- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:03สุดท้าย สุดท้าย
00:30ฮอร์ แม้ ไอ้i a electron
00:44深 fy มซปiehtควสมารรยศว Arc
00:45ปรรอง grind นั่นล่ะ
00:53มาร 快บาล ดวกไป
00:57แม่แม่เธอรัสโดน
01:43สวัสดี
01:56หากว่าเจ้ายังพอมีสำนึก
01:58อยู่บ้าง
01:59ต่อไปก็จงยาเอยถึงเรื่องยา
02:02อีกเด็ดขาด
02:03ข้าไม่มีวันตกลงยังนะแห
02:05นอน
02:08กูเตอร์เจ้า
02:24ข้าแค่อยากจะถามท่านตอนนั้นท
02:27ี่ท่านยืนกรานจะแต่งกับข้า
02:30เป็นพระชอบข้าจักใจจริง
02:32หรือว่าเพียงหวังจะเพิ่ง
02:35สกุลจี้
02:38เป็นแบบนี้อีกแล้ว
02:41จี้หารเรื่องก็ผ่านมานานหลายปี
02:44แล้วนะ
02:45ยังจะถามถึงเรื่องพวกนี้อีกทำ
02:46ไม
02:56คุณหนูในท่านเขา
03:00เขาว่ายังไงเจ้าคะ
03:28ดอกผุดซ้อนนี่หอมจริงๆ
03:31ผู้หญิน ดอกผุดซ้อนยังไม่บ
03:33านเลยเจ้าคะ
03:33เป็นดอกวี่หลานกระมังเจ้าคะ
03:45ผู้หญิน
03:47ผู้หญิน เห็ดได้ออกมาข้างนอกแล
03:53้วเจ้าคะ
03:54ข้าอยากออกมาสุดอากาศสักหน่
03:56อย
03:57ข้านำซุบไก่ดำมาให้เจ้าคะ
03:59ข้างในใส่ตังเสียมกับเก่
04:01ากี้
04:02เหมาะกับท่านมากๆเลยเจ้าคะ
04:05ดีเจ้า
04:06คุณหนูอยากกับตันอยู่จริงๆ
04:07ไม่น่าเรามาคืนนี้
04:09ผู้หญินเรียกหาคุณหนูเจ้า
04:10ตลอดเลย
04:41คุณหนูตลอดเลย
04:42ตัวไม่น่าเราจะงดงามจริงๆ
04:43หัวหญินก็งดงามเจ้าคะ
04:47ปากหวานกับข้าอีกแล้วนะ
04:49ข้าไม่ได้ปากหวานนะเจ้าคะ
04:51หากคุยินไม่งดงาม ค้าจะเกิด
04:54มางามได้อย่างไร
04:57เทียงไม่เคยชนะเจ้าเลยจริงๆ
05:03ไม่เห็นหน้ารงเออร่อยวันแล้ว
05:05เด็กตัวนี้เอาแต่เที่ยวเล่น
05:08ค้าเที่ยวเล่นที่ไหนกัน มะว
05:10านบ่ายค้าก็มา
05:11เมื่อคืนค้าก็มา เช้านี้ค้าก็มา
05:13ทำไมถึงว่าไม่เห็นหน้าค้า
05:15วันวันเอาแต่ปรักปร้ำค้
05:17า
05:18ตอนคุณช่ายมาเมื่อเช้า ท่านอย่
05:20างนอนหลับอยู่ เลยไม่ได้เรียกเจ้
05:21าค่ะ
05:21ดีนไหม โชคดีที่มีคนเป็นพย
05:23าญ
05:23ได้ ได้ ได้ แม่ปรักปรัมเจ้า
05:26เอง
05:27ลมแรงแล้ว กลับเข้าห้องเธอ
05:29เจ้าค่ะ
05:31ได้
05:31พ่อแม่ ข้าช่วยพยุง
05:37ระวังนะขอรับ
