- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:01วาสนารักลิคิดจักษ์
00:07ตอนที่ 33
00:10ทำไมค่าถึงมีหลานอย่างเจ้านะ
00:12ฟีมือไม่ถึง หาเรื่องใส่ตั
00:14วทำไม
00:15ดีที่พบซึกก่อน หากคนของไปถึ
00:18กช่ายแดนแล้ว
00:19ถ้าหารหนาวในเรื่องเล็ก กลองท
00:21ัพเสียขวานซี่เรื่องใหญ่
00:22หากพุ้นวายขึ้นมา ราชสำนั
00:24กพบว่าสุกุณใต้ขายของไร้
00:26คุดภาพ
00:26ยักร์ก ยอบของหลวงกงเงิน
00:28แผ่นดินมีความผิดฐานหลอก
00:29รวงเบื่องสูง
00:30จะมีกี่หัวให้ประหารกัน
00:33เธอเวย ท่านป้า คือว่า หลานซ
00:36ำนึกผิดแล้ว
00:37ต่อไปหลานไม่กล้าทำอีกแล้ว
00:40istle... ท่านป้า
00:42ตอนนี้เรื่องเร่งดวนที่สุด คื
00:44อต้องหาทางอุดช่องโวนี่
00:46ท่านป้า คำหนดส่งมาพของเหลื
00:49ออี๊กแค่3วัน
00:51สามวันนี้จะให้หลาน หาเสื้อกหนา
00:53วห้ามืนตัวเนี่ยนะ
00:54เรื่องนี้หลานหมดปัญญาจริงๆ
00:56ขอรับ
00:57โทษ ท่านป่าคนดี ปรดช่วยหล
00:59านด้วยสิ ท่านป่าแม่ตาด้วย
01:02พูหยินเฉินมาขอเข้าพบเจ้า
01:03ค่ะ
01:03พูหยินเฉินเหรอ
01:13ได้ยินว่าหลายวันนี้ท่าน กำ
01:16ลังกลุ่มใจเรื่องเสื้อกหนาว
01:17ของทหารชายแดนอยู่
01:20ท่านอย่าเข้าใจผิด ข้าไม่ม
01:22ีจัตนาสืบข่าว
01:23แต่เพราะเรื่องเสนอจัดซื้อ ท
01:25างท่านยายของข้าเคยคิดยึงเส
01:27นอเช่นกัน
01:31ได้ยินว่ายังขาดแคลน เสือก
01:33ันหนาวอยู่
01:34หากท่านไม่รังเกตแล้วก็ ทางข้
01:37าพอจะมีสำรองอยู่บ้าง
01:39เจ้ามีอยู่เท่าไร
01:41ชิงผู
01:50บัญชีครังสินคา
01:52รวมทุกครังสินคาแล้ว มี 35,
01:55000 ตัว
01:56หากยังไม่พรวม 2-3 วันนี้หาก
01:58เร่งมือ ก็พ่อจะหาเพิ่มได้
02:00อีก เจ้าค่ะ
02:07เจ้าช่วงไม่น้ำใจ เช่นนั้นค
02:09่าไม่เกลงใจละนะ
02:11ซื้อกันหนาวพวกนี้ถือว่าส
02:13กุลใต้ซืวก็แล้วกัน
02:15ราคาเท่า ไรค่าจะจ่ายให้
02:18แล้วแต่ ท่าน เช่าค่ะ
02:21เจ้าช่วยข้าแก้ปัญหาได้ท
02:22ันการ..
02:23ถ้าควรขอบคุณเจ้าถึงกู
02:26หูหญญน อย่าได้แกลงใจไปเลย
02:28เจียวเหมอง นับถือน่ONG นับถื
02:29อท่าน มหาเซนาดังบีดา
02:31นับถือน่อนดังมานด่าคาก็ช
02:33ั้นกัน
02:34สิ่งเหล่าน amplifier พวกเราสงควรถามอย
02:36ู่แล้ว
02:41ได้ยินว่าวันก่อน เจ้ากับห
02:43ูหญิน เว่ áเย้าใจผิดกันน
02:44ิดหน่อย
02:47นิสัยของนางใจร้อนมุทรุ เจ
02:50้าอย่าได้ถือศาเลย
02:52เจ้าค่ะ
02:55เช่นนั้นเอาอย่างนี้ งานเล้งจิบ
02:57ชาเดือนหน้า ยกให้เจ้าจัดการ
03:00ดีหรือไม่
03:04ขอบคุณหัวหินเจ้าค่ะ
03:11เรื่องแค่นี้ยันทำให้สมเร็จ
03:15ท่านสาม ขน้อยก็ไม่คิดว่า จะ
03:17บางเงินเช่นนั้น กำลังจะบอกไม่
03:19แน่งชิงผู
03:20คุณชายรองจี้ยาวก็โผลมาพอด
03:22ี จอดโจมมาพอเรื่องเสื้อกันหน
03:24าว
03:24คือ คือว่า
03:26ขอได้ละ ไปรับโทษเองสะ
03:29ขอรับ
03:31ท่านสาม
03:39ท่านวังดีทำเพื่อหูหินแท้
03:41แท้
03:42เหตุได้ถึงไม่บอกนางขอรับ
03:44จำที่ค่าบอกได้ไหม
03:45เรื่องที่นาง คิดไปทำการค้าที่ซ
03:48าซี
03:48เตรียมไว้เป็นทางถอย
03:50ต่อมาแต่งกับค่าจะมาอยู่ที่เม
03:52ืองหลวง
03:53นางให้ความสำคัญกับหลินเส
03:54ียใจยิ่งนัก
03:56หากค่าสอดเมืองยุ่งเกินไป
03:58คงจะทำให้นางอื่นอัดแน่ๆ
04:01ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง
04:04จริงสิ ถึงคราวนี้ไม่ได้ช่
04:06วยหูหิน
04:06แต่ว่าท่านก็จับกุมเชิงเซ
04:09ียวโยได้
04:10ก็ถือว่า ช่วยหูหินระบายค
04:12วามแค้นแล้ว
04:15นั่นก็จริงนะ
04:17ค่าบีหอบ ควาจินเจารังก
04:19ะกันเกินไปแล้ว
04:20ถ้าต้องทวงคืนให้ค่า
04:22จะให้ค่าทวงคืนยังไง
04:24หา
04:25จักไม่ปลอยเงินกู้นอกระบบ
