- 6 weeks ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการที่มีบริการคำมัญญายแทนเสียง
00:05ท่านสามารถเลือกเปิดและปิด คำมัญญายแทนเสียง
00:09จากเครื่องรับทรวทัด ในระบบดิจิตัล
00:11นั่นไม่พ各альныйท้นเป็นอสุดeronflies เร็ว
00:12นั่นสามารถทราศ คำปรับทรม. แล้วว!
00:13น escritoสัง freezer 走了 5 YE.. 霭きิ Scar森
00:17งโสส.ได้ไป..
00:19olabilir อยabanเยอะ
00:22คำปรับทรมาด เพส mascot siempreกพbeitสๆ
00:26ك着ี้ จากณ์ студเตอบลเองอทธались...
00:28คำปรับทราบคุย ฉันคำปริก Schedulemn Geis
00:34dr 식으로ก uit noted...
00:34ณเวลงเยอะ
00:36่ retrouv you go...
00:38condensed Step 2 wedding AJ ถู induce instead
00:39แก้มinquคิดของตัวให้
00:41barrel หาริกับค Palm ชิม ทร Kasπ
00:43ransomของกับ
00:51น้테ชิ่นศ์ limited when un
00:53ตัวหน��
00:54ได้ดู
00:55นั่นติดンจนเรื่อง
00:57จะเอาСิม พาระตstrom são вами
00:58apresentึด enforcedME catchมาก
00:58สมเปนยยน เพ 환 Ek หัก Somewhere Filksกหาวโ люд
01:01Ms veutยSTินคุ้มทรักษาว ใช้กหน่วย
01:05การปภาสุดที
01:09สวัสดีสไหรอ ทุกของเล็ก
01:33น้องฟีสดิ์ ยิงบังโรได้
01:47ตรงสัย ฝังดูแยก จริง Big Gi daleไหม
01:53จริงดูกลาว ไอสดริงกลัว จริง ดูกลาว อลกกลัว จริงใน แกน้องเธอเดי�cale น้ Aaronเล่ะấpิน
01:59จริงดูกลาว แล้วเทียกริง ดูกลาว มีดูกลาว จริง แล้ว เธอลกกลัว มีด้าสดกลาว ตริงๆ ปลาว รึงกล้อมีด contexts threatening
02:03ขอบคุณสิ มารถพีก ต้องรับคุณสิ
02:07ก็จะจังสังคิด
02:33ตอดผู้กันหนึ่งทีก็คือหนึ่งชีวิต
02:50ผู้กันเล็ก ๆ แค่นี้
02:53บัดนี้คร้ายนักพันชั่ง
02:57จะมะเหตุห้อนใจได้ยังไง
03:03แต่เท้าครับ
03:06ไม่ดูประหารเป็นระเบบราชสำนัก
03:10รายชื่อนักโทษประหารท้องถิ่น
03:13แต่เท้าต้องเป็นคนตัดสินทวนรายงาน
03:17ต่อให้แต่เท้าไม่อาจจะหักใจ
03:20ก็ยังจำต้องทำตามกด
03:23แต่ว่าชีวิตคนนั้นสำคัญ
03:28ความผิดนักโทษต้องทุนรายงานพร้อมคดี
03:34ขน้อยก็ต้องทรวจดูหลายครั้ง
03:37ว่าสอดพร้องกับโทษประหารจริง
03:40ไม่ใช่ถูกใส่ความ
03:42ถึงยังนั้นก็ต่องตรวจสอบถึงสามครั้ง
03:47จะพลาดมาได้แม้แต่น้อย
03:50บกพร้องหน้าทีนั้นเรื่องเล็ก
03:52แต่ชีวิตคนนั้นเป็นเรื่องใหญ่
03:54จะไม่ระวังคงไม่ได้
03:57ขอรับ แต่เท้าพูดถูกขอรับ
04:01ท่านลองดูอย่างคดีสุนเฉียงสิ
04:06คิดว่าท่านกงสุนจะจำคดีนี้ได้
04:10อ่ะ ขน้อยจำได้
04:12แต่เท้าหมายถึง
04:14สุนเฉียงทหารมาที่สังโจ
04:17ในคดีปล่นซัพท์ใช่ไหมขอรับ
04:20ตามกดแล้ว
04:23ทหารปล่นซัพท์มีโทษถึงตาย
04:26อีกอย่างพยายาและหลักขานพร้อมสับ
04:29สิ้นเฉียงยังลงลายมือยอมรับความผิด
04:33ไม่น่าจะจับผิดตัวนะครับ
04:36มองภายนอกก็เป็นอย่างนั้น
04:39แต่ท่านกงสุนยังจำได้ไหมว่า
04:42ผู้บัจจาการทหารมาสังโจคือผู้ใด
04:46เป็นเสริญยาง
04:48ตอนนั้นเขาจะได้การแข่งขันควบขี่มาของทหาร
04:53และตายเท้าก็เป็นคนเสนอให้ห้องเต่
04:57เขาถึงเรียวรับตำแหน่งไงขอรับ
04:59ถูกต้อง
05:01เสริญยางเขาได้เป็นจิ้นสื่อเทาบู
05:05ถูกสำรองบัจจุทหารมาอยู่มานานหลายปี
05:09ข้าไม่ยากเห็นคนเก่งถูกกฎให้จมปรัก
05:14จึงคิดช่วยโอกาสที่เขาชนะการแข่ง
05:18ถูนแนะนำให้ห้องเต่
05:21ส่งเขาไปเป็นนายกองรักษาชายแดน
05:24ภายในเวลาห้าหงปี
05:26สร้างผลงานสึกนับปีทวน
05:28ได้เป็นผู้ปัจจการทหารมาสังโจ
05:30ถือว่าไม่ผิด
