- 1 week ago
Πολλοί πάσχοντες διακρίνουν δύο φάσεις στη ζωή τους, «πριν» και «μετά» τη νόσο. Το σοκ της πρώτης διάγνωσης, η ελπίδα της θεραπείας, το ταξίδι της αποκατάστασης, όλες αυτές οι εμπειρίες συντείνουν σε μια νέα ταυτότητα, αυτής του «survivor», του επιβιώσαντα από τον καρκίνο.
Το ευχάριστο είναι ότι πλέον καταγράφεται παγκοσμίως, μια τεράστια αύξηση της ομάδας των survivors. Όταν λέμε επιβιώσαντες από καρκίνο, εννοούμε ασθενείς οι οποίοι έχουν θεραπευτεί, είναι ελεύθεροι νόσου και δε λαμβάνουν πλέον κάποια θεραπεία. Επίσης, ασθενείς που έχουν θεραπευτεί από τον καρκίνο, είναι ελεύθεροι νόσου και λαμβάνουν κάποια θεραπεία συντήρησης προκειμένου να μειώσουν την πιθανότητα να επιστρέψει η νόσος. Τέλος, ασθενείς με καρκίνο οι οποίοι δεν είναι ελεύθεροι νόσου, ωστόσο έχουν ένα καλό προσδόκιμο επιβίωσης, συνεχίζουν να λαμβάνουν θεραπείες προκειμένου να μπορούν να φρενάρουν ή να μειώσουν περαιτέρω το φορτίο της νόσου και μπορούν να είναι λειτουργικοί στην καθημερινή τους ζωή.
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μου:
Βίντεο, άρθρα και πολλά ακόμη: https://www.kostaspliakos.com/
Δείτε όλα τα βίντεο μας στο Youtube: https://www.youtube.com/user/KostasPliakos/videos
Ακολουθήστε με στο Instagram: https://www.instagram.com/kostaspliakos/
και στο επαγγελματικό instagram: https://www.instagram.com/kostas_pliakos_wideangle/
Κάντε like στη σελίδα μου στο Facebook: https://www.facebook.com/kostas.pliakos/ και στην επαγγελματική σελίδα μου στο Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=61559075983107
Ακολουθήστε με στo Twitter: https://twitter.com/PliakosKostas
Το ευχάριστο είναι ότι πλέον καταγράφεται παγκοσμίως, μια τεράστια αύξηση της ομάδας των survivors. Όταν λέμε επιβιώσαντες από καρκίνο, εννοούμε ασθενείς οι οποίοι έχουν θεραπευτεί, είναι ελεύθεροι νόσου και δε λαμβάνουν πλέον κάποια θεραπεία. Επίσης, ασθενείς που έχουν θεραπευτεί από τον καρκίνο, είναι ελεύθεροι νόσου και λαμβάνουν κάποια θεραπεία συντήρησης προκειμένου να μειώσουν την πιθανότητα να επιστρέψει η νόσος. Τέλος, ασθενείς με καρκίνο οι οποίοι δεν είναι ελεύθεροι νόσου, ωστόσο έχουν ένα καλό προσδόκιμο επιβίωσης, συνεχίζουν να λαμβάνουν θεραπείες προκειμένου να μπορούν να φρενάρουν ή να μειώσουν περαιτέρω το φορτίο της νόσου και μπορούν να είναι λειτουργικοί στην καθημερινή τους ζωή.
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μου:
Βίντεο, άρθρα και πολλά ακόμη: https://www.kostaspliakos.com/
Δείτε όλα τα βίντεο μας στο Youtube: https://www.youtube.com/user/KostasPliakos/videos
Ακολουθήστε με στο Instagram: https://www.instagram.com/kostaspliakos/
και στο επαγγελματικό instagram: https://www.instagram.com/kostas_pliakos_wideangle/
Κάντε like στη σελίδα μου στο Facebook: https://www.facebook.com/kostas.pliakos/ και στην επαγγελματική σελίδα μου στο Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=61559075983107
Ακολουθήστε με στo Twitter: https://twitter.com/PliakosKostas
Category
🗞
NewsTranscript
00:00Την χρονική περίοδο που διαγνώστηκα, νοσούσα και ο πατέρας μου.
