- 1 year ago
https://www.youtube.com/@tintineasyman1419/videos
Category
🛠️
LifestyleTranscript
00:00สวัสดีครับเป็นยังไงกัน
00:02บ้างครับสบายกันดีไหมครับ
00:04อย่าลืมกลับมารู้สึกตัวร
00:06ู้รวมหายใจอยู่กับปัจจุบั
00:07ลขณะฟังธรรมะดีๆ
00:10หรือหยิบนั้ย fra we keepventioncop next time
00:12สิ่งเล็กเล็กเหรอ ninี้อ่าดู
00:15ธรรมดาในวันนี้
00:16แต่เชื่อเธอครับ สักวันนึงสิ
00:18่งดีๆเหล่านี้
00:19มันจะย้อนกลับมาหาเราอย่างหมด
00:21งาม
00:21วันนี้ก่อนที่เราจะออกเดินทางไปด
00:24้วยกัน ในคลิปนี้ผมอยากเชิญช
00:27วนทุกท่านลับชมลับฟังอย
00:29่างมีสติ
00:30แม้คลิปนี้อาจดูธรรมดา
00:32แต่มันคือพื้นที่เห็นการเร
00:34ียนรู้ ร่วมกันระหว่างผมกั
00:36บคุณ
00:36ทุกความเห็นทุกก่างไข้ CLW
00:39N ของท่านมีความหมาย
00:40เพราะอย่างที่ท่านไว้หล่างเค
00:42ยก่าวว่าปัญญา
00:44เกิดจากการตระนาครรู้ด้วยตน
00:46เอง
00:47ไม่ใช่แค่การฝั่งตามกันไป
00:49และนี่ก็คือคำสอนของท่านไว
00:51้หล่าง
00:52คำสอนที่ดูธรรrey แมมาแล้วกับ
00:54Thanh God
00:54แต่กับลึกซึ่งและวิเศษมาก
00:56แม้คำสอนของท่านจะมีอีกมาก
00:58มาย
00:59แต่ในคลิปนี้ผมขอหยิบยกมา
01:01เพียงบางส่วน
01:02เพื่อเป็นแนวทางให้ทุกท่านได
01:05้เริ่มรู้จักท่านเวยหล่าง
01:06และศึกษาคำสองของท่านต่อไป
01:09ด้วยตนเอง
01:10ผมขอทำหน้าที่เป็นเพียงแค่เห
01:12ลือหรือเส้นทาง
01:14เพื่อเป็นเกียดแก่ทุกท่านใ
01:16นการเดินทางไปรู้จักอาจารย์
01:17ผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้
01:19ก่อนอื่นมาทำความรู้จักกับท
01:21่านอาจารย์เวยหล่างกันแบบ
01:23เพาะคร่าวกันก่อนนะครับว่าท
01:25่านคือใครมาจากไหน
01:27ท่านเวยหล่างเป็นพระอาจารย์
01:29เซ็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งพระพุ
01:31ทธศาสนาในประเทศจีนสมัย
01:34ลาชวงทั้งท่านเกิดเมื่อปีพ.
