Skip to playerSkip to main content
  • 2 days ago
Transcript
00:00ตอนนี้ สุดท้าย สุดท้าย สุดท
00:10้าย
00:30ไม่ต่อม... ลุกับด้วยความรถ
00:37ของสุดท้ายผม
00:38ไม่อยากเลยปนแม่คน
00:59ของสريกไว้ graduates
01:21สวัสดีที่สวัสดี
01:34อ่ะ ความชุดนี้หุดง่ามจริ
01:36งเห็นว่าเชิญช่างตัดเย็บมา
01:38จากในวังโดยเฉพาะ
01:39ช่างปักก็เป็นสุดยอดช่าง
01:41จากเจียงนาน
01:44ส่วนประทานในพิธีคือหูห
01:46ยินผู้เท่าเฉินเป็นชนชั้นส
01:48ูงในเมืองหลวงกู้จินเจาพู
01:50ดนี้จะมีหน้ามีตาจริง
02:24วันนี้เปิดผ้าคุ้มน้ำเผยโ
02:27ชประกดงาม
02:28รักกอบิทีรักกอบเป็น
02:38สนักยิงๆ
02:39สนักยิงๆ
02:40ขอบคุณ
02:57Qian
02:58แบทaska istle delegate
03:00ไป Pilot
03:01จะ กลับุยทujin
03:05อยู่ใจ เยี่ยว
03:08กอบฟังจัง คิดให้ประธรรก
03:12ความ เธอовฟังจัง
03:13ความใจ สิ่ง สิ่ง จริง จริ
03:17ง หา ปทรมาณ
03:22ความใจ ตัวดีกัน จริง จริ
03:27ง จริง
03:28ความดี จริง จริง
03:30ความใจ ดี มิทร์ ชั้นจัย
03:36คุกเขารับโมปิน เชิญประทานช
03:39ำระลางมือ
03:51เริ่มหลับดับแรก
03:54วันนี้เริ่มงามยามดี เริ่มต้
03:58นด้วยปินอันแรก
04:00ทิ้งความคิดวัยยาว เดินบ
04:03นเส้นทางคุณธรรม
04:05ขอให้เจริญรุ่งเรือง และมีอ
04:08ายุมั่นขวันยืน
04:10รับดับต่อไป
04:13เริ่มอันเป็นมงคนนี้ ขอปัก
04:16ปินให้แก่เจ้า
04:18จงสำรวมกิริยารักษาคุณ
04:22ธรรมในใจ
04:24ขอให้อายุยืนยาว และมีความ
04:28สุขตลอดไป
04:49ลังดาบสุดท้าย
04:50เจ้า
04:52เจ้า
04:55เจ้า
04:56เจ้า
04:56เจ้า
05:05เจ้า
05:25เห็นคลุ่บ
05:26เจ้า
05:27ทุกขั้นต่อถือว่าวิธีเส
05:29ร็จสมบูรณ์
05:30นับแต่นี้ต่อไป เข้าสู่ไว้ผ
05:33ู้ใหญ่แล้ว
05:34โจ้งทําดักกดสตรี สำรว
05:36มตนได้ดี
05:44ถูกเข้าวิธีก้มกราบบิด
05:46ามานดา
05:58กลับด้อย!
06:35หวังว่าเจ้าจะอยู่ในจารุประ
06:38เภนิ เป็นพลยาและแม่ที่ดี
06:43ถึงลูกจะขลาดเขา แต่ก็ขอร
06:46ับไว้
06:53ช้าก่อนคุณหนูใหญ่
06:58กิับลืมไปเลย นี่เป็นของขวัน
07:00ที่หัวหญินฝากข้ามาให้
07:02- นับเป็นใครกัน
07:03- ได้ยินว่าเป็นอโนวดประส
07:05金ตัว if you will
07:07ถ้าใช่นั้น อุ他是ในเจ้ทย์
07:09เจ้าจะโขวังด้วยสิ
07:10- ั่究นะเหรอ ?
07:11- ใช่แล้ว จะไม่รับก็ไม่ได้
07:13หรอย kilometer
07:14อนั้นแน่สนุกแน่
07:16- นี่เป็นของขวันที่แม่ข้า
07:19หฝากมางั้นเหรอ ?
07:20ใช่แล้วล่ะ
07:26เหตุใดถึงเป็นนางที่ถือมา
07:28เรียนผู้หญินผู้ท่าง
07:30เดิมที่นางตั้งใจจะมาเอง
07:32แต่นางป่วยกระสอกกระแสะ
07:34ท่านหมอก็บอกแล้วว่า
07:35เป็นโรคที่ติดตัวมาแต่กำเ
07:37นิด
07:38ค่าคิดว่าในสมัยที่ท่าน
07:39ยังสาว
07:40คงยุ่งอยู่กับการค้า
07:43ไม่สิ เอาเป็นว่า
07:45นางรู้ว่าค่าทำงานดี
07:46เลยฝากมาก็เท่านั้น
07:49กระรวงเกินท่านยายละ
07:52ค่ะอยู่ทรงเจ้าใตรงแต่เด็ก
07:54ได้ยินมาตลอดว่า สุกวนกู
07:56แคมงวดกดเกร
07:57ท่านพ่อท่านแม่ให้เก leagues ซึ่ง
07:58กันแล้วกัน
08:00วันนี้ค่ะได้เห็นแล้วเป็นอย่
08:02างที่คาดเลย
08:03ไม่เพียงรักใครปรองดองกัน
08:05แม้แต่ผู้ที่เป็นอนุ ก็ยังร
08:07ู้การละเทศ
08:08รู้หนักเอาเบาสู้ ถึงกับถือ
08:10ของควันท่านแม่มาด้วยตัวเ
08:11อง
08:13คิดไม่ถึงเลยว่า สามคนจะเขารับ
08:15กัน ราวยกฐาสมีคิ้ว
08:17สำควรที่จะเปล่าประกาศ เรื่อง
08:19ที่น่าชื่นทมนี้ ให้โชบาทได
08:21้รับรู้จริง ๆ เลย
08:26เจ้า กูเตอร์ ไหนท่าน ทำอะไรบ้างส
08:29
08:40สามคนเขารบกัน ราวกับยกฐาส lion
08:43h
08:46นังเด็กโอห้ัง นี่เจ้ากล้าย
08:48าบขายขนาดนี้เชี่ยวเหละ
08:51ยิงไม่ได้ดูกอีก
08:53อะไรนะ
08:55ท่านกล้าดาสכול จนฉังสิ่ง
08:57โห้เฉยสาเหรอ
08:58ยังไม่ได้ดีขอข้ามาہอีก
08:59อะไรนะ ท่านคือสsell nam that производ
09:04โอ้โห หลุดถอยว่ายซะแม่
09:09ไม่น่าเป็นไปได้
09:12เขาคือสู้ jal Zone
09:14จวนฉางซิงโหจริง ๆ
09:17นี่...นี่มัน...
