- 7 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:03ที่สุดท้าย สุดท้าย
00:30ตรงนั้น ตอนนี้เบอที่ได้
01:20ว้าสมิว่า มิคิดจัย
01:25ตอนที่สีสิ
01:42โรมายาไม่เคยสู้กับใคร
01:45หากไม่จับกุมตัว ก็ต้องข้
01:48าซะ
01:50ท่านก็สนใจในตัวข้าเหมื
01:51อนกันใช่ไหมล่ะ
01:53ออกไป
01:56ออกไป ออกไปดูเนี่ย
01:59อย่าพูดเรื่องนี้ออกไป
02:02เรื่องที่ข้ามิชีวิตอยู่ได้อี
02:03กสามปี
02:05หวังว่าเจ้าจะช่วยเก็บเป็น
02:06ความลับ
02:07ท่านก็สนใจ
02:26ท่านก็สนใจ
02:35ท่านก็สนใจ
02:58อัสภัยห้า
03:07นี่คือจดหมายที่แย่เซียนเขี
03:10ยนถึงท่าน
03:11ถึงพี่สาวจวนสกุนกู
03:13วัยอาไล่
03:43ท่านพี่
03:45อีกไม่กี่ชั่วยามสตรูก็จะถ
03:46ึงหุบเขาพยะคำรามแล้ว
03:49recap
03:49ค่ะ
03:49ค่ะ
03:49ดูры
03:50วันนี่
03:52ien
04:18คงทัพสกุลเย้ทสงอำนาจย
04:20ิ่งนัก
04:21ขอเคียวพยักษ์เหินบกสบั
04:22ตร
04:23ถักหารก็เฮิมขึ้นมาทันที
04:27ท่านพ่ออยู่ชายแดนมันอาจ
04:29ไม่เสียแรงเปล่าจริงๆ
04:33จริงสิ หากข้าตายในสนามรุ
04:35ป
04:36ท่านห้ามร้องห้ายเชียว
04:39ก่อนออกจากเมืองหลวง
04:41หมอกก็บอกข้าแล้วว่า
04:43ข้าอยู่ได้อย่างมากสามปี
04:46แต่ไม่ว่ายังไง
04:47ตายในสนามรบ
04:49ยังดีกว่านอนรอความตายบนเต
04:50ียง
04:51ท่านอย่าโทษกู้จินเจ้าเลย
04:58ข้าเดินทางไปกับนาง
05:01เพราะข้าอยากไปเห็นชายแดนกั
05:02บตา
05:03สักครั้งในชีวิต
05:05ไปเห็นสมรพูมที่ท่านพ่อพู
05:07ดถึง
05:08ว่ามีหน้าตาเป็นเช่นไร
05:12ตอนนี้ข้าได้เห็นแล้ว
05:14มันอยู่ตรงหน้าข้าแล้ว
05:18ท่านพี่
05:20ข้าไม่รู้จะพันนา
05:22ความกว้างของผืนดินแผ่นน
05:24้ำเบื้องหน้านี้เช่นไร
05:27แต่ที่แน่แน่
05:29ที่แห่งนี้เป็นที่ที่ข้าคว
05:30รมา
05:31ท่านว่า
05:35ถ้าคำพูดพวกนี้รู้ถึงหัว
05:37ท่านพ่อ
05:38เขาจะยิ้มให้หุบรึเปล่านะ
05:40ต่อให้เขาจะมีชีวิตอยู่
05:42เขาก็ไม่ชื่นชมเขาต่อนหน้าเหร
05:44อ
05:45ใครใช้ให้ตอนนั้นเขาตีค่าเกื
05:47อบตายก่อน
05:47เขารักบุทษาวอย่างท่านพี่
05:50มีเหลียวแลข้าสักนิด
05:52แต่ไม่เป็นไร
05:54ร้อยค่าถูกฝังพบเขาได้ยว
05:55นมาโลกแล้ว
05:56ค่อยบอกเขาว่า
05:58เลิกคุยโม้เรื่องออกรบได้แล้
06:00ว
06:00เขาก็เคยรบเหมือนกัน
06:04พอแล้ว