01:36ซ. 1181
01:39และมรณภาพในปีพ.ซ. 1256 ชีวิ
01:44ตของท่านเป็นแหล่งบันดาล
01:46ใจและเป็นตำนานที่เราขานในหมู่
01:49ชาวพุทธจีนและญี่ปุ่นมาน
01:51านนับพันตี
01:52เพราะท่านเป็นต้นทานของเซ็น
01:55ทุกสายที่สืบทอดมาจนถึงป
01:57ัจจุบันท่านเวยหล่างเกิดใ
01:59นครอบกลัวที่อยากจนกำพระพ่
02:02อตั้งแต่อายุสามควบต้องทำงาน
02:04หาเลี้ยงแม่ตั้งแต่เด็กไม่ม
02:06ีโอกาสได้เรียนนั้งสือ
02:08อาษีบหลักของท่านก็คือภ
02:10าฝืนขายวันนึงขนาดที่ส่ง
02:13ฝืนได้ยินชายคนหนึ่งสาธยาย
02:15วัชระเชธิกระสูจบจิตของท่
02:18านจึงสว่างพร่วงทันทีเกิ
02:21ดความสถาในธรรมจึงตัดส
02:23ิ้นใจเดินทางไปวัดวัดตรง
02:25ซาน
02:25เพื่อขอเป็นสิทธรรมายอยกองท
02:30ี่ 5 แม้เป็นเพียงคนนachsenในวัด
02:33ไม่รู้ tęắng heterosu
02:34แต่ด้วยความเข้าใจธรรมยัง
02:36ลึกซึ่งท่านได้แต่งโสกธร
02:38รมที่แสดงถึงการเข้าใจถึ
02:40งจิตเดิมแท้โดยก่าวว่า
02:43ไม่มีต้นโภทั้งไม่มีกระจก
02:46เงาสายสะอาด เมื่อทุกอย่างว่
02:48างประราวฝุ่นจะรวงจับที่ใ
02:51ดเล่า
02:51โซคนี้แสดงถึงความเข้าใจ
02:54ในธรรมะยังแท้จริงจนได
02:56้รับการถ่ายทอดตำแน่งสั
02:58งค่ะปรินายกองค์ที่ 6 ของนิ
03:01กายเซ็น
03:02ทั้งที่อย่างเป็นขลวาดท่านต
03:04องหลบนิพัยจากฝ่ายที่ไม่เห็
03:06นด้วยอยู่นานหลายปีก่อนจะได้อ
03:09ุปภสมบทภายหลัง
03:11ชีวิตของท่านไว้ล่างเป็นต
03:13ัวอย่างของการเข้าถึงธรรมะ
03:15โดยไม่ขึ้นกับชาติกำเน
03:17ิดการศึกษาหรือสถานธางสั
03:20งคมคำซ่อนของท่าน
03:22เน้นความเสมอภาคของคนทุกคน
03:25ในการเข้าถึงพุทธะในจิต
03:27ใจเช่นท่านได้ก่าวไว้ว่า
03:30จะเป็นคนป่าคนเขาหรือคนที่ไหน
03:33ๆความเป็นพุทธะในจิตใจ
03:35ก็หาทำให้เกิดความแตกต่างได้
03:38ไหม ท่านเหว้ยหล่างเป็นตัวยיע
03:40งของผู้บรรุธรรม
03:41โดยไม่ขึ้นกับสถานะฐานโร
03:43ภค เป็นผู้เปลี่ยนแปลงปรวธ
03:45าสเซน복
03:46ด้วยการเน้นจิตเดิมแท้ การ
03:49บรรุธรรม ฉับพัน
03:50คำสอนของท่านยังคงเป็นแร่
03:52งประดาญ инίpes แก็ผู้ส Awayงหาธ
03:55รรมทั่วโลก
03:56และนี่ก็คือคำซ่อนของท่าน 1.
03:59จิตเดิมแท้คือพุทธะ คำซ
04:02่อนของท่านไว้หล่างเรื่อง
04:04จิตเดิมแท้คือพุทธะ ชีย
04:06์ให้เห็นว่า ความจริงสูงส
04:08ุดไม่ได้อยู่ที่ไหนไกล
04:10ได้ซ่อนอยู่ในจิตใจ ของเราทุก
04:13คนตั้งแต่ดั้งเดิม ท่านเปรียบ
