- 2 days ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00ก็คุณสุดสุดสุดสุด
00:31ยุด ยุด ยุด...
00:36ทำไมถ้ามีจะครั้งมาตังด่างตรง
00:38นี้
00:39chỉ erreichtหานอกมือจะมีเร่นักหน้า
00:40หลES
00:41แค่คงกิน แต่ไม่มีงานทำ
00:43ไม่ง่ายขนาดนั้นเร่ว่ะ
00:45พี่ซี่
00:47ดูแลน้านหลังเอาไว้
00:55นี่บูเจ้า bạnOW เราขอตรวจคน
01:01อ่ะ แต่เท้า เราแค่ผ่านมา
01:14ข้าได้รับคำสั่งให้มาจับผ
01:16ู้รายแถวนี้
01:17ต้องตรวจทุนที่ผ่านมาทุกคน
01:19แล้วถ้าเราไม่เดินทางต่องละ
01:22ไม่ไปก็ต้องตรวจ
01:25แล้วถ้าเราไม่ให้ตรวจละ
01:27ปรังอาจนะ ราชาดขวางกันป
01:30รวจคน
01:30เขาจะเอาคำสั่งieties่มเจ้าสมธาง
01:32การ
01:33พวกเจ้าพวกเจ้าไม่ได้หรอก
01:35ดิเจ้า
01:36Position
01:40เธ้า
01:43เจ้าเป็นเจอที่หน่วยไหน
01:44เจ้าไม่ไปต้องรู้หรอก
01:47ที่สุดอยู่ใ threshold เหมือไครฟง
01:49ควรอยู่ในดูแลของไครฟง
01:52แต่ว่าเจ้าไม่ใช่คนของสารไครฟ
01:53ง
01:55ทำไมเจ้าถึงได้รู้ว่าค่าไม่
01:56ใช่คนของสารไขฟง
01:58ถ้าหากเจ้าใช่ เจ้าต้องรู้จั
02:00กข้า
02:01เอา แล้วเจ้าเป็นใคร
02:04ผมก็รักประจำตัวของท่านเบา
02:06เจ้า ฮู
02:09ดีมาก ที่เราร้องก็คือเจ้านะ
02:12ลุย
02:24พวก!
02:26ว่าแล้วว่าจะไม่ใช่ถฐานจริ
02:28งๆ ข้าง каж footsteps
02:29ก็จะไม่ผิดเลย
02:30ถ้าต้องการไค Purk
02:31ท็อกลิสมาเท่าน่ะ
02:32ถ้าชรนก็รีดไปให้ไงใคร
02:35จะได้รักษาชีวิตรด
02:38ในเมื่อพวกเจ้าไม่ใช่ถฐาน
02:40จะคงมาจากยุธพพ
02:42แต่ว่า......
02:43ถ้าพวกเจ้า Dragon's Force Six
02:45ก็อาจจะไม่คล้าพูดแบบนี้
02:47โอ้..เหรอ
02:48แล้วจะเป็นใครไม่เธรบหละ
02:54ฮึ…โอนย metallic
02:58เจ้าไม่ต้องมองเว้าพระห้านวั
03:00นเกาะเสี่ยงคง
03:02คงจะอยู่กันครบแล้ว
03:06ใหม่พวกท่านก็เป็นจอมยุดช
03:08ื่นดัง
03:09ถ้าผมจะต้องมา отhead Assange
03:10โอเคจะได้ยืนมือ ก็มาสอดแท
03:14็กเลย
03:15Darren
03:15น่ะ เขาพิดแล้ว
03:18เรื่องนี้ ห้านวันเกาะเสี่ยงคง
03:19คงหญุ่งหน่า
03:22ทางที่ดีปล่อยพวกเราผ่านไป tarafะไม
03:24่อย prices
03:24ก็ต้องร้างเราด้วยความสาร
03:27ค annoy รับเงินเขามาก็ต้องทำงานให
03:29้เขา
03:30ไม่ขวางทางผู้อื่น มาไปกดค่ spraw ห
03:33ยุด
03:34วันน่า ไม่ต้องพบกฐดีบน่ะ
03:38ผิดแล้ว
03:39คนอย่างเจ้าเนี่ย คงจะสนใจแต่
03:42รับเงินไม่แบ่งแน่กดีชั่
03:43ว
03:44หรือเป็นSC Bitte ของยุดเธอพบ
03:46อย่างจะมาพบอะไรอีกละ
03:48ไปอีกทั้ง
03:50พูดที่นี่ไม่ชอบ ชอบช่ายกำ
03:52ลัง
03:54แต่ข้ากลับไปคนแบบนี้ส่วนด
03:55้วยสิ
03:56ถ้านูกจะเก่งกัดสะแค่ไหนเช
03:58ียว
03:58มันก็ไม่แน่ว่าจะชนะคนลองข
04:00้าถึงเยอะแยะอย่างเงี้ย
04:03งั้นก็ลองดู
04:05ได้
04:07ข้าผู้มันให้หมด อย่าให้เหลื
04:10อ
04:21ข้าผู้มัน
04:23ข้าผู้มัน
04:54ข้าผู้มัน
05:04อะไรน่ะ เธอลินรอดไม่ได้เหรอ
05:07กระม่อมสงควรตาย
05:09เงื่อหน้าขึ้นมา
05:12เป้าเจิงสงโอการักไปรับแค่
05:14สองคน
05:15จุกนับขวางไว้ไม่ได้เหรอ
05:45กระม่อมลิกว่า
05:48ไอ้เธอเปล่า
05:50เธอ留บ拜拜 ต้องลำบากแล้ว
05:53ไม่รอก
05:55เรื่องที่ท่านเปล่าบอกในจดบาย
05:58เป็นเรื่องที่ใหญ่หลวงนัก
06:01ต่อให้ค่า ต้องขึ้นเขาลงห
06:04่วย
06:04เขาก็ต้องหมาให้ได้
06:10ระหว่างทาง มีคนมารอบทำลายท่าน
06:13คงทำให้ กงกงตกใจละสิ
06:16ไม่เป็นไร จอมอยู่ทั้งค่าจากก
06:19่อเสี่ยงของค่าจึงปลอดภั
06:22ย
06:26แต่เท้าเป่า ท่านผู้นัน ท่านผ
06:31ู้นันอยู่ที่ค่ายฟงจริงๆเหร
06:33อ
06:33แถมยังอยู่ที่จวนของค่าด้
06:38วย
06:40เท่าเป่า ไม่ סсcip้าวะจะให้ค่
06:43า ไปกลาบเฟ้าตอนนี้ได้หรือไม
06:45่
06:46molecular อย่างยังๆ หู้ยินท่านผักผ
06:49อรอยู่
06:50ก้งๆเอง ก็ควรก็ไปอาบน้ำ
06:52ผักผอร
06:53เมื่อถึงเวลา ค่าจะพาท่าน ก้
06:56งๆ ไปเข้าพักด้วยสู่ตัวเอง
06:59ถ้าอย่างนั้น จะรอหรอขำคัง