06:05เขาไปหารือกับฉันสามก่อน
06:07ครั้งนี้เขาเป็นแม่ทัพใหญ่
06:09เขาเป็นร้องแม่ครับ
06:32บางอาจ
06:34มีขึ้นไปเหล็กอักษรชาติ
06:35ที่อาดิตห้องแต่ประทานให้สะ
06:37กุลเย็ก
06:38ดูสิวะใครอีกลากหวางค่ะ
06:52หากคราวนี้ค่ะตายจริงๆ
06:55ฉะนั้นต่อไป
06:56เขาขอฝากท่านแม่ไว้กับท่
06:58านแล้ว
06:59ท่านอย่าลืมบอกนางด้วย
07:01เขาไม่ได้ทำให้จวนหัวเสื่อมเส
07:02ีย
07:03น้ำให้เสียแรงที่เลี้ยงดูเข
07:04้า
07:05ขอให้ท่านอย่าได้โสกเศ้าไปเลย
07:12มองชันแย่วนสื่อ
07:14ขอทหวายบังคอมฟ้าบาท
07:26ช่าวแดนเหนือบุกลงใต้
07:28ทำให้ชัยแดนปันปวน
07:30ลุกชัยฮมองชันแย่เสีย
07:31สู้เฮียงไลธหารใช่ดรรร gain
07:33จนตายในอำเภออี
07:35หากอำเภออีเสียนแต่ภาย
07:37ถับมาสะตรู
07:38จะบุกเมืองหลวงภายใน 3 วัน
07:40ต้ายเย็นจะ Albert Air
07:41ดังนั้นวันนี้มองชัน
07:43จึงอันเฉินป knit
07:44และอักษรณชาติทันนี้
07:45มาขอท่วนฝากพ่าท
07:47ให้ส่งกองกำลังเสริม
07:49ช่วยชายแดนให้ผลวิกศิกริ
07:50จ ช่วยรัสดอนให้ผลไฟไม่บัด
07:52ของฟ้างบางให้ปร jaanz ริฟร์ส่
07:54งปำลังทหาส
07:55ไปช่วยชายแดนและรัสดอน ให้ผล
07:57ไฟอันตรายด้วยเธอ
08:10เขาน่าจะปลัสสุดเลย จะรู้ ready
08:12เธอเพาะอีกition abra ROSA
08:14เรื่องจริงแล้วเนี่ย เขาว่าพ
08:15วกว้ микบันนนน PM
08:16สือเฉิงเป็นแล้วกัน ต้องลุก
08:18กลับบ้างนะ
08:19ตั้งละสิ
08:21ฟ้าบาท หากบุกไม่ถึงอำเภอ
08:23อี หัวเย็นแย่ผู้นั้น
08:25คงไม่ถือป้านเหล็กอักษรช
08:26าติ มาทูนขอทับหนุน
08:28เท่าที่กระมอมดู ด่านชายดานไม
08:30่เคยขอความช่วยเหลือ
08:32ที่ผ่านมาสารขอความช่วยเหลือ
08:34คงถูกคนไม่หวังดี ขยำทิ้
08:36งไปสะแล้ว
08:44ฟ้าบาท ว่าจะเลื่อนร้อยเช่นนี้
08:45เชื่อถือไม่ได้ เย่วนสื่อบุก
08:47ลุกวังหลวง ควรลงโทษพย
08:49ะค่ะ
08:51ฟ้าบาท กระมอมคิดว่า คนเรี
08:54ยกพวกนางสองคน มาตายถามความจริ
08:56ง
08:57ค่อยส่งคนไปกลมสารบัน ตัวส
08:59อบดูว่ามีการส่งมาจริงหร
09:00ือไม่ ความจริง ย่อมรากฎมาเ
09:03อง
09:05คุณนางฉ้างพูดมีเหตุผล ให้
09:08พวกนางเข้ามาเทิด
09:37ม่อมชั้นในนำเย่วนสื่อ เท่ว
09:39ไหวบังคมฟ้าบาท
09:42กราบกระบบพวกว่างชายได้ ถ้า
09:44สุดยังไม่ถูกกันจากของ
09:45เย่วนสื่อ ถ้อยคำเมื่อครูมที่
