- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:03ตรงนี้
00:30ที่ดูกิ่งๆเวลาโน้ว
01:24ที่สิบสาม
01:26จวนสกุญกู
01:33ถ้าไม่มีแค่เจ้าสองคน แล้วเจ
01:36้าเออล่ะ
01:37พี่หญิงใหญ่บอกว่าไม่อยากกิ
01:39น สองวันนี้จะไม่มากินข้าวด้
01:40วย
01:44เฮ้ย ก็จริงนะ อากาศช่วงหล
01:48ังเนี่ย ร้อนขึ้นเรื่อยๆ
01:52งั้นเอาอย่างนี้ ตอนใจพรุ่งน
01:55ี้ ให้ห้องครัวจัดอาหาร
01:58แล้วก็ทรงไปแต่ละห้อง จะได้ไม่
02:00ต้องวิ่งไปวิ่งมา มันร้อนอ
02:02่ะ
02:08เออจริงสิ
02:10เมื่อวันแต่ท้าหมู่ร้องเจ้ากล
02:12ม จวนรัจทาญาติมาหาค่า ถ
02:15ามถึงเจ้าเหรอ
02:19ค่า ถามถึงค่าเรื่องอะไร
02:23เขาเป็นคนผู้จ้าค่อนข้างกำก
02:25รวม แต่ค่าก็ฟังออก เขาอยากจะส
02:28ู่ขอเจ้าให้กับลูกชายคนโต
02:30ลูกชายคนโต ได้เท่าหมู่
02:36หมู่จือตี
02:42ค่าคิดว่า นี่เป็นงานแต่งท
02:45ี่ดี สะคุณหมู่น่าเป็นสะคุ
02:48ณบันดิต
02:49แต่ท้าหมู่เองก็มาจากสำนักห
02:51ันลิ้น ตอนนี้เป็นรองเจ้ากลม
02:54คุณนางคั่นสี
02:56คุณนางฝ่ายรัจทาญาติ อนาค
02:59ตใครยิ่งนัก
03:08ท่านพ่อ ท่านพ่อ
03:11ท่านพ่อ ท่านพ่อ compressつ we kids
03:14ทำไม ницу этому Coll มุ ไม่ม Bubbles
03:18สมตรงไหน นะ เป็นเพราะม่ี้จื
03:21อตี
03:22ท่านเคยเห็นญ้าติอัติหรื
03:24อยัง
03:25ยังไม่เคยหรอ หรือว่า เขา results
03:29พ่อบกเพร่องอะไร
03:31ไม่ได้บกเพร่อง
03:33เป็นเพราะหน้าตาของเขา
03:35ท่านยังไม่เคยเห็น
03:37ก็...
03:38เขาหน้าตาเหมือนต้นเสาร์นั้น
03:40ถ้าเขาแต่งกันกับเขา
03:41คงถูกหัวเราย้อตายเลย
03:46เหมือนเสาร์ต้นหนึ่งเหรอ
03:49ฟังเจ้าพูดสี
03:51พูดเป็นเด็กไปได้
03:53หมู่จือตี
03:54เป็นลูกชายพระยาเอก
03:56ตามหรับก็ไม่คู่ขัวเจอหรอ
03:58แต่ว่าในสายตาเขาไม่แบ่งช
04:01นฉัน
04:02เจ้าเองก束รังเกียดหน้าอกนนเค
04:04้า
04:04เจ้านี้นะ
04:05بฉันไม่อยากแต่กับเขาจริงๆ
04:06หุทปากสุดนี้เลย
04:08คำสBo heating ค supplied with them
04:10อย่าพูดอย่างนี้อีก Mashkind
04:11มันช่างไรมารยาตซินนี้
04:14การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่
04:16ต้องฟังคำสั่งพ่อแม้
04:17เชื่อฟังแม้ซื้อ
04:19มันไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะมาเถีย
04:21ง
04:31ในใส่ตinnerท่านพ่อ
04:32ไม่แต่เรื่องธานUp Micha
04:33ไม่เคยมองน่าตานิ potrzeb
04:35ท่านหน้า
04:36ท่านช่วยหาทางให้ค่าได้หรื
04:37อไม่
04:38ค่าไม่อยากแต่กับโมทย์จืด
04:40ติจิ่ง ๆ
04:41ที่จริงแล้วเรื่องนี้
04:43ค่าเคยคุยกับพ่อเจ้าแล้ว
04:44ให้ฟังความเห็นเจ้าบาง
04:47แต่ว่ายังไงเขาก็ไม่ฝั่ง ยัง
04:52ห้ามข้ายุ่งด้วย
04:54ท่านแม้ ข้าขอร้องล่ะ ท่าน
04:57ช่วยข้าพูดอีกหน่อยเธอ
04:59แต่พ่อเจ้าไม่ยอมตกลงหรอก
05:02แต่ท่านเป็นหูหินใหญ่ของบ้
05:03าน ไม่ว่าอย่างไร ท่านเห็นข้าต
05:06ัวมากับท่าน
05:08ท่านแม้จะไม่สนใจข้าไม่ได้
05:10นะ ข้าขอร้องท่านล่ะ ท่านช่
05:12วยข้าพูดหน่อยเธอ
05:13คุณหนูรอง หูหยินไม่สบายอยู่
05:16รับคำขอรองไม่ไหวหรอก
05:19ท่านแม่ ท่านขอรองล่ะ
05:21เขาเองก็...