05:32ต่อพระคุณที่แต่เท้าช่วยส่งเสริม
05:34ไม่เป็นแค่นั้น
05:36เขาคุมกองทหารเข็มงวด
05:38และจะปล่อยให้ทหาร
05:40ในหน่วยไปปร่นประชาชนได้ยังไงกัน
05:42แต่เท้าครับ
05:44บางกรคลอดก้าวบุด
05:46แต่ละตัวยอบไม่เหมือนกัน
05:48อีกอย่างนึง
05:50ถ้าหารมาในสังโจนั้น
05:52มีไม่ทำกว่าหลายพัน
05:54ก็ยังต้องมีมาที่แตกขบวนบ้าง
05:56ถึงเสริญญ่างคมทับเข้มหวด
05:58ก็คงจะไม่มีค้าง
06:00ควบคุมได้หมดแน่
06:02คดีนี้แม่มีรักษาแน่นหนา
06:04แต่กับหาเหตุผลการกระทำผิดไม่ได้
06:08กว่าผลเกิดจากอะไร
06:10บางที
06:12เขาอาจเห็นแล้วเกิดความรูปชั่ววุกก็เป็นได้นะครับ
06:18ไม่
06:20ทรับสมบัติที่ขโมยราคาไม่สูง
06:22ทำไมต้องไปเสียงกับโทษรหาร
06:26ความในเรื่องนี้คงไม่ธรรมดาแน่
06:30แต่เธ้าพูดคุม
06:34ท่านจะไปตัวสอบที่สังโจไม่ครับ
06:38ถึงคดีจะเล็ก
06:40แต่ชีวิตคนสำคัญ
06:42ทุ่งนี้ใครต้องเร่งเดินทาง
06:44ไปตัวสอบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
06:48ข้าน้อยจะจัดการทันที
06:52ท่านจะให้บอกอุครักจันไม่ครับ
06:56ก็ดี
06:58ให้เข้าไปเจอกันทีสังโจ
07:00ครับ
07:02ช่อ
07:04ช่อ
07:06ช่อ
07:08ช่อ
07:10โจก
07:24ริศิทиан! Linjo!
07:27หล 그ม่ISS
07:33น่ารกจริง
07:35เรื ler go
07:43น่ารกจริง
07:50ด้วย
07:54ดูดด glaube ดูด loading
07:57ช่วย ดูด
07:59โอ้ย!
08:01เธอถ้า ninety-ian ช่วยดู
08:03เฮ้ย! ช่วยเขา...
08:04จริง เธอ! เธอ! เจุทุกครับ!
08:06โอ้ย!
08:08เธอถ้าไหร่
08:10สินิน่ำ! เธอของเขา!
08:12เธอ! โอ้ย!
08:13โอ้ย!
08:15โอ้ย! สlicheค président...
08:16ก็หา described!
08:18เธอถ้าไหร่นี่ ของค์
08:20เธอถ้าไหร่นี้
08:22ตัวแน่!
08:24วุย เปินไง โซม และเจียร์
08:28ก็ดู
08:31อีกไหนเป็นไงบ้าง
08:43เธอไม่ในใกล้
08:46มันถึงก็มอบกวามเจ็บให้ทวนๆ ทุกตัวคนเลย
08:54ลูป้อง อย่าค่อยเข้ามากล้ายนั่น
09:11ต้อง
09:243. หยิงพูดา มัศน บ้าติของ Nope, หรือ พราดที่เถาเบา
09:29- โอ้แห that หลีไม่ต้องมารับวี่สุทธิ
09:32- ขอบคุณ ต้องเถาเบา
09:34- เข็มแovich rike Chanel female queen
09:37- หลีชวนจะเมองสังโจว์ Peter wavelength กลาทิกลาทไดรับ
09:41ถ้าหลีไม่ต้องมาตอนรับอะไร
09:44undert cares and say, she is writing Al Granth of Wilds
09:46- โอ้ โคด начал serio
09:50เมืองใครฝง แต่เท้าถือเป็นผู้มาคับบัญชา ข้าน้อยจะปล่อยปละละเลย ได้เช่นได้กันล่ะ
09:57หากมีเรื่องเกี่ยวข้องกับทางการทองถิ่น ข้าจะบอกกับแต่เท้าหรือให้สาบเอง
10:04ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาทำงานเพราะค่าหรอกนะ หาไม่จะรบกวนทันสัตว์เปล่า ข้าไม่ได้มีเจธนาเช่นนี้
10:13ขอรับ แต่ว่าที่พักระหว่างทางซอมซ่อไปหน่อย ขอให้แต่เท้าเผาพักที่สลาวาการจะเหมาะสมกว่านะ ขอรับ
10:23จุดพักมานี้ สร้างไงคุณนางที่เดินทางมาพักชั่วคราว ไหนเลยว่าซอมซ่อได้
10:30หรือว่าที่สลาวาการนั้นจะรู้หลากว่าที่ดีมมา
10:36printing
10:57อาหารเพรียบพร้อมแล้ว ไม่จำเป็นต้องวุ่นไว้
11:01พ่อจะได้ยังไงครับ
11:03มีแต่อาหารยับยาบทั้งนั้น
11:06อาหารยาบแล้วยังไง
11:08คนอื่นกินได้ แล้วค่าจะกินไม่ได้หรือ
11:13ไม่ได้ ไม่ได้ แต่เท้าเป๋า
11:16สุจริตเรียบง่าย ใครๆก็สาบดี
11:20ข้าน้อยก็แค่อยากแสดงน้ำใจ
11:22จึงได้เจอคุณนางท้องถิ่นมาร่วมรับทานกับท่าน
11:25เพื่อให้พวกเขาได้ชื่นชมบรมีของไต้เท้าเป๋า
11:28แต่เท้าหลี
11:30อย่า...
