน่าถ้าอย่าง
19:38จงลักภักดีต่อองหญิง
19:42ข้าเองก็พอใจเป็นที่สุดล
19:45ะ
19:48เว้ยมิง
19:50ทำไมเจ้าต้องทำแบบนี้ด้วย
19:52เขาทำเพื่อองหญิง
19:57เหตุผลนี้มาดูตื่นเกินไป
19:59เขาไม่เข้าใจ
20:03นั่นพระทันไม่เข้าใจ
20:05ความรู้สึกและจิตใจของขัน
20:06ทีอย่างข้านะสิ
20:12ตั้งแต่ข้าถูกตอนเข้าหวัง
20:18ชีวิตของข้าก็ถูกกำหนดให้
20:21เป็นคนที่มีลูกไม่ได้
20:22ไม่มีคนสื่อบสกุล
20:28ในวางหลวงขันทีคือถ้ารั
20:32บใช้เชือพระหวงเท่านั้น
20:36แม้ว่ามีบางคน
20:39อันรับการปลดปลานหรือแม
20:42้แต่กลุ่มอำดาษเอาไว้
20:45แต่ว่าจะว่าไปแล้ว
20:49ก็ไม่มีใครเห็นพวกเราเป็นคน
20:57องค์หญิงทรงประสูตรขึ้น
21:00มาปลายราชการห้องเท่องค์ก่อน
21:04เมื่อทรงประสูตรได้ไม่นาน
21:07เสด็จแม้ก็สิ้นพระชน
21:12จากกันอดีตห้องเท่ก็สิ้น
21:16พระชนตาม
21:19ข้าก็เลยต้องเลี้ยงดูองหญิงมา
21:23จนเติบใหญ่
21:28ถึงแม้องหญิงจะเกิดในวัง
21:32แต่พระองค์ก็ทรงกรรมพลามา
21:36ตั้งแต่ยังเด็กอยู่
21:41ส่วนค่าก็เปรียบเสมือน
21:48เป็นทั้งพ่อและแม้ขององหญิ
21:51ง
21:57ถึงองหญิงกับค่าจะเป็นเพี
22:00ยงบ่ากับได้
22:03แต่ค่ากลับเห็นท่านเป็นคนใน
22:06ครอบครัวค่าเอง
22:12ไม่ว่าสงต้องการอะไร
22:16ค่าก็จะทำทุกวิธีทางเพื่อหา
22:18มา
22:20ซึ่งท่านก็เป็นหนึ่งในนั้น
22:26อองหญิงอยากได้ท่านเป็นราชบ
22:28ุตเคย
22:30ค่าก็จัดหา
22:35ตอนนี้
22:38อองหญิงอยากจะช่วยท่าน
22:41ค่าเองก็ยินดี
22:43ทำให้สม
22:45ปราธนาขององหญิง
22:51เว้ยมิง
23:02เมื่อท่านกับองหญิงข้าหวั
23:04งไปทูนไทยเห่าแล้ว
23:07ข้าจะไปบอบตัวกับได้เท้าเปล
23:10่าที่สารใครฟงเอง
23:13ขอแค่ท่านปาดความผิดทุก
23:15อย่างว่าที่ข้าน้อยเพียงคนเดี
23:17ยว
23:18และเมื่อไทยเห่าสงช่วยเมื่อไ
23:21หร่
23:22ท่านเปล่าก็จะทำอะไรท่านไม่ได้อี
23:25ก
23:32เมื่อข้าไปที่สารใครฟง
23:35อาจจะไม่มีชีวิตกลับมา
23:38ท่านจะต้องรับปากเขาว่า
23:41ชาตินี้จะดูแลองหญิง
23:45ไม่ปันใจเป็นอื่น
23:49ไม่อย่างนั้น
23:51ถึงข้ากลายเป็นผี
23:54ก็จะไม่มีวัน
23:56ปล่อยท่านไปอย่างนี้ง่ายแน่น
23:58อน
24:03เจ้าหวางใจถึง
24:05ถ้าข้าพนภัยนี้ได้
24:08ข้าจะไม่ผิดตัวองหญิงนะ
24:22เมื่อสุดท้าน
24:25เมื่อสุดท้าน
24:37เมื่อสุดท้าน
24:57ท่านกงสุดมาพอดีเลย
24:59จากการดีเคราะห์ของท่านกงส
25:00ุด
25:01แต่เท้าสุดแห่งรู้โจ