05:24เขาเองก็จนปัญญา
05:30คุณหนูรอง ท่านกลับไปก่อนเถอะ
05:59ข้ารู เป็นพระท่านแขนแม่ค
06:02่ะ ดังนั้นจึงจงใจไม่ช่วย
06:04ค่ะ
06:07คุณหนูรองทำไมพูดเช่นนี้ หูหย
06:09ินเหนื่อยแล้ว กลับไปก่อนเถอะ
06:11อย่ามาแกะค่ะ
06:15นั่นอือ
06:30ทำไมพวกเจ้าคิดจะขวางข้างนั้น
06:33เหรอ เราไป
06:49ท่านแม่ ท่านข้า
06:51ค่ะ
06:54ท่านแม่ ท่านข้า
06:55หลันเออ แม่น้มโจตายแล้ว
06:59ต่อไปจะทำยังไง หลันเออ
07:08หลันเออ
07:09หลันเออ
07:13ท่านแม่
07:17เห็นว่าส่งไปบ้านน้อง
07:20กลางดึกก็สิ้นลมแล้ว
07:22หูหญินออกคำสั่ง
07:24ไม่ให้เงินข้าฝังสบ
07:26เอาไปทิ้งที่ป่าช้า
07:29ร้านเออ
07:31ทำยังไงดี
07:32ร้านเออ
07:33นั่นเป็นแม่นมโจเลยนะ
07:35ท่านแม่
07:36อย่ารองให้เลย
07:39ครุงนี้ข้าจะไปหาพ่อบ้าน
07:41ให้พวกเขาซื้อลงสบ
07:43ให้แม่นมเจ้า
07:45พวกเขาจะฝังเจ้าเหรอ
07:47ที่พวกเขามาบอกท่าน
07:49ก็แmüş Αคordeให้ท่านออกไปขอร้อง
07:52เขา
07:56ใช่ๆๆ
07:58ดีที่เจ้าฉลาด
08:01แต่ล้านเออ
08:02ดึกขนาดนี้มาหาแม่
08:04มีใครดังแก่เจ้าใช่หรือไม
08:06่
08:08รังแก
08:08ค่าไม่ปล่อยให้พวกเขารังแกห
08:15รอก
08:17พวกเขาคิดว่ากรุมเรื่องแต่งข
08:18องข้าไว้
08:20แล้วจะคบคุมข้าได้
08:23ฝ่านไปเธอ
08:24หัวยินเอาเรื่องแต่งงานมาเล่น
08:26งานเจ้า
08:27นังคิดจะทำอะไรกันแน่
08:31นังไม่มีทางทําสำเร็จ
08:34ทําแม่
08:35ก่อนแม่นมเจ็บไปบ้านเก่า
08:37บอกค่ามาเรื่องนึง
08:39นังบอกว่า
08:40เพียงแค่เรื่องนี้พลงไหร่อ
08:42อกไป
08:44ใช่แล้ว
08:45มีเรื่องนึง
08:47ช่วยฝากไปบอก
08:49แม่ท่านแถนค่า
09:00เรื่องอะไร Like, รีบบอกเร็ว
09:04ท韩 ท่านยังจำอันุหินได้ไ
09:05หม
09:06อันุหิน
09:09จะเอา conspir yükLED
09:11ฮินเสียงเหรอ
09:12หูหินเชิญเดือมช้า
09:22ข้าจำนั่งได้อยู่แล้ว
09:24นางเป็นเสาใช้สุดตัวของหูห
09:26ิน
09:26หูหินมอบนางให้พ่อเจ้าเป็
09:28นอัน terrific
09:29ตอนที่ท้องได้ 7 เดือน เพลือกินย
09:31าเร่งคลอด ตายทั้งแม่ทั้งล
09:33ูก
09:34แต่ไม่นมโจบอกเจ้าเรื่องนี้ทำไม
09:37ตอนนั้น วิพิงสาวชัยของอนุ
09:39หินบอกน่า
09:40ว่า หูยินเป็นคนค่าอนุหิน
09:44อะไรนะ
09:50ข้าต่อสินใจแล้ว ข้าจะตาม
09:52หาวิพิงให้เจอ
09:53เช่นนี้ จะได้เปิดเผยเรื่องในอดี
09:57ต
09:57เช่นนี้ท่านพ่อกับหูหิน จะได้
09:59ทะเลอกกัน
10:02พอบ้านวุ่นวาย ก็ไม่ว่างสน
10:04ใจเรื่องแต่ของค่าอีก
10:06อีกอย่าง ถ้าท่านพ่อได้รู้ค
10:08วามจริงเรื่องในตอนนั้น
10:09ก็จะเกรียดหูหิน
10:12ถึงตอนนั้น เขาอาจนึกถึงค
10:15วามดีของแม่ดีบ้าง
10:17เราจะได้กลับไปใช้ชีวิตเหมือน
10:18ก่อน
10:23ใช่
10:25หลันเออ จะพูดถูกต้องหลัน
10:27เออ ดี ดี
10:34อาจตามมาขอบคุณท่านสาม ที่ส
10:36นับสนุนวัดมาหลายปี
10:39เจ้าว่าเรียงใจเกินไป ทั้งหม
10:41ดนี้ ข้าเต็มใจทำ เพียงแต่ว่
10:44า
10:56อาจตามมาต้องขอตัวก่อน ได้ ตาม
11:02สบายเธอ
11:16ชิงผู ข้างหน้ามีถุงหอมข
11:18ายอยู่ จะช่วยค่าเลือกมาเยอะหน่อย
11:20เจ้าค่าคุณหนู
11:33เรื่อนที่บ้าน จัดการไปถึงไหนแล
11:35้วล่ะ
