Skip to playerSkip to main content
  • 11 hours ago
Amor y Esperanza (Ask ve Umut) - Episode 215

Category

📺
TV
Transcript
00:00:30Uyan aşkla bak gözlerime iki yaralı yürek bir olduk isteyerek unutma unutma sen kalbimin emrisin san güne dek benimsin ilk
00:00:51defa böyle söyledim anla.
00:00:55Aşk varsa umut vardır korkma ser canını canıma bırakma sen sıcak yuva olsun ve bu an sonsuz olsun aşkla.
00:01:23Aşk varsa umut vardır korkma ser canını canıma bırakma.
00:01:35Sen sıcak yuva olsun ve bu an sonsuz olsun aşkla.
00:01:48Aşkla.
00:01:51Amor y esperanza.
00:02:01¿Ahora dónde se metió?
00:02:04¿Qué es lo que estás diciendo?
00:02:06Bulante es el padre de Zeynep.
00:02:07Dije que es cierto.
00:02:08Dame el dinero.
00:02:12Zeynep.
00:02:12Ya viene, dame el dinero.
00:02:15Te lo daré, pégame.
00:02:19Ya viene para acá.
00:02:20Te lo daré, pégame.
00:02:24Ahora empújame, hazlo.
00:02:30Detente, no corras.
00:02:33¡Detente, no corras!
00:02:41¡Dalece que te detentas!
00:02:44¡Voy a encontrarte a donde vayas!
00:02:47¡No!
00:02:49¡Barrante!
00:03:08El idiota me golpeó y ahora se escapó.
00:03:11¿Qué estás haciendo aquí?
00:03:22Bien, a ver, no solo eras quitamarito, sino también quitamadres.
00:03:26Debes enseñarme.
00:03:27Vamos, dime cómo lo haces.
00:03:29Si realmente quieres una respuesta, te la daré, Emilys.
00:03:32Yo acepto a las personas como son.
00:03:35Las respeto siempre.
00:03:37Les doy espacio.
00:03:39No me aprovecho de las debilidades o defectos de nadie.
00:03:43No tengo malos pensamientos sobre otros.
00:03:46Y además, jamás los traiciono.
00:03:50Intento siempre ser leal.
00:03:54¡Bravo!
00:03:55¡Qué gran persona eres!
00:03:57¡Bravo!
00:03:58Tú preguntaste.
00:04:02Haz lo que quieras con otras personas.
00:04:05Pero de mi marido, aléjate.
00:04:32No me mires así.
00:04:33No me mires a los ojos.
00:04:35No puedo volver a creerte.
00:04:41No me mires.
00:04:44Jamás te dije mentiras, Kosei.
00:04:47Solamente te amé.
00:04:50Te amé demasiado.
00:04:59Te extrañé tanto.
00:05:02Tanto.
00:05:03Te he echado mucho de menos.
00:05:05Mucho.
00:05:15No te acerques.
00:05:16No lo hagas.
00:05:23Si te acercas, no podré resistirme.
00:05:31No vengas.
00:05:33No me mires a los ojos.
00:05:41No podré resistirme.
00:05:45No podré resistirme.
00:05:55No te acerques.
00:05:57No me mires así.
00:06:03Si te miro, no podré resistirme.
00:06:26Kosei, secuestré a Sila.
00:06:29Le di medicamentos.
00:06:32La convencí de que tú siempre fuiste nuestro enemigo.
00:06:40Cuando te vio, no tenía memoria.
00:06:43Pero incluso así, siempre pensaba en ti.
00:06:48Sila te ama mucho.
00:06:50A mí nunca me quiso.
00:06:53Sila no hizo nada malo.
00:06:55Y todo porque ya, Vidan.
00:07:02Se detuvo.
00:07:03Dijo ya, Vidan.
00:07:04¿Pero qué dijo después?
00:07:05Arréglalo.
00:07:06Vamos, haz algo.
00:07:07Vamos, Gildy.
00:07:08Hazlo, vamos.
00:07:09Hazlo, por favor.
00:07:09Sí, sí.
00:07:10Ya estoy revisando.
00:07:15Dime por qué no funciona.
00:07:17Gildy, no pasa de aquí.
00:07:21Pero, ¿no lo habías visto?
00:07:23Dime qué iba a decir.
00:07:24Lo que pasa es que también lo vi hasta aquí.
00:07:26El video llega hasta este punto.
00:07:27La señora Vidan se llevó la memoria.
00:07:30Seguro que Alper iba a confesar algo relacionado con ella.
00:07:34Por eso, Vidan está detrás de todo esto.
00:07:36Ella misma lo dijo, ¿te acuerdas?
00:07:38Nos dijo que no lo viéramos.
00:07:40Pero, ¿y qué tiene que ver la señora Vidan?
00:07:43No lo sé.
00:07:45Pero tengo que asegurarme de que Kusei vea el video.
00:07:48Kusei lo resolverá, lo sé.
00:07:50Sé que le entenderá todo lo que está haciendo esta mujer.
00:07:53Kusei resolverá todo esto.
00:07:55Muy bien.
00:07:56Claro.
00:08:02Te pregunté qué haces aquí.
00:08:04Espera.
00:08:05Estamos intentando organizarnos.
00:08:09Mírame.
00:08:14¿Quiénes son?
00:08:15Amigos del vecindario.
00:08:19Me ayudaron.
00:08:20¿Con qué cosa?
00:08:22Sentí que podría pasarle algo a Gonul.
00:08:24Así que los llamé por si acaso.
00:08:26Les pedí que vinieran aquí a ver si alguno reconocía al tipo.
00:08:30Y cuando lo vieron, me informaron.
00:08:32¿Cómo dejaste que huyera?
00:08:34¿No lo viste?
00:08:35Me cayó a golpes.
00:08:37Me empujó con fuerza.
00:08:38Y me caí.
00:08:40El imbécil se escapó.
00:08:41También podías detenerlo.
00:08:43¿Dijo algo importante?
00:08:45¿Cómo qué?
00:08:46¿Acaso tenía algo que decir?
00:08:48Estábamos hablando.
00:08:49Solo eso.
00:08:50Bueno, qué importa.
00:08:51Da igual.
00:08:52Bien, ocúpate de tus asuntos.
00:08:54Iré a ver cómo está Gonul.
00:08:56Yo me encargaré.
00:08:57No te molestes.
00:08:59Olvídalo.
00:09:01Yo pienso, planeo y hago todo.
00:09:03¿Y tú te quedas con el mérito?
00:09:04No me importa el mérito.
00:09:06Escúchame.
00:09:07Si no hubiera advertido a mis amigos,
00:09:08¿quién sabe que le habría hecho ese idiota Gonul?
00:09:10Ya no te preocupes.
00:09:12No dejaré que le pase nada a Gonul, ¿entiendes?
00:09:14Gracias a mí.
00:09:15Estás a salvo gracias a mí.