04:27ค่าayacleฏิเขาไม่เคยบอกค่า
04:29เพราrakเพรียงพร้ำทำได้มาบอกค
04:31่า
04:31ก็สำย carefully spreadingหน้าค่า trademark ยังเซีย
04:33วโยเอง
04:34loc bemная剛 EXP
04:34ก็เป็นถึงผู้ว่ากัน
04:36ไม่ใช่บาวและห้องประตุ
04:37ค่าช่วยจังเซียวโย ปิดค่
04:38วามผิดตะอื่บกลาง
04:39ค่าจะใช้งานเขาบ้างไม่ได้เหรอ
04:45หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
04:46วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
04:46ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว
04:48หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
04:49วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
04:54ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว
04:56หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
04:56วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
05:00ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว
05:06หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
05:10วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
05:10ัวห
05:11หอทิว่า ของฉันได้ใจหูยิ
05:13นฟูแล้ว
05:15ไม่ชอบ ไม่ชอบ ไม่ชอบ
05:17แย่เย้แล้ว
05:18เอจ๋ยี่เริ่า
05:20เป็นกลอบเงินทั้งนั้น
05:21มีขว่าวcking ต่าง เห็มมโหห Oนะ
05:23อย่ะมโห 함 projectingเจ้ย
05:25อย่ามโห美味
05:27pf ฉันแล้วเย็นก่อน เรื่องก tedious ขา
05:29วนี้
05:29หาทางช่วยเจ้าเอง เธอ
05:32จะฟังข้าก่อน ฟังข้า ก่อนนะ
05:35ขา สั่งเจ้องเซียวโย 예쁘้มหลั
05:37กฐานปฏิเชิญ ซ์ Astron gekommen
05:39จริงหรอ
05:41ถ้าหากฝืบหน้า ขาจะยืดย้วย
05:42กาเล่นงานเค้าให้หนักดีไม่
05:44ในท่าน ในท่าน แย่แล้วขอรั
05:47บ แย่แล้ว
05:48เกิดอะไรขึ้นอีกiet
05:50ไง ในการ field ไอû ไหน
05:52ก็นะ ตายสุนที่สราวว้าการ
05:54จูจู สานต้าหลีก็ส่งคนมาก
05:56วบคุมตัวไป ขอรับ
05:57แกขอหาว่ารับสินบน ซื้อ
05:59ขายตำแหน่ง รอยให้บ่าทําร้
06:00ายคน
06:01ความผิดหลายก็ทงเลยขอรับ
06:05เจ้าเชินสาม เจ้าเชินสาม
06:09ต้องเป็นเจ้าเชินสามนะ เจ้าเชิ
06:10นสาม
06:15เจ้าเชินสาม เจ้าเชินสาม เจ้าเช
06:18ินสาม
06:22เจ้าเชินสาม
06:24หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
06:27วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
06:29ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว
06:29หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
06:32วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
06:36ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว
06:37หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
06:39วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
06:40ัวหัวหัวหัวหัวหัวหัว
06:42หัวหัวหัวหัวหัวหัวหั
06:42วหัวหัวหัวหัวหัวหัวห
06:44ัวห
06:55จิ้วเหง กับหวังเสียนฝ้าน
06:57ก็ชิ้งดี ชิ้งเด่นกันอยู่
06:59แล้ว
07:01ไม่ใช่เพราะว่า ในท่านของข้
07:03าจงใจ ใช้แผ่นเสียมหรอกเหล
07:05ือ
07:08หูหญินเอง ก็ไม่เบาเหมือนกั
07:11นนี่
07:29เจ้ามาได้ยังไง
07:32ใครได้ยินว่า เจ้องเซียวโหถ
07:34ูกจับแล้ว ฝีมือท่านใช่หร
07:35ือไม่
07:36อืม ก็ทำลองนั้น
07:41ขอบคุณมาก
07:43ขอบคุณอะไรกัน เจ้องเซียวโห เป
07:46็นพวกว่าการที่เชาโชว์
07:48ที่ผ่านมาเห็นกับหวางเสียนฝ
07:50้านข้าจึงไม่ยุ่ง แต่เขาบาง
07:51อาจเล่นงานเจ้า
07:53หากข้ายังและเว็น ก็ไม่ใช่เฉี
07:56ยนเย้นเสียนLER
07:58ถ้าทีเม��โกรูตอนท่านพูด ทำ
08:01ให้ข้าหวนนึกถึง
08:02ตอนพบท่านครั้งแรก ที่ส์กุณ
