00:00โปรดติดตามตอนต่อไป
00:30โปรดติดตามตอนต่อไป
01:00โปรดติดตามตอนต่อไป
01:10โปรดติดตามตอนต่อไป
01:20โปรดติดตามตอนต่อไป
01:30โปรดติดตามตอนต่อไป
01:40โปรดติดตามตอนต่อไป
01:50โปรดติดตามต่อไป
02:00โปรดติดตามตอนต่อไป
02:10โปรดติดตามต่อไป
02:20โปรดติดตามตอนต่อไป
02:30โปรดติดตามต่อไป
02:40โปรดติดตามตอนต่อไป
02:50โปรดติดตามต่อไป
03:00โปรดติดตามตอนต่อไป
03:10โปรดติดตามตอนต่อไป
03:20โปรดติดตามตอนต่อไป
03:30โปรดติดตามตอนต่อไป
03:40โปรดติดตามตอนต่อไป
03:50โปรดติดตามตอนต่อไป
04:00โปรดติดตามตอนต่อไป
04:10โปรดติดตามต่อไป
04:20โปรดติดตามต่อไป
04:30โปรดติดตามต่อไป
04:40โปรดติดตามต่อไป
04:50โปรดติดตามต่อไป
05:00โปรดติดตามต่อไป
05:10โปรดติดตามต่อไป
05:20โปรดติดตามต่อไป
05:30โปรดติดตามต่อไป
05:40โปรดติดตามต่อไป
05:50โปรดติดตามต่อไป
06:00โปรดติดตามต่อไป
06:10โปรดติดตามต่อไป
06:20โปรดติดตามต่อไป
06:30โปรดติดตามต่อไป
06:40โปรดติดตามต่อไป
06:50โปรดติดตามต่อไป
07:00โปรดติดตามต่อไป
07:10โปรดติดตามต่อไป
07:20โปรดติดตามต่อไป
07:30โปรดติดตามต่อไป
07:40โปรดติดตามต่อไป
07:50โปรดติดตามต่อไป
08:00โปรดติดตามต่อไป
08:10โปรดติดตามต่อไป
08:20โปรดติดตามต่อไป
08:30โปรดติดตามต่อไป
08:40โปรดติดตามต่อไป
08:50โปรดติดตามต่อไป
09:00โปรดติดตามต่อไป
09:10โปรดติดตามต่อไป
09:20โปรดติดตามต่อไป
09:30โปรดติดตามต่อไป
09:40โปรดติดตามต่อไป
09:50โปรดติดตามต่อไป
10:00โปรดติดตามต่อไป
10:10โปรดติดตามต่อไป
10:20โปรดติดตามต่อไป
10:30โปรดติดตามต่อไป
10:40โปรดติดตามต่อไป
10:50โปรดติดตามต่อไป
11:00โปรดติดตามต่อไป
11:10โปรดติดตามต่อไป
11:20โปรดติดตามต่อไป
11:30โปรดติดตามต่อไป
11:40แม่พักอยู่บนเตียงกับอาแท่แท้ของพัก
11:59หลังจากนั้น พ่อพักเข้าไปส่งผู้บัติเฮง
12:10พ่อชนตาย
12:15และแม่พักก็แต่งงานไป
12:19กับอาพัก
12:23และคนก็มีลูกด้วยกัน
12:26แม่ครับ ผมไม่อยากไปอันวินิกา
12:28ตามแม่มานี่
12:32แม่ไม่รับผลแล้วเหรอครับ ถึงไล่ผล
12:40พ่อ พ่อลูก
12:43เอาความประทัย
12:47แม่
12:49พี่ไท
13:10มีความเหนื่อย
13:14แม่สาว
13:18แม่
13:20เอาตัวมันไป
13:22กัฟ
13:23ไปเดี๋ยวครับคุณพ่อ
13:25พี่พายครับ ไปได้ครับ
13:26ไปครับ
13:27แม่สาว
13:28ช่วยด้วยครับ
13:29แม่
13:30ช่วยพ่อด้วย
13:33ทิ้งภายเค้าถูกส่งมาอยู่ที่นี่
13:35แรกๆ ผาด
13:37พยายามโทรกลับไปหาแม่
13:40แต่แม่ไม่เคยรับสายพ่า
13:45พ่าต้องต้องมากับความว้าวเวทย์
13:49จนพ่านรอมชินกับพันอยู่ตามน้ำพัง
13:55จนวันนี้
13:57พ่าได้ยินว่าแม่พ่า
14:01กับครอบครัวใหม่จะมาเที่ยวที่บอสตัน
14:07พ่าอดใจไม่ไหว
14:10ก็เลยไปดักรอเจอเขา
14:18พ่าวอนจริง ๆ แล้ว
14:19อยู่กับพัฒนันเอาไม่ดีกว่า
14:21พ่าวอนรองบาย
14:22อยากไปอยู่ใกล้ ๆ สาว ๆ สาย