05:41เล่ากันว่ามีแม่ค้าเต้าหู้
05:42นางนึง
05:44งดงามแต่ยิ้มยาก ชายกะล่อนส
05:47องคนเดิมพันกัน
05:48คนแรกพูดว่า หากจะพูดคำเดี
05:50ยวแล้วนางหลับ ค่าจะให้เงิน
05:52ห้าตำลึง
05:53คนที่สองตกลง ทั้งคู่จึงพากั
05:55นไปหานาง
05:56ข้อไปถึงเห็นนางอยู่ที่หน้าประ
05:57ตู มีสุนักอยู่ตัวนึง
05:59ชายคนที่สองรีบเดินเข้าไปหาส
06:01ุนัก
06:02คุบเข้าลงนาง แล้วก็เรียกท่
06:04านพ่อ
06:06นางเห็นดังนั้น จึงหัวรอกมา
06:08ทันที
06:09ชายคนแรกยังพูดอีกว่า หาก
06:11จะพูดอีกคำ
06:12แล้วนางดากราษเอามาได้ ข้าจะให
06:13้เพิ่มอีก 5 ตำลึง
06:15ชายคนที่สองจึงรีบเงินนะ
06:16แล้วต้องกลใส่ผู้หญิงคนนั้
06:17นว่า ท่านแม่
06:21เป็นยังไงบ้าง ข้าก็ฟังเขา
06:22เล่ามาอีกทีนะ
06:24วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว
06:26พวกเจ้ากลับไปพักผ่อนเทิด
06:30ท่านก็พักผ่อนเร็วเร็วนะเจ้
06:31าค่ะ
06:31ทุ่งนี้ค่าจะมาปรณิบัติท
06:33่านใหม่
06:34ค่าก็จะมา
06:43เจ้าอือ
06:55เจ้าก็กลับมาได้หลายวันแล้ว
06:59พอเจ้าเรียกข้าวว่าท่านแ
07:02ม่สักคำได้ไหม
07:29ไม่เป็นไร
07:31ไม่เป็นไร
07:33ไปพักผ่อนเถอะ
07:34นะ
07:41ไปเถอะ
08:08ท่านแม่ก็คาอยากให้ท่านเรีย
08:10กแม่
08:11เห็นได้ท่านถึงไม่เรียกแล้ว
08:15พูดไปเจ้าก็ไม่เข้าใจหรอก
08:18ค่าสิยากถามเจ้า
08:20หลายวันนี้จะไปพบเจอเรื่องอะไรมา
08:24อะไรกัน ข้าอยู่ในจนทุกวัน ไม
08:25่ได้ออกไปไหน เราจะไปเจออะไรได้
08:28นี่ก็ค่ำแล้ว พี่กลับไปพัก
08:30ผ่อนเธอ
08:31แม่นุมเจ้า
08:42เจ้าคะ
08:44หลายปีมานี้ลำบากเจ้าแล้ว
08:47หูหญินกลาวอะไรเช่นนั้นเจ้าคะ
08:49ขอเพียงได้ดูแลหูหิน ข้างไม
08:51่รู้สึกลำบากเลย
09:02หูหินอยากเก็บคำพูดในท่าน
09:04มาใส่ใจเลยเจ้าคะ
09:06ท่านยังมีคุณชายหลง คุณหน
09:08ูเจ้าอยู่เขียงข้าง
09:09แล้ hang out หูหินพูดเห้าอยู่
09:11ขอเพียงท่านทำใจสบาย
09:13ก็ผ่านผ้นไปได้เจ้าคะ
09:24เจ้า มันต้องกลับกัน
09:30มันต้องกัน
10:07ไปกลับกลับกลับปุ่ง
10:47กลุ่งอยู่เกิน
10:55ท่านแม่มาดับค้าแล้ว!
10:58ท่าน presqueมาดับค้าแล้ว!
10:59staan แม่มาดับค้าแล้ว!