00:03Ο πατέρας μου πέθανε Σάββατο, ενώ εγώ Δευτέρα είχα να κάνω χημιοθεραπεία.
00:14Κάθε χρόνο, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ακούν την ίδια λέξη.
00:19Αρκίνος.
00:20Η διάγνωση και μόνο φτάνει για να αρχίσει ο ασθενής να βλέπει διαφορετικά το σώμα του, το αύριο, τη ζωή την ίδια.
00:27Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο διαγνώσκονται από 63.000 ως 67.000 νέα περιστατικά
00:36και ο καρκίνος είναι η δεύτερη αιτία θανάτου μετά τα καρδιοαγιακά προβλήματα.
00:42Για τους άντρες, ο πιο συχνός καρκίνος είναι εκείνος του προστάτη, ενώ στις γυναίκες ο καρκίνος του μαστού.
00:48Ωστόσο τα στατιστικά δεν λένε πάντα όλη την αλήθεια.
00:52Οι αριθμοί είναι πολλοί, οι τύποι καρκίνου διαφορετικοί,
00:55αλλά η εμπειρία των ανθρώπων έχει κάτι κοινό, το φόβο της αρχής.
01:00Η ζωή όμως συνεχίζεται και μαζί της συνεχίζεται και η μάχη με τον καρκίνο.
01:05Ονομάζομαι Γιάννης Μπόγδος, είμαι 37 ετών, είμαι προπονητής Άρης Βαρών και διαγνώστηκα με καρκίνο στον Σοφάγο στα 32 μου έτη.
01:25Ονομάζομαι Αντωνοπούλα Αλεξάνδρα, είμαι breast cancer survivor, διεγνώστη το 2024 με καρκίνο μαστού σε ηλικία 46 ετών.
01:34Ονομάζομαι Κατερίνα Χοτζόγλου, είμαι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια.
01:38Πριν από 16 χρόνια νόσησα από καρκίνο του μαστού.
01:43Ήμουν πάρα πολύ τυχερή γιατί ψηλάφισα η ίδια έναν όγκο και αμέσως έτρεξα στο γιατρό να δω τι είναι.
01:50Κάναμε τις επιπλέον εξετάσεις και φτάσαμε τελικά στο χειρουργείο το Γενάρη του 2010
01:57και μετά ακολούθησαν οι χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες.
02:02Όταν έγινε η διάγνωση, στην αρχή δεν το πίστευα.
02:05Ο γιατρός μας είπε ότι κάτι βλέπει, δεν μας το έπαιξε κάθαρα.
02:10Οπότε υπήρχε μια αλπίδα στο πίσω μέρος του κεφαλίου μου ότι μπορεί να μην είναι τόσο δύσκολα τα πράγματα.
02:17Και αυτή η ελπίδα παρέμενε μέχρι την τελιστά στιγμή που έκαναν τις αξονικές
02:24και φάνηκε πλέον πλήρως το τείχο καρκίνου στο νοσοφάγο.
02:28Ήμουν αρκετά ψύχρεμη στην αρχή, στην πορεία έκλαψα
02:31και λίγο αργότερα μέσα στην ημέρα κάλεσα κατευθείαν την ογκολόγο για να βάλουμε σε μια σειρά τα επόμενα βήματα.
02:39Το πιο σημαντικό κομμάτι που θυμάμαι από εκείνες τις πρώτες ημέρες
02:41είναι ότι η συνειδητοποίηση, το ότι ήρθε η στιγμή να τραβήξω το δύσκολο προσωπικό μου χαρτί
02:49και να το αντιμετωπίσω ήταν το πιο σημαντικό κομμάτι.
