- 8 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00กันสิ จุง สัง ชี
00:20องค์รัก วัง หลวง ขั้น สี่ จั
00:22น เจา ถวาย พระพร ไทย เขา
00:24ลุก ขึ้นได้
00:26ขอ พระไทย
00:31ขอ พระมาก
00:32ค์รัก ครัก ฝัน กวรร su อ. ง. ในะ
00:33ทํา เขา ب๋า สั่ง ให้ จัน เจา
00:36ผ้าชิ้น เซียง เหน ภรร์ Ins а mould
00:39ชิ้น เหน หรือในร่ neighborhood
00:41workshops
00:41เดี๋ยวมีครัง โทษ lush
00:41พระเวะ คลอะไร
00:43ทํา ไอ ฝ Dollar
00:51คิด นั่น เหนี่รอ อยู่ในดัน constructed
00:56พระเวะ troubles
01:00จริงเช้าไม่สะดวกทูนพระเจ้
01:01าค่ะ
01:03องค์รักจริงเลี่ยงไปก็ดี
01:05จะได้ไม่ต้องลำบากใจ
01:07บำท่านชินเสียงเหลียนทะว
01:20ายบังคมไทยห้าว
01:24เจ้าคือชินเสียงเหลียนเหร
01:26อ
01:27เพคะ
01:28ได้เงยหน้าขึ้นมาสิ
01:35พวกเจ้าเอาไปก่อน
01:45องค์รักจันก็ออกไปด้วย
01:48เป็นเรื่องพาในครอบครัวของค่
01:49า
01:52พระเจ้าของ
02:09ตอนนี้ไม่มีคนอื่นแล้ว
02:11เจ้าลุกขึ้นพูดได้ไม่ต้อง
02:13คุกเขา
02:15ขอพระทายไทยเห้า
02:21ค่ารู้ว่าเจ้าเต็มไปด้วยความ
02:22เจ็บแค้น
02:23แล้วก็รู้ว่าเจ้าคงไม่อยากมาค
02:25ุยกับค่านัก
02:27แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงองค์
02:29หญิงกับสามีเจ้า
02:31ค่าเป็นแม่ขององค์หญิง
02:32ถือเป็นผู้ใหญ่ในครอบครัว
02:35ดังนั้นได้แต่ขอให้เจ้าอดท
02:38น
02:39ฟังที่ค่าจะพูดสักหน่อย
02:43ไทยเห้าไม่เพียงเป็นพระมาดา
02:44ขององค์หญิง
02:45แต่ยังเป็นแม่พิมพ์ของสั
02:48ตรีในแผ่นดิน
02:50สมเป็นหญิงมีการศึกษา
02:52พูดจาไม่ได้ขัดขืน ซ้ำตร
02:56งประเด็นด้วย
02:57อยากให้ค่ายุทธิธรรมต่อเรื่
02:59องนี้สินะ
03:03ส่งเป็นพระมาณาของแพ่นดิน
03:05ม่อมชั้นไม่กล้าเก้าล่วง
03:08พูดดิดีนี่ แต่ว่าวันนี้ค่
03:10าจะพูดกับเจ้าในฐานะแม่คน
03:13หนึ่ง
03:14สถานการณ์ตอนนี้เจ้าอาจจะยั
03:16งไม่รู้ทั้งหมด
03:18ถือว่าให้ค่า เล่าให้เจ้าฟ
03:20ัง จะได้เข้าใจเพิ่มขึ้น
03:23ท่านกงสุน ขอรบแต่เผา ท่านต
03:40ิดตามทำงานกับค่ามอันนาน
03:42เคยเห็นค่าปล่อยคนผิดรอยนว
03:44นไปสักคนหรือไหม
03:46ท่านเคยเห็นค่าไม่กล้าทำขด
03:49ีlifeมันกรัวอำนาจหรือไหม
03:53และเคยเห็นค่าปล่อยคนที่ขอค
03:55วามเป็นฐรรม ไม่ได้รับความเป
03:57็นฐรรม
03:58ยังอัปจดไหม
04:01ไม่เคยขอรับ นี่คือสิ่งที่
04:04ทุกคนเรียกขราญท่าน ว่าท่
04:05านเปราบุ่นกิ翻
04:07และเป็นสาเหตุที่ทำให้คนที่เมต
04:10รรับความเป็นทำยังคงมีคว
04:12ามหวังอยู่
04:17ค่ะไม่ใช้คุณนางสุดจะ storms เตีย
04:19งคนเดียว
04:20ขอแค่เป็นคนที่นึกถึงประช
04:23าจน เป็นคุณนางที่ม promotions ความเที่
04:25ยงทำนั้น
04:27รวนเป็นที่พึงให้ลาสดร
04:31แต่เธ้าเกลาวถูกต้อง
04:34ต่อให้ค่า ไม่ได้เป็นขุ้นน
04:36างและกดตาม
04:38ก็ยังมีคนอีกมากมาย ที่จะปก
04:42ป้องความเป็นธรรม
04:44คนที่ไม่ได้รับความทุกยากนั้
04:46น ก็ยังมีความหวังต่อไปได
04:49้
04:51แต่เท้า...