11:46เจ้าจะเกลี่ยกล่อม ให้พ่อแม
11:48่อยากกันเลย
11:49ข้ารู้ การหยอดทำให้เสียชื่อเส
11:51ียง แต่ว่าชื่อเสียงสำคัญ
11:54มากกว่าชีวิตงั้นเหรอ
11:56ในเมื่อเรื่องก็มาถึงจุดนี้แล
11:57้ว พ่อข้าก็ยังจะช่วยอนุส่
12:00งอยู่นั่นแหละ
12:01ชึ่งน่าเสียใจจริงๆ
12:04แล้วแม่เจ้ายินยอมหรือไม
12:05่
12:07นางไม่ยอม
12:09ข้าไม่เข้าใจจริงๆ นางกัง
12:11วลอะไรอยู่
12:12ถ้าเป็นบ้านอื่นอาจกลัวเร
12:14ื่องเสียชื่อเสียง แต่ว่าสกุ
12:15ลจี้เราไม่เป็นเช่นนั้น
12:17หากท่านแม่ค่า สามารถหลัก
12:19ลับทรงเจ้า ท่านยายค่า จะไม่
12:21ทำให้นางลำบากใจแนะ จะห่วงนาง
12:23แล้วสิไหมว่า
12:25อาจเป็นเพราะแม่เจ้อก็ไม่อย
12:28ากให้มัวหญิน Buttonson เป็นห่วง
12:29เหละมั้ snech
12:30เป็นเช่นนั้นเหรอ
12:32โอโอว้ ข้าก็แข่เดาไปเรื่อย
12:36แต่ว่าเนา หลายคนก็อ่อนนอกแ
12:38ข็งในยิ่งตัดหน้าหมดว่าน
12:40ี คลอดครัว
12:41ยิ่งไม่อยากจะเปิดเผยได้ไม่ดี
12:43ของตัวเอง
12:50แต่ว่าข้าเป็นห่วง ร่างกาย
12:52นางจะทนไม่ไหว
12:54ท่านหมอบอกว่า ป่วยเรือรังไม
12:56่หาย
12:56เป็นพระพบต้าห่วงในยา
12:59และเป็นเพราะนาง เครียดมากเกิ
13:01นไป
13:02ซึ่มเศร้าจนป่วย
13:07ปัญหาเนตรกูล สับซ้อนอั
13:09นตรายกว่าการค้าอีก
13:15ท่านหมอ bitte
13:16พ่อ Haha
13:16ค่าจะพูดเรื่องพวกนี้กับท่าน
13:18ไปทำไม
13:21ทำไมถึงพูดไม่ได้
13:25เพราะท่านเป็นผู้ชายไง
13:28การก่ล่างยั่งพวกนี้พวกผู้ชาย
13:30petitsصلไม่เข้าใจ
13:32ทำไมอitteerdemไม่เข้าใจ
13:36เพราะผู้ชายอย่างพวกท่านances
13:37ไม่ต้นเหตุแห่งความก่างยั่
13:38งพวกนี้
13:40ถือเป็นรางวัล ไม่ยั่งชิงช
13:41นะ
13:42คิดดูสิ
13:43อนุส่งกับท่านแม่ข้า เดิ่
13:45มไม่มีความแค้นกัน
13:46ตอนนี้พ่อเขาต้องตายกันไปข้
13:48างหนึ่ง
13:48ก็เพราะแต่งงานกับพ่อข้า
13:49นะแหละ
13:58เอาเธอ
14:20ข้าผ่าเจ้าไปที่หนึ่งดีไหม
14:36ที่นี่ดีจริง ๆ
14:40ทุกครั้งที่มีเรื่องกลุ่มใจ
14:42ค่าจะมาที่นี่พักอยู่สักพัก
14:44ไหนจะบอกว่ากังวลว่าปัญหา
14:47วุ่นวายในจวน
14:48จะสงผลไม่ดีต่อการพักฟื้น
14:50ของแม่เจ้า
14:50ไม่สู้ พานàngมาที่นี่พักผ่อสั
14:53กฮรรยา
14:53ทุกครั้ง ทุกวัลจะได้ชมธรร
14:55ชาติ
14:57ไม่แน่ว่าผ่อกลายขึ้น
15:00ความคิดอาจเปลี่ยนไป
15:02เป็นความคิดที่ดี
15:04แต่ค่าเป็นห่วงว่าห кусหญิ
15:06น
15:06หากรู้ว่าเรื่อนนี้เป็นของท่าน
15:11มีเหตุผลนะ
15:17จะไม่ต้องบอกว่าเป็นของค่า
15:19บอกแค่ว่า เป็นของเพื่อนเจ้า
15:26ได้
15:28งั้น ข้าไม่เกลงใจท่านแล้วนะ
15:31อืม ตามสบายเธอ
15:35ไม่เกลงใจจังจะถูก
15:38เรื่อนของเขา อยู่ที่เธอวัดเป่าเส
15:40ียง
15:41อีกอย่าง ทั้งเรียบง่าย ทั้งส
15:43งบ
15:44ที่ท่ารอบๆ สวยงามมากจริงๆ
15:46ท่านพักรักษาตัวที่นั่นถ
15:48ือว่าเหมาะมาก
15:53แล้วรบกวนคนอื่นหรือไม่
15:55ไม่เจ้าค่ะ
15:59เขาเป็นเพื่อนของพี่รอง
16:03ได้ยินว่าท่านป่วย
16:04และเป็นฝ่ายเสนอเอง ว่าให้ท่
16:06านไปพัก
16:09เช่นนี้เองเหรอ
16:12ดีจริงๆ
16:14งั้นอีกสองวันค่อยออกเดินท
16:16าง
16:17ได้
16:19แม่นุมกับม่อลานก็ไปด้วย