02:53Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι ότι ευτυχώς που συνέβη σε μένα
02:57και όχι σε κάποια από τα μέλη της οικογένειάς μου,
03:00στα παιδιά μου ή στον άντρα μου ή στην αδερφή μου ή στη μητέρα μου.
03:05Ήξερα όμως ότι θα πρέπει να το αντιμετωπίσω,
03:08οπότε κράτησα την αναπνοή μου μέχρι να περάσουν εννιά μήνες,
03:15όπου και τελείωσα τις θεραπείες μου.
03:18Νιώσα ότι πλησιάζει κοντά στο θάνατο.
03:19Την χρονική περίοδο που διαγνώστηκα νοσούσα και ο πατέρας μου.
03:23Ο πατέρας μου πέθανε Σάββατο, ενώ εγώ Δευτέρα είχα να κάνω χημιοθεραπεία.
03:29Το πιο δύσκολο συνέστημα που χρειάστηκε να διαχειριστώ εκείνη την περίοδο,
03:34όσο και να φαίνεται περίεργο, είναι η αποδοχή.
03:38Η αποδοχή της κατάστασης, η αποδοχή των νέων δεδομένων.
03:42Μπήκα 107 κιλά στο χειρουργείο,
03:44κατέληξα να βγω από το νοσοκομείο μετά από 57 μέρες στα 70 κιλά.
03:5031 μέρες δεν είναι τώρα φαγητό.
03:52Για 32-33 μέρες δεν έπινα νερό.
03:55Είχα για αρκετές μέρες, πάνω από 30 κάτι μέρες, 35 πυρετό,
03:59λόγω των δύο μικροβιών που κόλλησα στο νοσοκομείο, κλεψίλα και στα φιλόκοκο.
04:03Οπότε όλο αυτό το σώμα μου το διέλυσε και ήμουνα πάρα πολύ ευάλωτος.
04:09Η ύψολεία μου προφανώς δεν είναι καλά.
04:10Δηλαδή, έκλαιγα, συναχωριόμουν, μετά έλεγα κράτα, κράτα γερά,
04:16μην τα παρατάς, δώσε, ό,τι γίνει, ζεις όσο είναι αυτό, θα το ζήσεις, θα το παλέψεις.
04:24Και ό,τι γίνει, δεν ξέρει τι θα γίνει, κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει.
04:27Καταρχήν είναι ο φόβος της ύπαρξης, ο φόβος του θανάτου,
04:30ο φόβος ότι κάπως όλα τελειώνουν και είμαι πολύ νέα για να τελειώσουν όλα αυτά.
04:34Πώς το διαχειρίστηκα. Σαν ψυχοθεραπεύτρια ήμουν από μόνη μου έτσι και λιώς μέσα σε θεραπεία.
04:42Δεν σταμάτησα τη θεραπεία μου. Πήγαινα στη θεραπεύτρια μου αρκετά συχνά.
04:48Δουλεύαμε πάρα πολύ αυτό το άγχος.
04:52Και προσπαθούσα, προσπαθούσα και από μόνη μου. Έγραφα πάρα πολύ τα συναισθήματά μου.
04:57Και αυτό με βοήθησε πάρα πολύ να βγαίνει όλο πιο πολύ το μέσα μου.
05:02Όσο ήμουνα στις θεραπείες δεν φοβόμουνα το θάνατο γιατί ένιωθα καλά προστατευμένη.
05:09Το πρόβλημα ξεκινάει από τότε που σου λέει γιατρός είσαι εντάξει έλα σε έξι μήνες.
05:15Φοβάσαι ότι σε αυτούς τους έξι μήνες κάτι θα βρεθεί.
05:18Δεν είπα ποτέ γιατί σε εμένα, ούτε καν.
05:21Εφόσον υπάρχουν παιδιά πέντε χρονών, δέκα, εφτά, οχτώ, έξι που έχουν καρκίνο,
05:26δεν μπορώ να πω στη διαδικασία γιατί σε εμένα.
