- 19 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00มัน ชื่อ จุ่ง ชั้น ชี
00:11แต่ถ้าป้าววางแผนเปิดสานข
00:14ึ้นมาก็เพื่อจะ
00:15ถ้าทางหลอกทำอะไรจะข้าละมั้ง ใช
00:19่รึเปล่า
00:23คิดแล้วว่าเขาจะยอมเปิดปาก
00:26พูดอ่ะฮะ
00:29เจ้าจะไม่ยอมเปิดปากพูดอะไร
00:33กะเริ่มอยู่แก้ใจ
00:35ทำไมไม่ต้องมาแกล่งทำเป็นไม่ร
00:37ู้ได้แล้ว
00:38ได้
00:39นี่เมื่อเป็นชีนนี้ เราก็มาเปิดอก
00:42คุยกันดีกว่า
00:44การสับเปรียนพระโอรธ
00:46โคโจว มีโทษจนตาย
00:48รวมท่านได้พูดการใส่ร้ายป
00:50ล่าศีพระสนมลี
00:52แต่เท้าเปumb่ารุดจนเกลัดจ่าง
00:54แล้ว
00:55หากเจ้าไม่ยอมสลภาพ แตกทั้ง
00:58ที่เบาจะไม่ยอมปล่อยเจ้าเด็ก
00:59ขอ
01:03ขอแค่ยืนยันปrobeติเศต เค้า
01:06จะทำอะไรเขาได้
01:08ในวารุทศสัยปลายเหตุแล้ว ไ
01:10ทเหาก็คงจะไม่ยอมปล่อย
01:12เพิ่มไปให้ทำอะไรตามอำเผยจัยอย่
01:13างแน่นอนเลยทีเดียว
01:16เฮ่าใท่ 아무ยื่นมือขอตัวกับ
01:19เข้าแล้ว
01:19เข้าจะไม่กล้าไปurun
01:23แล้วถ้าหากล่าใท่เห risen Cast มือ
01:42เข้ามา
01:42เป้าบุ่นจินผู้นี้ รักษาค
01:44วามยุติธรรม ไหนเลยจับประหาร
01:46ค่า ในขณะที่ไหร่หลักฐาน
01:48เช่นนี้ได้แล้ว เจ้า
01:54นี่เรียกว่า คนดีย่อมถูกล
01:58ังแก ง่ายๆ ไม่ได้ ฮะ
02:04กว่าย เหนือหัวคนมีเทศพยาด
02:09า ฟ้ายังมีตาม มีความยุติ
02:12ธรรม
02:13สิ่งที่เจ้าทำลงไปนะ ย่อมถู
02:16กฟ้าลงทันอย่างแน่นอน
02:1920 กว่าปีมาเนี้ย ถามใจตัวเ
02:21องดูซิว่า เจ้าเคยนอนหลับส
02:23บายบ้างไหม
02:24แล้วเมื่อคืนยามดึก เจ้าเคยระ
02:27อายใจบ้างหรือเปล่า
02:30วิญญาณพวกที่เขาตายไปพระเจ้า
02:32จะต้องปลับมาทัวชีวิตเจ้า
02:33อย่างแน่นอน
02:36เจ้าทำอะไรพวกเขาลงไป ลองไตรตรอง
02:40ดู
02:41ชินฟง เข้าอยู่ที่วังเย็น ยอ
02:44มเผาตัวเองตาย และอีจง
02:48ยอมตายแทนพระสนม แล้วก็ยัง
02:50นีสาวใช้โก้จุ
02:53เจ้าเห็นภาพวกเขาบ้างหรือเป
02:55ล่า
02:59เจ้า
03:00ต่อให้เจ้านีการลงโทษจากโล
03:01กนี้ได้ แต่เจ้านีการลงทันจั
03:04งนารกไม่ได้
03:05ไม่ ไม่ ไม่ faithful ไม่จริง
03:10โคโจไ deeper
03:12ชิวินฝ่ง แล้วยังมีอีโจ
03:14คอีก เขาไม่ได้ข้าวพวกเขานะ
03:16lightweight จะปัญถรวงเอาชีวิตเขาได้
03:18ยังไง
03:19ไม่ๆๆ
03:20แต่พวกเขาตายเพราะเจ้า
03:24บางทีจะอาจจะพูดถูก
03:26แต่ท้านเป้าอาจจะไม่ประหารเจ้
03:27า
03:28แต่ท่านจะขังเจ้าจนเจ้ายมล
03:31ับผิดเอง
03:33บางทีในครุกหลวงนี่มันมื
03:35ดมิดอย่างนี้ น่าจะมีวิญญา
03:38ณพวกมันกลับมาเอาชีวิตของ
03:41เจ้าได้
03:42เปิดกิดขักเข้าหวยไม่ได้นั้
03:46นหรอก
03:47ตกหนึ่งถ้าเขายังไม่กลับไป
03:48ที่วางแล้วก็ thai ngàoใจให้คนประต
03:50ามข้างอย่างแด้นอน
03:53เราจะมาดูกันซึ่งว่าจะจะดวง
03:55แข็งแค่ไหน
03:58เดี๋ยวๆก่อนเดี๋ยวเฉลินตาม
04:01มาก่อน
04:03ขับมา
04:05อาจริจ
04:14ไม่เอา ไม่ๆๆๆ
04:23ถึงกับเราได้ว่า ถ้าหาค่า
04:26ไม่มีหลักฐานอะไรแล้ว
04:28ค่าจะไม่ประหานงั้นเหรอ
04:30แต่ท้าวครับ
04:32ถ้าหาครัวไหยมั่นจัยเช็ด
04:33นี้
04:34เกวกว่าจะไม่ยอมรัқสารภาพระ
04:36ค่าความกลัวเป็นหน้า
04:38แต่ว่าแม่นครัวไหยจะเป็นคน
04:45เจ้าแรบนิ้ยบ四 bid
04:46แต่กอลับเป็นคนที่เชื่อเรื่องพ
04:48ูดผีพิศษัท
04:49เพอเขาเอιยถึงวิธ�şaمرห์โจ
04:51すご
04:51จะตลับมาเอาชีวิตเขา
04:53อักการของเขาก็เปลี่ยนไปในทั
04:55นที
04:56บางที...วิธีนี้อาจจะได้ผลก
05:00็ได้
05:03เรื่องพูดผีเนี่ย...เป็นความเช
05:06ื่อของเช่าบ้านทั่วไป
05:09ยังกลัวไหย...จะงมงายถึงเพ
05:11ียงนี้เหรอ
05:14แต่เท้า...สำหรับคนที่ทำความด
05:17ี...