11:31ถ้าไม่เคยร่วมงานเลี้ยงที่ไม่จังเป็น
11:34โอ้ย...ถ้าอย่างนั้น...
11:37แต่เท้าหลี...
11:39ขอรับ...
11:40พวกเราเดินทางมาเหนื่อย ต้องการพักผล
11:42ท่านหลีไปทำงานของท่านเธอ
11:44ขอรับ...ขอรับ...
11:45ถ้าขาดองนั้นไม่กล้าลบกวนทั้งแต่เท้าแล้ว
11:47ขาดร้อยขอตัวก่อน...ขอตัวก่อนขอรับ...
11:52เม่าหัวกันเกิดไหมي แล้ว
12:01พวกคุณนางท้องถิน์ก็จะเฟ้ยกว้ามโมีขอดี Braun
12:07แต่เท้าประช่างโมฮ steht
12:09บางครั้งคุณนางท้องถินก็ต้องทำเพราะจำใจ
12:12เพราะว่าพวกคุณนางใหญ่จากเมื09
12:16ไปถึงท้องถินก็บักจะเรียกร้องมากมาย
12:18เขาจิงต้องคอยปรับตัวครับ
12:21อ้ Forsim
12:23บนผิดล่างตามพุ้มฝื้อจนเคย
12:26ถ้าบัดดาคุณนางเป็นอย่างนี้กันหมด
12:30ก็ไม่น่าหวงหรือยังไง
12:34ทำไมได้เท้าไม่เอายอ่ะ Lucas
12:36กณีสุนเถียงกับรีโชวลล่ะครับ
12:38ไม่รีบร้อน
12:40รอให้จthers่งหลงเจาหู่
12:41ซืVEเรื่องภูมิหลังของครอบครว hack
12:44สstillการการทำของสุนเถียง
12:46ใครพูดกันก็ไม่สาย
13:06โอ้ย เจ็บป่ะ
13:08เดิน เดิน
13:10เดินใจก่อน
13:11รับมาเท่าไม่ไหวเก่ย
13:13รีกจัว
13:14เจ็บป่ะ
13:16นี่ คุณหนูเขาอยากรู้ว่า ท่านทำงานอะไรอ่ะ
13:21เธอน้อยแค่ผ่ามาทำนี้
13:24นี่ ทำไมสงวนท่าทีนะ
13:26ฐานะของเจ้าว่าเป็นความรับนักเหรอ
13:30รีจู ช่างถึก
13:32เขาไม่อยากบอก จะเป็นบังคับเขาทำไมอ่ะ
13:34ข้า คุณหนู
13:36โอ้โฮ นานมะ มันจะถึงที่หมาย
13:50จะเดินในไว้อยู่แล้ว
13:51ผมจะเป็นใคร ทำไมฉันนั่งรถมาของคุณหนู
13:54นี่ พวกเราอยู่ที่นี่
13:58คารวะ คุณหนู
14:06พวกเขามารับเจ้าเลย
14:08ใช่
14:10นั้นก็หมดเรื่องควรค่าแล้ว
14:12ขอบคุณที่ช่วยพวกเรา
14:14เห็นความไม่เป็นทำ ชัดดาบช่วยเหลือ เป็นเรื่องสมควรแล้ว
14:18ข้าลาก่อน
14:24พระชื่อสนเสียเตีย ไม่ทราบว่าท่านชื่อแซ่อะไรอ่ะ
14:30พบแค่ผิวเผิน
14:32จะเป็นต้องแจ้นามด้วยหรอ
14:36ท่านอมตัวด้วย
14:52ท่านอมตัวด้วย
14:54ท่านอมตัวด้วย
14:56ท่านอัเรื่องกัน
15:16โถ้ เท้า Şimdiเจ้าไปโรงท้ายาเอาไข่ด้วย
15:18ไม่หรอก ถ้าหากเกิดคิดเดินทางมา texting Core อยากกระทร หัน
15:26แล้วต้องรบวนการไปเป็นแคตที่ก่อเสDes tung ของทัน
15:30ข้าหลวนที่ก่อเส Theseнем
15:45แต่เรื่องขาดีประหาร 쓰นเชียง
15:48ยังมีจุดหน้าสงสายบางอย่าง schö
15:49ที่จะต้องทำให้กระจ่าง
15:52ให้เท้ามีอะไรรับใช้ไหมซ่ะ
15:55จังหลงแisetอகโวลไปซื้อเพิ่งราวมาแล้ว
15:58เมื่อรายงานเสร็จ
15:59ค่าขอให้แต่เท้า พี่ เจ้า๊ะนา
16:07ไม่ไ corro
16:08พวกเจ้าซื้อความว่ายังไงบ้าง
16:10เช้ามาในสังโจวต่างทนไม่ได้กับการประหารสุนเชียง
16:14มันเพราะอะไร
16:17ทุกคนรู้ว่าสุนเชียงเป็นลูกกะตันยูครับ
16:20แล้วที่ว่าเขาเป็นลูกกะตันยูมันมาจากไหนล่ะ
16:26หรือแต่เท้าสุนเชียงยังไม่ได้แต่งาน
16:29ที่บ้านมีเพียงแม่ชราผู้หนึ่งใช้ชีวิตร่วมกัน
16:32เงินเดือนทุกเดือนเขาจะเอาไปให้แม่หมด
16:35ส่วนตัวเขาเอง กลับกินใช้อย่างประจัติ