09:48ท่านพูดอยู่ด้านนอก ใครเป็นผู้
09:49สอนท่านเหรอ
09:51ถูกฟ้าบา หาได้มีผู้ใดสอน
09:53ไหม แย่เส้นเป็นบุตย์ของม่
09:55อมชั้น กำลังพระเชิญสึกหนั
09:57ก
09:57แต่ทับหนุนก็ไม่ไปช่วยสถี เข
09:59้าหมดหวนท่าง ทำได้เพียงเขีย
10:01นจุดหมายมาขอร้องม่อมชั้น
10:04ฟ้าบา ดูแล้วจะเข้าพระไทยเ
10:07อง
10:20กรมอมเย่เสียง ขอทรงพระเจร
10:22ิญยิ่งยืนนาน แดนเนื้อไม่
10:24ส่งสารท้ารบ เมื่องสือเชิงและ
10:26เมื่องเหมือนหหวนถูกยึด
10:27แมวพ่องการถูกตีแต่ อำเภออ
10:29ี้ตกอยู่ในอันตราย
10:31กรมอมกับเชิญเย่นวิน ต้าน
10:33สึกนี้ยังสุดกำลัง ทว่าน
10:34้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ
10:36หวังว่าทางการจะส่งทัพมาช
10:37่วยโดยเร็ว
10:38กรมอมเย่เสียงตายไปไม่เสียได
10:40้
10:41หวังเพียงให้แผ่นดินและร
10:42ัสดอนปลอดภัย สืบไว้ช่ว
10:45่าลูกช่ว่าหลาย
10:55ตำหนักบุรพ่อ
10:59น้ำจดไมนี้ ส่งให้คุณนางทุ
11:02กท่านอาจ
11:18หัวหยินเย่ สิ่งที่ท่านพู
11:21ดมาค่าลวนเชื่อ
11:22ขอพระไทยฝ่าบาด
11:25ฝ่าบาด
11:26ฝ่าบาด
11:36ฝ่าบาดนี้
11:37พื้นที่แถบใช้ดานลุกเป็นไ
11:39ฟ
11:40ควรเร่งส่งทัพลวง พร้อม
11:41สเบียงและอาวุธ
11:43ไปสมทอบโดยท่านที่
11:44เขาจะใช้เงินส่วนตัวสนับส
11:46นุน
11:47ไม่สร้าวว่าทุกท่านในที่
11:48นี้
11:49ผู้ได้กล้าแบกรับภาระ
11:51น้ำทัพสู้สึกนี้บ้าง
11:53รมอมยินดี
11:58เหลวไหลสิ้นดี
12:02ปาบาด
12:03การแต่งตั้งไม่ทัพอออกสึก
12:05ไม่ใช่เรื่องที่ใครจะทำก็ได้
12:08ควรให้กรมกลาหวม
12:09เป็นผู้คัดเลือกปุทิหม่อสม
12:11แล้วค่อยพิตรณาให้ถีทวน
12:13มีใช่
12:15ให้เสนอชื่อตัวเองเช่นนี้
12:17เหตุการณ์วิกปิดดังไฟลำ
12:21ทุ่ง
12:21ท่านยังจะเลือกให้มากว่า
12:23เข้าว่าท่านจะถ่งเวลามากว่
12:24า
12:24บังอาจสิ้นดี
12:25คนที่บังอาจคือทัดนั้งครั
12:27บ
12:31ขอสมรังรับโภษาด้วย
12:51สร้างภาพวาดในห้องหนักสื่
13:15อ
13:16ซ่อนกล่องใบหนึ่งไว้
13:18ของในนั้นไปขอได้ข้ารักธานุธ
13:20นม
13:23หากข้าไม่อยู่แล้ว
13:27เจ้าก็เก็บมันให้ดูต่างหน้า
13:28เธอ
13:40ท่านี้
13:48เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
14:17เยخر送 Bold 千里 有 一念难休
14:25你有两成共相守 我半骨 印度还仇