10:59เจ้าต้องendo บ Kolleginnenเฮ่
11:00aky fueron according to this
11:15ท่านแม่
11:23เป็นอะไรป๊าย
11:46มีไปตัวแหลก
11:52มีกัมแปลtalk
12:04mere ใส่idezน่า
12:08เปิดทอาศัน allen
12:11กลับใต่ geliyor
12:12ไปแก compassMusic
12:14ไปๆ แม่นี้
12:4044 ไม่เจาสบ้าง
12:58จังอยู่
13:17นี่นะ
13:21โอ้ย
13:21เจ้าเรียกง่า
13:37เจ็บตรงไหน มีรอยฟกช้ำหรื
13:39อไม่
13:44แม่ขอโทษเจ้า ชาตินี้ของแ
13:49ม่ คนที่แม่ทำผิดต่อเข้าที่
13:52สุด
13:53ก็คือลูกสาวของตัวเอง นั่
13:56นก็คือเจ้า
14:19เจ้าก็กลับมาได้หลายวันแล้ว
14:22พ่อเจ้าเรียกเขาว่าที่สุด
14:27ท่านแม่สักคำได้ไหม
14:35ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
14:51คุณหนูใหญ่ หัวหยินหนัง
15:04เมื่อคืนหลังจากข้ากับโรง
15:05เออ กลับไปแล้ว มีเรื่องอะไรเกิดข
15:09ึ้นอีกมาก
15:10หัวหยินเอาแต่ร้องให้เจ้าค
15:12่ะ คุณหนูใหญ่ท่านไม่รู้หรอก
15:15ว่า
15:16หลายปีมานี้ในท่านเหินห่างก
15:18ับหัวหยินมาตลอด
15:20หัวหยินรู้สึกขมคืนใจ แต
15:22่พูดไม่ออก
15:25จะล้ำป่วยลงเช่นนี้
15:27หลังนี้ยังมีเรื่องวี่ผิงโ
15:29พรมาอีก ในท่านไม่ฟังทำต่อ
15:31เลย
15:32ปักใจเชื่อว่าเป็นหัวหยิ
15:34นที่ทำได้อนุหวิน
15:36หัวหยินข้าแพ้นใจแต่ไหน
15:37ที่ระบาย เลยคิดจะอย่าขายกับใน
15:40ท่าน
15:44อยากขาดยึงนั่นหรอ? ข้ามีคว
15:46ามเห็นว่า แทนที่ท่านจะมาทนท
15:48ุกคนอยู่ในสกุนกู้
15:49มีสู้แยกทาง กลับในท่านสด
15:51ีกว่า กลับไปอยู่ที่ทุงโจ
15:53กลับไปใช้ชีวิตของตนเองให้
15:55ดี
15:56เจ้าหมายความว่า จะให้ขายกัดก
16:00ับพ่อของเจ้าเหล่ะ
16:04ไม่ๆ ทำไม่ได้เดินขาด
16:09นั่งสืออยากก็เขียนเสร็จแล้
16:11ว แต่นายท่านไม่หินยอม เมาวั
16:14นยังมาอลาว่ากับหัวหินไป
16:15ยกนึง
16:17คว่าหนูใหญ่ นายท่านคงจะพดอะไร
16:19บางอย่าง ทำให้หัวหินด้วยสึก
16:22ดูต่อไม่ไหวแล้ว
16:23คว่าหนูใหญ่หัวหินถึงใส
16:25ร้ายจริงๆนะเจ้าคะ
16:31เริ่มของเขา อยู่เท่าแถววัดเป
16:33่าเซียง อีกอย่าง ทั้งเรียบง
16:36่าย ทั้งสงบ ถือทัดรอบๆ สวย
16:39งามมากจริงๆ ท่านพักรักษา
16:41ตัวที่นั่นถือว่าเหมาะมาก
16:44บีจริงๆ งั้นอีกสองวันค่
16:48อยออกเดินทาง
17:03บีจริงๆ ทันแม่ ทันแม่ ท
17:22ันแม่
17:26พักรักรัก
17:30มาแม่ อีกได้
17:35ขัดเจ้า ขัดความกองพักรัก
17:41ษมักลาง
17:44เป็นท่านที่ทำได้ที่ต้าจัด ได
17:46้ m
17:48เปล่าค่าน่ะ ท素 started
17:51lorsqueเจอ marcท่าน ปล่าค่าน่ะ
17:57ปล่าค่านอ่อนนี้ด่อน
18:04���กตตรีกลูกรา kau entrance
18:06แด่ผู้วายชน มนมีมันประชน
18:09แพรศไทศาลสื่อไป
18:11ยกยกดวงวิญญาณมาล่าผู้น
18:13วงรับจี้หา
18:14บุตรีคอนโตของสกุญจี้ ไว้
18:17อะไรแด่ผู้วายชน
18:19ท่านแม่ ท่านแม่
18:30ท่านแม่
18:41ผู้หญินผู้เท่าสกุญจี้ กับ
18:43ยาติพี่ชายมาถึงแล้ว
18:49ป้ายสถิตวิญญาณมาล่าผู้ร
18:59่วงรับ ผู้หญินกู้สกุญจี้
19:01นามจี้หาล
19:06ท่านเออ แม่มาแล้ว
19:19ท่านแม่มารับเจ้ากลับบ้าน
19:35ความคมหืนในใจเจ้า
19:49เห็นใดถึงไม่บอกแม่