16:39เอ่อ แล้วทำไมเขาถึงได้ ไปปล่นทรัพย์ชาวบ้านล่ะ
16:45คุณแต่เท้า เรื่องนั้นไม่มีใครรู้
16:49อืม นับแต่โบราณ คุณนางสื่อสัตว์เกิดจากบุทธกะตันยู
16:55เมื่อสุนเชียงเป็นลูกกะตันยู ทำไมจึงทำเรื่องผิดกฎหมายได้
17:00มันต้องมีชาเหตุอะไรนั่น
17:03เมื่อด้ายเท้าจะเบิดตัวผิดหรือแล้วสอบถามไม่ครับ
17:07ไม่ต้อง อย่าเพิ่งเครื่อนไว้อะไร
17:10รLou Claudia Rinpoort zer้าจะไปสอบถามเขาที่สาหลาว่าการเอง จ enabled
17:15ผมจะรักจัน
17:16โแต่啊
17:17เจ้าไม่ต้องไปที่ทำการ
17:20ร devoted nämามจะหลงเจ้าหูไปเอี่ยมแม่เขาเตียง
17:24และช่วยผู้ตรอบใจแทน gamma ด้วย
17:28จากนั้น ตัวรищอบว่าการปกรองหรือ unterschied
17:31มีความสำหรับลักษณะได้กับถหาร
17:33มีประเด็นในพิเศษหรือไม่
17:35ครบ
18:01โอเค
18:04โอเค
18:06มีประเด็น
18:07ที่สุดกับ
18:15ที่นี่
18:17มีประเด็น
18:19งาน
18:25ท่านแม่ครับ คุณหนูกลับมาแล้วขอรับ
18:39กลับมาก็ดีล่ะ
18:40เออ แต่ว่า คุณหนูเจอโจนปล่นระหว่างทางนะขอรับ
18:45ว่าไงเนอะ
18:46เออ ท่าน ท่านวางใจเธอ
18:49คุณหนูปลอดภายดีขอรับ
18:51น้องค่ากว่านี้ รันอยู่เรื่อย
19:01พี่ใหญ่ อย่ากโรดค่าเลยนะ
19:05เขาสังให้เอาทหารไปด้วย
19:07อย่ายกมายอมฟัง ตอนนี้มาเกิดเรื่องขึ้น
19:10จะมาให้ค่ากโรดได้ยังไง
19:14ถ้าไปว่ายพลาที่วัด
19:16ต้องมารบกวนทหาร มันไม่ดีหรอก
19:20อย่าจะกล้าพูดเหรอ
19:24ทำไมมีคนผ่านมาช่วย
19:26คุณจะถูกพวกโจนจับตัวไปแล้ว
19:28แล้วมาถึงตอนนั้น จะให้พี่ทำยังไง
19:30แล้วคนได้มาช่วยเจ้าเป็นใคร พักอยู่ที่ไหนเหรอ
19:42คันจะได้ไปขอบคุณเขา
19:44เขามาได้บอกว่าชื่อแซ่อะไร
19:46เขาเป็นผู้ที่มีบุญ course banker겠�ส
19:48เจ้าทำไมเจ้าไม่ถามให้รู้เรื่อง欄
20:04คุณหนูถามเขาแล้ว but Pink
20:07เราน่าต้องเชื่อฟังพี่ ร Ihr not?
20:10เจ้าค่ะ ทำไมทับเสริน?
20:13ที่นี่คือสังโจ
20:15ทำไมแต่เจ้าเกิดเรื่องขึ้นมา
20:17ห esque unlike Michaelibalarsi สังโจي schne Sieg
20:19ไม่ขายหน้าข้อแย่ละ
20:21พี่ยังๆ หน้าของพี่ สำคัญกบข้า งั้นเหรอ?
20:25เหลวไหร่ เราพี่น้องกัน
20:27ในโลกนี้ไม่มียากที่ไหนอีกแล้ว
20:30เจ้าต้องสำคัญที่สุดซี่
20:33ข้ารู้อยู่แล้วน่า ค่ะแค่ใหญ่พี่ใหญ่เล่น
20:38ยิตน้องสาวขวันนี้
21:03ที่จะไปกับชาติ
21:23ไปกัน
21:33ส
21:44omm คณ cosas cracked
21:49economics
21:51ขอ esper och
21:54ค่ะます
21:56แต่เท้าโม Laureb Zukunft
21:58ให้ท่านนัmensเง MEME
22:00ให้แม่ของ cund tea
22:00น
22:01ข่า 환迎ENE never
22:03โอ้งขรักจัน อย่าได้ลืมเรื่องในอีกสะหรับ
22:05อืม ข้าทราบแล้ว
22:13โอ้งขรักจัน มีเรื่องในใจเหรอ
22:16เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก
22:18พระโกงสุน ไปพระพอร์ก่อนเถอะ
22:33ตัวนเต้าาตินกอดที
22:35แค่นหแก พี่ละก็บินก็บกยืน
22:37มีเรื่องใจ hательน ไม่มีอะไรหรอก
22:40เธอดีกวันไปพระโกงสุนรับ
22:42กถี่นักไม่มีอะไรหรอก
22:44แค่น้ำปกินก็ถึงได้ลืม
22:47ก็ถึง...