04:54ข้าแค่สัทท้อนใจเท่านั้นเ
04:56อง ขอท่านโกงสุนไม่ต้องใส่
04:58ใจ
05:05ถ้าห้องเต้มีราชองการ ราชบ
05:08ุตเคยก็จะรอดพ้น
05:10แต่ถ้าเจ้าไม่ยอมถอนฟ้อง ท่
05:12านเป่าก็จะต้องตัดศิลงโทษ
05:14ให้เขาถูกโมย
05:16ถึงตอนนั้น จะถูกถอดจากตำแ
05:18หน่งราชบุตเคย แต่ก็ไม่มีว
05:20ันไปอยู่กับเจ้า
05:22สองครอบครัวก็จะพังทั้งหมด
05:25ลูกของเจ้าและลูกองงหยิง
05:27ก็จะกалับพระผ้องทั้งคู่
05:29ถ้าลงเอยแบบนี้
05:31จะมีระโยชน์อะไรกับเจ้าหรือ
05:36ถ้าหากบ่ arrivéฉันถอนฟองแล้ว
05:39จะเป็นยังไงเพคะ
05:41ค่าจะpetwed remnants
05:42แก่เจ้าไป
05:44พอให้เจ้าเลียงดูลูกเจ้าจ
05:46นเติบใหญ่
05:47พวกเจ้าสาแม่ลูก
05:48ก็จะมีชีวิตอยู่ยังสุขสบ
05:50าย
05:52พวกเขาก็ต้องเสียพ่อไปอยู่ดี
06:00โปรดอภัยที่หม่ำฉันทุนต
06:02ามตรง
06:04เช่นนั้นจะต่างอรากาขายสามีตั
06:06วเองละ
06:07แล้วเจ้าต้องการอะไร
06:09หรือจะให้ราชมุดเคยไปกับเจ
06:11้า
06:12แล้วให้องค์หญิงเป็นขี้ป่า
06:14ผู้คนอย่างนั้นเหรอ
06:17ไม่เป็นค่ะ
06:19ทุนให้ห่า
06:23หม่อมฉันไม่ยอมให้เขากลับไป
06:27แล้วเจ้าคิดจะทำได้ไง
06:30ความเป็นทำที่หม่อมฉันต้องก
06:33ารคือความเป็นทำ
06:35คืนความเป็นทำให้พ่อแม่ของ
06:37เฉินสื่อเหมือยที่ต้องตาย
06:39คืนความเป็นทำให้ลูกทั้งสอง
06:40คนของหม่อมฉัน
06:42และคืนความเป็นทำให้สตรีที่
06:44ไรที่พึ่ง
06:45ที่ถูกผู้ชายทรยดทุกคน
06:48บ้มฉัน ต้องกายคือสิ่งนี้
06:51ไม่ใช่สิ่งที่ส่งบอก
06:53ไม่ว่าจะเป็นทรัพศิล หรือ
06:55ชีวิทธิสุขสบาน
06:56หัวปากนะ
06:59เจ้าปิญิงเช่าบ้านคนลิ่ง
07:01แต่กลับกล้าพูดกับข้าแ
07:02มบนี้เฉี่ยวหรอ
07:04ข้าอุศสาหังดี พูกเจ้าอย
07:05่างชัดเจนแล้ว
07:07เจ้ากลับไม่ยอมรับน้ำใจ
07:11บอมฉันไม่ได้ตั้งใจ ทำให้ส่
07:13งกริวไปค่ะ
07:14เพียงแต่ความเท่าในใจ มันย
07:15่าจะควบคุมได้
07:17หากบอมฉันล่วงเกินไป ได้โป
07:19รดประทานอภัยด้วยว่ะ
07:22เจ้าเป็นผู้หญิงที่หาได้ยาก
07:24คนนึง
07:25ถ้าไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมอ
07:26ื่น
07:27เขาคงเข้าใจเจ้าได้ดี
07:30พูดไปเขาเท่านั้น
07:31ทุระของข้า เขาพูดจบแล้ว
07:36เจ้าไปคิดไหร่ตรองตัดสิ้
07:38นเอง
07:42เด็กเด็ก
07:49พยาค่ะ
07:50ให้จันเจ้าพานางกลับไป
07:52พยาค่ะ
08:09ไปทูนเฉินห้องเต่มา
08:11บอกว่าค่ามีเรื่องด่วนต้องก
08:13ารพบ
08:14พยาค่ะ
08:16พยาค่ะ
08:16พยาค่ะ
08:29ที่สุดสุดสุด
08:46เจ้าลำบากใจหรือเปล่า
08:52ไม่ค่ะ
08:56แล้วถ้าจัดอะไรกับเจ้า
08:59คงต้องการให้เจ้า
09:00ยกฟ้องละสินะ
09:02แต่เธาเป้า
09:06ไทยเข้าตรัดว่า
09:09ถ้าห้องเต้พราชธานอภัยโท
09:10ษ
09:11เฉินสื่อเมื่อ
09:13จะไม่ถูกลงโทษฐานหลอกห้องเต
09:15้
09:16ที่ตรัดมา
09:18เป็นความจริงเหรอคะ
09:21ถูกต้อง
09:23เป็นเช่นนั้นจริงๆ
09:26งั้นเสียงเรียนขอถามด้วย
09:31นี่เหลือกฎหมายราชสำนัก
09:38เมื่อเป็นกฎหมาย
09:41ข้าก็จนใจอยู่เหมือนกัน