00:09:18Ahora iré a ver cómo se encuentra
00:09:19y no podrás interferir.
00:09:46Denle su dinero a ese idiota y que se vaya.
00:09:48No quiero volver a verlo aquí.
00:09:52Sí, tengo lo que quería.
00:09:53Ya déjenlo ir.
00:09:56Pero si vuelve a aparecer, asegúrense de que sepa lo que va a pasar.
00:10:15¿Cómo se te ocurrió eso?
00:10:17No lo sé, pero es el mejor regalo en mucho tiempo.
00:10:20Si mi padre viviera, seguro que tendríamos una foto así.
00:10:25Señora Feraye, ¿sabe?
00:10:27Creo que si soy muy sincera, antes sentía celos.
00:10:31Creo que mi Liz tiene razón.
00:10:33Más bien, digamos que la envidiaba.
00:10:41¿En serio?
00:10:43¿Por qué se casó con Ege?
00:10:46No.
00:10:48Un día vi al señor Bulanta abrazarla
00:10:50y decirle querida hija con cariño.
00:10:53Ese día tuve una sensación extraña.
00:10:56Desde que mi padre estuviera vivo
00:10:58para poder abrazarlo de esa forma tan linda.
00:11:00No fue algo malo, pero sentí envidia.
00:11:03No va más allá de eso.
00:11:06Solo imaginé a mi padre diciendo a mi querida hija.
00:11:12Oye, Zeynep.
00:11:15Si pudiera, haría cualquier cosa
00:11:18para evitar que estuvieras triste.
00:11:21Pero por desgracia así es la vida.
00:11:24A veces nos va mal.
00:11:27A veces nos equivocamos.
00:11:30A veces hay que ser pacientes.
00:11:33Señora Feraye,
00:11:34no entiendo por qué usted es tan buena conmigo.
00:11:37Es decir, ¿por qué me deja quedarme en su casa?
00:11:41Sabiendo todo el odio que mi Liz me tiene,
00:11:43usted me abrió las puertas de esta casa.
00:11:46Incluso se arriesgó a ganarse toda la rabia de mi Liz.
00:11:49Y todo para que yo me quedara.
00:11:52¿Por qué?
00:11:53Porque ustedes son hermanas.
00:11:56Bulante es el padre de ambas.
00:12:09¿Señora Feraye?
00:12:14¿Disoció?
00:12:26¿Disoció?
00:12:27No como persona.
00:12:31No como persona.
00:12:31Ya sea si se trata de mi hijo, de cualquier persona.
00:12:34Si veo un error, no puedo evitar señalarlo.
00:12:37Lo sé.
00:12:41Y como madre, siempre quise que mis hijos fueran conscientes de dos cosas demasiado importantes.
00:12:49La conciencia y la justicia.
00:12:52No me cabe duda.
00:12:54Quería que resolvieran sus problemas sin hacer daño.
00:12:58Que lo hicieran con conciencia.
00:13:01La bondad es importante y tú tienes una fuente de bondad.
00:13:05Espero que algún día, mi Liz pueda aprender algo de ti.
00:13:13Espero que vea que tú eres mucho más de lo que su mente le dice.
00:13:20Ese...
00:13:21Ese es mi mayor deseo en este momento.
00:13:28Bueno...
00:13:30Tengo que ir a revisar algunos archivos.
00:13:33Señora Feraye.
00:13:35Señora Feraye.
00:13:38Usted es una buena madre.
00:13:44No lo soy.
00:13:47Soy culpable de no darle suficiente amor a mi Liz.
00:13:54Por mi carrera descuidé a mi hija.
00:13:57Eso es imperdonable.
00:14:00Créeme, Zeynep.
00:14:02Nadie puede llenar el vacío causado por la ausencia de una madre.
00:14:10No...
00:14:10No importa lo que digan.
00:14:12Yo sé que es una buena madre.
00:14:14No.
00:14:19No importa.
00:14:37No importa lo que digas que sí.
00:14:40Probatorio de la dearierno.
00:14:40endez al g legends.
00:14:40No importa lo que digas madre.
00:14:43Te he echado de menos, Zila.
00:14:46Te amo con locura.
00:14:49Te amo mucho, Kosei.
00:14:51Eres el único al que he amado.
00:14:54Nunca he amado a nadie como a ti.
00:15:01Mira nada más.
00:15:05Ya deja de reírte, por favor.
00:15:15Mira nada más.
00:15:55¡Kosei! ¡Kosei, para! ¡Kosei! ¡Kosei, para! ¡Kosei! ¡Kosei!
00:16:01Tú lo hiciste, ¿verdad, imbécil?
00:16:04No, no, no. No te acerques. Él no tiene la culpa.
00:16:11¡Kosei!
00:16:13Quisiera olvidar todo.
00:16:16Quisiera abrazarte fuerte.
00:16:21Quisiera que nunca hubieras mentido.
00:16:24Quisiera que no te hubieras ido con otro.
00:16:26Quisiera balanzarme sobre ti.
00:16:28Quisiera que nunca hubieras creído esas mentiras.
00:16:33Quisiera decirte que nunca te mentí.
00:16:36Quisiera que me creyeras.
00:16:41Te he echado de menos, Sila.
00:16:45Mucho.
00:16:47Te he echado de menos, Kosei. Mucho.
00:17:04Pero miren, el deseo se hizo realidad.
00:17:07Sila se reencontró con su amor.
00:17:11Se hizo realidad.
00:17:12Sila.
00:17:38Llegaste a tiempo. Gracias, hija.
00:17:41¿Quién era ese hombre, señora Gonul?
00:17:44¿Qué quería de usted?
00:17:45La gente de la cárcel me está acosando.
00:17:48Me traen problemas.
00:17:50Él es uno de ellos.
00:17:52¿Pero qué tiene que ver con el padre de Zeynep?
00:17:56¿De dónde sacaste eso?
00:17:58¿Acaso ese hombre te dijo algo?
00:18:03No, no dijo nada.
00:18:05Solo murmuró algo sobre el padre de Zeynep,
00:18:07pero fue más un comentario de pasada.
00:18:09Esos imbéciles hacen cualquier cosa
00:18:11para crear problemas, hija.
00:18:13No se preocupe.
00:18:14Mis amigos ya están buscándolo.
00:18:16Nunca más se acercará a usted.
00:18:18Sí, hija, no te preocupes por mí.
00:18:20Precura que no moleste a Zeynep
00:18:22ni le haga daño.
00:18:23No puede.
00:18:25Ya él no puede hacerle daño a nadie.
00:18:27¿Por qué?
00:18:28Dime qué hiciste.
00:18:30Confía en mí, tranquila.
00:18:32Eso es suficiente.
00:18:33Nosotros sabemos lidiar con hombres como él.
00:18:35Entendemos su idioma.
00:18:37Ese hombre ya no puede acercarse a usted ni a Zeynep.
00:18:40Gracias, hija.
00:18:42No hay palabras suficientes para agradecerte.