14:33โยงไว้ ทีนมัน ส่วง อย่าเจ
14:38อเจ้า
14:49หลิวเขียวทอดกินยา ให้ทั้
14:52งแนงแบ่งบาท
14:53ตลาตรึงใจไม่เสือบใคร หวั
14:55งเพียงได้สมหวัน
14:59และจะสกจริงหนิงที่ 35 อดีตเค
15:02ยวาดภาพแทนความในใจ
15:04ไม่คาดฝันว่าคนในผ่า จะกล
15:06ายเป็นประยาคา
15:14เมียบซอดภาพนี้เราเร็วถึง อย
15:16่าให้จิตเจ้าเห็นเด็ดขา
15:18เดี๋ยวนางจะขําให้ค่าเพิ้อ
15:19ฝัน จําไว้ให้ขึ้นใจ สาต
15:23ิดู
15:23แล้วจะส่งสับที่ส่ง
15:35คุณเจ้า
15:55ทั้งไม่อยู่ที่นี่ได้ช่างไร
15:59ค่าไม่เป็นไร
16:01ฝับบาทสั่งให้ยกทั้ง
16:05นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว
16:07นี่ก็วันที่ห้าแล้ว
16:11หลายวันมานี้ ค่าสิบข่าวมา
16:14โดยตลอด
16:15พวกเขาพูดแต่ว่า
16:18จัดกลองทับไม่ใช่เรื่องง่าย
16:21แค่การระดมไพ้พนอย่างเดียว
16:23ก็กินเวลาหลายวันแล้ว
16:25ยังมีเสเบียงและอาวุธ
16:28ที่ต้องรอจัดเตรียมอีก
16:30ค่ายังได้ยินว่า
16:32ถึงฟูไฮเหลียนจะถูกกักต
16:34ัวในจวด
16:36แต่พวกมีอำนาจของหกกลง โด
16:37ยเป็นคนของเขา
16:40ขอเพิ่งเขาส่งสัญญาณลับ
16:43พวกนั้นก็จะกลันแกล้งเราสั
16:44ตรพัศ
16:48เขารู้แล้ว
16:57เจ้าไปบอกกับพี่รอง
16:59ให้เขาไปหาท่านอาผิง
17:01และคืนนี้ให้พาคนในสกุลเฉิน
17:03ทั้งหมด
17:05ออกจากเมืองหลวง
17:07อย่าคนเข้าของไปด้วย
17:09หากนำติดตัวไป
17:11จะทำให้เขาสงสัยเปล่าๆ
17:14พี่รองรู้ว่าต้องไปที่ได้
17:16เจ้าตามไปคุ้มครองแล้วกัน
17:19คุณหนู
17:19เจ้าฟังข้าพูดให้จบก่อน
17:23วรยุธเจ้าดี
17:26ข้าเลยให้เจ้าคุ้มครองพวกเขา
17:29หากครั้งนี้ฟูไฮเหลียน
17:31สั่งดะดมพนสำเร็จ
17:33ช่วยท่านสามกลับมาได้
17:36พวกเจ้าก็ยอม
17:37ได้กลับมึงหลวงเช่นกัน
17:42แต่หากว่าไม่สำเร็จ
17:46พวกเจ้าก็ไม่ต้องกลับมาแล้ว
17:50สัญญาทาศของเจ้า
17:52ข้าเผาทิ้งไปตั้งนานแล้ว
17:54ข้ายังได้ซื้อเรือนให้เจ้าห
17:55ลายแห่ง
17:57ชะหนดที่ดิน
17:58เขาฝากว่าที่อัพผิงแล้ว
18:01เขาจะมองให้เจ้าเอง
18:05คุณหนู
18:07คนในสะกุลฉัน
18:09พี่รองนำดูแลอย่างดีนะ
18:14ท่านอย่าท่าทิ้งข้าไป
18:17ข้ายังอยู่ช่วยท่านจริงๆ
18:30เมื่อครู
18:31ข้าฝันประหลาดเรื่องนึง
18:36ฝันร้ายมากกลายเป็นดี
18:40ข้าเชื่อว่านี่จะเป็นลางบ่องเห
18:43ตุที่ดี
