- 1 year ago
https://www.youtube.com/@tintineasyman1419/videos
Category
🦄
CreativityTranscript
00:01สวัสดีครับเป็นยังไงก็มา
00:02กลับกับมารู้สึกตัวรู้รม
00:04หายใจู่ กับปัจจุบันกัน viv
00:06EST แล้ว สักวันนึง
00:08สิ่งดีๆ และมันจะกลับมาหา
00:10ตัวเราเอง วันนี้ผมขอเชือนชวนท
00:12ุกท่านมาเปิดใจ รับฟัง
00:145 แกนธรรมสร้ำคัญ จากท่าน
00:17พพุทธธาชพิกตุ
00:18คำควรที่เปลี่ยนชีวิทผู้คน
00:20มากมาย
00:20และอาจเปลี่ยนมุงมองของคุณ
00:22ต่อความสุขและความทุกข์ได
00:24้ตลอดไปก็ได้
00:26หากคุณกําลังสวย cito Won หาความ
00:27สงบสุขในใจ
00:28และหาทางออกจากความ Peter Wad McKinney &
00:31a heatedCorps
00:32ลองรับฟังดูพอสิ่งที่ทั
00:35นพพุทธธาชฝากไว้
00:37อาจเป็นคำตอบที่คุณตามหา
00:39และก่อนที่เราจะเริ่มกันนะครับ
00:41เรามารู้จักธานพระพุทธฐาติก
00:43่อนครับ
00:43ว่าท่านเป็นใคร มาจากไหน
00:46ท่านพระพุทธฐาติภิกุ
00:47มีนามเดิมว่าเงิมภานิส
00:50เกิดเมือวันที่ 27 พิศภาคม
00:52ภ.2 2449
00:54ที่ตำบนพุ่มเลียง อำเมลชาย
00:57า
00:57จังว่าสูราทธานี
00:59ในยาวัย ท่านเป็นเด็กที่สน
01:01ใจไฟเลียนรู้ มีจิตใจออนโ
01:04ยน และมักช่วยเหลือ กิจการข
01:07องข้อบกลัว จนได้รับความล
01:09ักไข่จากคุยให้
01:10เมื่ออายุประมาณ 20 ปี หลังจากท
01:13ี่บิดามานดา ได้ถึงแกะกรรม
01:15แล้ว ท่านได้ตัดสินใจ บวดเพ
01:18ื่อทดแทงคุณพ่อแม่ตามประ
01:20เภนี
01:20ท่านบวดเป็นภาพิสุข เมื่อว
01:22ันที่ 29 กระดักกระดาคม พ. 2469 ท
01:27ี่วัดเจรี อำเภอชัยยา จังว
01:30ัดสุราธธานี โดยได้รับชั
01:32ยยาว่า อินทัปปัญโย ซึ่
01:34งแปลว่า ผู้มีปัญญาอันป
01:36ระเซิดดุดพะอิน
01:38หลังจากบวดท่านศึกษาในส
01:40ำนักวัดบรุมท่าชัยยา แล
01:42ะไปศึกษาต่อที่กุงเทพ ที่ว
01:45ัดมหาท่าศ ยุวราษลังสล
01:47ิ ท่านได้มีโอกาสศึกษา พธร
01:50รมวิในพระไตปิดกอย่างจริ
01:52งจัง ซึ่งกอให้เกิดความตน
01:54ัก ถึงแก่นแท้ของพพุทธศ
01:56าสนา และเห็นความสำคัญของก
01:59ารปฏิบัติธรรม ยังเรี
02:07ท่านพระพุทธธรรรกับมาที่ช
02:09ัยยา และได้สร้างสนโมคขึ้
02:11นเมื่อปีศ.2475 เป็นสถานที่เผยแ
02:16ผ่ธรรมะ ที่เน้นความเข้าใ
02:18จ ทำตามความเป็นจริง ไม่ยึดต