05:17และมีความประเภทเปิดเผย...
05:19ต่อให้เชื่อเรื่องนี้ก็ไม่เสีย
05:21หายอะไรครับ
05:23ดังคำที่กล่าวอ้างไว้...เข
05:25ารุบเทพฤจะออกห้าง
05:27แต่ถ้ามีจิตใจชั่วและกละทำ
05:30ผิดลงไปนั้น...
05:31ยอมบางเกิดการวานกลัวขึ้น
05:33มานะครับ
05:35ไทยเท้าเปล่า...ก็หายบอกว่า
05:42...
05:42ถ้าตกดึกแล้วไม่กลับไป...
05:44ไทยเท้าหลิว...จะต้องให้คนมาร
05:46ับตัวกลับ...
05:48เราควรจะป้องกันไว้หน่อย
05:54ท่านกลงๆไม่ต้องว่งไป...
05:57ก็ได้เตรียมพร้อมเอาไว้แล
05:59้ว
06:05หา...
06:06แต่เท้าเปล่าสั่งขังกลัวให
06:09้ที่คุกสารใครฟงเรียบร้อยแล
06:10้วเหรอ?
06:11ใช่ครับ
06:13อืม...ดี...
06:15ในความสามารถของท่านเปล่านั้
06:17น...
06:18เจ้ากลัวหาย...
06:20ไม่สำหรับภาพคงจะยากแล้ว
06:23ทุนท่านอง...
06:25ได้เท้ากลับเกรงว่า...
06:26การสอบสวยจะไม่ราบหรือ?
06:28เออ...
06:30เพราะอะไรล่ะ?
06:31ตกดึกแล้ว...
06:33ถ้ากลัวหายอย่าไม่กลับเข้า
06:34วัง...
06:34เรียงว่าไทยเขาจะมีรับสั่
06:36น...
06:36ให้เรียกตัวกลับไป
06:37หืม...
06:39ถ้าเช่นนี้...
06:42เออ...
06:42มันไม่กลายเป็นว่าที่ทำมาจะเส
06:44ียแรงเปล่าหรอกเหรอ?
06:45ได้เท้าก็เลยสั่งให้จันเจามา...
06:47ขอให้ท่านองไปยังสารใครฟงสั
06:49กคราน
06:50หืม...
06:52ได้เท้าเปล่า...
06:53จะให้เขาไปที่นั่นเหรอ?
06:56แต่ถ้าบอกว่า ถ้าหากจะรับม
06:58ือกับองค์ไทยเขา ก็ต้องเป็น
06:59ท่านองค์เท่านั้น
07:07ดี ภาเข้าใจแล้ว
07:27ยิ่งมารับ ดูแม่น้อย
07:34ไม่มีใจแล้ว
07:52ไอ้...
07:53อะไรอ่า...
07:58เฮ้...
07:59เฮ้...เฮ้...เฮ้...เฮ้...
07:59กว่ากงๆ ช่วยทานหารได้ละ
08:01เฮ้...
08:03หอ...
08:06ไม่ให้ทางRemนกอบสดงั้น
08:11เฮ้...
08:12Palestinian ค suddenly...
08:13วาก
08:14เฮ้เฮ้....
08:16เฮ้...
08:22husbands อยelle ậnกว่า
08:25เค้าปันซักทีเลย ขนอยชื่อว่
08:27าอีกไม่นานท่านก็จะต้องทุง
08:29ปล่อยตัวออกไป
08:31ก็เลยอยากจะให้ท่านช่วยส่งเสริ
08:33มด้วย
08:35ถูกต่อง
08:37ล้างจากฟ้ามืดค่าจะได้ilage 드� definitiv
08:40ac
08:40ไฮนล์บาทสิ ตอนนี้ยามทั่ว
08:45ไหร่แหว
08:46ยามไหนจะไปสนใจเลย ค่ามีชหน้า
08:48ด้วย
08:49อ๋อ! schön!
08:52เชิญ!
08:54ขอสอมขั้น!
08:59一點กลมนักลมскоеดี
09:02ด๋อ!
09:10มันไต้กั้ง
09:17โอ้ ติดใจ ติดใจ รู้ รู้ รู้
09:20ถ้างนั้น โซ้ยเต็มที่เลย กลง ๆ
09:23ขอสองคันนะ อย่าลืมแล้ว กลง
09:25ๆ
09:26เอา ก็ได้
09:27ข้าอย่าจำเจ้าเอาไว้นะ
09:30ออกไปได้มันไหลแล้วก็
09:31เจ้าได้ดีนั่น แน่
09:33ขอบคุณ ๆ ขอบคุณมาก
09:35ช่อน ๆ ๆ ๆ
09:43ไทยเหา
09:46เด็ก ๆ
10:09กราบเรียนไทยเหา
10:11ลุกขึ้นถึง
10:12พย superficial
10:14พระบ้านกลัวกลับมารorgeuveยัง
10:16รุ่นไทยเหา พายこのพวก
10:19pastor
10:20องค์รักษ์ที่ตามไป กลับมาบ้
10:21างไหม
10:22พระบ้านกลับมาอย่าให้
10:25พBER ๆ ใช่พระบ้านกลัว
10:26ให้ปักคำตอร่อย นะพยาמע ขา nephew
10:34เจ้า producto เชิญกлов มันฉันกล้านั
10:35ก
10:37ถ่ายถ้าคำสั่งของค้าพยิง
10:38สาร residue ไขฝ่ง
10:40ให้ปล่อยคนทันที
10:41พยาค่ะค่ะ
11:05นี่เจ้ามาท่วงคุณละ
11:06กลำอบนิเชิญองค์การของไทย
11:08ห่ามา
11:08เพราะจะมารับพ่อบ้านกลับว
11:10ัง
11:12ตอนนี้ข้าเป็นคนขอให้กล้วห
11:14ายอยู่ต่อเอง
11:16เจ้ากลับวังไปก่อนเธอ
11:17ended
11:18แต่กลารหมอมรับของไทยห่ามา
11:22Isg ev dividing
11:24ที่ค่าจุเหจ้าเจ้าขัด��็ mots