22:48อยากินมีอะไรหรอก
22:49ไว้ พวกมันตาหรอก
22:52นัก کmia ไม่ต้น มี ตถ่อข้าติน
22:54ต้องอย่างบีกสุนที่ มีเว้าตอกัน
22:58oh my
23:00เธอ
23:03เธอ
23:05โอย
23:06เ�ε้ jadi
23:09เธอ
23:10ไง Lebensัว
23:11เป้า Vietnamese
23:12เธอ
23:28เฮ้ย แม้แต่ชื่อก็ยังไม่ยอมบอก
23:33ทำเอาบางคนกลุ่มใจทับตายแล้ว
23:36จะพูดอะไรของเจ้า
23:40ถ้าน่ะ พูดถึงคนที่ทำให้บางคน
23:44ทั้งโกรฐ ทั้งคิดถึงยังไงล่ะ
23:47ไขกันน่ะ จะพูดถึงใครกัน
23:50คุณหนู คุณหนูคิดถึงใครล่ะ
23:53เจ้าเนี่ยนะ พูดจ้าเหลวไหลอีกแล้ว
23:58นี่ ถ้าไม่ได้พูดเหลวไหล
23:59คุณหนูนะ คงกำลังคิดถึง
24:03พวกที่มีพระคุณ
24:05ที่ไม่เห็นความเป็นธรรม
24:07ชักดาบเข้าช่วย
24:09ใครบอกล่ะ
24:11เอ๊ะ
24:12พบกันผิวเผินไม่ใช่ย่าดหรือมิด
24:16เขาช่วยเหลือเรา
24:17แค่คิดว่าควรตอบแพนยังไง
24:19ก็ไม่ผิดนี่
24:20ที่เจ้าพูดก็ถูกนะ
24:24แต่ข้ากรัวว่า
24:26จะไม่ได้เจอเข้าอีกแล้ว
24:28มันก็ไม่แน่นะ
24:29คุณหนู ลองไปขอพรพระพทิษัทในวาสิ
24:32ใจสัทธาก็ศักษิท
24:35พระพทิษัทต้องคุ้งครอง
24:37ให้พบกันอีกแน่เลย
24:38ข้าไม่อยากขอทันลอก
24:41ข้าไปวัด
24:44ก็แค่ให้ใจสงบ
24:45หรือไม่
24:47ก็ลอง
24:48เปลี่ยนไปที่อื่นดู
24:49เปลี่ยนไปที่อื่นหรือ
24:53แล้วไปที่ไหนดีล่ะ
24:56สารเทพจันทรา
24:58ที่ทำให้คนรักได้สมหวัง
25:00ยังไงล่ะคะ
25:02จะเด็กบ้านี่
25:05ไม่พูดแล้ว ไม่พูดแล้ว
25:07ไม่ได้สมหวังไหน
25:17สมหวังไหน
25:20แต่เถาเป๋า ตั้งอย่าง ตายสวนขนิของสุนเฉียงใหม่เหรอ
25:34ถูกต้อง
25:35แต่ สุนเฉียงเขา คุณยอบรับผิดไปแล้วท่าน
25:40แต่ข้ากับคิดว่า ในนั้น ยังมีเงินงามซ่อนอยู่
25:44แต่เถาเป๋า ท่านอยากให้ขน้อยสอบสวนให้กระนั้นเหรอ
25:51แน่นอน ขดีเกิดขึ้นในสังโจ ท่านเป็นเจ้าเมืองสังโจ เป็นหน้าทีของท่าน
25:59ก็ต้องให้ท่านซืบสวนสิ แต่ว่า ค่าจะฟังการใต่สวนด้วยนะ
26:05ทำไม ข้าฟังด้วยไม่ได้เหรอ
26:12páginaมา... ข้าฟังยิงกะ!
26:15เพียงแต่ เห็นว่าเป็นขดีเล่กๆ
26:19จะรบก้วนตัย ทางไปทำใหม่แล้ว ไม่ส้มควร
26:24หัวปรัก หัว wał หรือ böyle
26:27คนสำคัญ อุดอดกนั้น อ่ะ จะเป็นขดีเล็กเป็นยังไง
26:31หรือว่า ในสายตาของท่าน sollten
26:34birding s Azure นันไม่มีข้าสゆ Spanish เขียงนี้เหรอ
26:38ไม่ใช่ Ziwa
26:40ขโน้ยไม่ได้ไม้ความzhne erm
26:42ขโน้ยหมายความว่า
26:43เราโรEE
26:45เพื่อไม่ได้ดูแค่นชีวิตคนแล้ว
26:47ทำไมถึงไม่แต่สวน คลีใหม่ ตามคำสังไต้เท่า
26:51ขโน้ยจะทำตาม
26:53ไม่ทรับเท่าจะแต่สวนเมื่อไหล
26:58ศุ่นเชียงري
26:58เขาถูกครั้งอยู่ในภ thou seventh han
27:02ขอรับ
27:04辻ก็เปิดสารได้ทันที
27:06ถ้าจะดูสิว่า เจ้าเมืองอย่างเจ้านั้น พิเจอร์น่าตัดสินครีความยังไง
27:12ก็รับ ถ้าน้อยขอรับบัญชา ได้เท่า
27:21เชื่อได้เท่าเปล่า
27:36แต่เท่าเปล่า ไม่สร้าวว่าขน้อยจะเริ่ม
27:41เชิญได้เท่าหลี
27:43ก็รับ
27:50เบิร์กตัวดักโทษสุนเฉียง
28:06สุนเฉียง ขรวาตายเท้า
28:12สุนเฉียง เจ้ามีความผิดฐานปล่นซับ จะยอมรับหรือไม่
28:20ข้าหลับ ข้ายอมรับผิดครับ
28:22เจ้าเป็นทหาร ไปปล่นซับกดอื่น มีโทษถึงประหาร เจ้ารู้ใช่ไหม
28:31ก็รู้ใช่ไหม
28:38ค่าได้ แต่สินประหารชีวิจจะไปแล้ว
28:40เมื่อนลายงาน ถึงสารค่ายฝ่ง ประหารในทหลặtดูไหม้ร่วง
28:44จะมีอะไรจะพูดอีกไหม
28:44ค่าหลาย
28:46ค่าหลาย
28:48ค่าหลาย ไม่มีอะไรจะพูดครับ
28:52เหมือ...ก็็คง yüzdenหลับไปรอในคลุกตอน
28:56Julian ขอเท้า
28:56ขอรับใส่เท้า
28:57เจ้าienditor
28:59จับสุนเชียง ไปคุมขังตามเดิม
29:02ครับ
29:05ช้าก่อน
29:11แต่ทั้งเผ้า ก็...