02:20ิดรูปแบบในการพึ่งตัวเ
02:23องและความเรียบง่ายตามธรรมช
02:25าติ ตลอดชีวิตของท่านพระพ
02:26ุทธธรรรรม มุมันในการอธ
02:29ิบายและเผยแผ่คำสองของพระพุ
02:31ท�
02:32ให้ประชาชุนทุกระดับ ได้เข้
02:34าใจธรรมะเก่นแท้ เน้นหล
02:36าการละตรวจตน ปล่อยวางการอยู่
02:39กับปัจจุบัน และความว่าง เพ
02:41ื่อความพ้นทุกข์
02:42ท่านยังเน้นความเสมอภาคระ
02:44หว่างศาสนา และความเข้าใจธ
02:47รรมะอย่างเป็นจ่าง ด้วยประรา
02:49ชจากอคติ
02:50ท่านภาพุทธาติพิกขุ มรณ
02:52ภาพเมื่อวันที่ 8 กระดักกระด
02:54าคม พ. 2536 อายุ ได้ 87 ปี ท่านทิ้
03:00งไว้สื่นคำสอน และพุ้นงานจ
03:03ำนวนมาก
03:03ทั้งนังสือ ธรรมะบัญญาย แล
03:06ะส่วนโมคที่ยังคงเป็นสถ
03:08านที่ศึกษาธรรมะ จบจนปฏิ
03:10บันนี้
03:11และนี้ก็คือ 5 แข่นธรรมสำ
03:13คัญจากท่านพพุทธธาติพิก
03:15ขุ เรามาเริ่มกันเลยนะครับ
03:181. หลักสูญยตา หรือจิตว่
03:21าง ท่านพพุทธธาติเน้นย้ำ
03:23เรื่อง สูญยตา หรือความว่างว
03:26่า
03:26เป็นหัวใจของพพุทธศาสนา
03:29ความว่าง ในที่นี้ไม่ได้หมายถึ
03:32งกันไม่มีอะไรเลย
03:34แต่หมายถึงการไม่ยึดมั่น ถือ
03:36มั่นในตัวตน หรือสิ่งของ
03:38ใดๆ ทุกสิ่งร้วงเกิดจากป
03:40ัจจัย
03:41ไม่มีอะไรเป็นของเราอย่างแท้จริ
03:44ง หากเข้าใจความว่าง จะไม่ยึด
03:46ติด ไม่ทุกข์มีอิสรภาพท
03:49างจิตใจ
03:49ท่านพระพุทธชาติที่ให้เห็น
03:52ว่าคำว่าว่าง หรือสูญยต
03:54า มีใช่ความว่างเปล่าที่ไม่ม
03:57ีอะไรอยู่เลย
03:58มีใช่ว่างล้าง จากสิ่งทั้งห
04:00ลายทั้งป่วง จนไม่เหลือสิ่
04:02งใด
04:02แต่เป็นความว่างจากความยึดม
04:05ั่นถือมั่น ว่างจากความสำคั
04:07ญผิด
04:08ว่างจากความรู้สึกว่าสิ่ง
04:10นั้นสิ่งนี้เป็นของเรา หรือเป
04:12็นของเขาและของเรา
04:14ท่านอธิบายว่าทุกสิ่งทุ
04:16กอย่างในโลกนี้ร้วงเกิดขึ
04:19้นจากปัจจัย
04:20เมื่อเหตุปัจจัยปรุงแต่งส
04:22ิ่งนั้นก็เกิดขึ้น
04:23เมื่อเหตุปัจจัยแปลเปลี่ยน
04:25สิ่งนั้นก็แปลเปลี่ยนไปหร
04:27ือดับไป
04:28ไม่มีสิ่งได้ดำลงอยู่ด้วยต
04:30ัวของมันเองโดยแท้จริง
04:32เมื่อพิจารณาโดยแยบคายแล้ว
04:35จะเห็นว่าว่างในสิ่งทั้งป
04:37วง
04:38ว่างจากความเป็นตัวเป็นตน
04:40ว่างจากเป็นของเรา
04:42เพราะในความจริงแล้ว
