- 13 minutes ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:04ตรงนี้
00:35สวัสดีเวลา
01:26ที่สามสิบก้า
01:37ที่สามสิบก้า
02:09ที่สามสิบก้า
02:10สิบก้า
02:49เจ้า
03:16จุบไป
03:17เฮ้!
03:20โอ้!
03:46เฮ้!
03:47เฮ้!
03:49เฮ้!
03:49เฮ้!
03:50เฮ้!
03:52เฮ้!
03:55เฮ้!
03:56เฮ้!
04:00เฮ้!
04:06เฮ้!
04:09เฮ้!
04:10เฮ้!
04:11เฮ้!
04:11เฮ้!
04:12เฮ้!
04:12เฮ้!
04:12เฮ้!
04:13เฮ้!
04:14เฮ้!
04:15เฮ้!
04:16เฮ้!
04:17เฮ้!
04:17เฮ้!
04:18เฮ้!
04:18เฮ้!
04:19ข้า!ข้า!ข้า!ข้า!
04:49อืม...
04:57กันสน...
05:19โอ๊ย!
05:59เธอเวลา
06:19อีก อีก อีก
06:50กลับกลับกลับ
07:27กลับกลับกลับ
07:28กลับไปที่พกลับ
07:51เกี่ยม
08:22เกี่ยมเกี่ยมเกี่ยม
09:10เกี่ยมเกี่ยม
09:21เพราะข้างกายองค์ชายจะมีบัน
09:22ดิตผู้สื่อทรง
09:24หรือคุณนางช่อโชนก็ได้
09:27แต่ผู้เดียวที่เก็บไว้ไม่ได้
09:29คือคนอย่างท่านสื่อจือ
09:33แล้วค่าอยู่จำพวกไหน
09:35ท่านอยู่ในจำพวก
09:38กลองฝืนที่หมดชื่อ
09:59นะ
10:19เกิด
10:21เกิด
10:35เกิด
10:37เกิด
10:42ทางทีนวัญดาโทษ ต่อมาจัด
10:48แก่
10:51งั้นสิ่งกัน
10:52ด้วย ร่อออหละ
10:55ทีนวัญดาโจรic
10:59เพราะสิ่งกัน
10:59พายับสิ่งกับสิ่งกัน
11:00เธอเว็น
11:23เธอสิ
11:35อีก
12:03ไม่...
13:01ขอบคุณ
13:05เจ้าะร้ายังเกิด
14:01เร็วเข้า
14:03ออออ...
14:22ถ้าไม่สัง...
14:40ยือลุกพี่ลูกน้อมเจ้า
14:52แต่เป็นลูกพี่สาวเข้า
14:53สิ จะมีควรเรียกเขาว่าสื้
14:58อจือ
15:00เฉียรเตอร์เป็นลูกพี่ลูกน
15:01้อมเจ้า
15:02แต่เป็นลูกพี่สาวเข้า จะควร
15:04เรียกข้าวว่านา ตามเขาถึงจะ
15:07ถูก
15:10คิดจะเอาเปรียบข้า ไม่ใช่เรื่
15:12องง่ายๆหรอกนะ
15:16ข้าวว่าเจ้า ก็เหลือดีแค
15:19่หน้าตาเนี่ยไหม
15:20ไม่เช่นนั้นกริยาเช่นเจ้า บ้
15:22านนั้นจะอยากรับเป็นสภัยกัน
15:24มือไปดูแล้วได้มา
15:26ทำอะไรนะ เมื่อเท่าอยู่ไม่นิ่งจริ
15:29งๆ
15:30ถึง ๆ อ่านว่าค่าแต่งเรื่อง być
15:31หรือให้โดนฟ้าพา
15:33ทางเจ้า
15:33Widosby Gill Bull Rage
15:47เจ้าไม่รู้จริงๆ หรือแกลง
15:51เธอเป็นไม่รู้
15:52ข้าทำเช่นนี้ ก็ทำเพื่อเจ้านะ
15:55เจ้าให้ว่า intervention
16:00แม่ของเจ้าถูกคนทำร้าย มันเป
16:03็นใคร ข้าจะข้ามันให้เอง
16:07รถมาตั้งหลายคัน มีคนดูแลแค
16:09่นี้
16:10นี่มันเหยือโอชาชัดๆ
16:12ให้พวกเขาไปส่งเจ้า ข้าจะได้เบ
16:15อใจลงบ้า
16:16ของนี้เป็น
16:21กำไรข้อมือ
16:23แล้วมาจากการยิดทรัพย์ ตรว
16:25สอบที่มาแล้ว เจ้าสวมใส่ได้