14:25จริง ๆ นะ
14:30แม่ครับ
14:41แม่ แม่
14:46ฉันว่าแม่เธอไม่อยากเจอเธอเท่าไหร่
14:50เห็นแล้วเนี่ย
14:53แนะนำให้นะ
14:55อย่ามาให้เขาเห็นหน้าอีกดีกว่า
15:11มันทำให้พ่ารู้ว่า
15:14แม่เกลียดพัฒน์
15:16แม่ไม่อยากเจอหน้าพัฒน์อีก
15:22ตั้งจะนั้นพ่าก็เลยเปลี่ยนนำสกุล
15:26เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่
15:29เพื่อจะได้ไม่ต้องอยู่เกี่ยวกับพวกเขา
15:33แต่ความจริงแล้วพ่าจะมามามามามา
15:35เพื่อจะได้ไม่ต้องอยู่เกี่ยวกับพวกเขา
15:39แต่ความจริงแล้วพ่า
15:41พ่าพอแล้วพ่า
15:44พอแล้ว
15:48ไม่ต้องรออะไรแล้ว
16:05ไม่ต้องรออะไรแล้ว
16:30มายรอแป๊บนึงนะ
16:32พ่าทำแซวิสไข่
16:33เอาไว้ให้มายไปกินที่แอบพออยู่
16:44มายเก็บของของมายใส่ล้างหมดแล้วนะ
16:47ฝากผ้าชิดยงเหลือไปให้มายด้วย
16:59มาย
17:01จริง ๆ มายไม่ต้องเอาไปหมดก็ได้นะ
17:03จะได้ไม่ต้องลำบากแบกกลับมาอีก
17:06มายยังไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อไหร่เลย
17:10แต่พ่ารอได้นะมาย
17:11มายจะกลับไปแก้ปัญหาครอบครัวของมาย
17:14นานเท่าไรก็ได้เลย
17:17ถ้ามายแก้ปัญหาเสร็จ
17:22มายคงต้องอยู่ไทยต่อ
17:25พ่อแม่มาย ชีวิตมายก็อยู่ที่นั่น
17:29แล้ว
17:31แล้วพ่านะ
17:34มายรับปากกับพ่าแล้วไง
17:37ว่าเราจะแต่งงานกัน
17:41เรากลับมาอยู่ด้วยกันที่นี่ไม่ได้หรือเปล่า
17:50มายเข้าใจทุกอย่างเลยนะพ่า
17:53มายเข้าใจว่าสิ่งที่พ่าเจอมาตอนเด็ก
17:56มันแย่มาก
18:00แต่
18:02แล้วมันคงยากสำหรับพ่า
18:05ที่จะทำใจได้แล้วกลับไปอยู่ไทย
18:09แต่เรื่องนี้มันก็ผ่านมาตั้งนานแล้วล่ะพ่า
18:13ตอนที่พ่าเองก็มีความรู้
18:15มีอาชีพเป็นของตัวเอง
18:18เราก็อยู่กันโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาเขาก็ได้นี่พ่า
18:22ถ้าพ่ายังจมอยู่กับเรื่องนี้
18:24คนที่ทุกที่สุดคือพ่านะ
18:32แต่พ่าลืมมันไม่ได้หรอกมาย
18:36ได้สิพ่าต้องได้
18:39ถ้าเราพยายามมากพอ
18:42มายสัญญา
18:44มายจะทำให้พ่ามูฟออนได้เอง
18:48นะพ่า
18:50รับปากมายสิ
18:53แล้วถ้าพ่าทำไม่ได้
18:58เรา
19:01เราต้องเลิกกันหรอ
19:05นะมาย
19:14มายก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
19:17พ่ายค่อยๆคิด
19:19เราบอกมายทีหลังก็ได้นะ
19:23มาย
19:25พ่า
19:31มาย
19:49มายไม่อยากปลูกมัด
19:51หรือบังคับพ่า
19:54ถ้าเรารักกันมากพอ
19:58เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน
20:01นะมาย
20:31โปรดติดตามตอนต่อไป
21:02โปรดติดตามตอนต่อไป
21:26พ่อคะ
21:28แม่คะ
21:30มายกลับมาแล้วค่ะ
21:38หายไปไหนกันน่ะ
21:42พ่อคะ
21:43แม่คะ
21:44มายลูพ
21:45แม่
21:48คิดถึงจังเลย
21:53มายคิดถึงแม่ที่สุดเลยคะ
21:54แม่คิดถึงมายใจเถอะค่ะ
21:56ขอบใจนะลูกที่กลับมา
21:59แล้วพ่อหรอคะ