04:44ไม่มีอะไรที่เป็นของเรา
04:46หรือเป็นตัวตนที่แท้จริ
04:48ง
04:48สิ่งทั้งหลายเพียงแต่เกิดข
04:50ึ้น
04:50ตามเหตุตามปัจจัยเท่านั้น
04:52เมื่อจิตใจเข้าใจ
04:54และเห็นความว่างในสิ่งทั้ง
04:56หลาย
04:56จิตนั้นก็จะว่างตามไปด้วย
04:58คือว่างจากความลงยึดถือ ว
05:01่างจากความรู้สึกเป็นตัวกูห
05:03งกู
05:04ว่างจากความยาก ความยึดติด จ
05:06ิตที่ว่างนี่เอง
05:07เป็นจิตที่บริสุด จิตที่เป
05:10็นอิสระ จิตที่ไม่ถูกบิบบ
05:12ังคับต้วยตันหาและอุปธาน
05:14ความว่างนี้มิชัยเป็นความว
05:16่างที่เหือดแท้ง หรือว่างเป
05:18ล่าอย่างซึมเศ้า
05:19แต่เป็นความว่างที่สดชื่นเบา
05:22สบาย ปลอดโปรง เพราะไม่มีผ
05:24ละหนักจาการยึดถือ
05:26ท่านพระพุทธธาติจึงเน้น
05:28ย้ำว่า การปฏิบัติเพื่อเข้
05:30าถึงความว่างหรือสูญญาต
05:32านี้ เป็นหนทางไปสู่ความหลุด
05:34พล
05:35ความว่างเป็นสภาพธรรมชาต
05:37ิที่ประกดอยู่ในทุกสิ่ง เพี
05:39ยงแต่ว่าเรามักมองไม่เห็น
05:41เพราะถูกความยึดมั่นถือม
05:44ั่นบทบัง การจะเหลือสติประท
05:46าน การพิจารณาธรรม การเห็นคว
05:49ามจริงของไตลักษ์
05:50คืออานิจังทุกขังอนัตตา
05:52รวนเป็นวิธีที่จะทำให้ความว
05:55่างนี้ชัดเจ็นขึ้น
05:56จนสามารถว่างความยึดมั่นถ
05:59ือมั่นลงได้ ท่านพระพุทธธา
06:01ติยังกาวว่า
06:02การดำลงอยู่กับความว่างในช
06:04ีวิตประจําวันนั้น
06:06คือการอยู่โดยไม่ลุงยึดธือ
06:08ในสandyใด
06:09เมื่อใจไม่ยึดสirectสิ่งที่มาก
06:11ะทบก็ไม่ก่อให้เกิดความทุ
06:13กร
06:13แม้จะต้องพกก็ความเปลี่ยนแ
06:15ปลง
06:16ความพัดพลาว
06:17หรือความไม่สมหวัง
06:19ไม่ทุก์เพราะยึด
06:20เมื่อไม่ทุกร
06:21ใจก็เป็นอิสระ
06:22เป็นสุข
06:23และเบิกบาลในธรรมชาติของ
06:25ความว่างนั่นเอง
06:27อย่างที่ท่านได้ก่าวไว้ว่า
06:29ความว่างคือความบริสุด
06:31ความว่างคือความอิสระ
06:34ความว่างคือความสงบเจ็น
06:382. การละอัตตา ตัวกูของกู
06:42ท่านพพุทธธาติพิขุอธิบ
06:45ายว่า
06:45ตัวกูของกูคือลากเง่าของคว
06:48ามทุกทั้งปวงในชีวิต
06:51ความรู้สึกว่ามีตัวตนที่แ
06:53ท้จริง หรือความยึดมั่นถ
06:55ือมั่นในสิ่งต่างๆ ว่าเป็
06:57นของตน เช่นซับติ้น คนลักษ
06:59ฐานะทางสังคม