05:28Νομίζω ότι τουλάχιστον λέω ότι πήγες 32-33, έζησες κάποια χρόνια,
05:33που είναι μικρός, που είναι λίγα χρόνια, έτσι δίνω ότι πήγα 70 ή 80,
05:37αλλά τουλάχιστον κάτι έζησα.
05:39Οπότε είπα εντάξει και να τελειώσω η ζωή μου εδώ τελείωσε, δεν μπορώ να κάνω κάτι.
05:48Έτυχε. Απλά έτυχε να είμαι εγώ άτυχος.
05:50Εάν με ρωτάς, εάν υπήρχαν στιγμές που θα έπρεπε να δείχνω δυνατή ενώ δεν ήμουν,
05:56θα σου απαντήσω πως όλες τις στιγμές δεν ήμουν δυνατή
06:00και όλες τις στιγμές και κάθε πρωί ένιωθα και εξακολουθώ να νιώθω
06:05πως οφείλω στον εαυτό μου και στην οικογένειά μου να σηκώνομαι, να βρίσκω τη δύναμη μέσα μου
06:11και να, όχι να δείχνω δυνατή, να νιώθω δυνατή για να είμαι δυνατή.
06:16Τα παιδιά μιας μαμάς με διάγνωση καρκίνου, οφείλω να πω εμπειρικά
06:22ότι πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι καταλαβαίνουν τα πάντα.
06:25Καταλαβαίνουν πως κάτι συμβαίνει, πως κάτι έχει αλλάξει.
06:28Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε απευθείας και να πούμε λέξεις καρκίνος,
06:34χημιοθεραπείες, ογκεκτομές, μαστεκτομές.
06:37Είναι λέξεις και όλες οι οποίες είναι μαζί με τη συνθήκη, αρκετά σκληρές.
06:42Όμως μια μητέρα σε αυτές τις περιπτώσεις, εγώ τουλάχιστον λειτουργήσα πολύ με το ένστικτό μου.
06:49Μεγαλώνουμε πλέον όλοι μαζί σαν οικογένεια με το να καρκίνω στη ζωή μας.
06:54Οπότε τα παιδιά με πολύ αγάπη και φροντίδα και όσο γίνεται να έχεις ηρεμία εκείνη τη στιγμή,
07:04αλλά κυρίως με ένστικτο βρίσκει η μαμά έναν τρόπο να μιλήσει στα παιδιά της.
07:08Ως μητέρα, όταν νόσησα τα παιδιά μου ήταν 16 χρονών αγόρια
07:15και εκεί η δυσκολία ήταν κάπως ιδιαίτερη και πρέπει να πω γιατί,
07:20γιατί ήταν δύο αγόρια στην εφηβεία τα οποία ήταν αντιμέτωπα με τον καρκίνο του μαστού της μαμάς.
07:27Με βοήθησαν πάρα πολύ, η αλήθεια είναι.
07:34Προσπάθησα να είμαι λειτουργική ως μαμά, όταν δεν μπορούσα ήταν συμμαχή μου, καταλαβαίνανε τη δυσκολία.
07:44Δεν αντιμετώπισα πολύ μεγάλη δυσκολία γιατί ήταν αρκετά μεγάλη στην ηλικία για να μπορέσουν να καταλάβουν.
07:49Και ακόμα και τώρα που το συζητάμε, η δυσκολία ήταν πιο πολύ συναισθηματική για το τι θα γίνει η μαμά αν δεν πάει κάτι καλά.
07:57Σήμερα είμαι πλέον με 37, έχουν περάσει πέντε χρόνια, πέντε πολύ ωραία χρόνια, πάρα πολύ ωραία,
08:05γιατί στην αρχή κάθε τρεις μήνες τα δύο πρώτα χρόνια κάνεις εξετάσεις.
08:09Δηλαδή κάθε τρεις μήνες έχεις άγχος αναμονής.