11:26กระหมอมิกล้า พีมแต่ถ่าว่
11:28ารับพระบ้านกลัวกลับไม่ได้
11:30แต่ว่าคืนองค์การไม่ได้ด้วย
11:34ก็ได้ งั้นค่าจะช่วยเจ้าเอง
11:39งค์รักจัน
11:42ก็มีอายาศิทย์อดีตห้องเต
11:44้
11:44เมื่อเห็นกระบีเรืองนี้ก็เหมื
11:46อนเห็นองค์ห้องเต้
11:49สงประเชลินมืนปีๆ
11:54ค่าเป็นตัวแทนอดีตห้องเต
11:56ะ ให้กลัวหายรอการแต่สวนเสร
11:59็จสะก่อน ห้ามใครขัดขวาง
12:02กระหม่อมรับด้วยกล้าว
12:09หากไม่ได้ถลองเสด็จมา เชิญกระบ
12:12ีอายาสิทธิ์เองแล้วก็ เกรงว
12:15่าค่าคงต้องปล่อยตัวกลัว
12:17หายแล้ว
12:21ในที่สุด ก็มีอะไรให้เขาทำจนได
12:24้นะเนี่ย
12:26เป้าเจอมีกล้า
12:30เดี๋ยวแต่เอา คงจะไม่ยอมราม
12:32ือง่ายๆ นางคงต้องไปหาฝ้าบ
12:35าท
12:39ไม่เป็นไร ค่าจะอยู่ที่สารไขฟง
12:42นี่ละ จนกว่าเต็ดเท้าเป้าจะ
12:43ได้รับคำสละภาพจากกลัวให
12:45้
12:45โอ้ ขอบคุณถลอง
12:48อืม ไม่เป็นไร นี่เป็นเรื่องของร
12:52าชสำนัก
12:53ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ของต
12:55ระกูลเจ้าด้วย
12:58ค่าจะไม่แยะแสได้ยังไงกั
13:00น
13:00ค่าจะไม่แยะแสได้ยังไงกั
13:16น
13:26เท้าคำสละภาพของกลัวให้มา
13:28เดียวนี้
13:29นี่ แต่เท้าเป้าคิดเจอ
13:33ถ้าจะอ๋อ แต่เท้าเป้าคิดเจอ
13:36สอบสวนกลัวให้ยาวิการ
13:38อ๋อ แต่สวนนะ
13:50ถูกต้อง ตามรอบไปสาร เดี๋ยวน
13:51ี้
13:53ป้าวุ้นจริงกลัวไตเฮ้า
13:56จะส่งคนมารับเข้าอะไรรีบร้าน
13:58แต่สริงข้ากลางเด็กแบบนี้อ
14:00่ะ
14:01อย่าฝันหวานไปเลย คนจะวางถูกเชิ
14:03นกลับไปแล้ว
14:04เลิกหวังเท่าน่ะ
14:05แล้ว แล้ว ทำไมต้องปล่ายสวนกล
14:09างดึก
14:09หรือว่าท่านกลง ๆ ไม่เคยได้
14:11ยินว่าแต่เท้าเป้าสื่อคดี
14:12ได้ทั้งสองโลกอ่ะ
14:16ฟังแต่คิดปากชะบ้าน ไม่มีท
14:18างติดตอเทศผีได้เหรอ
14:19ก็ใช่อ่ะดี ข้าดอยู่สารไคล
14:21ฟงเคยเห็นมาเยอะแล้ว
14:24ไม่ต้องพูดมาก ปรีไปค่ะ แล้ว
14:35ก็ใช่อ่ะ ตก็ทำไม
14:50ต้องปล่อยออก
14:52คือทแกที่เยอะ
14:54คือทแกที่เยอะ
15:00อุ๊ย เบลอร์หรือมะเนี่ย
15:03หัวหาย
15:15เมื่อ 20 ปีก่อน
15:17เจ้าเป็นพ่อบ้านอยู่ที่ตำนั
15:19กอินหัว
15:21เจ้าซื้อตัวหมอตำแยะ
15:23แล้วใช้แมวป่าทรับเปรียน
15:26พระโอรท
15:27แล้วเจ้าก็หลอกรวงว่าพระสน
15:30มหลีทรงคลอดปีศาสตร์อ
15:32อกมา
15:33สังให้นางกำนันเข้าโจว์
15:36สังหารพระโอรท
15:38แล้วฝังที่สภาญจินสุย
15:41เพื่อให้พระสนมหลิวในตอนนั้
15:44น
15:44ได้ขึ้นเป็นห้องเฮ้า
15:48เรื่องราวเหล่านี้เจ้ายอมรับ
15:50หรือไหม
15:51อืม ถ้าเปล่า ข้าไม่รู้ว่า
15:57ต้องพูดเรื่องอะไร
15:59ยอมรับได้ไงแล้ว
16:01นี่ พุปัก
16:04เข้าโจว์เป็นคนมีจิตสำนึ
16:06ก
16:07ไม่ยอมร่วมมือกับเจ้า
16:09ในการกระทำความชั่ว
16:11นางแอบทรงพระโอรทออกไปนอกว
16:13ัง
16:15เจ้ากลับใช้การลงทันเพื่อยนาง
16:17บอกที่อยู่พระโอรท
16:21เข้าโจว์ทนลงทันไม่ไหว
16:23จึงได้ข้าตัวตาย
16:24หรือว่าเจ้าจะไม่รู้เรื่องนี้
16:29เง่าantasป้าวโจว์
16:31คลตายก็ไหร้ซึ่งพระยาดเห
16:33ล็ว
16:34ตอนต Whole ที่ตั้งพูดมา
16:36มันความจริงก็ตามเฮ้
16:38แต่ว่าท่อนมีพระยายละป่าว
16:41เหลา
16:42เฮ้
16:43ฉัน comput إلى funds
16:44จากลาย Duncan ๆ เปลือผิดสารในยามว
16:45ิการเช่นนี้
16:46เพราะให้เจ้าไม่มีวันดิ้น
16:48ลุษ
16:49แม้ค่าไม่มีพระยายลคน
16:51แต่มีพระยายลผี
16:53ฮืม
16:53ฮืม...
16:55โฮโจอยู่ไหน
17:03บิญญาณโฮโจ...ขารวะใต้เธอ
17:06เปล่า
17:07แย่....
17:11โฮโจ...