16:21กันสิ
16:22งั้นดีมากเลย
16:24ข้าก็จะไปด้วย
16:26งั้นต้องรีบเก็บของแล้ว
16:28ในป่าหนาว เสือกันหนาวเอาติ
16:30ดไปด้วย
16:32ยังมีของกินที่หูหญินชอ
16:34บกินเป็นประจำอีกด้วย
16:35ไปไหนกัน ข้าไปด้วย
16:38ใครบอกจะพาเจ้าไป
16:41นี่แหละคือโจโชว์
16:42มีเรื่องดีๆ ก็โพรมาทันทุก
16:44ที
16:44แน่นอน
16:46ไปกันหมด
16:47ไทยละ
17:10คุย
17:11ไม่ก็ไม่แน่นอน
17:22เอง
17:23ไวพี่ สาชัยอันลุอุพี่
17:41วี่ผิง
17:45ไม่ได้เจอกันนาน หูหินรอง
17:48อีกเดียวเจอไหนท่าน จะรู้ว่า
17:51ขนพูดอะไรนะ
17:51จะมีอะไรได้ ก็แค่พูดตามความจ
17:55ริง
18:08เจ้าเย็นหมดแล้ว ไม่เปลี่ยนก้
18:10าใหม่มา
18:11เจ้าค่ะ ไหนท่าน
18:14ทำไมถึงเป็นเจ้า
18:16ทำไม จะเป็นข้าไม่ได้เหรอ
18:20เจ้าถูกกักบุริเวณอยู่ไม่ใช
18:21่เหรอ
18:22ใครปล่อยให้เจ้าออกมา ร้านเออเห
18:25รอ
18:26ไม่ใช่ร้านเออ เป็นข้าเองที่ป
18:29ลอมตัวเป็นแม่นนม
18:30แล้วแอบออกมา
18:32หากไม่พร้อม ไม่เรื่องสำคัญมา
18:35ก
18:36ต้องคุยเตอร์หน้าท่าน
18:39ข้าคงไม่ต้องรีบร้อนเช่นนี้
18:41เรื่องอะไร
18:46ในท่าน ท่านยังจำอนุวินได้
18:50หรือมไหม
18:58ทำไมให้จุ ๆ พูดถึงนางได้
19:00เจ้าเกรียดนางที่สุดไม่ใช่เห
19:02รอ
19:02ตอนนั้นค่ะเกรียดนางจริง ๆ
19:06ท่านเอ็นดูนางมาก
19:08ข้าไม่ใช่เทพ จะไม่อิดชาได้ย
19:10ังไง
19:14มีอะไรให้อิดชากัน
19:17ไม่ได้คลอดด้วยซ้ำ
19:18ว่าสนาข้งนาง มันน้อยกว่า
19:21เจ้ามากเลย
19:24พอแล้ว เหลือผู้เรื่องนี้ท่ะ
19:27มันจะทำให้ คนฟังรู้สึกปวดใ
19:31จ
19:36เจ้าเจ้าเจ้าเจ Kelvin ๆ ค่ะ
19:38เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
19:38จื่อลิงเจ้าใช้ของลันเออ
19:40วันก่อนน้องเซานางเพิ่งแต่ง
19:42งาน
19:42ได้ได้กับบ้าน
19:44บังเอินได้เจอส่าวใช้ที่เคย
19:46ดูแลอนุลุล
19:48ไม่รู้ว่ şey นายท่านอยากจำได้ communication
19:51นางคืออ spelling
19:52นางได้พูดกับจื่อลิงหลายเร
19:54ื่อง
19:54นางพูดอะไรเหรอ
19:56นางรู้ว่าตอนนั้น impressions
19:58ให้ปลิ่นยาของอนุหวิน ทำให้
19:59อนุหวินตายพร้อมลูกในท้
20:01อง
20:16อุ่ย ผิง
20:25คารวาไต้เท่ากู ค่าน้อยคือว
20:28ี่ผิงคนที่เคยรับใช้อนุหวิน
20:30ตอนนั้น
20:36ตอนนั้นที่อนุหวินแทง ในท่
20:39านก็รู้เป็นเพราะว่าดื่มยา
20:41เร่งครอด
20:42แต่ว่า...แต่ว่าในตอนนั้น อย่
20:46าบำดุง lavoro อย่าเล่งคลอด วางแ
20:48ย่คลัดไว้ของละตู
20:49ช่วี่ผิงจะหยิบสถับกันได
20:51้ยังไง puppet
20:52ในตอนนั้นม cychma каналеที่เค้าห้องค
20:56ลวเย 알고ันของอนุหวิน ยังมี
20:59หูหินก็เข้าไปบ่อยๆ นางเป็น
21:02ห่วงเรื่องการกินของอนุหวิน
21:03strawberry
21:04มักจะไปดูว่านางกินเป็นยัง
21:05ไง บางครั้งเข้าไปแล้ว Не prz玉ยuff so
21:11much
21:12อันุหวินให้เงินรักษา
21:14ช่วยผิ่งซื้อสาตต่ออัน
21:15ุหวินมาก
21:16ไม่มีทางทำได้อันุหวินแน่
21:20ในเมื่อไม่มีทางหยิบยาผิด
21:23กัน
21:23และไม่ใช่ช่วยผิ่งที่ตั้งใจ
21:25หยิบผิด
21:26งั้น
21:29เป็นไปได้ว่า
21:31หูหยินเป็นคนเปลี่ยน
21:41หื้อ!
