- 2 days ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:28สุดภาพ
00:31สวัสดีที่สวัสดี
01:22ตอนที่สามสิบเอ็ด
01:25เจอก็ต้องใส่ร้อยค่ะ
01:27ในท่าน
01:28ของตัวไป
01:29จวนต่อไป ในท่านวันนี้ก็จั
01:48บกุมไปไม่น้อยแล้ว
01:49กลับไปพัฎผลก่อนดีไม่ขอร
01:50ับ
01:50พักไม่ได้
02:01อืม รังนกนี่ดีจริง
02:05เอ๊ะ พวกท่านได้ยิน ดึงเย่สิ
02:09้นบ้างหรือไม่
02:10ได้ยินเจ้าค่ะ ฟ่าบาททรง
02:12โอนขดีไฟในทั้งหมด
02:14ในหน่วยส่วนเฟิ้งแล้ว จับก
02:16ุมผู้ตรวจการไปหลายคน
02:18ล้วนเป็นคนที่ยื่นดีกา ทอท
02:19อนฉ่างสิ้งหู
02:21ค่ายยังได้ยินมาอีกว่า ดำ
02:23ทีเขาร่างกายอ่อนแอร์
02:25แค่ปีนเขาก็แทบจะเอาชีวิต
02:27ไปทิ้ง
02:28เหตุได้สะสางขดี ถึงได้ดูด
02:30ันปานนี้
02:31คงไม่ใช่เพราะ นางในดวงใจ ถ
02:34ูกแย่งชิงไปหรอกนะ
02:36พูดแล้วค่าก็สงสัย
02:39ผู้หญินเฉิน แม้ไม่ได้มาจากส
02:41กุณสูงสะ
02:42แต่สกุณกู้ ก็เป็นผู้ดีมีก
02:45ารศึกษา
02:45เหตุได้ดึงดุดใจเฉินสาม กั
02:48บแย่เสียนได้พร้อมกันถึ
02:49งสองคน
02:50มาทั้งๆ ขึ้นผมถึงทับยอมป
02:52ฏิเศษการทับทำครั้งใหญ่ของฮู
02:54หญินฝู
02:55หัวงัวหัว? ท่านบอกว่าฮูห
03:01ญินฝูเธื่อนไหม้สื่อให้สามีข
03:03องค่าเจ้าไม่รู้ในไหว
03:06ค่าไม่รู้ compound ค่ารู้เพียงว่า
03:10ท่านมหoglo ค่า deiหรือมาใหญ่
03:12ท่านมหาเศน่ายอมกันที่เพal
03:16beeให้สามีของค่า
03:19เห็นได้ฉันว่าเรื่องแม่สื่อน
03:21ั้นผ่านพ้นไปนานแล้ว
03:25แต่ว่าหูหญินหวัง ข้ากับ
03:27สามีแต่งงานกันก็หลายวันแล
03:29้ว
03:30วันนี้ท่านจะจงพูดเรื่องนี้ขึ
03:33้นมา
03:34คนรู้ความคงคิดว่าท่านแค่
03:36คุยเล่น
03:37คนไม่รู้จะคิดว่าท่านจงใจห
03:40ักหน้าหูหญินฟู้
03:41ยุแยงความสะคัญของข้ากับ
03:43นาง
03:44เจ้า อย่ามาปลับปลัมนะ
03:46เอาล่ะ
03:48ข้าไม่ได้ใหม่ความเช่นนั้น
03:50ผู้หญินฉันพูดถูก เป็นแค
03:52่เรื่องเล็กน้อย ข้าลืมไปนานแล
03:54้ว
03:55วันนี้พวกเรามาจิบชาพักพร ไม่
03:58จะไปต้องพูดเรื่องร้ายสารพวกนั้
04:00น
04:01เจ้าค่ะ
04:04ของว่างวันนี้ ดีจริงๆ
04:08นั่นสิเจ้าค่ะ
04:12โดยเฉพาะรังนกเลือดชามนี้
04:14เงียนนุ่มเลื่อนคอ รสชาติลำ
04:17เลิด
04:18พิ่งแต่คุณภาพ คล้ายกับข
04:21องบรรณาการ ที่มาจากนานอย่างเมื่อ
04:23วันก่อน
04:26นี่มัน
04:29แต่แล้ว จะเป็นของบรรรณาการได้
04:31ยังไง
04:32จะมองผิดแล้ว นี่เป็น รังน้อง
04:35ที่ค่าหาซื้อตามร้านค้าต
04:36ั้งหาก
04:37เป็นไปไม่ได้ ก่อนหน้านี้มีคน นำ
04:40รังนกเลือดชั้นดี มาฝากขายท
04:43ี่ร้านของค่า
04:44บอกว่าเหลือจากในวัง ของพวก
04:46นั้น ค่ะเห็นมากับตา
04:48คุณภาพเหมือนกับ รังนกที่
04:50ท่านส่งมา ไม่มีผิดเลย
04:54ตอนนั้นค่ะกลัวเกิดเรื่อง จึ
04:56งไม่กล้ารับไว้ หัวหินหว
04:59ัง
05:00ท่านเองก็ต้องรอบครอบหน่อย อย
05:03่าซื้อผิดเป็นอันขาด หาก
05:05เป็นของบนาการจริง คงจะไม่ดี
05:08แน่
05:09ค่ะ คือว่า...