04:15ว่า คนเราเปรียบเสมือนแสงแดด
04:18ที่ถูกเมกบัง แม้เรามองไม่เห็
04:21น แต่แสงนั้นยังมีอยู่เสมอ
04:24ไม่ได้หายไปไหน แต่การปฏิบัติ
04:26ธรรม ไม่ใช่การสร้างสิ่งใหม
04:29่
04:29แต่เป็นการตาเห็นความจริงท
04:31ี่เคยมีอยู่แล้ว
04:33หลายคนเข้าใจผิดว่า ต้องบำ
04:35เพลงตะบะอ่างคำพีมาก ๆ หรื
04:37อวิ่งตามคู่บ่าอาจารย์
04:39แต่ท่านเห้ยหล่างสอนว่านั่นเห
04:42มือนคนถือเกียงเดินตามหาดว
04:44งจรร ทั้งที่เสงจรร สาดส่อง
04:47อยู่เ energies หัวอยู่แล้ว
04:48ความหลงคือการยึดว่าต้อง
04:51ทำอย่างนั้น อย่างนี้ ถึงจะบรุ
04:54จนเริมมองกับมหาศิติจัย
04:56ตัวเอง ตัวอย่างเช่นเวลาเรากอ
04:59ด ธรรมชาติเติมแท้ไม่ได้โ
05:01ก童
05:01แต่เป็นความคิดปุงแต่งที่มา
05:04บางจิตชั่วขาว เหมือนกระจกท
05:06ี่ฝุนเก่า แต่กระจกเอง ไม่เคยส
05:09กปกการตัดสรู้
05:10คือการรู้เท่าทันว่าความโก
05:13ฎไม่ใช่ตัวเรา จิตเดิมแท้ยั
05:15งสายอยู่แม้จะบุ่นวาย
05:18ท่านจริงเน้นว่าอย่าไปแส
05:20วงหาพุทธภายนอก เพราะการแส
05:23วงหานั่นเองคืออุปศักษ์
05:25ค่ารนั่งสมาทิแล้วฝืนใจให้
05:27ว่าง ก็เป็นเรื่องคิดปุงแต่ง
05:30อีกชั้น ถดกตัดสอนให้อยู่กั
05:31บปัจจุบันยังเป็นธรรมช
05:33าติ
05:34เช่น ตักน้amerก็รู้ว่าตักน
05:36้amer กิ่นข้าวก็รู้ว่ากิ่งข
05:38้าว ด้วยไม่ต้องพยายามเป็นอะไรท
05:41ั้งนั้น
05:41นี่คือหัวใจของเซ็นที่ท่าน
05:44เวยหล่างถ่ายทอดคือกลับมาส
05:46ู่ธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
05:49ในชีวิตกิจวัตรประจำวั
05:51นนี่แหละที่สำคัญคือความจ
05:53ริงที่ยิ่งใหญ่
05:562.ไม่ยุดถือตัวหนึ่งสือ
05:59ท่านเวยหล่างตอนว่าความจริ
06:01งที่แท้ไม่สามารถติดอยู่ใน
06:04คำพูด
06:04หรือตัวหนังสือได้ เหมือนเว
06:06ลาบ่าคนที่ไม่เคยกินเม้าม่ว
06:09่ง ให้เขาเข้าใจ忽 plz of science ของเม้
06:11าม่วง แม้จะอธิบาลอย่างไร ก็
06:14ไม่เท่ากับได้ลิ้มลองด้วยตั
06:16วเอง
06:16คนสมัยนั้นมักยึดติดกับ
06:19ตำลา คิดว่ายิ่งอ่างคำพี
06:21มาก ยิ่งใกล้ความจริง
06:23แต่ท่านเตือนว่าคำสอร์ในค
06:25ำพี เปรียบเสมือนนิ้วที่ชี้
06:27ไปที่ดวงจัน
06:29คนโง่อาจไปยึดติดที่นิ้ว
06:31จนลืมมองดวงจัน ตัวนั้งส
06:33ือเป็นเพียงเครื่องชี้แนะ
06:35ไม่ใช่ตัวความจริงเอง แม้แต
06:37่คำสองของพุทธก็เปรียบเหม
06:39ือนแพร
06:40ที่ใช้ข้ามฝาก พอถึงฝั่งแล้วก