08:04จีข้างมา
08:05ตอนนั้นข้าเป็นยังไงล่ะ
08:08เด็กขาดหน้าเกรงข่าม ส่งอำ
08:10นาดนั้น
08:11ฉะนั้นยамนี้เจ้า ได้แต่งกับ
08:13สามีที่ส่งอำนาดแล้ว
08:16วันน่า
08:18หากไม่ใช่พระท่านข้าคงไม่นิ
08:27่งสงบแด้นชั้นนี้
08:29ห่วยหญินหวัง ใช้แค่ปลายน
08:31ิ้วก้อย
08:31ก็ค่ายี้กคนข้าขายพรรมดาฉ
08:33анęข้า FDA ให้ตายได้แล้ว
08:36ที่จริง ครั้งแรกที่ข้าได้พ
08:38บท่าน ก็หยุดท่านเป็นที่เพื่
08:40องแล้ว
08:41พวกเราสกุญจี้ สกุญกู akkor peak ท่าน
08:44ช่วยไว้ตั้งเท่าไหร่
08:44ท่านยังช่วยข้าอีกตั้งกี่
08:46หน
08:47จนค่านกังวล ว่าวันนึงจะ เฝ
08:50รอเพื่องพิงท่านจนติบเป็นนิ
08:52สัย
08:56หวากน้elas ของเจ้าเนี่ยช้า Hip Laur
09:01คือพูดต่ออีก ข้าคกปัก
09:04ใจเชื่อเขาจริง ๆ
09:06ข้าเป็นลูกหลานพ่อค้านี่น
09:08่า ย่อมปากหวานไปธรรมดา
09:10เชื่อนนั้นแหละ
09:17คุณหนู ป๊า
09:22ตาคุ้งหิงนะ
09:24คุณหนู
09:27มีเรื่องอะไร
09:28คุณชายส่วนชิง เราอยู่หน้าประ
09:30ตูถามว่าพรุ่งนี้ จะไปสะคุ
09:32ณอุ่ยยามได้
09:36เอาเป็นยามเฉินก็แล้วกัน
09:39เจ้าค่ะ
09:50พรุ่งนี้ท่านว่างหรือไม่
09:53มีอะไรเหรอ
09:55พวกเราไปกำหนดวันมงคลที่สกุ
09:58ณอุ่ยด้วยกัน
10:01ได้สิ
10:07ภาคเพียนทุกข้ำเชา
10:09ท่านลุง ท่านป๊า
10:14หลานรักเรียบลุกขึ้นเถอะ น
10:16ั่งลงก่อน
10:24ท่านรักเรียบลุกของพวกเรา ให้
10:25อาจารย์เลือกวันมงคลไว้ส
10:27ามวัน
10:28รบโกลได้เท้าอุ่ยและหัวห
10:30ินรวจดูด้วยเจ้าค่ะ
10:32ขอบใจมาก
10:36ดีมาก
10:37ทั้งสามวันนี้ค่ะดูแล้วดีหม
10:39ด
10:40แล้วแต่ท่านกับใต้เท่าเชิน
10:42เห็นควร
10:45เช่นนั้นให้หวานเสเวียร์เลือกเ
10:47องค่ะเจ้าค่ะ
10:48ได้
10:51พักนี้หวานเสเวียร์ไม่รู้เป็
10:53นยังไง
10:54มักจะเสริมเศร้าอมทุก
10:57ทั้งยังนอนไม่หลับทั้งคืน
10:58ด้วย
11:06เช่นนั้นค่ะ ขอไปเยี่ยมนางดูหน
11:07่อย
11:08คือว่า
11:10ค่ะอยากคุยกับนางตามลำพัง
11:12พอดีเจ้าค่ะ
11:12ดีเลย
11:13เช่นนั้นก็ดี
11:14งั้นเจ้าดูแล ส่งหัวหินเช่
11:16นไปด้วย
11:16เจ้าค่ะ
11:20เช่นนั้นค่ะขอตัวก่อน
11:22ได้ ไปเธอ
11:46ท่านลุง ท่านป่า ล้านตรียม
11:49ของขวันมาให้
11:50แต่ลืมทิ้งไว้บนรถมาด้าน
11:52นอก
11:52ล้านขอออกไปหยิบมาให้ขอรับ
11:55ดี ไปเธอ
12:12ท่านป่า สาม
12:20ท่านไม่อยู่ที่เรือนหน้า มาทำอะไรอยู่
12:22ที่นี่
12:23ข้ามีท้อยคำบังคำ อยากฝากท่
12:25านป่าสามไปบอกวานเสีย
12:29พวกเจ้าสองคน ท้อยออกไปก่อนเธอ
12:40กว่าจะได้คุยกับท่านก็ยาก
12:42เย็นเหลื่อเกิน
12:44ช่วงนี้ท่านอ่าแต่ลบหน้า จ
12:46นทำให้ข้าสงสัย
12:49สงสัยอะไร
12:51สงสัยว่าท่านยังตัดใจ
12:53เรื่องของเราไม่ได้ใช่ไหม
12:55อุสปาก cuma
12:56ท่านเข้าใจผิดแล้ว
12:58เข้าใจผิดเหรอ
12:59ใช่ เมื่อ 3 ปีก่อน ท่านนัดค่า
13:02ที่สภานห่งอัน ค่าไปแล้ว
13:05ค่าไปจริง ๆ เน่ะ ว่าที่ท่
13:07านปล่อย ค่าก็เห็นแล้ว
13:10ที่ค่ามยอมประกฎตัว เป็นพระ
13:12ท่านลุงสาม
13:13ค่าไม่อยากฟังดึงพวกนี้
13:16ที่จริงพวกเราควรจะได้เขียงค
13:18ู่กัน
13:23พวกนางไม่ได้ยินเหรอ
13:26แต่ค่ากท่านยังค่อย เหรียวม
13:28องพวกนางกม่อน
13:30พวกนางคงนึกสงสัยเขาจริง
13:32ๆ
13:38ค่าไม่รู้ว่าท่านมาพูดเรื่อง
13:40นี้ทำไม
13:41หากคิดจะอย่างเชิงค่า Estoy happy
13:43ค่าจะบอกให้ว่า เรื่องในอดีต
13:46เรานั้น
13:46สําหรับค่ามันป่านไปแล้ว ม
13:48ันเมกหมอกผ่านตา
13:49ค่าลืมมันเป็นานแล้ว
13:52ลืมงั้นหรอ ไม่มอกผ่านตางั้
13:56นหรอ
13:57ใช่แล้ว ในเมื่อท่านเลือกทางเดิ
14:01นแล้ว ก็จงจดจำเอาไว้ให้ด
14:03ี อย่าก่อเรื่องวุ่นวายอีก