16:27อย่างสบายใจ
16:28หากรังเกียตว่าสุกกะปรก
16:30ก็ถิงไปซะ
16:36ผู้จินเจ้า
16:49ช่างบางเอินซะจริง มีที่นี่
16:51ก็ยังเจอจ้ะ
16:52พวกเขาไปสอบที่สุดนั้น almostราย
16:57หลายข้อไปสุดนั้น พวกเขาไปสุ
17:04ดนี้
17:04ผู้จริงกว่า ข้อไปสุดนี้
17:10ข้อแปลกกเจอบ codes
17:27เจ้า
17:54เฟียร์ดพระเจ้า
17:59เฟียร์ดเมื่อ
18:33ท่านสามเป็นยังไงบ้าง
18:36หวังใจเธอ ฝืนแล้วไม่เป็นไร
18:50อยู่เป็นเพื่อนเขาหน่อยเธอ
19:21คุณชินเธอเปิดอาจเท่าหลั
19:23ง
19:26ถึงพี่สาวชวนสักคุณคุณ
19:31ดีกาถึงห้องเต่
19:44กูจินเจ้า หากเห็นจดหมายนี้
19:47คงมีเห็นผลเดียว
19:49นั่นคือข้าไม่รอดแล้ว
19:54เจ้าอย่าได้รู้สึกผิด
19:56มาใช้แดนครานี้ ข้าทำเพื่อเจ้า
19:59และเพื่อตัวข้าเอง
20:02ท่านหมอบอกว่า
20:05อาการป่วยของข้า
20:06อยู่ได้ไม่ถึงสามปี
20:08ยอมตายอย่างสมเกียต
20:11ดีกว่าอยู่อย่างไรค่ะ
20:13เมื่อก่อน ท่านพ่อมักด่าว่า
20:16ค่า
20:16ไม่อาจศุกยุดโทapons
20:17ไม่อาจนำทับ ไม่อาจคำจุน
20:19ชื่อเสียงจวนหого
20:21แต่ว่าครานี้ค่านำทับแล้ว
20:25ออกรบทำศึก ได้ผลีชีพ
20:27ในสนามรบอย่างสมเกียต
20:30พบเขาในประโลก
20:32คงล宿อ jeżeli เรอย fizerดฏคุณ
20:33ชอบ semiconductor
20:40เจ้าร้องห้าอยู่สินะ อย่าร้อง
20:43เลย ควนยินดีกับค่าถึงจะถ
20:45ูก
20:46เรื่องน่าเสียดาย ใช่ว่าจะไม่ม
20:49ี
20:50ท่านแม่ค่ายังอยู่ ค่าไม่อา
20:53จกระตันอยู่ได้แล้ว
20:55ฝากเจ้าดูแลแทนด้วย ยังมีพ
20:58ี่สาวค่า ที่เคยเป็นคนไม่ได้ค
21:00วาม
21:01ยังพี่สาวมีทุกข์ มักร่
21:05ำกลืนไว้ในออกเพียงลำพั
21:06ง
21:07นางชอบเจ้ามาก ช่วยไปเยี่ยมน้
21:09ำบ่อยบ่อยด้วย
21:12สุดท้าย เสียชิงหลาน แม่นาง
21:15ที่ดีพร้อม
21:17นางตึงใจค่ะ ช่างโง่เท่าแ
21:20ท้เลย
21:22เมื่อนางออกเรือน ชื่อมวบของขวั
21:24นแทนค่ะที
21:26จริงสิ ยังมีเป้าผู มันน่
21:29ารักและเชื่อฟัง
21:32ถ้าไม่เคยชมมันเลย
21:35ต่อไปช่วยชมมันแทนค่ะไปบ
21:37่อยด้วย
21:38ส่วนเชิญเยี่ยมวิน
21:42เจ้าคนนี้ เอาชนะค่ะทุกเรื่อง
21:46ถึงขั้นแอบพบหากับเจ้า ค
21:48่ะไม่มีวันให้อภัย
21:51คนดีอายุสั้น คนช่วยอยู่มือนปี
21:55เชิญเยี่ยนวิน เล่เหลี่ยมแพร
21:57้วพร้า
21:58คงอยู่เคียงพูดเจ้าได้จนแก
22:00่เท่า
22:01เช่นนี้ ถือว่ามีความดีอยู่บ้
22:04าง
22:05การจากไปเช่นนี้ คงทำให้เจ้าไม่ล
22:08ืมชั่วชีวิต
22:10ค่ะจะอยู่ในใจเจ้าตลอดไป นั
22:13บว่าชนะเขาได้แล้วเรื่องนึง
22:16แค่คิดก็สุกใจนะ นี่ เรื่องน
22:19ี้จะต้องบอกเขาด้วย