09:49ถ้าเช่นนั้น
09:51เสียงเรียนเข้าใจแล้ว
09:56ขอได้เท่าเป้าอนุญาตให้เสีย
09:57งเรียนพาลูกกลับบ้านเธอ
10:05แต่เจ้าก็ยังฟ้องฉันสื่อหม
10:06าย
10:06ทดฐานทิ้งพ่อแม่
10:08และทิ้งลูกมีได้
10:11ท่านคงสุน
10:14ถ้าตัดสินว่าเชิญสื่อหมาย
10:16มีความผิด
10:18ก็แค่ถูกลงโทรให้บ่อยใช่
10:20ไหม
10:24ถูกต้อง
10:28นั้นเสียงเรียนจะฟ้องเข้าไปทำ
10:30ไม
10:32ซูถอนฟ้องไม่ดีกว่าเหลือ
10:37ไทยเขารับสังให้เจ้าถอนฟ้อง
10:38อย่างนั้นเหลือ
10:43ไทยเขารับสังว่า
10:46ยินดีให้เงินก้อนใหญ่กับเรา
10:48แม่ลูก
10:50เจ้ารับกันขายไทยเขาเหรอ
10:56ไม่ค่ะ
10:58สินเรียนยังไม่ถึงกลับเป
11:00็นคนขายสามีตัวเอง
11:02ถ้าอย่างนั้น
11:05ทำไมเจ้าจะจะคิดยกฟ้องหรือเพ
11:08ราะว่า
11:09หมดลงโทษเบาเกินไป
11:17สินเรียนก็แค่ผิดหวังเท
11:19่านั้น
11:21หมายความว่าอย่างไร
11:27สินเรียนพาลูกมาตามหาสามี
11:31เดิมไม่ได้วางแผนอะไรไว้
11:34แต่กลับมีคนใจดีบอกท่า
11:38แต่เท้าเป้าแห่งสารไค้ฟงท
11:40ุกคนยกย่อง
11:41ว่ายุทธิทธามดีนักดีหนา
11:44จะต้องให้ความเป็นATHำกับเสีย
11:46งเรียนได้แน่
11:48แต่ใครละ
11:49tylko เหมีเปพว่าที่ผ่านมาทั้งหมด
11:51Tech
11:52แม้แต่ห้องเต้กับไทยห่า ก
11:55็เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ได้
11:57ใดเมื่อแม้แต่ท่านเปล่า ก็ย
11:59ังจนใจ
12:02ไม่สามารถที่จะ คืนความเป็นทำ
12:05ให้ได้
12:11จนถึงตอนนี้ เซ็งเหลียนเพิ่
12:13งจะรู้ว่า
12:16โลกใบนี้นั้น มันมีความอย่
12:18าจะทำอย่าที่ไหนกันเหรอ
12:19พลังแต่เป็นฟ้า เหนือหัวข
12:20องผู้สามารถ
12:23แต่ก็แค่ฟ้าที่ข้าคลต่อ
12:26จากนี้ไป เซียงเหลียนจะไม่เชือ
12:28ความอย่าทำให้อีกแล้ว
12:31จากนี้ไป ค่าก็จะไม่มีวันร้อง
12:46ทุก Miranda
12:59ช้าก่อน
12:59จิ้นเสียงเหลียน เจ้าว่ายั
13:01งไงนะ
13:04ถึงข้าจะตาย ด้วยความไม่เป็น
13:07ธรรม
13:08ข้าก็จะไม่ร้องทุกอีก
13:10หันกลับมา
13:17ข้า เข้ยบอกเจ้าหรือว่าจะไม
13:20่ทวงความเป็นทำให้
13:22ข้าเคยบอกหรือว่า
13:24ข้าจะปล่อยเฉินซื้อ เมื่อย Nirอย
13:26نวนเหนืองเขตย์หมาย
13:28วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าเห็นว่า
13:31ความยุติทรำเป็นยังไง
13:34กดแห่งกรัมนั้นอยู่ที่ไหน
13:39ดิเธอเป้า ดิโปรดช่วยข้าด
13:44ิ้วไอ้เธอ
13:50ผมขอรักกัน
13:53ขอรับเจอเธอ
13:54ไปจวนราชมุตเคยเดี๋ยวนิ จ
13:56ับตัวเฉินสื่อใหม่มาตั้งหนั
13:58งเธอดิ อย่าได้จักช้า
13:59ขอรับ
14:00นี่ นี่ นี่ นี่
14:34อ่ะ โอคลักจัน ท่าน ท่านก็
14:38มา้ได้อย่างไร
14:40ฟาบาศท่องแต่ตั้งจันเจ้าให
14:41้เป็นโอคลักหลวงคั่นสี่ แ
14:43ม้จะเดินอยู่ในวังก็ไม่ต้อง
14:44พ้อบ้ายไปไหนได้ทุกที่
14:46นับศาอะไรกับจวนราชมุตเคย
14:48ละ
14:49OMG Hoş fluent höher
14:50ท่านมันเลือกอะไร
14:52เท้าเป Lauกสั่งให้ค้า
14:53นำตัวท่านประดำลังคลิดท
14:54ี้สาหรือไขฟงเดี๋ยวดิ
14:55หหอ...?