00:18:44No es nada.
00:18:46Lo hice de todo corazón.
00:18:48Zeynep es importante para mí.
00:18:51Eso lo sé.
00:18:54Yo sé que quieres tener una relación con ella
00:18:57y sé que te rechazó.
00:19:01Así fue, por desgracia.
00:19:04No podía decirle nada.
00:19:08No me interpondré en tu camino,
00:19:10pero es decisión de Zeynep.
00:19:12Sé que usted no se interpondría, señora Gonul,
00:19:16pero usted no es el obstáculo en su camino.
00:19:21Es Zeynep.
00:19:23Zeynep.
00:19:24Zeynep está casado con Melis.
00:19:26Pronto van a tener una hija.
00:19:29Zeynep y Zeynep ya no pueden estar juntos.
00:19:35No renuncies a Zeynep, ¿de acuerdo?
00:19:40Puede quedarse tranquila.
00:19:42Zeynep no es pasajera para mí.
00:19:44Es para siempre.
00:20:03Estoy preparándome un café.
00:20:04¿También quiere uno?
00:20:06Sí, no es mucha molestia.
00:20:07No, porque lo sería.
00:20:16Zeynep.
00:20:19Señora Feraye.
00:20:20Ah, bienvenido, Ege.
00:20:22¿Mi madre está aquí?
00:20:24No, salió a despejarse un poco.
00:20:30¿Hay algún problema?
00:20:36El hombre al que le dio el dinero estaba en casa de Gonul.
00:20:40¿Qué?
00:20:41Espera un momento.
00:20:43¿Ese hombre no se llevó el dinero ayer?
00:20:45Lo tomó, Yuyu.
00:20:51Bueno, Ege, ¿hablaste con el hombre?
00:20:54No.
00:20:55¿Teníamos que hacerlo?
00:20:57Para nada.
00:20:58Solo preguntaba, no más.
00:21:02Señora Feraye.
00:21:05Creo que es hora de que hablemos del tema del padre de Zeynep, ¿de acuerdo?
00:21:09Ege, por favor.
00:21:11No es el momento para esto.
00:21:13Zeynep está en la cocina.
00:21:14Ya conozco la verdad.
00:21:16El tío Bulán es el padre de Zeynep.
00:21:28Aquí traigo el café.
00:21:46¿Qué estabas esperando?
00:21:49¿Qué oí decir a la mujer?
00:21:51Dijo que...
00:21:52te reuniste con tu amor.
00:21:55Nada.
00:21:56Tampoco entendí.
00:21:57Está un poco confundida.
00:22:04¿Estás llorando?
00:22:05Tú también.
00:22:07No.
00:22:09Yo no estoy llorando.
00:22:11Es solo el polvo.
00:22:12Yo tampoco lloro.
00:22:16¿Vienes por trabajo?
00:22:18Ya te he visto aquí varias veces, visitando.
00:22:24No dijiste nada.
00:22:27¿Qué podía decirte?
00:22:30¿Y por qué lo haría?
00:22:35¿Por qué?
00:22:39Bueno, ahora ya somos como familia.
00:22:44¿Te casaste con Bajar?
00:22:47Quiero desearles mucha felicidad a los dos.
00:22:55Olvidémoslo de la boda.
00:22:57Tenías razón.
00:23:00¿Qué?
00:23:02Pues...
00:23:02no tengo memoria,
00:23:04pero cuando tú...
00:23:06te vi enfadarte tanto
00:23:07que pensé que tenías razón,
00:23:10no importa si no lo recuerdo.
00:23:14¿Y cómo lo sabes
00:23:18si no lo recuerdas?
00:23:22Lo amaba demasiado.
00:23:25Debía luchar por él,
00:23:27aunque...
00:23:28significara olvidarte.
00:23:30No me importaba si debía olvidarte.
00:23:34Y él también me ama.
00:23:37Somos muy felices,
00:23:39como nunca lo fuimos.
00:23:44Sin embargo,
00:23:45sí recuerdo a Albert.
00:23:49Recuerdo lo mucho que lo amaba.
00:24:05¿Está bien?
00:24:06Señora Feraye.
00:24:06Señora Feraye, ¿está bien?
00:24:08Sí.
00:24:09Sí, querida.
00:24:11Estoy bien.
00:24:11Deje que le dé un poco de agua.
00:24:13Bébala despacio.
00:24:16Le tiemblan las manos.
00:24:18¿Le tomo la presión?
00:24:20Ah, no, Zeynep.
00:24:22Muchas gracias.
00:24:23Estoy bien.
00:24:24Tranquila.
00:24:25Muy bien.
00:24:30Ege, ¿tú también quieres un café?
00:24:32Claro.
00:24:34Bien, ya lo preparo.
00:24:35No, Zeynep.
00:24:36Jeylan puede hacerlo.
00:24:37Jeylan fue a hacer unas compras.
00:24:38No hay problema, yo lo hago.
00:24:47Por favor, Ege.
00:24:49No es el momento adecuado para hablar de esto.
00:24:53Zeynep tiene que saber la verdad de haber allí.
00:24:56Esto no está bien.
00:24:57Ege, la gente no hace lo correcto todo el tiempo.
00:25:01¿Cómo te enteraste de esto?
00:25:05¿Acaso te lo dijo ese hombre?
00:25:08¿Ese hombre lo sabía?
00:25:10No lo sé.
00:25:11Eh, es el enemigo de Gonul.
00:25:14Pero parece que lo oíste de otra persona.
00:25:18No importa quién me lo haya dicho, tía Perachi.
00:25:21¿Cómo puede ocultarlo?
00:25:22¿Cómo puede el tío Buland hacerlo?
00:25:25¿Cómo se queda callada?
00:25:27Es injusto.
00:25:29Ege.
00:25:30Ege, por favor, olvídate de esto.
00:25:33¿Usted sabía que Zeynep vino a esta casa?
00:25:36Por eso no la quería aquí.
00:25:37Por eso peleó con el tío Buland.
00:25:39No.
00:25:41No, Ege, al principio yo no sabía nada.
00:25:44Sí, así es, me peleé con Buland.
00:25:47Pero la razón no es porque Zeynep sea su hija.
00:25:51La razón es porque él me mintió.
00:25:53Por ocultarme algo tan importante desde el principio.
00:25:57¿Cómo permitió que esto ocurriera?
00:25:59Metió a Miliz y Zeynep en esta situación.
00:26:02Ege, escucha.
00:26:03Dejó que yo saliera con dos hermanas.
00:26:06¿Por qué no me lo dijo?
00:26:07De eso también es culpable.
00:26:09¿Cómo permitió que yo estuviera en esta situación?
00:26:12Ege, Ege, te pido que te calmes, por favor.
00:26:15Zeynep está aquí.
00:26:17Miliz está arriba.
00:26:18Si se enteran de esto, no podré controlar lo que pase.
00:26:21No es el momento.
00:26:24Sí, no es el momento.