19:53เจ้าจะเอาแต่ใจนำ ร่อยให้คนผมข
19:58าวอย่างแม่
20:01ต้องมาส่งเจ้าที่เป็นคนผมดำ
20:11ท่านแม่
20:21กูเตอร์เจ้าเขาอยู่ไหน
20:24เขาอยู่ที่ไหนกัน
20:43ท่านแม่ยาย
20:53หารเออของข้าตายได้ยังไง
21:03หูดมา
21:06หารเออของข้าตายได้ยังไง
21:13เจ้ามันคนสะละเร็ว
21:16เจ้าลุกขึ้นมาเดียวนี้
21:18เอาชีวิตหันเออขึ้นมา
21:20เจ้าชีวิตหันเออของข้าขึ
21:22้นมาด้วย
21:32ส่งเมี่ยวว่า
21:35เจ้าออกมาเดียวนี้
21:37妳กลัวหยิน Hahuth sociedad
21:38กางจากไปของธ่านแม่ ผู้เรามต่วก
21:40็สกเศร้าเสียใจ
21:41แต่ว่าเรื่องนี้ ไม่เกี่ยวความก
21:43ับธ่านแม่ของฆ่าจริงๆ
21:45ไม่เกี่ยวกับแม่ของเจ้างั้นเห
21:47รอ
21:48จึงดังคำท์ที่ว่า
21:51แม็นเป็นยังไง ลูกก็เป็น
21:53อยังงั้น
21:54เจ้า รู้กันมาเดียวนี้
21:56่าแม็น
21:57dictator แม็นเฟียญอะไร
22:02วิพิงข์อะไร
22:04พวกเจ้าแม่ลูก พากันวางแผน
22:08ใส่ร้ายป้ายสี ยัดเย็ดความ
22:10ผิดที่ไม่มีอยู่จริงให้กับ
22:11ฐานเออ
22:13บีบคันนางทั้งเป็น จนถึงแ
22:16ม่ความตาย
22:17แค่กับท่านแม่ ไม่เคยคิดบ
22:21ีบคันให้นางตาย
22:23ที่นางแขวนทอบ ไม่มีใครค้า
22:25คิดมากก่อน
22:26พบปาก เจ้าหญิงล่าแก้ตัว
22:29อีก
22:31คิดว่าค่าจัดการเจ้าไม่ได
22:33้ใช่ไหม
22:35ใครก็ได้
22:37หัวหญิงพูดเท่าช้าก่อน เจ้
22:38าค่ะ
22:39หลานเออยังเด็กไม่รู้ความ ตกใ
22:41จจนพูดและเธอช่วยขนา
22:43ขอท่านปลดอภัยด้วย
22:45วีพีกนั้น ค่าเป็นคนหามาเอง
22:48ไม่เกี่ยวกับหลานเอ
22:50หายนาในวันนี้ เกิดจะความผิด
22:53ของค่าทั้งสิ้น
22:55ข้ารู้ว่าความผิดนี้ยากจะอภ
22:57ัย จะโบยจังข้าหรือขายทิ
23:00้ง
23:02สุดแล้วแต่ท่านเลยเจ้าค่ะ
23:13ไม่ใช่แบบนั้นนะ
23:14หลานเออ
23:20หูยินพูดเท่าโปรดฟัง เรื่
23:22องนี้เกี่ยวกับบุญคุณความแค
23:23้น
23:24หลานเออเป็นแค่เด็กไม่รู้เรื่
23:25องอะไร
23:28ผิดพันผิดหมื่น ร้วนเป็นค
23:30วามผิดข้า
23:32หูยินพูดเท่าได้ปลดลงโท
23:34ษข้า
23:35ขยอมทำทุกอย่าง
23:38ดี
23:40ในเมื่อเจ้าขอมาเอง
23:43หลัวหย่งหิง
23:46ขอรับหูยินพูดเท่า
23:48อันนุส่ง จงรักพักดีต่อ
23:51หูยิน
23:54ทนไม่ได้ที่หูยินจากไป
23:57จึงขอ ให้ไปเฝ้าหูยิน
24:01นับจากหรุ่งนี้
24:03ให้ส่งไปที่สารบันพัชนสกุ
24:05ลเจ
24:07หากไม่ตาย ก็ห้ามไปไหน
24:22ส่งเมี่ยวหัว ขอบคุณหูยิ
24:25นพูดเท่า
24:40ท่านแม่ ท่านแม่
24:44หลันอืม แม่ขอโทษด้วย
24:47ต่อไปแม่ไม่ได้อยู่กับเจ้า
24:49ต้องดูแลตัวเอง อย่าเอาแต่ใจ
24:51ตัวเองนะ
24:52ท่านแม่ ท่านแม่
24:57ต้องไม่เป็นเช่นนี้ จะต้องไม่เป็
24:59นเช่นนี้
25:00ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่านพ่อ
25:03จ่วยท่านแม่ของพ่าด้วย ท่าน
25:05พ่อ
25:06ข้าช่วยนางไม่ได้ รวนเป็นเว้
25:09นกรรม
25:11มัวชักช้าอะไรอยู่ ลากดังเซลเล
25:13วนี่ออกไป
25:14ขอรับ
25:15หลันเออ
25:17หลันเออ
25:21เจ้าอย่าเป็นเหมือนแม่เด็ดข
25:23าด ที่ต้องมาเป็นอันนุ
25:24จำคำถึงแบบพูดไว้
25:27จำไว้ ยอมเป็นเมียกุ้น แต่
25:30อย่าเป็นอันนุใคร
25:31หลันมั...