07:01จากเท่าเป่า ก็แล้วกัน
07:04จังลงเจ้าหู้
07:07ขอรับ
07:08พาเฉินกลงๆไปยังที่พัก
07:11และเฉินห้าหนูเก่าเสี่ยนคงมา
07:13ที่ห่งโถงนี้ด้วย
07:15ขอรับครับ
07:16ขอบคุณได้ถามเปล่า
07:19เฉิน
07:28แต่เท้า
07:29ตอนนี้ไปทางน้ำพาเฉินกลงๆมา
07:32โดยปลอดภัยแล้ว
07:33แต่เท้าจะพาไปเข้าเฝ้าหรือไม
07:36่
07:37ไม่ ยังไม่ถึงเวลา
07:40คงต้องร้อยเสร็จกระดีของหู
07:41หินซะก่อน
07:43ค่อยพาเข้าไป
07:45ขอรับ
07:46ขอบคุณได้เท้าเปล่า
07:58ทุกท่านเทินลุกขึ้น
07:59ขอบคุณได้เท้าเปล่า
08:04เทินกลงๆมาได้ปลอดภัย
08:07หรือเป็นผลงานของพวกท่าน
08:10แต่เท้าเปล่ามีคำสั่ง
08:12ไหนเลยเราจะกล้าไปทำตาม
08:14โชคดีที่พยายานปลอดภัย
08:18แต่เท้าเปล่า
08:20ถ้าเปล่า
08:20ถ้าทราบหรือไม่ว่า
08:21คนที่มาขวางนั้น
08:46เราจะทำอย่างเต็มที
08:48ถูกรม
08:49แต่เท้าสั่งมาคำ Lokiece พ wa la
08:52ไม่กลารบกวนทุกท่านแล้ว
08:54ركอบคุณรอง
08:59แต่เท้า puds,ถ้าดูถูกพวกเราเกิ
09:00นไปแล้ว
09:02มีพวกเรา útilหลัวธีเหลือ
09:02แล้วลอง์คีร irgendwasกันดีได้แน่
09:04นอน
09:05นมรอง์
09:06อย่าเสียงวันยาด
09:08พี่นมรอง
09:09แต่เท้า preguntasท่อไม่ให้เราเข้าร่วม
09:12ก็จะมีเห็นผล
09:13พวกเรา ควรเจ้าเชื่อฟ้าง lendิ Tim.
09:15เฮ้!
09:18ไม่ใช่ว่าค่าจะไม่รับน้ำใ
09:21จนะ
09:22เพียงมัน Sammy
09:25แม้จะมีส่วนช่วยต่อคดีก
09:27็จริง
09:28แต่ก็อาจจะทำให้เป็นที่สังเก
09:31ต
09:31กล้าให้เป็นอุภษักษ์
09:33และทำให้รูปคดีพลิกกลับด
09:35้าน
09:36แต่เธอเป้า ปลดฟังไปอีกถามส
09:39ึกนิด
09:40ว่ามะ
09:42ระหว่างทางที่เช็นกลงๆมาสตโ
09:45รคค่าไม่สำเร็จ
09:46คงจะต้องลงมืออีกหน้า
09:48เช็นกลงๆแม้อยู่ในไข้ฟม
09:50แต่ก็ยังมีอันตรายอยู่
09:53ถ้าหากให้ค่าคนเดียวคอคุ้
09:55มครองอยู่แล้ว
09:56ทั้งจะไม่เสียรูปคันดี
09:58แต่ยังคุ้มครอพยาญได้ด้วย
10:00เช่นดีก็จะดีพร้อมกันทุ
10:02กหน้า
10:05คือ...
10:08แต่ถ้า...
10:09จอมยุดไปกล่ามีเหตุผล
10:12แม้จะมีองคารักจันอยู่
10:13แต่ก็ไม่อาจแบ่งภาคได้
10:16หากได้จอมยุดไปมาช่วยอีกแร
10:18งนึง
10:18ก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้น
10:20แต่เท้าจะได้สามารถทำคลี
10:22ยากไม่ต้องกลังวนใจ
10:26ท่านกงสุนกลาวได้ถูกต้อง
10:28แล้ว
10:29ถ้าฉันนั้น
10:30ก็ให้ปลออีทังอยู่ต่อ
10:32คงไม่เป็นไร
10:34ขอบคุณแต่เท้าเปล่า
10:42นองห้า ข้าอีชชาเจ้าจริง
10:43ๆ
10:44เขาขอให้เจ้าอยู่ต่อคนเดียว
10:45โปร Muhammad เราตกลับไปทิกโกร
10:47เราก็เลยโอรสหนุกก็เลยสิ
10:48นั่นสิ เราไม่กลับหรอก
10:51จะผู้อะไร
10:52น้องห้ากาได้ยวช่วยงานทันเป
10:54ลاه
10:55จะโยไวล์ธรรรรรร 증 wenn
10:57น้องห้าอยู่ที่นี่ ไม่เพียงจะส
10:58ามารถช่วยทันเปลาได้
10:59ยังแต่ถึงกับตัวเองด้วย
11:03จอมยุดสีคิดถูกต่องแล้ว
11:05ท่านเปลาต้องการให้เขาทำคุณไ
11:07ท่ถูด
11:08พอคุ้มครองเฉ intersections ถ้าหากสามารั
11:11กษาความปรอมภายได้
11:13วันน่าแต่ท้าเป๋าจะได้กราบ
11:15ทูนห้องเต INTE ในเรื่องนี้ได้
11:32แต่
11:32พวกครักจัน ยังมาช่วยงานตะเท
11:34้าเปล่า เพื่อคลี่คลายคันดี
11:37แล้วเห็นในชิดนี้ ไปอีกทัง
11:39จะไม่อาจทำมาก
11:40อย่าว่าแต่คุ้มเคราะประยา
11:41ณเลย
11:42แม้จะบุกน้ำลุยไฟ ข้าเขา
11:44ไม่ขอปฏิเศษ
11:47จอมยุดไป มีน้ำใจจอมยุด
11:49ข้ากองสุนเส้อ นับถือย่างนั
11:52ก
11:53ลองห้า
11:55อ...พี่ใหญ่ รู้สึกว่าข้าต
11:58่างไปจากเมื่อกอนใช่หรือไหม
12:00อืม... ถูกต้อง
12:03emuากอนนี้จะเป็นคนยิ่งท��을นง ไม่
12:05หยอบไปม้าหาสูรกับทางกั
12:07น
12:07มันนี้ดูแล้ว
12:09เจ้ายอดยี่ยม
12:11พี่ใหญ่เอง ก็พูมใจกะน้องย
12:13ังเธอ
12:16น้องพ้าล่าไอ้นั้น
12:16ห่วปฮ่า ห้วปฮ่า ยอดยี่ย
12:18มมาก hingวรก น้องฮ่า สุตยอดมา
12:19กม่า
12:20- พี่รองไม่ Commander. พวกเรา Yóm กรับ bi늘 ฮ
12:23ีเร比ปกุvate.