00:26:26Porque el momento pasó hace mucho.
00:26:28Zeynep debió haber sabido la verdad desde que entró en esta casa.
00:26:32Mira, Ege.
00:26:34No soy la culpable de esta situación.
00:26:36Y no me corresponde decirlo.
00:26:39Su madre y su padre deben hacerlo.
00:26:41Si quieres hacer preguntas, pregúntales a ellos.
00:26:45Siempre he estado del lado de Zeynep.
00:26:48Incluso lo estoy ahora.
00:26:51Se quedó callada porque Zeynep no es su hija.
00:26:55Pero ¿y Miliz?
00:26:56¿No la consideró a ella?
00:27:08Yo no recuerdo nada, pero te pido perdón si te hice algún daño.
00:27:14Pero todo lo que hice, lo hice por amor.
00:27:21Por mi amor hacia Albert.
00:27:24Te mentimos, eso lo tengo claro.
00:27:26Pero no tenía que hacerlo.
00:27:29Lo siento.
00:27:31Quería mucho a Albert.
00:27:36Entiendo tu enfado.
00:27:38Entiéndeme también tú.
00:27:42Estás...
00:27:45Tú estás enamorado de bajar como yo de Albert.
00:27:48¡Basta!
00:27:49No sigas.
00:27:54No quiero escucharlo.
00:27:57No te enfades.
00:27:59Por favor.
00:28:04Amo mucho a Albert.
00:28:07Siempre lo he hecho.
00:28:09¿Acaso se puede controlar el corazón?
00:28:18Es la misma pregunta que yo me hago.
00:28:24Esperas que me crea lo que dices.
00:28:27Que aún amas a Albert.
00:28:30Si tanto quieres a Albert.
00:28:34¿Qué fue lo que le dijiste a Levan?
00:28:36Él dice que si la es inocente,
00:28:39está convencido de que eres inocente.
00:28:42Le dijiste a Levan
00:28:44que cuando perdiste la memoria,
00:28:46Albert te secuestró.
00:28:48Te engañó.
00:28:49Pero que tu corazón todavía es de Kusei.
00:28:51Es mentira.
00:28:53¿Por qué dijiste eso?
00:28:56¿Lo dije?
00:28:58Sí, justo eso dijiste.
00:28:59Levan me lo contó.
00:29:01Bueno, pero eso no es cierto.
00:29:03Era mentira.
00:29:05¿Por qué mentiste, Sina?
00:29:08¿Por qué mentiste?
00:29:10Dime.
00:29:10Kusei.
00:29:15No sé qué pasó entre nosotros.
00:29:22Pero ve con Bajar.
00:29:25Sean felices.
00:29:27Sean muy felices.
00:29:28Tú.
00:29:31Tú de verdad eres.
00:29:55Kusei.
00:29:57Kusei.
00:29:58No sigas.
00:29:59No vuelvas a decirme que Sina es inocente,
00:30:01¿de acuerdo?
00:30:02Acaba de confesarlo.
00:30:04Ama a Albert.
00:30:04Lo que dijo era mentira.
00:30:06¿Y tú en serio le crees?
00:30:07¿Y si lo dice porque estás casado o con Bajar?
00:30:09Así es.
00:30:10Le creo.
00:30:10Lo dijo ella misma, ¿no lo entiendes?
00:30:12Aún ama a Albert.
00:30:14Maldita sea.
00:30:15Fue un gran error venir aquí.
00:30:17No volveré a venir.
00:30:19Ni siquiera quiero ver su cara.
00:30:20Ahora nos veremos en mi oficina.
00:30:23Maldita sea.
00:30:42Gildiz.
00:30:44Esconde bien esta computadora.
00:30:46Hasta que llegue Kusei nadie debe saber que sabemos nada, ¿entendido?
00:30:51Deje que me encargue.
00:30:52Muy bien.
00:30:55Ay, Nacille.
00:30:57¿Estás bien?
00:30:58¿Qué te pasa?
00:30:59¿Mamá?
00:31:00¿Qué te pasa?
00:31:02Ya basta, Nacille.
00:31:04¿Estás bien?
00:31:05Dime qué te pasó, querida.
00:31:07Me estoy muriendo.
00:31:08No te rasques.
00:31:09Solo lo vas a empeorar.
00:31:10Mamá, ¿qué haces?
00:31:11¿Qué te pasa?
00:31:11Ya no sigas.
00:31:12La comezón solo va a empeorar.
00:31:14Ya basta.
00:31:15No, Nacille.
00:31:16Creo que...
00:31:16Algo le provocó una alergia.
00:31:17Justo eso es lo que pasó.
00:31:19Ay, ajá.
00:31:20Creo que fue el tinte.
00:31:21La pintura me provocó alergia.
00:31:23Me pica mucho.
00:31:24No lo soporto.
00:31:25No sigas.
00:31:27Oye, hay que llevarla a un médico, si no, se calma la comezón.
00:31:30¿Qué me pasa?
00:31:31Tranquila, tranquila.
00:31:32No te rasques mal.
00:31:34¿Kusei?
00:31:36Sí, sí, estoy lista.
00:31:37¿La maleta?
00:31:39Claro, prepararé la tuya.
00:31:41Muy bien.
00:31:42Bien, aquí te espero.
00:31:44Me retiro.
00:31:45Prepararé la maleta de Kusei.
00:31:47Nos iremos cuando venga.
00:31:48¿Con mi madre si ibas a preparar la maleta?
00:31:50Ven aquí y ayúdala.
00:31:54Ya, ya, ya, ya.
00:31:55No sigas, no sigas.
00:31:58Miren cómo está esta mujer.
00:32:00Bueno, ya está, detente.
00:32:02Oh, no sigas.
00:32:06Go.
00:32:14Go.
00:32:37Dr. Levan.
00:32:38Ana, Sila, pásale.
00:32:46Ya me voy.
00:32:48¿Te vas? ¿Lo decidiste así de la nada?
00:32:51Ya estoy mejor.
00:32:52Me recuperé, usted lo sabe.
00:32:55No quiero ocupar espacio innecesariamente.
00:32:58Hay otros pacientes.
00:32:59Pero tu tratamiento aún no termina.
00:33:04No es necesario que me quede.
00:33:06De verdad, vendré para el tratamiento.
00:33:08No me parece correcto.
00:33:09¿A dónde irás?
00:33:10No tienes a dónde ir ni dónde quedarte.
00:33:13Ya me las arreglaré.
00:33:14No se preocupe por mí.
00:33:16Algo voy a resolver.
00:33:18Estás huyendo, Dekusei.
00:33:20Te vas para no volver a verlo nunca más.
00:33:23Así es.
00:33:26Sé por qué no lo soporto.
00:33:29Se casó con mi hermana.
00:33:33Debe ser feliz.
00:33:35Tengo que irme para que ellos puedan ser felices.
00:33:37Tengo que salir de sus vidas de una vez por todas.