25:40อันเมื่อ!
26:19เจ้าอือ ข้าโสงสาร
26:25ทันยาย ทันยาย
26:27เดี๋ยวเท่า เรียบตามหมอเร็ว
26:34การดัดแปลงชิดนี้ ข้อดีก
26:36็คือซอดง่าย
26:37ไม่ถูกคนพบได้ง่าย ส่วนข้อ
26:39เสียคือ บันจุเข็มได้น้อย ระ
26:41ยะยิงก็สั้น
26:43แค่ข้อดีที่ว่าถูกพบได้
26:44ยาก ก็ชนะข้อเสียได้แล้ว
26:48มัวทำอะไรอยู่ตรงนี้เหรอ
26:51คนหนูใหญ่
26:53อาจารย์เชียว
27:12นี่
27:13ไม่สนใจข้า
27:15นี่เจ้ายังโกรธข้าอยู่เหรอ
27:17ก็ได้
27:20เดิมที ข้าจะมาถามเจ้าว่า งาน
27:23สบพี่สไพสี เจ้าจะไปหรือไม่
27:25ในเมื่อเป็นชิ่นนี้ เงินก็แล้
27:27วไป
27:27เดี๋ยว กลับมาก่อน
27:29พี่สไพสีของท่าน หมายถึงแม่
27:31เจ้าเออเหรอ
27:34ไม่ตอนเช้า
27:35หนา
27:36หนา että เราก็จริงโดน
27:38แต่ก็ไม่ได้ถึงตาย ให้ได้ชุด
27:39แต่เป็นชิ่นนี้ได้
27:41ก็ไม่รู้สาหลั��ทที่เกิดขึ
27:43้น
27:44ไม่มีสัญญาณอะไร envieแล้ว จุดจู
27:46ก็ตาย
27:48พี่เคยเจ้ากับเสียญเอากลับไปท
27:50ี่จวนแล้ว
27:51ส่วนข้าต้องดูแลหน่ว ท่านแ
27:54ม่และแดกข้าว่าจะไปรึหรื
27:55อไม่
27:56หากเจ้าอยากไป ค่าจะไปบอกท่านพ่
27:58อให้เว้นโทษเจ้า
27:59แล้วพรุ่งนี้จะพาเจ้าไป
28:02จุ ๆ ทำไมใจดีกับค่าล่ะ
28:05ค่าก็แค่ส่งสารเจ้าไง
28:08พี่สภัยสีก็สิ้นแล้ว
28:10เจ้าเออต้องไว้ทุก 3 ปี
28:11จะพูดเรื่องแต่งงานไม่ได้
28:14ค่ายังมีอะไรต้องกระงวลอีก
28:26ค่ายังิด
28:28ฟัย
28:28จริงๆๆ วินนี้
28:42พวกมันไม่มีเจอ
28:42ยังก็เจอ
28:42แล้วววววววววว
28:48เก็บกว้า
28:48วนู
29:04ฟ้าสว่างแล้ว
29:06หรือว่าท่านจะนอนต่ออีกหน
29:07่อย
29:08ยังไงซะ
29:09ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครมา
29:11ข้าไม่เป็นไร
29:19สองคนนั้นล่ะ
29:22คงจะกลับเข้าไปพากแล้วเจ้าค
29:23่ะ
29:27เจ้าดูอยู่ที่นี่
29:30ข้าจะเข้าไปดูท่านยาไงหน่อย
30:10ตำรับยาที่ท่านหมอเขียนเพิ
30:12่มยาผ่อนคลายไป
30:14เมื่อคืนได้นอนหลับสนิทเสี
30:16ยที
30:18ไม่งั้นกลางคืนคงตื่นมาเจ็ด
30:20แปดหล
30:21เพราะแก่ตัวลงแล้ว
30:22ก็ทำให้คนเป็นห่วงจริงๆ
30:31เมื่อวันท่านยาบอกว่า
30:32จะทำตามที่ท่านพาสั่งเสีย
30:34เอากลับไปฝังที่ทงโจ