09:19ที่แท้ท่านก็รู้จักค่า
09:25ผู้สูงสักดังเช่นซื้อจื
09:26
09:27ถึงค่ามีตาแต่ไร้แวว
09:29แต่ก็ต้องมองออกอยู่แล้ว
09:30เพียงแต่เมื่อครู่
09:32เห็นท่านบกปิศฐานนะ
09:33ก็เลยไม่กล้าทักไทย
09:37คารวาสซื้อจือ
09:38ข้าน้อยคารวาสซื้อจือ
09:41ช่างเธอ ช่างเธอ
09:43ถ้าไม่ชอบไปทีรีตรองพวกนี้
09:45เลยไม่อย่างเผยตัวตน
09:47อย่าเออเกริงไป
09:52ค่ะน้อย
09:55ไม่ทราบจริง ๆ ว่า
09:56ท่านคือซื้อจือนะ
09:57หวังว่าซื้อจือจะให้อภั
09:59ยนะ
10:03ลุกขึ้นเธอ
10:05ขอพระไทยซื้อจือ
10:07ยังจะมามองด้วยหางตา
10:09จะไม่ดีบายอีก
10:13เงิ庇ไปเลย
10:17มันเป็นเรื่องเขาใช้ผิดกัน
10:18เจ้าเองก็จะถือสาเลยนะ
10:21เขาจะผิดข้าง Hansen
10:22งั้นนก็ไม่ใช่เรื่องโจม
10:25เรื่องเสือเอาไวที่หลังก่อน
10:27ขอพูดเรื่องได้เท้าเช่าก่อน
10:28แหละ些เท่าคนager
10:34ไม่เห็นสักคุณจี้ในสายตา เห
10:36็นท่านทำเรื่องเช่นนี้ ใครจะกล้
10:37ามอ้อมงานใหญ่ให้
10:39ยิ่งไปกว่านั้น ยังจะทูนฟอง
10:41ท่านด้วยสำหรับ
10:42เจ้า เอาอีกแล้ว
10:43อุ๊ย ซู่จือ ต้องเรียบร้อย
10:47ใจร่มๆ ใจร่มๆ เอาน้ำเย็นเข
10:50้าลูก
10:53พึ่งยึดถือพี่ธีและมารยา
10:55
10:56วันดี ร่อร่อสลับกันนะ
10:58เชิญเดิมตามสบาย
10:59เริ่มมาๆ เพ้ามาจนจริงๆ linear
11:19ทุกคน กินเลยนะ
11:21เชิญ STEWART
11:22ทุกคนต้องสบายเชิญ
11:28หากวันนี้เราตอนรับขาดตกบกพ
11:31ร่องไป ขอท่านปลดอภัยด้วย
11:34เจ้าเออ ทำความขอรบสิ
11:38ขาดวะซื้อจือเจ้าค่ะ
11:43เจ้าไม่ควรเรียกเข้าว่าซื
11:44้อจือ
11:45เสียนเออเป็นลูกพี่หลุกน้
11:46องเจ้า แต่เป็นลูกพี่สาวค่ะ
11:49เจ้าค่ะเรียกเข้าว่าหน้า ต
11:51ามเขาถึงจะถูก
11:53ท่าน
11:56เจ้าเออ
12:02นั่นสิ ความจริงอายุของทุก
12:04คนก็...
12:06ไล่เลือกกัน
12:10นั่นนะสิ
12:15เจ้าเออ ได้พบกับท่านนาแล้ว
12:17ขอขาดวะท่านนา
12:19อืม เด็กดี
12:24ท่านคือพวกอาวุโส เจอกันครั้
12:26งราก
12:27ไม่ของขวันให้ข้าหรือไม่
12:28เจ้าเออ
12:31ซื้อจือ
12:49ตกใจอะไร
12:51นี่เป็นกลิดคู่ใจของข้า
12:54แต่ตอนนี้ข้า
12:56ขอมอบให้เจ้า
13:10เจ้าต้องระวังหน่อยนะ
13:11เพราะบนคมมี่
13:13ถูกเคลือบด้วยยาผิด
13:18เคลือบด้วยยาผิดก็ดี
13:20กลิดเล่มนี้เป็นของข้าแล้ว
13:22ต่อไป
13:23คนบางคนจะได้ระวังบุด
13:24เจ้าเออ
13:25อย่าเสียมารยา
13:36นี่เป็นการรอบข้าครั้งที่สาม
13:38รวมตอนที่วังยาในบ่อน้ำ
13:40ก็เท่ากับสี่ครั้งแล้วสินะ
13:46ทีนี้เราจะส่งจินเจ้า
13:48ไปจนสกุลกู้ได้หรือยัง
13:51ที่นั่นก็เป็นบ้านนางเหมือนก
13:53ัน
13:53ถ้านมีแผนแล้วก็ดี
13:56ข้ารับปาดอาจารย์แล้ว
13:58ว่าโทงโจคือก้าแรกของการ
13:59บุกเบิร์
14:03ไม่ว่าจะต้องแรกด้วยอะไร
14:06ก็ต้องทำให้สมเด็ด
14:08ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด
14:10อืม
14:13จัดสาม
14:23รุยช่างลอง
14:24ตามคุณนางมูไปกูเขาทวายดีก
14:26
14:26อยู่ตรีการจัดสันที่ดิน
14:41พวกเจ้าจะทำช่างนี้ไปเพื่ออะไรกัน
14:45ถ้ายังไงเซอร์ก็คำนวนให
14:47้ชัดเจนสะขอน
14:49ขอเพียงแค่พวกเจ้าทําด้วย
14:51ใจบริสุทธิ์
14:52ให้จำนวนร่ายนาตรงกันกั
14:54นกับในสมุติเก็ดปลาก่าพ
14:55
14:59เชิญขอรับ
15:01จวนสะคุณผู้ในเมืองหลวง