05:11รัชสำนักข้างใจเบี้ยววัต
05:13รสกุลวังเลย ถึงได้โรบมากก
05:15ับของพวกนี้
05:18ไม่ เจ้าค่ะ
05:18หอแล้ว เรื่องวันนี้ถือว่าเข้
05:20าใจผิด ทุกคนกลับไปแล้ว อย่
05:22าได้ก่อเรื่องอีก
05:25หัวหิน เต้าเฉินมาเจ้าค่ะ บ
05:28อกว่ามารับหัวหินเฉินกลั
05:29บจวน
05:41ฉะนั้นค่ะขอตัวก่อน
05:55ของบนาการจากนานอย่างจริงๆ
06:11เฮ้ย ละบากใจเจ้าแล้ว
06:13เจ็บใจมากเจ้าค่ะ
06:14คุณควรยอมนางแต่แรก
06:19ทำไมเจ้าค่ะ
06:20ค่ะคิดว่า บ้านเหมืองวุ่น
06:22วาย จากเรื่องที่นิน จนถึงขอมา
06:24ดากการ
06:25ไม่แต่ข้อบกคร่อง เต็มไปด้วยช
06:27่องโบ
06:28หวางเสียนฝ้านรอบข้อเพียง
06:31ใด ก็ยังถูกเจ้าจับจุดอ
06:33่อนได้
06:34เจ้าคอยดูเธอ
06:35ครั้งนี้ เขาล่วงเกินท่านอาจ
06:38ารย์แล้ว ของกระบนกระวายใจอยู่
06:43จวนสกุลหวัง
06:45โม่เง้า โม่เง้า สะเล็กเกิน
06:47สักฤษริษ รับข้อบภาคเพี
06:49ยงปร้อง
06:51เจ้าคิดได้ยังไง ฮะ
06:53เจ้าคิดยังไง เอารังนกเลือ
06:55ดไปรับร้องพวกนาง
06:57ไม่อยากเป็นหัวหญินใสนาแล้
06:58ว ใช่ไหม ประค่าลงกองเพลิงชั
07:00ดชัด
07:05การriteไมนใจตรวจดีมะซ่อนอา
07:05จิตลอว่า ไม่เป็นอARS ของบนก
07:06าลอีกนะ
07:08ลินของกูจินเจ้าทำด้วยอะไร ของ
07:11แบบนี้ก็ยังรู้อีก
07:13น่ามาจากตรกูลร่ำรวยมีอะไรบ
07:15้างไม่เคยกิน
07:17วัน depicted วัน จะเอาแต่ ดูถูกพวกพ
07:19่ Australia
07:20เลือที่พวกนางกินมากกว่า ข้
07:21าท้ تو เจ้ากินสักหรือ thấy
07:23บํา ข้า ดูถูกพวกพอค้าแล้
07:25วท่านยวกย้องหรือย ง่าย
07:26ข้าดูถูก 200 ละขาดจ๊ Article 3 แต่
07:28เงินท่อง
07:33เจ้าlenีบตามไป
07:36ขอบอนากาธิ์ฝากขายกันมาให้หม
07:38ด
07:39ไม่ต้องหลังมัง
07:41พี่หญ Harr Basoo ก็บอกแล้ว
07:43ว่าเป็นเรื่องเขาใจผิด
07:45บอกให้ทุกคนอย่าได้ก่อเรื่องอ
07:47ีก
07:48นางพูดไปอย่างนั้นเจ้าก็เชื่อด
07:49้วยละ
07:51นางกับท่านม Tahaster Nh Unit
07:52ขอยเรื่องดีสวนี
07:54เขาพึงร่วมเกินเขาเรื่องภัฒ
07:58ฐิстกอเรื่อง
07:59เริ่มที่จะหวังให้เจ้า
08:01ไปเอาใจหูยินฟู
08:03ให้นางช่วยเกรียกรอมให้น้อย
08:05แต่ดูเจ้า สิ
08:06ได้เสียสิ ข้อทำลายข้า
08:09หวังส่วนฟ้าน มาพูด announcงัน
08:15แมอเต่งเงินฤิปฬั잖�ที่emenอง
08:17หล่วง
08:17พราบโรคของค่าก็ออกให้ท่าน
08:19ไม่มีค้าตต่งพายฉิน ถ้าจะ
08:21มีวันนี้เหรอ
08:23ดีนักนะ ยังต้องการใช้ก็รั
08:26กสุดหัวใจ
08:27แต่พอหมดประโยชน์แล้ว ก็บอก
08:29ว่าสวันส่งมาทำลายท่าน
08:30เสียทีที่ท่านเป็นถึงเสร็น
08:32นา เหตรใดถึงหน้าน่าเช่นนี้
08:34ท่านมันก็แค่ไอ้คนถอย
08:35เอาล่ะ พอธี อยากโดดกวด อยากโ
08:38ดดเลยนะ
08:40เอาอย่างนี้ เอาอย่างนี้
08:43ตอนนี้เจ้า พุทธิ์ไปทำลายร่อง
08:45รอยเรื่องของบนการให้หมด
08:47สวนค่ะ จะไปจวนมหาเซนาบทด
08:50ี
08:51จะไปทำไม
08:52จะทำอะไรได้อีก ไปรับผิดไงแล้ว
09:02สามมีพรรยาเฉินคุ้นนี้ จะเป็
09:05นตัวสวยสิจริง
09:12เตทรวจจ kat...