14:07วันนี้ท่านมาสกุลหหวี ก็เพื่
14:09อมากำหนดวันมุงคล
14:12วันเสี่ยเป็นเด็กดี นั่งรัก
14:15ท่านด้วยใจจริง
14:17วันนั้นท่านพูดฉะนั้นออกมา น
14:20ั่งก็ยังเย็นดีจะอยู่กับท่
14:21าน
14:22ท่านโชคดีละคนรู้ค่ะ อย่าทำ
14:25ให้นั่งต้องเสียใจ
14:46ท่าน รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรอยู่
15:02เห็นแก่หน้าสกุลหวี ข้าจะ
15:03ไว้หน้าเจ้าบ้า
15:05นับแต่นี้ไป ได้ไปประจำที่สำน
15:07ักท่านลิ้น ข้างข้าแม่อนุ
15:09ญาตหับกลับเจ้าเด็ดคาด
15:21คุณชาย ไม่เป็นไรนะขอรับ
15:24อันนี้ดูกันก่อนพิทธีปัั
15:35งปิ่น
15:36หรู้หย Stefano
15:36นั่นหัวหยินพระตกน้ำ
15:38พอเฟือนขึ้นมาเข้าใจว่า คุ
15:40ณชายเสวนทริงช่วยไหว
15:41จริงมดี Makache
15:41ส่วนผ่วงขวังให้คุณชายเส
15:43วนทริง
15:43ต่อมาหัวหัวหัวคุณชาย่ห
15:45ลวง คุณชายรองจี้ให้inda
15:47มาดีนดีที่สำนักศึกษา
15:48สำนักสดร extraordinary
15:49อายชี้자�tz Verantwortung اกลับคุณชายเศรี
15:51ยร อีกครั้ง
15:52ตีอีกครั้ง explorer んным ไม่อยู่ครั้งหนึ
15:53่ง
15:54สือจะยังมีปากเสร如หูลินท
15:55ี่สมนักศึกษา
15:57สอบถามจริงรู้ว่า
15:58ความจริงวันนั้นหูลิน
16:01ตั้งจากจะไปคืนนั้นสือให้คุณ
16:02ชายเศรียร
16:02จากนั้น
16:05ทั้งสองก็ติดต่อกันบ้าง
16:07จนกระทั่งวันเกิดของคุณชาย
16:08เศรียร์สّเป็น Edinburgh
16:09ฉัน หูหินนาง พูดต่อ
16:14ขอรับ หูหินลงมือทําว่
16:17าด้วยตนเอง
16:18ทั้งสองคนนัดพบกันบรสภาษ
16:19ณ์ห่งอัน
16:20แต่ไม่รู้เหตุได้ คุณชายเสวยนท
16:22ิงไม่ได้ไปตามนัด
16:23จากนั้น ก็ค้างค้ายอยู่อย่างนั้
16:26นขอรับ
16:26หลาน มีเรื่องอยากรบกวนขอรับ
16:36หลานอยาก ขอร้อง อย่าเพิ่งจัด
16:38การเรื่องทาบถามให้หลาน
16:40เราให้สอบชนวนไว้เส
16:41ขับมา รู้ว่าเจ้้า มีแพนการ
16:46อื่นในใจ
16:47เปล่าขอรับ เพร arbitraryอยากรีบเร่ง
16:50ปานนั้น
16:53ข้าจัดการมานปีหมายเขากับสั
16:54กกลหหุีเอง
16:56ตอนนั้น เหมือนเขาไม่เต็มใจนั
16:57ก
16:59จนกระทั่งค่า บอกความจริงเร
17:01ื่องพ่อแท้ ๆ ของเขา
17:04เห็นทีว่า เขาคงยอบสลาดจ
17:07ิงเจาเพื่อแรกกับอนาคต
17:09ท่านสาม ตอนนั้นหูหญิงยังเย
17:11าเพิ่งจะเริ่มมีความรัก
17:13ยอมมีบ้างที่รายเดียงสา
17:15เริ่มมีความรักงั้นล่ะ
17:22เริ่มมีความรัก
17:35ส่งคนไปจับตาดู
17:37ดู ใครขอรับ
17:40ถึงสเวียนชิง
17:41อ๋อ ขอรับ
18:11มันอีกตาดู
18:27เริ่มจะจะทำของของของของของพวก
18:27ดูรงของของของของพวก
18:37ยามนั้นหูหญิงยังเยาเพิ่ง
18:38จะเริ่มมีความรักยัมมีบ้
18:40างที่ร้ายเรียงสา
18:42ข้าตั้งใจจะครองโสดชั่วชีว
18:43ิตปลาดกล่าไว้ว่าวิธี
18:46แห่งการครองคู่สำคัญที่คู่ค
18:48วร
18:49เห็นได้ว่าเรื่องแต่งงานต้องด
18:51ีต่อทั้งสองฝ่ายถึงจะถูกต
18:53้อง
18:57เรื่องเรานี่อดีตเหล่านั้นสำหร
18:59ับค่ามันผ่านไปแล้วเหมือนแม
19:00กมองผ่านตา ข้าลืมไปนานแล้ว
19:04ไม่มองผ่านตางั้นหรอ
19:06ถูกต้อง ในเมื่อท่านเลือกทางเด
19:09ินแล้วก็จงจดจำเอาไว้ให้
19:11ดี อยาก่อเรื่องวุ่นวายอีก
19:14รู้ทั้งรู้ว่า ความกลอดให้ม
19:17ีต่อจินเจ้า หรือความเกลี
19:19ยดชันก็เชิญชิง ล้วนแต่ร
19:21้อยความใหม่
19:22ซ้ำถึงดูในเดียกษายิ่ง
19:23นั้น แต่ข้าก็ยังไม่สบอารมณ
19:27์อยู่นี่
19:31แย่กลับสันมารถหลินก็ด
19:32ีขอรับ คุณชายจะได้ห่างเรื่อง
19:34ที่บ้าน มีสมาธิท์ทำงาน รอผ่
19:37านไปสักพัก ค่อยกลับไปรับผ
19:39ิดกับท่านสาม คิดว่า คงยั
19:41งมีโอกาส
19:42รับผิดงั้นเหรอ
19:45ข้าไปตรงไหน
19:50คุณชาย
19:51ค Lindcient
19:51คือ หลายปีมาเลย หลายปีwhereนี้ ข้