06:42็ควรหละทิ้ง
06:43ถ้ายิ่งแบกแพรติดตัวไปท
06:45ั่ว ก็กลายเป็นภาละ
06:47โดยอย่างในชีวิต เช่นเวลาเรา
06:50เรียนรู้
06:50วิธีปัญจักรยานจากตำลา ต
06:53่อให้อ่านร้อยเล่ม
06:54ก็ไม่เท่ากับการลงมือปัญจ
06:57ริงๆ
06:57บางครั้งการอ่านมากไป กับทำให้ค
07:00ิดมาก ลังเย จนไม่ก้าลงมือ
07:03ทำ
07:04ท่ารังจึงส yrรัวว่า ให้ใช้
07:06คำสรเป็นทางพัน
07:08ไม่ใช่ทีพักถาวอน ศึกสาพอ
07:10ให้รู้ทิตธ Đี
07:11แล้วต้องเดินทางด้วยตัวเอง ป
07:14ล่อยวางทั้งตำลา
07:15และความคิดเกี่ยวกับตำลา เจ
07:18ราความพูด keyboards จึงจะเห็นสท leven
07:19ทำที่ไม่แต่กำจัดอยู่ในตัวอ
07:21๊ก supplement
07:233.การตัดสรุเกิดขึ้นในพล
07:26ิปตา อาจารย์เวยหล่างสอนว่
07:28า การตัดสรุไม่แค่ขบวงการ
07:31สะสมอย่างค่อย ค่อยเป็นค่อยไป
07:33แต่เป็นการตื่นรู้ขึ้นในทั
07:35นที เมื่อเราเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่
07:38อยู่ตรงหน้ามานลายช่วยอายุคน แต่
07:41เพิ่งตนากรู้ถึงสิ่งเหล่าน
07:42ั้นเท่านั้น เหมือนตอนเด็ก ๆ เราเล่
07:45นซ่อนหา บางทีวิ่งหาอะไรซ่อน
07:48อยู่ทั้งวั
07:49แล้วก็พบว่ามันอยู่ที่นั่นตล
07:51อดเวลา ความจริงก็เหมือนกั
07:53น
07:54มันไม่เคยไปไหน มันอยู่ที่นั่น
07:56อยู่แล้ว แต่เรามัวแต่คิดถึงม
07:59ัน
07:59มองหาสิ่งของ จึงลืมมองสิ
08:01่งที่อยู่ตรงหน้าเรา
08:03บางคนทำสมาธิเป็นเวลาสิบสิบ
08:06ปี แต่ก็ยังไม่สามารถบรรุ
08:08ทำได้
08:09พวกเขาจึงคิดว่าจะต้องทำบาง
08:12อย่าง จึงจะบรรรุทำได้
08:14แต่ในความเป็นจริง อุปสัก
08:16ษ์เดียวที่ความค brake เขาไว้ ก็
08:18คือ
08:18ความคิดที่ว่าตนยังไม่บร
08:21รุ ท่านที่ที่ปลอยวางความคิด
08:23นี้
08:24ความตื่นรู้ก็จะป indirectly เช่น เมื่อได
08:26้ยินเชียงประตูกระแทกแล้ว
08:28กับลุ่ม
08:28กิตที่ว่างเปล่า จะรับรู้เชี
08:31ยงนั้น
08:32โดยไม่ตัดสินที่ว่ามันดั
08:34ง หรือหน้ากลัว
08:35การรับรู้ ไม่มีตัวตนทิชบ
08:38ิตเบือนการรับรู้ นี่คือการรั
08:41บรู้ของชั่วขณาจิต
08:42ท่านจึงบอกว่า อย่าพยายามเป็
08:45นพุทธะ และการพยายามนั้นคือ
08:48สิ่งที่ผักสายความจริงไป
08:50ธรรมชาติแห่งพุทธะ เป็น
08:52เหมือนท้องฟ้าอันบริสุทธ
08:53ที่ความคิดทั้งหลาย
08:55เป็นเพียงเมกษ์ที่มาปกปิดช
08:57ั่วคราว
08:58เมกษ์ไม่ใช่ท้องฟ้า และท้องฟ
09:00้าไม่เคยถูกเมกษ์ทำลาย
