Skip to playerSkip to main content
  • 23 hours ago
Transcript
00:01ว่าสนาวัน ลิคิดจัง ตอนท
00:05ี่ 36
00:10ที่จิลเห็อ คลาดต่อต้อนคำ
00:13สั่งของค่า
00:16พูดง่ายๆก็คือ ฝาบาสนับ
00:19สนุนเขา
00:21ห้องเตททุกระองค์จากตระกูลห
00:24ลี ล้วนมีจุดหนึ่งที่เหมื
00:25อนกัน
00:28นั่งก็คือ มีใสัยใจร้อนด
00:30ังไป คิดแต่จะกุ้มอำนาจ
00:33แต่ไม่รู้ว่าบาลเมืองแก้ปั
00:35ญหาแบบปักเฉยรอยหน้ามาตลด
00:37เด็กเมื่อวันซื้อนั่น ไม่มีท
00:39างแก้ปัญหาที่ต้นต่อได้ห
00:41รอก
00:42นายท่าน ทั้งที่ค่อน้อยสังเกต
00:45ฝาบาสยังเป็นเด็ก
00:46ไม่เข้าใจความทุกอย่างของท่
00:48าน
00:48ยังพาให้ bulbsพร league
00:49แค่นแต่เชิญเยียนวิน
00:51ท่านอุตสาห์ชุดเลี้ยงอบร
00:52มสังส้นเข้ามาหลายปี
00:54แต่มังฝากฝังให้เขาดูแลฝ่า
00:56บาก
00:57มันจะไปรู้ว่า ท้ายที่สุดแล้
01:00
01:01ม้าป่าจะกินเนื้อคนเลี้ยง
01:03น้ำฝ่าบาดออกนอกลูกทางอี
01:06
01:09ในเมื่อข้ามีความสามารถบงพ
01:11่อเขา ก็ยอมมีความสามารถ
01:14อ้ายโห เคอเชียนมาแล้วเหลือ แล
01:26้วรีบชงชาที่ข้าชอบมาให้
01:28ท่านเซนาด้วย
01:30ขอบคุณมากท่านสี่หร ignore ข้าได
01:33้ยินว่ามีเรื่องน่าสนม ก็เลย
01:35ตั้งใจกล้างใน ours
01:37นี่คือ นี่คือร้ายชื่อภูริ
01:42งรับเลือกคุณนางทฐวัยพระอ
01:43ักซองแห่งสมนักันน้ำขาน
01:45พ่อ
01:45ก็ขอดูหน่อยนะ ขอดูหน่อยมีอะไร
01:48ไม่ลงตัวหรือมัย
01:49ล expertise ล้วงตัวทุกอย่างเพียงแต
01:51่คนขาดไปหนึ่งคน
01:59หือ roll
02:03ค้าลองสืบข่าวหรืม ถ่านเรา
02:05ซิวว่าเกิดอะไรขึ้น ไปอยู่ต่าง
02:08เมืองแล้ว
02:10ต่างเมืองหรือ
02:11ไปเมืองอันชิง จิลเหงเป็นผู้
02:13ฝากฝังเขาเอง
02:16เรื่องนี้ค่าท่ meet-ند่าจะรู้ทั่
02:18วกันว่า ชิ้นสืบเมืองเป็นล
02:20้านชาดแบรง
02:20ที่จิลเห็งพาก็มาชุบเลี้ยง แ
02:23ถมเป็นเมลタธัณฑ์ให้นักปล
02:24าดที่งอกง rectääm
02:26ดังนั้นจิลเห็งจึงฝากความ
02:27หหวังไว้ที่เขา จากชุนไหว
02:30จนเป็นท่านหว่า
02:31ต่อมาก็เข้าสำนักฬิธหันน
02:33ที่เหนือ
02:33หลังจากนั้นก็เป็นราชถุด
02:35ไปดนเหนือ มีเกียดมีชื่อเสี
02:38ยงญิ่งนัก
02:39ก็เห็นอยู่ทนโทวถูกปูทางเอ
02:41าไว้แล้ว
02:50ว่า คงมีความหังใจกันอยู่
02:53ไม่ใช่น้อย
02:54อีกทั้งรอยราวนี้ เห็นทีว่
02:56าจะไม่ใช่เรื่องไหม
03:04น่าสนใจดีเนอะ
03:06ใสดังคำฉัน
03:09ถ้าตามที่เจ้าบอก พาคนไปใช้แด
03:10นเหนือ
03:11ในที่สุด ก็พบร่องรอยของพวก
03:13และที่ฉุนหยวนจริง ๆ
03:16มีคนมากเท่าไร
03:18กลุ่มที่พบในตอนแรก มีประ
03:20มาณสิบกว่าคน
03:22ข้าตามสืบจนพบต้นต่อ ยิ
03:24่งสืบก็ยิ่งลึก
03:25ลายเนื้อมือที่เจ้าบอก ค่าม
03:26ีประโยชน์จริง ๆ
03:27หากค่าไม่รู้เรื่องนี้ ป่านนี้คน
03:29ยังหาไม่พบ
03:30พวกเขาอยู่ที่นั่น ทำอาชีพอะไร