08:12Πολύ σκληρό.
08:13Μόλις περάσαμε τα δύο πρώτα χρόνια, κάθε έξι μήνες.
08:16Τώρα το τελευταίο ήταν το εξάμεινο.
08:20Τώρα περιμένω να πάω πάλι στο διατρό μου να δω πώς θα κινηθούμε από εδώ και πέρα.
08:24Το ότι έχω φτάσει στην πενταετία είναι ένα πάρα πολύ θετικό.
08:30Νιώθεις τυχερός.
08:31Δύο χρόνια μετά, τα οποία μοιάζουν με δύο αιώνες μετά,
08:35το μόνο που μπορώ να κοιτάξω πίσω, στην Αλεξάνδρα την προηγούμενη,
08:39είναι ένας άνθρωπος με πολύ στρες.
08:43Δικαιολογημένα και αδικαιολόγητα, θεωρητικά και πρακτικά,
08:46με πολύ στρες, το οποίο αυτή τη στιγμή αναγνωρίζω ότι ήταν κάτι που μπορεί και να με οδήγησε σε αυτή τη διάγνωση.
08:53Νιώθω πολύ καλά, νιώθω δυνατή.
08:56Παρ' όλα αυτά υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι κάθε έξι μήνες που κάνω τις εξετάσεις μου,
09:04υπάρχει αυτός ο φόβος, αυτή η ανασφάλεια.
09:07Δεν σας κρύβω ότι πάντα φοβάμαι, φοβόμαστε.
09:11Εγώ τουλάχιστον. Στην Κατερίνα φοβάμαι πάντα.
09:14Αλλά αυτό δεν με ρίχνει τόσο πολύ ώστε να αφήσω τις εξετάσεις μου πίσω.
09:20Μπορώ να πω ότι την βοήθησε πάρα πολύ, το ότι εγώ αυτόν τον καιρό ως όνος ο Σούσα έγραφα στο facebook.
09:27Έγραφα σε ντόνια, λόκριρα. Έγραφα το πώς νιώθω.
09:32Και αυτό όντως και από τα μήνωματά που μου στέλνανε, και από τα σχολεία και από όλα αυτά,
09:39ήταν πώς λέει ο λαός, χαρά που μοιράζεται, διπλή χαρά, λύπη που μοιράζεται, μισή λύπη.
09:44Ότι σου το νιώσα. Δηλαδή όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, εγώ πραγματικά νιώθα ότι κάθερα που έγραφα, σαν που βγαίνα βάρος.
09:53Ένας ασθενής δεν είναι ποτέ μόνος του.
09:56Αλλά ακόμα και αν νιώθει μόνος του, μπορεί να ζητήσει βοήθεια.
10:01Είναι πάρα πολύ σημαντική η βοήθεια που δίνουν οι σύλλογοι ασθενών.
10:05Στηρίγμα επίσης είναι η οικογένειά μας.
10:08Στηρίγμα είναι οι άνθρωποι που απλώς μας ακούνε, χωρίς να είναι απαραίτητο να μας δώσουν μια σύμβουλη.
10:15Απλώς να είναι εκεί. Και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για έναν ασθενή.
10:20Από το κοινωνικό περιβάλλον ένιωσα τρομερή υποστηρίξη, όπως την ίδια ακριβώς υποστηρίξη ένιωσα και από τους πιο μακρινούς.
10:27Δηλαδή όλοι σοκαρίστηκαν, όλοι με βοήθησαν οικονομικά, με βοήθησαν υπερεβολικά οικονομικά.
10:34Δηλαδή μου βάζανε λεφτά στην τράπεζα συνέχεια.
10:37Τότε ήταν και επί COVID. Δηλαδή εγώ διαγνώθηκα το Μάρτι που ήρθε COVID στην Ελλάδα.
10:43Οπότε δεν δουλεύαμε, δεν ήμασταν ανεκλειστά.