15:09ท่องเที่ยวอย่างเป็นสุข
15:14ในเมืองหลวงฐาที
15:18เจ้าช่วนสิสิสิ
15:23ลีจิ
15:26วงร่อกูสินยันนิ
15:31ได้จินนิ
15:33ในหวังเป็นอย่างไรบ้าง
15:38พระรีย์นายท่านนักจากช้างส
15:39ิงหัวแล้ว
15:40คุณนางบูทั้งหมดร้วนไปทวาย
15:42ดีกา
15:43ช้างสิ่งโหอยากเป็นคุณนางท
15:46ี่ดี แต่เสียดาย คุณนางดีต้อง
15:50คู่กับราชาทรงธรรมถึงจะ
15:52เป็นไปได้
15:53มิฉะนั้นแล้วก็เหมือนพาตัว
15:56เองไปสู่ทางตัน ด้วยช้างอองเป็
15:59นผู้นำพวกเขาใช่ไหม
16:01ใช่ขอรับ
16:02รีจือรุยชา
16:03ฟาบาท
16:04ตัวเลขในสมุตเกล็ดปลา เขี
16:06ยนว่าจังแต่กอตั้งราชวง
16:09ผ่านมาหลายปีแล้ว ราชากรเพิ่
16:11มพู้น ที่นิ้นทำกินก็ย่อ
16:13มเพิ่มขึ้น
16:13จริงหลิงห้องเต้
16:14ทางตอนนี้คำนวนภาษีตามพื้
16:16นที่จริง เครียงว่าครัวเรื
16:18อนที่มีคนมาก แม้แต่เขาสารคงไม
16:19่มีกรอบหมอก
16:20แล้วจะต่างอะไรกับคนสิ่นเนื้
16:22อประดาตัวละพัยค่ะ
16:38เราไปแล้ว โกว่าเราจะตรวจสอบเร
16:42ื่องของเขากับกองเจวนั่นจะตาย
16:45ดังนั้นเขาก็เลยปุบัน เริ่มจ
16:47ากนโยบายภาษีใหม่ได้ไปการลง
16:50มือที่โหดเยี่ยมมาก
16:51คุณนางบูก็เลยพากันไปคุกเขา
16:53ทว้ายดีกา ฝาบาทนะ ต้านไม่ไ
16:59หวเหรอ
17:00ขอฝาบาท ยกเลิกนโยบายภาษ
17:03ีใหม่ด้วย
17:05ขอฝาบาท ยกเลิกนโยบายภาษ
17:07ีใหม่ด้วย
17:13เอ๊ะ ดูเหมือนว่าสหายเก่าของ
17:18เจ้าจะชื่อเนี่ยฝึ่งมิง
17:20จะผสมโลงกับเราคุณนางบูด้
17:23วยนะ
17:37นี่บึงมิงบรัหาร๊สภึกฮิ
17:39เนี่ยเฝ้งมิง
17:39กระมม วินชีไว้ BRIะ strangelyลandom ทุ่
17:42นขอให้สมโยกเลิกนโยบายใหม
17:44
17:45โลงทวดพวกเป็นต้นคิด ภูห
17:47ายเยี่ยนเยี่ยนวินให้เน learnt
17:49โอ้โฮ Felix หมาดษาษ้าษาษีใหม
17:55่boarding just
17:58ฟαιเฮียน และพวกพอง
17:59ฟูหัยเฮียน สวังหาพระเมตต
18:01
18:02สร้างผลงานทดลอกรวงฝาบาจ
18:03ควบคุมการเมือง
18:05เขาอยากให้ได้ฉันสมนัักตกอย
18:06ู่ในกลับมือเขา
18:07จะว่าอะไรนะ
18:08ว่า...ูจショ گา asanna
18:11ดิวไว้
18:13เรื่องนี้ท่านก็จัดการ forgiven
18:16ใช่ข่าจัดการที่ไหนกันเรา
18:18ห้อ..ความดรара
18:20เราเป็นขน場มاءบู มาสามชniej whว่า
18:21หยุคคน
18:22พื้นเพียงเป็นเช้าไร่เช้านะ
18:24ถึงมา
18:25เราจะมีที่ดินครอบครองอยู่บ้าง
18:28แต่ที่เราครอบครอง
18:29ก็เหลืออยู่เพียงแค่เท่านี้แล
18:31้ว
18:31นี่ ไม่ใช่ ไม่ใช่
18:34จะพูดให้ชัดเจนสิ
18:36อะไรคือที่เราครอบครอง
18:38ก็เหลืออยู่เพียงแค่เท่านี้
18:40อยากจะเหลือมากกว่านี้เรื่องไง
18:42เรื่องนี้
18:43คงไม่ต้องให้พูดแล้วมัง
18:45พูดมา พูดให้ชัดเจน
18:47พูดมาให้ค่าเข้าใจ พูดมา
18:51ตอนนั้น องค์ไทยจูตั้งสัตว
18:53์ กำแม่ทับแปดกองทงว่าจะ
18:55รู้มือกันสร้างแผนดินและส
18:57วยอำนาด
18:58ถ้าว่าต่อมา จะแผนดินกลั
19:00บแซ่ลี
19:01คุณนางมุยังเรามีที่นาเพิ่
19:03มอีกนิด สร้างบ้านเพิ่มอี
19:04กน้อย
19:05ปล่อยปลาล่าเลย บ่าไพล่นิ
19:06ดหน่อย รัชสำนักก็เกิดความ
19:08โกรธแคละ
19:08เจ้า ๆ ๆ ๆ รัชสาติ
19:12ฮะ ๆ ๆ คลาบาท เขาไม่ได้คิดเช
19:14ินนำ
19:15ทหาร! ลากตัวเขาออกไป
19:18เอาว่าไปเดี๋ยวนี่
19:19พญญาค่ะ
19:20ลากออกไป
19:22ประบิด ประบิด
19:24ใจคนดังมูคิดกลื่นช้าง พวก