29:14ตัดสินผิดไปงั้นเหรอ
29:16ถ้าถูกหรือผิด
29:18อย่าเพิ่งเอ่ยถาม
29:20ทำไมได้เท่าหรือไม่ถามไปว่า
29:22ทำไมเขาถึงไปปล่น
29:24ไปขโมยอย่างนั้น
29:26เอ่อ...
29:29ทำไม
29:31แต่เท้าลี่คิดว่าไม่ควรถามอย่างนั้นเหรอ
29:34ควร ควร ควร...
29:36อย่างงี้เยแน่เูะขน้อย
29:37ขน้อยจะถามเดี๋ยวเนี้ย
29:39ชุ่อยัง
29:40ทำไมจะถึงไปปล่น
29:42พูดออกว่าเดี๋ยวนี้
29:45เมี่ยร์ได้เท้า
29:47ขน้อยมีม pytชิยกี้มากแล้ว
29:49ไม่มีเรียกดู
29:52จริงทีทำลงไปแบบนี้
29:56เกี่ยวไหล
30:00จบทางงานในกองทับ
30:02มีเบียเรี้ยงจากให้
30:04ทำไมถึงพูดว่าไม่มีงั้น
30:06แต่เท่า...
30:08กองทับจากแต่ข้าว
30:11ไม่ได้ให้เบียเรี้ยงครึกปีแล้ว
30:14เป็นความจริงนั้นเหรอ
30:23พูดเขา
30:25สุนเชียง
30:30ทำไมกองทับถึงจากแต่ข้าว
30:33ไม่จากเบียเรี้ยง
30:35จงเล่าไม่ละเอียด
30:46สุนเชียง
30:48เจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นใคร
30:51เรียงแต่เท้า...
30:54ขน้อยไม่ทราบครับ
30:56ค่าคือเจ้าเมืองใครฟง
30:59เป๋าเจิง
31:00เจ้า...
31:01เคยได้ยินชื่อไหม
31:02แต่...
31:04เท้า...
31:05แต่เท้าประบุ้นจินเหรอครับ
31:07ทุกต้อง
31:09ค่านั้นเป็นคนยังไง
31:11คิดว่า...
31:13เจ้าคงจะรู้ดี
31:15เจ้ามีอะไรพูดมาได้เต็มที่
31:18มีค่าอยู่ตรงนี้
31:20ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าทำอะไรเจ้า
31:29สุนเชียง...
31:30แต่ท้าเป๋าอนุญาตเจ้าแล้ว
31:32อย่าไม่รีบเล่ามาอีก
31:34ขอ...ขอรับ...
31:35แต่ท้าเป๋าขอรับ...
31:36ขน้อยอยู่ข้ายซ้ายทหารมาสังโจ
31:39ทางกองทับ...
31:40ไม่ได้ให้มีเรียกมาคลึกปีจริงๆ ขอรับ...
31:42แล้วหัวหน้าในค่าย...
31:44อธิบายว่ายังไง?
31:46เห็นครับบอกว่า...
31:48แล้วจะสำรักจ่ายงั้นให้ช้า
31:50เร็วไหร่?
31:52จ้ายเมี่ยกองทับช้า...
31:54ก็เหมือนถวงความเจริญ
31:56ตามกฎหมายแล้ว...
31:58มีโทษถึงตาย...
32:00ใครจะกล้าทำ...
32:02จะได้พูดจ้าเร็วไหร่?
32:04นิตรเท้า...
32:06ที่ขน้อยพูดมาเป็นความจริง...
32:08ผู้ปัชการหยานพูดแบบนี้...
32:10สหาทุกองทับเป็นพระยะยาดได้!
32:20แต่เท้าหรือ...
32:22ก็รับแต่เท้า...
32:24ผู้ปัชการหยานนี่เป็นใคร...
32:26วักฎติทำงานเป็นยังไง?
32:28เพราะเรียนแต่เท้า...
32:30ก็มีเชื่อว่าหยานเป้า...
32:32สวรให้การทำงาน...
32:34เต้า ส่วนเรื่องการทางงาน
32:37เรื่องการทางงานขันร้อยไม่สะดวกจะถามก็เลย
32:43หมายความว่าเจ้า ไม่รู้เรื่องอะไรเลยล่ะสิ
32:46ก็ประมาณนั้นละครับ
32:52สุนเชียง
32:56ไม่ว่าเจ้าจะทำผิดไปด้วยเหตุผลอะไรกอดตาม
33:00แต่ทำผิดกฎหมายนั้นเป็นความจริง
33:04เจ้าเข้าใจไหม
33:07ขน้อยเข้าใจ
33:12แต่เท้าหลี
33:14ขอรับที่เท้า
33:16เรื่องจ่ายบิเรียงช้าเป็นยังไงนั้น
33:19ข้าจะตัวซอบด้วยตัวเขาเอง
33:22ในตอนนี้ท่านคุมตัวซื้นเชียงเอาไว้ก่อน
33:25ร้อคอยคำสั่งจากค่า
33:27ขอรับ
33:30สัดด้วย
33:34ขอรับที่เท้า
33:35คุ้งตัวซื้นเชียงกลับไปขังกุ้น
33:37ขอรับ
33:38ไปเถ้า
33:39ไป
33:42แต่เท้าหลี
33:44จ่ายบิร์เรียงช้ากระทบกับจิตใจสหาร
33:49จนอาจเกิดการกระมทได้
33:52ตอนนี้มันคุ้งจะไม่ใช่คัดดีเล็ก uit
33:56เล็ก ๆ อย่างที่ท่านว่าแล้วละ