17:12กว่าให้ เจ้าจำนางได้หรือเป
17:20ล่า
17:20ดัง...ดังก็ข้าโช้ ข้าโต
17:24ไม่ใช่ข้าโต ข้าโช้ ตายไปแล้
17:26ว ดัง... ดังไม่ใช่ หรือไม่ใช่
17:33หลังจากเธคา สอบถามเจ้าล่ะ
17:35เจ้าก็จะรู้เอง
17:37โอ...โช้
17:39ข้าโน้อยู่นี่
17:41ตอนนั้น กลัวให้สั่งให้เจ้าทำ
17:45ร้ายพระโอรถยังไง
17:48แล้วลงทันเจ้า บีบบังคับ
17:51ให้เจ้าบอก ที่อยู่พระโอรุษยั
17:53งไง
17:55เจ้าจงเล่าความจริงมาทั้งหม
17:57ด
17:57เธอ...ก่อนพระสนมหลีจะคลอด
18:01กลัวหายซื้อตัวหมอตำแยม
18:03มา แล้วเอาแม่ป่าทะหลกหนัง
18:05สับเปลี่ยนทารก
18:07ที่ข้อเจ้าเอาทารกใส่ตะกล
18:09้าออกไป จากตำหนักนั้นแล้ว
18:13กลัวหายสั่งให้โคเจ้า บีบข
18:15้อเท้ารกให้ตาย ฝั่งไว้ที่ส
18:17พานจินสุย
18:20โคเจ้าเห็นพระโอรุษยังเด็
18:22กหลับอย่างสบาย จึงเกิดสงส
18:24าร จึงได้แต่สินใจ
18:26ไม่ทำตามคำสั่งของกลัวหาย ไปห
18:29าคนช่วย
18:55โคเจ้า Еฟร์เป็นพระโอรตตาม
19:04แบบนลاهดต่ะอังทีมาน
19:06โคเจ้า เก้าเอาทร เจ้าออกเพิ่
19:07งมันาราантиก criticizing
19:08เจ้า letchaとาวโอรุษยังร์as
19:11กัวไหยไม่สงสัยข้า และไม่
19:13สืบสาวต่อ
19:16กัวไหย
19:18เจ้ามีอะไรจะพูดหรือเปล่า
19:22นางฟังฉลิน เราเรื่องมันแน่ๆ
19:25นางไม่ใช่โคตรเจ้าหรอก
19:27นางเป็นฉลิน ฉลิน ฉลินหรอก
19:29ให้น้ำไปพระยาญแท็ก
19:31นั้นเจ้าก็ต้องฟังต่อไป
19:37ขอโจ
19:38for them
19:39และเมื่อกัวหย McGott
19:40พาเหยี่ยมท่านเจ้า มาสืบถามห
19:46าที่อยู่ของท่ารกด้วย
19:47หรือ satellites
19:49เกลัวว่าพูดไปกัวหยเจ้าจะ
20:04รู้ว่า
20:05ها หรือเจ้า Kranken最วิดว่า พระโอ
20:05รดจะยั่งมีชีวิตอยู่ค่ะ
20:11เจ้าเย้า Sache ต่อไปซิ
20:14ข้อโจจริง กลับไปที่วังเย
20:15น เพื่อปรับโยนพระสนมฤหลี่
20:17คิดไม่ถึง กลัวไห้กลับร
20:19ู้เรื่องเข้า
20:21ถึงแม้ข้อโจจะต孩นี้แกikes แต
20:22่กลับติเศษไปแล้ว
20:23แต่กลัวไห้ก็เริ่มสงสัย
20:25เรื่องของพระโอรด
20:27แล้วยังไงต่อ
20:30กลัวหายแค่ถามสถานที่ฟัง
20:32ขอโจชีสเป็ดสะปาก
20:34กลัวหายก็ส่งคนไปขุดterrorisk61ท
20:36ั่ว
20:36ที่สะพานจินสุย
20:38แต่ว่าก็หาไม่เจอ
20:40เขาจึงลงทันขอโจด้يعคิด
20:41หาคำตอบ
20:42ขอโจตอบว่าตอนนั้นสับสน
20:44จมไม่ได้
20:45กลัวผ่อนกลับไม่เชื่อลงทั
20:47นค่าน้อย
20:48ขอโจกรัวว่าจะทนไม่ไวแล้
20:50วบอกที่อยู่ที่พอเอารถไป
20:52จึงแช่งความตายพวงเข้าชน
20:53เสา
20:54เพื่อให้แน่ใจว่า
20:56ขอโจ К้อ พูดความจริง
21:00ล Intel
21:02รอยที่เจ้าโบยตี้ค่าก็ยังอย
21:09ู่
21:11เลือดที่พุ้งชนเสาก็ยังไม่
21:12แห้ง
21:14ถึงแม่ว่าเจ้าจะล้างเลือด
21:15ที่เสาในตำหนัก
21:17แต่ก็ล้างปีสาดในตัวเจ้า
21:18ไม่ได้
21:20บันนี้ ถ้าขอให้ใต้เท้าเป่า
21:23สอบสวนอย่างวิธการ
21:24เพื่อหวังเอาชีวิตเจ้า
21:26จะมีความแค้น 20 ปีนี้
21:30พวกใคร เอาชีวิตก็คืนมา
21:35เอาชีวิตก็คืนมานะ พวกใคร
21:37เท้าเป่า ช่วยด้วย
21:41พ่อเจ้า
21:46คนและผีนั่น อยู่หางพบภูมิ
21:49เจ้าอย่าได้เข้าใกล้ขนเป็น
21:51นะ
21:53แต่เท้าเป่า โคโจทย์จะพาครั
21:55วหายไปลงนะรก
21:56ให้ย่มมาบ่านได้ลงทัน
21:59ไม่ ในเมื่อครัวหายยังมีทีว
22:02ิตอยู่
22:03ก็ต้องใช้กดหมายบนโลกมาจัด
22:05การกับเขา
22:07ครัวหาย
22:12จริงที่คโคโจคพูด เจ้าจะส
22:17รภาพเรือไหม
22:18ครับรับรับ ครับสรภาพจะบด
22:21ที่
22:21แต่ว่าเรื่องนี้ เป็นแฮมสรรข
22:23องไทยห์蹴หลิวนี่นะ
22:26เป็น pala
22:28ค่าจจะซืบสวนต่าเอง
22:32ในเมื่อเจ้อย่อมรับรา
22:34แต่ก็สุน
22:47ไม่ว่า
23:05อย่างนี้เลย
23:12ยังไม่ไปเลย