10:45Αν σκεφτούμε ότι εκτός από επιχειρηματίες, εκτός από μητέρες, εκτός από γυναίκες,
10:51είμαστε και σύζυγοι και ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη διαχείριση μιας πάλι πολύ δύσκολης εξίσωσής
10:59του εγώ είμαι γυναίκα, αυτή τη στιγμή είμαι σε χημειοθεραπείες.
11:02Πόσο νιώθω γυναίκα, πόσο νιώθω σύντροφος, πόσο νιώθω σύζυγος,
11:07πόσο μπορώ να είμαι ok με τα δεδομένα που πίστευα πιο πριν ότι είμαι ok.
11:12Είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο.
11:14Και είναι δύσκολο και για την ίδια τη γυναίκα που το ζει και για τον σύντροφό της, ο οποίος δεν μπορεί να μπει στη θέση της.
11:21Στον καρκίνο του μαστού, ακριβώς επειδή βάλετε ένα πολύ σημαντικό γυναικείο κομμάτι,
11:29η σύγκρουση είναι πολύ μεγάλη.
11:31Γιατί μια γυναίκα έρχεται αντιμέτωπη με μια ασθένεια που χτυπάει το κομμάτι το οποίο είναι συνδεδεμένο με τη μητρότητα και με τη θηλυκότητα.
11:43Στη δική μου την περίπτωση δεν συγκρούστηκαν πάρα πολύ αυτά τα δύο κομμάτια γιατί ήμουν από τις τυχερές γυναίκες που δεν έκανα μαστεκτομή.
11:53Παρόλα αυτά η τομία ακόμα θυμίζει την περιπέτεια εκείνη.
11:59Το μεγάλο ερώτημα που ακόμα δεν έχω απαντήσει στον εαυτό μου είναι αν μου λέγανε να πάθω καρκίνο ή να μην πάθω, τι θα μπορούσα να επιλέξω.
12:09Τώρα θα μου πεις φίλε τι μας λες τώρα.
12:11Δηλαδή η ζωή μετά τον καρκίνο άλλαξε πάρα πολύ.
12:16Δηλαδή άλλαξα σαν άνθρωπος.
12:18Έκανα πάρα πολλά πράγματα που πριν δεν έκανα.
12:22Εγώ είμαι μοτοταξιδιώτης.
12:26Δηλαδή έχω μια μηχανή και ταξιδεύω όσο μπορώ.
12:30Έχω πάει σε 30 χώρες ας πούμε με τη μηχανή μου.
12:33Παίρνω και το σκύλι μαζί μου.
12:35Πριν αυτά δεν τα έκανα.
12:37Δηλαδή άλλαξα λίγο νοοτροπία.
12:40Και τώρα δεν ξέρω αν δεν είχα καρκίνο αν θα τα έκανα.
12:44Δηλαδή ίσως μπορεί να έρχονταν να άμουν πάλι στη φάση.
12:46Σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι.
12:48Λίγο οικονομία να τα βγάλουμε πέρα.
12:50Ξέρετε όπως περνάει όλος ο κόσμος δύσκολα.
12:52Έτσι πέραγα και εγώ.
12:53Δεν είναι ότι είμαι από ευπορικογένεια και ήμουν χαλαρός.
12:57Αλλά πιο πριν δεν έκανα πολλά πράγματα που μετά τον καρκίνο.
13:00Επειδή κατάλαβα ότι όσο ζεις ζήσε.
13:04Η μεγάλη φράση του Νίτσα που μου ακολουθεί.
13:07Άλλαξα πάρα πολύ το στοιχείο της ζωής μου.
13:09Βέβαια όσο περάνε τα χρόνια και γίνομαι καλύτερα διαπιστώνω ότι μπαίνω πάλι στο γρανάζι της καθημερινότητας.
13:17Διαπιστώνω ότι πάλι γίνομαι ένας άνθρωπος ο οποίος βάζει τη δουλειά του πιο ψηλά λίγο.