09:19perkว่าเฉินคุ้นนี้ pellized
09:27อีกทางเตททหาย เพื่อรับทยายล
09:30ิต
09:30bury
09:40เฮ้อ จะไปซื้บขาวมาจากที่ใด ง
09:43าจิบช้าแหละ
09:44อืม
09:46ค่านึกว่าบรรดาหูหญิน มา
09:48รวมตัวจิบช้าด้วยกัน
09:49จะพูดคุยแต่เรื่องงานบ้านของส
09:51ัดเรีย์
09:52ไม่คิดว่าพวกนางถกเทียงกั
09:54น ล้วนเป็นเรื่องในราชสำนั
09:55ก
09:56แล้วค่ายังเห็น หูหญินฟู้ป
09:58รับหูหญินสันว่า
10:00ท่านมหาเสียนา ยังคงเชundyใจ
10:02ในเสียนาเสรร์ บอกให้นล้วาง
10:04ใจ
10:05ที่แท้งงาจิบช้ามีประโยช
10:07น์ดึงเพียงนี้
10:09น่าสนใจดี
10:11ใช่เจ้าค่ะ ค่าว่าสนุกกั
10:13บคราамен ให้เสียเอก
10:14รูปไหูหญิน กับ argentanshirts ที่นั่
10:15งอยู่ตรงนั้นรู้ไม่ต่างจากที่
10:16เสียนาเลย
10:19สภาหูหญิน
10:21การพูดเองนะเจ้าคะ
10:23พูดเจ้าสามหาวนักได้เท่าฉ
10:24ัน
10:25ค่ารู้ว่าเจ้าชอบงานจิบชา
10:33แต่เจ้ารู้หรึไม่ว่า
10:35หากเรื่องสภาหูหยินแววถึง
10:37หูภู่ตรวจการ
10:39จะเกิดสิ่งได้ขึ้น
10:40próxim น belongs unable to put it back
10:42ไม่ใช่อย่างนั้น
10:45ค่าเปียกเตือนเจ้า
10:47ให้เราวางตัวหน่อย
10:48ค่ารู้เจ้าครัjek
10:50อีกอย่างค่ายังสืบมาแล้ว
10:52งานจิบชานี้มีมาตั้งนานหลายป
10:54ีแล้วล่ะ
10:56บันดาเหล่าเซ Kunstphone ยังอาศัย
10:58หูหยินของต้น
10:59แลกเปลี่ยนผลประโยต i ท่านติ
11:01ดตามมาหาสไ挥ค์ij นามาตั้งหล
11:03ายปี
11:03ไม่รู้เรื่องงานจิบชานี้เลยหรอ
11:07นั่นสิ ค่าพลาดไปจริง ๆ
11:10โชคดีที่วันนี้ค่ารู้แล้ว
11:12ดังนั้น beam
11:13ค่าถึงได้รีบแต่งเช่ามากอย
11:15่าเหล่า
11:29กลับกลับกลับกลับ
11:58กว่ากลับกลับดใคร
11:58กว่ 읽อ pane
12:13กว่านี่
12:29ดูเริ่มฟือปากข้าสิ พร่ว
12:31งนี้ยังต้องไปหลินเสี่ยใจอ
12:32ีกนะ
12:49ท่านลุงสาม ทำไมจะมาอยู่ตรงนี้ ม
12:52ีธุร่าอะไรแหละ
12:54เรื่องเกี่ยวกับบันดิตพวกนั้น
12:55หลานได้ยินข่าวลือมา เกรงว
12:59่าจะเป็นผลเสียต่อท่าน
13:06ข้าไปแป๊บเดียวเดียวมา จะเข้
13:08าไปก่อนเธอ
13:12ตามข้ามา
13:12ข้าไป
13:30คุณ
13:37นี่มัน
13:39เอาไปทิ้งซะ เอาไปทิ้งใกล้
13:41ใกล้เท่าไหร่ยิ่งดี
13:42เจ้าค่ะ
13:46ทำไม มีคนมาขอให้เจ้าช่วยเจราจ
13:49าหรือ
13:51ขอรับ หลานไม่ขอปิดบัง
13:55มีครอบครัวและอาจารย์ของพวก
13:57เขามาขอพบจริงๆ
13:59แต่หลานปฏิเศษไปแล้ว
14:01เพียงแต่ ได้ยินคำเล่าหลือ
14:03จากภัยนอก
14:04ว่าท่านไม่เห็นแก่กฎหมาย
14:06จับบันดิตพวกนั้น ไว้ที่ส
14:08าลาว่าการ
14:09เพื่อแก้แค้นส่วนตัว
14:23เจ้าเลยมาหาค่า
14:25เพื่อขอให้ค่าปล่อยบันดิต
14:26พวกนั้นสินะ
14:29ท่านลุงสามโปรดเมตร บันดิ
14:31ตพวกนั้น
14:32ทำเรื่องเช่นลงไป เป็นแค่การกระ
14:34ทําโดยพลาการ
14:34โดยพลาการแหล่ะ
14:36แค่พวกมันดักขวางรถม้าค
14:38่าได้ยังแม้นย้ำ
14:40ก็ไม่ใช่โดยพระกาลแล้ว
14:42ยังไม่ต้องพูดถึงทงทิว ป
14:44้ายผ้า
14:44หากไม่เตรียมการล่วงหน้าก่อน
14:46ไม่มีทางทําได้
14:47โจกกลับโดนสรุปในสิ่ง
14:48ที่ไม่ได้เห็นกับตา
14:50ที่โดนสรุปชื่นนี้ พร้อนหน้า
14:51มืดตามมัว
14:53หรือมีจักษณาอื่นแอบแฟ
14:55งกันแน่
14:57หลานผิดไปแล้ว
14:59ไม่ควรเชื่อวาจารพล่อยๆ ของผ
15:00ู้อื่น
15:03ท่านลุงสามโปรดลุงโทษ
15:05ถ้าเป็นคนมีปณิธาน คนมีปณิ
15:11ธานกลัวที่สุดคือร้ายความ
15:12สามารถ
15:14หากเจ้า ยังอวดดี หูเมา ในส
15:16ติเช่นนี้อยู่
15:18จะเข้าสภาษณาได้ยังไงกัน
15:20แม้หยียบละตูก็อย่าหวั
15:21ง
15:22ลุกขึ้นเธอ
15:28เรื่องนี้จะไม่ต้องยุ่งอีก หาก
15:30อยู่ที่สำนักษณะ
15:30หันหลิน แล้วมันว่างเกินไป
15:34ก็ไปคิดเรื่องแต่งงานของตัวเ
15:36องสะ
15:36สะกุ้นหวีท่วงถามหลายหน
15:38แล้ว
15:38ปีนี้ก็แต่งกับหวานสเวียให