22:04ยังทะเลาะกันอยู่อีกแหละคะนี่
22:08ไม่ใช่หรอกลุก
22:10คืนนี้เขามีงานเลี้ยงที่กระสูง
22:12พ่อเขาเลยไปเตรียมงาน
22:14แม่กะว่าจะรอรับมายก่อน
22:15แล้วไปพร้อมกันไงลูก
22:18นี่พ่อก็ได้รางวัลพูด
22:19นะมงกรดีเด่นนะ
22:21เหรอคะ
22:23ป่ะ ไปอำน้ำรับท้า letzte
22:25แม่คะ
22:25เรื่องที่แม่พูดถึง
22:28คืออะไรล่ะฮะ
22:31แม่ว่าเดี๋ยวรอพ่อเข้ามาคุยคืนนี้ดีกว่า
22:33เนอะ
22:36ไมล์ แม่ทำของโปรดของไมล์ว่าเยอะแยะเลยนะ
22:39เดี๋ยวแม่ไปเตรียมให้ไมล์ก่อนดีมั้ยลูก
22:41อืม
22:50โอเค ใช่
22:51- สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ ส
23:21เห็นพ่อเขาโมยเลยนะ
23:23จบปริญญาโทรเนี่ย ได้เกรดนี้จบวันทุกหนึ่ง
23:27ค่ะ ถ้าเกรดไม่ดี เดี๋ยวท่านเลขาเขาจะดูกพร้อมนะค่ะ
23:31ท่านน่าจะถ่ายรูปไปก่อนนะ ๆ
23:33โอเค ๆ
23:37สวัสดีค่ะ สบายดีนะ
23:47สวัสดีค่ะ
23:52ท่านครับ
23:54อยู่ทางนู้นครับ
24:01สวัสดีครับ ท่านเหลีกขา
24:15ต้องขอแสดงความยินดีด้วย
24:17สำหรับตำแหน่งผู้นำองค์กรดีเด่นนะครับ
24:20คุณหมอประโมช
24:23อ้าว แล้วนี่คงจะคือ
24:27อ้าว แล้วนี่คงจะคือหนูหมาย
24:32สวัสดีค่ะ
24:33สวัสดีจ๊ะ น่ารักสมคำลำเลยจริง ๆ
24:38ลุงชื่อธนานะ
24:40นี่สีชัดลูกชายของลุง
24:46ได้ข่าวว่าลุงจกเพศศัตรู
24:48อ๋อ ใช่ค่ะ
24:49แหม เก่งจริง
24:52มาทำงานกับลุงไหม
24:54รุษัทยาของลุงกำลังต้องการผู้ช่วยพอดีเลย
24:58ลูกสาวผม คงไม่ไปทำงานกับคุณหรอกครับ
25:03มาย อยู่ที่นี่ก่อนนะลูก
25:06เดี๋ยวพ่อกับแม่จะขึ้นไปคุยชุดราบคุณธนาบนห้องทำงานก่อน
25:10ได้ค่ะ
25:11โอเค เชิญ
25:17ที่ อยู่คุยเป็นเพื่อนลูกมายก่อนนะ
25:20จะได้ทำความรู้จักกันไว้
25:23แต่พ่อ
25:24อยู่
25:28เดี๋ยวลูกมาแล้วจ้ะ
25:50หิวแล้วหรอลาน
26:04อ้าว อาตอ
26:06อ้าวก็หิวเหมือนกันนี้
26:08น่ากินหลายอย่างเลยนะ
26:10อาตอคะ
26:11คุณธนานี่เค้าคือใครหรอคะ
26:14ทำไมเมื่อกี้ทุกคน ถึงทำท่าแปลก ๆ ตอนที่เค้ามา
26:17คือคุณธนาเนี่ย เขาเป็นเจ้าของประสาชยาววาชละบายวาทเทก
26:21ซึ่งเป็นเจ้าใหญ่
26:23ที่ซื้อขายยาสำหรับใช้ในหลุกประชยาววาททั่วประเทศมานานแล้ว
26:27ทีนี้พอพ่อของเราเนี่ย
26:28ขึ้นมาเป็นรำแหลกเลขาที่การ��สวง
26:31ก็ไปยกเลิกสัญญาเขามอบเป็น
26:35เพราะเห็นว่ายาเขาเห็นไม่ได้คุณธภาพ
26:38แถมราคายังแพงกว่าเจ้าอื่น
26:42คุณพ่อเนี่ยเท่จริงๆโดยนะคะ
26:50นั่งแปลงนี้เลยนะครับ
26:53ตั้งได้นานแล้ว
26:54ทางนั้น ๆ เนี่ย
26:56นั่นเดี๋ยว ๆ เนี่ย
26:58นี่ผมจะ ผมมีวายดีในรถ
27:00เดี๋ยวผมเอามา
27:04พ่อคะ
27:06แม่เหรอคะ
27:10แม่เขาเป็นหัวลูก
27:12เลยขอพักให้เขาทำงานทอดก่อน
27:16แล้วพ่อโอเคไหมคะเนี่ย
27:18ขอโทษค่ะท่าน เดี๋ยวต้องเตรียมตัวแสนบายข้างเวทีแล้วค่ะ
27:24แล้วพ่อทำงานนะ เดี๋ยวเขามา
27:28สวัสดีแขกผู้มีแก่ทุกท่าน