03:32คนโจนรับจ้างเล็ก ๆ น้อย คนโร
03:34ยเปิดร้านค้า
03:35มีทุกชน์ ๆ ครบทุกอาชีพ
03:38ได้บอร์แสเขาหัวโจกหรือย
03:39ัง
03:40อ๋อ ท่านสาม
03:44คนกันเอง ไม่ต้องเรียกใจ เฉินน
03:45ั่ง มา
03:48ท่านพูดต่อเธอ
03:50ค่าสืบเรื่องหัวโจกของพวกม
03:52ันแล้ว
03:53เห็นว่าเจ้าละที่ฉุนหยวน
03:55เป็นผู้ลึกลับ
03:56ไม่เคยมีใครเห็นหน้ามาก่อน
03:58แต่เธอว่า เขาได้รู้ขาวที่สำ
04:00คัญเรื่องนึง
04:01นั่นคือครั้งที่อองเฉิงชิ่ง
04:03พ้ายแพ้
04:08ไม่พูดหนุนหลังอยู่
04:11ใครเหรอ
04:13เหมือนเจอชื่อ หัวหินไว้หร
04:15ุย
04:17หัวหินไว้หรุยเหรอ
04:19ค่าไม่เคยได้ยนชื่อนามาก่อนเลย
04:23คุณหนู
04:26คุณหนูจดหมายจากคุณหนูซเวีย
04:36ชิ่งหลานบอกว่า อยากพบพวกเราส
04:38ะไหน
04:41ร้านผ้าไหมสกุณชี่
04:43รบกวนกลางดึก งั้นคำไม่พู
04:45ดมากแล้ว
04:45เรื่องรัฐที่ฉุนหยวน พวกท่าน
04:47สืบได้อะไรบ้าง
04:51เจ้าไม่ได้ร่วมสืบ McCarthy กับแย
04:53่เซียรหรอกเหรอ
04:55ยัยไม่ถามเขาล่ะ
04:56ถามแล้ว แต่เขาไม่พูด
04:59ที่ค่าสืบเรื่องนี่ เพราะมีเห
05:00ตุผลส่วนตัว
05:01วางใจเธอ
05:03ค่าจะไม่พูดออกไป
05:04แล้วจะไม่หลอกใช้พวกท่านด้วย
05:06ในความเป็นจริง
05:07เป้าหมายของพวกเราเป็นหนึ่งเดีย
05:08วกัน
05:10หากค่าน Carne一ايไม่ผิดแล้วก็
05:11ที่คนอู๋เสียอยากรู้บอดแสงข
05:13องระธี ฉุนย์ห 요�ร์
05:14เนึกจากแม่ AE ๆ ของเจ้าสินะ
05:17треб刚才ได้ยินว่า
05:21เมื่อหลายสิบปีก่อน
05:23นางตายด้วยนะมือของสามกระธิฉ
05:25ุนย์หรวน
05:27นี่เจ้าจะทำอะไร
05:28เดิมที นี่เป็นความลับ
05:30ทันรวงรู้ได้ยังไง
05:31เป็นราชเลขาร์อ้าไป
05:33จึงทำให้
05:35รู้มากกว่าคนธรรมดาอีกหน่
05:36อย
05:37เมื่ออย่างนั้น เจ้าคิดว่า Țจะ
05:39หวางใจ เกậpจะไว้ข้างกายเยี่ยร
05:41เซ poorly
05:42ществ hvisikes ยังไง
05:44ชدمหล้าน
05:45ถ้าภาค่าเดาไว้ไม่ผิด ท่
05:51านมันน้ำนิ่งหลายลึก
05:53ใช่ ที่ Claudia ถามข่าวพวกท่านเป็นเพ
05:56ราะแม่ของภาค่าจริง ๆ
05:58ปีนั้นพกชุนหยวน ช่วยอองเช
05:59เสิ่งชิ่งรวมทับ
06:01แผ่ขยาอิธิพรณ์ในเมืองล
06:02่วง
06:03ครอบครัวของเหล่าคุณนางมากม
06:05ายถูกรอบสังหาร
06:07แม่ของข้าก็เป็นหนึ่งในนั้น
06:09ด้วย
06:10ตอนนั้นนางดื่มชาที่ถูกคนวางย
06:12าผิด สิ่งใจในทันที
06:15แล้วเจ้าสืบได้ขาวอะไรบ้าง
06:17หากข้าสืบได้ความแล้ว จะถามท
06:19่านให้มากความทำไม
06:20แต่ข้ารู้ คนที่วางยาผิดแม่
06:22ข้าได้ มีเพียงคนใกล้ชิดน
06:24างเท่านั้น
06:26ฟังจัลที่เจ้าพูดมาดูถ้า
06:28จะมีผู้ท prevalentสงสัยอยู่ในใจแล้
06:30
06:31สิ่งที่พวกท่านรู้ น่าจะมากก
06:32ว่าข้าระมัก
06:34พูดมา
06:36ผู้บางการละทธิ ชุ ... เชื้นยว
06:37
06:38เป็นแนะ
06:39เป็นแค่การข้าดล้aus ยังไม่
06:41มีหลักทรัน
06:43ท่านหวังกับเมียนตายกระทั
06:44นหัน