25:03เดินทางมาเมืองหลวง
25:04น่าจะถึงเวลาใดล่ะ
25:07แต่เท้าเมื่อเช้าข้าสั่งมาเร็
25:10ว ให้นำจุดหมายของท่านประยัง
25:12หลูโจแล้ว
25:14โดยที่ไม่ให้หยุดพักผ่อนเลย
25:15ขอรับ
25:17เชื่อว่าตอนนี้แต่เท้าสุนคง
25:19ได้อ่านแล้ว
25:20ถ้าออกเดินทางมาเช้าพรุ่งน
25:22ี้ ยังเร็วพรุ่งนี้เย็น อย่าง
25:24เช้ามาเรื่อนเช้าก็จะมาถึงขอรั
25:26บ
25:26อืม เมื่อเป็นเช่นนี้ รออีกวั
25:30นเดียว
25:31พายยานจักวัต caregiver ก็จะมาถึงเมื
25:34องเหลวงเหมือนกัน
25:36ใช่ขอรับ
25:38องคารักจันกับท่านกงศุรณ
25:40์รีบร้อนกันมา มีอะไรจะพูดกั
25:42บค่าแล้ว
25:44ขนาวอยากรู้ว่าถุดย์นี้มี
25:46รากชบองเข้ามาช่วย
25:48วิ่นเต้นทำให้เฉินซื้อใหม่
25:50ลอยนวั солн consultingก�้าครับ
25:52ทำไมองคารักจันถึงถามเช่นนี้ล
25:54่ะ
25:55วันนี้องค์หญิงข์มาิมาให้สร
25:57้างไค่ฟ่ง
25:58พาตัวเฉินสื่อมромัยไป
25:59ในวันขั้นหน้าปล่อยมีนาย waiter
26:02ที่นี่ยืน แต่เถา
26:04ต้องห่ายกว่ายามร่มโทษน์альная
26:05กต้unya
26:06sensationalก็จะทำให้เฉือพระอาชลิง
26:11กันเศษคมรุ่นแล้ว
26:12ดLaurean ที่ห้องเตรธประทาทาน
26:15ไม่มีหาหน้าใส่อย constituency ค่อย fordi
26:19ไ spearไปเลย
26:20แล้วเธอไทยเขาทรงเสด็จมา แล้
26:22วส่งห้ามในองค์เองล่ะ
26:25ไทยเขาแม้เป็นพระมาณดาห้อง
26:27เต ฐานะสูงส่ง
26:29แต่ไทยเขาไม่มีสิทก้าวกาย
26:31ราชการ ขายยังลงโทษตามกฎหม
26:34ายได้เหมือนเดิม
26:36แล้วถ้าห้องเตมีราชองการ ไว
26:38้ชีวิตละทับ
26:41องค์รักจันมีเจตนาอะไรกันแ
26:43น่
26:53แต่เตา...องค์รักจันกล่าหาร
26:56มีน้ำใจ
26:57ทนไม่ได้ที่เห็นเสียงเหลียน
26:59แล้วลูกถูกรังแก
27:01เกลงว่าอาจใช้วิธีในยุธ
27:03ะพบไปจัดการ
27:05อ่ะ...องค์รักจันคิดจะทำอะไร
27:10จันเจ้าาไม่กล้าปิดบังเต
27:11็าแล้ว
27:13ถ้ากดหมายลงโทษเขาไม่ได้
27:15จันเจ้าจะขอลาออกกลับสู่ย
27:17ุธะพบ
27:17แต่ก่อนที่จะไป จะต้องเอาหัวของ
27:20เฉินซื้อใหม่มาให้ได้
27:21หยุดน่ะ
27:23จราบได้ที่ค่ายังรับราชก
27:24าร
27:26ห้ามเจ้าใช้วิธีส่วนตัว ไม
27:27่เกลงกลัวกฎหมายเด็ดขาด
27:29แต่เท้า องคารักจัน
27:40แต่เท้า องคารักจัน แค่เรียก
27:44ร้องความเป็นธรรม
27:45ไม่ได้คิดที่จะรบหลูกฎหมายน
27:47่ะครับ
27:54เฉินซื้อเมย ไร้ซึ่งมโนธร
27:57รม
27:57ทั้งเทพ ทั้งคนต่างโกรธแค้น
28:00ค่าจะยอมปล่อยเขาไปง่ายง่าย