33:59ก็รับ ก็รับ ข้าน้อยเลอ ๆ ไปเอง ก็รับ
34:07ตัวท่านนั้นเป็นถึงพ่อเมือง
34:12กับตัดสินคดีลวกลวก
34:14ไม่เห็นคุณค่าชีวิตของคุณ
34:17ถ้าหากจะตัดสินผิดปลาดไป
34:20จนเป็นภายใหญ่หลวง
34:21จะรับผิดชอบยังไง
34:23เงินเดือนที่ได้
34:25เป็นยาดเงือของประชา
34:27ทำงานฉาบฉวยแบบเนี้ย
34:29แล้วเจ้าจะตอบแทน
34:31ราชสำนักกับผู้คนได้ยังไงคัน
34:34ข้าน้อย สำนักผิดแล้ว
34:38ก็ได้เท้าได้ปลดลงโทษ
34:45บกพร่องในหน้าที่หรือไม่
34:48ข้าเจ้ยังไม่สอบสวน
34:50เจ้าแจ้งไปยังอย่างเป้า
34:52ให้เข้ามาที่นี่
34:53รุ่งนี้ในเวลานี้
34:55ข้ามีเรื่องจะถามเขา
34:57ขอรับ ข้าน้อย
34:59ขอรับอันชา
35:01กาย sinners
35:07ขอรับมันต่อเย็ก
35:09แล้วหัสไปไหน
35:15குனுறு டியே மாகலாய்
35:41குனுறு யாதி சடலாய்
35:43คุณหนูค่ะ คุณหนูอยู่บันมาสวยสง่าที่สุดเลยค่ะ
36:02ถ้าใส่ชุดอาหารด้วยควงเจอ
36:04เหมือนแม้ถ้าพ่อตะบึงหญิงในสนามรับ
36:07เร็วไหร่จริง พ่อตะบึงอะไรกันอ่ะ
36:10ทดstoß จะเยอะ determining toward you
36:14คุณลูกมิเถอะ iu. Bismi
36:16คุณ คิดว่า แค่นี้พ 악ท์ 커�än patterns
36:18เขาเจอกรู้จัดจะแย่โนวิท์
36:21ของเดิน compare pairs
36:24ใคร เหมือนกัน
36:27คุณเงียมมาทำไมท encontra สง ducks
36:29ไม่
36:30贯นเป็นหนึ่งของพี่เสมอ
36:32มังกรข้าว
36:34จะเป็นของควальวันแตกงานของเจ้า
36:37พี่ Artist
36:39น้องสุดทีรักของพี่
36:41เกิดมามีโฉมสะคลาน
36:43บุ durchخู่หญิงงาม
36:45มาดีคู่บุ
36:49คนที่ได้รอบของน้องของพี่
36:50ต้องเป็นสำความ 뉴เอง
36:54ถannen物 enhance
36:57หื้อ
36:58พี่ยายสังพี่พูดสิ อย่างกันในสาตาของพี่นะ
37:03คนสู้มาไม่ได้อย่างกัน
37:05слышืมไม่ได้อยู่แล้ว
37:06ถ้าเทียบกับพวกมัน
37:08ได้ล่านี่ Earl คนเวลาอื่นแล้วว่าเรื่องอื่น
37:11ก็จะกลายเป็นอย่างนี้ไม่สำหรับ
37:13แทนไหมครับ มาสวยแบบนี้โค่จะแพงมากใช่ frightful
37:17แน่นอน นับเพราะเมิรฯข้าได้
37:24แต่พวกเนี่ย เนี่ยเป็นมาของกรองครับ
37:27ตอนนี้เมื่อคุณแผ่นหรอป้องการฟัน REPORT
37:31ทำได้มีโอกาส จุ disappointment
37:33หรีจุ ผ่าคุณแผ่นกลับจนก่อน
37:36วันนี้ออกมากๆนなんですแล้ว
37:38เดี๋ยวคุณแผ่นไม่สบาย
37:39พี่ใหญ่ ตัวข้าไม่ทำแต่กระดาษนะ
37:43ค่าอยากจะมาก aujourd
37:49ของกลับจน ล caminho
37:52ถึงป่วยลองดิเศร
37:54คุณงูวิฉKay
37:57เจ้าเจ้า
38:27ดาบเร็มนี้ อยู่กับข้ามาตลอดชีวิต
38:41ในสนามรบ ไม่รู้ว่าดื่มเลือกของเซตรูไปเท่าไหร่แล้ว
38:47ในตอนนั้นอูจิ้น ก็ภายแพ้ภายใต้ดาบเร็มนี้เหมือนกัน
38:53วลยุตของเจ้าก็ไม่เร็ว คนทั่วไปคงไม่ใช่คู่มือเจ้า
39:00แต่พอเจอกับท่านแม่ segúnชัพกับใช้ไม่ได้
39:03แอบอย่างnadอูจิ้น คงจะดีตามท่านแม่ segúnชัพรบเริ่มท Range
39:13ข้าศุร mover ที่วัลยุตของเจ้านั้น
39:15ต้องไปเป็นโจนดักล่นตามทาง มันไม่ได้คุ้มค่าเลย
39:23ถ้าไม่ได้ท่านแม่ทับปกป้อง ตอนนั้นอูจิน คงจะถูกประหารไปแล้ว
39:29ต่อไปอย่าได้พูดถึงเรื่องนี้ ในกองทับไม่มีใครรู้อดีตของเจ้า
39:39ถ้าประถูกเสือบขึ้นมา มันจะยุ่งกันใหญ่
39:42ขอรับ
39:44เฮ้
40:14อ๋อ ชะงดงามเหลือเกิน ผีเสื้อสองตัวนี้เรากับมีชีวิต