19:27เจ้านี้มันลืมกับเวือตัวเ
19:29องท่านๆ
19:31งั้นก็ดี ต่อให้ค่าไม่จัด
19:33สันที่ดิน
19:35พวกเจ้าก็ไม่รู้บุญคุณของเค้
19:36าอยู่ดี
19:37เฮ้ งั้นค่ะ ก็ไม่ตรงหวงพวก
19:40เจ้าอีกต่อไปอีกแล้ว
19:43อย่างชง รักการราชโรงการ แต่
19:48แต่วันนี้ไป
19:49หายนิดหนึ่งปีนี้ทั่วแกว้
19:50นตาเยี่ยน
19:51ใช้นโยมายพาสีใหม่
19:53จับสันที่ดิน ทั้งแผ่นดิ
19:55
19:56ก็ทำด้วยความตรงใส ยุทธิธ
19:58รรม
20:03สมมุ่นมั่นคงดังกระทางสำ
20:05หรับ
20:05ไม่อยากลับไป ตอนนั้นค่าเกิดมา
20:07ยัộcไม่ทหลังจะ Incredible เสรikteร้านก็
20:09idir without any
20:09ถามเรื่องที่เกิดตอนที่ค่า Sent confidence
20:12จนถึงตอนนี้ค่ายังฝั่งใจไม
20:13่ลืม
20:14เด็กตรุยเล็ก-เล็กคนนึง
20:16ไม่ง่ายกว่าจะหาบ้านมา เจอ
20:17เขาเป็นพ่อแท้ๆ แต่กลับมาให
20:19้ค่า เขา Pew
20:20ตอนนี้มีการรัวสรอบ กลัวถ
20:22ุกร้องเรียน
20:23ไม่เรียกให้ค่า กลับไป
20:24มีเรื่องดีเช่นนี้ที่ไหนกันล่
20:26ะเจ้าคะ
20:27พอได้แล้ว
20:28อีกอย่างตอนที่อยู่ในงานปักป
20:29ิน เขาก็ฉีกหน้าจะยับเยิน
20:31ท่านก็เห็นไม่ใช่หรอ แล้วยายให
20:33้ค่ากลับไปอีกล่ะ
20:34ค่าเห็นแล้ว
20:37ค่ารู้ว่าเจ้าเองก็ลำบากใจ
20:40ใช่ว่าค่าจะให้เจ้าคืนดีก
20:42ับพ่อเจ้า
20:43แต่ว่ายังไง เจ้าก็ต้องกลับ
20:45ไปอยู่ดี
20:47เพราะอะไร
20:48ถึงพ่อของเจ้าจะไม่ใช่คนดี แต
20:52่ว่า แม่ของเจ้ายังอยู่
20:55นางกำลังป่อยนัก เจ้าในฐา
20:58นะลูก ควรจะปรณิบัติอยู่ข้
21:00างกายนาง
21:01เจ้าถือสว่า อยู่ดูแล่นาง แ
21:04ทนยายอย่างข้าก็แล้วกัน
21:06เจ้าช่วยยายหน่อยเถอะนะ ได้หรือ
21:09เปล่า
21:18คุณหนู นอนไม่หลับหรอเจ้าค
21:20่ะ
21:23ใช่นะสิ ค่าไม่อยากกลับไปเลย
21:28บ้านที่มึงหลวงนั่น สำหรั
21:30บค่าแล้ว ก็คือคนแปลกหน้า
21:33ทะแท้
21:34เช่นนั้น ลองขอร้องหัวหยินพ
21:37ูเท่าอีกทีดีไหม
21:41ค่ารู้สึกว่าท่านยาย ก็ไม่ได
21:44้อยากให้ค่ากลับไปเหรอ
21:47เพียงแต่ไม่มีวิธีอื่น
21:51นางทำชั้นนี้ทำไม
21:53แน่นอนว่าจะต้อง เกี่ยวข้องก
21:55ับคนบางคนอย่างเลี่ยงไม่ได้
21:58ใครเหรอเจ้าค่ะ
22:01ยังจะเป็นใครได้ล่ะ
22:06ก็ท่านสามคนนั้นยังไง
22:13ให้กลับก็กลับสิ
22:15ใครกลัวใครก็เล่า
22:16กูเตอร์เจ้าบอกว่าค่าเป็น
22:18ตัวขัดลาบไม่ใช่เหรอ
22:20งั้นค่าจะไปขัดเขาซึ่งหน่อย
22:23ค่าจะแบกรับชื่อเสียงนี้เป
22:25ล่า ๆ ได้ยังไงล่ะ
22:38จวนสกุญชี
22:39หากคนที่นั่นรังแกเจ้าแล้วก็
22:41อย่าเก็บเอาไว้คนเดียวเด็ดข
22:43าดส่งข่าวบอกยาย ยายจะคอยหนุ
22:45นหลังเจ้าเอง
22:47ข้าให้หลัวหยองผิงติดตาม
22:49เจ้า เรื่องนอกบ้านเขาจัดการได้
22:52ดี
22:53อีกอย่าง เยาเออนะ จะแวะไปเยี่ยม
22:57เจ้าที่เหมืองหลวงบ่อย ๆ นะ
23:00คันยายเจ้าค่ะ ท่านไม่ต้องเป
23:01็นห่วงนะ
23:03คนนิสัยอย่างค่า ไม่มีใครกล
23:05้าวดังแกค่ะนะ
23:06อืม บ่าอีกหรือ
23:49เอาตามกันไป
24:06Exporting Julian
24:07น้อย
24:16น้อย
24:17น้อย
24:56ท่าน ยาย ข้าไม่อยากจากท่านไป ท่
25:00านต้องดูแลตัวเองให้ดีๆนะ
25:03แย่เองก็ไม่อยากจากเจ้าไป มาลุ
25:08กขึ้น
25:30คุณหนูเจ้าคะ เราตามหลังมาสัก
25:32พักแล้ว ขับเร็วหน่อยดีหรื
25:34มไม่
25:34โก่ใช่ ไม่ใช่นั้นป่ะเดียว อ