12:24- ขอบพี่รองมาก мехะรฟเจ็ดทุก
12:26ท่าน fold to front with your opponent.
12:28... Ecuador.
12:31void withouthou, ขอให้ชอมญุดไป
12:33- ออกไปพร้อมกับทุกท่าน ก่
12:35อนก็แล้วกัน
12:35- แล้วก็แอบรอบกลับมา
12:37- จะได้คุ้มคลองเฉินก alongside me.
12:39- แต่ถ้าโกงทุกซุน ฉัน superior ไป
12:43กับรับนัก
12:43- ไปทางน้อมรับคำสั่ง.
12:48พวกร้าวขอตัว
13:29ที่สุดที่สุดท้าย
13:47โอ้ สุดทองลูกเร็กๆเนี้ย ก
13:50ลับเป็นหลักฐาน การเป็นหงห
13:52าในอนาคตได้อ่ะ
13:55เดี๋ยวแล้วไม่น่าเชื่อเลย ได้ด
13:58ีเพราะลูก ได้เป็นเรื่องประเภน
14:00ี แต่ก็ไม่มีเหตุผลนะ
14:04อีกนานกว่าจะได้คลอด น้องพ
14:06ี่จะคิดมากเป็นทำไมกันละ
14:09ถ้าหาก คลอดพระโอรษแล้ว ประ
14:12บาดจะต้องเป็นหงหาจริงๆเห
14:13รอ
14:16ส่งเป็นถึงกระสัตว์ ตรัด
14:18แล้ว ยอมไม่คืนคำ
14:20ข้าแค่ อยากจะให้ลูกของเราปลอ
14:22ดภัย แล้วก็เติบตัวอย่างแข็
14:24งแรง แค่นี้ เขาก็พอใจแล้วล
14:27่ะ
14:29อืม ท่านพี่ ถ้าสงคันก่อนข
14:33้า คงคลอดก่อนข้าแน่ แปล
14:36ว่าวันน่า ต้องได้เป็นทวงเข
14:38าแน่
14:39ตอนนี้จะเป็นหญิงหรือชาย ยั
14:41งไม่รู้เลย ต่อให้เป็นเพราะโอ
14:44รษ ได้เป็นรัชธายาดแล้วจะยั
14:46งไงล่ะ
14:47เราสองพี่น้องดีต่อกัน ลูกของ
14:50ค่าก็เหมือนลูกของเจ้า ใครคล
14:52อดรัชธายาดก็ไม่ต่างกลับ
14:58แต่ว่า รัชธายาดมีแค่องเดี
15:00ยวเท่านั้น หองหาก็มีแค่คนเด
15:03ียว
15:06น้องพี่ ฟังพี่สะคำนะ ลาบยด
15:09แม่มันจะน่าลงไหล แต่ความ
15:11สุขปราดภัยนั้นสำคัญกว
15:13่า
15:13พวกเราโชคดี ถูกเลือกเข้าวัง
15:15มาอยู่กับห้องเต้ แต่เราเองกลับ
15:18โชคร้าย ต้องตัดขาดจากทางบ
15:20้าน
15:21ได้เป็นพระสนม เราต่างได้เสบสุ
15:24ข ในโชควาสนาตัวเอง
15:26เรียกได้ว่า ดีกว่าคนทุกไป
15:28อย่างเทียบไม่ได้
15:29ดังนั้น น้องพี่ ขอแค่เราปลอ
15:32ดภัยมีความสุข
15:34ใครจะได้เป็นรัสธายาติ ใครจะได
15:36้เป็นหงเฮา มันไม่สำคัญอะไรห
15:38รอก
15:39เจ้าว่าจริงไหมล่ะ
16:24เจ้าว่าจริงไหมล่ะ
16:33ไถ้ทุกอย่างในจ้วนดูปกต
16:36ิดี
16:38ถ้าถ้าคงมีแผนรับอะไรที่ค
16:41ิดจะมาต่อกอนกับเรา
16:43ไทยะอา ค่าร้มอมเราคิดอย่าง
16:46ละเอียดรอ correct
16:47แต่เค้าคิดไม่ออกว่า
16:49รรบสังให้ประหารตัดสนมหร
16:58ี ไฟเขาเป็นฟริยมือของจ๊น
17:00ฟง lire
17:24สำคัญที่สุดของคดี คือรั
17:27ชทายาที่ถูกสับเปลี่ยนในต
17:29อนนั้น ไปอยู่ที่ไหน
17:34ตอนนี้ข้ามั่นใจว่า ข้าวโจ
17:37ไม่เพียงแต่ไม่ได้ข้าเด็กคนน
17:38ั้น
17:40ซ้ำอยากเอาไปให้กับเฉินหลิน
17:42พาเข้าไปที่จวนอองแปด
17:45แล้วอองแปดจูจู ก็เข้ามาร่
17:47วมด้วย
17:48แต่เถ้า ตั้งหาก หากเอาพระโอรท
17:53ไปมองไปกับอองแปด
17:55แต่ว่า ในเวลา 20 กว่าปีบันน
17:59ี้ พระโอรทก็ไม่เคยปรากฎตัว
18:02เลยนะพ่อเยี่ย์ค่ะ
18:06ถ้าหากตอนนั้นพระโอรทจะมีช
18:08ีวิตอยู่แล้วก็
18:11ตอนนี้อายุจะซักเท่าไหร่
18:13ก็น่าจะซัก 27 หรือ 28 นี่แหล
18:17ะ
18:18ถูกต้อง อายุเท่ากับฝ่าบาท
18:21พอดี
18:24หรือว่า หรือว่า
18:30ก็เป็นไปด้า
18:33ถ้า หากเป็นเท่านั้นจริง พระโ
18:36อรทก็แย่สิบปีกับพระโอ
18:37รง เอาไงเดีย
18:44นี่เป็นเหตุที่ทำให้ 20 ปีให้หล
18:46ัง
18:47เชิญกลงกลงกับสนมหลี กล
18:49ับมาเมืองหลวงพร้อมกันยั
18:50งไงล่ะ
18:53กรมมเฉิดหลิง ถว่ายพระพอร
18:57์พระสนม
18:59เชิญกลงกลง ลุกขึ้นเธอ
19:03ขอพระไทย
19:09เป็นความผิดพลาดของกรมม
19:11ทำให้พระสนมต้องทนละบากถึง
19:1320 ปี
19:15กรมมสงควรตายยิ่งนัก
19:18ทรงโปรดอภัยด้วย
19:21ท่านกลงกลงอย่าได้พูดเช่นน
19:22ั้น
19:23หากว่าตอนนั้นไม่ได้ท่านเสีย
19:25งตายช่วย
19:26เขาจะอยู่ถึงวันนี้ได้ยังไงก
19:28ันละ
19:29พระโอรธ ปัดนี้เติบใหญ่เป็น
19:32ห้องเท่แล้ว
19:33เมื่อแม่ลูกได้พบกันความแ
19:35ทนของพระสนม