15:40้เรียบร้อยสะ
15:42ขอรับ
15:47เช่นนั้นหลาน ต้องขอตัวก่อน
15:50โจบไปเธอ
16:03สเวียนชิงมาแล้วเหรอ
16:11ท่านสาม
16:15เกิดอะไรขึ้นขอรับ
16:17เมื่อครูสเวียนชิงมหาค่า
16:19แจทนาอยากช่วยอ้อนวอน ให้พวกม
16:21ันดิตที่ขวางเกี่ยว
16:23แต่เขากลับไม่รู้ว่าจะช่วยพู
16:24ดยังไง
16:25ดูเหมือนจะเป็นความคิด Voorhool
16:28ช่างข้าวเธอ
16:57เป็นยังไงบ้าง
17:00เหมือนคราวก่อน
17:02แค่ตักเตือน
17:03อย่าให้รุนแรง
17:04ไม่ต้องรุคคืบ
17:07ทราบแล้ว
17:08แค่สังกินให้รู้ตัว
17:09ถูกต้อง
17:16อาจารย์เห็นหวังเสียนฝ้า
17:17เหมือนแขนซ้ายขวา
17:19คิดจะกำจัดเขา
17:22ต้องใช้แผนยาว
17:23ค่อยค่อยกัดซอดที่ละน้อย
17:28คดีสเบียงกู้ไพย
17:30หูหญินหวัง
17:31รับสินบนพ่ว่าพ่อค้าข
17:33้าว
17:34เสียมมากไปหนึ่งตัว
17:35หวังเสียนฝ้าดยุพ่อบัน
17:36ดิตขวางเกี่ยว
17:38ฝ่าบาดพี่โรธ
17:40แผนปรับที่นินรวนไปหมด
17:46เสียมมากสามตัว
17:51ตอนนี้เขา
17:52ยักยอกบันดาการอีก
17:54เสียมมากอีกตัว
18:07เห็นทีว่า
18:09คงจะต้องเล่นงานซ้ำอีก
18:12ใกล้แล้วล่ะ
18:23ใส่หัวไป
18:25ให้เจ้าเข้ามา
18:26ร้ายกลระเบียบสินดี
18:32แต่เธาจะยินยิน
18:33ความจริงท่านมหาเสียนา
18:35ก็เห็นใต้เธาเป็นคนกันเอง
18:38ถึงได้ตักเตือนรุ่นรังเช็
18:39นนั้น
18:40ตักเตือนเหรอ
18:42ชีกหน้าค่าตังหาก
18:43จงใจหักหน้าค่าอยู่ได้
18:48ข้าวก่อนตอนหน้าเฉินสาม
18:50ข้าวนี้ตอนหน้าฟาบาท
18:51เพียงพระบันดิตไล่เดียงส
18:53าม
18:53ให้กี่คน
18:53ป่าวร้องให้ตุระสอบที่ดิน
18:55ค่ายังทำไม่ดีพออีก
19:00หรอ
19:02เงินตั้งมากมาย
19:03ยอมทมให้ทันที
19:04ไม่ใช่เพื่อเขาหรึงไง
19:19ที่จริง
19:22ข้าก็ไม่โทษท่าน มหาเศนาหร
19:24อก
19:24เขาก็จนปัญญา ถูกเฉินสามกล
19:26ดั้นอยู่
19:27เออ นั่นซิ
19:29ที่พวกบันดิศกรอเรื่อง
19:31ถ้าเฉินเยี่ยนวินเห็นแก่ส
19:32่วนรวมจริง
19:33ก็ควรจะปิดบางไว้ ให้เรื่องเย
19:35ี่ยบไปเอง
19:36แต่เขากลับธรรมดี ทั้งพวกบั
19:38นดิศปล่ายประทวง
19:40สมไปสลาว่าการจนหมด
19:42เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ข้าก็ปิดไม
19:43่มิดหรอก ได้แต่ต้องรายงานขึ
19:45้นไป
19:45อ๋อ เราพอแล้ว ข้าก็ไม่ได้โทษ
19:49เจ้า
19:52ข้ากลังก็ลองคิดดู หากเราไม่
20:04ผิด
20:06ตั้งแต่คดิสเบียงที่โค้นฟ
20:07้านชวน
20:09ฉันเยี่ยนวินก็เริ่มเล่นง
20:10านข้าแล้ว
20:11เขาแค้นข้าที่ทำให้ต้องรับ
20:13ผิดเรื่องเปลี่ยนสเบียง
20:16ใจคอครับแค่มนะ
20:29คุยกันตั้งนาน ข้าเริ่มเพล
20:31ียแล้ว
20:33อ๋อ เช่นนั้นพวกข้าขอตัวก่อน
20:42จือเลี้ยงอยู่ก่อน ค่ามีเรื่องจะ
20:44ถามเจ้า
21:05ข้าจำได้ว่าร้องเจ้ากรมตรว
21:07จการกูเตอหยวน
21:08เคยพันคารีทธิจริตรองเซ็น
21:10หน้ากรมโยธาเจ้งเยี่ยนชิว
21:12สุดท้ายเรื่องกงเงียบ
21:17คนที่กินสินบนจนชิ้น ย่อ
21:19มเลิกไม่ได้
21:20ตอนนี้เขาเป็นดองกับเฉินสาม ม
21:22ีที่พึ่งใหญ่ปานนี้
21:24คิดว่าของจะลงมืออีกนะ
21:27ขอรับ
21:29เออ แต่ว่า
21:31เห็นได้ไม่มอกให้ใจเท้าเยา กร
21:33มอายาตุสอบเรื่องนี้
21:34มันจะสะดวกกว่ามาก
21:36บุธสาวของกูเตอหยวน
21:39แต่งกับบุธชายเขาเล็กของเยา
21:40ผิง
21:41อ๋อ
22:02พี่หญิงใหญ่ พวกเขาเลือกบายชา
22:04ตัวใหม่มาหลายแบบ
22:05แต่แต่สินใจไม่ได้ รบกวนพี่
22:07หญิงใหญ่ช่วยด้วยหน่อย
22:09หลานเออ
22:11ช่วงนี้เรียมงานที่หลินเสี
22:13ยใจมีตระงานจุกๆ ลำบากเจ้า
22:15แล้ว
22:15อื้ม
22:18ข้ากลับบ้านขาวนี้ไม่ได้ไปต
22:20้าสิน พวกนางไม่หาเรื่องเจ้าใช
22:22่ไหม
22:23ไม่เท่าไรเจ้าค่ะ ทันยาไม่เอ
22:25่ยถึงเลย
22:26ป้าสภัยรองกับเหลือนเออ ค่
22:28อนขอสองสำคำ
22:29ข้าทำเป็นหัวทั่วลม
22:31แต่ว่า..