19:54าพากเพียนศึกษา กูหน้าตาให
19:57้สักพูณชาคอยประจบ เอาใจท
20:00ุกคนในบ้าน ข้ายังทําไม่ด
20:02ีพออีกเห� er
20:05เพียงเพราะสักพูณชามมีบ
20:07ุญคุณ supplier ข้าถึงต้องยอมจำ
20:09ดอนทุกอยาก เพ่าเกาชลุปเรียง
20:11ข้ามา สั่งให้ทำสิ่งใดก็ต้
20:13องทำ สิ่งก็ต้องทำictionๆ ห่ามขัด
20:14ขึ้งไหม
20:14ไม่แต่น้อย ใช่หรือไม่
20:18รัดทั่งหญิงที่ข้ารักถกแ
20:19ย่งจริง
20:22ข้ายังไม่อาจแสดงความเสีย
20:23ใจออกมา
20:28คุณชาย เบาเสียงหน่อยขอรับท
20:31ี่นี่เป็นห้องทำงาน
20:32กลัวอะไร เจ้าคิดว่าฉันยิ่
20:35นอิ่นจะช่วยพวกเรานั้นเหรอ
20:40เจ้าผิดแล้ว คนผู้นั้นใจแคบ
20:43เป็นที่สุดคิดแค้นพยาบา
20:45ท
20:47ในเมื่อเขารู้แล้วว่ากูจินเจา
20:48เคยมีใจให้ค่า
20:50ยามนี้ ก็คงอยากข้าๆให้ตายค่
20:53ามือ
20:56ไม่หรอกขอรับ ยังไงท่านก็
20:58เป็นถึงท่านหวา
21:00ยามต้องมีโอกาส
21:01มีโอกาสอะไรกัน
21:03คนนอกคิดเพียงว่าค่า
21:05มีลุงไปถึงท่าน เสนา
21:06มีร่วมเงาใหญ่ให้พึ่งพิ่
21:07ง
21:07แต่ว่าใครจะร้อ
21:09เขาไม่เคยให้โอกาสค่าเลย
21:12สำียังคอยระแวร่ระวังค่า
21:14ไม่ยอมสนับสมุนค่า
21:16กลับใช้ฐานาผู้มีพระคุณคำ
21:18ขอ
21:18จนค่าไปพึ่งผู้อื่นก็ไม่อ
21:19าจทำได้
21:22ข้าแค้นัก
21:23วินทินก
21:25เจอรู้หรือไม่ พ่ำเพลียงทั
21:27งทุกสิ่งละเกิด
21:30คุณชาย อย่าพูดอีกเลย
21:32วินถิงขอร้องท่าน มี lifetime หรื
21:34อพวกนี้กิżejวและใจเธอ
21:36อย่าพูดอีกเลย อย่าพูดอีกเลย
21:38ขอรับ
21:45อะไรน่ะ เจ้าว่าฉันเสว pace ไปสำน
21:48ังขั้นหลินไงหรอ
21:49ไปตั้งต่ำมาคือแล้ว เห็นว่าม
21:51ีงาน่วนที่นั่น
21:52เลยกระหับไปทำงาน เช้าค่ะ
21:54คุณหนู ทีนี้ท่านคงลองใจได้
21:56แล้ว
22:01ค่ารู้สึกว่า ท่านสามอาจรู้
22:04อะไรเข้าแล้ว
22:06ห้า
22:08ท่านหมายความว่า ที่เช่นส่วน
22:10ชิงไป เป็นเพราะท่านสามงั้นเห
22:12รอ
22:13บอกไม่ถูก
22:15แต่หลายวันนี้ ท่านสามพูดน้อย
22:18ลงมา
22:19ค่ารยัง ให้ค่าไปสึบกับฉั
22:23นอี่ไหมเจ้าค่า
22:25จะถามยังไงล่ะ
22:28ก็จริง...เรื่องเช่นนี้ จะเอ่ยปาก
22:32ยังไงได้
22:33ต้องโทษชันส่วนชิง เรื่องก
22:35็ผ่านไปแล้ว ยังจะหาเรื่องเดือ
22:37ดล้อนนี่
22:41ฉันเขา ค่าไม่ได้ทำเรื่องสื่มเส
22:43ียรับหลังสะหน่อย
22:45หากไม่เพราะเป็นห่วงหวานเสี่
22:46ย ข้าก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังแล
22:48้ว
22:50มิซู บอกความจริงไปแล้วดีก
22:52ว่า
22:52จะบอกยังไงเจ้าค่ะ
23:01ข้ามีเรื่องจะบอกทัน
23:05ข้าเคย...
23:09พึ่งใจต่อ ฉันเสวยนชิง
23:12เอ้ย โถ่ ไม่ได้ ไม่ได้
23:16ลองใหม่สิ
23:18มา
23:21ตอนนั้นข้ายังเยาไรเดียงสา
23:23เคยเพราะหวันไหว
23:25ให้ฉันเสวยนชิงไปบ้าง
23:27ดีแล้ว ดีแล้ว
23:29พุทธนียิ่งย่าไปใหญ่
23:33ชั้งค่ะ
23:34ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด จะกลัวไปทำไม
23:37นั้นสิเจ้าค่ะ
23:41นี่
23:42พูดหญิน
23:42ท่านสามล่ะ
23:43ท่านสามบอกว่า
23:45คืนนี่จะครั้งที่หอตำราหลวง
23:46ไม่กลับไปจวนขอรับ
23:49เขารู้แล้ว
23:53คุณหนู
23:55ดูเหมือนท่านสามกำลังหลบหน
23:56้าท่านนะเจ้าค่ะ
24:15หอตำราหลวง
24:17อ้าว จิลเห็ง ยังไม่กลับอ
24:30ีกเหรอ
24:33อ๋อ
24:34อ๋อ
24:35อ๋อ
24:36อ๋อ
24:42อ๋อ
25:04อ๋อ
25:06อ๋อ
25:07อ๋อ
25:30อ๋อ
25:34อ๋อ
25:35อ๋อ
25:40อ๋อ
26:00อ๋อ
26:01อ๋อ
26:01อ๋อ
26:01อ๋อ
26:02อ๋อ
26:05หวัยสกุญชี
26:10คุณหญิน ท่านสามคงไม่กลับ
26:12ขอแล้ว
26:17คุณหนู สามวันแล้วนะเจ้าค่ะ
26:20จะปล่อยเช่นนี้ไม่ได้ หากยังดึ
26:22งเชิงกันต่อ
26:23เขาทนไหว แต่ค่าทนไม่ไหวแล
26:25้ว
26:35อ้าว หูหญิน เอ่อ