19:37ก็จะได้รับการที่ข่ายแล้ว
19:41สมกับที่ส่งอทธนลอบหลาย
19:44ปี
19:45หากค่าไม่ได้ท่านกลงๆ คอยคุ
19:47้มๆ
19:48ห้องเท่ไม่อาจจะเติบโตมาได้
19:51จนถึงทุกวันนี้หรอก
19:53แต่กูลเจ้าของเราติดข้างท่าน
19:55กลงๆมากยิ่งนัก
19:57อ้าาาาาา...บ่อ...บ่อ...บ่อ
19:59...ฉันไม่กล้ารับหรอกเว่า
20:03เชิญกลงๆ มีความจงรักพัก
20:05ดี ฝาบาดทรงสาบเป็นอย่างด
20:08ีแล้ว
20:09หาไม่ คงไม่เรียกทันเป็นพ่
20:11อรองน่า
20:13ปติโทย จะหลินเป็นแค่คนรั
20:16บชัย ไหนแล้วจะกล้ารับคำยก
20:19ย่องชิ่นนี้
20:22เชิญกลงๆ พักดีและติ่งใจ
20:24คนรุ่นหลังย่อมรับสาบได
20:27้
20:28ตอนนี้ ข้ายังมีส่วนที่ยัง
20:31ไม่ค่อยเข้าใจนะ ขอท่านช่วยอ
20:33ธิบายด้วย
20:35เอ้า...แต่ท่าเปล่า ข้าขอบอก
20:37ได้เต็มปากเลยว่า หากเขารู้สิ่
20:39งได้ข้าจะตอบอย่างหมดไส้หมด
20:41พุง
20:42ดี...ที่ก็จะถามก็คือ ตอนที่ก
20:45ลงๆ รับบัญชาประหารพระสนม
20:48แต่กลับช่วยพระสนมนีไปได้ เร
20:50ื่องใหญ่เช่นนี้ เห็ดได้ไม่รายง
20:52านท่านอองแปด
20:54ท่านอองแปดรู้เรื่องสับเปลี่ย
20:56นพระโอรธ เห็ดได้กลงๆ จึงย
20:59ังปิดบังต่อท่านเอาไว้อ
21:01ีกละ
21:03ไม่ใช่เพราะค่า ไม่กล้าบอกก
21:05ับอองแปด พี่ยังเต็ดในตอนน
21:08ั้น ช่วงเวลามันคับขัน ไม่ได
21:11้ทำรายงาน
21:12อีกอย่างนึง ด้วยนิสัยของท
21:15่านอองแปดเนี่ย คงจะต้องกลด
21:18จนไปกลาบทูน
21:19แต่ฝาบาททรงกลิวจะไม่ยอม
21:21รับฟังอย่างแน่นอน เช่นนี้แล้
21:24ว จะทำให้เราไม่มีทางถอยอีก
21:27ดังนั้น เขาจะรอให้เรื่องผ่านไป
21:29แล้วก็กลับมาบอกท่านอองแปด แต
21:32่พระสนมหลีได้ออกจากควางไปแล
21:34้ว กับไร้ข่าวๆ ติดต่อไม่
21:37ได้เลย
21:40เฮ้ย ถือว่าชะตากลั่นแกล้
21:42ง คิดไม่ถึงว่าคนที่ไปรับค
21:45่า จะต้องป่วยตายกลางทาง เหติน
21:48ี้ ค่าก็เลยขายการติดต่อกันชิ
21:50นฟุ่ง
21:53เราหาพระสนมไม่เจอ ส่วนทางวั
21:56งเย็นก็ถูกไฟเผา สบของอีจ
21:58ง ยากจะแยกแยกออกในตอนนั้น
22:01ไม่มีใครสงสัยว่าพระสนมย
22:03ังมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อตรองด
22:05ูแล้วก็จึงตัดสินใจไม่บอก
22:08กับท่านอองแปด
22:11ฉันกลงๆ หลังห้องเต่ครองรา
22:14ช กุมอำนาจไว้แล้ว ทำไมฉัน
22:17กลงๆ จึงไม่หาโอกาสทูนเรื่
22:19องราวให้ห้องเต่เดียวรับสา
22:21บละ
22:22โถ่เฮ้ย ฝ่าบาดไม่ทราบ ชา
22:26ติกำเหนิดของตัวเอง เท้าทู
22:28นหลิวไทยเหา ดังเช่นมารดา
22:30ของตน
22:30เรื่องผ่านบนานทุกอย่างก็เปลี่
22:32ยนไป อาศัยข้าน้อยคนเดียวจะเป
22:35ิดโปรง เรื่องใหญ่เช่นนี้ได้อย่
22:37างไร
22:39ข้าน้อยจนใจ จึงขอกระเสียนจ
22:43ากไป จากเมืองหลัวให้รู้แล้วรู้
22:45รอดไป
22:53ไม่ว่าใคร ก็จนปัญญาเหมือน
22:56กัน
22:57ถ้ายังมีอีกเรื่องนึง ที่ยั
23:02งไม่เข้าใจอยู่ดี
23:05ตอนพระสนมนี้ออกจากหวางหลัง
23:07หวางเย็น เกิดไฟไม่กระทันหั
23:10น
23:11คงจะไม่ใช่เหตุบังเอิน ไม่สา
23:14บเฉินกง ๆ สาบความในเรื่องนี้
23:16หรือไม่
23:18ที่ไฟไม่หวางเย็น ก็เพราะฉิ
23:21นฟองเผาตัวเอง
23:27เราต่อไปที่
23:29หลังจากที่กว่าหาย บตุรสบ
23:32ในคืนนั้น เพราะเราก็ยิ่งเป็
23:34นห่วง
23:40นึกไม่ถึงว่าเราจะผิดบังก
23:42ลัวหายไปได้
23:44ชีวิตของอีจงนับว่าไม่ได
23:47้ประโยชน์แล้ว
24:00กง ๆ ยังมีปัญหาอยู่แล้ว
24:09ปิดบังกลัวหายได้ ก็แปลว
24:12่าวางหลังไม่ทราบว่าเรื่อง
24:14อีจงกรอมเป็นพระสนมแบบน
24:17ี้ใช่ไหม
24:18เอ่อ ก็ใช้ได้แล้วนี่ พอถึงต
24:21นเช้า เราก็รีบส่งสบเอาไปจาก
24:23วัง
24:24โดยไม่ให้ใครรู้ แค่นี้ก็เรี
24:26ยบร้อย
24:28แล้วจากนั้น
24:29เอ่อ ให้สารไขฟงตรวดสบแล้วก
24:33็ฝังสบ
24:34ปัญหามันอยู่ตรงนี้แหละ
24:37สารไขฟงต้องตรวดสบก่อนฝั
24:40งตามกดหมายใช่ไหม
24:42อีจงกับเจ้าเป็นขันทีเหม
24:44ือนกันกับข้า
24:45แต่ว่า หญิงชายยังไงก็แตก
24:48ต่าง