06:45วันนั้น
06:46navigation เขาอีกและเธอเสียนพบภบใน
06:49ที่เกิดเหตุพร้อมกัน
06:53เดี๋ยว ท่านสงสัยว่าทน์ท
06:55ี่ชักยายอยู่เบื้องหลัง
06:57คือหน้าเขยของข้าเหรอ
06:59ข้ากKA moment
06:59ที่เป็นแค่การข้าด้า 있잖아요 ยาไม
07:02่มีภับถามา
07:06ได้ 数พวก
07:10ไม่ต้องตอบแทนน้ำใจ
07:15หมายควรว่ายังไง
07:17เจ้าเป็นหลานสาวของอาจารย์
07:19เป็นหังดวงใจของสักกุลส
07:20เวีย
07:21อีกทั้ง ยังเป็นละสนอนต้าย
07:23เยี่ยนของค่า
07:24ข้าวังเพียวว่าสักวันหน
07:26ึ่ง
07:26อยากที่เจ้าไปเชิญเรื่องผิดชอบ
07:28ช่วดดี
07:30ควรจะรู้ว่าเลือกเช่นไร
07:35ขั้นช่องท่องสถานใจ
07:41โอ้โห
07:49ตัวตลกคนนี้ ดูแล้วหน้าคุ้
07:51นคุ้น เมื่อจบเค้าเจอที่ไหน
07:54ท่านยังไม่รู้อะไร เขาคือล้านช
07:57ายของเฉินสาร ชื่อเฉินชิง
08:12เจอเยี่ยว อ้าว อุฟ อุฟ
08:51สวัสดี
09:37ท่าน มหาเซนาฟู่
09:40เมื่อครู่ต่อที่เจ้าโรงนิ้ว
09:42ข้าดิยิต
09:45เจ้าลองได้ไม่เลว การแต่งกายก็
09:47ดูดี เพื่องเรียมเป็นครั้งเดีย
09:49วก็ลองได้ขนาดนี้ฉลาดมา
09:51ไม่กลับรับคำชม
09:54เจ้าไม่อยากไปประจำต่างถิน ก็
09:56ควรจะบอกลุงของเจ้า ทำไมถึงได
09:59้มหาคาทีนี้ล่ะ
10:01สิทธิ์ขอร้องแล้ว แต่เขาก็ไม
10:04่อนุญาตอยู่ดี
10:04เพราะอร่อย
10:08เพราะว่า อาจพระสิทธิ์ฉล
10:12าดเกินหน้าเกินตา และทำให้เขา
10:14ไม่ชอบ
10:15อีกอย่าง ข้าไม่ใช่สายเลือดส
10:17กุลเฉิน เป็นแค่บุติบุญธ
10:19รรม
10:22เจ้าอยากอยู่เมืองหลวงเหรอ
10:24ใช่ขอรับ
10:26เจ้ารู้หรือไม่ว่า ข้ากำรุง
10:27ของเจ้าเคยเป็นสิทธิ์อาจาร
10:29ย์เกิดมาก่อน
10:30แต่ว่า ตอนนี้พวกเรา ยุติความส
10:32ัมพันนี้แล้ว
10:34อ๋อ สิทธาพดีขอรับ ดังน
10:37ั้นสิทธิ์จึงบังอาจมหา
10:38ท่าน
10:45ถึงสิทธิ์จะด้อยปัญญา แต่
10:47มีใจพักดี ยินดีเป็นเบีย
10:49ร่างรับใช้ท่านขอรับ
11:14ดีมาก ร้านหลินเสี่ยใจ
11:22คุณหนูหวานเซวีย ท่านเดิมต่
11:24อไม่ไหวแล้วนะ
11:26โถ่เอ้ย จะทำยังไงดี จะทำยัง
11:29ไงดี
11:32คุณหนู เป็นยังไงบ้าง
11:33สุรากาที่สองแล้ว น้ำไม่ฟัง
11:35เราเลย
11:36พอห้ามไม่ให้ดื่ม น้ำก็จะร้
11:38องให้
11:39เล็กดื่มได้แล้ว
11:51เจ้าจะทรมาณ์ตัวเองไปทำไม
11:54เจ้ารู้อยู่กับใจว่า ไม่มากั
11:55บเฉินส่วนชิง
11:56เราไม่จับคู่พวกเจ้า ก็เพราะว
11:58่าหวังดี
12:06นี่ ค่าไม่ให้เจ้าดื่มแล้ว
12:08เอามาให้ค่า ส่งมาให้ค่าสิ
12:12เจ้าลิง ให้ในท่านขับรถไปส
12:15่งประตูหลัง
12:16เจ้าค่ะ คุณหนู
12:22ค่าจะส่งเจ้ากลับบ้าน
12:24ข้ายังไม่กรับ
12:25ไปเจ้า
12:26พะข้ายังไม่อยากกรับ
12:28ฉันว่า
12:35ท่านพี่เสวยญชิง
12:41เจ้าจะไหน
12:45ท่านพี่เสวยญชิง
12:50ท่านพี่เสวยญชิง ค้าขี่หวานเส
12:52光แ Grow
12:53ท่านพี่สวยนเชิง
12:59สวีรก
13:02ท่านพี่สวยนเชิง! ท่านพี่สวยน interaction!