26:41คืนนี้ท่านสาม ครั้งที่หอตำรา
26:43หลวงอีกแล้วเหรอ
26:44เอ่อ ขอรับ
26:47พรุ่งนี้ล่ะ พรุ่งนี้ด้วย
26:49เหรอ
26:50เอ่อ คงจะ คงจะเป็นเช่นนั้นแล้ว
26:54ขอรับ
26:55ท่านส่งของเขาไปในวังได้ใช่
26:57ไหม
26:58ช่วยนำจดหมายไปเขาด้วย
27:00บอกว่าค่าต้องการพบ
27:02หากเขาไม่ยอมออกจากวังก็บอก
27:04เขาว่า
27:05ค่าจะไปรอที่ประตูซีหัว
27:08ถ้าแน่จริง ก็อยากกลับมาอ
27:10ีกช่วยชีวิต
27:11เอ่อ เดี๋ยว หูหญิน
27:16เอ้ย เอาไงดี
27:19คือวันนี้ท่านสาม ไม่อยู่ที่หอ
27:22ตำราหลวง
27:23มีแขกเธอวัดเป่าเซียงนะครั
27:25บ
27:27ขอบคุณมาก
27:31วัดเป่าเซียง
27:33มีเขตหวงห้าม รีบถอยออกไป
27:42ข้ามหาฉันยิ้นอิ่น ข้าเป
27:44็นหัวหยินของเขา
27:45แต่เท้าไม่คำสั่ง ห้ามผู้ได้ร
27:47บกวน
27:54ไม่นึกว่า หวังสเวียนฝ้าน
27:56ยอมเป็นเจ้ากมสารบัน
27:58สำคบคิดกับอองเฉิงชิ่งมา
28:00นานแล้ว
28:02มีหน้าหลายเดือนก่อน ค่ายเมือง
28:04หลวงถึงแพ้ร่ำไป
28:06จริงสี่จิวเหง ข้าทำตามที่เจ
28:09้าบอกแล้ว
28:09ให้ผู้ตรวจการกมพิธีจางเหง
28:11อี้ ยืนดิกาถอดถอน
28:13อย่างเร็วคืนนี้ ฝ่าบาลท่านม
28:16หาเศนา คงจะได้เห็น
28:19เชื่อนนั้นรบกวนพี่ยาวแล้ว
28:21เฮ้ย เกรยงใจไปไย ข้ากับหวั
28:25งสเวียนฝ้านครบหากันหลายปี
28:27พอเจ้าแต่งกับบุตรีสกุล
28:29กู เขาก็เริ่มระแวงพวกเรา
28:31ถ้าว่าหวังสเวียนฝ้านก็
28:33เกลาวไม่ผิด
28:35ในเมื่อเราสองคนเป็นดองกัน ก็ค
28:37วรสนิสนมกันไว้ ใช่ไหม
28:41เชิญพี่ยาว
28:42ดี
28:52เกลา
28:53เกิญพี่ยุ
29:18ช่างหน้าเย็นเก่งว่าในเมือง
29:19นัก
29:20วันก่อนおい ค่ายังคิดอยู่ว่า
29:22จะให้สภพย์สีของบ้านค่า กั
29:24บท่านแม่ยาย
29:25แล้วไปเยี่ยมเยี่ยนที่จ vacuum จิวเห
29:27pueden
29:28จะได้ใช้เรื่องนี้บังหน้า
29:30เพราะากานที่เราไปมาหาสู่กัน
29:32มักจะขัดให้แฟท์หูขัดตา
29:33ผู้อื่น
29:35คิดไม่ถึงเลยว่า
29:36ช่วงนี้จ espaço กลับมาอยู่ที่จวน
29:39เลย
29:41เฮ้ย งานใหญ่น้อย ลุมเร้าพัน
29:44ภัว
29:45มิสู พักที่หอตำราหลวงเลย
29:47ดีกว่า
29:47เข้าใจเข้าใจ กลับจวนหนึก
29:49ดื่น มีแต่จะโดนตัดพอ
29:53คราวนี้ เปิดโปรงเรื่องหวังส
29:55เวียนฝ้าน ครบคิดกับอองเฉิง
29:56ชิ่ง
29:57หวังสเวียนฝ้านเพื่อเอาตัว
29:59รอด ย่อมต้องหันปลายหอกไปท
30:01ี่กู้เตอหยวน
30:03เป้าหมาย คือลากจิวเหิงให้ติ
30:04ดร่างแหว อย่าหาว่าค่าเซา
30:06ซีนะ
30:09ค่าขอถามอีกครั้ง จะไม่ช่วย ก
30:12ู้เตอหยวนจริงๆเหรอ
30:13กู้เตอหยวนเป็นถึงผู้ตรวจ
30:15การ แต่กลับทำตัวเหล็วแหลบ
30:18โลบมากไม่รู้จักพอ
30:19ต่อให้หวังสเวียนฝ้านไม่ต
30:21ัวสอบ ค่าก็จะเอาโทษเข้าอยู่
30:23ดี
30:26ตกลง เช่นนั้นค่าจะยอมตามน้
30:29ำ ไม่เห็นก่า หน้ายาติพี่น้อง
30:35ท่านสาม คนในวังมา ฝาบาทได้พ
30:37บดวนขอรับ
30:39ฝาบาทคงเห็นดีก่าแล้ว จิ
30:41วเหิง เรียบกับเข้าวังเธอ
30:56คุณหนู คุณหนู คุณหนูเจ้าค่
31:06ะ องค์รักบอกว่า ท่านสามลงข
31:10าวไปแล้วเจ้าค่ะ
31:16เขาไม่อยากเจอค่าขนาดนี้เช่า
31:17หรอ จังท่ะ พวกเรากลับกันท
31:22่ะ
31:25คุณหนู
31:31กระมอม ผู้ตรวจการจากกรมพิ
31:33ธิการจางเห็งอี่ ขอยื่นดีกา
31:35ปีจริงนิ่งที่ 25 เดือน 10 อองเฉ
31:38ิงชิ่งก่อกบท ช่วง 3 เดือนแ
31:40ร่
31:40ทับไข้หลวง ภายแพ้ทุกครา
31:42จึงเป็นที่เคลือบแครงสงสั
31:44ย
31:45ว่าในราชสำนักมีไส้สึ
31:46ก
31:47หวังสเวียนฟ้าน ขนาดนั้นเป
31:49็นเจ้ากรมสารบัน ทั้งยังสน
31:51ิดกับอองเฉิงชิ่ง
31:53เหลวไหลทั้งเพ
31:57ฝาบาท ระมอมไม่เคยที่ตอกับอ
31:59องเฉิงชิ่งเลย
32:01จางเห็งอี่ ปันน้าเป็นตัว ไร้
32:03หลักฐาน สอเจธนาร้าย โทดถึ