24:49ปิดจุนที่ชนสูตรได้ยังไ
24:52ง
24:52เอ่อ คือ คือว่า เอ่อ
24:54และเมื่อความจริงปรากฏ
24:56ก็ต้องรายง่าราชสำนัก
24:59กัวหายต้องรู้เรื่องอยู่ดี
25:01เอ้ย ทำยังไงดีละ
25:05เอ่อ เอ่อ ดิ คง ๆ
25:08เอ่อ พอจะมีทางแก่ไหม
25:12เอ่ย พวกเราพลาดไปก้าวหนึ่ง
25:17ตอนนี้ข้าเองก็จนปัญญา
25:19เอ่อ เอ่อ เอ่อ เอ่อ เอ่ย
25:21หวังว่าก่อนที่เขาจะพบความจ
25:23ริงเรื่องนี้
25:24พระสนมจะหนีรอดไปได้นะ
25:28แต่ว่า
25:30เขาต้องมาเอาเรื่องเราน่ะน่ะ
25:34ถูกต้อง
25:37ก็ต้องมาจับตัวพวกเรา
25:40ทั่วฐานขัดราชโงการ
25:43ปล่อยพระสนมออกจากหวัง
25:46ก็คงไม่พ้นทั่วตายหรอก
25:50ฉันฟง
25:52ข้าตายยังไม่ทั่วไหล่อ่ะ
25:54นะ
25:55แต่ทำให้เจ้าน่ะเดือดร้อนไปด้
25:57วยซะ
25:57มาๆๆๆๆ
25:59ช่วยพระสนมเป็นความปราธนา
26:02ของชิ้นฟงอยู่แล้ว
26:04ถ้าข้าต้องตายเพราะเหตุนี้
26:06ก็จะได้อยู่เป็นเพื่อนอีจง
26:09ไม่ปล่อยให้เขาสร้างผลงานเพี
26:11ยงลำหัง
26:15ดี
26:16พวกเจ้าต่างหน้านับถือจริง
26:19ๆ
26:21เสียแต่ว่า
26:24แมนพระสนมนี้ออกจากควัง
26:26แต่ก็โดนอายาขัดราชว์องก
26:28าร
26:29คงไม่มีวันได้พลิกฟื้นค
26:31ืนขดีแน่
26:32อ๋อ
27:02ไม่ใช่เหรอ
27:03หากถูกไฟเผาไปเขาต้องเอาเรื่อง
27:06เจ้าอยู่ดี
27:07ซ้ำยังสงสัยว่าเป็นการเผ
27:08าทำลายสบอีกด้วยนะ
27:10ข้ามั่นใจว่า
27:12จะไม่ทำให้กลัวหาย
27:14สงสัยเป็นหน้า
27:16แล้วก็ตรวจสอบไม่ได้ด้วย
27:19เรื่องนี้ใหญ่หลวงนัก
27:21เจ้าลองบอกวิธีของเจ้ามาสิ
27:24ยามสามคืนนี้
27:26วังเย็นจะถูกไฟไหมอีกครั้ง
27:28ใหญ่
27:28หลังไฟไหมอีกครั้งนี้
27:30จะต้องมีสบอยู่สองสบ
27:33หนึ่งก็คือพระสนมหลี
27:36อีกหนึ่งก็คือ
27:38พอบ้านวังเย็น
27:40ชินฟง
27:44เจ้า
27:47ยังไงก็ต้องตาย
27:49ก็ให้ข้า
27:51ได้ตายอ่างคุมข้าเธอ
27:54ฉินฝ่ง โปรดได้รับการกระว
27:58ะ จากข้าด้วย
28:00ก่องก่องก่องได้โปรด รับปาก
28:05กับข้าเรื่องหนึ่ง
28:07ว่าวะเลย
28:10ขอให้ก่องก่อง ช่วยพระสนม ให้
28:14ส่งเด้วรับ
28:15ความยุดที่ทำคื้นว่า ให้ฉิ
28:19นฝ่งอีจง ได้ตาย اطอรับ
28:25ฉินฝ่ง ได้บอกวิธีติดต่อก
28:28ับคนที่จะรับตัวพระสนม ประย
28:29ัง الละเอียน
28:31และในคืนนั้น ฝ่ายก็ไม่หวัง
28:33เย็น
28:34เค้ามิก็กล�อดกลับไปที่นั้
28:36น เขลงว่า 16- Anglo ปั่นปันขึ้น
28:40ichtlich
28:42แต่ก็ช่วยปิดบ้างความจริง
28:45ทำให้กลัวหายไม่สงสัยเรื่องน
28:47ี้
28:52แต่เดิมค่าคิดว่ามีเพียงอ
28:54ีจง
28:55ตายเพื่อค่าเพียงคนเดียว
28:57คิดไม่ถึงว่าชินฟงก็ต้
28:59องมาตาย
29:01ชาตินี้ค่าคงไม่อาจตอบแ
29:04ทนได้หมดสิ้น
29:07พระสนมค่าคิดว่าพวกเขาตาย
29:11อย่างถูกเวลา
29:13และก็ตายอย่างคุ้มค่าแล้ว
29:16หากพระสนมไม่ลืมเลือนพวกเขาก็
29:20เชื่อว่า
29:21พวกเขาคงนอนตายตาละ
29:29ฉันกลงๆ ข้าน้อยมีคำถามอยาก
29:33จะถามสักหน่อย
29:34เชิญทัดกงสุนถามมาได้เลย
29:37หมอตำแยะที่รวมมือกับกลั
29:38วหายทำชั่วคนนั้น
29:40เป็นยังไงบ้าง
29:42เชิญกงงพอจะทราบหรือไม่
29:44ค่าเองก็แอบสืบเรื่องนี้อยู่
29:47รู้แต่ว่าหลังจากออกจากหวาง
29:48ไม่นาน
29:49ก็ถูกคนค่าไปชิงซัพ
29:51ทางการก็มันทึกเอาไว้เช่นน
29:53ั้น
29:54ถ้าคนปิดปากกันชัดชัดเลย
30:02แล้วยังมีคนสำคัญอยู่อีกคนหน
30:05ึ่ง
30:07แต่ถ้าเผ่าทัดบายถึงใคร
30:10ข้าโจ
30:13ใช่แล้ว
30:15ข้าโจถือเป็นผู้มีพระคุณ
30:17ของห้องเต
30:19ซ้ำตอนที่ข้าถูกกักอยู่ใน
30:20วังเย็น
30:21ตอนแรกนางยังมักมาเยี่ยมข้
30:24า
30:24แต่ว่าในภายหลังนางกลับห
30:26ายไปเลย
30:28ฉันกลงๆ โคโจตอนนี้เป็นยั
30:31งไงบ้าง
30:31ก็คือว่า
30:39ฉันกลงๆ โคโจเป็นคนสำคัญ
30:42ของคณี
30:43มีประโยชนต่อการพริกคณีคร
30:45ั้งนี้อย่างมากเลยนะ
30:47ถูกต้อง
30:49ถ้าได้คำให้การของโคโจแล้วก
30:51็
30:51จะเป็นประโยชนอย่างมาก
30:55หรือว่าโคโจน่างก็
30:59อืม...