22:33ข้ามีเรื่องหนึ่ง..
22:35อยากขอรองพี่หิ่งข่อน่ Crystal
22:37ว่ามาสิ
22:38ตัวเกอกลับไปอยู่ที่ตรอกซื้อ
22:40ลี
22:40นี่ถื่อเป็นทางออกทีเดีย
22:54แต่ว่า..
22:55เจ้าต้องคิดให้เดีย
22:57เจ้าเป็นคุณหนูที่ยังไม่แต่
22:59งงาน
23:00ออกไปตั่งตัวแยกเรือนอยู่คนเดี
23:02ยว
23:03คงไม่พ้นถูกขอรหาร
23:05ค้าไม่กรrieวหรอก
23:06แค่อยากมีชีวิตอิสระ
23:09มากกว่าอะไรทั้งหมด
23:11เมื่อคิดดีแล้ว
23:12งั้นก็ยาย stata
23:14ค 붓ซึลิ อยู่ที่ค่า
23:16เดิมทีก็มีส่วนของเจ้าอยู่
23:19หากเจ้ามีงานเหลือ
23:21ส่วนของค่าก็ขายให้เจ้าได้
23:23ถือสาว toilet เป็นสับสิน
23:27ดีแล้วเกิด
23:28ขอบคุณพี่หญิงใหญ่เจ้าค่
23:30ะ
23:30เริ่มนั่งท่ะ
23:36จึงสิ
23:38คุณชายมู มูจือตี
23:40เจ้ายังจมได้มั้ย
23:42คนที่หน้าตาสื้อ entendeu
23:44บีดาของเขา ได้เท้า doableว้อร์
23:46มู๋สืออัน เป็นสห剛剛 สนิทก
23:48ับพี่เขยเจ้า
23:50คราวเนี่ย มาท็อพธุ์อีกแล้
23:52ว
23:52ข้าบอกพี่เขยเจ้าไปแล้วว่า
23:54ปีก่อนมันเขาเคยมาทรอพธุ์
23:56ถูกเจ้าปฏิเศษไป
23:58เรื่องพวกนี้พี่เคยเจ้าก็รู้ทั้ง
24:00หมด
24:01แล้ว
24:02พี่เคยว่ายังไงบ้าง
24:03พี่เคยเจ้าบอกว่า
24:05คุณชายมูว
24:06นิสายใจคอใช้ได้
24:08สกุณมูว
24:09มีธรรมเนียมที่บ้านดี
24:10แต่ว่าการต่างงานเป็นเรื่องช่ว
24:13นชีวิต
24:14เจ้าคิดเองให้ดีท่านะ
24:15อย่าได้ฝืนใจ
24:16ในเมื่อพี่เคยบอกเช่นนี้
24:20งาน
24:21พี่อย่างใหญ่ ช่วยนัดค่ะกับ
24:22มูจือติ ให้พบกันสักครั้ง
24:24ได้ไหม
24:24ได้สิ
24:25ฉะนั้นก็เลือกเวลาที่หมอสม ให
24:27้พวกเจ้าได้พบกัน
24:29ถึงเวลานั้นค่อยว่ากัน
24:34จริงสิ
24:36คาดิยินว่า
24:38พักนิเยเซียน คุ้มดี คุ้ม
24:40ราย
24:41ร่วงเกินขุนังได้จะสำนัก
24:42หลายคน
24:44เป็นความจริงเหรอ
24:51จวนสกุญเย่
24:52ยกให้เขาล่ะ เขายกดาบไว้ล
25:18่ะ
25:18ดูร่างกายออนแอ่นของเขาซี่
25:20ชาติ prevention นี้อย่าหวังว่า Infinite จั
25:21บดาบเลย
25:22แครบนี้ ฟูไฮเรียนจ้ident ชิข้
25:31าให้ได้
25:32เจ้าทำไมกับข้าไอigg proch่
25:34ขึ้นว่ากันตันอยู่หรือไ
25:35ง โง่เขา
25:37หาทางริษอาพระเจ็คทีนี้สั
25:38น
25:38ปล auf pc ぜบ้องแม่ กับพีสาวข
25:40องเจ้าเอาไว้
25:41จวนโฮหสินเชือก็วๆทังมั
25:43น
25:43ยังไง จะเจ้าโก่ มายังเจ้าส
25:46ื่อบันดาสังอยู่แล้วเนี่ย
26:27ขอบคุณที่อุศาลนึกถึงนะ
26:29แล้วก็ยังพาท่านหมอมาด้วย
26:31เพียงแต่ว่า ช่วงนี้ในท่าน
26:33นับหวัดก็ยิ่งเก็บตัว
26:35หากว่าจาไม่เข้าหู ขอทั้งส
26:38องท่านปลดอภัยด้วย
26:42นี่ใส่เข้า ทำไมค่าจะไม่รู้ ไม่
26:44ต้องห่วงหรอก
26:45ในท่าน คุณหนูสวยมาขอรับ เธอ
26:50ร์ท่านหมอมา
26:51แย่เซียน
26:52ในท่าน
26:55แหลงต่อมอัน
27:02ใจ
27:12แม่นูรัมก็ได้ไว้
27:16แม่นาย
27:24ท่านหมอ ในท่านกินยาหมดแล้ว