23:13อย่าเดี๋ยวที่
23:15ขอรับ ขอรับ
23:16น้ำกลัวไห้ไปขังคุกก่อน
23:18หรอการตัดสิน
23:20ขอรับ
23:25ในคุกปีถีปะครับ
23:27ใต้เท้าเป๋า ยอดเยี่ยมจริง
23:29ๆ
23:30กลัวไห้เจ้าเล่เพธทุกบาย
23:32ยังย่าที่จะหลบนี้ท่านผล
23:34ยอมรับสรภาพในที่สุด
23:37งมงายนะ
23:39ข้าไม่ได้งมงาย
23:40ในเรื่องเทพพูดผี
23:42บันนี้ กลับเอาเรื่องพูดผี
23:44เพื่อจะทำให้กลัวไห้
23:47ยอมรับสรภาพออกมา
23:49นั่นเป็นกรรมสดองแล้ว
23:51หากในใจไม่ก็ทำความชั่ว
23:53ความหวาดกลัวก็คงไม่มีหร
23:55อก
23:58เฉินกลงๆกล่าวถูกต้องแล้
24:00ว
24:00ถ้าเขาทำตัวเปิดเผย waterfall ไม่คิด
24:03ร้ายใคร
24:04ก็ไม่ต้องเราแวงว่าวิญญาณ
24:06โคโช่นั้น
24:08จะมาตามทวงนี่
24:10ทวงเอาชีวิตแบบนี้
24:12จะได้ไม่ต้องมากลัวพูดผิอี
24:15ก
24:16และสดรีที่ปร้อมเป็นโคโช
24:18่นางมาจากไหนกันauthor่ะ
24:21ทำไมถึงทําให้กลัวให้ yormเชื่
24:23อได้ทึงขนาดนั้น
24:25นัฐ็จนทรายการจับเตรียมอย
24:27่างดี
24:32ทูนท่านอองกระบอมได้ขั้นเหล
24:35ือด ได้แสดงที่ลูกร่างใกล
24:36้เคียง คล้ายกับโคโจ
24:39จากขณะละคอนมาช่วยแสดงเป็ด
24:40โคโจในครั้งนี้ บวกกับที่บั
24:43ญญายไว้ในเอกสารชนาสูดสบ
24:46แล้วก็นำมาตกแต่งปรอมแปลง
24:48ให้มีรอยเหลือด เหมือนกับสบ
24:50เดิม
24:51อืม แต่ เราทำให้กลัวให้ จำไม่ได
24:56้ได้ยังไงก็ด
24:58ขณะยังได้จัดให้ ผู้ควบคุ
25:01มทรงสระอาหารให้กลัวใหัย
25:03ในเวลาสอบสวนนั้น กลัวmışiquer pear
25:06ผู้คุมคุยโอไปว่า
25:11แต่เท้าสอบสวนได้ทั้งคน รวม
25:13ทั้งพูดผี
25:15อีกทั้งในสาร ก็ค่อนข้างจะม
25:17ืดะหลัว
25:18กลัวให้เอง ก็ระแวงอยู่ก่อนแล
25:21้ว จึงทำให้แยกยะ อะไรไม่ออก
25:25ถึงจะเป็นอย่างงั้นก็เธอ
25:27ในเมื่อผู้จ้าเล่าเรื่องในอา
25:29ดีต
25:31แล้วนางจะมารับมือได้อย่างไร
25:34ท่านออง
25:36นั่นต้องเป็นหน้าที่ของกระม่
25:38ม
25:39โอ้
25:40ท่านก็รวมมือด้วยหรือเน
25:42ี่ย
25:44กระม่มนำสิ่งที่เข้าเจวเคย
25:47พูดอธิบาให้นางฟังก่อนแล้
25:49ว
25:49พร้อมกับแน่นำวิธีการพ
25:51ูดของเขาโจและให้นางฝึกปลื
25:54อดู
25:56กว่ายก็เลยแยกแยะไม่ออก
25:58ด้วยเหตุเหล่านี้กว่ายทิ้งได
26:02้หลงคนพวกเราจนได้
26:06เขาคงนึกไม่ถึงเลยว่า
26:08ก่อนที่เขาโจจะถูกลงทันนั้น
26:12ได้เคยมาบอกข่าวกับเฉินกลงๆ
26:14แล้ว
26:15อืม...เมื่อได้รับคำสรภาพข
26:18องกลัวให้
26:20พวกเราก็รีบเข้าวังกันดีก
26:21ว่านะ
26:22ถลองไม่ต้องรีบร้อนเข้าวัง
26:25ถ้าหากข้าขาดเราไม่บิดแล้วก
26:28็
26:29อีกไม่นานฝาบาทก็จะมีรับ
26:31สั่งเบิร์กตัวเรามาเอง
26:34อืม...
26:45ถ้าไว้พระพรษเสเด็จแม่
26:46ฝาบาทมาแล้วเหรอ
26:49เสเด็จแม่ไม่เข้าบันทม
26:50เรียกเธอลูกกลางดึกแบบนี้
26:52เป็นเพราะ...
26:53อืม...
26:54ก็ไม่มีอะไรหรอก
26:57แม่นอนไม่เคยหลับนะ
26:58แล้วอยากเห็นหน้า
27:01อยากของอองแปดช่วยให้บันทมได
27:03้
27:03ทำไมเสเด็จแม่ไม่ทรงเสเมรยเหร
27:05อ
27:06ท่านอองแปดบอกว่า
27:08กินยามากมันไม่ดีไหมใช่เหร
27:10อ
27:13เสเด็จแม่ทรงมีความอะไรในใจ
27:15หรือเปล่า
27:17ฮา...
27:19ค่านี่...
27:21ก็แค่นึกถึงสิ่งที่ผ่าน
27:23มาในชีวิตนี้
27:24อืม...
27:29มา...มานั่งคุยกันเธอ
27:32ขอเจ็ค
27:39ตอนที่อายุสิบสี่
27:41แม่เป็นหญิงที่ได้รับการค
27:42ัดเลือกเข้าวัง
27:45จากนั้นก็เหมือนกับผู้หญิง
27:46ในวังหลังทุกคน
27:49อยู่ในกำแพงสูง
27:50ตัดขาดจากโลกภายนอก
27:54อืม...
27:56กระทั้ง...
27:57ได้รับการปรดจากห้องเต้
27:59ได้รับตำแม่งเป็นสนม
28:01จึงลืมตาอ้าปากได้
28:05อ่า...