13:07สวีร Adult 아니에요 infat
13:09สวีรง paraเจ้าใหitage市
13:12ท่านมีสวยนתח
13:14ชัมซ pasado
13:15ให้ท่านอย่าไป
13:16เล่นตักกยฎได้แล้ว
13:17เขันไม่อยากเจอหน้าเจ้า
13:19เราเองเราก็ไม่อยากเจอหน้าเข้า
13:21ไปส่งนางกับข้า
13:22ท่านพี่เซวนชิง
13:24แล้วพอพายละ
13:26ท่านพี่เซวนชิง
13:28ท่านอย่าไป
13:44วันนี้จบการประชุมเพียงเท่าน
13:45ี้
13:49ฟลาบาษจะเสด็จต่ำหนักเวือน
13:50วาญหรือ
13:52ถูกต้อง
13:53วันนี้มีการเรียน
13:54เราอาจารย์จะมาตรวจอังสรของ
13:56ค่า
13:56หายามเนี่ยในใจค่าวิถุกย
13:59ิ่งนะ
14:00ช่วงนี้กันอมบเม็คได้ถาม
14:02ถ่ายเรื่องการบ้านของฟลาบาษ
14:04ไม่ซู่
14:04รอมรับสั่งให้อาจารย์ทะว
14:06найтиอักสร
14:07มาที่ต่ำหนักหวงจี่
14:09จะได้ให้เหล่าคุณนาง ชมเป็นข
14:11วันต่า
14:13แต่เท้าฟู้ อยากทดสอบอาจารย์
14:15ผู้บัญญายเหล่านั้น
14:17คมขวันแทนข้างนั้นเหรอ จาง
14:19ฟัง
14:20ไปเชิญอาจารย์ผู้บัญญายทุก
14:22ท่านมา
14:23ต้มรับคำสั่งพระยาฮะ
14:28เราอาจารย์มาถึงแล้ว
14:49พระพร้อม มีสุดเชียม ถ้าไ
14:51ว้มันคงป่าปาบาท
14:52ขอส่งพระเจริงยืนละ
14:54ลุกขึ้นด้า
14:54ขอประไทยป่าบาท
15:10เธนเซวเร kingdoms
15:11ทำไมเป็นท่านได้ละ
15:14กราบทุนฝ่าบาท
15:15ลิวซื้อเผยลาป่วย
15:17ท่านอู๋สั่งให้กระม่อมมาแท
15:18นพระยาคา
15:19ดีมาก ๆ
15:22คราวก่อนที่ค่าพบท่าน
15:24คือตอนที่ท่านกล่ำมาจากแดน
15:25เหนือ
15:26พริษตาเดียวก็ครึ่งปีกว
15:28่าแล้ว
15:29ท่านดูสอง่าขึ้นกว่าเดิม
15:30แส่อีก
15:31ไม่สู้วันนี้ เริ่มจากท่านก่อน
15:33แล้วกัน
15:34พระยะค่ะ ฝ่าบาท
15:37วันนี้กระม่อม
15:48ฟองรอง ลุ่งของข้าแล้ว
15:51นี่มัน ฟองรองเรื่องอะไร
15:54ความประพฤชั่วราย เรื่อนหลังไม
15:56่สงบ
15:57แย่งพรรยาของเจ้า ไม่คำนึ
15:59งถึงสิลละธรรม
16:00นี่มัน
16:04นี่...นี่ท่านฟังมาจากไหนกัน
16:07ไม่มีเรื่องนี้สักหน่อย
16:17หวินถิง จะมาอยู่นี่ได้ยังไง
16:23จะกลับโจวรไปแล้วไม่ใช่เหรอ
16:24แล้วจะมาได้ยังไง
16:26ข้าไม่ได้กลับโจวร
16:30แต่ข้าถูก
16:39คุณชาย วินถิงพี่ต่อท่าน
16:42วินถิงทำพี่ต่อท่าน
16:45พูดเขาบีบขั้นวินถิง
16:47วินถิงเลยต้องพูด
16:50วินถิงกลัวจะย่าอยู่แล้ว
16:56เจ้าพูดไปว่าอะไร
16:58พูด...พูดเรื่องของประหวังนั่
17:00
17:01แล้วก็...เรื่องของผู้หญินสามกั
17:04บท่าน
17:07เงินถิงท่ำผิดต่อท่าน
17:10คิดไม่ถึงว่าเป็นถึงบริ
17:11ษท่านหวา
17:12จะมีใจหดเยี่ยมถึงขนาดกล
17:14้าที่จะลงมือค่าผล
17:17ทำให้ผู้อื่นต้องมองท่านใหม่แล
17:19้วจริงๆ
17:22น่าสิดดายนัก
17:26ข้ากระจิวเห็งรู้จักกันมาส
17:28ิบกว่าปี
17:29ไม่เคยเห็นเขาสนใจเรือสตรี
17:31ไม่แต่ครั้งเดียว
17:33ไอ้ย่า...เนี้ยความขาดหมายจ
17:36ริงๆ
17:36เดี๋ยวบอกนะว่า
17:38เมอข่าวเขาคนอื่นห้อมกว่า
17:39เมอข่าวตัวเอง
17:53เชิญเสียจริง
17:56ฟาบาททามจะอยู่นะ
17:59นั่นสิ ไม่สร้าวว่าท่านจะช
18:01ีแน่ข้ายังไง
18:08กราบทุนฟาบาทก่อนจะเริ่ม
18:10ถวายบรรยาย