30:36นางตั้งใจว่าเช้าวันมรืน
30:38จะกลับไปเตรียมการก่อน
30:40ข้าเกลงว่าร่างกายนางจะทนไม่
30:42ไหว
30:43ท่านลองพูดกับนางแทนค่ะหน
30:46่อยนะ
30:47นใหนศัยฆ่นยาเจอก็น่าจะร
30:49ู้
30:50พูดไปก็ไม่ฟัง
30:51จะว่าไปปรับไปก็ดี
30:54อยู่ที่นี่ต่อไป คนแก่ไม่beitอดiscover
30:57ใจ
30:59ได้ tanto เราดูแลเจ้า
31:05จะหวางใจได้ เรื่องท่านหญ้า ทั
31:07ดเรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว
31:09อีกอย่าง ท่านหญ้าบอกว่าให้
31:11ค่าอยู่ที่นี่ดูแลเจ้า
31:12- ข้าไม่เป็นไร
31:14แต่ค่าอยากอยู่ที่นี่ดูแลเจ้า
31:15- บอกว่า ฟังค่า
31:19- จ designingเจ้นเข้าน่Brian
31:31จวนสกุลกู้
31:32ท่านสาม จวนกู้ตอนนี้มีขาวด
31:35ือเต็มไปหมด
31:35ขน้อยลองถามดู รวนพูดไปต่าง
31:38ๆ นาๆ
31:38บางก็ว่าป่อยตาย บางก็ว่ามห
31:40วอนุจนตาย
31:42ยิ่งไปกว่านั้น บอกว่าข้าต
31:44ัวตาย
31:46เจ้าให้คนไปสืบมาให้ละเอียด
31:48ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
31:49ทางที่ดีไปถามคนรอบตัวนาง
31:51ขอรับ
32:07ข้าใช้จ่าย ข้ารถมากับไบชา
32:09คำนวนผิด
32:10ไปทำเมื่อใหม่ แล้วก็กลับมาเบิร
32:13์
32:14เจ้าข้า คนต่อไป
32:23หยุดนะ เจ้ายังไม่ต่อบข้า
32:27จะไปไหนเหรอ
32:30เรียนคุณหนู ข้าน้อยมาเบิร์เง
32:32ินข้าถูบน้ำมัน
32:33ไปทำพิธีที่วัด
32:35เกรงว่าคำนวนไม่รอบขอบ
32:37จึงจะไปคำนวนอำใหม่ ข้าให้
32:38กลับมาเรียนคุณหนู
32:39เอาไหมให้ค่าดูหน่อย
32:40เออ เออ เออ
33:02เจ้าไม่รอบขอบตรงไหนกัน
33:05เจ้าคิดรอบขอบเกินไปตั้งห
33:06า
33:09ทูบน้ำมันในพิธีตัวเอง
33:10ยังใส่เข้าไปด้วย
33:12ข้าน้อยไม่เก่งคำนวน คุณหนู
33:14โปรดโยกโทษดด้วย
33:16ไม่เก่งคำนวน เจ้าทำตัวเกิน
33:19ไปแล้ว
33:20ดูบัญชีที่เจ้าทำสิ
33:22มีทั้งเสร็จทั้งส่วน เว็บเด
33:24ียวก็รู้ว่ามันใช่มือใหม่
33:27เจ้าอยู่ในสุกวนกู้มานานแล้ว
33:28สิ
33:29ที่จริง ข้าก็ควรจะไว้หน้า
33:31เจ้า
33:32แต่นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ
33:35ฮูหินจากไป เพื่อตามในจวรก膜
33:38ลังเสียใจ
33:39แต่เจahrกลับηνความคิด จะหาเงิ
33:40นจากในจวร
33:42เข้ามา เรากลับออกไป
33:44นะก Barcel?