14:58อะไรเน่ะ
14:59ท่านไปกับค้าแต่โดยนี้จะดี
15:00กว่า
15:02ถ้าให้ค้าเตือนท่านไปด้วยไม้
15:04แข็ง
15:04เลงว่าคนที่เสียหายจะเป็นท่าน
15:09บางอาจ
15:10ค่าไปทีกราชมุตขย
15:12อย่าว่าแต่เจ้าเหละ
15:13ต่อเป็นท่านเป Lau
15:15ก็ไม่กล้าเสรอมา承 Lucas
15:17ถ้าเป็นท่านเปาอาจจะไว้หน้
15:18าท่าน
15:19แต่ท่านอาจจะไม่หรู้ว่า
15:20ข้ามาจากยุดภập
15:22ด้วยนิสไสของข้า
15:24ข้าอาจจะฟันคอท่านมาหลายก
15:25็ได้
15:26โอเค
15:26อ ones
15:28อaterial
15:29อย่าเพิ่ง componles
15:30ข้าตามถ้าไปก็ได้
15:33ไปได้
16:04โอ้งหญิง
16:05โอ้งหญิง
16:08เกิดเรื่องแล้วไหมคะโอ้งหญิง
16:10เกิดเรื่องอะไรเหรอ
16:11ได้จะบุญเคย
16:12ถูกพาตัวไปไหมคะ
16:15อะไรน่ะ ผ่อไปที่ไหนเหรอ
16:17สังไทยฟัง
16:19ห้องแต่สะเด็ด
16:33ถ้าไว้มังคบสะเด็ดมาก
16:43สะเด็ดมาก
16:44มีเรื่องอะไรเร็กดูน
16:45จะพบลูกจากกันเหรอ
16:47พวกเจ้าออกไปให้หมด
16:49ข้ามีเรื่องจะคุยกับห้องเต
16:51พยาค่ะ
16:55สะเด็ดแบ้ นี่มันเกิดเรื่องอะไร
16:57ขึ้นกันหน้า
17:14รับรับรับรับรับ
17:16รับรับรับรับ
17:17ข้าค่ะ
17:24สิ สิ สิ สิ สิ
17:58สิ สิ สิ สิ
18:37สิ สิ
18:41สิ สิ
18:46สิ
18:48สิ
18:50เพราะคืนความเป็นทำให้โจทย
18:52์
18:53แต่ว่าจะกับเฉินสื่อใหม่เป็
18:57นสามีพรยากัน
19:03ระหว่างพวกเราหมดความผูกพันเป
19:07็นดาแล้ว
19:07รัวแต่อาจไม่เป็นอย่างนั้น
19:29เจ้ากับเขารู้จักกันมาตั้งแต
19:32่เด็ก
19:35สิบปีของการเป็นเพื่อนเล่น
19:38สิบปีที่เป็นสามีพรยา
19:40ต้องให้การกระทำของเขาทำให้เจ้า
19:46เจ็บปวดถึงที่สุด
19:49แต่ความรักที่ผ่านมาจะจ้างหาย
19:51ไปหมดได้เหรอ
19:54ท่วงพอเป็นทำให้พ่อแม่และ
20:03ลูกมันเรื่องนึง
20:05จะต้องเห็นเขาหัวหลุดจากบา
20:08มันก็อีกเรื่องนึง
20:12เชียงเหลียน
20:14ทางที่เจ้าเดินมา
20:15หัวใจแตกสลาย
20:17และทุกข์จนพูดไม่อบ
20:19และจะให้เจ้าต้องติดภาพ
20:21ที่ไม่มีวันลืมได้
20:23ไปตลอดชีวิตทำไมแล้ว
20:32ท่านเป้าไม่อยากจะเห็นเจ้า
20:35ต้องเจ็บปวดเป็นพุก
20:36เจ็บทำอีก
20:38เจ้าอย่าไปจะดีกว่า
20:45สิ่งเหลียงเขาใช้
20:48ความวันดีของแต่เท้าเป้า
20:51ให้เป็นไปตามนั้นเธอ
20:56อย่างนี้ก็ดีแล้ว
20:59เจ้ากับลูกลูกก็อยู่ที่ห้อง
21:01พักนี้ไปก่อน
21:02เซ็ดเรื่องเมื่อไร
21:04จะมาแจกขาวให้รู้
21:16ท่านกองซุนปรวจหยุดก่อน
21:20ท่านกองซุน
21:23เธ้าห้องเต้ยามอพยโทษ
21:26แต่ถ้าเท้าเป้ายังต่าสิน
21:27ลงพ่อต่อไป
21:29ไม่เท้ากับขัดราชโงกาลเหร
21:31อ
21:33ถ้าหากเป็นเช่นนั้น
21:34แต่ถ้าเป้าก็จะ...
21:43แต่ถ้าเป้าเมื่อจัดสินใจไป
21:45แล้ว
21:46ท่านก็ยอมมีแผนการของท่าน
21:55เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงท่านหร
21:56อ
22:11ฉันสื่อใหม่ต่อให้ถูกคนบั
22:12งครับ
22:13ก็ไม่ควรจะทำเนี่ย
22:16ห้องเต้
22:17ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะกลิ้วนะ
22:19องค์หญิงตั้งขันลูกของเขา
22:21ตอนนี้เป้าเจิงเขาไม่ปล่อยเขา
22:23แน่
22:23เห็นแก่หน้าหลานสักครั้ง
22:25ช่วยเขาด้วยเธอ
22:36แม่เองเคยเรียกเป้าเจิงมาคุ
22:39ย
22:39ถ้าห้องเต้ไม่มีราชโองการ
22:41เขาจะต้องประหารราชบุดเขือย่
22:43างแน่นอน
22:46เป้าเจิงก็ไม่ได้ทำผิด
22:47จากฉันสื่อเมื่อยได้ละที่สมค
22:49วรตาย
22:50ห้องเต้
22:53หรือว่าทรงทนเห็นน้องสาว
22:55ของตัวเอง
22:55เป็นلب้าทั้งที่อายุยังน้อย
22:57patterns
22:58จะทรงทนเห็นราชตัวเองต้น
23:00กับภาพอ
23:01ทั้งทั้งที่ยังไม่ได้เกิดเหร
23:03อ
23:03ย係งไงซะ
23:05เขาก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อข
23:06ายของเรา
23:07เฉลลตมา
23:08ฉันสื่อ mats Singe
23:09จ Young
23:09유� JON
23:11ขอี้ λ 안� evenings
23:12ถ้าเรื่องนี้พล้ายออกไป
23:18ลูกจะพบครองใครได้
23:19และผู้ Men
23:20ซ quarter
23:21เรโดไม
23:24ในเมื่อห่องเต
23:25หวงสายตาผู้คนชื่นนี้
23:27แม่ก็จะทำให้ผู้คนได้เห็นว่า
23:30ห้องเตะ อากตัลยูยังไง
23:32เถอะ ท่านาร์ดมั้ย
23:34ลูกเคย...อากตัลยูเหรอ
23:37ไม่ฟังคำสั่งแม่...คืออากต
23:39ัลยู
23:40แม่ขอให้อcampảยโทษให้คน
23:42ทลงบอกปัจครั้งแล้วครั้งล่่
23:44า
23:45ไม่ทำตาม
23:46หรือต้องให้แม่ครุกเข้าเขาร
23:47อง
23:51ก็ได้ ...