28:05สนมในวางเกือบสามพัน
28:07แค่จริงทำรายชีวิตสักรี
28:09ไปมากมาย
28:12ไม่เพียงแค่นั้นนะ
28:14การแก่งแยกในวังหลังก็
28:16มีมาโดยตลอด
28:19ต่างชิงดีชิงเด่นกันหน้า
28:21สื่อใจคุด
28:23มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ดี
28:25กับค่าเหมือนกับพี่น้อง
28:28แต่ว่านางกับถูกส่งไปวังเย
28:31็น
28:32เศรษแม่หมายถึงพระสนมหลีท
28:35ี่ถูกไฟคลอกตาใช่หรือเปล่
28:36า
28:36สงรู้จักนางด้วยเหรอ
28:42ตอนที่ลูกยังเด็กอยู่
28:43เคยไปพบนางในวังเย็นครั้งหนึ
28:45่ง
28:46เศรษแม่ทรงจำแผ่นหยกที่
28:48นางให้ได้ไหม
28:49อ่า...จำได้สิ
28:53เศรษแม่เพราะอะไรนานถูกถูกส
28:56่งตัวไปที่วังเย็นพันยะเข
28:57า
29:03คือ...ในวังหลัง เมื่อไม่ทร
29:10งโปรดก็มีเหตุผลอยู่มากมาย
29:15เศรษแม่กลาวถูกแล้ว ลูกจะ
29:17ให้ครัวหายยกเลิกวังเย็น
29:18แล้วลูกก็จะให้บรณะขึ้นให
29:20ม่
29:21แต่จะยังไง เศรษแม่ก็ช่งด
29:23ีกว่านางมากนักพระเย็นครับ
29:27ก็ใช่ หลังจากที่เชิงหงเหาส
29:30ิ้นพระชน
29:32เพราะครอบพระโอรษ
29:34เขาจึงได้รับการแต่งตั้งขึ
29:36้นเป็นหงเหา
29:37แต่รัษจะทายอาจกับต้องเสีย
29:42ชีวิต
29:44ตอนอายุเพียงไม่กี่ชันสา
29:48เศรษแม่อย่าทรงเศรษใจเลย พระ
29:49เย็นครับ
29:49น travยาตาแม่อย่าทรงเศรษไป
29:52แต่ลูกกระตังได้ดิกว่吸บ่
29:53าท่านอยู่แล้ว
29:54ท่านардใหนเศรษมต может น section
29:57surah รีบปั Nh restoring
30:17สิ่งที่ข้าห่วงที่สุดก็
30:19คือ
30:21หากวันได้ที่ข้า
30:23มีความขัดแยงต่อพระสนมต
30:26ี
30:26ยากที่จะคลี่คลายได้
30:28ฝ่าบาทจะทำยังไง
30:30เธอเด็จบ้า
30:31เป็นไปไม่ได้หรอก
30:34แม่แค่ยกตัวอย่างน่ะ
30:37ถ้าหากว่ามีวันนั้นจริงๆ
30:42ฝ่าบาทจะทำยังไง
30:45ถ้าหากว่ามีวันนั้นจริง
30:47ลูกจะยอมรับความเจ็บปวดด
30:49ูแลทั้งสองฝ่าย
30:51มุนคุณพวยกำเหนือเลี้ยงดู
30:53ยากแบ่งหนักเบา
30:54หรือไม่
30:57ลูกมายอมให้เรื่องชีดนี้เกิด
30:58ขึ้นหน้า
31:07แม่ได้ยินคำของฝ่าบาท
31:10แม่เองก็รู้สึกสบายใจขึ้
31:13นมาก
31:16ไม่ต้องมาคิดฟงซ่านอยู่คนเดีย
31:19วอีกแล้ว
31:23ทำไมกลัวหายถึงไม่อยู่รับใช้
31:25เสร็จแม่พันเจค
31:26อย่าพูดถึงอีกเลย
31:30ทำไมพันเจค
31:33เขายังอยู่ให้ปากคำที่สารไคฟง
31:36อยู่เลย
31:39ทำไมท่านเบาถึงรังตัววินาน
31:41รักได้ส่งควรสอบถามรึเปล
31:42่าพันเจค
31:52ท่านเป๋ากล้าขัดราชอองการ
31:53เหรอ
31:54ไม่ใช่ไท้เท่าเจิงขัดองการ
31:57แต่เป็นท่านอองแปด
32:00เสด็จพ่อ
32:02เสด็จพ่อ
32:03ไปทำอะไรที่นั่นเพรธค่ะ
32:06ท่านอองไม่ได้เพียงไปสารไคฟง
32:09แต่ว่าเขาได้นำกระบีอายาศิ
32:10ต
32:12เมื่อขวางองค์การของค่ายอีกด
32:14้วย
32:15ฟ้าบาทรงคนถ่ายทดรับสั่ง
32:21ให้แต่เท้าเข้าเฝ้ากล้างเด็กคร
32:23ับ
32:24อืม เป็นไปตามขาด
32:28เออ องค์รักจัน
32:30ฟ้าบาทรงให้แต่เท้าเป๋าเข้
32:32าวางบีคนเดียวเหละ
32:34เรียนท่านออง เพียงคนเดียวขอ
32:35รับ
32:40ข้าเป็นคนขับองค์การของไทเถ
32:42ารังกลัวหายไว้
32:45และทำไมห้องเต็บมาให้ข้าเข้าว
32:47ังพร้อมกับท่านเป๋าล่ะ
32:49คงเป็นเพราะฝาบาทไม่อยากให้
32:57บีด้ากับบุธขัดแยงกัน
33:00จึงเรียกข้าเข้าวังเพื่อว
33:03่าจะถามเรื่องราวง่ายขึ้น
33:07ท่านอองแปดทูนบอกความจริง
33:10ของคาดีนี้ตอบฝาบาทไม่ทร
33:13าบว่า
33:16ท่านอองจะเห็นด้วยไหม
33:22ก็เอาเถอะถึงเวลาให้รู้ความจ
33:26ริงได้แล้วนะ
33:27ถ้าอย่างนั้นก็จะกล้าไปที่จ
33:34วร
33:35ถ้าหากมีความจริงเป็นคาก็
33:37จะเข้าวังทันทีเลย
33:39พอพระไทยท่านออง
33:46อะไรด้ะ?
33:48กลัวหายสรภาพแล้วเหรอ?