18:12กระหม่อมจะฟ้องร้องคนหนึ่ง
18:13โอ้ ท่านจะฟ้องใครเหรอ
18:16ฟ้องร้องลุงของกระหม่อม
18:18ราชเลขาในพระองค์ มหาบันด
18:20ิตตำหนักเจี่ยนจี
18:24เชิญเยี่ยนวิน
18:42แรกการสุราต้องตรวจสอบท
18:44ุกวัน
18:45จริงสิ สุราของแขกประจำ
18:47เจ้าต้องใช้เหมือกแดง หวงวั
18:49นที่ถึงงวดจ่าย
18:51ได้ ถ้าเร็วแล้ว
18:53จ้ะ
18:56หยุด
19:00พี่หยุ่งใหญ่
19:03หัวหยิน
19:05ในท่านเจียง
19:06เกินเรื่องใหญ่แล้ว
19:10ปีจิ่งนิงที่ 34
19:12กระหม่อมได้พบกับกู้จินเจา
19:13ในวิธีปักปิน
19:15กู้จินเจาพลัดตกน้ำ
19:16เป็นกระหม่อมที่ช่วยชีวิตน
19:18างไว้
19:19เราสองคนจึงรู้สึกดีต่อกัน
19:20ใครจะรู้ว่าสกุญจี้ เพื่อก่อบ
19:23รมีท่านเชิน
19:25ถึงกับส่งกู้จินเจาไปประเค
19:26นต่อนหน้าท่านเจาถึงเมืองหล
19:27วง
19:28พอท่านเชินรู้ว่า
19:30กระหม่อมกับจินเจารักกัน
19:32ประใช้เรื่องสอบชุนไว้ตกหล
19:33่น
19:33มะคมคู่กระหม่อม
19:35จากนั้นก็บางครับกระหม่อม
19:37ให้แต่งกับสกุญหวี
19:39ต่อมาก็โชยโอกาส
19:41ตอนกระม่มไปเป็นทูด
19:42ฝืนใจกู้จินเจาเป็นพระยา
19:44ท่านพูดเลวไหร่ ท่านฉันไม่
19:46ใช่คนแบบนี้
19:47กระม่มมมีจดไม้ที่นางให้กระ
19:49ม่มเป็นหลักฐาน
19:51จดไม้นี่
19:52เป็นนางที่เขียนขึ้นมาเองในว
19:53ันนั้น
19:54ภายหลังกระม่ม
19:55ถูกบังคับให้มั่นกับสกุ
19:56ลหหี
19:57จึงต้องส่งคืนกลับไป
19:59เหลือไว้เพียงแผ่นเดียว เพ
20:00ื่อดูต่างหน้าพยะครับ
20:03แต่ต่อให้มีแผ่นเดียว ก็ย
20:05ืนยันได้แล้ว
20:06ว่ากระม่มกับนาง เคยแอบคบห
20:08ากันมาก่อน
20:09แต่ฉันเยี่ยนอื่น ฝืนใจนางภ
20:13ายหลัง
20:18หากระม่มป้อปดหมดเท็ด ขอให้
20:20กระม่ม ตายโดยไร้ดินกลบหน้
20:22
20:24ท่าน!
20:26วันนี้เป็นชัดจิ้นเหยียน ทำ
20:28ไม พูดเรื่องครอบ ตัวขุนนางสะล
20:30ะ?
20:30ท่านพูดก่อน
20:31ความบาท เขอให้กระม่มพูดหน่
20:34อยได้หรือไม่
20:35เชิญendreังพูดมาเธอ
20:37กระม่มจำได้ว่า ตอนนั้น เจ็ว
20:40เขือนให้ทาพท่ามสุขนางกู่
20:43ก็มีเรื่องวิวาตกับเย่สีล
20:46ถื่อผ่ادบุฆาี้
20:48เฉินจิวเหิงกลางถนน สองคนสู่ก
20:51ันดุนแรง
20:52ตอนนั้น กระมอมเตือนเข้าไปแล้ว
20:54ว่า
20:55เรือนสงบ แคว้นถึงเป็นสุข
20:57จะขาดสิ่งใดไปไม่ได้
20:59ถ้าว่าบัตรนี้ ดันเกิดเรื่
21:01องรุงกับหลาน แย่งสตรีคนเด
21:04ียวกัน
21:05กระมอม คิดเท่าไรก็คิดไม่ต
21:08กจริง ๆ
21:09จะว่าเฉินสุขชิงเป็นหลานช
21:11ายที่จิวเหง บ่มพอเลี่ยงดูมา
21:13กับมือตัวเองแหมทะแiada
21:15แ haltenไปถ้าหารว่าจะ seamし ที่อ Trusteesroad ศ
21:18งคัดเลือก
21:19แต่ชาไหน เขาถึงไม่สนเกิด และ
21:21อนาคấtตัวเอง
21:23ยืนเกลาหายังห้าหารอยู่ที่น
21:25ี่
21:25นั่นเป็นเพราะว่า เขาสิ้นนitä
21:27ไม่ตกจ้ำใจอย่างที่สุดแล้ว
21:31เชิญจิวเห็ง คลับครัวไม่สง
21:33บ ความประพฤติชั่วราย
21:35ไม่กูควรเป็นคุณหน่าง กระม่
21:38อม เป็นอาจารย์ ของจิวเห็ง อย
21:42ากที่จะพ้นความผิด
21:46ขอฝ่าบาททรงโปรด ลงอาญ
21:49