23:54ได้
23:55งั้นแม่จะคุกข่าวขอร้องข
23:57องเต่ ผู้ปรีชาคนนี้ก็ได้
23:59เซ็นเด็ดม่า ไม่ได้เด็ดขาดนะ
24:05ลูกจะเมียวราชเจ้าโอการ ช่วย
24:06ชีวิตฉันสื่อใหม่ก็ได้
24:09ไม่ใช่แม่อยากมันครับเจ้า แม
24:11่เองก็รู้สึกจนใจจริงๆ
24:15เซ็นเด็ดม่าไม่ต้องพูดแล้ว
24:20เด็กๆ
24:27พระยะค่ะ
24:29สั่งห้องโซกอับสอน จะได้มึก
24:31ผู้กัน ข้าจะเขียนราชโอการ
24:33รับด้วยกล้าว
24:39เสร็จแม่สวาพระทัยเธอ ลูก
24:41จะสั่งให้คน นำราชโอการไปที่สาร
24:43ไคลปรง
24:44เพื่ออภัยโทษ ให้กับฉันสื่
24:46อมัย
24:48ถ้างัน ต้องรบกวนห้องเตแล้ว
24:50ล่ะ
24:55อาวุฮัยโทษ
24:59อาวุฮัยโทษ
25:00อัวุฮัย โทษ
25:23แล้วชิ้นเสียงเหลียน ตัดส
25:25ินใจยังไง
25:27งางตัดสินใจเชื่อฟังแต่ทา
25:29ว ไม่ไปดูการลงโทษ
25:30ดีมาก
25:39แต่ทาวครับ ขน้อยมีเรื่องอยากถ
25:42าม
25:42แต่ไม่ทราบว่าจะเหมาะสมไหม
25:46ท่านโกงสุนเธอร์ถามมาได้เลย
25:49พระรับ แต่ทาวสั่งให้ จับตั
25:53วเช็นสื่อเหมย มาดำเดินคดี
25:56แม้ทุกคนต่างยินดี แต่ว่า
25:58ไทยเหาทรงรับสั่งว่า
26:01จะให้ห้องเตททรงอภัยโทษ
26:03ถ้าทำแบบนี้ คงยากจะสู้พระพั
26:07กไทยเหาได้
26:10ท่านโกงสุนกำลังเป็นห่ว
26:12งแทนค่าสินะ
26:13อ่ะ ขน้อยมีคลาบ เพียงแต่ว
26:17่า
26:19ท่านโกงสุน ค่าเป็นบันดิ
26:24ตที่ถุ่มเท
26:25สึกษาสอบเป็นคุณนางมาหลาย
26:27ปี เพื่ออะไรกันล่ะ
26:31ก็แค่ อยากอาศัยตำแหน่งคุ
26:33ณนาง มาช่วยเหลือประชาชน
26:36เท่าที่ค่าจะทำได้ เพื่อให้ความ
26:39เป็นทำกับโลก
26:40และรับใช้ผู้คนเท่านั้นเอง
26:45แต่ถ้า ห่วงใหญ่บวงประชา
26:47ขน้อย เทียบไม่ติดเลย
26:52ไม่
26:53ท่านโกงสุน กล่าวผิดละ
26:56ท่านโกงสุนมีความรอบรู้ท
26:59ั้งอดีตและในปัตworบ
27:00หากต้องการคว่ายคว้าความร่
27:02ำหลวยไม่ใช่เรื่องอยากเย็น
27:04แต่กลักปะช่วยใครอยู่ที่สร้
27:06างใครฟง
27:08วัน วัน ต้องคอย เข้นสมอง ช่วย
27:10คลี คลายคดี บัตรนี้ก็ไม่ได
27:13้มีฐานดีอะไร
27:14แล้วท่านกงสุน ทำไปเพื่ออะไรล่ะ
27:18ขน้อยเรื่องใสความสื่อสัตว์
27:20สุจริตของท่าน และอยากเจ้ายิ
27:23่งอย่างบ้างท่านนั้นขอรับ
27:25ไม่ นั่นเป็นเพราะท่านกงสุน
27:28มีจิตใจห่วงยายผู้คน
27:33ตัวนองคระรักจัน ท่องในยุ
27:37ทภพ ผาดผลทั่วล่า เดิมนั่น
27:40เป็นอิสระเซลีย์
27:43แต่กลับยอมมาอยู่ในกรเบียบ
27:45ของราชสำนัก เขาทำเพื่ออะไรล่ะ
27:50จันเจ้ามีมโนธรรมนับใจ เพ
27:52รียดความช่วยร้าย
27:54รู้ว่าแต่เท้ากำจัดคนเลว โดย
27:56ไม่กลัวอำนาจ
27:58ถึงได้ยอมมาเป็นคนนางรับใช้
28:00ราชสำนัก
28:02ถูกต้อง พวกเราสามคน ไหนเลยเคยทำเพื่
28:07อส่วนตัว
28:08ถ้าหากถูกปลดเพราะค่าเฉิ
28:11นสื่อเมื่อนนั่นเรื่องเล็ก
28:13แต่หากตามใจเบื้องวน จนกลับ
28:15ผิดเป็นถูกสี่เรื่องใหญ่
28:17ปกป้องความเทียงทำ หรือเป็น
28:19เรื่องหนักหน้า
28:20กังวนการได้เสียส่วนตัวน
28:22ั้นเป็นเรื่องเล็ก
28:24สิ่งได้ใหญ่เล็ก สิ่งได้สำ
28:26คัญ เห็นอยู่ชัดๆ
28:29แล้วท่านกวงสุน จะกังวนแท
28:32นค่าไปทำไมกันล่ะ
28:35ว่าจาร้ำค่านี้ เตือนสติได้ด