00:33:57No, por favor.
00:33:58Ya no sigas.
00:34:00José, llega.
00:34:01Quiero irme ya.
00:34:02Muy bien.
00:34:04Sí, doctor.
00:34:04Lo entiendo.
00:34:05Muy bien.
00:34:06Mi madre está mejor.
00:34:07Le dimos la medicina.
00:34:08¿Cómo que estoy mejor?
00:34:10No le mientas.
00:34:11Dile que no estoy bien.
00:34:12Dile que la medicina no sirvió para nada.
00:34:14Miren, a esta mujer está roja como una manzana.
00:34:17No, no, no, no.
00:34:18Muy bien.
00:34:18Muy bien.
00:34:19Gracias.
00:34:19Gracias.
00:34:20Feliz día.
00:34:22Mamá, por favor.
00:34:22Ten un poco de paciencia.
00:34:24El médico dijo que te pondrás mejor con la medicina.
00:34:26Si no te pones mejor, te llevaremos al hospital.
00:34:29No te preocupes.
00:34:30Ya deberíamos estar allí.
00:34:32Eh, por hacerte caso, todo es culpa mía.
00:34:34¿Cómo voy a teñirme el cabello en casa?
00:34:36Eso lo hacen las locas.
00:34:37Debía haber ido a una estilista que lo hace en dos minutos.
00:34:40Mamá, dijiste que te daba pereza y que lo harías en casa.
00:34:44Por eso compré el tinte.
00:34:45Pero nunca hay forma de complacerte, ¿no?
00:34:48Por favor, busca en la computadora información sobre esta comezón.
00:34:53Tiene que haber alguna solución rápida.
00:34:55Por favor, dense prisa.
00:34:56Me pica demasiado.
00:34:58Sí, sí, busquen.
00:34:59Mamá, hablamos con el médico y te dimos la medicina.
00:35:02¿Qué quieres buscar?
00:35:03Ay, haz lo que dice y trae la computadora.
00:35:06Al menos se distraerá y dejará de rascarse.
00:35:09Por favor, trae la computadora.
00:35:11La computadora estaba ahí mismo, pero...
00:35:14No, no, no.
00:35:15Lo buscaré en el teléfono.
00:35:17No hace falta la computadora.
00:35:19Ay, por favor.
00:35:20Las letras del teléfono son muy pequeñas.
00:35:22Busquen la computadora.
00:35:23Voy a morir.
00:35:24Recuerdo que estaba ahí, pero ya no.
00:35:26¿Y tú, Gildis, moviste la computadora?
00:35:28No, no tengo idea de dónde está.
00:35:30Por supuesto que no lo sabe.
00:35:32Yo tampoco lo sé.
00:35:33Traeré la computadora de Kusey.
00:35:35La otra ya está muy vieja.
00:35:37Voy a buscarla.
00:35:38Un momento.
00:35:42Venga.
00:36:06Lo puse aquí.
00:36:09No lo verá.
00:36:11Perfecto.
00:36:12Manténlo aquí.
00:36:12Claro.
00:36:13Cuando venga Kusey, tenemos que enseñarle la grabación de Alper.
00:36:17Mientras tanto, la esconderemos aquí.
00:36:19No hablemos de ello.
00:36:20Nos oirán.
00:36:21Claro, porque íbamos a hablar de ello.
00:36:23Aquí nadie la encontrará.
00:36:24Muy bien.
00:36:25Señora, Alper dijo que Sila es inocente.
00:36:29Ahora Kusey lo sabrá.
00:36:30Ya quiero ver la cara que pondrá ya vida.
00:36:33Ya veremos.
00:36:34Esperemos que llegue, ¿sí?
00:36:38Son unas tontas.
00:36:39¿De verdad creen que pueden acorralarme?
00:36:43Debo deshacerme de esa computadora.
00:36:46No pueden ver la grabación.
00:36:48Bueno, Gilles.
00:36:49Vámonos para que no hagan preguntas.
00:36:51¿Ven?
00:36:51Vamos.
00:36:57No, no.
00:36:58Me quedaré junto a la computadora.
00:37:00Será mejor si nos quedamos...
00:37:02hasta que llegue Kusey, ¿de acuerdo?
00:37:05Sí, claro.
00:37:15Ay, pero ¿qué pasó?
00:37:17No habían salido ya.
00:37:18Porque entraron de nuevo.
00:37:36Ah, ese debe ser Kusey.
00:37:41Ay, ¿qué es esto?
00:37:43¿Qué te pasó?
00:37:44Ah, me pinché con algo, no sé.
00:37:46Déjame ver.
00:37:47Ah, espero que no esté oxidado.
00:37:49Espero que no.
00:38:07Perdón, pero no tengo otra opción.
00:38:16Mamá.
00:38:21Bajar ya está lista, ya viene.
00:38:23Bajar, querida.
00:38:25No hay prisa, debo despedirme de mi madre.
00:38:27Ay, pero ya deberían irse.
00:38:28Aprovechar que no hay tráfico.
00:38:30No quiero que lleguen tarde.
00:38:31Siempre es bueno estar muy temprano en el aeropuerto.
00:38:34Yo le diré a tu madre que estuvieron aquí,
00:38:36así que váyanse, no se preocupen.
00:38:38Hay tiempo.
00:38:39Primero voy a despedirme de mi madre.
00:38:41Quedó claro.
00:38:43Contremiso.
00:38:46Mamá, ¿qué pasa?
00:38:47¿Por qué nos presionas para que nos vayamos?
00:38:49Ay, mi ingenua hija, no sabes lo que pasó.
00:38:52Jill y Siu ya hallaron la grabación en la computadora.
00:38:56¿Qué?
00:38:56Sí.
00:38:57No sé cómo, pero las palabras de esa idiota se quedaron grabadas.
00:39:01Y ahora se le enseñarán a Kusey.
00:39:09Ege, Ege, cálmate, ¿sí?
00:39:12Por favor, siéntate, ven.
00:39:15No lo ves, señora Ferayi.
00:39:17Al hacer lo que hizo, no creó a dos hermanas, sino a dos enemigas.
00:39:22¿Se siente orgullosa de eso?
00:39:27Tu café está aquí.
00:39:30No puedo creerlo, olvide el agua.
00:39:33Eh, Zeynep, no hace falta.
00:39:34Necesito hablar contigo.
00:39:35No puedes tomar café sin agua.
00:39:37Espera, vuelvo en un momento.
00:39:44No hagas esto.
00:39:46Esta revelación podría arruinarlo todo.
00:39:50Melissa está embarazada.
00:39:51No sabemos cómo podría reaccionar.
00:39:54¿Acaso quieres que le pase algo a la bebé?
00:39:57Por supuesto que no.
00:39:59Pero no me haré de la vista gorda.
00:40:01No te pido que hagas la vista gorda.
00:40:05Solo te pido ser paciente.
00:40:08Y no ha esperado suficiente.