27:30ขอตั้งรับทุกท่านเข้าสู่วิธีมอบโปรเชอชูเกียจ
27:34สำหรับผู้นำองค์กรดีเด่นประจำปี 2,567 ครับ
27:38ขอเรียนเชิญ
27:40ท่านเลคหาทิการผู้ส่งคุณอาวุธประจำกระสวง
27:44สาตราจารย์นายแพทย์ปราโมดเจนกิปพงก ขึ้นรับรางวัลบนเวทีครับ
27:56และขอเรียนเชิญท่านรัฐมนติขึ้นมอบรางวัลบนเวทีครับ
28:00และขอเรียนเชิญท่านรัฐมนติขึ้นมอบรางวัลบนเวทีครับ
28:15พ่อขึ้นเวทีแล้วนะครับแม่ ลงมาได้แล้วค่ะ
28:22ขอขอบคุณท่านรัฐมนติครับ
28:26ขอเชิญท่านเลคหาทิการกล่าวเลยสักหน่อยครับ
28:31ขอบคุณทุกคนครับ
28:33รางวัลผู้นำองกรดีเด่นนี้
28:36ผมได้มาเพราะผมมีเพื่อนร่วมงานและลูกน้องที่ดี
28:40ขอบคุณทุกคนที่ไว้ใจ
28:43และยอมเหนื่อยเพราะองกรของเรามาโดยตลอด
28:47พวกเราคือด่านแรกของสุขภาพประชาชนคนไทยทั้งประเทศ
28:55ผมอยากให้ทุกคนยิ้มมั่นในความถูกต้อง
29:00อดทนกับความไม่ยุศิธรรม
29:04และต่อสู้กับพวกที่ชอบเอารัฐเอาเปลี่ยน
29:08เพื่อที่คนทั้งประเทศจะได้อยู่ดีมีสุข
29:12และมีชีวิตที่ยืนยาวต่อไป
29:22ผมจะขอทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
29:26อะไรที่ไม่ดีและไม่เป็นธรรม
29:30ผมจะเปลี่ยนให้ได้
29:34ถึงวันนี้จะยังทำให้ได้
29:37แต่วันหน้าผมจะทำให้สำเร็จ
29:40และผมจะไม่มีวันยอมแพ้แน่นอน
29:42เฮ้ย อะไรเนี่ย
29:56ผมจะขอทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
30:00อะไรที่ไม่ดีและไม่เป็นธรรม
30:04ผมจะเปลี่ยนให้ได้
30:08ถึงวันนี้จะยังทำให้ได้
30:12แต่วันหน้าผมจะทำให้สำเร็จ
30:15และผมจะไม่มีวันยอมแพ้แน่นอน
30:20เฮ้ย อะไรเนี่ย
30:28แม่
30:30แม่
30:32แม่
30:34แม่
30:36แม่
30:38แม่
30:40นี่รถพยาบาลนี่ของพี่
30:43ไป ไปดีกว่าลูก
31:00รถพยาบาลมาแล้วครับท่าน
31:03ทางนี้
31:07อย่า อย่า
31:10ทางนี้
31:18ขอโทษครับ ขอโทษ
31:40โปรดติดตามตอนต่อไป
31:44โปรดติดตามตอนต่อไป
32:09ฮัปบี้อันเมิร์เซอรี่ครับ
32:12ขอบคุณนะครับ
32:13มายสัญญานะว่า
32:15มายจะทำให้พาดยิ้มกว้างขึ้นอีกแบบนี้
32:18มากขึ้นทุกปีที่เราอยู่ด้วยกันเลย
32:36ถ้าเรารักกันมากพอ
32:40เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน
32:43ขอบคุณนะครับ
32:54ตื่นหรือยังลูก
32:55วันนี้แม่ทำข้าวขยังกูของโปรดของลูกด้วยนะ
33:00น่ากินจัง
33:01คิดถึงเลย
33:02นึกว่ากินแต่กับข้าวฝีมือเชฟ
33:04ฉันลืมกับข้าวฝีมือแม่ไปแล้ว
33:09สุขสันวันเกิดนะลูกมาย
33:11แม่เห็นในเฟสบุ๊คมายแล้ว
33:13แม่ดีใจนะลูก
33:16ที่มายมีคนรักมากขนาดนี้
33:20แม่ขอให้มายพบเจอแต่สิ่งดีๆ
33:23เป็นที่รักของทุกคนแบบนี้ตลอดไป
33:26แม่รักมายนะลูก
33:29รีบกลับมาเจอแม่นะ
33:41สุขสันวันเกิด
33:43ในวันรับปริญญานะลูกรักของแม่
34:05จากการตรวจสอบที่กระเทศนะครับ
34:07ไม่พบลงรอยการต่อสู้
34:09หรือสิ่งมีผลุตเลยครับ