22:21จำไว้ให้ดีแล้ว
22:22อ๋อ จริงสิ อีกเรื่อง หากค่า
22:28ซิ้นชีบลง
22:29นำชื่อกองทัพสกุญแย่ ไปใช้
22:31ประโยชน์ได้เลย
22:33น่าเสร็จดายความชอบในครานี้
22:36แต่ช่างเธอ ถึงว่าค่ายกให้เข
22:38า อาวแล้ว เขาไม่พูดมากแล้ว
22:44เธอขอล่วงหน้าไปก่อน ชาติน
22:47ี้ได้พบเจ้า
22:49น่าเป็นว่าสนาของเย่เซเสีย
22:50นแล้ว
22:53เธอหนอมตัวด้วย ลาก่อน
22:55itas ทุกของห bild ott
23:02กันตาย皆さんรับค่اض never
23:03baldดูกี้ จะลงให้อย่าสติ
23:10Mashakoทำ fake
23:14ขวังเราทัพยOD
23:35เย่
23:43ครั้งนี้ข้าหน้อย นำมาเร็วสองพ
23:46ัน
23:46เร่งเดินทับทั้งวันทั้งคื
23:48น
23:48แต่ก็ยังสายไปหนึ่งเก้า
23:50ไม่อย่างนั้นเราก็
23:52สื่อถือเย่คงจะไม่
23:57ในครานี้ข้าหน้อย จะต้องคุ้มก
23:59ันท่านกลับเมืองหลวงให้ได้
24:03ข้าหน้อยไม่คิดจะกลับไป
24:16ก่อนที่จะออกมา ท่านจะเมืองกำชั
24:19บนัก
24:20ให้ข้าหน้อย คุ้มกันท่านกล
24:22ับเมืองหลวงให้ได้
24:23ท่านกำวนว่า เมื่อกลับไปแล้ว
24:26ภูหายเหลียนจะคิดร้ายอย่างน
24:27ั้นเหรอ
24:29ที่ข้าห่วงไม่ใช่ตัวเอง
24:33ยามนี้ ซื้อเทิงและเหมือนหหว
24:35นแตกภายแล้ว
24:37แม้อำเผออี้มีทหารรักษาการ
24:39แต่พวกแดนเหนืออย่างละดมพล
24:41เข้ามาไม่หยุด
24:42ราชสำนักควรรีบส่งทัพ
24:45หนุนจักเมืองหลวงมารับสึก
24:46เทียมเผออี้โดยด่วน
24:49ถ้าว่าการโยกย้ายทัพทั้งหม
24:50ด ยังต้องผ่านคณะเซนาบดี
24:55อีกทั้งทั่วราชสำนักต้อง
24:57ร่วมใจกัน ถึงจะสำเร็จ
25:00หากข้ากลับเมืองหลวง เรื่องที่
25:04ท่านอาจารย์
25:06คบคิดกันแบทที่ชุนหยวน
25:07จะต้องถูกเปิดโปรงออกมา
25:10ถึงเวลานั้น ราชสำนักคงต้
25:14องปั่นปวนแน่
25:17อย่าว่าแต่เตรียมรับสึกเลย
25:19แม้แต่ในราชสำนัก
25:21ก็อาจจะมุ่นวายเสื้อจน ไม่
25:25อาจสงทัพได้
25:28ท่านกลับไปรายงานพี่รองตามนี้
25:30เขาไม่ตำหนีท่านเหรอ
25:32ข้าถึงได้ว่าไง พวกคุณนาง
25:33บุน ไม่จะทำเรื่องยุ่งยาก
25:40นอกเสร็จจาก ข้าตายไปจริงๆ
26:03นักสำนับมาศพล่า พวกความส
26:26ุดกลับมาศพูดภาพ
26:26นักว่า พวกมันสุดกลับมาศ
26:26พูดภาพ
26:35ท่านแม่
26:35ท่านแม่
26:36ท่านแม่
26:36ท่านแม่ดึงดันจะมาให้ได้
26:37ใครก็ห้าไม่อยู่
27:14ท่านแม่
27:15ท่านแม่
27:17ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน
27:19พวกเรารีบกลับโจนกันก่อนท
27:20่ะ
27:20พวกเรารีบกลับโจนกันก่อนท
27:21่ะ
27:21พวกเรารีบกลับโจนกันก่อนท
27:21่ะ
27:21ไปท่านแม่
27:25ท่านแม่
27:27อ้าาาา...