31:05ข้าเข้าใจแล้ว
31:08เฉินกลงๆ เรื่องของโคโจสำคั
31:11ญ
31:11กับคดีนอีบไม่น้อยไปกว่า
31:14ใคร
31:14กลงๆ คงไม่เหล่าไม่ได้แล้ว
31:21โคโจแม่อายุอย่างน้อย แต่น่
31:24ารับถือนับ
31:26หลังพระสนมถูกส่งไปที่วั
31:28งเย็นฝาบาทก็จดจอกกับวิ
31:30ชาเตา
31:31ไม่ค่อยจะเสด็จไปตำหนักจินห
31:33ัว
31:34แม่วันประสูตรหองเฮา ก็แค
31:37่ให้ค่าส่งของขวัน
31:40เมื่อมาถึงสะลัวน้อย Entertainment
31:40เมื่อไปถึงตำหนัก ก็ได้พอบก
31:42ับโคโจโค
31:43stationed במעy Ted
31:46ที่นี่ไม่มีใคร มันไม่ต้องห่
31:48วงแล้ว
31:50โคโจโค 只บอกแล้วว่าเราอย่ะด
31:52ีเจอกัน
31:52เพื่อไม่ให้ใครสงใสauthor troop
31:54แล้วจะมาที่นี่ทำไม
31:55กลงๆ กลงๆเรื่องเราขับขัน
31:57ค้าจะไปต้องหมอก coloring then
32:00กับเรื่องอะไรเหรอ
32:02หลายวันนี้ค้ามากไปวังเย็นเพ
32:04ื่อเย็ dissolve
32:04พระมะเหสี คิดไม่ถึงว่า ถู
32:07กกลัวหายจับได้
32:10เจ้าวงนี้มันเหลือเกิดจริ
32:12งๆ หาเรื่องใส่ตัวชัดๆ
32:14ข้อเจอว่าสงสารพระสนมต้อง
32:16ลำบาก ก็เลย
32:23เจ้าก็รีบไปขอโทษกลัวหาย ให
32:26้เขาโรงโทษเจ้า
32:27คิดว่าทำแบบเดียก คงจะไม่เก
32:30ิดเรื่องใหญ่
32:32ไม่ ตอนนี้เขาสงสัยแล้ว เอาแต่
32:34ถามเขาว่า ข้าเอาสบพระโอรษ
32:37ไปฝั่งไว้ที่ไหน
32:38เฮ้า เขาคิดจะทำอะไร
32:41เขา คิดจะกุดสบเพื่อความแน่
32:44ใจ
32:45โอ้ นี่ แล้วจะทำยังไงดี
32:50ข้าปัดว่าจำไม่ค่อยได้ ก็
32:52เลยที่สเปสป่าไป
32:55ไม่ ไม่ได้แล้ว ถ้าเหลวต้องถู
32:59กจับแน่
33:02เขา โจ้ะเข้าใจ ที่มาพบท่านเพ
33:05ื่อขอกลงๆให้ระวัง อย่าได้เปิ
33:07ดเผยเรื่องรัศทายาต
33:09ข้าโกงไม่พูดออกไปหรอกนะ
33:11แต่ว่าเจ้า อ่ะดี
33:12เขา โจ้ะไม่ยอมบอกใครนะ
33:16เขาอาจจะลงทันกับเจ้า หากเจ
33:18้าถูกลงทันจนทนไม่ไหวท
33:20ุกอย่างมันก็พังหมดสิ้น
33:24กลงๆ ข้าไม่ให้โอกาสเขาแน่
33:28เจ้าจะทำไง
33:29ข้าจะพยายามทน แต่หากข้าทนไม
33:32่อยู่ไหว
33:33ข้าจะยอมให้ความตายเพื่อยืน
33:36ยันเรื่องนี้
33:37ให้เขาคิดว่าเขาใส่ร้าย
33:40โถ่เฮ้ย นี่เจ้าคิดที่จับ
33:44เฮ้ย
33:48กลงๆ ขอให้ท่านคุมครองพระโอ
33:50รธให้เติบใหญ่
33:52โคโจ้ะก็พอใจแล้วล่ะ
33:55โคโจ้ะ
33:57โคโจ้ะ โคโรษษาต่วยด้วย
34:00โคโจ้ะ เป็นเพียงนางกำนั่น
34:02เล็กๆ ในตำหนักจินหัวเท่าน
34:04ั้น
34:05แต่ก็มีความเทียงทำหน้ายกๆ ใ
34:08นถึงเพียงนี้
34:10เฉินกงๆ แล้วภายหลังโคโจ้
34:13ะเป็นยังไงบ้าง
34:15โคโจ้ะ ยืดยันหนักเด้นเช่
34:18นนี้
34:19ข้าเองก็ยังไม่วางใจเท่าไ
34:22หร่
34:23ข้าเกลงว่า ยามที่นางทนความ
34:26เจ็บปวด
34:26จากการลงทันไม่ไหว ก็จะบอกเร
34:28ื่องพระโอรธไป
34:30ดังนั้นก็จึงได้
34:32ไปสืบดูที่ตำหนักจินหัวท
34:34ุกวัน
34:34โอ้ ข้าหรอวะเชิญกงๆ
34:39อืม พ่อบ้านกลัวอยู่หรือเป
34:42ล่า
34:43เรียนกงๆ พ่อบ้านกลัวไปชม
34:45ดอกไม้เป็นเพื่อนห้องหาวอยู่
34:48อ๋อ นี่เป็นขนมที่ฟาบาทให้
34:51ก็นำมามอบให้กลับห้องหาว
34:53เมื่อพระโรงกลับมาก็ถวายให้
34:55ด้วย
34:55ขอรับ
35:01เฮ้ ทำไมถึงมาทำความสะอาดเอาต
35:04อนนี้ล่ะ
35:05ฟาบาทอาจจะเสด็จมาแล้วถ้า
35:07หาก
35:08เสด็จมาพบพวกเจ้าจะทำยังไงก
35:10ันเนี้ย