28:02ได้เหรอ
28:05เอาเถอะ ค่าจะขายความข้องใจให้
28:08องคารักจัน
28:10ถ้าหาข้องเต มีราชวงการอพ
28:13ยโทษ
28:15ค่าก็จะทูนแย้งด้วยเหตุผล
28:19ถ้าหากว่าแย้งไม่สำเร็จ
28:22ค่าก็จะราออกไม่เป็นคุณนางอ
28:25ีกต่อไป
28:27ถึงตอนนั้น ค่าก็ไม่ใช่คุณน
28:30างราชสำนักแล้ว
28:33ไหนเลยจะยุ่งเรื่องเฉินซื้อเมื่
28:35อเป็น หรือว่าตาย
28:38หรือว่ามันตัดสินได้ว่า
28:39เป็นกฎหมาย หรือว่าเป็นเพรา
28:42ะใคร
28:47เดี๋ยวท่าครับ ไม่ใช่ว่าจั
28:49นเจ้าบุมบ่ามใช้อารมณ์
28:51แต่มันน่าแค้นใจนึก
28:54องคารักจัน
28:59น้ำใจและหลักการต้องเดินค
29:01ู่กันไป
29:02ไม่งั้นจะหาความเที่ยงธรรมได
29:05้จากที่ไหนกัน
29:07ถ้าหากถามว่าเจตนาของค่าอย
29:11ู่ที่ไหน
29:12แน่นอนว่าต้องทำตามกฎหมายไม่
29:15มียกเว้น
29:18องคารักจัน มรืนี่พยายานก็จะ
29:21มาถึงเมืองหลวง
29:24ทำไมเจ้าไม่อดทนรออีกสักหน
29:26่อยล่ะ
29:29ขอรับ
29:43ขอรับ
29:44เว้ยคงคง
29:46พวกเจ้าสองคนออกไปให้หมด
29:49ค่ะ
30:00สวัสดี
30:30สวัสดี
30:51สวัสดี
31:27ข้าก็แค่อยากใช้เวลานี้เพื่อพู
31:29ดกับเจ้าให้รู้เรื่อง
31:32หลัดได้เลยองค์หญิง
31:35ความผิดที่เจ้าทำ
31:37ข้าไม่มีวันให้อภายได้เลย
31:43แต่เพื่อลูกที่ยังไม่ได้เกิด
31:44มา
31:47ข้าไม่ช่วยเจ้าก็ไม่ได้
31:51องค์หญิง
31:52ฟังค่าให้จบ
31:55ค่ารู้จักไม่ใส่เสด็จแม่
31:58ท่านไม่มีทางช่วยโดยไม่สนใ
32:01จกดหมาย
32:03แต่ท่านจะต้องห่วงลูกของค่
32:05า
32:08ค่าจะไปขอร้องโดยให้เห็นแก
32:10่ลูกค่า
32:13ถ้าท่านยอมช่วยจริงแล้วก็
32:17เจ้าต้องจำไว้ว่า เด็กคนนี้
32:18ช่วยชีวิตเจ้าไว้
32:21ว่านหน้า
32:22ไม่ว่าจะเป็นยังไง
32:23เจ้าก็ห่ามกับเขาเหมือนที่ทำก
32:25ับลูกคนก่อน
32:27ไม่เหรอ
32:28ค่ามีมีวร rider ทอดอดทิ้งเด็
32:29กคนนี้แน่
32:34ไม่ต้องมาแก้ตู
32:37ถ้าเชื่อว่า
32:38ตอนที่เจ้ากับชินเสียงเหลีย
32:39น มีลูกคนแรกด้วยกัน
32:41เจ้าคงไม่คิดว่าจะยอมรับ
32:42พวกเขา
32:49ข้าไม่อยากใช้โอกาสนี้มาโดดถ
32:50ูกเจ้า
32:52ข้าแค่อยากให้แน่ใจว่าลู
32:54กของข้า
32:55จะไม่มีพ่อเป็นคนทรยศลืมบ
32:57ุญคุณคน
33:03กลับทุดองหญิง
33:08องหญิง รับมาเตรียนพร้อมแล
33:11้ว
33:11องหญิงเสด็จข้าววังได้แล้
33:13วพระเยค
33:14เฮ้ยกลงๆ แน่ใจเหรอว่าจะไม
33:18่ตามข้าข้าววัง
33:21องหญิงส่งทราบดี ว่ากระมอง
33:23อย่างตกไปที่สารไขฟม