34:11พบเพียงจดหมายของคุณกัญญาเฉพาะเดียว
34:13วางบนโต๊ะตำนานคุณหมอครับ
34:15นี่ครับ
34:25แม่ขอโทษ
34:27ที่ทำให้ครอบครัวของเราเดือดร้อน
34:31ฝากพ่อดูแลมายด้วย
34:33แม่ขอโทษนะมาย
34:35แม่รักพ่อกับมาย
34:37ยิ่งกว่าชีวิตของแม่
34:41ชั้นไม่เชื่อว่าแม่ฉันค่าตัวตายนะครับ
34:43คุณตำรวจคะ
34:45คุณตำรวจได้เช็กเรื่องที่ฉันบอกว่า
34:47ฉันเห็นเหงาคน
34:49ตอนที่แม่ตกลงมาจากดาษฐาหรือยังคะ
34:51เอ่อ...
34:53เราพยายามหาข้อมูลแล้วนะคะ
34:55เรื่อง經ตุนalis exportว่า
34:57กล้องวงจรまりบิษสองตัวครับ
35:00เป็นไปได้ยังไงคะ
35:02ที่กล้องวงจรปิดจะเสียพ้ม ๆ กันทั้ง 2 ตัวเลย
35:05และที่สำคัญนี่ได้มีการสอบภายาณ
35:08พบว่าเธอเป็นพลังงานทำความสง่ารในตึกนั้น
35:11ในวันเกิดเหตุเธอเห็นผู้ต่ายขึ้นดัดฟ้าเป็นคนเดียวครับ
35:15เป็นไปไม่ได้ค่ะ
35:17ฉันเห็นเงาคนบนนั้นจริง ๆ นะคะ
35:18แต่บุญดัดฟ้าไม่พบตั้งรวจตัวสู้เลยนะครับ
35:20ถ้าผ่อนสอบส่วกรم Șหยุปงานอย่างไร
35:21ถ้าเจ้างานทรัพย์นะครับ
35:22ผมขอรักก่อน
35:24ขอบคุณมากครับ
35:26เป็นไว้ไม่ได้
35:26คุณตำรวจต้องสืบใหม่นะครับ
35:27ไม่
35:29หน่าปดหลบคุณตำรวจครับ กลับก่อนท่านลูก
35:30เหล่ะ
35:30พ่อคะ
35:31ติดต่อก่อนนะครับ
35:35พ่อ พ่อคะ
35:38มันต้องมีคนมาทำลายแม่
35:39แล้วทำลายหลักฐานทั้งหมดแน่ๆเลยค่ะ
35:45ถ้าพ่อไม่ยอมเชื่อว่าแม่เขาปวดหัวและปล่อยให้อยู่คนเดียว
35:50เรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้
35:54พ่อคะ
35:55ทำไมพ่อถึงเชื่อว่าแม่ฆ่าตัวตายคะ
35:58มันมีเหตุผลอะไร
35:59มันมีเหตุผลอะไร
36:04หรือว่า
36:07พ่อกับแม่มีเรื่องอะไรกันแน่
36:13นานหลอกแม่รับเงินสินบน
36:18หรือจะแบกเมียพ่อ
36:19รถขันใหม่สำหรับท่านเลขาที่การคนใหม่
36:31ถือว่าเป็นรถประจำตำแหน่งแล้วกันครับ
36:34คุณธนาไม่ได้มีหน้าที่อะไรที่ต้องมาซื้อรถประจำตำแหน่งให้ผมดีครับ
36:41ไม่เป็นไรครับ
36:43ท่านอาจจะไม่ชอบรุ่นนี้
36:50ค่าอุดมกาศมากพอไหม
36:59ผมก็แค่อยากให้ยาของบริษัทผม
37:02กลับเข้าสู่รายชื่อยาของโรงบาลรับทั่วประเทศเหมือนเดิม
37:08ยาของคุณมันไม่ได้คุณภาพ
37:11หลาย ๆ ตัวราคาสูงลิ้ว
37:13ทั้ง ๆ ที่ไม่มีประสิทธิภาพทางการรักษาขนาดนั้น
37:16ตามใกล้ ๆ ที่ผมรับผิดชอบหน้าที่นี้อยู่
37:19ผมจะไม่เงินเยาให้ประชาชนต้องไปเดือดร้อน
37:21เพราะยาหุ่ย ๆ ของคุณเป็นอันขาด
37:24พี่แพร่กับพี่น้องสายบุญ
37:27เรามีความเห็นตรงกันนะคะ
37:29ว่าเราอยากจะเปิดบัญชีกลาง
37:32และเราทุกคนคุยกันก็บอกว่า
37:35คุณกัญญาน่าเชื่อถือที่สุดค่ะ
37:38บัญชีกลางอย่างไรเหรอคะ
37:40บัญชีที่จะเปิดให้ทุกคนได้ทำบุญร่วมกันนะคะ
37:43เพื่อสถานปฏิบัติธรรมของเรา
37:45อยากให้คุณกัญญา
37:47ช่วยเป็นคนเปิดบัญชีให้พวกเราหน่อยนะคะ
37:51แล้ว...