22:00อันนี้ อันนี้หยิบง่าย
22:02ดี
22:02ท่านแม่ ท่านเรามาเอียงไปแล้ว ช
22:05่วยแต่พี่หญิงใหญ่
22:06งั้นแม่ จะช่วยเจ้าครั้งหน้านะ
22:08แต่ครั้งก่อนเธ้าก็พูดเช่นนี้
22:14ได้
22:17ดี ๆ ๆ
22:20ท่านพ่อ
22:22ในท่าน
22:47ท่านพ่อจุ ๆ มาทำไมเนี่ย หมดสน
22:49ุกเลย
22:50อืม
23:05ในท่าน มีธุระเหล่ะ
23:10กระขอถามหน่อย ปีนั้นที่วินเส
23:18ียงตายประครอดอยาก
23:21ีAR นันเป็นเพราะว่าเจ้าแอ
23:23บ
23:24สรรรปรียนยาของนางใช่หรื
23:26อไม่
23:26fitt ท่านพูดเรื่องอะไร ข้าจะทำ pued้ี้จ
23:35ูกถึงถามเรื่องนี้
23:37หยุ๊ยพิงมาแล้ว
23:39หยุ๊ยพิงหรือ
23:42ยับบอกเชียวนะ ว่าเจ้าจํานาง
23:43ไม่ได้
23:44นาง คือสาวใช้ที่เจ้าให้หวิ
23:47นเสียงไงละ
23:48ขยอมจำได้อยู่แล้ว นั่งคือส
23:50าวใช้ข้างกายค่า ทำไมล่ะ
23:52อุ้ย พิงบอกว่า ปีนั้นเป็น
23:56เจ้า ที่ลงมือสับเปลี่ยน ยา
23:58บำรุงคันกับยาแร่งพล่
24:00อของวินเสียง
24:02จนทำให้นาง พลอดลูกอย่างทรมา
24:05นก่อนกำหนด ต้องมาตกเลือดจน
24:07ตาย
24:16จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ลืม ว
24:20่าในปีนั้น เจ้าเห็นค่ากับ
24:23เมี่ยวหัวรักใครกลมเกลียว
24:25เลยจงใจยกวินเสียงให้กับค
24:27่า วินเสียงเป็นคนใจดี ออนโ
24:31ยนมีแม่ตา ค่าถึงรับน้
24:33ำใจจากเจ้า
24:35แต่คิดไม่ถึงเลยว่ะ เจ้าจะเป็
24:38นคนที่มีจิตใจครับแค่
25:03немножкоหน่анก่อนน่aren
25:04มีอะไรโยยยなんได้ล่ะ
25:06คนก็ตายไปตั้งหลายปีแค่ bench
25:08ปาดนี้ไม่มีหลักreatingธานเหลือ
25:09อยู่แล้ว
25:10แน่ละ เจ้าไม่ยอมรับหร Vegan
25:12ดอก bons dass
25:16ในใครเพ الف narration
25:17ท่านไม่คิดดูบ้างแล้ว อุวย
25:19才หงออกไปลายปีแล้ว
25:21นากจะโภรมาตอนนี้ได้ยังไง?
25:23ร落ใครใช้ที่นางอนั่งกลับมา
25:25ใช่
25:26ใครใช้ที่นาง Kinda มัสเปล่า Locker
25:36ก็ไม่อยากจะเป็นบางเจ้าหรอก
25:38เป็นานูส่งที่ตามหาอุวีเผ้
25:40งเจอ
25:47ชิงผู เจ้าได้ไปหาสตรี ที่ช
25:49ื่อว่าอีวีผิง
25:50อายุน่าจะไม่น้อยแล้ว ประมาณ 30
25:52ได้
25:53เคยเป็นสาวใช้ของหูหญิน ตอน
25:55นี้คงไปจักจัวแล้ว
25:56แต่ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องพาตั
25:58วนางกลับมาให้ได้
25:59เจ้าค่ะ คุณหนู
26:11เป็นส่งเมี่ยวหวาอีกแล้ว
26:17เจ้าคำอะไร
26:22ข้าคำท่าน ข้าคำที่ แม้แต่
26:25คำพูดของนาง ท่านก็ยังเชื่อ
26:29นางเพิ่งใส่ต้าหวงในยาข
26:31องค่า อยากให้ค่าตายให้ได้
26:33คำพูดของนาง ท่านก็ยังเชื่อ
26:35อีกแล้วไหนท่าน
26:37แต่นี่มันคนละเรื่องกัน
26:39จริงอยู่ที่อนุส่งจองเล่นงาน
26:41จ้ะ
26:42แต่คำพูดของอุ้ยผิง ก็ใช่
26:44ว่าจะลอกลวง
26:45บกติóg 어디จะอ Figure where he wants to go
26:48ในตอนที่หลงเอวยเพิ่งจะเกิดให
26:50ม่ ๆ
26:51วินเสียงแบบนี้ と思います
26:54เจ้าเห็นหลงเอagua
26:55กับวินเสียง เรอ 많ไปว่าสนิ
26:57สนมกัน
26:58เจ้าก็ Allah remember
26:59สั่งรоловโทษนาง
27:00ให้ไปทำงานในครัวเล substances
27:03สามเดือนให้หลัง ค่อยให้นางกล
27:05ับมา
27:05และสอบหลงเอา ให้กับปุ้ยไ
27:07ผ่ mereka
27:07ที่ค่ะพูดมาเจ้าจะยอมรับม
27:10ือย
27:10พี่หมัน
27:12หัวออกของคนเป็นแม่
27:14ยอมไม่อยากให้ลูกของตัวเองร
27:15ักคนอื่นมากกว่าตัวเองอยู่แล
27:17้ว
27:18ในตอนนั้นเจ้าเออไม่ได้อยู่กั
27:20บค่า
27:21ข้าเหลือหรงเออคนเดียว
27:23ค่า
27:25ข้ายอมไม่อยากให้ลูกตัวเองร
27:27ักคนอื่นมากกว่าตัวเอง