00:40:10Si lo revelas ahora, Zeynep y Miliz se distanciarán por completo.
00:40:17Me he esforzado para que ellas no sean enemigas, sino que sean amigas.
00:40:28Aquí está.
00:40:30También le traje un poco de agua a usted, señora Feraye.
00:40:32Gracias, Zeynep.
00:40:49¿De qué quieres hablar conmigo, Ege?
00:41:01¿Ya estás mejor?
00:41:04Escucha, pensar en los demás antes que en ti es algo muy loable.
00:41:07Pero no puedes ignorarte a ti misma siempre.
00:41:10Pero están casados.
00:41:12Lo sé.
00:41:13Sí, sé que se casaron.
00:41:15Muy bien.
00:41:16No les digas la verdad.
00:41:17Y aléjate.
00:41:18Pero no por eso debes marcharte.
00:41:20Sí, es cierto.
00:41:21Ahora estás mejor.
00:41:22Pero hay cosas que debes resolver aún.
00:41:26No puedo.
00:41:29No soporto ver a Gusey a diario.
00:41:31Quizá no sea así.
00:41:33Sé que no va a rendirse.
00:41:35Cuando se le pase el enfado tendrá muchas preguntas.
00:41:39Vendrá aquí todos los días hasta responderlas todas.
00:41:42No se lo cree.
00:41:44Sigue buscando la verdad también porque te ama.
00:41:47No parará hasta que hable.
00:41:49Hasta que sepa la verdad seguirá indagando.
00:41:51Y yo tendré que verlo todos los días.
00:41:54Tendré que decirle que no todos los días.
00:41:56Y fingir que no lo amo.
00:42:00Todos los días es muy difícil.
00:42:02Por favor, entiéndame.
00:42:05Entonces tú igual admites que él te ama.
00:42:08No.
00:42:09Está casado con Bajar.
00:42:11Nunca haría nada que hiciera infeliz a mi hermana.
00:42:16Bajar será muy feliz.
00:42:19Bajar no sufrirá.
00:42:20Eso está muy bien.
00:42:21Pero ¿por qué te sacrificias?
00:42:22¿Por qué hice una promesa?
00:42:25Se lo prometí a mi abuela.
00:42:36Muy bien, lo entiendo.
00:42:38¿Estás mejor?
00:42:39Parece que sí, ¿no?
00:42:41Sí, tranquilo.
00:42:42De verdad estoy mucho mejor.
00:42:44Habíamos llamado al médico y me recetó a aplicarme medicamentos.
00:42:48Luego fui a darme un baño y ya estoy bien.
00:42:50Mira, no hay enrojecimiento ni nada.
00:42:53No sabes lo preocupada que estabas.
00:42:54Gracias a Dios que todo está bien.
00:42:56Nos quedamos tranquilas.
00:42:59Así es.
00:43:00Mamá, aún no estoy convencido.
00:43:02Vamos al médico.
00:43:03Que te examinen bien.
00:43:04¿Qué pasa, hijo?
00:43:05¿No confías en mí?
00:43:07Mira, mira.
00:43:07No quedó enrojecimiento.
00:43:09Nada en absoluto.
00:43:10Yo estaré bien.
00:43:11Tranquilo.
00:43:12No pierdas el vuelo por estar en esto.
00:43:14Oh, vayan.
00:43:16Todo está bien aquí.
00:43:17Pusimos las paletas junto a la puerta.
00:43:18Ya tienen los boletos.
00:43:20Me preocupa que lleguen tarde.
00:43:21Vayan, vayan.
00:43:22Sin demora.
00:43:25Bien.
00:43:26Bueno, está bien.
00:43:28Bien.
00:43:30Tranquilo.
00:43:31Ven, hija.
00:43:32Abrázame.
00:43:34Me encargaré de todo.
00:43:36Tranquila.
00:43:37No te preocupes.
00:43:39Buen viaje.
00:43:40¿Y mi hermana?
00:43:45¿Estaba por aquí?
00:43:47Quizás arriba.
00:43:48No estoy segura.
00:43:55Voy a llamarla.
00:43:59La puerta no abre.
00:44:02Pero acabamos de entrar.
00:44:04Debe estar atascada.
00:44:05Debe empujarla con fuerza.
00:44:06Pero de verdad está atascada.
00:44:09No puede ser.
00:44:11Ah, ¿y si fue Yavidan quien nos encerró aquí?
00:44:16Pues no, me sorprendería.
00:44:18No puede ser.
00:44:21¿Jusei?
00:44:23¡Mamá!
00:44:25¡Mamá!
00:44:26¡Jusei!
00:44:27¡Jusei, ábrenos!
00:44:28¡Mamá, estamos atrapadas!
00:44:31Zeynep.
00:44:36En realidad, no debería ser yo quien te lo diga.
00:44:41Pero no puedo ser cómplice.
00:44:44Porque te aprecio mucho.
00:44:47Ege, por favor, no lo hagas.
00:44:49Espera, señora Feraye.
00:44:51Sigue, Ege, te escucho.
00:44:55Visité a tu madre.
00:44:57Muy bien.
00:44:59Zeynep está allí.
00:45:00Mira, ese hombre está detrás de algo, Zeynep.
00:45:06¿Y eso te importa?
00:45:08¿Por qué habría de importarte?
00:45:09Deja que ellos hagan lo que quieran.
00:45:11¿Por qué te importa Zeynep, Gonul, Zeynep?
00:45:14¿Por qué siempre me dejas y vas detrás de Zeynep y Zeynep como un demente?
00:45:20Milis, hija.
00:45:22No hay nada de qué preocuparse.
00:45:24Apenas si conocemos a Zeynep.
00:45:26Ege intenta protegernos en este momento crítico.
00:45:29No a nosotros, mamá.
00:45:31Solo intenta proteger a Zeynep.
00:45:34Incluso a ti.
00:45:37Yo soy la que estoy embarazada.
00:45:40¿Qué podría ser más crítico que eso, mamá?
00:45:42¿Qué podría ser más importante que eso?
00:45:44Dime.
00:45:45Pero nadie piensa en mí nunca.
00:45:47Ni siquiera tú, mamá.
00:45:48Ni siquiera tú.
00:45:50¿Cómo crees eso posible?
00:45:52Porque lo sé.
00:45:54Hace rato vi cómo abrazabas a Zeynep.
00:45:56A mí nunca me has abrazado así.
00:45:58Lo sabes.
00:46:00No digas tonterías.
00:46:01Te abrazo todo el tiempo, hija mía.
00:46:04Sí, pero no cómo abrazas a Zeynep.
00:46:07Eso es muy tonto, Milis.
00:46:09Ya basta, ¿sí?
00:46:10La señora Feray es tu madre.
00:46:11Pegues tu esposo.
00:46:12¿Cómo crees que yo podría ser tan importante?
00:46:15Mira, quizás sienten lástima por mí.
00:46:19Les entristece mi soledad.
00:46:21¿No es posible?