37:53ทำไมถึงไม่ใช้ชื่อบัญชีของสถานปฏิบัติธรรมละคะพี่แพร่
37:58เราจะได้เปิดกว้างสำหรับการทำบุญที่อื่นได้ด้วยค่ะ
38:01ทุกคนจะได้มาทำบุญร่วมกัน
38:04คุณกัญญาช่วยพี่หน่อยนะคะ
38:21บัญชีรื่มกลางบุญที่ฉันเปิดกับพี่แพร่นี่คะ
38:25แล้ว...
38:26ยิ้มครับ
38:28บัญชีรื่มกลางบุญที่ฉันเปิดกับพี่แพร่นี่ครับ
38:31คุณแพร่นี่เป็นเจ้าหนที่ไฝการตลาด
38:35ของมุริษัทยาที่ท่านเด็กขาซื้อขายอยู่ด้วยช่ yaniโรงมระชาติ
38:39ใช่ค่ะ
38:43ดีฉันไม่เคยเปิดบัญชีกลองบุญกับคุณกัญญาคะ
38:47มันเป็นชื่อที่คุณกัญญาคิดขึ้น
38:50เพื่อหลีกเลี้ยงการตรวจสอบ
38:53มีการโอนเงินในช่วง 4-5 เดือนที่ผ่านมา
38:58มันก็คือ เป็นค่าไลเซนต์ของท่านเลขาปลาหมด
39:02ในการซื้อขายยา
39:04กับบริษัทบุญดีของฉันค่ะ
39:07ท่านขอค่าเซนต์อนุมัติเพิ่ม
39:10อีก 10 ล้านบาทค่ะ
39:12โดยให้ที่ฉันแปลงจ่าย
39:14เข้าบัญชีภรรยาของท่านทุกเดือน
39:18จนกว่าจะครบตามยอดที่เราตกลงกันค่ะ
39:23ไม่จริง
39:24ไม่จริง
39:25ค่าไลเซนต์อะไรกัน
39:27พี่แพมุสา
39:31ผมที่แจ้งความจับคุณ
39:35เอาเลยครับ
39:37ฝากผมแจ้งไหม
39:39ท่านลองจิตติดในเพื่อนเสน่ห์ผมเลยนะ
39:41คุณเป็นคนเดียวหรือไง
39:43คุณรู้จักทำหรวจหรือไม่
39:44ผมรู้
39:46ว่าคนอย่างท่านเลそ halls
39:48คงต้องรู้จักตำรวจผู้ใหญญหลายขน
39:51แต่
39:52ตำรวจเขาจะเชื่อข้อเก่าขาวไหลน้อยๆ ของพวกคุณ
39:55หรือจะเชื่อ
39:57หลักฐาน
39:59ซะไว้อยู่
40:01น่าสงสารนะ
40:03อุสามี สามหนีเป็นห่วงครับราจการเหมือยสาอาก
40:07คนชื่นชมว่าทั้งประสวง
40:09ว่าตรงไปตรงมายิ่งกว่าไม้บันคัด
40:13สุดท้าย
40:15กลับตรายเป็นคนรับสิทธิ์บ่น
40:18รอภรรยา
40:22พ่อ แม่ขอโทษ
40:24แม่ไม่รู้จริง ๆ
40:25พ่อ แม่ขอโทษ
40:27คุณอยากให้ผมกลับมาซื้อยาจากบริษัทคุณ
40:31จนต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
40:33คุณบังคับให้ผมต้องทำแบบนี้ไหม
40:36อ๋อ ผมมีข้อเสนอเพิ่มเติมอีกหนึ่งข้อ
40:47ลูกสาวคุณต้องแต่งงานกับที่ทัดลูกชายคุณ
40:52อย่าไปโดนกับลูกสาวผมนะ
40:59เพราะถ้าเราเป็นครอบตัวเดียวกันแล้วก็
41:08คุณคงไม่กล้าหักหลักผม
41:12จริงไหม
41:13แปลว่าเมื่อคืนพ่อยอมเสนสัญญากลับไปซื้อขายยากับเขาเหรอฮะ
41:21เพื่อทัดสารชื่อเสียงของแม่พ่อจำเป็นต้องทำ
41:30แต่ไม่ต้องห่วงนะลูก