27:29มันก็เข้าใจได้อยู่แล้ว
27:31แล้วต่อมาล่ะ
27:32จะมอบหื้นเสียงให้กับค่า
27:34เอง
27:34แต่พอนางท้องแกไกล้คลอด เจ
27:37้าก็ดันอีกฉะนางอีก
27:39ทุกครั้งที่บvenirค่าจะไปเยี่ยมน
27:40าง จะมีข้าอ้างเรียกอค่าไปห
27:43า
27:43เดี๋ยวก็บอกว่า ทัวเองป้วย เด
27:45ี๋ยวก็บอกว่าหร้งเอิ่ป้
27:46วย
27:46แต่ไว้
27:51แต่ความจริงแล้ว
28:07ข้าเข้าใจแล้ว
28:19ข้าเข้าใจแล้ว
28:24ความจริงไม่ใช่เพราะวิพิง
28:27บอกเรื่องนี้
28:29ที่ท่านสงสัยข้าไม่ใช่เพรา
28:31ะแค่วิพิงพูด
28:33ไม่น่าแล้วตั้งแต่นั้นมา
28:37ท่านก็เริ่มห่างเหินข้า
28:44ที่แท้ในใจของท่านก็ตัดส
28:48ินข้านานแล้ว
28:49ว่าข้าเป็นคนรายข้าหวินเส
28:52ียง
28:53แสดง แสดงต่อให้พอเลย
28:57คนจะหาเรื่อง ทำอะไรก็ผิด
29:03หัวหยิน
29:05ที่ในท่านพูดมาร้วนเป็นเพี
29:08ยงคำพูดของวิพิง
29:09มันก็แค่เรื่องเก่าที่หยบมา
29:12ปัดฝุ่นใหม่เท่านั้น
29:14ในเมื่อในท่านตัดสินแล้วว
29:16่าหัวหยินเป็นคาตกร
29:18ฉันนั้นก็งานหลักฐานออกมาส
29:19ิ
29:20หลักฐานเหรอ
29:22ต่อให้มีหลักฐาน
29:23แล้วค่าจะจับแม่ของเจ้าส่
29:25งให้ทางการโลงโทษได้อย่างนั้
29:27นเหรอ
29:27ก็เพราะว่ามีคนยกหางนางถึง
29:30ไม่ยัมเกินใครทั้งนั้น
29:32และอย่างนะ
29:33การตายของ twice เสียง
29:35คนที่ได้ประโยชน์ที่สุด ก็ค
29:37ือแม่ของเจ้านี่ละ
29:38อย่าต้องการลากฐานอะไรอีก
29:40ในเมื่อท่านพูดเช่นี้
29:42คนที่ได้ประโยชน์ที่สุด
29:43ก็คืออนุซ่อง
29:45งานข้าขอตะสิน
29:47ที่อนุซ่องเรีกเจ้ียร์ผิ่ง
29:48มา
29:48ก็เพื่อใส่ร้ายหัวหิน
29:50เจ้า
29:53มันจ่างโ섯 foundationลกม scrolling
29:54หัวหิน
30:17คุณหนู
30:19เป็นยังไงบ้าง
30:22ยังไม่ได้ข่าวเจ้าค่ะ
30:23ตอนที่ข้าไปถึงเดือนหน้า
30:25นังก็ไปได้หนึ่งเค้าแล้ว
30:27กลังดึกข้าไม่กล้าออกไป
30:29แต่ว่าเมื่อเช้า เท่าแกรณหล
30:30วüstให้คนไปหาแล้ว
30:32เราต้องห่านังให้เจอ
30:33ไม่หยังนั้นต่อให้หูหญิน
30:34ไปร้องเรียนถึง
30:35ฝ้าเม็คจะพ้นผิด
30:36บ่าเดี๋ยวข้าจะไปช่วยอีกแ
30:38ดง
30:39คุณหนูยาย
30:42ไม่ต้องรีบ
30:44คุณหนูยายหูหญินบอกว่าจะไป
30:45พบอนุостONG
30:47แม่โน้มเจ้าห้าไม่อยู่หัว
30:48ต้องไปด้วย
30:49ข้าเลยมารายงาน ตามที่ท่านกำชั
30:50บไว้
30:52เจ้าทำได้ดี ข้าจะไปเดี๋ยวนี้
30:54ล่ะ
31:02คุณหนูใหญ่
31:03หัวหยินล่ะ
31:05อยู่ด้านไหน ห้ามข้าเข้าไป
31:09ข้าปฏิบัตรเจ้าเป็นอย่างด
31:11ี
31:12เจ้าไม่พอใจตรงไหนล่ะ
31:14ถึงขนาดต้องเหยียบข้าให้
31:16จมดินเช่นนี้
31:17แทม emotionally ใส่ต้าห่วงในญาฆ่
31:18า
31:18บมกันปี่ผินมาใส่ร้ายค้า
31:21ใส่ร้ายงั้นเหรอ
31:23ข้าไม่ได้ใส่ร้ายท่านนะ
31:28แล้วเจ้าขิดจริงๆ希望
31:30ข้าจะทำร้ายอินเสียง
31:35หากข้ามีใจและสยาจริง
31:38ข้าขวันรถเล่นงานเจ้าถึง
31:39จะถูก
31:40ไม่ถึงอินเสียงหรอก
31:41ท่านถึงได้ยกอินเสียงให้ไ
31:43หนท่านไง
31:45เพื่อแบงความโปรดปราณ์จาก
31:46ค่า
31:47และยกสาวใช้ตัวเองให้กับน
31:49ายท่าน
31:50แต่ท่านคิดไม่ถึงว่านางจะเด่
31:52นมากกว่าค่า
31:53สุดท้ายก็ตั้งคัน
31:55คนในจวนต่างลือกันว่า
31:56เด็กในท้องนางเป็นผู้ชาย
31:58ในท่านดีใจจนเนื้อเต้น
32:00หลังเลิกงานก็แวะไปเยี่ยมน
32:02าง
32:03ท่านถูกลูกน้องหักหลัง
32:04จะไม่แค้นได้แล้ว
32:07และอีกอย่าง
32:12อีกอย่างอะไร
32:17อีกอย่าง
32:19ข้าดาวว่าท่านก็มองออก
32:21ว่าในท่านรักอินเสียงจร
32:23ิงๆ
32:34เขาก็รักเจ้าเหมือนกันไม่ใช่