07:01หรือแม้แต่ความคิด และความ
07:03รู้สึกของตนเอง ร้วนเป็นอุ
07:06ปธานที่เกิดขึ้นในจิตใจ
07:08โดยอาศัยความเคยชินที่สั่
07:11งสมมาตั้งแต่เด็ก เมื่อมีสิ่
07:13งใดมากระทบใจ
07:14ก็จะเกิดความคิดว่าตัวเราต
07:17้องการสิ่งนั้น ต้องปกป้อง僧
07:19OG สิ่งนี้
07:20หรือไม่ต้องการให้สิ่งใดมา
07:22ทำล้ายตัวเราและของของเรา
07:25ความคิดลางนี้เกิดขึ้นยัง
07:27ลวดเร็ว
07:28และบ่อยครั้ง จนกลายเป็นนิสัย
07:30โดยไม่รู้ตัว
07:31ในทางพพุทธศาสนา ท่ Wong ช Executive อ
07:35ัตตาเหรอตัวตน
07:37ที่เราคิดว่ามีอยู่นั้น แท้ที่
07:39จริงแล้วไม่มีอยู่จริงเลย
07:41สิ่งทั้งหลายทั้งปวง รวนเป
07:44็นเพียงทาดธรรม
07:45ที่เกิดขึ้นจากปัจจัยปรุ
07:47งแต่งกันขึ้นมา
07:49ไม่มีอะไรที่เป็นของใคร หรือเป็
07:51นตัวใครอย่างแท้จริง
07:53ร่างกายและจิตใจของมนุษย์
07:55ก็เป็นเพียงการรวมตัวกัน
07:57ของส่วนประกอบต่างๆ ที่เปลี่
07:59ยนแปลงไปอยู่ตลอดเวลา
08:01เมื่อใดที่จิตใจยังไม่รู้ต
08:04ามความเป็นจริง
08:04ก็จะปุงแต่งความคิดว่ามีต
08:07ัวมีตนขึ้นมา
08:08และเมื่อมีตัวมีตนก็จะเกิด
08:11ความอยาก
08:11มีความยึดมั่นถือมั่นในส
08:14ิ่งต่างๆ ว่าเป็นของตน
08:16ความรู้สึกว่าเป็นตัวตนแล
08:19ะของตน
08:19จึงเป็นผ่าระอันหนักของจิ
08:21ตใจ ทำให้เกิดความทุกข์ ด่าน
08:24ประพุทธธาสอนว่า การละอัต
08:26ตา หรือปล่อยวางจวกกูของกู
08:29คือการฝึกษติให้รู้เท่าทัน
08:32ทุกครั้งที่ความคิดแบบนี้เก
08:34ิดขึ้น เมื่อมีอารมณ์มากระท
08:36บ หู ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ
08:40ให้สังเกตว่าจิตปูงแต่ง เป
08:42็นตัวกูของกูขึ้นมาหรือไม
08:44่ ถ้าเกิดขึ้นให้ลู้ เท่าทั
08:46น และไม่ตามใจมัน ไม่ปล่อยให้
08:49Right เกิดขึ้นทุกครั้ง ให้มีอาร
08:51มณ์มากระทบ ฝึกส pave60 ใหม่ที่ไม
08:54่ยึดมั่นถือมั่น ในตัวตน
08:56ของตน
08:57เมื่อฝึกจนชำนานจิตจะว่างจ
08:59ากตัวกูของกูไม่ตกเป็นท่าข
09:02องกิเลธอีกต่อไป
09:04ท่านเน้นว่าการละอัตตาไม
09:06่ใช่เรื่องไก่ตัวหรือทำได้เฉ
09:08พาะนักบวด
09:09แต่ทุกคนสามารถฝึกฝนได้ใน
09:12ชีวิตประจำวันของพวกเรา
09:14เมื่อใดที่จิตว่างจากตัวกูข
09:16องกู
09:17เมื่อนั้นจะเข้าถึงความสงบจน