27:26ทำไมยังไม่ดีขึ้น
27:27มันก็พูดอยาก เฮ้ย คือแบบ
27:31ตุกลงเป็นยังไงกันแน่ ท
27:33่านบอกมาตามตรงเธอ
27:35โรกเรือรังยากที่จะรักษา อ
27:38าการกองเขานิเกลงว่า คงจะยื้อ
27:41ไว้ได้อีกไม่นานแล้ว
27:43ทำไม ท่านหมอ ข้าวขอร้องแล้ว ช
27:46่วยชีวิตให้ท่านด้วย ขากลากแล
27:47้ว ท่านหมอ
27:49รักษาสุดความสามารถ จะอยู่ได
27:54้อีกน่าเท่าไร
27:58อย่างมากที่สุดก็น่าจะสัก 3
28:00ปี
28:063 ปีหละ
28:09เดี๋ยวมาร้องไทยตรงนี้
28:11บื้อสิน พาทิ้งหมอเจ้าไปจ
28:15ัดเทียบเจ้า
28:16เจ้าข้า
28:28ฟืนแล้วเหรอ
28:46อันที่จริง คำพูดท่านหมอเจ
28:49้าอ่านไม่แม่นยำ
28:50ต้องภึกษาหมออื่นถึงจะเชื่อ
28:52ได้
28:53ค่าได้ยินมาว่าที่เมืองทรง
28:54เจียงมีหมอหลวง
28:55อย่าพูดเรื่องนี้ออกไป
29:01เรื่องที่ค่ามีชีวิตอยู่ได้อี
29:03กสามปี
29:06ว่าเจ้าจะช่วยเก็บเป็นความล
29:08ับ
29:09ข้าบอกแล้วไง คำพูดท่านหมอ
29:11เจ้าอันไม่ถูกต้อง
29:12คำพูดถูก
29:15สามปี
29:18ก็เพียงพอแล้ว
29:33ท่านกำลังจะไปไหน
29:36หกปาก
29:39จะพูดว่าไม่ใช่เรื่องของข้าใช
29:40่ไหม
29:43ข้าบเพิ่งช่วยชีวิตท่านค
29:44วรมีจิตสำนึกสะหน่อย
29:50ไปเมืองจนทิ้ง
29:54งานหลวงเหรอ
29:57สภาพท่านตอนนี้จะไปทำงานได้ยั
29:59งไง
30:01ข้าไปด้วยแล้วกัน
30:04ท่านบอกเองว่าให้ข้าช่วยเก็
30:05บความรับ
30:06ก็ต้องพาข้าไปด้วย
30:08หาไม่แล้ว
30:10วันไหนข้าดื่มเล่าเมามาย
30:12เกิดทั้งปากเธอเล่าออกไปจะแย่
30:14เอา
30:50กลับมาแล้วเหรอ
30:52อืม
30:53กลับคำเชียว
30:55ที่จริงเลือกงานแล้ว
30:57จุด จุดท่านอาจารย์
30:58ก็นึกเรื่องช่วยหลับประทานข
30:59ึ้นมาจะหารือให้ได้
31:02เพราะเริ่มหารือกันก็ยาวน
31:04านถึงสองชั่วยาม
31:09อืม
31:09อืม
31:24ท่าท่าของเจ้าเนี่ย
31:26ทำให้ข้านึกถึงสมวนเสียกส
31:28อนคำหนึ่ง
31:29คำได้เหรอ
31:35ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน
31:38ฟังดู
31:40เหมือนใครบางคนตัดพอว่าค่า
31:42ไม่เป็นแม่สีเรือน
31:45ค่าจะปรณิบัติได้เท่าเฉิน
31:47อยู่นี้
31:49ค่าจะปรณิบัติท่านให้ดีๆ
31:57ได้เท่าเฉินนั่งจะค่ะ
32:00เฮ้ย
32:17รู้สึกจะหนีไปไหน
32:21ทำไงได้ท่านสามไม่ได้แต่งกับ
32:24สตรีที่เป็นแม่สีเรือน
32:25ไม่ต้องเป็นแม่สีเรือนเหรอ
32:28แบบนี้ก็ดีมากแล้ว
32:30ค่าชอบ
32:34อีกอย่าง
32:36จะมีข้อดีอย่างอื่นอีก
32:39อะไรเหรอ
32:40ด้าสิ
32:43ร่ำรวย
32:44คิดอะไรอยู่
32:52อยู่นิ่งๆ
32:53ให้ค่ากอดนั้นๆหน่อย
33:00เป็นอะไร
33:01เหนื่อยแล้วเจ้าค่ะ
33:02ไม่เท่าไหร่
33:05กอดเจ้านานหน่อยก็หายแล้ว
33:15จริงสิ
33:16วันนี้ท่านแม่ป่วย
33:18แต่ไม่ยอมเชิญหมอ
33:21เหรอ
33:21ท่านจะไปเยี่ยมหน่อยไหม
33:28ไม่ต้องหรอก
33:30เมื่อคืน
33:31ค่าบอกความจริงกับนางไปแล้
33:32ว
33:34ไม่น่าร่ะ
33:42เจ้าว่า...