21:58เชิญเยียนวิน คุณธรรมเสริ
22:00ม สามเป็นคุณหน่างเสียบร่าว
22:02ขอฝ่าบาท ลงอาญา
22:04ขอฝ่าบาท ลงอาญา
22:06นี่
22:07ท่านมหาเซ็นอ่า รวกกระม่อม
22:10ไม่กล่ารับผิด จึง รับผิด
22:13แทงกระม่อมซะก่อนแล้ว
22:20ฝ่าบาท กระม่อมมมีคำถาม เท
22:24่าที่กระม่อมรู้ ฉันสเวียน
22:27ชิงเมื่อเดินก่อน ลาออกจะสำน
22:30ักหั่นหลิน
22:31เหตุในวันนี้ ยังมีหน้าเข้า
22:33วัง มันธวายการสอนแทน แล้วอ
22:36าจารย์หลวง
22:38รับคำสั่งจากใครได้ แล้วใช้ส
22:40ถานะได้เข้าวัง ผู้ที่อยู่เบื้
22:43องหลังนี้ มีเจตนาอันใด
22:46แต่เท้าเฉินไม่ต้องเน็บแนม
22:48ทางอ่อม เป็นค่าเองที่ให้เข้
22:52าเข้าหวัง
22:58ทุนฝ่าบาท เมื่อไม่ตีวันก
23:00่อน เฉินเสียนชิงมาหากระม่อ
23:02ม เราความครับแค้นใจให้กระม่
23:05อมฟังทั้งหมด
23:08กระม่อมเสียดายเขา เป็นถึงท
23:10่านหว่า ควรได้รับใช้บ้านเม
23:13ือง แต่เพราะเรื่องแค่นี้ถูกก
23:15ดหัวตกต่ำ
23:16กระม่อมถามเขาตอนนั้น กล้าส
23:19ู่ความตอนหน้าพพักหรือไม่เข
23:21าบอกกล้า
23:23กระม่อมตากสินใจให้เขาเข้า
23:24หวัง ให้เขามีโอกาสพูด
23:27อาจารย์ทั้งเป็นผู้มีน้ำใ
23:29จ แต่ท่านมหาเซ็นรา เรื่องนี้ข
23:34้าตอกดหมายราชสำนัก
23:37อย่าบิดเบือนประเด็น ควรรู้ ก
23:41ดหมายไม่พ้นหลักมนุษยธรร
23:43
23:43ทั้งอ้างเรื่องมนุษยธรรมได้
23:46ดีจริง ๆ เฉินเสียนชิง จะมาใช
23:50่เด็กอายุ 6 ควบ
23:51ควรรู้ผลลับจากการกระทำนี้
24:01เจ้ากำลังหัวเขาหยืนเลย
24:03เสียน่าฉัน หากเจ้าจะโต้ย้
24:06าง พูดมาได้เลย
24:08ฝาบาท กระม่ำ มีคำถ้าอย่าง
24:11จะถามเฉินเสียนชิง
24:13เจ้าถาม
24:20เสียนชิง วันนี้เจ้าเข้าวัง
24:23ฝองร้องค่า จะเต็มใจมา
24:27หรือถูกใครบังคับกันแน
24:29
24:35ท่านหาเสียน่า ท่านหาเสียน
24:37่า ท่านหาเสียน่า ไม่ใช่ว่า
24:39สิทย์ไม่ยอม
24:40จริง ๆ คือ
24:43หากสิทย์ออกหน้า ไปฝองท่านลุ
24:45
24:46เท่ากับว่าลูกฝองบิดา ต่อ
24:49ให้สำเร็จ ก็ร้ายอนาคตเช่นก
24:51ัน
24:54อภัยให้สิทย์ด้วย ยากจะทำตาม
24:57ได้จริง ๆ
24:57แม่แต่ข้าคุณจะก็ทำมาแล้ว จะ
24:59คุยเรื่องอนาคตอะไร ยิ่งกว่านั้
25:02
25:19เป็นถึงขั้นท่านว่า ร้านของ
25:22หรัชเลขขา ที่แท้เป็นลูกช
25:25้ายโจนทางน้ำ น่าสนใจจริ
25:27ง ๆ
25:39ข้าเต็มใจมา ไม่มีใครบังคั
25:42บกระหมอก
25:49ไม่ละอายแน่เหรอ
25:52ลูกของโจนทางน้ำ ปร้อมตั
25:54วตนสอบ ยังสอบได้ท่านว่า
26:00ไม่นับเรื่องรวงเบื้องสู โทษ
26:04เบา ยกเลิกสถานนะ โทษหนัก ยำค
26:09ุกถูกในระเทศ
26:13ต้องไงดี ลงมือข้าคน
26:32ชัย
26:32ที่พูดมาเรื่องจริงทั้งสิ้น
26:37ท่านบังคับข้า
26:44ไม่เสียใจจริงเหรอ
26:47ว่าตัวตลกยังยอมเล่น จะย
26:50ังต้องรัวไหร่
26:52แค่ที่จะถูกเยียบย่ำให้ตาย
26:55ยังไรชื่อ
26:57ไม่สู้เดิมพันสักตา ต่อหน้
26:59าฝาบาทได้เหล่าขึ้นนาง
27:02ฝากชื่อไวซิ
27:25ค่าไม่เสียใจ
27:41ดี ดีมาก
27:52ฝาบาท กรัมมม ถามจบแล้ว
27:56กรัมมม ไม่มีอะไรต้อแยง
28:01เฉินสเวยร์ชิงไม่สำนึกบุ