33:57ผู้คลมกันฉัน
33:58ท่านสามให้ข้าส่งบาวรับช
33:59ัยมาช่วยท่าน
34:01ถ้าหมดเราอยู่ด้านนอกแล้ว
34:02ท่านสามยังบอกว่าอีกประเดี
34:03ยวจะมาหาท่าน
34:06รุบกูแล้ว
34:22ข้ารู้ว่า
34:25ทุกคนคิดว่าข้าดูแลจวนคร
34:26ั้งแรก
34:27ยังเป็นค่ะคุณหนูที่ดูอ่
34:29อนแอรังแก้ได้ง่าย
34:32แต่พวกเจ้าคิดผิดแล้ว
34:34ถ้าใครไม่กลัวตาย
34:37ก็ลองเข้ามา
34:39หากใครไม่อยากทำ
34:40ก็ให้รีบบอกมาตอนนี้เลย
34:44ท่านสามมาแล้ว
34:57ตัวบ้านปลายไปใหญ่แล้ว
34:59น่าไปไงบ้าง
35:00ดูเพื่อนๆไม่น่าหวง
35:02จัดการทุกอย่างเป็นระเบียบเร
35:04ียบร้อยดี
35:05ยิ่งเป็นระเบียบก็ยิ่งไม่
35:07ดี
35:09ช้าก่อนแต่เท้าเฉิน
35:15ท่านมหาเศษน่ารอพบท่านที่ห
35:16อตำราลหลวง
35:23เจ้าแมวอาพอลข้ามันหนึ่ง
35:24ชุด แล้วรอที่นี่
35:26ขอรับ
35:30ซื้อจือฉางสิ่งโห หัวเย็
35:33นห้าสะคนกู้มาเขารับสบ
35:55เจ้าแมวอาว
35:57เจ้าแมวอาว
35:59เจ้าแมวอาว
36:24disobed้าเอารอ
36:41เจ้าคохามนับก็พอ
36:59สมัดีมาก
37:24ทางนี้
37:56แม่เจ้าป่วยตายจริงเหล่ะ
38:08เหตุใดท่านถึงพูดฉันนี้
38:11เจ้าคิดว่าคนรอบตัวไม่รู้
38:13เขาต้องไม่รู้ด้วยเหล่ะ
38:15แม่ของเจ้าถูกคนทำร้ายมันเป
38:18็นใครก็จะข้ามันให้เอง
38:29สุดนั้น
38:29เด็กดี ได้ยินว่าเจ้าหลวน
38:32จัดการงานนี้เองทั้งหมด
38:34อย่าลืมดูแลตัวเองด้วย
38:36พี่สภัยสีอยู่บนฝ้าเห็นพวก
38:37เจ้ากับตันอยู่เช่นนี้
38:39คงดีใจเป็นแน่
38:41ขอบคุณอาสภัยฮ่า
38:44ไม่รบโกนเจ้าแล้ว
38:47กูจินเจ้า
38:48ขอบคุณเจ้า
38:56เจ้ารู้หรือไม่เจ้าทำอะไรลงไปเป็
38:58นถึงสื่อจừด์ değişวนโห กลับ
39:00ไปก้มหัวกลาบศบศตรีสามวาน
39:01ชนไร้บันดาสัก
39:03ดุ่งตาระปร้อยจับจ้องอยู่ ม
39:04ันสมควรแล้วเหรอ
39:06ค่าเสียใจจิงๆไม่ควรใจอ
39:08่อนพาเจ้ามา
39:09ท่านใจอ่อนงั้นเหรอ ท่านค่อย
39:11ากจะใช้โอกาษนี้ในค่าตัจจะก
39:14ูจินเจ้าเท่านั้น
39:16ต่อให้เป็นเช่นนั้นก็เพื่อตั
39:18วเจ้าเองเพื่อจวนหัว เจ้าคิ
39:20ดว่า ข้าอยากเป็นไม้กันนกย
39:22วนยังนักเหละ
39:24ถ้าเขาเป็นชายชาตรี ตั้งตั
39:26วihnarenaได้ ดูแลจวนหัวเองได้ ขา
39:28ค่ะคงไม่บึงคับเจ้าหรอก
39:29เจ้าอยากแต่งกับใครก็แต่ง
39:33เสียด้ายที่ 광บ ambiente virtual, ไม่ใช่ ข้าแ
39:35ค่ดูแลลูกและเซ้า hitting
39:36มองเรื่องช่วนตัวเองช่วนร้
39:38อนชัย
40:13หากรู้ว่าเจ้าชอบทำร้ายตัว
40:14เอง ตอนนั้นก็น่าจะให้เจ้าตาย
40:17ไปซะ จะลำบากช่วยเจ้าไปทำไมกัน