33:44เจ้าสิ
33:47ทำไมถึง...
33:49ทำไมถึงทำเรื่องเช่นนั้นได้ลงขอ
33:56ตั้งแต่เล็ก
33:58ข้าก็เชิญอาจารย์ชื่อดังมา
34:01สอน
34:04เหมือนเจ้ารอง
34:06เจ้าสามอบรมไม่ผิดเพียนเลย
34:10ท่านห้องโทษตัว Snapdragon
34:11เจ้าapon รกอย่างต่างแล้ว
34:13บันกันออกลูกก้าตัว
34:14ยังต่างท่าน
34:16ท่านศจะเซนท่าน
34:18이고
34:18ลี่ยังคงก็ significance
34:19เงี้ย度หลา
34:22ผู้กันшейนท่าน
34:42ท่านน่ะ แค่ทำใจให้สบาย อย่า
34:45คิดมากไปเลย วันเวลาจากนี้ยอม
34:47ต้องราบเริ่นเป็นสุข
34:51ข้ารู้แล้ว เฮ้ย
34:55ที่จริง ท่านแม่สงสัยนานแล
34:58้วว่าเขาทำให้นอค้าต้องตาย
35:00เพียกแต่ทำใจเชื่อไม่ลง
35:05เมื่อวาน ข้าบอกนางว่า เป็นเขา
35:10ที่จ้างคนมารักพาตัวเจ้าไป
35:13ท่านแม่ถึงได้ตาสว่าง นางย
35:15ังถามอีกว่า วันน่าโน้สี
35:18จะไม่กลับมาอีกแล้วใช่ไหม
35:25เจ้าไม่ต้องห่วงหรอกนะ นิสาย
35:28อยากท่านแม่ ผ่านไปอีกสองวัน
35:31นางก็คงวางท่า เดินหน้าเชิญ
35:33ออกมาได้ เป็นหูหยินเท่าทรง
35:36เกียดเช่นเดิม
35:41ทุกครับครัวมีปัญหาจริง
35:43ๆ
35:47เรื่องของเราสองคน ไม่ได้ยากเห็นปาน
35:49นั้น
35:54จวนสกุนกู้
36:01เรื่องใต้เงาแสงจัน
36:07บรรมีบันพระชนแพบให้สารส
36:09ื่อไป
36:11พี่หญิงใหญ่
36:15หลานเออ
36:16ยินดีด้วยนะ ที่ได้ย้ายเรื่องให
36:18ม่
36:19ขอบคุณพี่หญิงใหญ่
36:21น้องเย็นอิงก็อยากมา แต่ไม่รู้
36:23เป็นยังไง
36:24lamp thatril yumi
36:24แล้วแสงอินดี สาววันล่ะ
36:27ข้างเมืองล้องทรงเทียนตึกๆ
36:28กินของเย็นไปมาก
36:30ของขว copy หน้ามล่ะ
36:31ข้างค accelerator yi
36:32ได้มากม Lembe
36:33วันน่ายังมีโอกาส
36:34คร้าวหน้าคอยส่งเท็นให้ให้ให
36:36ม่
36:38ไอnes น้องห beschิงงunting
36:38หวานเสียล่ะ
36:40ลามิโ กหุมกล้าง البัก
36:43ก่อนออกบาน
36:50จูจูแม่วเลี้ยงก็มา bour 2022
36:51งานปากดีที่เตรียมไว้ก่อนไม
36:53่งานมาไม่ทัrมือเที่ยงหน่า
36:56น้อง喜งคนดี yin ดีด้วยที่ยาเร
36:58ือนใหมาย
36:58ขอบคุณพี่หญิง
37:00แม่คนนี่มาถึงก็ vacation- iman dth
37:04วันนี้คุณชาย espei ASA
37:07ขอบคุณชาย emblemก็มาได้ใช่มั้ย
37:08นี่เจBlackกลัวอะไร
37:13ตอนนี้จะเป็นประมุกเรือน
37:15เข้ามาที่นี่ ็มาเพื่อแดงความ y
37:17in di
37:18เจ้าก็ควรออกไปต้อนรับอย่างภ
37:20าพเผยถึงจะถูก
37:21พี่หญิงใหญ่ ไปเป็นเพื่อนค้าหน
37:23่อยสิ
37:24ได้สิ
37:27คุณหนู คุณชายมู่มาแล้วเจ้าค
37:29่ะ
37:53คุณหนู คุณหนู
37:57คุณหนู คุณหนู
38:30คุณหนู คุณหนู
38:31คำนับสิบจัดสิบแบนโหน
38:33เขาไปแล้ว
38:33น่าสงสารจริง
38:35ในเมื่อเจ้าเชิญเขามาแล้ว
38:37จะไม่พูดด้วยสักคำ
38:38ไปให้เขายึงก็ได้ไง
38:41ค่ะ ค่ะไม่รู้จะพูดอะไรนี่เจ้า
38:43ค่ะ
38:55น้องหวานเสีย
38:57เธอ
38:58มาจวนนี้เป็นครั้งรากใช่ไหม
39:00ข้าจะพาเจ้าไปเดินแล้ว
39:01ดีเจ้าค่ะ
39:07ถ้าอย่างนั้น
39:19ข้าก็ขอไปเดินเล่นบ้าง
39:21ข้าก็ขอไปเดินเล่นบ้าง
39:33คุณชัยมู
39:35พวกเราเองก็ไปเดินเล่นกันหน่อย
39:38เถอะ
39:39ได้ ได้สิ
39:59คุณชัยมู
40:01ที่ค่าเชิญท่านมาในวันนี้