13:23Βάζει μια οικονομία παραπάνω λίγο παραπάνω να έχουμε πέντε φράγκα στην άκρη όπως λέει και ο λαός.
13:31Αλλά στην αρχή τα πρώτα τρία, τρεις ήμιση χρόνια ζούσα τη ζωή μου στο έπακρο.
13:37Οι ιστορίες των ασθενών μιλούν για φόβο, πόνο, απώλεια.
13:44Μιλούν όμως και για αντοχή.
13:46Την ίδια στιγμή, τα τελευταία χρόνια η εικόνα του καρκίνου αλλάζει.
13:50Η ιατρική προχωρά με ταχύτητα.
13:53Νέες θεραπείες όπως η ανοσοθεραπεία, η εξετομικευμένη ιατρική,
13:58η σύγχρονη εκτινοθεραπεία και η εξέλιξη της χειρουργικής
14:01δίνουν σε ολοένα και περισσότερους ανθρώπους χρόνο και ποιότητα ζωής.
14:06Σήμερα, ο καρκίνος για πολλούς ασθενείς δεν είναι πια μια τελειωμένη υπόθεση.
14:12Είναι μια μάχη που μπορεί να δοθεί και συχνά να κερδιθεί.
14:17Η δεκαετία από το 2010 και μετά έχει γίνει μια εκρηκτική πρόοδος.
14:24Και αυτό που παλιά ονομάζαμε ότι ο καρκίνος είναι μια ανίατη ασθένεια,
14:28αυτό που μπορούμε να πούμε τώρα ότι είναι μια πλέον διαχειρήσιμη χρόνια πάθηση
14:34και την πλειοψηφία των ασθενών.
14:37Πλέον, η πλειοψηφία των περιπτώσεων, ακόμα κι αν είναι η πολύ προχωρημένη,
14:42μπορεί να υπάρξει με τη σωστή διαχείριση,
14:44ο ασθενής να δεζοζήσει πολλά χρόνια και με καλή ποιότητα ζωής.
14:49Η ανακάλυψη της ανοσοθεραπείας που μπορεί πια να ξεκλειδώσει το ανοσοποιητικό σύστημα
14:56και να μας βοηθήσει σαν πολύ τύπον σύμμαχο που έχουμε τώρα,
15:00δηλαδή σαν ένα μεγάλο όπλο στη φαρέτρα μας, σε πολλούς είδη καρκίνων.
15:06Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν ακόμα και μεταστατικοί καρκίνοι,
15:09όπως ήταν στον πνεύμονα ή στον μελάνωμα ή στον εφρό που νομίζαμε ότι δεν είναι η άσημη.
15:14Ένα ποσοστό μεγάλο των ασθενών μπορούμε να μιλήσουμε πια για ίαση.
15:18Αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν διαγνώσεις, υπάρχουν ραδιοφάρμακα που τα χρησιμοποιούμε και στη διάγνωση και στη θεραπεία.
15:23Πολύ καλύτερα μοντέλα στην ακτινοθεραπεία και μηχανήματα και τρόπος χορήγησης.
15:30Οπότε είναι και ακόμα, για να μην αφήσουμε πίσω, και τη χειρουργική, η οποία είναι πολύ βασικό κομμάτι.
15:36Δηλαδή ο χειρουργός είναι ένας πολύτιμος βοηθός για εμάς και σύμμαχος.
15:39Οι καινούργιες μέθοδοι, το ρομπότ, ακόμα και που μπαίνει τώρα η τεχνητή νοημοσύνη, όλα αυτά.
15:46Δηλαδή είναι ένα μεγάλο σύνολο το οποίο έχει δείξει ότι πραγματικά ο καρκίνος πια αντιμετωπίζεται σήμερα.
15:57Όσον αφορά τους βιοδείχτες, αυτοί χρειάζονται και πραγματικά πια δεν μπορούμε να χειριστούμε σωστά ένα ασθενή χωρίς να έχουμε βιοδείχτες.