28:38ีนัก ค่าน้อยจะจดจำ ไม่ยอมล
28:41ืมเลือนขอรับ
28:55เสด็จแม่ เชื่อเราจะบุดเคยด้วย
28:59ไม่ต้องร้อนใจหรือ ห้องเต้ส
29:01งรับปากว่าจะอภัยโทษและ
29:02ไม่ได้ ถ้าเราห้องเต้ก็คงไม่ท
29:04ันแล้ว
29:05ทำไมอ่ะ ท่านเป่าสงคลมาจับเข
29:08าไปสารไขฟงแล้ว
29:09อะไรนะ เด็กๆ
29:12เตรียมตัวไปสารไขฟง
29:27เตรียค่ะ
29:36แต่เท้าเป๋า ท่านทำอะไรเนี่ย
29:39ล่าส่งคลดไปจับตัวข้ามแ
29:41บบนี้
29:41หรือว่าไม่เห็นแก่กฎหมายอย
29:44ู่ในสายตาแล้ว
29:45ท่านราชบุดเคย อย่าเพิ่งกล
29:47ดไป
29:48ให้ค่าให้ท่านได้พบใครซะก่
29:50อน
29:51ท่านโกงศุน
29:56เชิญทางนี้ครับ
30:02ท่านผู้นี้ ก็คือ ใจท้าสุน
30:05เดี๋ยวเมืองหรูโจ
30:06ราชบุดเคย ต้อนสอบได้จองหว
30:11นก่อ
30:12ไม่มีข้าวแจ้ง ตลับไปที่ห
30:14รูโจ
30:15ไม่น่าขาดถึงไม่รู้ว่าราช
30:17บุดเคย
30:17มาจากอำเภอสูชมมูบ้านทรัก
30:19บุนฉัน
30:20หรือว่า วัด ไฟวิน อำเภอเผ
30:24อเฟยกันแน่
30:29อมิตะพูด อาตบา หยวนฟง
30:35ใต่ซื้อ หยวนฟง
30:37ท่านเป็น จะอาวาด วัด ไฟวิน
30:40อยู่ที่เผอเฟย
30:42ที่ท่านราชบุดเคยร่ำเรียน
30:45ตอนเรียนอยู่ที่วัด คงคุ้นเค
30:47ยกันได้หีสะ
30:51ท่านเป้า อาตมากับฉันสื่อเห
30:55มย
30:55ที่ลำเรียนที่นั่น คุ้นเคยก
30:58ันได้
30:59แต่กับราชบุดเคยนั่น อาตมา
31:02พังจะพบเป็นครั้งแรง
31:07แต่เท่าสุด ได้ซื้อ
31:11รบควรท่านทั้งสองมาเป็นพยาย
31:13าม
31:14ตอนนี้ ฐานะของราชบุดเคยยัง
31:17ไม่ชัดเจ็ด
31:18จึงขอเฉินท่านทั้งสองกลับ
31:20ไปพักผล
31:20อามิตรพูด ชื่นท่านทั้งสอง
31:28ราชบุดเคย ตอนนี้ยังมีอะไรจะพ
31:32ูดอีกไหม
31:34рьาได้ ขยอมรับว่า ข้ามาได้
31:38มาจาก seja� Durk
31:42และหรือยดีค่าเป็นจอเหน tong Gra
31:43v
31:43บุดเคยเป็นความจรรงทุกปร
31:46ากาล
31:47เรื่องนั้นแน่อน
31:50แต่ว่าในมือค่านั้น มีคดี
31:52ที่เคียวคล่องกับท่าน
31:54อยู่หลายคดี immersed โดยกันใน taraf ท่
31:57าน disasters
31:57ทำไมท่านไม่ตามข้าไปคุยกัน ใ
31:59นสารสน่อยละ
32:02ถ้าเปลาหมายถึงคดี 3 สบนั้น
32:04ใช่มะ
32:05ถูกต้อง
32:07ข้าเคยบอกเปล่าอย่างไร
32:09ว่าการตายของ 3 คนนั้นไม่ได้เกี่ย
32:11วข้องกับค่าเลย
32:13อืม
32:14ตอนเว่ยมิงมาสรภาพรับผิด
32:17ในคดีนี้
32:19ก็ยังพูดไว้อย่างนี้เหมือน
32:20กัน
32:21ในเมื่อเว่ยมิงก็ยอมรับผ
32:23ิดไปแล้ว
32:24ท่านเปลายังจะให้ค่ามาขึ้น
32:26สารใครฟงอีกทำไม
32:28ขดีค่า สามสบนั้น แม้อ Laui ha
32:31wa za consists going to turn off
32:33แต่ทุกเรื่อง หลวงเฉือบยวงก
32:35ับท่านทั้งสิ้น
32:37อีกเดี๋ยว ij you
32:39จะดีกับalan้าเขาให้ kilometer
32:41ถาว่าท่านไม่อย่อบไปด้วย
32:44ก้าท่ะกับท่าน ไม่มั่นใจ
32:47เป็นยังนั้น ใช่หรือไม่
32:50เฟ้ย เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว
32:53ถ้าติดตามท่าน เปล่า ไปขึ้น
32:54สาร
32:55ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่
32:57ข้าจะไปพบกับท่าน ในสารก็แล
33:01้วกัน
33:01เจ่านาที่
33:02var!
33:03มีคำสั่งเปิดสาร
33:04var!