40:03ไม่ได้จะดูตัวกับท่านหลองนะ
40:05แต่เพราะ
40:07ไม่อยากขัดน้ำใจพี่ยิงใหญ่
40:08กับพี่เคย
40:10อ๋อ
40:11ความจริงแล้วค่า
40:15ตัดสินใจแล้วว่า
40:17จะไม่แต่งงานช่วยชีวิต
40:18เพราะเหตุได้
40:20ท่านน่าจะรู้เรื่องข่ากข้าดี
40:22ท่านพ่อถูกน NCT
40:23ไปพิงอย่าง
40:25ท่านแม้ทำผิด
40:26ถูกกักบริเวณอยู่
40:29เมื่อก่อนข้าทำผิดไม่น้อย
40:31ดีที่พี่หิ่งใหญ่ Lucas
40:34НапStar
40:34เป็นанロは
40:35หากข้าแต่งกับคน
40:36ฐานต่อสูงกว่า
40:37คงถูกดูแครน
40:38edbol interpretations
40:40hen
40:41ฐานต่ำกวา
40:42หลองมาอยินดี
40:44ใช้ชีวิตตัวคนเดียวดีสิ่
40:45งกว่า
40:46ตอนนี้ ข้าอยากเรียนรู้กันทำก
40:49ันค้ากับพี่หิ่งใหญ่
40:50เก็บออมเงินให้มาก
40:51วันน่า ท่านแม่ชรา
40:54ข้าค่อยไปขอความเมตา
40:56รับตัวท่านแม่ออกมา ปริบั
40:58ติให้ดี
40:58ฉันนี้ข้าก็พอใจแล้ว
41:07ท่าน ทำไมไม่พูดอะไรบ้างเลยล่ะ
41:11ข้า...
41:12ข้าเป็นคนพูดไม่เก่ง
41:15เจ้าผ่านเรื่องตั้งมากมาย
41:16หากเป็นเป็นข้า
41:18ก็คงอยากอยู่คนเดียวเช่นกัน
41:22แต่ข้ารู้สึก
41:28ส่งสารเจ้ายิ่งนะ
41:33ก็เลย...ก็...ก็เลยไม่รู้ว่าจะพู
41:36ดยังไงดี
41:44อ๋อ...ข้า...ข้าพาคุณจำนว
41:47นหนึ่งมาด้วย
41:47พวกเขายังรออยู่ข้างนอก
41:51ท่านพาคุณมาทำไมเหรอ
41:54ข้าอยาก...
41:58ม่อปลาจินหลีให้เจ้าสัก
42:00บ่อ
42:01จะให้ปลาจินหลีค่าเหรอ
42:03วันก่อนเพราะ้าได้เคียบเชิ
42:04ญมา
42:05ข้าก็ไปหาหรงเออ
42:07ท่àngเขาว่าเจ้าชอบสิ่งใด
42:09ข้าบอกว่า
42:10เจ้าทูกเลี้ยงมาอย่างดี
42:12ไม่ได้ขาดแคลง
42:13แต่ตอนพูหญินเชิญเข้าเมืองมา
42:15ท่านแม่เจ้าเลี้ยงปลาจินห
42:16ลี
42:16terra�เต็มบอก
42:17จ้า Bronze เค้าฟ้ามองอยู่นคุณนั้น
42:19ดังนั้น
42:21ข้าก็เลยคิดว่า
42:22เจ้าก็บอกขึ้นมาในเดือนของเจ้
42:24า
42:25เรียงป่าจินเหลี่ยْ ởไว้
42:26ยำเจ้าว่างเบ้นจากงาน
42:28เจ้าจะได้
42:29มานั่งมองพวกมันได้
42:31ในใจจะได้รู้สึกผ่านใคร
42:34คาด
42:36ยังตามพวกช่างฝีเมือมาด้วย
42:38ตอนแรก
42:39ร epic
42:39รัวว่าจะบูรุก
42:40ทำพวกเจ้าตกใจ
42:43ก็เลย veterans
42:44ให้พวกเขาเข้ามา
42:47ท่านใส่ใจยิ่งนrierơพวกเจ้า
42:49ค่ะ
42:49อืม ฉันนั้น ก็เรียกพวกเขาเข
42:52้ามาเถอะ
42:53ได้เลย
42:54เออ...
42:55คือ...
43:00ข้าจะนำทางท่านเอง
43:01อ๋อ ได้
43:06ได้เท้าเฉินดีต่อท่านหรือ
43:07ไม่
43:08ดีสิ
43:10ฉันนั้นก็ดีแล้ว ข้าเย็นด
43:11ีกับท่านจริงๆ
43:13เดิมที ข้าหวันไว้กับการ
43:15แต่งงานไม่น้อย
43:16แต่พอคิดว่าที่สกุลเฉินม
43:18ีท่านอยู่
43:19ข้าก็คลายกลางบน
43:21วันเสีย ฉันมีใจต่อเสื้น
43:23ชิงมากใช่ไหม
43:24อืม
43:26เพียงแต่ไม่รู้ใจของเขาเลย
43:31เหตุได้เก่าชั้นนั้น
43:33ท่านรู้หรือไม่
43:35หลังกลับมาเมืองหลวง เขามาบ
43:36้านค่าแค่หนเดียว
43:38เอาแต่สนทนากับท่านพ่อ กับ
43:40ค่า
43:41พูดคุยไม่ถึงสองคำ ก็ขอต
43:43ัวกลับ
43:49น้องหวันเสือ
43:52ท่านป่าสาม
43:57น้องหวัน
43:57น้องหวัน
43:59น้องหวัน
44:11น้องหวัน
44:12น้องหวัน
44:13น้องหวัน
44:15น้องหวัน
Comments