33:50พระเยอะค่ะ ข้าได้นำตัวไปขั
33:53งไว้ในคุป
33:54คดีของพระสนมคงได้รับการพ
33:57ลิกฟื้นได้แล้วพระเยอะค่ะ
34:00ดี...ดี...ในที่สุดวันนี้ก็มา
34:04ถึง...เป้าเจิง
34:06พระเยอะค่ะ
34:08เมื่อไหร่ค่ะจะได้พอพองเต้ล
34:10ะ
34:11ฟาบาษมีรับสั่งให้กระม่อ
34:13มเขาเฝ่า
34:14กระม่อมเจ้าเรื่องร้าวกลาบ
34:16ทูนต่อฟาบาษครั้งนี้
34:18พระสนม ได้โปรดรอม่อมฉัน
34:21กลับมาก่อน
34:23ข้าจะรอท่านกลับมานะ
34:25วันนี้พระสนม ยังไม่ได้ทำการร
34:27ักษา ขอให้ข้าหน้อยฝังเข็ม
34:29ต่อด้วยพระเจ้าครับ
34:31ได้ ได้
34:35พระสนม เราวันด้วยนะครับ
34:44ข้าอยากจะให้ดวงตาของข้าหาย
34:47ไว้ๆ จะได้มองเห็นห้องเต้
34:55มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ? กรั
34:57วที่สารแคอยฟงเพื่อนที่จาเป็น
34:59พยาย Rabbi
35:00ทำไมท bullishให Liaw เพาน์ให้เขากลับเข้า
35:01พ הגวกล้าด
35:03คนฟลัพ 8 กิวให้ เก 쓸ข้องกับพ
35:06ัน enchret ไหลได้สรับขันก็และ
35:10มอง REPIT ไม่ต้องขังเอาไว้ก่อน
35:13มันอะไรกัน
35:15ไม่ว่าจะทำควรผิดแค่ไหน
35:17แถ้เหามีปัญชาไปถึงสารใคร
35:19ฟงแล้ว
35:20ถึงกลับไม่ฟัง ไม่ยอบล่อย
35:21คนออกมา
35:24น้ำซัพพ์ อย่างให้เศรษพ่อเฉ
35:26ินกระบีอายาสิบายอีกด้วย
35:30สバาดคุงทราบ ว่าทันอ่อง
35:33แปดทรงไม่ของแหวะต conceiveการปก
35:35ครอง
35:36และไม่เคยยứนมือแสกแสงขธ
35:38ีเลย
35:39กระบีอายอ ศิต เล้มนี้ ก็ไม่เค
35:42ยถูก เฉิญ ออกมาก่อน
35:45เรื่องนี้เข้ารู้ดี
35:47ทานองเชิญกระบีอายา ศิต ออกมา
35:50ย่อมไม่ใช่เรื่องธรรมดา
35:53โดยเชพาะ ขดีนี้ ยังเกี่ยวข
35:56่อง กับท่านองแปดอีกด้วย
35:58อะไรนfect Multimeter
36:00เกี่ยวข่อกับเถ рассказывายพ่ออย่าง bege belo
36:01ขดีของก comunidadแค่งแย่งวางหลั
36:07งกัน
36:08และเราเชื้อพระวง ทำให้ท่านองแป
36:10ดต้องออกหน้า ขาดจึงไม่ก้า
36:12ปล่อยคน
36:14มีเรื่องเช่นนี้เหรอ
36:18คำสรรภาพของกลัวหายนั้น ข
36:21อให้ฝ่าบาททรงทอดพระเนต
36:37นับทธัยช่ estructม Corin
36:38นับ แล้วสุดที่เช immigrantนี่ป้อนárias
37:27พระสัตว์ รู้สึกอย่างไรป่า
37:35ออออ...
37:38ออ..
37:41ออ..
37:43ออ..ใส่งสุดว่า..
37:53ออ..ใส่งสุดว่างสุด哈姜
37:54ธเทคหนึ่งให้ล้าว..
38:01ท่านของจะเป็นท่านกวังสุนใช
38:05่ไหม
38:08ขน้อยกวังสุนเส้อ
38:39ส่วนเจ้าคือองคระรักจันใช
38:42่ไหม
38:43ขอแสดงความดีดีกับพระสน
38:45มด้วย
38:49การรักษาของท่านกงสุน เราก็
38:51หมอเทวดากลับชาติมาเกิด
38:54พระสนมชมเกินไปแล้ว
38:57ตอนนี้ดวกตาเพิ่งหาย ทรงรีบ
39:00พระพอตก่อนจะดีกว่าพระเจ้า
39:02ไม่ ข้าจะรอได้เท้าเปล่ากลับ
39:05มา
39:06ข้าจะรีบเข้าวังไปพบกับห
39:08้องเต้
39:09โอ๊ะ
39:10โอ๊ะ
39:20เต้าจึง สิ่งที่อยู่ในคำสะ
39:22รุปภาพมันเป็นความจริงเห
39:24รอ
39:26ทูนฟะบาดจริงแท้แน่นอน
39:29พระเยะค่ะ
39:31และสิ่งที่กลัวหายได้ทำลงไป
39:32เกี่ยบข้อบกับไทยหาวด้วย
39:34เหรอ
39:38กระม่มขอให้ฟะบาด ขอให้คนน
39:41อกออกไปก่อน
39:44พวกเจ้า ออกไปก่อน
39:46พระเยะค่ะ
39:56ว่ามา
39:56ทูนฟะบาด ขดี สับเปลี่ยนพ
40:02ระโอรสในตอนนั้น
40:04ไทยเหาเป็นผู้วงการ
40:06พระเยะ
40:08จะกล่าว่าร้ายไทยเขาต่อหน
40:10้าข้าเหรอ
40:12กระม่มทูนตามความจริง ไม่ได
40:15้บิดเบือนแม่แต่หน้อย
40:18ตอนนั้น ไทยเหาหลิวกับพระสน
40:20มหลีตั้งคันพร้อมกัน
40:23ห้องเตททรงสัญญา ผู้คลอดพ
40:25ระโอรสก่อน
40:26ทรงเป็นห้องเหา
40:28เพื่อได้ตำแน่ง ไทยเหาจึงว
40:30างแผนเยี่ยงนี้
40:32หาไม่ คันทีธรรมดาคนหนึ่ง
40:34ยังกลัวหายผู้นี้
40:36ไหนเลยจะกระทําเรื่องประอาจขนา