32:05งประหารพัยเยอะค่ะ
32:08แต่เท้าจาก หาได้กล่าวเท็ด
32:11ฉันจิวเห็ง
32:15ฝาบาท พระมอม ทราบเรื่องนึง
32:18พิศูนย์ได้ว่า อองเฉิงชิ่
32:20งกับใต้เท้าหวังไม่เพียง
32:22เคยติดต่อกัน
32:23แต่ยัง สนิสนมกันอย่างยิ่
32:25งพระยะค่ะ
32:26จิวเห็ง เพอสึงกับเฉินหยว
32:28งกองสึ่งหน้าแล้วสินะ
32:30ความแค้นฝัง รอวันปฏุต้
32:34องดูท่าทีท้ำหาเซนาแล้วล
32:35ะแบบเนี้ย
32:36จิงหนิงปีที่ 25 เดือ 10 วันที่
32:388 เราเซนหากลาหมจูกวมิงชลอง
32:41ครบ 60
32:42อองเฉิงชิ่งกับใต้เท้าหว
32:43ังร่วมต้นในงานเลี้ยง
32:45อองเฉิงชิ่งพระหยิงงามสองน
32:47าง
32:48มาเมอบให้จูกวมิงกับใต้เท
32:52้าหวัง
32:52ฉันจิวเห็ง จะมีหลักฐานอะไร
32:55จิงหนิงปีที่ 26 เดือน 10 อองเฉิง
32:58ชิ่งก่อกระบทขาวว่าเขาถู
32:59กชางสิ้งโหซังหารข้มา
33:01พล่อยมาถึงเมืองหลวง ก็บีข
33:03าววา จูกวมิงหวาใจวัยต
33:05ายกะถันหัน
33:05แต่เรื่องที่ไม่มีใครรู้ก็คือ
33:09จวรใต้เท้าหวัง มีสาวช้
33:12ายตายกะถันหันเช่นกัน
33:14จุโกมมิงตัวสอบแล้วว่า
33:15ไปใส่สึกสมคบกับอองเชิงช
33:17ิ้ง ถูกประหารล้างตระกูล
33:20แต่แต่เท้าหวังกลับอยู่ยัง
33:22สงบสุข ทั้งยังเลื่อนตำแหน่
33:25งสูงขึ้นเรื่อยๆ
33:26พูดจาเหลวไหล! ฝาบาทที่เชิ
33:29นเยี่ยนวินปรักปร้ำกระม่
33:30อมด้วยไร้หลักฐาน
33:31เพราะเขารู้ว่ากระม่อมกำลั
33:33งสืบคันนี้ของกูเตอร์ย้วน
33:34อยู่ กูเตอร์ย้วนไปพูดรวจก
33:36ารกลับปกปิดความผิดคุณน
33:38างชั่ว
33:38หลานสาวเขาแต่งงานกับเชินเย
33:39ี่ยนวิน เขาจึงยอมเป็นเมี่ย
33:41ล่างคอยรับสินบนอยู่หลายครั้
33:42ง
33:42ซื้อขายตำแหน่งคุณนาง ระม่
33:44อมเขาให้สามกรม แต่สวนเชินเย
34:00ี่ยนวิน
34:01ในเมื่อถูกยื่นถอดถน ก็คว
34:04รรับผิดรอพิจเจลน่า ให้ส
34:07ามครมตรวจสอบ
34:11ทำตามที่ท่านอาจารย์ฟู้บอก
34:43ไม่มีตรงแต่
34:44ท่านแม่
34:50แม่สักษรเจ้าไม่ดีเอง ทุจ
34:53ริตรับสินบน เป็นสิ่งที่
34:54ไม่ควรยุ่งเกียวที่สุด
34:58ลูกผิดไปแล้ว ลูกทำผิดมาหั
35:01นจริงๆ
35:12อย่ามทิ้งลูกอยู่ในคูงทั้น
35:14แม่ดูแลตัวเองด้วย
35:18เจ้าไปเถอะ
35:20เรื่องในทวน แม่จัดการเองได้
35:24พูดตัวไป
35:29เบาเบา
35:32ได้ท่าน
35:33อย่าร้อง
35:36เก็บน้ำตา ไปร้องที่จวนฉนเถ
35:40อะ
35:40แผนก่าในตอนนี้
35:43มีเพียงเจ้าเออ ที่จะช่วยเจ้าร
35:46องได้
35:50ท่านสาม
35:51กลับจวน กู้เตอหวนทุคคมต
35:54ัวไปแล้ว
35:54สักคนกู้ ต้องมาวุ่นวายกับจ
35:56ินเจ้าแน่
35:57ท่านสามยังมีอีกเรื่อง
35:59เมื่อวานหูหยินไปที่วัดเปล่
36:01าเสี่ยงขอรับ
36:03ขน้อยเพิ่งรู้เรื่องเมื่อเช้านี่
36:04เอง
36:05แต่ท่านประชมอยู่จริงสมขาว
36:07ไม่ได้
36:09รู้แล้ว ไป
36:12นี่เป็นเรื่องตังหลายปีแล้ว
36:14จูจูทุคคุดขุยขึ้นมา
36:17จะตระสอบอย่างหนัก
36:19จับรุงรองของเจ้าขังคุกส
36:21ารต่าเผ ห้ามเข้าเยี่ยมอีกด้
36:23วย
36:24เจ้าเออ ช่วยพูดกับท่านเคยฐ
36:26ี
36:27ช่วยรุงรองของเจ้าด้วย
36:30애 pied แลงว่าคงมีง่ายน่ะ
36:32เจ้าพูดอะไรฉันนี้
36:34ทั้งเคยไปถึงราชเลข่า คิดจะ
36:36ช่วยคนก็แค่เอยปากคำเดียว
36:40เจ้า Jonathan R quanto เราเป็นครอบคัวเดียวก
36:42ัน หากลุงรองของเจ้าเป็นอะไรขึ
36:44้นมา
36:45เจ้ากับท่านเคยก็จะขายหน้าด้
36:47วยนะ
36:48ไม่ใช่ข้าไม่อยากช่วย
36:50แต่เพราะลุงรองทำความผิดครั้
36:53งนี้ ร้าย略เกินไป มีหลักฐานม
36:55ัดตัวนั้น
36:57จะมีหลักฐานมัดตัว ด้วยยั
36:59งไง
37:00ยังไงเจ้าก็ไปฆาวสกุญกู เท
37:02ตไได้พูดจ้าเช่นนี้
37:05หุuaisหญิงล่อง คุณหนูของเราเมร
37:07าคืนต้องลงหนาว
37:08ตอนนี้จึงรู้สึกไม่ค่อยสบาย