18:55ช่วยว่าข้าจะไม่ให้เจ้าช่วย
18:57แต่เรื่องที่ข้าจะทำนี้
19:02เจ้าช่วยไม่ได้
19:15ตั้งแต่เด็ก
19:17ข้าก็เห็นเจ้าเป็นพี่น้องเสม
19:19อ
19:21ไม่ว่ามีเรื่องอะไร
19:23ลวนต้องหารือกับเจ้า
19:28ข้าขอฝากคนสะกุลฉัน
19:30ไว้กับเจ้าด้วยนะ
19:32อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ
19:34ข้าคุณหนู
19:35ให้นางไปท่าน
19:42เขากรัวกันอยู่คนเดียวที่สุด
19:43เขาเลยคุยเป็นเพื่อนเขานานอะอีก
19:45หน่อย
19:47จินเจ้า
19:49สิ่งที่เขาทำได้
19:51ก็ร้วนทำไปหมดแล้ว
19:53เรื่องที่เหลือพวกค่าจะจัดการ
19:55เอง
19:55จะไปทำสิ่งที่อยากทำเธอ
19:58ขอเพียงมี одноประน Hmm
19:59ใครอยITH ใคร gain จะแตกต้องลงนี้
20:01หรือทำได้สักกุลเฉินได้เลย
20:05ขอบคุณมา cuz
20:28ขอบคุณครับ
20:39ขอบคุณครับ
21:11ขอบคุณครับ
21:55ขอบคุณครับ
21:56ข้านึกว่าเจ้ามาถึงที่นี่
21:57เพื่อจะสู้ตายสิ
22:04ขวดนิคยาพิษ หากท่านมหาเซ
22:07นา ยอมสั่งให้เครื่อนทับ ข้าน
22:10้อย ยินดีจะพรีชีบตอบแพท
22:12ย์
22:31ข้าถูกกักอยู่ในจวนแห่ง
22:33นี้ จะมีสิทธ์อันใดมาถกเที
22:35ยงเรื่องยกทับได้ จะคงมาพิธี
22:39แล้วกระมังหัวยินเฉิน
22:42ข้าน้อยเคยพูดจาร่วงเกิน ดู
22:44มิ่นดูแครนท่าน และหันคมด
22:46ับใส่ท่าน ควรรับโทษตายพ
22:49ระไทยบาปนี้
22:57บันนี้ท่านสามจากไปแล้ว ข้าก็ไม
23:00่มีสิ่งใด บนโลกนี้ให้ห่
23:03วงอีก
23:04แต่ว่าก่อนจะหลับตาลง ใครขอ
23:07ให้ท่านมหาเซนาฟู ไม่ถือสา
23:10เรืองในอดีต รีบสั่งเครื่อนท
23:13ับดวน
23:16เพื่อช่วยเหล่าทะหาร ที่กำลั
23:18งหลังเลือดปกป้องผ่านดิน
23:19อยู่ชายแดน
23:21และช่วยเหนือ ชาวต้าเยี่ยนท
23:24ี่กำลังอยู่ในห่วงอันตราย
23:33หากท่านเมตตา ค่าจะเป็นชีพต
23:35อนทันที่ และจะทราบซึ่งในพ
23:38ระคุณท่าน
23:43ไม่ 많은หลังอยู่ในยังที่สู้สั่
23:56งใจ
23:56ดีกว่า
23:57เยี่ยมดี
23:58ไม่มีเวลา
24:41เจ้าเจ้าเจ้า
25:04พร้อม..
25:05พร้อม..
25:06พร้อม..
25:07พร้อม..
25:36ท่านรอข้าน่ะ ข้าต้องหาทาง
25:38ส่งทหารเมื่อช่วยท่านให้ได้
25:47และข้าจัดปลายอย่างเดียวได้
25:49ต้องยังมีพื้นแพ่นดินเป
25:50็นพยาล
25:51วันนี้ จะขอสู้จักตัวตายเพื่อ
25:54แพ่นดิน ต้าเยี่ยนอันยิ่
25:56งใหญ่
25:58ข้า!
26:26ได้!