09:044. ไม่ยึดมั่นในรูปแบบธรร
09:07มหรือนิมิด
09:08จิตที่แท้จริง ตามคำต่อข
09:11องท่านไว้หล่างนั้น
09:12เหมือนน้ำไหลหรือเมกษ์ล่
09:14อย
09:14ไม่จมอยู่กับที่ ไม่ก่อติดก
09:17ับอะไรทั้งสิ้น
09:18เวลามีสุขก็รู้ว่าสุข เวลาม
09:21ีทุกข์ก็รู้ว่าทุกข์ แต่
09:23ไม่ยึดไว้ไม่พลักให้
09:24ปลอยให้ธรรมชาติดำเนินไป
09:26เช่นนั้นเอง
09:27ปัญหาของพวกเรา มักอยู่ที่อยากจ
09:30ับต้องความจริง
09:32อยากยึดเอาความสงบมาครอบครอง
09:34แม้แต่การนั่งสมาธิก็กล่า
09:36เป็นที่ยึด
09:37การอยากบรรุกล่าเป็นเครื่องผ
09:40ูกมัด เหมือนคนนั่งเหลือ
09:42แล้วเอาแต่วัดรอยเหลือบนน้ำ
09:44ทั้งที่จริงแล้ว แค่ภายไปตาม
09:47ทางก็พอ
09:48ไม่ต้องหยุดติดว่าเหลอคว
09:50รเร็วแค่ไหน
09:51หรือน้ำควรนิ่งสนิดเพีย
09:53งใด
09:53ธ่ανเมื้ยหล่างสอนว่า จิตท
09:55ี่บริสุทธิ์แท้
09:56คือจิตที่สัมผัสโลก โดย
09:58ไม่ถึงล่่่งร้อย
10:00เหมือนกปีนผ่านฟ้า
10:02ไม่เหลือล่่งร้อย เหมือนก้อน
10:04เม kleine flag ไป
10:05ไม่ตั้งใจจะไปไหน
10:07แต่ก็ไปถึงทุกที่ โดยไม่ต้
10:09องพยายาม
10:10การปฏิบัติแท้จริง ไม่ใช่
10:12การบังคับจิต แต่เป็นการปล
10:14่อยให้จิตเป็นธรรมชาติ
10:16ไม่ต้องดี ไม่ต้องเลว ไม่ต้องศ
10:19ักษิต minhaต้องต่อ Gong tms
10:21แค่เป็นสิ่งที่มันเป็น นี่
10:23คือความหมายจิตที่ไม่ขึ้นอย
10:25ู่ � Global công compounds
10:27และนั่นคือจิตที่เป็นอิสระ
10:29ยังแท้จริง
10:325.การปฏิบัติ คือการใช้ชีวิ
10:34ตปกติ
10:35ในความสำคัญของท่านเวยหล่
10:37าง เรื่องนี้ชั่งเรียบง่ายแต่ลึ
10:40กซึ่ง เหมือนน้ำใสที่มองดู
10:42เพลิ้นเพลิ้น
10:42เหมือนไม่มีอะไรเลย แต่เมื่อมองลึก
10:45จะเห็นถึงความไล้ขอบเขต การ
10:48ปฏิบัติธรรม
10:49ไม่ต้องไปแสแวงหาที่ไหนไก่
10:52ไม่ต้องขึ้นเขาลงท่ำ ไม่ต้
10:54องนั่งคัดสมาที่ขาชา ไม่ต้อง
10:57ท่องบุนตลายาวเยือด
10:59ท่านสอนว่า ความศักษิตสอนอย
11:01ู่ในความธรรมดา การล้างจานอย
11:04่างรู้ตัวก็ศักษิตเท่ากับก
11:06ารสวนมนต์ในวัตร การเดินไป
11:08ทำงานอย่างตื่นรู้ก็สำคัญเท่
11:11ากับการเดินจงกมในวัตร
11:13คนส่วนใหญ่ติ๊กกับดัก คว
11:15ามคิด ต้องทำแบบนี้แบบนั้งถ
11:18ึงจะดี
11:19ทำแบบนี้ถึงจะสักหษة แท้ท
11:21ี่จริงแล้ว ทุกอริญาบทคื
11:24อโอกาสแห่งการตื่นรู้
11:26ถ้าเราทำด้วยจิตว้าง จากการยlist