32:35ละ
32:43เรียกว่าเคยรักดีกว่า
32:49ข้าจดจำวันนั้นได้ไม่ลืม
32:53ข้าบอกกับเขาว่า
32:55เพื่อแต่งงานกับเขา
32:56ข้ายอมเขียนจดหมายเลือด
32:58ตัดความสัมพันกับพ่อแม
33:00่
33:00ท่านเดาซิฟเขาพูดว่าอะไร
33:02เขาหัวร้อน
33:04แถมบอกจะส่งข้ากลับไป
33:06ว่าข้าทำให้เขาเดือดร้อน
33:08ร่วงเกินขุนนางขั้นสีโดยใช
33:10่เหตุ
33:15แต่ข้ากลับไปไม่ได้แล้ว
33:20ไม่มีวันกลับไปได้อีก
33:24ข้าก็เลยบอกเขาว่า
33:26ตอนนี้ข้าตั้งคันแล้ว
33:29เขาถึงจะยอมตายใจ
33:33ท่านว่านี่เรียกว่ารักจริง
33:36หรือไม่
33:46จริงสิ
33:48เขายังบอกเขาว่า
33:50หากตอนนั้นเขาไม่สินไร้ไม้ตอก
33:52ไม่ต้องการอำนาจจากสกุลจี้
33:54เขาไม่มีทางสู่ขอท่านแน่
33:57ข้าไม่มีสถาน่าจากบ้านเดิม
33:59กลายเป็นเบียร้ายข้าที่ถูก
34:00มองข้าม
34:02แต่วินเสียงไม่เหมือนกัน
34:07แววตาที่เขามองนาง
34:09ต่างจากมองพวกเราหรือเกิน
34:11นั่นเรียกรักจากใจจริง
34:24พี่หญิงใหญ่
34:26เขามาตามหาในหญิงก่อน
34:28เจ้ารู้หรือไม่วิพิงอยู่ไหน
34:33vaya
34:33วิพิง
34:36วิพิงอะไร
34:38เมื่อคืนแม่ของเจ้า
34:39พาตัวอาดิษ твоюชัยที่ชื่อ
34:40วิพิง
34:41เข้ามาในจวน
34:42เพื่อไปพบในท่านด้วยกัน
34:44ตอนนี้แม่เจ้าถูกกับตัว
34:46แม่นมโจ๊คก็ตายแล้ว
34:48คนที่ช่วยแม่เจ้าได้
34:49ก็เหลือเพิงบ้าstellungคนเดียว
34:53เจ้าแน่ใจนะ
34:56ว่าเจ้าไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
35:01ดูแล้วเป็นยังไง
35:03ใช่
35:05ข้าไปหาวิผิง
35:07เจอนางแล้วจะยังไง
35:09ถ้ามีอยากให้คนรู้
35:10ก็อย่าทำช่วนแต่แรก
35:13จะรู้ตัวไหมว่าเจ้ากำลังพู
35:14ดอะไรอยู่
35:15ท่านปล่อยข้านะ
35:16พูดมา!
35:17ทำไมต้องใส่ร้ายหัวหญิน
35:19ข้าไม่ได้ใส่ร้ายนาง
35:21วิผิงพูดออกมาเองกับปาก
35:24ตอนนั้น
35:25เพราะหัวหญินอิตฉะอนุหิ
35:27น
35:27อะไรสับเปลี่ยนยา
35:28ทำให้นางตายพร้อมกับลุกใน
35:30ท้อง
35:30เจ้ากลายพูดแน่ที่สลาวาการikes
35:32ถ้ากลายแน่
35:33ก็จะพูดแน่
35:36นางไม่ได้ใส่ร้ายหัวหญิน
35:41นางกออกกรรมทำเข็นเอง
35:44น...นาง...
35:47เรียกเตี้ psicotoy
35:47นางมักไม่ spark
35:49ถ้าไม่ตอนนี้เขาไม่เรียกแม่
35:52แล้ว
35:54นังไม่เห็นค่าเป็นลูกสาวก
35:55่อน
35:57ตอนที่ท่านพ่อจับคู่ให้ท่าน
35:59นังวิ่งสึบข่าวไปทั่ว
36:01กลัวท่านจะเสียเปลี่ยบ
36:04รงเออไม่อยากเล่าเรียน
36:05นังก็ขอรองท่านพ่อ
36:07ให้เขาหัดทำกันค่า
36:08แต่พ่อถึงตาค่า
36:10ค่าขอรองเขา
36:12อย่าจับค่าแต่กับมู่จือต
36:14ี
36:15ค่าคุกข่าวบนพื้นขอรอง
36:17เขา
36:17แล้วนางเหลี่ยวแลค่าสังนิด
36:19ไหม ให้คนสึบข่าวสักกวนโม
36:21่บ้างไหม
36:21ไม่มีอะไรสังนิด
36:25เป็นเพราะเรื่องนี้สินะ
36:28เจ้าก็เลยเรียกตัวอื้อผิงมา
36:31ราชสำนักค่าโทษยังต้อง
36:33ใช้พยาณหลักฐาน
36:34แต่ทำไมตัวเจ้า ถึงอาศัยแค
36:36ลมปากแต่สินนางได้ล่ะ
36:41เจ้าว่าหูหยินไม่เห็นเจ้า
36:42เป็นลูกสาว
36:45พวกเราก็เริ่ม também
36:45Garage แล้วเจ้าเคยอบรับนางเป็นแ
36:46ม่บ้างหรือไหม
36:53ข้าไม่รู้มีผิดเก bought the money
36:54ข้าไม่รู้สิกผิดกันแล้วกั
36:54น
36:56เด้งเมื่อเจ้าไม่รู้สิกผิด
36:58avo MUSK
36:58ข้าจะยืนยันต่อหน้าน podob
37:05ข้าไม่รู้ว่านางอยู่ไหน
37:06น apareค้าไม่รู้ว่านางอยู่ไหน
37:07นางว่าฟ้องร้องหูหยินแล้ว
37:08ต้องถูกควรตามร้างแค้น
37:10เลยไม่กล้ากลับไปอยู่ที่เด็ม
37:14ข้าไม่ดูว่านางอยู่ที่ไหน
37:38เหรอ?