25:36าภังจะร้อนใจยาก
25:37มีอะไรหรือเรียบร้อนก็ละ นี่
25:39กรวอะไร ด้วยว่ากรววasonicช้าจะไม่
25:42กลับไป
25:42ข้ารับปากับท่านยายเอาไว้ ย
25:44ังเงิnก็ต้องกลับไปอยู่แล้ว
25:46แค่มาใจ
25:50ขึ้น ถ้าไม่จุดจุ มาถึงได้
25:53หงุดหญิตแล้ว
25:54เพราะอากาศร้อนเกินไปกระมาก
25:55งั้นก็ช้าลงหน่อยแล้วกัน
25:58ข้าว่ามาก็คงจะเหมือนกับค
26:00่า มันคงไม่อยากไปที่สุดปลก
26:02นั่น
26:03เจ้าค่า
26:04ไอ้ท่าน ค่าไปดูข้างหน้าก่อน
26:22เฮ้ย ท่านนา
26:26จ้วนโหมมีผลไม้ดี ๆ มากมาย
26:27ท่านก็ไม่กิน
26:28จะกินผลไม้ป่าอยู่ได้
26:31เอา
26:37นั่นพี่หญิงจินเจ้า หรือน
26:41ั่นจะกลับมึงหลวงเหมือนกั
26:42
26:44พี่หญิงจินเจ้า
26:45หะ ยืด
26:48คุณหนู นั่นใน้น้อยเสียน เดื
26:50อนห้าสะกุลกู
26:56ค่า
27:01ท่านนา ท่านนีบหวังหน้าไม้
27:03ลงก่อน อย่าทำให้พี่หญิงค่า
27:04ตกใจ
27:05แค่นี้น้าไม่ตกใจเหรอ
27:07คุณหนู
27:07ถ้าเป็นไม่เห็นซะ รีบเร่งมา
27:09รีบไปเร็ว
27:11เจ้าค่า
27:12ยะ
27:13ถ้าอย่า
27:15ยะ
27:17osen
27:18เจ้า
27:21ก่อน
27:27หำลัง
27:29เจ้า
27:29หรือ
27:48ชิคุ้ค!
27:49คุณหนูมับเป็นตามแล้ว
28:05ฮะ
28:07พนโทษ จะทำอะไร อันต่อรายนะจริ
28:09งค่ะ
28:10กลับมานะ
28:22หยุด
28:30กลับiram enjoyable
28:33คุณหมู่
28:34อัพฟิงค์ ท่านมาได้จนหว่า
28:36หาที่สงบสงบ
28:38ออกมานี่ไปฝังไว้ให้ดีท่ะ
28:40ขอรับ
28:44เนี่ย
28:45หุบปากซะ
28:48เจ้าว่าอะไร
28:49หุบปากไปซะ ไม่ต้องพูดแล้ว
28:51หากท่านพูดต่อไป ค้ากรวจโจ
28:52วดใจไม่ไหว
28:53ท่วงความเป็นธรรม ให้กับเจ
28:54้ามานั่น
28:56ท่วงความเป็นธรรมเหรอ
28:57เป็นมาของเจ้าที่คลั่งมาชนค่
28:59
28:59ก็หากท่านไม่ยิ่งหน้ามาให้ม
29:00ันตกใจ
29:01มาค่าจะวิ่งชนท่านได้ยังไ
29:02
29:03ขึ้นเสียงใส่ใคร
29:05ถ้ารู้แต่แร่ ค่ะคนเล่งยิ่ง
29:07เจ้าสดิกกว่า
29:15เจ้าจะทำอะไร
29:25ท่าน ดูนี่
29:28นี่คือ
29:29ถ้าข้ dann่leyeเราไม่ผิด
29:31เข็มเหล็กพวกนี้
29:32ค่อย ๆ แทงท้องมาขนัดที่มัน
29:33วิ่ง
29:34ไม่เกินครึ่งช่วยยาม
29:35มาจะทนไม่ไว เสียหลากวิ่งเตร
29:37ิญ
29:37ครึ่งช่วยยาม
29:38อีกครึ่งช่วยยาม
29:42ก็จะเป็นหน้าผ้าแล้ว
29:43อะไรน้ะ
29:45หากม้านี่มันคุมครั้งตรงหน้
29:46าผา ควรทั้งรถคงตายกันหมด
29:49พันหนู
29:50คิดดูให้ดีดี จะไปร่วงเกิน
29:52ใคร
29:53ถึงได้ใช้วิธีเช่นนี้ คิดเอา
29:55ชีวิตเจ้า
29:57อัพ irgendwann นี่มันเกิดอะไรขึ้น
30:01ข้าน้อยคิดว่าน่าจะเดี๋ยวกั
30:03บเรื่องจากสันที่ดิ้น
30:05มีคนจะใช้การทำร้ายคุณหนู คมค
30:07ู่สะกุญจี้
30:08บี่พระท่าน Bruce ถ่าหยุดมือ
30:10ที่แถ้เป็นชั้นนี้เอง
30:12มีหน้าท่านยายถึงเรียบให้ข
30:14้ากลับเมรกหลวง
30:15นางกลัวข้าจะได้รับผลกระท
30:17บจากเรื่องจัดสันที่ดิน
30:18น่าจะใช่ก็รับ
30:21แต่ว่าแมร multic glaube ยังถูกรacสั
30:23งหาร
30:23ฉะนั้นท่านยายยียงอัตรายย
30:25ิ่งกว่า
30:25ไม่ได้ เขาตร frequency
30:27กลับอะไร
30:28ในเมื่อรู้แล้วว่าคนร้ายมุ่
30:30งเป้าไปที่ยายเจ้า
30:31ตอนนี้เจ้ากลับไปไม่จะจะเพิ่มค
30:33วามอุ่นวาย
30:34เจ้าคิดว่าบ้านเจ้ามีเป้าไม
30:35่พอหรือไง
30:38จวนสกุลกู
30:43เช่นพี่ซื้อจือ ไปรุ่มงานพ