11:28มั่นถือมั่น กินข้าวก็รู้ว
11:31่ากินข้าว
11:31กวาดบ้านก็ให้รู้ว่ากวาดบ
11:34้าน โดยไม่ต้องไปปร невิมือปร
11:36ังปฏิบัติทำอยู่
11:38เหมือนแม่น้ำไหลอย่างเป็นธ
11:39รรมชาติ ไม่ต้องคิดว่าฉั
11:42นต้องไหลให้สวยก็ไหลได้อย่
11:44างสมบูรณแบบ
11:45ใจเราก็เช่นกันเมื่อปล่อยให้
11:47เป็นไปตามธรรมชาติ ด่วยไม่บ
11:49ังคับไม่ฟืนไม่ปุงแต่ง
11:52นั่นคือการปฏิบัติที่แท้จ
11:54ริง ท่าน เวล์หล่างเตือนว่าอย
11:56่า mist rated
11:57ก็คิดให้แตกออกเป็นสองES ส่ว
11:59น หนึ่งคือชีวิตประจž elementos
12:00ที่คิดว่าธรรมดา อีกส่ว
12:03นอันนึงคือการ ปฏิบัติ
12:04ภит recuerden 2 สิ่งคือ สิ่งเดียวก
12:09ัน เมื่อกินก็แค่กิน
12:11เมื่อนอนก็แค่นอน เมื่อปะสะว
12:14ะ อุจimo ละ ก็แค่ให้รู้
12:16โดยไม่ต้องไปแยกแยะว่านี่ค
12:18ือชีวิตปกติ
12:20หรือนี่คือการปฏิบัติ การตื่
12:22นลู้จึงไม่ใช่สิ่งที่ต้องเพ
12:24ิ่มเข้าไปในชีวิต
12:25แต่คือการทอดความเคยชิน ทอด
12:28ความลงไหล
12:30ทอดแม้ความคิดว่า ฉันกำ
12:32ลังปฏิบัติธรรม
12:33และชีวิตพัจจัมวันนั้นละ
12:35จะกลายเป็นมหาสมุทแห่งปั
12:37ญญา
12:37โดยไม่ต้องพยายามใดๆทั้งสิ
12:39้น
12:40ก็จบลงไปแล้วนะครับ
12:41สําหับวันนี้เราก็ได้เริ่มเ
12:44เลียนลู้คำสอนบ้างส่วนของท
12:46่านไว้หล่างด้วยกันแล้ว
12:48หากท่านดายสนใจ sa zurück จะศึกษา ย
12:50ังลึกซึ้งยิงขึ้น
12:52สามารถคนหาข้อมูล เพิ่มเติ
12:54มได้ถั่วตามสื้อออนไลน์
12:56โดยเฉพาะผู้หาง threatening asked P. t. พิก승by.
12:59ที่ได้ อธิบายหลักธรรม
13:00ของท่านไว้หล่างไว้อย่างละ
13:02เอียด และน่าสนใจ
13:04ก่อนจากกันวันนี้ ข้าประเจ้า
13:06ขออวยพอร์ให้ทุกท่านพบแต่
13:08ความสุดความเจริญ
13:10จงมีใจเปิดกว้าง เหมือนท้อง
13:12ฟ้าไล้ขอบเคต ในการรับฟั
13:14งสิ่งต่างๆ
13:15โดยไม่จำเป็นต้องเชื่อ หรือ
13:17ไม่เชื่อ ตามไขทั้งสิ้น
13:19แต่จงใช้ปัญญาของตนเอง พิจ
13:21ารณาอย่าง haar thong แท้
13:23และข้าประเจ้าขอทิ้งไท้โ
13:24ด้คงโคล์คมที่ลึกซึ้งาก
13:26ธานไว้หล่างไว้เป็นข้อคิ
13:27ด
13:28ดอกไม้เบ่งบาน เพ investments เพราะมันคื
13:30อดอกไม้
13:31นกทรงเสียงร้อง เพราะมันค
13:33ือนก
13:34ส่วนใจที่ไล้ซึ่งความคิ
13:36ดปุงแต่่ง นั่นคือใจที่เป็
13:38นอิสระอย่างแท้จริง
13:40เรียนรู้ที่จะอยู่ เรียนรู้ที่จะ
13:42ตาย สวัสดี
Comments