35:11เรียนกงๆ พอบ้านกลัวสั่งมา
35:13กลัถัลห่ alliances
35:14เอา
35:15เพราะ licensing
35:16เออเพราะว่า
35:18เมื่อคือมีนางกำหนัง
35:19เอาหัวโ airplane
35:21เหลือumentคราบเลือด 찐
35:23เอาไว้
35:23เพราะบานโกรจึงสั่งให้ริบ
35:25เช็นออก
35:25นี่คนค่าตัวตายในสำหนักแข
35:34็งนี้
35:35ห้องค่าวด Palm Parking
35:36เพราะฉะนั้นกรวจenchวนบุผา
35:39เป็นเพื่อนห้องเต้า
35:42แล้วจะรู้หรื Luminkah
35:44ทำไมนางกำดันคนนั้นถึงข้าต
35:46ัวตาย
35:46โอ้ พวกบ้านกลัวบอกว่า
35:49นางที่ถึงบ้านมาก อยากนี้จะกวั
35:51ง
35:51ไม่นางถูกจับได้ จะได้ข้าตั
35:53วตายกับความเพชร
35:55เอา...นางกำดันผู้นั้นเชื่ออะไร
35:58โคโจ้
36:01ทั้งเป็นสติที่เข็มแข็งกล
36:03่าหารยิ่งนัก
36:10มีคนที่ตายเพื่อช่วยข้าอีกคน
36:13หนึ่งแล้วสินะ
36:16ข้าฉันติดข้างพวกเขามากมาย
36:18ละเกิน
36:21เมื่อคู่จูยอมข้าตัวตายแล้
36:23ว
36:24แปลว่าไม่ได้เพล่งพร้ายคว
36:26ามรับ
36:28เป็นเช่นนั้นจริงด้วย
36:30เมื่อคู่จูตายไป
36:33พวกนั้นก็คิดว่าแผนนี้หมดจ
36:35ด
36:36การสับเปรียนพระโอรษจะไม่เห
36:37มือนถูกจับได้อย่างแน่นอน
36:40ดังนั้นจึงเลออกสืบหา
36:42ถึงทำให้พระโอรษเติบใหญ่ใน
36:44วังได้อย่างปรอดภายจดถึงท
36:46ุกวันนี้
36:48เรื่องถึงบัตรนี้
36:50ไม่เพียงต้องเปิดโบงความรั
36:51บ 30 ปีก่อน
36:52แต่ยังต้องให้จายค่าตอบแท
36:55นอีกด้วย
37:00เฉินกงๆ
37:01แต่ตอนนี้ขาหมดข้อสงสัยใน
37:03เรื่องนี้แล้ว
37:05ขอบคุณที่ฉันกงๆช่วยชีนะ
37:09ไม่เป็นไร
37:10ขอแค่ตอนที่ก็ยังมีชีวิ
37:12ตอยู่
37:12ได้เห็นกับตาว่า
37:14คดีนี้ถูกพลิกฟื้น
37:16คนชั่วถูกลงโทษ
37:18ถือว่ามันเสียชาติเกิดแล้
37:20ว
37:22ถึงเวลาต้องขอให้กงๆเป็นพ
37:24ยาญด้วย
37:27ข้าชลินพร้อมรับคำสั่ง
37:29ต้ายเท้าเปล่า
37:34ท่านเปล่า
37:36พระเยอะค่ะ
37:38เมื่อไรถึงจะเริ่มดำเนินคา
37:40ดี
37:42ทูนพระสนม
37:44คืนนี้ค่ะจะคิดวางแผนเอาไว
37:46้
37:47รุ่งนี้จะลงมือดำเนินการ
37:49จะต้องรีบนำความริสุดให้พ
37:51ระสนมให้ได้
37:54ดี
38:19กว่าไงกฎว่าพระพร
38:33ไทฮาอย่างไม่ส่งบันทุมอี
38:37กหรือไว้ค่ะ
38:39ค่ะจะนอนหลับได้ยังไงล่ะ
38:42ไทฮา
38:44ค่ะน้อยมีแผนรับมือเรีย
38:46บร้อย
38:46ขอจงวางพระไทย
38:49ยังจะมีวิธีอะไรอีกอย่างนั้น
38:51เหรอ
38:52ว่ามาสิ
38:53ก็ไม่เป็นข limpa
39:14หาก přераสนมหลีกับเจอนหลิน
39:23เปล่าบุ้นจิตจะพริกษดีไม
39:25่ได้
39:27ถ้าเจ้าข้าไม่ได้สักคุณ เป
39:29ล่าเจิ่งก็มีหลักฐานมากข
39:30ึ้น
39:33นั้นเราก็เปลี่ยนมาข้าบเปล่า
39:35บุ้นจิต
39:40แต่เธอมีแผนรับมือหรือยั
39:42งครับ
39:44ข้าวจง ชิ้นฝ่ง อียจง
39:48หรวมไปถึงหมอตำยาด้วยแล้วก
39:49็
39:51เท่ากับผันชีวิตถึง 4 ชีว
39:53ิตต่วยกัน
39:55บัตรนี้ไม่เพียงเป็นการพลิ
39:57กษดี
39:58แต่ยังเกี่ยวถึงชีวิตของผ
40:00ู้บริสุด
40:01พรุ่งนี้เช้าข้าจะรีบไปพบ
40:03กับท่านอองปาด
40:04เริ่มการใต่สวน
40:07หยุดเดียวนิ!
40:11เรียนเต้าเปล่า ปลดอยู่แต่ใน
40:12จวนนะครับเต้า
40:14เกิดอะไรขึ้นหรือ?
40:15มีคนร้ายบุกลุก
40:21หยุดเดียว!
40:23หยุดเดียว!
40:23เจ้าเป็นใครกัน
40:26มีคนร้ายบุกเข้ามาเหรอ?