33:30คงตามข้าไปไม่ได้
33:32งั้นเจ้าประทดลองดูว่าจะขอ
33:34ให้ท่านเปล่า ยอมผ่อนผ่านได้
33:36ไหม
33:38กลับม่อมจะลองพยามดู
33:41ถ้าราชบุตเคย องหญิงยังทร
33:47งพระคันอยู่
33:48ระหว่างทางขอให้ท่านดูแลพระอง
33:50ค์ให้ดีด้วย
33:53ถ้าทราบแล้ว
33:57องหญิงทรงรักษาองค์ด้วย
34:01กลับม่อม
34:03กลับม่อม
34:40ทีราบสุดภาพ
34:52อุรย์ใต้เท่า น่าจนมีคว
34:53ามติกลองร้องทุกของเขาเป็นใ
34:55คร
34:56อุรย์ใต้เท่า เป็นพระบ้านจ
34:58ัวราชบุตเคยเว้ยมิง
35:02ไปพาเขามาคุยที่หอมถวง
35:04ขอรับ
35:08วังฉามาหัน
35:09ขอรับ
35:10ไปเชิญท่านกลงสุนให้ไปที่หอ
35:12มถวงเดี๋ยวเนี่ย
35:14ขอรับ
35:28ขน้อยกระวะเต็คเท่าเปล่า
35:32ไว้กลงๆ มาพบค่า
35:35เหตุใจจริงต้องมาติกลองร้
35:37องทุกข้างหน้านั้นด้วยล่ะ
35:51ขน้อยมาติกลองเพื่อมามอบตัว
36:08ในขดี
36:18ขอราชบุตเคย
37:07จะฟังคำให้การของเจ้าสักหน่
37:08อยเธอ
37:09ถูกตั้ง
37:11ขึ้นสารใต่สวนท่ามกลางผู้
37:13คน
37:14คำถามคำตอบนั้นต้องลงวัน
37:16ทึกลงในขดี
37:18วันน่า แต่ท่าวเปล่าจะได้ไม่
37:21ต้องบุ่นหวายกับการสาดสาง
37:23ขดี
37:24และข้าก็ไม่ต้องการให้การซ้ำ
37:28มันก็เป็นประโยชน์กับเราท
37:30ั้งสองฝ่าย
37:32ฮะ ผ้าทางจะเตรียมตัวมาดีนะ
37:38ข้ามามอบตัวดำเนินขดี
37:41ไม่ได้ถูกท่านเปล่าจับมาดำ
37:43เนินขดี
37:44ข้าย่อมเตรียมตัวมาพร้อม
37:47อยู่แล้ว
37:48ได้ ในเมื่อเป็นเช่นมี
37:51หวังฉะมาหัน จังลงเจ้าหู
37:54ขอรับ
37:55เปิดสารใครฟง
37:56ขอรับ
38:17ด่านั้นมีชื่อว่าอะไร
38:19รับหน้าที่ ในจวน หรือจำหน
38:22ักไหน
38:22ข้าน้อยนามเว้ยมิง เป็นพ่อบ
38:24้านจัวราชบุดเคย
38:27พ่อบ้านราชบุดเคย มาที่สารน
38:30ี้ด้วยเรื่องอันได้
38:32ข้ามาเพื่อมอบตัว
38:36ที่เจ้ามามอบตัวนั้น เป็นขด
38:39ีอะไรยังงั้นเหรอ
38:41หารชีองครักจัวราชบุดเคย
38:44โดดคนข้าปิดปากและฝังสบ
38:47ไว้ในป่านอกประตูเมืองตะวั
38:49นออก ข้าน้อยมีความผิดทานสั่
38:51งการข้าคน
38:55เมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้ายอมรับว
38:58่า เจ้าสั่งการข้าคน
39:00ขอรับ
39:00ในเมื่อเจ้ายอมมารับผิดเอง
39:04ก็เท่ากับเจ้าเป็นผู้ต้องหา
39:08ในสารของข้ามีกฎอยู่ ไม่ว่าเจ
39:12้าจะมีตำแหน่งเป็นอะไร
39:14ตอนนี้เจ้าไม่มีสิทธิ์เว้น
39:16การคุกข่าวแล้ว ยังไม่รีบ
39:18คุกข่าวฟังการตายสวน
39:33ขอรับได้เท่า