41:32พ่อไม่ยอมให้มายต้องไปแต่งงานกับลูกชายของทันนา
41:34แล้วจักงานสบเมา่านี่
41:35มายองก็บินกลับอเมริกาไป白ยังไหง
41:38แต่งงานกับพ่อส熱
41:40คนพ่อนี้จะได้ไปยุ่งกับลูกไม่ได้อีก
41:43สุดเรื่องทั้งนี้เดี๋ยวพ่อจัดการเองลูก
41:46แล้วพ่อหรอคะ
41:47แล้วพ่อจะทำอย่างไงต่อ
41:50คนพ่อนี้จะได้ไปยุ่งกับลูกไม่ได้อีก
41:53ส่วนเรื่องนี้เดี๋ยวพ่อจัดการเองลูก
41:56แล้วพ่อเหรอคะ
41:57แล้วพ่อจะทำยังไงต่อ
42:01หมายทิ้งพ่อไม่ได้เหรอคะ
42:07พ่อยอมให้หมายต้องไปติดกำหนักกับเรื่องนี้ไปอีกคนหนึ่ง
42:12พ่อยอมไม่ได้จริง ๆ
42:19โปรดติดตามตอนต่อไป
42:49โปรดติดตามตอนต่อไป
43:20ฮัลโหล มาย เป็นไงบ้าง
43:22พอดีพาดปิดมือถือ
43:24พาดอยู่กับพี่แอนไหมคะ
43:26พาดไม่อยู่จ้ะ
43:28เขาโทรมาลากลับไทย
43:29บอกว่าจะไปงอมาย
43:31ป่านนี้คงใกล้ถึงแล้วล่ะ
43:33พาดกลับมาไทยเหรอคะ
43:50ไฟน่าจะถึงใบ ๆ แหละ
43:52เออ เดี๋ยวพี่ส่งแรงเลียดไฟไปให้นะ
43:54มาย แค่นี้ก่อนได้ไหม พี่กำลังเก็บร้านอ่ะ
43:58พอให้มีความสุขมาก ๆ นะจ๊ะ
44:00ดีกันเร็ว ๆ พี่เอาใจช่วย
44:03ขอบคุณค่ะพี่แอน
44:16ถ้ามาถึงแล้ว รอมายก่อนนะ
44:19อย่าเพิ่งไปไหน
44:20เดี๋ยวมายจะรีบไปรับผ้าที่สนามบิน
44:33ระวังครับ
44:37เป็นไรมากมั้ยครับ
44:38ไม่เป็นไรค่ะ
44:40หน้ามืดไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง
44:42ขอบคุณนะครับ
44:44ไปนั่งพักข้างในก่อนไหมครับ
44:46พอดีฉันได้รีบอะค่ะ
44:47งั้นเดี๋ยวผมเข็นไปเรียกรถให้นะครับ
44:49ฉันจอดรถทิ้งไว้ที่นี่ค่ะ
44:50งั้นเดี๋ยวผมเข็นไปส่งครับ
45:02ใกล้จะถึงแล้วละค่ะ
45:03ได้ค่ะ
45:17รถที่ผาด
45:48ไป
46:11รถที่ผาด
46:17รถที่ผาด
46:42พวยละล่ะ
46:47พวกมึงเป็นใคร
46:53กูไปทำอะไรพวกมึง
46:54จับกูมาทำไม
46:59อยู่เมืองนอกก็ดีอยู่แล้ว
47:01จะกลับมาทำไม
47:07อาทันธ presume
47:08โตขึ้นเยอะเลยนะ
47:10จะจับกูมาทำไม
47:12แหละแกกลับมาทำไม
47:14ที่นี่ไม่มีใครต้องการแกสักคน
47:17กูไม่ได้กลับมาหามึงแล้วกัน
47:25พูดกับพ่อแบบนี้ไม่ดีนะลูก
47:28มึงไม่ใช่พ่อกู
47:30มึงเป็นแค่น้องชายพ่อกู
47:32ที่เสือกเป็นชูกับแม่กู
47:39พูดจาริน่าอื่นๆ
47:42เหมือนตอนเด็กๆเบียบเลย
47:44เหมือนตอนเด็กๆเบียบเลย
48:14อ้าว
48:39มึงกลับมาทำไม
48:42มึงจะมาเอาแม่มึง
48:45เอาสมบัติพ่อมึงคืนนั้นเหรอ
48:49กูไม่ให้