26:51โอ้ โอ้ โอ้
27:21ร้ стороныคำสั photographer
27:40เจอเสียเก
27:43ชั้นเห็น อร้อย assaulted
27:46พวกเราจะหน้าแล้ว
27:53ความตีในสึกนี้ เป็นของท่าน
27:55แล้วเนี่ย
27:56หรือหนึ่งความตัวสุดนี่
28:54ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม
28:56ข้าไม่อยากไปเลย
29:06ไปเลย
29:09ไปก็ดีสิ
29:17บ้าสิ
29:25เจ้านี่เนอ อย่าดื่นด้านอีกเลย
29:35ข้ายิ่งคิดก็ยิ่งเสียใจ
29:40ตอนแรก ข้าไม่ควรเชื่อคำรว
29:41งของพวกผู้นำเมืองสื่อเชิง
29:43กันตกเป็นเครื่องมือของคนแด
29:45นเหนือ
29:46ทำให้แผนการของท่านล้มเหลว
29:59เจ้าอ่ะ เดิมสุราไม่อยู่เก่ง
30:03เดิมช้าเจ้าหน่อยเจ้า
30:17เรื่องมาตึงค่อนนี้แล้ว
30:19ข้าไม่โทษเจ้า และไม่โทษใคร
30:22ทั้งนั้น
30:23เป็นเพราะข้าเอดิใจร้อน มั่
30:26นใจเกิน
30:26ข้าตั้งใจจะรวบรวมอำนาจ
30:29ในรัตย์สำนัก
30:30เอาไว้ในมือตัวเอง
30:32พร้อมทั้งควบคุมนโยบายให
30:34ม่ให้เป็นไปตามที่ค่ะต่องการ
30:36คิดว่าหากภาพรวมมันคงแล
30:38้ว
30:38ถึงแดนเหนือจะกลับกรอกเพี
30:40ยงใด
30:41เราก็ไม่ต้องวันเกรง
30:43ข้าประเมือนจิตใจคน
30:45คำนวนทุกสถานการณ์
30:47แต่กรับคาดไม่ถึงว่า
30:49พวกมันจะแว้งกัดยังโหดเย
30:51ี่ยม
30:51ทราพภาซีงไม่เป็นดังหวั
31:00ง
31:16ทำให้เจ้าพร้อยเดือร้อนไอ้ด
31:18้วย
31:24ข้าแต่งกับท่านมา 20 ปี
31:29แต่กลับไม่มีทายาติให้ท่าน
31:31สักคน
31:32ท่านไม่เคยที่จะตำหนีข้า
31:35ซ้ำยังไม่ยอมรับอนุเข้าจ
31:37วน
31:41เห็นแก่ความรักของเรา
31:44ข้ายินดีร่วมเป็นร่วมตาย
31:45กับท่าน
31:48ออดู인을ร言
31:49ที่ไม่รับอนุแท systems ปฏิเศษษายา
31:52เป็นเพราะข้าเห็นแก่ตัว
31:55เพราะข้ารู้ดีว่า
31:57คนทางข้างหน้าลำหมาก
32:00ดังนั้นข้าจึงไม่อยากจะ
32:02ข้ามไม่สนอะไรทั้งนั้น
32:07ข้าไม่มีทางทิ้งท่านไว้ล
32:09ำพังแน่
32:26ขอบคุณ
32:31นายท่าน
32:49ดูแลคุณหญินให้ดี เจ้าค่ะ
32:55นายท่าน ข้าน้อย ไม่เรื่องไม่เข้า
33:03ใจขอรับ
33:07เจ้าอยากถามเขาว่าเหตุได้จึง
33:09แล้วป่าคุณหญินเชินว่าอย
33:10่าส่งทัพใช่ไหม
33:11ไม่ใช่เพราะว่า นางขอร้องค่
33:14ะหรอก
33:15แต่เพื่อเป็นดินต้าเยี่ยน
33:17สิ่งจะก็ทำตลอดหลายปี ก็เพ
33:25ื่อนโยบายใหม่ทั้งนั้น
33:27หากสูญสิ้นบ้านเมืองแล้ว
33:33จะมีนโยบายไปทำไม
33:41ข้าน้อย เข้าใจแล้วขอรับ
33:46นายท่าน เรื่องหัวยินเฉิน ท่าน
33:48จะจัดการเช่นไร
33:55ไว้ชีวิตนางไปกด
33:58ขอเพียงนางยังไม่ตาย
34:00จะต้องมีคนมาพบข้านแน่นวน