30:45ิธีปักเป็นพี่ยิงใหญ่จริ
30:46งเหรอเจ้าค่ะ
30:47มันจะไม่จริงได้อย่างไร
30:49ถ้าหน่ายังได้เห็นเขาเป็นหั
30:51งสกุลกู
30:53ถ้าทีกันเว Gegnal พูดได้แค่ว
30:57่า
30:59จวนชföงสิงโ�景色 คงได้ผู้ส
31:02ืบท่อดแล้ว
31:03ไม่แปลกที่ท่านไม่ชื่นกับเข
31:05า ท่านพี่สต Administration ที่สุด
31:08ทุกครั้งที่ไปผักบ้านใหญ่ Sim
31:11แต่ว่าเขากลับใจดีกับลุ่
31:18มมาก ๆ เลยนะ
31:20พูดถึงเรือนหน้า รอเจ้าเออมา
31:23ถึงให้นางไปพบคัทธิเรือนหน้
31:26าก่อน
31:27nach th công �ันจะขมขวันเจ้าเออตั้
31:29งแต่แรกเลยเหละ
31:30แต่ท่ lurกให้นางเชื่อฟังนางนี่
31:32น่ะ
31:33เผื่อไม่ให้ใครกล่าวหาท่าน ถ
31:35้าทciąทีทิ้งลูกในไซ้
31:36จะว่าขมขวันก็ไม่เสưởngнако excused
31:37แต่ในเมื่อนางกลับจวรแล้ว
31:41กดรับเบีгบก็ต้องคุยกัน
31:43ให้เข้าใจก่อน
31:46ใช่
31:47verse
31:47ในท่าน
31:47ปลา și ๆ
31:50มีอะไรขึ้นเอง
31:51มั้ง tonight มีอะไรงานว่าซื่อจ discovery
31:54ให้จนชางสึ่งโหวท่านนันจะ
31:56มาที่โจรเรา
31:57เธอใช้ diary
31:59เฮ้ย
32:00เล่วเข้า รีบสั่งคนให้เปิดประ
32:02ตูใหญ่ต้องรับ Tack
32:03they are
32:03ขอรับ
32:15ซื้อจือ ชางสิงโห พวกนี้ ถึ
32:16งจะมีสัญญาวมั่นหมายกับสั
32:17กคุณคู่
32:18แต่ถึงอย่างนั้น ยาติฟังสั
32:19กคุณชิน ก็ไม่เคยไปมาหาสู่เรา
32:21จุ ๆ ทำไมถึงมาได้ละ?
32:23ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร
32:24ช่วงนี้ ชางสิงโห มีความเคิ
32:26ดไว้ในราชสำนัก
32:27อาจเห็นว่าข้ามีประโยชน์
32:28ก็เลยให้ซื้อจือมาพวกสัมพั
32:30นกับข้าเขาเป็นได้
32:37ดีแล้ว ดีแล้ว ดีแล้ว นั่นไง
32:38มาแล้ว
32:41ข้าหน่อย ขาลวะซื้อจือ ชาง
32:49สิงโห ขาลวะทันซื้อจือ
32:55ไม่มีเสียงตอบรับจักสายท
32:57ี่ท่านเรียว
32:59อ่า ทำไมไม่เป็นเจ้าแล้วนี่
33:06เจ้าก็ฉันให้ข้าขำนับอยู่ได
33:07
33:08กูจินเจ้า เจ้ามานี่
33:10เจ้ามานี่
33:12เธอ...เธอเจอ
33:15เธอเจอ
33:17ทันซื้อเจอ
33:24เจ้านี่ใจกล่าเหลือเกินน่ะ
33:26วางอุบายมาถึงข้าเชียวล่ะ
33:28บอกข้าที่ ละครฉากนี้สนุกหร
33:32ือมั้ย
33:45ข้าหน้อย ข้าระวะท่านซื้อจ
33:48ือ
33:49ท่านมาเยือนถึงบ้าน โรธให้อภ
33:51ัยที่ข้าอาจจะต้อนรับไม่ด
33:53
33:55พ่อครูเถาวามายลุกสาว ไม่เคย
33:57เกิดขึ้นที่ไหน ไม่เคยได้ยิน
33:59มาก겠지만
34:01ท่านซื้อจือ เค้าเข้าใจผิ
34:04ดแล้ว
34:04เห้าใจผิด ก็หมายความว่า เข้
34:08าเข้าใจพิดละ
34:09ไม่มั้… ขนอยมีกล่า ขนอยมีก
34:14ล่าหรอก
34:15เจ้าช่างเลี่ยงลุกสาวดีดี
34:17จริงๆ กล่าอ่างบรรมีข้า
34:19ไปใช้ประโยศทิ
34:21เล่นตลกกับค้า
34:23คือ...คือว่า เจ้าเด็กนี่นะ ข
34:29้าน้อยไม่ได้เป็นคนเลี้ยงเอง
34:31ไร้คารอบรม ร่วงเกินท่านสื่
34:33อจือ ท่านสื่อจือปลดให้อภ
34:35ัยด้วย
34:36อ๋อ...ไม่ได้เลี้ยงเอง
34:39ช่วงนี้ค่ะได้ยินคนพูดกั
34:41นหน้าหูว่า เจ้าทั่วทิ้งล
34:43ูกในใส่
34:45ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง
34:46คือว่า...นั่น...นั่นเป็นคำพ
34:48ูดที่แล้วไหลนะ
34:50ถ้าเป็นคนพูดเองไม่ใช่
34:51Villiers
34:52PP
34:54ไอปากไม่ดี
34:56คือขนอย พูดผิดไปแล้ว
34:58ขนอยพูดผิดทั้งซื่อจิ
34:59ฐนั
35:01ยังไงเขาก็เป็นท่านรุงศีข