38:18เธอเยี่ยม
38:49หัวหิน ท่านกับอนุส่งคุย
38:56อะไรกันเหรอ
38:58เราคุยกันเรื่อง ความรับของสก
39:01ุลใหญ่
39:03เจ้าเป็นเด็กที่ยังไม่ออกเรื
39:05อน ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนี้
39:08เจ้ายุ่งมาค่อนวันแล้ว คงย
39:10ังไม่ได้กินข้าว ข้าไม่รั
39:12งเจ้าต่อแล้ว
39:15หัวหิน ไม่ว่ายังไง ข้าก็เป
39:19็นลูกสาวของท่าน
39:21ท่านมีเรื่องอะไร ก็คุยกับข้า
39:23ได้ตลอด ไม่ต้องเกลงใจหรอก
39:45อุ่ยหิน
39:46ถ้าจะไปตามหมอเดี๋ยวนี้
39:54ไม่จำเป็น ไม่ครูข้ากลั่นไออ
39:58วัย
39:59พอได้ไอแรงๆ เลือดก็เลยออก
40:03ตอนนี้รู้สึกโลงขึ้นแล้ว
40:05แต่ว่านี่ เจ้าไปฝนมึกให้ข้า
40:08ที ได้ไปสิ
40:12เจ้าข้า
40:30นังสือยา
40:36บัตรนี้ข้ากับสามี ใจไม่เป็
40:38นหนึ่งเดียว
40:40ความคิดแยกเป็นสองทาง ขออยาก
40:43ขาดจากกัน
40:44แยกยายไปคนละทาง
41:17จิหาร
41:25ในท่าน ควรข้างกายหูหิน ส่
41:27งจุดไม้มาขอรับ
41:28วางวะ
41:29ขอรับ
41:49นังสือยา
41:50นังสือยา
42:17ในท่าน
42:19ออกไป
42:20พวกเจ้าออกไปเธอ
42:23เจ้าข้า
42:29นี่เจ้าแกล้งไอให้ข้าดูใช
42:31่ไหม
42:39ในท่านมหาข้ามีอะไร
42:45นี่หมายความว่ายังไง
42:51ขออยากกับท่านยังไงละ
42:54เภ้....
42:56ข้าว่าเจ้าว่าเจ้า
42:57ไม่ใช่แจ้ายากับค่าหรอ
42:59เอาเรื่องขออยามาเป็นข้ออ้าง
43:01เพื่อกฎฐกริฬ์ คุ้ฆคา
43:04ให้ข้าขอโτόชเจ้ามากว่า
43:08ไม่นึกว่าท่านจะขิดเชี่ยน
43:11รู้โจ้ยซิ
43:13ทําท่าทางหน้าสงสารอีกแล้
43:15ว
43:18เจ้าก haciendo something
43:20แต่ฉันนั้น ก็ทำเหมียว
43:22analytical
43:30ยังไม่อยากแPopนกับเมียวหัว
43:53ท่านไปดымที่สกุลส่ง
43:55ท่านกับส่งเมรี่ยวหวา
43:57ถูกจับได้ว่าเป็นชوتกับ
44:00เพื่อจะช่วยท่านปิดบัง
44:01จริงจำเป็นต้องแต่งหน้างเข้
44:03าจวน
44:05แต่กับหวินเสียง
44:08ข้าสังเกตนางมานานแล้ว
44:10พวกท่านสองคน
44:12ท่านสองสายตาหยอกล้อกัน
44:15คิดว่า innovate Daniel
44:18ข้าไม่อยากให้เกิดเรื่องเสีย
44:22จึงตั้งหวินเสียง เป็นอนุ ع
44:25ุน
44:26ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ที่ขธุ
44:28่มเท ทำเพื่อท่านตั้งมากมา
44:31ถ้าว่าในใจท่าน กลับเห็น
44:36ข้าเป็นเพียงแค่ คนหวังชื่
44:38อเสียง
44:39แล้วไม่ใช่ละ fim
44:41ที่หลายปีนี้ ขาดีตัวออกสา
44:43ีห่างจากเจ้า
44:43่าถามเหรื่องวินเสียงตาย อีก
44:47เรื่องก็คืนนิrationsที่ไม่ดีของเสี
44:48ย แล้ว
44:50หรือเป็นแค่สตรีใจครับแ
44:51ค่
44:52แต่แส่งทำตัวเป็นกุลสตรี
44:54สูรث่ 흉
44:55ฮึ
44:56ทาน
44:57ทำไม ฆ่าทำไม
44:59ยังมีหน้ามาว่าฆ่าอีกเหร
45:00อ
45:02ไก่หมาหลังบ้านไม่สงบ
45:04ลูกหลานไร้การศรึกษา
45:06สถานากาลเป็นแม่ของเจ้า
45:07หากมีคุณสมบัตรกับเขาบาง
45:09ฆ่าจะไม่ทําหนิ่เจ้าเลย
45:11เฮื่อ єยระหว่างเรามันสะบ้านแล
45:13้ว
45:20แต่พอเอาเข้าจริง ข้ากลับต
45:22้องเผามันทิ้งสะ
45:26ทั้งหมดไม่ได้ทำเพื่อเจ้าเหรอ
45:28แต่ข้าทำเพื่อการออกเรือนของลูก
45:31ลูก
45:35หากว่าเจ้าอย่างพอมีสำนึก
45:37อยู่บ้าง
45:38ต่อไปก็ต้องอย่าเอ่ยถึงเรื่
45:40องยาอีกเด็ดขาด
45:54สวัสดี
Comments