34:05ขอรับ
34:08เห็นได้ท่านไม่ข้าดื่มยาพิ
34:28ธ
34:30ข้าจะเอาชีวิตสตรีไปทำไมกั
34:32น
34:38หากข้าข้าเดาไม่ผิดแล้วก็
34:41คืนวันนี้ จิ้วเหงก็จะเดินท
34:44างถึงเมืองหลวงแล้ว
34:49ท่านรู้ว่าเขายังไม่ตายเหรอ
34:51ตลอดชีวิตข้ามีสิทยุมาก
34:53พอ
34:53มีเพียงจิ้วเหงเหมือนข้าท
34:56ีสุด
34:57เขาไม่มีทางตายง่ายง่ายหรอก
35:02เขารอดมาได้กว่าดีแล้ว
35:04มากตายกระดานนี้ของข้า
35:07ให้เขาเป็นคนแก้เร็วกัน
35:14ที่ท่านไว้ชีวิตข้า
35:16ก็เพื่อจะต่อรองกับเขาเหรอ
35:19อืม...
35:23จางที
35:24น่ายท่าน
35:30พาหูหยินเฉินออกไปจากจุด
35:34หอ...
35:37ข้ายังยินอันคำเดิม
35:40จะเอาชีวิตข้าสตรีไปทำอะไร
35:46ขอรับ
35:48พาหูหยินเฉิน...
35:51เฉินขอรับ
35:52ก็เฉินหรอก
36:09ขอรับ
36:10ท่านไว้
36:12ังนี้
36:13ขอรับ
36:14ขอรับ
36:15ขอรับ
36:25ถึงเวลากลับมาแล้ว ขั้นช่องส
36:29่วนสะทนใจ
36:34หัวหญินข้าอยู่ไหน
36:38คำพียุตสาชบับรวบรวมให
36:41ม่
36:42นี่เป็นบทสะดุบผลลับ จากก
36:45ารดำเนินนโยบายแบบใหม่
36:48เป็นเวลาสิบตัวปีของค่า ล
36:51วนเป็นสิ่งล้ำค่าทั้งนั้
36:52น
36:52ตลอด 120 ปีมีผู้กุมอำนาจบ
36:56ากมาย
36:56ไม่ว่าจะเป็นเชื่อพระวง คุณน
36:58างผู้คำจุนเป็นดิน
37:00มีใครบ้างที่ฉลาดปราดเปรึ
37:02งเท่าค่า
37:04และมีใครบ้างที่มีจิตใจเหม
37:06ือนค่าฟู่ไฮเหลียน
37:11เจ้าว่าตาเยี่ยนดูที่ทำกับ
37:14ค่าหรือไม่
37:15ฟู่ไฮเหลียน ท่านกำแหงเกิด
37:18ไปแล้ว
37:19ถึงหน้าขันสะจริงๆ เห็นแ
37:22ก่ประโยชน์ตัว
37:23โดยไม่นึกถึงผลลับ วันนี้
37:25ทานเดิมของท่าน
37:27บัดนี้หายไปอยู่ที่ไหนหมดแล้ว
37:30เห็นแก่ประโยชน์ตัว โดยไม
37:33่นึกถึงผลลับเหรอ
37:35ถึงหน้าขันจริงๆ หากค่าค
37:38ิดน้อย
37:38และคุณอย่าข้าจะขึ้นมาถึง
37:40ตำแมงสูงสุดเช่นนี้ได้ยัง
37:41ไง
37:42และนโยบายพาสีใหม่จะถูกพล
37:44ักราณสำเร็จได้ยังไง
37:46ดิวเหิงเอ้ย ที่แท้จะยังไม่
37:48เข้าใจ
37:49ไม่แปลกใจที่เจ้าห่างเหินข
37:51้า
37:51ช่างเธอ
37:53ช่างเธอ
37:54เดินมาถึงวันนี้ข้าผู้หายเหล
37:56ียนจบสินแล้ว
37:57นโยบายใหม่ก็จบสิน
37:59ฉะนั้นวันนี้อย่าวังว่าใคร
38:01จะไปจากที่นี่ได้
38:02เจ้าก็ตายอยู่ที่นี่เถอะ
38:04นังโยบายไหมไม่มีวันตาย
38:07ไม่จะมีあるฮะ десятก설ฎที่รุ่งแร
38:08งไปบ้าค
38:09แต่ทำว่าโดยรวม
38:10ถือว่าเป็นแนวทางปกครองที่
38:12ดี
38:13ปั้นฯนาอยู่ที่ตัวท่านเองตั้
38:15งหากแล้ว
38:17บอกมา...