40:39ดสะเทือนฟ้า สะเทือนดินได้
40:43แล้วน่ะ กำนันที่ชื่อโคโจ
40:45ได้ข้าตัวตายไปแล้วอย่างกัน
40:47เหรอ
40:49พระเยียค่ะ กลัวหายยอมลงน
40:53้ำ เพื่อรับคำสนภาพ
40:55คดีนี้จึงได้ขอสรุปแล้ว
40:58แต่ว่า ในคำรับสนภาพนี้ ไม
41:01่ได้บอกว่า
41:02ในที่ชื่อโคโจ สระชีพช่วยเห
41:04ลือ ไปอยู่ที่ไหนนี่นะ
41:08ทูนฟะบาด เข้าโจ นำทารก ไปม
41:13่อไปกับเทือนกลงๆเอาไว้
41:15โดยซ่อนวันในกล่อง แล้วนำ
41:17ออกไปจากหวังหลัง
41:19อ๋อ หลังจากนั้นล่ะ
41:22คือ
41:25หรือว่า ทารกนั้น ไม่สามารถ
41:27ผลภายได้
41:30ไม่ได้
41:32ทารกถูกทรงไปยังตำหนักนาน
41:34จิง ของท่านอองแปด ย่างปลอด
41:37ภาย
41:38อะไรนะ
41:40แล้วตอนนี้ ทารกคนนั้นอยู่ที่ไหน
41:44ท่านอองแปด อ้างเป็นบุฏของต
41:46น แล้วเรียงดูอยู่ในพระตำหนั
41:48กนั้นพรเยียค่ะ
41:50เดี๋ยวก่อน
41:52ทารกนั้นน่าจะ อายุพพอกับค่
41:54า
41:55แต่ค่ามีพี่ชาย ไม่มีน้องชาย
41:58แล้วจะมีการรับทารก ไว้ในน
42:01ามของเสด็จพ่อได้ยังไง
42:10พอมหารกลาบทุน
42:14ทารกที่พ้นข้อในขลาดนั้น
42:17ก็คือฝามาต
42:24ท่านว่าอะไรนะ
42:26ตอนนั้น สนมตีเอง ก็กำลังท
42:30รงคันพอดี
42:31แต่โชคลายที่คลอดและเสียชี
42:34วิต เรื่องยังไม่รายงาน
42:36ท่านอองก็มาพบว่า เรื่องนี้ใหญ
42:38่ลวงนัก
42:39จึงปิดบังผู้คน อ้างว่าฝา
42:42บาดนั้น เป็นบุตรของสนมตี
42:44จริงๆ
42:52ไม่มีทาง ไม่มีทาง ข้าเป็นลู
42:56กของเสด็จพ่อที่ถูกเนื้อ
42:57เข้าวังมา เพื่อที่จะเป็นรัชธ
42:59ายาต
43:02ป้องจัง นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้
43:05อย ท่านอย่าพูดจ้าเหลวไหร่
43:06นะ
43:08กรัมม่อมไม่ได้พูดจ้าเหล
43:10วไหร่
43:11บัตรนี้ท่านอองแปด รออยู่ใน
43:13ตำหนักแล้ว
43:15ประบาดสามารถเชิญท่านอองเข้
43:17าวัง เพื่อสอบถามได้
43:39หากเป็นเช่นนี้ ก็แปลว่าพระส
43:42นมที่ข้าได้เคยพบในวายยาว
43:45นั้น
43:47เป็นแม่บาเกิดกล้าวเขาข้
43:48า
43:50นางคือพระสนมหลีพระเยียค่
43:53ะ
43:55แต่ว่านางเสียชีวิตในตอนไฟ
43:56ไม่ ที่วังเย็นไปแล้วเนี่ย
44:01ไม่ได้ องค์ห้องเต่ไม่รับสั่ง
44:04ประหาร
44:06ถูกส่วงไปวังเย็นแล้ว ทำไมอย
44:09่าต้องให้ถึงตาอีก
44:12ตอนนั้นหลังพระสนมบังเอิน
44:16พบฝ่าบาด
44:17ท่านอองแปดสั่งให้เฉิญลิ้น
44:20นำเรื่องของฝ่าบาดไปบอกพระสน
44:22ม
44:22พระสนมจึงได้จุดถูบขอพร
44:25ให้กับฝ่าบาดในทุกคืน
44:28แต่ว่ากรับถูกกลัวให้รู้เร
44:30ื่องเขา ทำให้ไทยเห้าหลิวไปกร
44:34าบทูนไสล้กับห้องเต่
44:38แสล้กว่าไง
44:40ไสล้กว่าพระสนมหลีใช้วิ
44:42ชามานซาบแช่งห้องเต่
44:45ห้องเต่สงโกรดกลิ้ว จึงม
44:47ีรับสั่งประทานความตายเลย
44:49อ๋อ หมายความว่า นางต้องตายเพร
44:52าะไทยเห้ากันเหรอ
44:55พระบาด พระสนมหลีวทำเช่นนี้เพ
44:59ื่อตัดรากทอนคน ตัดไฟแต่ต้น
45:01รม
45:03เธอว่า คนดีฟ้ายอมคุมครอง พระ
45:07สนมหลีต้องตาย แต่แล้วกลับไม
45:09่ตาย
45:10อ๋อ คัดหมายความว่าไง
45:13แล้วครอั Germans pasó น่ารียน
45:30owaćลีกดิมิBT
45:35แค่เพียรภาพเวลา pasก่อนรกร
45:37ีบังตรใจ steals ร้วม่าเวลวมื
45:40อ ร่วมหลงใจที่เธอ เริ่มทำแ
45:45ก่งนี้ก็จะให้ตกติดิมงัน
45:53ห้อง ใจ ต้องการพลาด girlfriendsบอรภา
45:57ชน์ก็จะสิ่งบ้อร์สิ่งก
45:59ัน ทุกรรณ์ขั้นเก็บล่ะ ไปก
46:01่อนสิ่งทุกวพลาดกาดูค่
46:03อนกัน มันจะอยากดูไม่เป็นผิด
46:03ทริศ Simple ชเตียรปเป็นหัว ทุก
46:04วั
46:04여러분들知道
46:06种nica idiota
46:08有一才是宝
46:10แ cisjaninowania
46:16现在将谁傻瓜
46:18掩 Thomas 或草
46:20人会好喜又好好玩
46:24人生有什么才不算善
46:28自己快乐 翻遗就好
46:31ที่สุดว่า สุดว่า สุดว่า
46:37สุดว่า
Comments