33:05었กำ terceวนักโทษไว้มิง
33:20เบิดตัวนักโทษไว้มิงขึ
33:22้นสาร
33:41ไว้มิง
33:45กระรับติดถาว
33:47เมื่อวาน
33:48พูด Analysis
33:48เจ้ามามอบตัวที่สารไขฝ่ง
33:51แล้วเจ้าก็ได้สรภาพผิดกับ
33:54ค่าในสารแห่งนี้
33:56วันนี้ ค่าจะตายสวนเจ้าอีกคร
33:59ั้งนึง
34:01ค่าก็ยอมรับผีดไปแล้ว
34:05แต่เธาเปล่า จะตายสวนอะไรอีกแล้
34:08ว
34:08อืม ในคําสรภาพยอมรับค
34:13วามผิดทั้งหมดของเจ้านั้ง
34:17ข้าจะพูดออกมาทีละเรื่อง
34:21หากมีอะไรเปลี่ยนแปลงคำให้กั
34:23น
34:24เจ้าต้องเสนอมาในสารแห่งนี้
34:27เจ้าเข้าใจไหม
34:30ข้าหน่อยเข้าใจ
34:33จะคำให้กัน
34:35องค์หญิงอยากรับเจ้าหวนเฉิ
34:38นซื้อเมื่อเป็นคู่ครอง
34:40เจ้าตรวจพบว่าเขามีลูกเมี
34:42ยแล้ว
34:43ดังนั้นจึงหาคนที่มีชื่อแ
34:46ส้เดียวกัน
34:47จนได้พบกับบันดิตสอบตก
34:49จากวัตรไปวิน
34:52และได้สับเปรียนประวัติของ
34:54พวกเขา
34:55และก็สวมรอยให้เขาเป็นราชช
34:58ะบุทเกย
34:58เป็นเช่นนี้ใช่ไหม
35:00เป็นอย่างงั้นจริง
35:03แล้วเพื่อป้องกันไม่ให้ความล
35:06ับต้องรัวหลายออกไปผ่ายนอก
35:09จึงสั่งให้องค์แหละหานชีไป
35:10ค่ะเฉินสื่อเมื่อยจากวัติปร
35:12รายวิทย์
35:13ฝังในป่านาทน Wagner ประตůเมืองจะ
35:15วันออกเป็นความจริงหรือไม
35:16่
35:17แสนะรับ
35:20ราชบุติเคยเดิมเป็นสามีของ
35:22ชิ้นเสียงเหลี่ยน
35:23ต้องมาร้องทุกอย่างท้อง Huat
35:25ค่าว่าเฉินสื่อเมื่อย ทิ้งล
35:28ูก ติ้งเมี่ย
35:30ข้าจึงเฉินเฉินชุนกำนัน
35:33มูบ้านระกูลเฉินมาให้ชีตัว
35:37แต่ว่าเจ้ากลับติดสินบนให
35:40้การเท็ด
35:41พายหลังจึงส่งหารฉีไปข้า
35:43เขาปิดบาก
35:44ใช่หรือไม่
35:48ขอรับ
35:51ชิ้นเสียงเหลียน
35:53มีอาจทนเห็นราชมุตเคย
35:55ต้องถูกโรงโทษ
35:57จึงยอมทอนฟ้องและกลับไปบ้
36:00านเกิด
36:01แต่เพื่อคุจรากทอนโคลตัดไฟ
36:03แต่ต้น ROS
36:04จะจึงส่งหารฉีไปข้าผวกนางแ
36:07ม่ลูก
36:07มีเรื่องช่นนี้ไหม
36:09�동เป้า
36:11ถึงข้าน้อยจะส่งหารฉีไปตามข
36:14้านาง
36:16แต่ก็ไม่สำเร็จ
36:18นั่นเป末 mole
36:20หารฉียังมีจิตสำนึกความ
36:22เป็นคน
36:23จึงเหลือข้าตัวตาย
36:25ชิ้นเสียงเหลียนแม่ลูกจ
36:26ึงรอดชีวิตมาได้
36:28แล้วเข้ามาลองทุกกับค่าอี
36:30กครั้งหนึ่ง
36:34คำสรภาพนี้
36:36เจ้ามีอะไรที่จะเปลี่ยนแปลงอีก
36:38หรือไม่
36:40ไม่มี
36:42ค่าน้อย
36:43ยอมรับทุกข้อหา
36:45ดี
36:47เมื่อเป็นเช่นนี้
36:50ฟังคำตัดสิน
36:52ชาก่อน
36:58เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกเหรอ
37:00ไม่เท่าเป่า
37:02ถึงแม่
37:03ค่าจะยอมรับความผิด
37:05แต่ทั้งหมดเนี้ย
37:07ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับท่านรา
37:09ชบุตเคยเลย
37:11ฟุปัก
37:14จะเกี่ยวกับเขาหรือไม่เกี่ยว
37:15ค่าตัดสินเอง
37:17เจ้าไม่มีสิทธิ์มาออกความเห
37:19็นทีนี้
37:25โรยมิง
37:27เจ้าเป็นพ่อบ้านจ้วนราชบ
37:29ุตเคย
37:30กลับไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายต
37:32า
37:33สร้างให้องคารักหารชีค่าผู้
37:36ไว้สุด
37:37จัดให้เชิญสื่อใหม่แอบอ้าง
37:39เป็นผู้อื่น
37:40ทำผิดฐานหลอกรูงห้องเต
37:43สามทีวิตต้องตาย
37:45สองครอบหลัวต้องล่มสลาย
37:47ความผิดนักหนาไม่อาจให้อภ
37:50ัย
37:50ตามกฎหมายแห่งต่าทรง
37:52ข้าขอตัดสินประหารเจ้า
37:55จัดให้เทิด
37:57เลือกประหารหัวพระยะ
37:58ประหารเจ้า
38:17ประหารเจ้า
38:23ประหาร время
38:28ประเจ้า
38:30ได้อย่างทนู
38:47เป็นว่า
38:52gracias
39:02เจ้าเจ้าเจ้า
39:50แม่ ข้า กับต้องไม่ไปเล่นได้
39:55ไม่ได้จ้ะ แต่เท้าเปล่าสั่งเอ
39:57าไว้ ไม่ให้พวกเราออกจากห้อง
40:00ทำไมล่ะ
40:03เพราะว่า...