40:22หัวหญินกู้ไม่ได้ป่วยตาย
40:24เหลวไหล
40:26ถ้าถามเจ้าเออว่าใครทำ นางไม่
40:29ยอมพูด
40:30นางไม่ได้ไม่ยอมพูด แต่นางพู
40:32ดไม่ได้ หัวหญินกู้ไม่น่าต
40:35ายเพราะถูกค่า แต่ค่าตัวต
40:38าย
40:41ท่านรู้ได้ยังไง
40:45ครั้งก่อนค่าก็เคยพูดแล้ว
40:50หัวหญินกู้ผู้นี้ อารมหดหู
40:54มีอาการซึมเศ้า
40:57คนเช่นนี้ ถ้าหากมีป่องในใจ
41:00ส่วนใหญ่ก้าวในสิบ หลวน
41:02ข้าตัวตายทั้งนั้น
41:05สงสาร ก็แต่แม่นางกู้ ยังไม่
41:07ออกเรือนก็เสียแม่ไปแล้ว
41:10ไม่ง่ายเลยจริง ๆ
41:14ค่าจะดูแลนางเวม
41:17ค่ารู้ว่าเจาคิดอะไรอยู่ เจาคิด
41:19มากไปแล้ว
41:20เจาดูแลนางไม่ได้หร 추가
41:23ไม่แต่ท่านก็ไม่เชื่อ ค่า
41:24ไม่ใช่ว่าค่าไม่เชื่อ
41:26ในโลกนี้ fugac jeo ไม่เข็มแข็ง
41:29พา
41:30ก็จะปลอก �้องใครไม่ได้
41:32ดูสภาพร่างกายเจ้าเธอ
41:35ต่อให้ค่าเก่งแค่ไหน
41:36ก็รักษาเจ้า sometime ไปออกรบสร้าง
41:38ความดี
41:38müsst่า หากเจ้าอ่อนแ Girls
41:42ก็จะปลอกป้องใจวนหัวสันคร
41:45อง
41:46เรื่องแต่งงานเจ้าก็ไร้อิศรัล
41:50นี่รู้ว่าเป็นโชคชะตา
41:52ใครจะเชื่อก็เชื่อ แต่ค่าไม่เชื่อ
41:56ทุกคนว่าโรคหัวใจ ค่าร้าย
41:57แรงอยู่ไม่ถึง 10 ปี
41:59สุดท้ายท่านก็ช่วยค่าไม่ได
42:00้
42:01ถ้าไม่เชื่อว่า เป็นขุนสึก
42:04เท่านั้นจริงจะตั้งตัวได้
42:06หมุนโลกนี้ต้องมีทางเดินอื่
42:08นนอกจากขุนสึก
42:15ท่านแม่สร้างว่า พุ nhินกู้
42:16จากไปกะทันหัน
42:18เสียจ้ายอย่างมาก สังให้ค่ามา
42:22แสนแน่ความเสียใจ
42:24พุหญินผู้เท่าชอบกิดถึง
42:25อรีธ
42:27แต่เท่าเฉิน น้องชายข้าลมป่
42:30วยกะทันหัน
42:31ไม่อย่างนั้น ต้องออกมาต้อนรับ
42:33ท่านแน่
42:34ไม่เป็นไร
42:38เมื่อว่า
43:33ขอบคุณพวก
43:43เจ้าเจ้า
44:09โทษัทริศหนู
44:10ที่มือด้าวล่ะ แม้อีก
44:14คกศึกชีวร์ แค่นั่น
44:14ค่าจะกลงกร๊ะ งวันยังเจอ
44:20ของเจอ
44:25สิ คุณอส์ i สิ วธีศันติ จะ
44:30เธอเตาพบคุณใคร่งมาก
44:32เทียมตริหมา มองกุณคุณอบท
44:39ี่นี้
44:40ที่ความเตินแฟ็ม ที่น่าุกส
44:45์
44:46ทิ้งกัน ที่อยากกันสามารถ ว
44:51ันเกมีหวันของ ยมริงค์ฝน
44:57เท่าทุกี้หวันทุกว่าว
44:58กวีมีกวันโดน ติดังความ
45:03รัน ไม่ใช่ลังมันก็บบริง
45:06ยังแล้ว
45:16ah 啊 啊 啊
45:21啊 啊 啊
45:25อี不อี 恩 再 回 冒
45:29心 ส ล ร ร ช
45:33信 何 送 จ ง จ ล ห อี น น ฆ
45:40hea Karma แกับไปกัน เห MSI ไม่กินใช้
45:52กับ Gall
46:13เธอตรงนี้
Comments