16:05Οπότε σε συνεργασία των ογκολόγων-παθολόγων με το Υπουργείο ευτυχώς αυτά έχουν μπει και μπορεί πια να αποζημιωθούν.
16:12Είναι πρώτα βήματα, πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα και για το Μητρό Νεοπλασιών επιτέλους η χώρα έπρεπε να αποκτήσει αυτό το Μητρό.
16:21Είναι ένα σαν το γεφύρι της Άρτας.
16:23Χρόνια το συζητούσαμε, τώρα έχουν ξεκινήσει μια αξιόλογη προσπάθεια.
16:27Έχει νομοθετηθεί σωστά, οποιοςδήποτε διαγνώσκεται πια με καρκίνο θα πρέπει να περάσει το Μητρό,
16:32ώστε να μην χαθεί στη συνέχεια, να μπορεί, είναι πρώτο πρώτο για την προστασία του ίδιου το ασθενή.
16:36Ώστε μετά να ακολουθεί αναγκαστικά να πάει στους σωστούς γιατρούς, να γίνει σωστή διάγνωση και ο σωστός χειρισμός.
16:43Είμαστε σαφώς σε καλύτερο επίπεδο, δηλαδή πια είναι προσπάθεια κυρίως των γιατρών και των νοσηλευτών που υπερβάλλουν αυτό,
16:51δηλαδή κυρίως οι νοσηλεύτροι στα περισσότερα τμήματα χημειοθεραπείας, γιατί πρέπει να τις αναφέρουμε, δεν είμαστε μόνο εμείς, έτσι.
16:58Είναι βασικό κομμάτι της επαφής με τον ασθενή και μπορώ να σας πω ότι υπάρχουν και φιλικές σχέσεις,
17:06δηλαδή η νοσηλεύτροια θα βοηθήσει σε πάρα πολλά πράγματα.
17:10Είναι πολύ πιο γρήγορα, τουλάχιστον στο δικό μας νοσοκομείο, επειδή οι γιατροί και οι αυτοί υπερβάλλουν αυτό, δεν υπάρχουν αναμονές.
17:19Ότι ακόμα ταλαιπωρούνται, την μπορεί να περιμένουν κάποια ώρα μέχρι να πάρουν τη θεραπεία τους, ναι.
17:27Αλλά είναι προβλήματα, προσπαθούμε να τα λύσουμε.
17:32Νομίζω ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η τύχη στο καρκίνο.
17:37Η τύχη, δηλαδή το τι καρκίνο θα έχεις, σε τι στάδιο θα είναι, πόσο πολύ θα σε φιάσουν τα φάρμακα.
17:43Όλα αυτά είναι ένα σύμπλεγμα πραγμάτων, το οποίο μπορεί να αλλάξει την πορεία σου στο να υπάρχεις, στην ύπαρξή σου.
17:54Το προσωπικό μου μήνυμα είναι το εξής, ότι αν μια γυναίκα διαγνωστεί με μια σκιά, με μια υποψία, με μια κίστη,
18:02με οτιδήποτε δει ο γιατρός που κάνει την εξέταση, θέλω να μην το αφήσει εκεί.
18:08Εγώ το άφησα και έχασα πολύ πολύτιμο διάστημα.
18:12Το μήνυμα που θα έδινα σε μια ασθενή, θα ήταν να έχει εμπιστοσύνη στη ζωή, εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που την υποστηρίζουν και στους γιατρούς της.
18:26Το μήνυμα που θα ήθελα να δώσω στους ανθρώπους που νοσούν τώρα, είναι να ζουν, να ζήσουν.
18:36Έστω και τώρα, όπως είναι, όσο μπορεί ο καθένας, να μην σταματήσει να ελπίζει και να ζει.
18:44Να ελπίζει για κάτι καλύτερο.
18:48Υπότιτλοι AUTHORWAVE
Comments