09:19และความสุขที่แท้จริง
09:21เพราะไม่มีสิ่งใดมาทำให้จิ
09:23ตใจหนัก หรือเป็นทุกข์อี
09:25กต่อไป
09:26อย่างที่ท่านกาวไว้ว่า ตัวก
09:28ูของกูนี่ละ เป็นหลากเงาของค
09:31วามทุกข์ทั้งปวง
09:33ถ้าไม่มีตัวกูของกูเสียอย่
09:35างเดียว ทุกข์ก็ไม่มี
09:413.การปฏิบัติทำเพื่อความพ้น
09:43ทุกข์ ด้วยสินสมาทิและปัญ
09:46ญา
09:473.การปฏิบัติทำเพื่อความพ้น
09:51ทุกข์นั้น ไม่อย่าเพียงการป
09:53ระกอบพิธีกามทางสาสนา
09:55การสวดมน หรือการทำบุญตามป
09:57ระเภนี แต่เป็นการฝึกฝน อบลม
10:00ตนเองอย่างแท้จริง
10:02โดยยึดหลักสินสมาทิ ปัญ
10:04ญา หรือไตสิขา เป็นแนวทาง
10:07สำคัญในการดำเนินชีวิต
10:09และฝึกจิตฝึกใจ
10:11สินคือการควบคุมตนเอง ทั้ง
10:14กาย ว่าจา และใจ เพื่อไม่ให้เกิ
10:17ดความเดิดร้อนต่อตนเองและผ
10:19ู้อื่น
10:20เป็นการลักษาความประพิศให้
10:22ถูกต้อง ไม่ล่วงละเมื่อสิล
10:24ธรรม ไม่เบียดเบียนผู้ใด
10:26สินเป็นพื้นฐานที่ทำให้จิต
10:28ใจสงบ ไม่ฟุงส่าน เป็นจุดเร
10:30ิ่มต้นของการฝึกสมาทิ
10:32สมาธิคือการฝึกจิตใจให้มั่
10:35นคง แนวแน่ สงบ ไม่ว็กแว็
10:38กไปตามอารมณ์ หรือสิ่งแล้ว
10:40ต่าง ๆ ภายนอก
10:41ท่านพระพุทธธาติก่าวว่า
10:43สมาธิที่แท้จริงนั้นเป็นจ
10:45ิตที่สงบ พร้อมที่จะทำงาน มี
10:47ความบริสุดและเป็นกลาง
10:49สมาธิเป็นเครื่องมือให้จิตใ
10:52จมีพลัง สามารถเห็นสิ่งต
10:54่าง ๆ ได้ยังชัดเจน ไม่ถูกครบ
10:56งำ ด้วยอารมณ์ หรือความคิด
10:58ที่ฟุงส่าน
10:59ปัญญาคือการฝึกฟนอบลมตน
11:02เอง ให้เกิดความรู้ ความเข้าใจ
11:05ในความจริง ของชีวิตและโล
11:07กตามที่มันเป็นจริง
11:08ไม่ใช่ตามที่ใจปรุงแต่งหรื
11:11อโลกสมมุติขึ้นมา ปัญญา
11:12ในทางของพพุทธศาสนาเป็นป
11:15ัญญาที่ถอนตนออกจากความยึด
11:17มั่นถือมั่นในสิ่งทั้งปว
11:19ง
11:19เห็นความไม่เที่ยงความเป็นทุ
11:21กข์ และความไม่มีตัวตนของส
11:24ับประสิ่ง
11:25เมื่อมีปัญญาแล้วจะเกิดความ
11:27รู้สึกเบื่อหน่ายในสิ่งที่เค
11:29ยยึดถือ
11:30เกิดความสลดสังเวทและละหว
11:32างได้อย่างแท้จริง
11:33ท่านพระพุทธธาติอธิบายว่
11:35าสินสมาธิปัญญาเป็นขบนก
11:38ารที่ส่งเสริมเกือกูลกัน
11:41สินทำให้จิตสงบสมาธิทำให้จ
11:43ิตมั่นคงปัญญาทำให้เห็นคว