40:28หัวหญินได้ปลดวางใจเพราะ
40:30เราอยู่นี่
40:30หัวหญิน!
40:32หัวหรักจากอยู่ด้านนอก
40:33ไม่มีทางบุกเข้ามาได้ได้
40:37ฝ้องประตัวไว้!
40:38รับ!
40:44เธอเฝ้า
40:44รับ!
40:45ข้าคุย!
41:14ไม่เป็นแบบนั้น
41:15อ่ะ!
41:17เป็น คนรายที่ไหน บุกขอมา แล้ว พ
41:19ุ่งเป้าไปที่ ใคร
41:20เรียนใต่เท้า ไม่กลุ่ม โค้
41:21นชุด นำหลายสิบคน
41:22พวกมันก็จะตัวกันออกไปทั่ว
41:28มันวางแผนกันว่าขอ เป้า conséqu
41:30pant
41:30เป้าไม้ก็น่าจะเป็น หูหญิน
41:32กับ เฉิ้นกล Croat
41:35พวกมันจะข้าค้น ปิด พอก fluffy
41:37เพื่อพวกเราไม่มีพยายแน่
41:39ไป ล่อย ล่อยเน tabs
41:42ไป!
41:43โอ้โห ข้าวจัว
41:46ไปอีกถังอยู่นี่
41:49อย่าฝันว่าจะใช้แผนลอดเสื
41:51อออกจังท่ำน่ะ
41:52ฮะ ไปกุ้มครองแต่เท้าเปล่า
41:54ที่นี่ ข้าจัดการเอง
41:57ไป!
42:00รออะไรอีกแล้ว?
42:02ลงมือเถอะ
42:12เฮด!
42:15เหมือ!
42:26ใต่เท้า
42:28ด้านลอกไปยังไงบ้า?
42:29แต่เท้าจั้นจางหลองเจ้าหู คุ
42:31้มครองหูหญินอยู่
42:32ไปอีกถังตั้นคาร้างอยู่ที่น้
42:33านจวงครับ
42:35แล้วทำไมจึงไม่พาคนไปช่วยอีก
42:36แรง?
42:38ไปอีกถังกลัวแผนลอดเสือ
42:39อจะทําทำร้ายใต่เท้า
42:40ขน้อยจึงสั่งให้องคระรักษ์
42:42ฝ้าหน้าห้องครับ
42:43พวกนั้นคงจะคิดทุ่มสึกตั
42:45วกันหละ
42:47พวกนักค่าที่ทำเพิ่งเงินเพี
42:49ยงอย่างเนียว
42:50ถือเป็นกากเน้นได้ยุดถับ
42:51พบ
42:52วันนี้มาเจอค่า ถือเป็นคราวส
42:54วยเหล่า
43:11เขาไม่อย่าทำร้านชีมิดคน
43:13วางอบุธเรายอมให้จับสัก
43:15พวกเจ้องอาจจะรอดได้
43:17ไม่ต้องโหวดมาก
43:20โหวดหน่า บอกไม่ให้มันโหวด
43:24ไปยังสิ
43:48พระสนมตกพระไทยไหม
43:50ข้าไม่เป็นไรหรอก
43:52นางส่งคนมางั้นเหรอ
43:56คนร้ายเป็นนักข้ารับจ้าง
43:59ไม่ทราบว่าใครเป็นคนโบงการ
44:02ไม่ผิดแน่
44:03ต้องเป็นฝีมือกองไทยเหา
44:07มีเช่นนั้นจะมีใครกล้าลงมื
44:09อกับพวกเราได้
44:10ไม่ได้หละ
44:14แม้จะเป็นอย่างนั้น
44:16แต่เราไม่มีหลักฐาน
44:18เธอว่า ประว่าไทยเหา
44:20ไม่ใช่แค่สงสัย
44:22ในฐานะพระสนม
44:24แต่สงมั่นใจแล้ว
44:26หรือว่าตอนนี้ข้าอยู่ในวั
44:28ง
44:29ถูกนางจับได้แล้ว
44:32ท่านกงสุนคิดว่ายังไงบ้
44:34าง
44:35แต่เธอ
44:36ข้าน้อยคิดว่า
44:38ไม่ว่าไทยเหา
44:39ทราบฐานะของพระสนมได้ยังไ
44:41งกันแน่นั้น
44:42การที่ได้สงคลมา
44:44รอบค่าเชิญกงๆ
44:46อีกทั้งแบ่งคน
44:47ไปที่น่าจวนด้วย
44:49แล้วก็ไทยเหา
44:51ยอมทำทุกวิธีทาง
44:52เพื่อจะไม่ให้แต่เท้าได้เปิดเผย
44:55ข้าดีแม้ป่าสปรีนพระโอ
44:57รธ
44:59ถูกต้อง
45:00หากข้าไม่ลีบลงมือต่ายสู
45:02น
45:03เกรงว่า
45:04อาจจะเกิดสิ่งที่เร็วร้ายก
45:05ว่านี้
45:07ขอรับแต่เท้า
45:09พระสนม
45:11ในจวนแห่งนี้
45:12มีจันเจ้ากับไปอีทาง
45:15รับร้องว่าปลอดภัย
45:17ลุ่งนี้
45:18ขากับเฉิญกงๆ
45:19จะไปพบกับท่านอองป่า
45:22ขดีนี้
45:23ขาจะใจสวนให้ได้อย่างราบรื่
45:25น
45:26ต้องให้ท่านอองช่วย
45:29หาไม่
45:30คงมีอุปศรรคอีกมากมาย
45:32ที่ถาโถมราวกับน้ำป่า
45:50ต้องต้องก่อ
45:52ปลอดภัย
45:53ขอรงต่อให้ปลอดภัย
45:54และกลุ่งตกไหม
45:56แปลกต้องบคลุ่งกอบปตตก
46:00ขอมันกันสักคสักปราด
46:02เพื่อท้าเวลือ ทั้งต่อ
46:06กันมิดรกนั้น
46:08บิน ที ยังวงวงกับกับ ทุ
46:12กคนансสิ ยังน้อยมาก
46:15บิน เวลังหวงหวังแล้ว ให้เบ
46:18ลงที่อย่งบร้อง
46:18บิน เหนี อยู่ผม Subscribe ลืม กับ เสลงก
46:25ับ กับ เหมือน miseria ไปต้องกับ ใน
46:31중
46:31นายน่าวนของ เธอมิลกับ จริ
46:34งน้อง ชังว่ายลงนยอร์ จะ 갈ั
46:35บเจ้า ทีน้อยๆ
46:39แล้ว ยังไม้พฆ้อุทธ
46:41ครบ ดูวิหารย lap
46:56เวลาลมนี้เกอร์
46:59เวลาลมนี้เกอร์
Comments