35:02องค่า
35:02เหตุได้ต้องให้เขารำบากใจด้วย
35:07เอาละ
35:07พอได้แล้ว
35:09ค่าควรต้องไปแล้ว
35:12เฮ๊
35:13ทำไมรียบไปแล้ว
35:14ค่ายังดูเรื่องสนุกไม่พออะไร
35:17อาคิดจะทำให้สะก لกค้ายเนอะ
35:20ถึงตอนนั้น คนที่ลำบากคือเจ้
35:21า ไม่ใช่ค่า
35:26เอาละ ในเมื่อบุธสาวเจ้าออก
35:28หน้าขอรอง ก็ลุกขึ้นเธอ
35:31ขอบคุณท่านซื้อเจอ
35:33คิดเจ้าเปรียบค่า ไม่ใช่เรื่
35:37องไงง่ายหรอกนะ
35:50มันคิดอัธแทมตาย
35:57นายท่าน เสือจะมาไม้ไหนกะนะ
36:00ไม้ไหนอะไรล่ะ fon Mak ottası เจ้าจะเอาสง
36:03เด has a crackers
36:05จะไม่ได้ไปเรียกขน ของเจ้าเออล
36:07งมาอีก
36:10bern Ласงหลังไปเรือนหน้า ไม่ใช่
36:11เรือนหน้า หาอะไรก็ตัวข้า อยู่ท
36:14ี่นี่แล้ว
36:14ส lowersเง้น emitted l له
36:19ใครก็ได้ ขนของลงมา
36:20ขอรับ
36:22หลานเออไป
36:26เจ้า ขนของลงมา
36:29จวนสกุลคู่
36:51กูแต่เจ้าตัวดี หากไม่ยอมร
36:54ับค่า ค่าจะไปสารฟองท่าน
36:55ได้ ดักตัวแค่เนี้ย จะขวางด
36:58วงเก้าหน้าของในท่านได้จริ
37:00งเหลือ
37:00คำทำหน้าของนับพทชิงสุีจะ
37:02คิดได้เหลือ
37:04เร็วเข้า รีบมัดตัวนางแล้ว
37:05ส่งขึ้นลดไปสะ
37:07เจ้าค่ะ
37:20ไม่รอมจริง ไม่รอมของอันนส
37:22
37:22ท่านแม่
37:34ท่านแม่
37:46พี่อย่างใจ
37:54พี่อย่างใหญ่ แดนทางมาคงเหนื่อย
37:55แล้ว
37:56ค่ะคือหลานเออ ท่านกับท่าน
37:57พี่ซื้อจือ สนิตกันใช่หร
37:59ืมไหม
38:00พวกท่านรู้จักกันได้ยังไง
38:02ทำไมท่านพ่อบอกว่า เขาไปงานพิ
38:04ธีปากปิ่นท่านด้วยล่ะ
38:10เจ้าเออ
38:17จีหาร มันนาของกูจินเจ้า
38:20กูจินเจ้าในวัยเต็มเดือน
38:24กูจินเจ้า
38:24กูจินเจ้า
38:42กูจินเจ้า
38:50สิประเด็ม
39:17เธอมัน
39:19เธอมัน
39:20เธอยิน
39:43เจ้าเรียกค่ะ
39:48ไม่น่มเจ้า สาวใช้ข้างกายจี้
39:50ค่ะ
39:51หูหยินตื่นตั้งแต่เช้า ก็เฝ
39:53้ารอแต่คุณหนู
39:54พอได้ยินคุณหนูมาถึง ไม่แต่
39:56เสื้อกลุ่มก็ไม่ทันได้ใส่
39:57ก็เรียบวิ่งออกมา
40:00คุณหนูเดินทางมาในเนื่อย ถึง
40:02ตอนนี้ยังไม่ได้พักเลย
40:04ใช่ ๆ ๆ เข้าบ้านถึง
40:38มีข่าวลือหน้าหู หาว่าค
40:40ากูเตอเจ้า ทอดทิ้งลูกสาว
40:43มันร้วนเป็นเรื่องที่ ไม่อะไรตอน
40:46นี้
40:47คันยังว่า ร้วนเป็นเรื่องท
40:49ี่เหลวไหลสิ่นนี้
40:51แต่ว่าตอนนี้ เป็นช่วงเวลาป
40:53ระเมินพอดี ถ้ามีข่าวลือพ
40:55วกนี้ มันจะไม่เป็นผลดีกับค
40:58่า
41:00วันที่ 19 เดือนนี้เป็นวันเกิด
41:02ของพรยาเตทาวหลิน หลินเฉี
41:04ยนจงอาจารย์ผู้มีบุญคุณ
41:06ของค่า
41:06เจ้าไปกับค่า จะได้พิสุทย์
41:09คำพูดไร้สาระพวกนั้นตอนหน้า
41:11ต่อตาเขาไปเลย
41:13แต่ذhealthy �non сталиกไม่ Core เดือนมาổทุ MLU
41:14แก่เจ้าไปค่ากับพอละ หลาน
41:16เจ้าไม่ต้องไปละ
41:17วันเกิดของหลินหลินหลิน
41:18ทุกปีค่า เป็นคนไป ทำไมปีนี้ค
41:20่าถึงไม่ได้ไปละ
41:22ท่านพานางไปоновแต่ ค่าไม่อยากไป
41:24นี่เป็นมระรยาต
41:26ไม่ใช่เรื่องที่พวก consultant เจ้าจะโยนก
41:27ันไปโยนกันมาแบบนี้
41:28ใช่가 ค่า
41:30เป็นอะไร
41:32เมื่อคืนหูหญินร้องต้องยา
41:33ให้นายิงด้วยตัวเอง, โดนนำรอน
41:35ลวก
41:35นำรอนลวกก็เจ็บหมดแล้ว
41:37นี่ดูซิ
41:41แล้วทำไมเธอไม่ระวังЛ่ะ
41:43เจ็บจ้าเข่า