11:46ามจริง
11:47เมื่อปฏิบัติคบทร้วนจะสา
11:49มารถหลุดพนจากความทุกท้อง
11:51ป่วงได้อย่างแทร fifty ท่านยấm ว
11:54่าความบริสุดและความหลุด
11:56พนที่แทร即 명噂
11:57เธอขึ้นด้วยปัญญา เพราะปั
11:59ญญาจะทำลายความยึดมั่นถือม
12:02ั่นในสิ่งทั้งป่วงเป็นการ
12:04ตัดเชื้อที่ผ故私 sígar ไว้
12:16อย่างที่ท่านได้กลาวไว้ว่า
12:18สิ้นสมาธิปัญญาคือทางสาย
12:21ตรง สิ้นเป็นลากสมาธิเป็นล
12:24ำต้นปัญญาเป็นผล เมื่อปฏิ
12:27บัติคบทวน จิตก็พ้นทุก
12:29อยู่กับปัจจุบัน ปล่อยวางไม
12:35่ยืดติด
12:36ท่านประพุทธธาพิ khu สอนว่า
12:38การอยู่กับปัจจุบัน คือการ
12:41ไม่ให้อดีต และอนาคตมาลบกวน
12:44จิตใจ ไม่อลัยอวญถึงสิ่
12:47งที่ล่วงไปแล้ว ไม่พระวงถึง
12:49สิ่งที่ยังมาไม่ถึง แต่ให้ก
12:52ำหนดอยู่ที่ปัจจุบัน ให้ดีท
12:54ี่สุด
12:54ท่านกล่าวว่าถ้าเราเอาอดี
12:56ตมาคิดถึงอยู่ตลอดเวลาก็จะม
13:00ีเรื่องในอดีตมาลบกวนจิตใ
13:02จ
13:02หาความสงบสุขไม่ได้เช่นเดี
13:05ยวกับการคาดวังในอนาคตอย่
13:07างมากก็จะทำให้จิตใจถูกทรมา
13:10น
13:11ด้วยความหวังและความผิดวั
13:13งที่ยังไม่ได้ตามที่หวัง
13:16ท่านจึงเน้นว่าชีวิตที่
13:18อยู่กับปัจจุบันไม่มีอาด
13:20ีต 위 cuts ยัง compartir ไม่มีอนาคตมารบก
13:22วitetรักรใจ ทำให้เกิดความสุข
13:25เงินเวลา
13:26ท่านยังอธิบายอีกว่าการอย
13:28ู่กับปัจจุบันที่ดีที่สุ
13:30ดคือให้จิตอยู่ในสมาธิ มีส
13:33ติรู้เท่าทันyen building
13:34ที่กำลังเกิดขึ้นเฉพาะหน้
13:37า
13:37ไม่ฟุ้งส้าน
13:38ไม่ไปกับอดีท秒iciones
13:40จิตที่หากอยู่ในสมาทิ
13:42เรียกว่าอยู่กับปฏุบัน
13:44ซึ่งไม่มีอดีท
13:45ไม่มีอนาคต
13:46เมื่อจิตอยู่กับปลั Nigerุบัน
13:48ยังแ km จริง
13:49จะไม่เกิดความรู้สึกเป็นตัว
13:51ตุน
13:52ไม่เกิดความยึดมั่น
13:53ถือมั่นในสิ่งใด ๆ
13:55เป็นการตัดขาจจากอุปธานและ
13:57กิเลธทั้งปวง
13:58ท่านพระพุทธธาติกาวว่า
14:00อดีตเป็นเพียงบันทึกความ
14:02ส่งจำ
14:03จะเอามาใช้เมื่อไรก็ได้
14:05อนาคตเป็นเพียงแพงการของสิ
14:07่งที่เราล่างไว้
14:08ไม่ควรหวังจนเกิดกิเลธตั
14:11นหา
14:11เพราะความหวังที่มากเกินไปจะ
14:14ก่ายเป็นความทุกข์
14:15ท่านจึงแนะนำให้ทุกคนลองใช้