37:10เอาเป็นว่าวันหลังท่านคอย
37:12มามา
37:13พี่หญิงใหญ่ พี่เหญี่ยงใหญ่
37:16เห็นค่าท 순간กำลังต้อง тво Sie kyan
37:18ช่วยท่านพ่อของค่าด้วยเธอ
37:20ข้าของโรงแล้วพี่ยิงใจ
37:22หุ่งหนูร yourselves อย่าดังเข้างทีน
37:23พ pendantสิท linear
37:24ข้าไม่มีหลทางอื่นแล้ว
37:28คนสุกุนยา— ไม่จะพวกไรนะไหน
37:31พอเห็นของ rivers ภังเพิ่ง
37:33ก็เทกรاهมอยากจะตั้งขัดกับข
37:35้านะ
37:36เพิ่อยfrei
37:38แต่ ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว ว่า
37:40เราคือครอมครัวเดียวกัน
37:41natalie Grey คนมาก่อนข้าผิดอน้ำพี่ย
37:43ิงใจ
37:47เปลี่ยนโถ
37:47hard หา หา เรียนเออ เรียนเออ
37:54ไปตามเหมาอ ไปสิ ไปตามเหมาอหญิงมา
37:57อย่าพลังพ height แดดข้
37:58ไหนตกลงกันแล้วว้าจะเตรีย
38:03มงานแต่งในจน
38:05ทำให้จุดูจุย้ายไปอยู่ที่ทำงาน
38:08เจ้าย้ายไปเช่นนี้ไม่กลับมาคำ
38:11นับทุกวัน
38:12ข้าก็ไม่ว่า ได้ยินว่าพอก
38:16ลับมาเอาเสื้อผ้าตำรา
38:19ก็ใช้แต่พวกคนบาว ให้แอบมาขน
38:23ของแล้วก็ไป
38:24คนที่รู้เรื่องก็ว่างานยุ่ง คน
38:28ไม่รู้ คงคิดว่าคนในจวนรั
38:31งแกเจ้า
38:34เฮ้ย ข้ารู้ดีว่าเจ้าเป็นคน
38:37คิดมาก แต่ไม่ว่าในใจเจ้าจะ
38:42คิดอะไรอยู่
38:44ในเมื่อเจ้าแซ่เชิญแล้ว จะทำส
38:48ิ่งใดก็ไม่ควรคิดถึงแต่
38:50เรื่องของตัวเองฝ่ายเดียว
38:52ต้องนึกถึงครอบครัวงี้เอาไ
38:55ว้บ้าง
38:55ทันย่า ท軽อัติเช้าใจผิด
38:57แล้ว
38:58ผู้หยินพูดเท่า
38:59ผู้หญินพูดเท่า
39:02ควรสกุณกู้พากันมาเออาจที่
39:04เรียนหัวหญินสาม
39:05ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ถึงขั้นตาม
39:07หมอหญิงมา
39:09คงไม่เกิดเรื่องร้ายหรอกนะ
39:12ท่านญ่า ข้าจะไปดูหน่อย
39:25เป็นกรรมแทนแหะ เป็นกรรม
39:28ข้าเอง
39:33คนปลอดภัยก็ดีแล้ว จากนี้ก
39:35็ค่อยๆพักฟื้น
39:40มานุมเจ้า ท่านอยู่ที่นี่ ช่วยด
39:43ูรายทางนี้เท่
39:44ขออิดอัดแล้วกัน ขอออกไปสุ
39:47ดอากาศหน่อย
39:47เจ้าขาคุณหนู ดูรายก็เองด้
39:49วยนะเจ้าค่ะ
40:06Sapphire ท่านมันทำไม
40:13นะนายวะปลวย ท่านมันยังอยู่ข
40:15้างนอกอีก
40:21- ปล่าย พ่อนะ ปล่ายพ่อนะ ปล่
40:23ายพ่อนะ ปล่ายพ่อแส่นี้แล้ว
40:23passenger lardazamนุมออกวันนี้อีก
40:24ไม่ซิ
40:25- เข้าได้คอยผลัดสายข้าตลอ
40:26ดด้วย
40:27ที่คุยพี่พูดกับพ saviorจะลืมหม
40:28ดแล้ว เหลืองไง
40:28- ปล่าย พ่อ
40:34ท่านสาม
40:36ท่านลงสามค่ะ
40:45ท่านลงสาม
40:46ท่านอย่าทำเช่นนี้ ท่านยากับป่
40:51าสภัยรองก็อยู่ด้วย
40:53ปล่อยมือ ปล่อยมือสิ
41:01ใส่หัวไป
41:08เรื่องนะวันนี้ ห้ามแพล่งพลายแ
41:11ม้แต่ทำเดียว
41:12เดี๋ยวให้ค่าเห็นหน้าเจ้าอ
41:13ีก
41:18เพราะอะไรกัน
41:22ท่านมีสิทธิ์อะไร
41:25ท่านคิดว่าตัวเองเป็นถึง
41:26ราชเลขาในราชสำนัก
41:28จะทีเป็นทีตายใครก็ได้ทำอะไรตาม
41:30ใจชอบ
41:32แล้วท่านรู้บ้างหรือไม่
41:34คนที่นางชอบก่อนก็คือข้า
41:40ท่านตั้งหาก
41:42ที่เข้ามาแสกกลาง
41:44แย่งนางไปจากข้า
41:45หากไม่ใช่พ่อท่านเราคงอยู่ด้วย
41:47กันไปนานแล้ว
42:15ท่านของ Laur Kopf
42:17ท่านิ้นก่อนกัน
42:24สำนาจจอบพวก
42:25ท่านจังสิเกจสิ
42:31ท่านิ้นมันก่อนกัน
42:41ตภูแลนะ
43:11ตัวมีกลัว จะไม่ต้อง
43:17ความความรับล่ะ อยู่ที่น่ะ
43:41สอง etwasจริง ที่ดศาลุจพร์ ที่
43:43มีความต่อสื้อ levarการโทษาค
43:49มซัก
43:50NG ยอมิล不มิ ความต่อทศาพ น
43:55ี้ ถ้า pajar Energgia ทหารสาว แล้ว
43:55ยอมมความต่อมาด้วย แล้วมัน
43:57ลวดการ สิ่งการนับความมัน
43:58ต่อ ใจ ต้องลวดกัน ที่ความม
44:05ือ ให้ความจโดดกลัว
44:18เจ้า
Comments