28:03ญคุณ ไม่สนชื่อเสียงตะกูล
28:05ผู้จาเหล็วไหล หลอกรวงห้อง
28:07เต้
28:08ส่วนกรัมมม อีกต้องนึกถ
28:10ึงประยาและครอบครัว
28:14ส่วนที่เฉินสเวยร์ชิงฟ้อง
28:15ร้องกรัมมม
28:19กรัมมมมไม่ใช่พบมันนอกที่ช
28:22อบสาบาลสาบชับเช่ง
28:27พูดได้แค่ ผิดถูกยุติธร
28:29รม รู้อยู่แก่ใจ
29:17เจ้า มันเป็นยังไงกันแร่
29:41สะใจ สะใจ
29:47ข้าดฉันเสื้นจริง วันนี้บ
29:49นท้องพระโรง
29:50ตอนหน้าฝาบาท และขนางทั้งรา
29:53ชสำนัก
29:54กระชากหน้ากาความจอมปรอมของ
29:56ฉันเยี่ยนอุ่น
29:57ข้ากรวอะไร ข้าไม่มีอะไรให้กรว
30:03ตอนนี้ท่านมหาเศนาก็เป็นฝ่
30:05ายเดียวกับข้า ไม่รู้จริงๆว
30:07่ามีอะไรให้ต้องกรว
30:13ฉันเยี่ยนอุ่น หากจะโทษก็ต
30:16้องโทษตัวเอง
30:17สิลธรรมเสื้อมสาม ดังแกข
30:20้าเกินไป
30:23บันนี้ข้ามีท่านมหาเศนาหนุน
30:27หลัง ย่มได้ดีในภายหน้า
30:31แต่เจ้า ฉันเยี่ยนอุ่น ชื่อเส
30:35ียงเสื่อมเสีย อนาคตย้อยยับ
30:38ถูกข้าเยี่ยบย่ำ
30:51ใคร
30:52แต่เท่าเฉิน ออกเดินทานได้แล้ว
31:02ข้าเยี่ยมได้ที่เป็นเท่า ไม่ได
31:02
31:02แล้วมีแกระดังยะ
31:02คุยมพลังนี้
31:02แต่เยี่ยมจัดท้าย
31:30ไม่ได้แน่ เป็นราชเลขา ถูกห
31:36ล่างตัวเองฟองร้องว่าแย่ง
31:38พลยา
31:41เรื่องนี้ไม่ว่าจะจริงหรือเท
31:43็ด แค่แพร่ออกไป
31:46นั่นเท่ากับเสียเกียดราชสำ
31:48นัก เรื่องโสมมที่ทำให้ฝาบาท
31:51เสียพระเกียด
31:53ฝาบาท ต่อให้มีใจปกป้อง ก
31:57็ปกป้องไม่ได้
32:00ผู้หญินพูดถูกเจ้าค่ะ
32:03แต่เสียได้ ผู้จินเจ้านั่น
32:09นิสัยฉลาด แต่ใครใช้นางเลือก
32:13ติดตามจิวเห่งเล่า
32:20ผู้หญิน กระหนูหลานมาแล้วขอร
32:23ับ
32:23หลานเออ ระยะนี้นางตามเย่เซเสี่ย
32:27นไปทั่ว
32:28ค่ะ ครั้งนี้รู้จักไม่เยี่ยมเย
32:33ี่ยนค่ะ
32:35เชิญสวามีพักท่านมหาเซนา ค
32:37ิดจะทำลายท่านสาม
32:38ปากให้มหาเซนาเรื่องเรื่องสนวน
32:40คดีกต่อมา ยาซ่อนอยู่ที่สกุ
32:42ญจี้จะต้องแย่นะ
32:43เยี่ย
32:49ข้าวของเจ้า ได้ยินมาจากไหน
32:53เยี่ยนรับคำสั่งให้ตรวจสอ
32:55บ พวกเสร็จเด้นชุนหยวนที่เม
32:56ืองชวน
32:57ข้าไปกับเขา จากนั้นรอแย่ก
32:59ันลงมือ
33:00สุดท้าย ข้ายิงตับพวกสาวกร
33:03าธ히ชุลหยวนได้จริง ๆ
33:05มีหนึ่งในนั้นอ้างว่ากảนที่
33:07อองเช่งชิ้งจะก่อกระบน
33:09ในงานชุมนุ่มของราธิ ครั้ง
33:10หนึ่งเห็นท่านกับท่านident 마음 เก๋
33:12ยกับตา
33:15นี้เป็นไปไม่ได้ พวกเขาพูดเหลว
33:18ไหลแน่
33:20แต่คนพูดนั้นพูดเหมือนอยู่ใน
33:22เหตุกา Gefühl
33:23ยากจะยากจริง chegทั้關係
33:24ไม่จริงอยู่แล้ว
33:29แล้วเจ้าคิดจะทำอะไรต่อ
33:31แน่นอนว่าไม่ได้ทำอะไร
33:33คนผู้นั้นถูกค่ากำจัดไปซะแล
33:35้ว
33:35จะปล่อยให้ผู้เขาพูดเหลวไหล
33:37ไม่ได้
33:40แล้วเย่เซียน
33:41เขาไม่รู้เรื่อง
33:47ชิงหลาน เจ้าทำดีมาก
33:51สมกับที่นา ดูแลเจ้าเหมือนล
33:54ูกสาวตัวเอง
33:55ถึงจะฟังเจ้านั้นพูด ก็รู้ว
33:58่าใส่ร้าย
33:59แต่ว่ามีปัญหาร้อยลง ดีกว่
34:02าเพิ่มปัญหา
34:03อืม ถูกต้อง