27:56ที่สุดท้ายอาจ
28:40เจ้าพรีชีพเพื่อชาติแล้ว ก
28:42้าได้ยินเขาก็เซ้าใจยิ่งน
28:45ัก
28:50อยากขอให้หูยิน นำโรงสบของ
28:53จิวเห็ง ไปตั้งที่อารามเทพให้เห
28:58ล่าคุณนางไว้อะไร
29:02หากข้าไม่ยอมแล้ว
29:16คงไม่ได้กระมัง
29:22ยังไงข้าก็ไม่ยอง
29:23บังอาจ
29:26ข้าไม่เชื่อหรอกว่า ท่านจากล
29:29่าทาทายคนทั้งใต้ล่า
29:31บิบขั้นพริยาขนางพักดี ให
29:33้ตายต่อหน้าผู้คน
30:00ข้าก็ไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะก
30:02ล้าตาย
30:06ขอเตือนว่าอย่าลองดีกับข้
30:08า ท่านสามสิ้นชีพในสนามรั
30:10บ
30:11อย่างองค์อาจกล้าหาร ข้านิฐ
30:13านพรรยา
30:15ไม่ได้ต่อหน้า
30:17ไม่ได้ต่อหน้า
30:55ไม่ได้ต่อ
31:07ไกล
31:13กลับเจ้า!
31:38กลับเจ้า!
31:39กลับเจ้า!
32:10ท่านสาม
32:11บ้านนี้หูหญิน
32:13คงถึงเมืองหลวงแล้วกระมัง
32:17คำนวนวันเวลา
32:19ก็น่าจะถึงแล้ว
32:26ไม่ว่าหูหญิน
32:28จะขอกำนังเสริมได้หรือไม่?
32:30ข้าน้อย
32:32รู้สึกกังวลใจ
32:40หูหญินต้องทำได้นะ
32:42ข้าเชื่อมันในตัวน้ำ
33:21ข้าเห็นท่านนั่งเมื่อ
33:23เหนื่อยแล้วใช่มั้ยเจ้าค่ะ
33:25ข้าช่วยนวดให้นะ
33:27เมื่อก่อน
33:29ข้าก็นวดให้ท่านยายบ่อยๆ
33:31ข้ากำลังคิดว่า
33:34มีวิธีในบ้าง
33:35ที่จะไม่ต้องให้เจ้าไปเสียงอั
33:39นตรายเช่นนั้น
33:40ข้ามีอะไรต้องเสียงกัน
33:42ข้าแค่กับเหมืองหลวง
33:44หรือท่านกังโงดจริงๆ
33:47ว่าผู้หาย lemfl Lead จะจับข้ากินเข
33:49้าไปได้
33:51ข้าเป็นห่วงแค่ท่าน
33:57เรื่องข้าจะไม่ต้องห่วง
34:00อำเภออีกกับแพงสูง ยากกั
34:01บการจบตี
34:02เมื่อครึ่งปีก่อน เพราะจะเสริ
34:04มความแข็งแกร่ง
34:05พวกแดนเหนือ ไม่เชื่อชาญการต
34:06ีเมือง
34:08เวลาสั้นๆ พวกเขาทำอะไรข้าไม่ได้
34:12หรอก
34:15หากเป็นตามที่ท่านพูด พวกเราก็
34:18ปลอดภัยแล้ว
34:28ให้ท่านเจ้าค่ะ
34:33นี่คืออะไร
34:34สิ่งนี้ชิงผูนำมาจากเมืองผ
34:36ิงอย่าง
34:38ข้าต้องกลับเมืองหลวง คงไม
34:40่ได้กินแล้ว
34:41หากคิดถึงข้าก็กินสักลู
34:43กหนึ่ง
34:53มีกี่ลูกกัน
34:55ท่านเดาสิ
34:57จับดูแลรู้สึกว่า
35:01กินชั่วยามเดียวก็หมดแล้วละ