14:18ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
14:20ไม่มีอดีตไม่มีอนาคตมาลบก
14:22วนใจ
14:23แม้เพียงวันหนึ่งคืนหนึ่
14:25ง
14:26เพื่อให้เกิดชีวิตใหม่ที่สุ
14:28ดใส่และสงบเจน
14:30ท่านเน้นย้ำว่าเมื่อได้ยึ
14:32ดถือเมื่อนั้นเป็นทุกข์
14:34เมื่อได้ไม่ยึดถือเมื่อนั้นมั
14:36นไม่เป็นทุกข์
14:37การอยู่กับปัจจุบัน จึงเป็
14:39นการปล่อยวาง ไม่ยืดติดในส
14:41ิ่งใดๆ
14:42ทั้งอดีตและอนาคต ทำหน้าที่ข
14:45องตน ให้ดีที่สุดในปัจจุบ
14:47ันก็เพียงพอแล้ว
14:48ชีวิตที่อยู่กับปัจจุบัน
14:50อย่างแท้จริง จะนำไปสู่ความส
14:53งบสุขและอิสลภาพทางจิตใ
14:55จอย่างแท้จริง
14:56อย่างที่ท่านตаствอยไว้ว่าออด
14:58ีตเป็นเพียงความตรงจำ อา 나오�
15:01INSก็เป็นเพียงความคิด
15:03ปัจจุบันเท่านั้นที่เป็นคว
15:05ามจริง อยู่กับปัจจุบันเธอ
15:07จะไม่ทุกads
15:115. การเป็นมนุษย์ที่ดีในสั
15:13งคมหลักการห้าดี
15:15ท่านพะพูดตะทาพพิกขุเสน
15:17ukaหลักการห้าดี เพื่อเป็นแน
15:19วทาง
15:20ในการพัฒนาตนเองและสังคม
15:22ให้สมบวล
15:23โดยเน้นว่าทุกคนควรปฏิ
15:25บัติตนให้ดี
15:27ในแต่ละบทบาทของชีวิต
15:29เริ่มจากการเป็นบุษย์ที่ดี
15:31ของพ่อแม่
15:32ต้องมีความกระตัญยูกตะเวธ
15:34ี
15:34เชื่อฟังดูแลไม่ให้พ่อแม่ต
15:37้องทุกใจ
15:38ไม่ทำสิ่งที่เสือมเสียชื่อเส
15:40ียงวงตกูล
15:41และตอกแทนพระคุณท่าน
15:42ด้วยความ attempts ได้รับคั่งสรรนำ
15:52ความรู้ ระคุณธรรมที่ได้รับ
15:55ไปประยุаниз Shane ในชีวิตประจำวั
15:57น
15:57ไม่ลบรู หรือทำให้อาจารย์เส
16:00ียใจ
16:01ในบดบาทของการเป็นเพื่อนที่ด
16:03ี ท่าณปพุตธธาอติเน้นให
16:05้มีน้ํ容ใจช่วยเหลือเกือกล
16:07ูล
16:08ไม่เอาเปรียบไม่ชักนำกันไป
16:10ในทางที่ผิด
16:11และรักษาความสัมพันธ์ด้
16:13วยความจริงใจและเมตตา
16:14การเป็นผลเมืองที่ดีของประเทศ
16:17ชาติ
16:17ต้องมีความรับพิชอบต่อส
16:19ังคม
16:20ขลบกฎหมายและละเบียบของบ้าน
16:23เมือง
16:23ไม่ทำสิ่งที่เป็นภัยต่อสั
16:25งคม
16:26มีจิตสำนึกในการเสียสละ
16:28เพื่อส่วนรวม
16:29และร่วมมือร่วมใจในการพ
16:32ัฒนาประเทศชาติ
16:33สุดท้ายการเป็นสาวกที่ดีของ
16:36พระพุทธเจ้า
16:37คือการตั้งใจศึกษาและปฏิบ
16:39ัติตามคำสร