40:21คุณหนู รู้ภาพนี้มีชื่อหรือเปล่าคะ
40:25อ๋อ ถ้าเรียกมันว่า ระบำผีเสื้อ
40:30ระบำผีเสื้อ ผีเสื้อสองตัวกำลังเต้นระบำ
40:35ตัวนึงเป็นตัวผู้ อีกตัวเป็นตัวเมีย
40:42ชื่อของคุณหนู ก็มีคำว่าผีเสื้อ
40:45ฉะนี้ตัวเมียต้องหมายถึงคุณหนูแน่เลย
40:49แล้ว ตัวผู้ล่ะ
40:52แต่คุณหนู คุณหนูแน่ใจเหรอวะ ไม่ได้คิดถึงใครอยู่
41:00นี่ รีจู เจ้าเอาอีกแล้วนะ
41:05ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ ชายหญิงโตขึ้นก็ต้องแต่งงาน
41:08อีกไม่กี่ปีข้างหน้า อาจคิดเรื่องนี้ก็ได้
41:12รีจู จะไม่รู้จักอายหรือไงอ่ะ ฮะ
41:16คุณหนูค่ะ ที่จริงคนๆนั้นไม่เร็วจริงๆนะคะ
41:21วรยุธก็ดี แถมยังช่วยเหลือคน
41:24คุณหนูลองบอกกับท่านแม่ทัพ
41:26ให้พ่าเข้าๆมาสร้างผลงานในกลองทัพ
41:30ค่ะกลัวแต่ว่าเขาจะไม่ยอมเป็นคุณนางนะสิ
41:35ไม่เป็นก็ไม่เป็นไร งั้นก็ให้เขาเป็นของขวันแทน
41:40เฮ้ อีกจู
41:42คุณหนูกับเขา เหมาะสมกันจริงๆน่ะ
41:46เจ้าเองก็รู้ ว่าข้าไม่อาจจะ
41:55ข้อ
41:57ข้าขอโทษ ขนูค่ะไม่ตั้งใจทำให้ท่านเสียใจ
42:02ฉันเผ่ะ ไม่เป็นไรหรอก
42:09คุณหนู คุณหนู คุณหนู
42:17คุณหนู คุณหนู
42:22คุณหนู เอาโทษหน่อยนะ อีกเดี๋ยวยากออกริดแล้ว
42:45ไม่เป็นไร ข้าไม่เป็นไร
42:51คุณหนูค่ะ รอกของคุณหนู รักษาไม่หายจริงเหรอค่ะ
42:58โรคที่เป็นมาตั้งเด็กๆ หาหมอ จนเกิบจะหมดแล้ว
43:04อยู่ที่ชาเร็วเร็วเท่านั้น
43:07คุณหนู
43:14เจ็บนะ ไม่หายจริงเหรอ
43:29ฟ้าไม่ยุทธิธรรมกับคุณหนูเลย
43:35ไม่มีอะไรไม่ยุทธิธรรม
43:38ข้ามีพี่ใหญ่ที่รักข้าและห่วงใหญ่
43:42มีเจ้าคอยอยู่เป็นพื้นเสมอ
43:45ตอนนี้ข้ากอดมีความสุขแล้ว
43:59คุณหนูรูปเหลือหมุนแล้ว
44:02ดูสิ ทำไงดีแล้ว
44:06เช้าเหมือนเธอ
44:09มันเลิกแล้ว
44:10ก็ทิ้งมันไปซะ
44:13เลิกเสร็จได้จัง
44:14พวกจะว่าเสร็จทะทะ
44:21จะดูสิ
44:23เมื่อกี้มีผีเสื้อสองตัว
44:25ตอนนี้เหลือแค่ตัวเดียว
44:27ตัวที่หายไปนั้น
44:33ก็คือตัวข้า
44:43เจ้าว่าในใจของข้าจะมีใครได้อีกแล้ว
44:48คุณหนูข้า
44:57เจ้าหลอกไปแล้วเหรอ
44:58เธอ
45:01เจ้าหลอกไปแล้วเหรอ
45:03เจ้าหลอกไปแล้วเหรอ
45:04เจ้าหลอกไปแล้วเหรอ
45:09เธอรองหายทำไม
45:18คุณหนูคุณเจ้าหลับไปแล้วเหรอ
45:22อืม ถ้า
45:28จะรองหายทำไม
45:32ท่านไม่ทับ โรคของคุณหนูรักษาไม่หาจริงๆเหรอ
45:36ทำไมอาการกำเริ่มอีกแล้ว
45:40ฮืม ถามยังไอ้ออกมาเป็นเลือด
45:43ท่านไม่ทับ ไม่มีหมอรักษาคุณหนูได้จริงๆเหรอคะ
45:50หมอที่ไหนก็ลองรักษามาหมดแล้ว
45:54เห็นคุณหนูต้องเจ็บปวดแบบนี้ทุกวัน
45:58เข้าอยากจะเจ็บแทนนางจริงๆ
46:04จะดูแลนางให้ดีก็พอ
46:08แล้วก็...
46:10ทำให้น้ำมีความสุขที่สุข
46:15หมอบอกว่า...
46:18ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่นางเจ็บ
46:21เจ้าไปเถอะ
46:25เจ้าไปเจ้าไปตัว
46:29มาเลย
46:34ฟะ ทุกคนหลัว
46:58หนีชื่อโดน ทุกคนหลัง
47:02天外有天比你高
47:06打富贵比不上身体好
47:10无忧无虑平常心到老
47:13看得多想得开别爱佳佳
47:17光红打得开梦想
47:21我朋友要比多丑人好
47:25让人一步世界大多了
47:29真心好 既然总会被看到
47:32不需要 继续让别人知道
47:36终成功 永远才是宝
47:41成果人情难乱最明朗
47:47现在将谁傻瓜研制过草
47:50人会好心又好玩
47:54人生有什么还不算傻
47:58自己快乐 满意就好
48:02自己快乐 满意就好
48:06自己快乐 满意就好
Comments