48:51และไม่มีวันให้
49:11จับมันขึ้นไป
49:31มึงเก่งแล้วใช่มั้ย
49:33มึงเก่งแล้วใช่มั้ย
49:35มึงเก่งใช่มั้ย
49:37มึงเก่งใช่มั้ย
49:41อ้าวพวกมึงจัดการ
49:51ว่าไง
49:55ทีมไปสนามบินอย่างนั้นเหรอ
49:57เดี๋ยวฉันตามไปเลย
50:03ลาดตัวมันออกไป
50:05แล้วจัดการให้เหมือนอุปะเทศเหมือนเดิม
50:07ได้ครับท่าน
50:11เล็กไว้
50:42ทำไมไม่ลับแม่
51:03แกคิดเหรอ
51:05ว่าทำเรื่องขนาดนี้แล้วหนีไปนอก
51:07แล้วมันจะจบง่ายๆ
51:09เขาปล่อยผมไปเถอะครับ
51:11ฉันไม่ให้แกไปไนณ
51:15แกต้องแต่งงานกับลูกสาว registering
51:17ฉันอยากเป็น장님
51:19ว่าพวกคุณ
51:23ผมยังไม่รักเขา
51:25เพราะเรื่องบังคับผมดี
51:27ฉันบังคับแกหรอ
51:29ฉันบังคับแกอิน rush
51:31wnoทุกอย่างทัดหลมศพแก
51:33จะเงินจด จะป้าน จะที่ทำงาน จะบุรุษัท
51:36- ก็เป็นของแก! - ผมไม่ต้องการ hat!
51:40ผมไม่ต้องการ
51:41ผมไม่ต้องการสมบัติอะไรของพ่อทั้งนั้น
51:43และอันบริสตันยาบ้าบ๊อนนี่ก็เหมือนกัน
51:47ถ้ามันเป็นภารณ thếน
51:48ภารณน่ะไปเรียกพี่ภารณเขาไป 250 000 บ屋ลผมเขาไป
51:50แกรู้ไหม ว่าฉันจะได้ทุกอย่างมา ฉันต้องทำอะไรบ้าง
52:21เฮ้ย นี่
52:25เฮ้ย
52:28จอดรถ
52:31จอดรถ
52:33จอดรถ
52:37รถ จอดรถ
52:39เฮ้ย
52:43แกคิดจะหากหลังฉันน่ะ
52:44ไม่มีทาง เอาไฟในกล้องนั้นมาให้ฉันเดี๋ยวนี้
52:57ไม่
52:59ฉันบอกให้เอามาเดี๋ยวนี้
53:00ไม่ จอดรถ
53:03ไอ้ที่
53:05จอด ไม่จอด
53:06อย่า ไอ้ที่
53:07เอาไฟมา
53:08ผมบอกแล้วพี่ จอด
53:11อย่าหลับคุณที
53:14หายใจ
53:27หาย!
53:44หายใจ
54:14หายใจ
54:44หายใจ
54:45หายใจ
54:46หายใจ
54:47หายใจ
54:48หายใจ
54:49หายใจ
54:50หายใจ
54:51หายใจ
54:52หายใจ
54:53หายใจ
54:54หายใจ
54:55หายใจ
54:56หายใจ
54:57หายใจ
54:58หายใจ
54:59หายใจ
55:00หายใจ
55:01หายใจ
55:02หายใจ
55:03หายใจ
55:04หายใจ
55:05หายใจ
55:06หายใจ
55:07หายใจ
55:08หายใจ
55:09หายใจ
55:10หายใจ
55:11หายใจ
55:12หายใจ
55:13หายใจ
55:14หายใจ
55:15หายใจ
55:16หายใจ
55:17หายใจ
55:18หายใจ
55:19หายใจ
55:20หายใจ
55:21หายใจ
55:22หายใจ
55:23หายใจ
55:24หายใจ
55:25หายใจ
55:26หายใจ
55:27หายใจ
55:28หายใจ
55:29หายใจ
55:30หายใจ
55:31หายใจ
55:32หายใจ
55:33หายใจ
55:34หายใจ
55:35หายใจ
55:36หายใจ
55:37หายใจ
55:38หายใจ
55:39หายใจ
55:40หายใจ
55:41หายใจ
Comments