16:41ของพระพุทธองค์อย่างจริงจั
16:43ง
16:43มีสัทธาในภาลัตนไตย
16:45ดำลงตนอยู่ในสินละธรรม
16:48และนำหลักธรรม
16:49ไปใช้ในการดำเนินชีวิต
16:51จนเกิดประโยชน์ต่อตนเอง
16:52และผู้อื่น
16:54ท่านพระพุทธธาติเน้นว่า
16:55หลักฮาดีนี้เป็นแนวทาง
16:58ที่ทำให้แต่ละคน
16:59พัฒนาตนเองให้สมบูรณ์
17:01และเป็นประโยชน์ต่อสังคม
17:03โดยรวม
17:04หากทุกคนในสังคม
17:06ปฏิบัติตามหลักนี้ได้
17:08สังคมก็จะสงบสุก
17:09และจะเรินรุ่งเรืองงอกงาม
17:12ดังคำก่าวที่ท่านก่าวไว
17:13้ว่า เป็นบุตรที่ดีของพ่อ
17:16แม่ เป็นสิทธิ์ที่ดีของคู่
17:18บ่าอาจารย์ เป็นเพื่อนที่ดีข
17:20องเพื่อน เป็นพลเมืองที่ดีของประ
17:22เทศชาติ เป็นสาวกที่ดีของพระ
17:25พุทธเจ้า ถ้าทำได้กลบชีวิ
17:27ตนี้ก็สมมูลเอ่ย
17:32ก็จบลงไปแล้วนะครับ สำหรับ
17:34ธรรมะของท่านพระพุทธธาติ
17:36เพื่อนเพื่อนครับธรรมะของท่านพ
17:37ระพุทธธาติ ไม่ได้ซ่อนให้เราน
17:39ีโลก แต่ซ่อนให้เรารู้จักอยู่ใ
17:41นโลก โดยไม่ทุก รู้จักความ
17:44ว่าง โดยไม่หลง รู้จักตนโด
17:46ยไม่ยึดตน รู้จักอธิบัติ
17:48ธรรม อย่างแท้จริง รู้จักอย
17:51ู่กับปัจจุบัน และรู้จักบ
17:53ทบา
18:01สำคัญผิดทั้งป่วง ธรรมะ
18:03ยึงไม่ใช่สิ่งที่สับซ้อน ห
18:05ากเราเข้าใจ และนำไปใช้ให้ตรงจ
18:08ุด
18:08ผมก็วังว่า ธรรมะของท่านพ
18:10ระพุทธธาติพิขุในคลิปน
18:12ี้ จะเป็นแสงสว่างให้ใจของทุ
18:14กคน
18:14ได้เห็นห้นทาง ของตนเองอย่างช
18:17ัดเจน ขอให้ถ่อยคำเรานี้ ไม่เป็
18:19นเพียงแค่เสียงรอยผ่านหู
18:21เป็นแình交ุทธ choosing but it's a dream that
18:23ค่อยๆพาเราเดินด้วยเข้าไป ส違 t
18:25t quarter และความหรืดพ้นที่ร่拾 เข
18:29า
18:29เพราะธรรมะไม่ได้อยู่ไกลที่
18:31ไหนเลย อยู่ในชีวิตประจำวันข
18:34องเหล่านี้เอง
18:35สุดท้ายนี้ค่อยให้ท่านทางหล
18:37ายจ Exactly.
18:37มีในชีวิตที่ดีที่สุดใน
18:41โลกนี้ในจักกระวานนี้ และจง
18:43หรับรู้ไว้เถิดว่า辦法
18:45สมะไม่ใช่ของสูงที่อยู่ไกล แต
18:48่คือการละตัวตน ปล่อยวาง และ
18:50มีใจที่ว่างเบา เมื่อได้ไม่ยึ
18:53ดถือ
18:53เมื่อนั้นใจเราเขาเป็นอิสระ นี่ค
18:56ือคำกาวของท่านพระพุทธธา
18:58ษ์
18:59เรียนรู้ที่จะอยู่ เรียนรู้ที่จะ
19:01ตาย สวัสดี
Comments