41:46แดงหมดแล้ว
41:48ในชนเราใช้ inequity
41:49เหตุใจ
41:51ต้องให้หูหยินรองต่มยาเอง
41:52ด้วย
41:52คุณหนูใหญ่ท่านยังไม่รู้
41:54น่ายหิjourกลัวจนถึงตอนนี้
41:56ร้วนเป็นหูหยินรองที่ต่ม
41:57ยา
41:58ดูแลรักษาเองทั้งหมด
42:00อย่าหาวัคน้อยพูดมา
42:02คุณหนูใหญ่อยู่ทунงโจวม
42:03อิสระสบิ sortie
42:04ยังเอิ่มถึงผู้มีฐานะสługง
42:06
42:06ยังท่านซื่อจือ
42:07ตอนนี้กลับมาแล้ว
42:21อยู่ดี ๆ มาพูดเรื่องนี้ทำไม
42:25นี่ก็ดึกมากแล้วกลับไปพักพ
42:27ลเธอ
42:31ในท่าน
42:37พี่หญิงใหญ่ ท่านกับท่านพี่
42:39ซื้อจือ คงสนิทกันน่าดู
42:41สินะ
42:42ก็ไม่ถึงขนาดนั้น ก็แค่ร
42:46ู้จัก
42:47จริง ๆ เห� countries
42:48แล้วทำไมเขาถึงให้ท่านนั้นรถ
42:50มา ๆ ด้วยคนอย่างเขาปกติถือตั
42:53วจะตายไป
42:55เถายำไม่ถามเจ้าเลย เจ้ากำมาถามค
42:57่าก่อนล่ะ เจ้ามีลวกสาวที่ดี
42:59จริง ๆ สตรีที่อย่างไม่ออกเรื
43:01อนนั้นรถกับกับมากับชายเรื่
43:02อง
43:02ถ้าใครรู้เข้ากากูเตอะเจ้าน่าไป
43:05ไว้ไหว้ he
43:06เจ้าเออบอกแล้ว เพ Learned Art
43:09รถพังเหรอ
43:10งานก็ให้คนกลับมาบอกที่บ้าน c
43:12characters
43:12แล้วรอให้รถที่บ้าน ไม่รับ
43:14นíaนานตั้งใจมากกว่า ต้องจะจะ
43:16ลงทรงค์ซื้อสừngแล้ว ai
43:17จะได้ให้พ่อคนนี้คุกเข่าไว้
43:19น้ำ
43:20คงอยากเห็นข้าขายหน้าเหละ
43:21เห็นหนังค่ิน
43:22ยือๆนี่
43:23получитьทิ้งอีก
43:26ท่านอยากเก็บมาสะใจเลย
43:27ในท่านกับในหญิง ทดกันช
43:29่าเนี่ยประจำ
43:38แม่นมโจตั้งใจยุยงชัดช
43:40ัด ในฐานะ ยิงใหญ่ กลับดูไม
43:43่ออกเลยสังนิด
43:45เข้าว่าแล้วทามไม่ฟังดูแบ
43:46บปลาก ท่านพูดเช่นนี้ ถ้าได้เค
43:49้าใจ
43:50แม่นมโจน่าน นั่งตั้งใจชั
43:52ดชัด นั่งดูทั้งดู พอเรื่องท
43:54่านซื้อจือ
43:55ในท่านยังไม่หายกโรด ยังพ
43:57ูดถึงเรื่องร้นมาต่อหน้าใน
43:58หญิงอีก
44:00เรื่องนี้ ในหญิงทนได้ แต่ข้า
44:04ทนไม่ได้
44:09เจบ
44:12เจ้าว่า เจ้าก็แค่ผู้เรื่องต้
44:15องยา นิดหน่อย
44:16เจ้าเอ cozy ร้ายถามไม่จบ ไม่ซิ้น
44:19หมายความว่าอะไร
44:20น่...นาง...นางคงไม่ได้คิดจะหา
44:23เรื่องข้าลงน่ะ
44:25ไม่มีทางร่ability
44:27คุณหนูคิดมากไป
44:28ที่นี่เป็นจัวนพูกไม่ใช่จั
44:30วนชี
44:30ไม่ใช่ที่ที่นางจะมาทำกลางได้
44:32อันอยู่ทรอมด่ะ months!".
44:34วันวันเจ้าทำอะไรอยู่นะ
44:36หางนางเปล่ามาหาเราก็ล plac temporary
44:38ถ้ากำลังคิดจะสั่งสอนนางส
44:40ักหน่อย
44:40ให้นางได้เห็นชัดๆ
44:42ในจัวนนี้ใช่กันแน่ที่ใหญ่
44:43ที่สุด
44:50ใครจะสั่งสอนใครอย่างนั้นเหรอ แล
44:52้วใครกันที่วัยใหญ่ที่สุด
45:22ที่สุดี จะสุดลวนสุดทราย จ
45:25ริง โลก
45:29ตรั่งของ ทีกันของของโรอย
45:37日出月落堪淘
45:39为堂光影不服通照
45:43一念决策错
45:46共将固勇推坐
45:51一步一缘再回望
45:54心事冷如香
45:58心何颂军千里有
46:02一念难消
46:06อขры Harvard Pengยักดับขอบควบความ
46:12ค Excuse me
46:14ความชิก선ปดติлож Kell Auckland
46:22คว้าจากเราจะวลเจอ
46:24แต่ด้วยพ่อ อยู่ข้า เต็มเต็ม
46:41ซิ่งข้า แล้วนื่นทุกของอยู่
46:49เดี๋ยดมาก
46:53เดี๋ยวเจสาหรับ
46:57ทดการนำ
47:00ทดการนำ
47:00ทดการเจ้า
47:04พระเจ้า
47:08รษิตรการนำ
47:27กลับกลับกลับ
Comments

Recommended