00:46:23O quizás les haces sentir lástima para mantenerlos unidos a ti.
00:46:39Bajar era una niña.
00:46:42Un día jugando se sintió muy mal.
00:46:45Papá no estaba.
00:46:47No sabía dónde estaba mamá.
00:46:51Mi abuela agarró a Bajar y nos fuimos enseguida.
00:46:56Era como...
00:46:57Era como si Bajar fuera a morir.
00:47:01Al llegar la hospitalizaron enseguida.
00:47:04Empezaron a hablar del tratamiento.
00:47:07Pero nadie podía decirnos si viviría o no.
00:47:11Mi abuela pedía a Dios que le perdonara la vida.
00:47:14Que nos quitara ese problema.
00:47:18Entonces llegó el médico y habló con mi abuela.
00:47:22Ella lloró mucho.
00:47:24Yo tenía su misma sangre.
00:47:27Doné sangre.
00:47:28Y me extrajeron la médula.
00:47:32Esperamos.
00:47:34Esperamos.
00:47:36Mi abuela no durmió durante días.
00:47:40Bajar no abrió los ojos durante días.
00:47:45Justo cuando pensábamos que nunca lo haría, los abrió.
00:47:50Abrió el puño fuertemente cerrado y me dio esto.
00:47:58Lo tenía en la mano mientras jugaba.
00:48:01Y lo tuvo en la mano durante días.
00:48:07Dijo, toma, lo es tuyo.
00:48:11¿Lo has guardado desde entonces?
00:48:13Así es.
00:48:18No puedo olvidar cuando abrió los ojos.
00:48:21Lo que dijo.
00:48:23Aún resuena en mi mente.
00:48:27¿Qué pasa, hermana?
00:48:28Voy a morir.
00:48:32Le dije, ¿estás loca?
00:48:34Vivirás y tendrás una vida larga y feliz.
00:48:37De eso estoy segura.
00:48:41Ahí me hice una promesa a mí misma.
00:48:44Se lo prometí a mi abuela.
00:48:48Que bajar nunca sufriría.
00:48:51Que sería feliz.
00:48:52¿Por qué?
00:48:54¿Por qué?
00:48:57Si se pone triste, podría tener una recaída.
00:49:02No lo soportaría.
00:49:06Bajar, mi hermana.
00:49:10Me basta con que mi hermana sea feliz.
00:49:15Cosa y la hará feliz, lo sé.
00:49:18Por eso debo irme, doctor Levan.
00:49:20Por favor, no me detengan.
00:49:35Está sonando.
00:49:38Esa chica está loca.
00:49:40Mira, dejó su teléfono aquí.
00:49:42Pero, ¿dónde estará?
00:49:44¿Dónde está Gildis?
00:49:45Estaban hablando esta mañana.
00:49:47Dijeron que hacía falta comprar algunas cosas.
00:49:50Debe ser eso.
00:49:51Están de compras.
00:49:52Seguro fue eso.
00:49:53Entonces llegarán tarde.
00:49:55No deberíamos esperar.
00:49:56Claro, claro.
00:49:57Ya las oíste, hijo.
00:49:59Tranquilo.
00:49:59Te llamaré cuando llegue.
00:50:01No te preocupes, hijo.
00:50:02Váyanse.
00:50:03Bueno, está bien.
00:50:05Despídeme de mi hermana, ¿de acuerdo?
00:50:07Claro.
00:50:11Muy bien, cuídate mucho.
00:50:13Sí, vayan, hijo.
00:50:16Esto es ligero.
00:50:17Llévalo tú.
00:50:20Ven.
00:50:24Dame.
00:50:26Que tengan un muy buen viaje.
00:50:28Tengan mucho cuidado.
00:50:32¿Gusei?
00:50:34¿Mamá?
00:50:35¿Gusei?
00:50:38¡Ay, déjenme ahí!
00:50:40¡Estamos en secundas!
00:50:47Milis, tú eres muy lista.
00:50:49Una chica inteligente.
00:50:51Ahora mírame a los ojos.
00:50:53Mírame.
00:50:54Dime.
00:50:55De verdad.
00:50:57Sé sincera.
00:50:58¿Ves en mí a alguien que dejaría a una bebé sin padre?
00:51:02Eso es lo último que me preocupa, Zeynep.
00:51:06Milis, yo crecí sin padre.
00:51:10Así que soy la que mejor sabe lo que significa.
00:51:13¿Cómo crees que dejaría a esa bebé sin su padre?
00:51:19Si tú y Ege decidieran separarse, sería la primera en oponerme.
00:51:24Lucharía por su relación.
00:51:27¿Sabes qué?
00:51:28Me cuesta creerlo.
00:51:30Después de todo, vives en esta casa.
00:51:32Te quedaste aquí.
00:51:34Con una habitación para ti.
00:51:36Y una vez que estabas aquí, me alejaste de todos uno por uno.
00:51:40De mi padre.
00:51:42De Yajit.
00:51:43De Egeyi.
00:51:44De Arda.
00:51:46De la señora Nasire.
00:51:47Ella se fue.
00:51:48Y de Idlice.
00:51:49Tú me alejaste de todos ellos.
00:51:51Y como no era suficiente, controlaste a mi madre también.
00:51:54Me alejaste de todos los que me querían uno por uno.
00:51:57Nunca, Milis.
00:51:58No sería capaz de hacer algo así.
00:52:00Yo solo quería que aprendieras el valor de lo que sí tienes.
00:52:02Tu padre.
00:52:03Tu madre.
00:52:04A Ege.
00:52:05¿Sí?
00:52:06¿Y pensabas que la manera era alejándolos de mí?
00:52:08Milis.
00:52:09Ya te dije que yo no sería capaz de hacer algo así.
00:52:12Mira.
00:52:12Hubo un tiempo en el que dudé de quién fuera mi verdadero padre.
00:52:18En ese tiempo, perdí a todos mis seres queridos.
00:52:24A todos.
00:52:25Se fueron uno por uno y caí en un vacío.
00:52:31Incluso, llegué a creer que quería suicidarme.
00:52:37¿Cómo crees que querría que pasaras por eso?
00:52:41Ay, mírate, hasta intenté hacer lástima.
00:52:44No quiero darte lástima, Milis.
00:52:46Lo único que quiero es que veas el valor de lo que tienes.
00:52:49No te preocupes.
00:52:50Cuando me los quitaste uno por uno, me di cuenta de su valor.
00:52:53Así que me has ayudado más de lo que crees.
00:53:00Milis, querida, ya no sigas con esto.
00:53:02¿Con qué, mamá?
00:53:03¿Qué?
00:53:04¿No sigo con qué?
00:53:05Incluso tú, mamá.
00:53:06Incluso tú estás comiendo de la mano de Zeynep.
00:53:10Te odio.
00:53:12Te odio con el alma, Zeynep.
00:53:17Yo no puedo odiarte.
00:53:19Hagas lo que hagas.