39:36เจ้าส่งหารฉีไปข้าผู้คน
39:39ใครได้ทำการตรวจพิสูตรสบแล
39:41้ว
39:43ข้าขอถามหน่อย
39:45สบนั้นใส่ชุดบันดิต
39:48และถูกฝังอยู่นานเกือครึ่งป
39:50ีเป็นผู้ได้
39:53เรียนได้เท่า
39:55คนผู้นั้นเป็นบันดิตสอบตก
39:58ที่มาจากวัดไฟหวินเมืองเฟอเฟ
40:00อ นาวะฉนสื่อเหมือน
40:06โอ้โห แล้วเขาไม่มีชื่อส่ะ
40:09เมือนกับราชจบุตเคย
40:11ถูกต้อง
40:14แล้วที่เจ้าข้าเขาเนี่ยเพรา
40:16ะอะไร
40:17เรียนได้เท่าเปล่า
40:19จ้องหวนคนใหม่นามฉนสื่อเมื่อ
40:21รับราชอองการขี่ม้าแหรอบ
40:23เมืองจนพบองหญิง
40:25องหญิงส่งพอพระไทยอยากจะรั
40:27บเป็นราชจบุตเคย
40:29แต่ว่าข้าน้อยเพราะว่าเขามี
40:31ลูกมีเมียอยู่แล้ว
40:34แต่เพื่อให้องค์หญิงพอพระไท
40:36ย
40:36ข้าจึงหาพบบันดิตสอบต
40:39กเค้าหนึ่ง
40:40ที่มีชื่อแส่เดียวกับราชบ
40:41ุตเคย
40:43ดังนั้น
40:44ข้าจึงให้คนสับเปรียนประว
40:46ัติการศึกษาของเขา
40:49แล้วส่งหารฉีไปข้าปิดปากแ
40:52อบอ้างสถานะของเขา
40:54โดยให้จองหวนเพราะนั้นสวม
40:56รอยเป็นเขาแล้วรับเป็นลาชบ
40:58ุตเคยไป
41:01ก็หก
41:03จองหวนทุ่มเทเราเรียนกันมา
41:06นับเป็นสิบปีกว่าจะสอบได
41:09้เป็นจองหวน
41:10เป็นเกียร์ของจากกูล
41:12หากยอมสวมรอยทำตามที่เจ้าจั
41:14ดเครียมเอาไว้
41:15แสดงว่าเขาเองก็โลกในรา
41:18บยุด
41:19จนมาร่วมแผนการชั่วของเจ้า
41:21อ๋อ มา ๆ ๆ แต่เธาเปล่า
41:24เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับราชบุตเค
41:25ยเลย
41:26ตอนที่ข้าไปบอกให้เขาสวมรอยเป
41:28็นคนอื่น
41:28ก็ถูกปฏิเศษจากเขาอย่างรุน
41:30แรง
41:33เว้ยกง ๆ เจ้ากล่ามาขอร้องข้
41:37า
41:37อย่างไรเหตุผลแบบนี้ได้ยังไ
41:39ง
41:39ที่บ้านของข้าก็มีรูปมี ๆ อย
41:43ู่แล้ว
41:45ถ้าจะแอบอ้าง ถาหน้าคนอื่น
41:47รับไปราชบุตเคยได้ยังไง
41:50ไม่เพียงทำให้ข้าเป็นคนทรยด
41:53แต่ยังผิดกับองค์หญิงด้
41:55วย
41:57ท่านจองหวนก็จะกล่าวผิดแล
41:59้วหรอ
42:00ล้าบยốcสันริเฉิน ใครบ้างไม
42:02่ต้องก่อน
42:04เมื่อได้เป็นราชบุตเคย
42:06ก็จะได้เป็นหนึ่ง ในราชนิก
42:08ุต
42:10คนมากมายแม้ลปราธนาก็ยังเป
42:13็นมีได้
42:15เฮ็
42:15ถ้าทุ่งเทศศึกษาก็เพื่อการส
42:27อบวันนี้
42:29เพื่อเป็นเกรย์คงวงตกลูล ทำ
42:31ให้ลูกมีในสบาย
42:33แต่เจ้ากรับให้ค่า ต้องสวมร
42:35อยพูดจะเป็นคนอื่นเช่นนี้
42:38ให้ค่าลาทิงคลอบครัว