38:18รู้หญินท่านอยู่ที่ไหน
38:32ฉันเย็นสิ้น วังดาบลงเสี
38:38ย
38:38วีจุ ยากกันมาทำไม
38:41ท่านเจ้าจะไกล
38:43จะปล่อยเข้าปัน
38:44ถ้านี่แหละพวกนำรัฐที่ชุน
38:46ยวน
38:46เรื่องทั้งหมดเป็นค่าที่บ่งก
38:48าร
38:48ไม่เกี่ยวของอะไร
38:49กับโฟ้ให้เรียนทั้งสิ้น
38:51ฉันจะทำฉันนี้ไปทำไม
38:54ในท่าน
38:56ข้าจะทนเห็นท่านต้องตายต่อ
38:58หน้าได้ฉันไร
39:00คุณเชื่อฟังข้า
39:01ถ้าไม่ฟัง
39:09ผ่า Leadership
39:17อ้า
39:22ไม่ต้อง
39:39เป็นไงบ้า หลอดภัยดีใช่ไ
39:41หม
39:42ท่านสาม
39:45ข้ามอาช้าเกิดไป
39:56ไม่ใช่ไง
39:57วิจุ
40:01วิจุ
40:09วิจุ
40:26ฟูหายเรียน
40:27ข้าเฉินเยี่ยนวิจ
40:28จะไม่มีวันเดอร์สำรรอยท่าน
40:29เด็ดขาด
40:31ท่านไม่หยุดมั่นปะนิธานเดอ
40:32ร์
40:34แต่ข้าเฉินเยี่ยนวิจ
40:35จะรักษามันไว้ให้หน้า
40:49คำคิยุทธศาสตร์
40:50ฉบักรูปรวมไหม
40:59ข้าเยี่ยน
41:00ข้าเจ้า
41:01ข้ามขนมัน
41:02ข้าเต็มอย่างมัน
41:12ข้าเชื่อ
41:14ข้าเกิน
41:17ข้าเกิน
41:22เธอเจ้า
41:59พระชอองการแห่งฟ้าดิน มีพ
42:02ระบัญชา
42:03กระบทราธิชุนหยวน ยุยงป
42:05ลุกฝันผู้คนฟาฝืนกดหมายบ้
42:07านเมือง
42:08ก็ความบุ่นวายบ่อยครั้ง วางย
42:10าพิศทำร้ายคน
42:12มีความผิดใหญ่หลวง กดหมายไม
42:14่อาจให้อภัย
42:16ปัดนี้ ตัวการและผู้มีส่วนร
42:18่วมถูกประหารแล้ว
42:19เราสาวกถูกวาดร้างจนหมดสิ
42:22้น
42:22หวังเมื่อราษดอนชาวท้าเยี่
42:24ยน จะบริบัติตามกดหมาย
42:26รู้จักแยกแยะถูกผิด ห่าง
42:28ใกล้จากความงมงาย
42:30อย่าได้หลงเชื่อคำโกหกหลอก
42:32ลวงจนตัวเองตกอยู่ในหายนะ
42:34ขอประกาศแก่ราษดอนให้สรา
42:35บโดยทั่วกัน
42:37จบราชองการ
42:45grateตนะ
43:14หลงเหมือน Smoothie
43:20ฟัderฟังทุก
Comments