00:53:21Oh, claro.
00:53:23Porque todo lo que me has hecho te remuerde siempre la conciencia.
00:53:27Milis, yo jamás te he hecho nada.
00:53:30No lo haría.
00:53:32Claro, claro.
00:53:34Solo quitarme a mis seres queridos.
00:53:36Solo eso me hiciste, Zeynep.
00:53:38Ten cuidado.
00:53:39No es una amenaza.
00:53:41Pero pisa con cuidado.
00:53:54No, no.
00:53:56No vuelvas a decirme que no siga con esto.
00:53:59Si no logro soltar toda esta ira y este odio que siento adentro, no viviré.
00:54:04¿Quedó eso claro?
00:54:04¿Quedó eso claro?
00:54:26Muchas gracias por todo, doctor Lepan.
00:54:33Sila.
00:54:35Quédate aquí.
00:54:39Te prometo que no volverás a ver a Kusei, pero no te vayas.
00:54:45Ya te dije que no puedo quedarme.
00:54:48Sila, no puedo dejar que vuelvas sola a las calles, ¿entiende?
00:54:51No puedo.
00:54:52No puedo permitir que te sacrifiques por Kusei y Bajara.
00:54:56No puedes irte.
00:54:58Por favor, déjeme ir.
00:55:01Si sigues insistiendo en ese caso, voy a ir a buscar una orden y no podrás salir de la clínica.
00:55:06No me obligues a hacerlo.
00:55:14No vas a ir a ningún lugar.
00:55:22¿De dónde vino ese ruido?
00:55:24Yo no oí nada.
00:55:25¿De qué ruido hablas?
00:55:27Deben ser los vecinos haciendo ruido.
00:55:29Bueno, dense prisa.
00:55:30Deberían irse.
00:55:31Muy bien, vamos.
00:55:32Cuídense entonces.
00:55:33¿Kusei?
00:55:39Es la voz de mi hermana.
00:55:40Sí, yo también la escuché.
00:55:43¿Hermana?
00:55:46¡Kusei!
00:55:46¡Maldición!
00:55:48Espera, espera, cálmate.
00:55:49Te ayudaré.
00:55:50Estás encerrada ahí dentro.
00:55:52¡Ábranos, Kusei!
00:55:55No tengan miedo, Kusei abrirá la puerta.
00:55:58Dijiste que lo arreglarías.
00:56:00Kusei se enterará de todo.
00:56:01¡Maldición!
00:56:12Lo prometiste.
00:56:14No necesitaré una orden para que te quedes.
00:56:16¿Es cierto?
00:56:17No tiras.
00:56:19No.
00:56:37Por fin.
00:56:38Estaba muy asustada.
00:56:40Se atascó.
00:56:41Nos quedamos encerradas.
00:56:43Pero se encuentran bien.
00:56:45Sí.
00:56:46Muy bien, ya está.
00:56:48Despídense ahora.
00:56:49Tienen que irse.
00:56:49No querrán perder el vuelo, ¿verdad?
00:56:51Sí, cierto, hijo.
00:56:53No lleguen tarde.
00:56:54Bien.
00:56:55Cuídense.
00:56:56Bueno, ya nos vemos.
00:56:58Kusei.
00:57:00Tengo algo que enseñarte ahora mismo.
00:57:03Dame Yelis.
00:57:22Zeynep.
00:57:23Zeynep.
00:57:24Oye, espera.
00:57:25No me sigas, Zeynep.
00:57:27Ve con tu esposa, por favor.
00:57:29No me sigas, señor.
00:57:34Zeynep.
00:57:40Zeynep.
00:57:42Ege.
00:57:45¿Ahora qué pasa, señora Ferayu?
00:57:47Ege, ¿no viste lo que pasó dentro?
00:57:49¿No oíste las palabras que se dijeron?
00:57:51Toda la ira de Yelis.
00:57:53La fe de Zeynep en su padre.
00:57:55Todo lo que ella tuvo que vivir.
00:57:58Dijo que incluso pensó en suicidarse.
00:58:00¿No oíste eso?
00:58:02Mira, Ege.
00:58:03No puedes decirle a Zeynep ahora mismo que Bulán de su padre.
00:58:07No puedes.
00:58:10¿Cómo voy a callarme esto, señora Ferayu?
00:58:13¿Cómo voy a mentirle a Zeynep?
00:58:15Tienes que hacerlo.
00:58:17Tienes que hacerlo, si no perderás a Zeynep.
00:58:19¿Quieres que te diga qué pasará si lo haces?
00:58:22Zeynep se sentirá mal y se irá.
00:58:24¿Y Milis?
00:58:25Milis abortará a la bebé.
00:58:27Todo se convertirá en un caos, Ege.
00:58:30¿Podrás soportarlo si eso pasa?
00:58:35No puedes hacerlo.
00:58:37No puedes decirle a Zeynep ahora mismo que Bulán de su padre.
00:58:41No puedes.
00:58:51No nos corresponde a nosotros decirle esto.
00:58:55No sigas.
00:59:06¿Es urgente?
00:59:08Perderemos el vuelo.
00:59:09¿Qué puede ser tan urgente?
00:59:11Tienen un vuelo que tomar.
00:59:13Vamos, váyanse.
00:59:13Sí, no debemos perder el vuelo.
00:59:16Tranquila, Bajar.
00:59:17Pueden tomar el siguiente vuelo.
00:59:19Este es importante, hermano.
00:59:20Tienes que verlo.
00:59:22Y Hakusé no se va para siempre.
00:59:24Volverá.
00:59:25Es un luna de miel.
00:59:26Mamá, dije que es importante.
00:59:29Ya está abierta, hermana Uli.
00:59:30Ya está abierta.
00:59:41Kusé, secuestré a Sila.
00:59:43Le di medicamentos.
00:59:46La convencí de que tú siempre fuiste nuestro enemigo.
00:59:49Cuando te vio, no tenía memoria.
00:59:51Pero incluso así, siempre pensaba en mí.
00:59:55Sila te ama mucho.
00:59:57A mí nunca me quiso.
00:59:58Sila no hizo nada malo.
01:00:00Y todo porque ya, Vidal.
01:00:05Kusé.
01:00:09No importa a dónde vayas.
01:00:11La verdad es que Sila es inocente.
01:00:12Te perseguirá por siempre.
01:00:15Estás llorando.
01:00:17Tú también.
01:00:19Sila es inocente.
01:00:21Te perseguirá por siempre.
01:00:51Ca, qué olá.
01:00:53Tás llorando.
01:00:56Cuoco.
01:01:06La verdad es que tú siempre fuiste el entorno.
01:01:08De la verdad es que tú siempre fuiste el entorno.
01:01:13Te tervegüí.
01:01:14Tá, qué olá.
01:01:15Te una de la verdad.
01:01:17Te eyitación.
01:01:19Te perdón.
01:01:20Te perdón.
01:01:20Te perdón.
Comments

Recommended