40:06แต่เท้าเปล่ากำลังตัดสินค
40:08ดี ถ้าพวกเจ้าออกไปวิ่งเล่น
40:10ก็จะเป็นการรุบกวนได้เท้า
40:12เป็นคนแล้วที่ไหนเหรอ
40:17แม่เองก็ไม่รู้เหมือนกันจ้
40:19ะ
40:20แต่ถ้าชุดเกินโตแล้ว ห้าบ
40:22ทำชั่วรู้ไหมรู้
40:23รู้แล้วครับ งั้นค่ากับต้องไม
40:25่จะเล่นในบ้าน
40:27จ้ะ งั้นไปเล่นกันเถอะ
40:29มันส่งส่องสีนค่ะ
40:35ต้องมัน ละ ระวังดีกว่า นะ
40:36นี่ที่ไม่ได้ดี สุดที่เจอ น่า
40:39ละ ละ ละ ละ มัน มัน มัน
41:14ราชบุตรเคย
41:16ไอ้เท้าเป๋า
41:21เมื่อกี้
41:22ตอนที่ตับสินลงโทษ
41:25เว่ยมิงไปนั้น
41:27ท่านก็ได้เห็นแล้ว
41:30ไม่ทราบ
41:31ท่านรู้สึกยังไง
41:34เอ่อ
41:34เว้ยมิง
41:36ทําผิดคิดช่วง
41:37ยังม chant an
41:38ท่านเป๋าสินคัดี
41:43ได้อย่างเที่ยงทํา
41:45tend to be more
41:45แล้วธรรม
41:47อย่าเพิ่งเรียวสายขะเร็วไปน
41:49ếก
41:50ตอนนี้ถึงตาท่านแล้ว
41:54เมื่อกี้เว้ยมิงไม่ได้พูดไปชั
41:55ดเจดแล้ว
41:57ว่าเรื่องพูดนั้น
41:58ไม่ได้เกี่ยวของกับข้าเลย
42:00ไม่ว่าจะเกี่ยวของหรือไม่นั้
42:02น
42:02นั่นเป็นเรื่องที่ค่าต้องใต่
42:04สวนท่าน
42:07แล้วท่านจะมาใต่สวนข้าเลือก
42:08อะไร
42:09ในมือของค่ามีอีกคดีน
42:14ทิ้นเสียงเหลียนจากหมู่บ้าน
42:16จะกูนเฉิน
42:17ฟองสามีเฉินสื่อเมย
42:20อักกระตันยูและทิ้งลูกท
42:22ิ้งเมียก
42:23และท่านคือจำเลยที่ถูกฟองร้
42:25อง
42:26ไม่ทราบว่าท่านจะแก้ตัวยั
42:29งไง
42:39ท่านพอท่านแม่ของข้า สีชว
42:41ิตเพราะว่าอดอยากที่บ้านเกิ
42:43ด
42:44ตอนนั้น ข้ายังอยู่ในเมืองหลว
42:46ง จะไม่รู้เรื่องอะไร
42:49ข้ารู้ดีว่า ข้าผิดฐานอัก
42:51ตันยู
42:53ข้ายันดีรับการลงโทษจากใ
42:55ต้เท้าเปล่า
42:59แล้วขอหาทิ้งลูก ทิ้งเมี
43:01ยจะทำยังไง
43:04ท่านเป๋า สามีพรยาในโลก ไม่
43:10ใช่จะอยู่กันจงแก่จนเท่า
43:13ถ้าท่านเป๋าจะลงโทษข้าเรื่
43:15องนี้ ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
43:20ท่านยอมรับทรงไปตรงมาดีน
43:24ัก
43:25ในเมื่อท่านเป๋าอยู่บนบันลั
43:26ง
43:27ข้าเองไหนเลยจะกล้าบบิดภริ
43:29วได้
43:31ข้าพร้อมรับการลงโทษจาก
43:33ท่านแล้ว
43:33ท่านเป็นไงท่านแล้ว
43:48รู้ 服输 自尋 烦恼
43:51天外 有天 比你高
43:55打骨 规避 不想 身体好
43:58无忧 无虑 平常 心到老
44:03看得 头 想得 开 别 爱 佳 佳
44:07光红 打亮 开 空 笑
44:11我 朋友 要 比 多 丑 人 好
44:14让人 抵 布 世界 打 多 了
44:18这 喜好 久了 总 会 被 看到
44:22不 需要 急着 让 个人 知道
44:26正 成 过 又 已 才 时 宝
44:30成 过 人 情 乱 乱 最 明 朗
44:36现在 将 谁 傻瓜 研 制 过 草
44:40愿 会 好 心 又 好 爱
44:44人 生 有 什么 才 不 算 上
44:47自己 快 乐 满 依 旧 好
44:51自己 快 乐 满 依 旧 好
44:55自己 快 乐 满 依 旧 好
45:00自己 快 乐 满 侧 旧 好
45:03自己 未 便 还 余 随 旧 好
45:06自己 偏 谈 启 旧 好
45:06自己 船 花 写 旧 好
45:06自己 永 余 轻 启 旧 好
45:08自己 永 余 轻 短 侧 旧 好
45:08อีก
Comments