35:06ท่านไม่มีสิ่งใดมอบให้ข้
35:08าบ้างเหรอ
35:10หลังภาพบ้านในห้องนัศือ
35:12ซ่อนกล่องใบหนึ่งไว
35:15ของในนั้นเป็นของที่ข้ารักทาน
35:16ุธนอม
35:19หากข้าเป็นอะไรไป
35:24ก็เก็บมันไว้ดูต่างหน้า
35:28พูดเหลวไหลอะไร ดูต่างหน้าอะไร
35:32ข้าต้องการแค่ท่าน เข้าใจห
35:34รือไหม
35:41เข้าใจแล้ว
35:45ท่านรอค่านะ ค่าต้องหาทางส
35:50่งทหารมาช่วยท่านให้ได้
35:52เรื่องส่งทหารสำคัญก็จริง
35:54แต่สำหรับค่า
36:00ความปลอดภายของเจ้าสำคัญท
36:02ี่สุด
36:05ค่าเชิญเยี่ยนวินชาตินี้ เอ
36:08าเรื่องราชสำนัก
36:10เพ่นนินบ้านเมือง ยกให้เป็นอั
36:12นดับหนึ่งในใจ
36:15จะมีเพียงครั้งนี้
36:23ค่าขอสั่งเจ้า อย่ายอมแรกช
36:26ีวิตเพื่อสิ่งใดอีกเลย
36:30เธออยากให้เจ้าอยู่รอดปลอดภาย
36:31ได้ยินไว้
37:04จวนสกุลเชินไว้อร่อย
37:07พี่ยิงใหญ่
37:08จินเจ้า เข้มแข็งไว้นะ
37:13คนจากบ้านใหญ่มาถึงด้วยยัง
37:15ยังไม่ถึงเจ้าค่ะ
37:17รีบไปที่ตาสิน เชิญทุกคนมาร
37:19่วมไว้อะไร
37:20ต้องเชิญท่านอัสภัยห้าไม่
37:21ได้
37:23ได้ จะไปเดี๋ยวนี้
37:25ไปเธอ
37:33ท่านแม่ พี่สภัยรอง ค่ามีเรื่
37:38องจะคุยด้วย
37:41ส่งเสริมคุณธรรมให้ยังย
37:43ืน
37:43ท่านแม่ ความจริง ท่านสอมย
37:47ังมีชีวิตอยู่
37:51จะว่าอะไรนะ เป็นเรื่องจริงเหรอ
37:54ท่านแม่ ข้าไม่ดีเอง ที่ไม่ได
37:57้บอกให้ท่านทราบก่อน
37:59ทำให้ท่านต้องส่งสร้างเสียใ
38:01จ
38:02ลูกสภัยไม่ดีเอง ปลดอภัย
38:04ให้ข้าด้วย
38:06ก่อนหน้าดีกระแอบคิดอยู่
38:08นึงว่าเป็นแค่ความหวักล
38:10่มๆเล่งๆ
38:15ท่านแม่ ท่านแม่ ท่านแม่
38:17ท่านแม่
38:18ท่านแม่ น้องสามยังอยู่
38:22ท่านควรดีใจถึงจะถูกสิ
38:26ข้าดีใจสิ ข้าเกลียดตัว
38:31เองนะ
38:35ตั้งแต่ ข้าคิดว่าเจ้าสามจ
38:39ากไป
38:41ทุกทุกคืน ยามที่ข้าลับต
38:45า
38:46ก็คิดถึงเขาตอนเด็กทุกที่
38:51เขาเป็นผู้ยายตั้งแต่เด็ก
38:55ในบันดาลูกทั้งหมด
38:57เขาเชื่อฟังที่สุด
38:59เพราะเขาเชื่อฟังเกินไป
39:02ยามที่ พี่น้องท่านล้อขัดแย
39:06้งกัน
39:07ข้าไม่สนผิดถูก
39:09ก็มักจะดูด่าเขาก่อนเสมอ
39:15แต่ข้าลืมไป
39:18ว่าเขาเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง
39:21ต่อมา เขาเติบโตขึ้น
39:24เป็นคนอนาคตไกรพึ่งพาได้ท
39:27ี่สุด
39:29แต่ข้ากลับรู้สึกว่า
39:31เขาห่างเหินไปทุกที
39:33มีอะไรก็ไม่เคยบอก
39:36สำรายค่อยังไง
39:38เขาแบกรับทุกอย่าง
39:40ทั้งอยากให้เขา
39:42ช่วยวางแผนอนาคตให้เจ้ารอง
39:46และยัง
39:47ให้คอยตามล้างตามเช็ด
39:49เรื่องเดือร้อนให้เจ้าสีอีก
39:53ยามออกหน้าในสังคม
39:55เขาคือลูกชาย
39:57ที่ข้าเอาไปอวดใครต่อใครได้
40:01แต่ยามอยู่บ้าน
40:03ข้ากลับไม่เคย
40:05เอ้ยปากชมเขาจักใจสักคำ
40:14ข้าผิดไปแล้ว
40:17ข้าทำผิดลาดใหญ่หลวงนัก
40:22หลายปีมานี้
40:24ข้าทำให้เขาน้อยใจ
40:27หากย้อนเวลาไปได้
40:29ข้าจะไปทำเช่นนั้นอีก
40:32ข้าจะดี
40:33ข้าจะดีกับเขาให้มาก
40:36ข้าทราพแล้ว
40:38เขาเขาใจแล้วท่านแม่
40:41ถ่าฝณะสามปลอด ao ภัยดี
40:43ท่านรองเขากลับมา
40:45ค่อยๆพูดกับเขาก็ได้
40:46ก็ได้
40:49ลีบประคอมท่านแม่ลูกขึ้
40:50น
40:51มาเจ้า
40:51ข้าวท่านแม่
41:00ขอใจจาavant swag
41:02หนักดีของแม่
41:03ข้าควรท่ามอยู่แล้วเจ้าค่ะ
41:05น้องสภัย
41:07แล้วที่นอนอยู่ในลงสบ
41:09เป็นใครกันล่ะ
41:11คุณหนูเจ้าค่ะ
41:13ห 쓰� antibiotกูกับห 쓰�pseภัยกัน
41:18กับห้อที่นห้างมาถึงแล้ว
41:20พี่สภัยรองช่วยค่าสักหน่อย
41:22มากดูรายท่านแม่ให้ดี
41:24รวมถึงทันย่ายามดีของค่า
41:25ด้วย
41:26ได้
41:29ให้ท่านอาจสภัย mientras ไปที่ห้องหน
41:30ังเสือ
41:31เจ้าค่ะ
41:55เจ้าเออ เกิดอะไรขึ้นกันแน่
41:57เจ้าให้หลานเออจอจงเชิญข้า
41:59มาไว้อะไร
42:00หรือว่าเซียนเออเกิดเรื่องอะไร
42:02ขึ้น
42:05ท่านอาสภัยห้า
42:10เย้เซียน
42:14เย้เซียนเป็นอะไรไป
42:18ที่หุบเขาพยะคำราม
42:23ถูกพวกด้านเหนือจมติ
42:26เขา...
42:31เขาตายเหรอ
42:32ก่อนเขาจากไป
42:51สั่งไว้ว่าห้ามพลังภาย
42:55ให้ใช้กองทับสกุลแย่
42:57ต่อต้านพวกด้านเหนือต่อ
43:04ดังนั้น
43:10ข้าจึงแอบพาเขากลับมาด้วย
43:15เขาอยู่ไหน
43:16เขาอยู่ไหน
43:39ท่านสุดสุดสุดที่ไม่
43:40โทษทีเราไปด้วย
43:42ท่านมันข้าจากไปโรงบนยอม
43:42ต่อสนสุดปไป
43:42ท่านกลับปล่อย
43:42อย่าง Minutenครอบ
43:42จริงจับบาทิทย์
Comments