42:44เขาจะทำได้อย่างไรเหลือไว้กง ๆ
42:46ถ้าท่านกล้าพูดเรื่องนี้อี
42:48ก ข่อจะไล้ท่านออกจากบตรูน
42:50ิ
42:53ท่านจอหงวลที่ค่าทำ
42:56เพื่อไม่ให้องหญิงทรงผิดหว
42:58ัง
42:58ถึงได้จัดเตรียมทุกอย่างเอ
43:00าไว้พร้อมแล้ว
43:02และถ้าหากท่านอยังยืนยันไม
43:04่ยอมรับ
43:06ค่าคงต้องรักษาความปลอด
43:08พัย
43:10และค่าก็จำต้องข้าท่านจอห
43:12งวล
43:12เพื่อปิดปากสะแล่
43:15เฮ้ ค่าสิกษาตำราปลาดค่
43:19ารู้ดีว่าอะไรโค้นทำ อะไรไม่โค้
43:21นทำ
43:23ต่อให้ท่านออกความใตรมาคู่ฆ
43:24่า
43:26ค่าก็จะไม่มีวันร่วมมือกั
43:27บท่านหรอก
43:29เฮ้
43:31ท่านจ้องร During that warning... แม่จะไม่กลั
43:33วตาย
43:35แต่ท่านไม่คิดถึง ชีวิตครอ
43:37บครวลของท่านเลยกลัวนั้นเหรอ
43:41จะว่าอะไรเนอะ
43:43หากท่านไม่ยินยอมข้าก็ไม่ม
43:46ีทางเลือก
43:48ไม่เพียงแต่จะเอาชีวิตของท่
43:51านจองโหลโทรมิต
43:53แม้แต่ชีวิตพ่อแม่ของท่
43:54านและหลูกเฮียของท่านทั้งหมด
43:58หاءชีวิตโดยกัน ก็เกลงว่
44:01าอาจจะไม่รอดเงứ่อมือของข
44:04่า
44:04เจ้��กล้าทำร้ายพวกเขาหรือ
44:07ขอแค่ท่าน ทําตามที่ค่าจะเต
44:10รียมเอาไว้แล้วเท่านั้น
44:13หัวเขาก็จะไม่บบสลาย
44:17หาไหมแล้ว
44:23ท่านที่นี่ไปเอาชีวิตของคลอ
44:26บตัวท่านจองวนว่าคมคุม
44:28ท่านจะยอมทําตามค่าด้วยคว
44:31ามจนใจ
44:34เป็นเฉินสื่อใหม่สวมรอยเป็น
44:37คนอื่นเพราะคำคู่ของเจ้าหรื
44:38อไม่
44:39ไม่เกียวกับที่จะมามอบตัว
44:42ข้าจะสืบสวนอีกครั้งนึง
44:45แล้วสบที่สองนั้นเป็นสบของใ
44:48คร
45:02พ hopingอันozราย
45:04見てความช่วยกธา ให้ได้เชบ make
45:08มโรภัยกล้าง ตัวพวกกัน ไม่
45:12การควรตรงจริงสิ ตลดต้อง
45:18มือสิ ทวงเตาต MARY
45:21มโรภัยกว่าท่องได้ โอ้งเฝ
45:27้า ไม่มีด้วย มัน y показывรึยงมาก
45:29มโรภัยกำมัน ไม่อยากจะ มีด้
45:31วย เรื่องส่วนเตา ไม่มีด้วย ตอนแ
45:31น่ปะพขว่า ต้องแน่аяนเช่ง
45:36ควร หวง ตัวแ hundredดดดดตรง แล้
45:37ว แล้วนำของกัน 입니다
45:38เป็นเรื่องพบ้าที่เชรา รู้ตรง
45:41นี้ เป็นหรือว่าที่เราเราจะมีค
45:47วามเจ้า
45:51แต่งพ่อที่เรียกสำหรับ ไม่
45:55ไหร่สวัส รู้ตัวเธอ เป็นไม่
46:00แ้งที่จะแคว จนนั้นก็จะเข้า
46:03สุดไว้ รู้สึกต้องเด้ยม
46:06พกลับไปแล้วจริงปกดสิ วั
46:07กกลับไปไปตรลบปก ครับ
46:08ช่วงกับ
46:11สิ สิ สิ สิ สิ สิ สิ สิ สิ สิ