34:06แต่คนผู้นั้นกลากเหล่าหามาถึ
34:08งตัวพวกท่าน ชั้งใจกล้าจร
34:10ิงๆ
34:11คิดว่าต้องมีคนอยู่เบริ้ Burgun
34:12หลังแน่
34:13ไม่แน่คนผู้นั้นอาจจะเป็นคนส
34:15ำคัญของราทธิชุณยวน
34:17ท่านาพรวจวางใจ
34:19ข้าสังคนนั้นไปตัวสอบแล้ว
34:21ซาวให้ถึงตัวกัน
34:23ยังไงต้องให้ผู้อยู่เบื้องหล
34:24ัง ร้ายทางหลบซ่อน
34:32เจ้าไปสืบก็ดี แต่ว่า อย่าทำ
34:36ออกเกริกไป
34:37ยังไงเรื่องนี้ เกี่ยวพันกับ
34:39เสร็จเดนชุนหยวน
34:40หากเรื่องกระจาย ไม่เป็นผลดีกั
34:43บมาเขยเจ้า
34:46หากสืบพบบอดแสอะไร รีบรายงาน
34:49ข้าก็พอ
34:51ขนาโพทุกแล้ว ข้าจะระวัง
34:59ออกไป ออกไปให้หมด
35:06เซนาเฉิน ข้าไม่ได้เละเลือน ไม่
35:09สิ
35:10ข้าเละเลือนจริง ๆ เดิมข้าเห
35:12็น เฉินเซวนชิงเป็นล้านท่าน
35:14แล้วยังให้โอกาสเขาออกหน้า ใคร
35:16จะนึกถึง
35:17เหมาะนั้นไม่เพียงล่วงเกินบ
35:18้างสูงยังแทงท่าน
35:20ค่ะ ต้องขอโทษท่านจริง ๆ
35:24ฟาบาตรัดเช่นนี้ กระม่อมทำต
35:26ัวไม่ถูก
35:26กระม่อมเองที่สั่งสอนไม่ดี
35:30แม้ว่ากระม่อมไม่คาดคิดว
35:33่าอาจารย์
35:33จะหลอกใช้เฉินเซวียนชิงมาเล่
35:34นงาน
35:36แต่โชคดีที่ ไม่ได้หลุดจากท
35:39ี่กระม่อมวางแผนไว้ไกลนั
35:40
35:41ถูกต้อง ไว้ большойดาง
35:43ไม่ว่าจะมี เฉนเซวียนชิงหร
35:45ือไม่
35:46หวางเซวียนฟ้าน อาจารย์ฟู่
35:48อย่างไรก็ต้องกดท่านไว้
35:49ทำให้เราจะสำนักต้องฟางเขาคนเดี
35:50ยว
35:51เรื่องทอน 거� seminar ใช้แดนลดงบทหาร
35:53เค้าตัดสินใจอยู่คนเดียว
35:55เรื่องพวกเนี่ย ท่านข้าดการไว
35:56้แล้ว
35:57ท่านว่าเขาสงคบคิดกับแด
35:59นเหนือจริงหรอก
36:01เขาจะขายช่าติหรือไม่
36:03หากว่า หากว่าเจ้าแดนเหนือ
36:05บุเข้ามา
36:05ก็ไม่ถึงขั้นนั้น พเจค่ะ
36:07ท่านเอาร้าไารมารับกัน
36:09ฟาบาท
36:11ตอนนี้แค่การค่าลเดา
36:14สิ่งที่ vullมองรีบทำมีสองเรื่อง
36:17ตัวสอบพวกเศตเดนชุนอยวนทั้
36:19งหมด
36:19ที่เคลิ่นไวในต้ายเยี่ยน
36:21เป็นอย่างcolor
36:27เป็นอย่างที่สองพระเจฆฐ์ แต่ว่
36:30าทั้งสองเรื่องนี้ต้องปิดบัง
36:32อาจารย์
36:34ได้ งั้นค่ะ จะส่งจุดไม้ให้จ
36:37ิ้นยวนโห
36:48ฝาบาท อย่าส่งกังวลเกินไป
36:51ความสำเร็จอยู่ที่คน
36:54ตอนนี้กระหม่มมีโทษติดตัว
36:57ไม่แน่ว่าอาจารย์รถความระ
36:59แวงลง
37:01กลับทำให้กระหม่มเคลื่อนไหวง
37:03่ายขึ้น ดังนั้น ฝาบาทรับ
37:06มือตามสรรณการพอ
37:07ส่วนที่เหลือ กระหม่มจัดการ
37:09เองพระเยคค่ะ
37:11ดิ มีเสนาเฉินอยู่ หาก็วางใจ
37:19ขอบพระไทยฝาบาท และหม่มขอ
37:22ตัว
37:32สกุญจี
37:53ช่วยกลับกลับทรับ
37:56ช่วยกลับพระเยคค์
37:59ขอบนาย
38:01มีกนาติดต่อม
38:02ผ่างดับการพอ
38:03จัดอภาบาท
38:04อันด bacteria
38:06สำเร็จ
38:06กลับกลับ
38:06คริ่ง
38:08ขอบไป
38:22เรียนใต้เท้า ทุกคนในโจวน
38:24จี้อยู่ที่นี่หมดแล้วขอรับ
38:38ให้คนไปเพราะเขา ไม่งั้นข้าจะข
38:41้าท่าน
38:47ท่านคิดว่าข้ากลัวตายแล้ว
38:49ท่านบ้าไปแล้ว
38:51ใช่ ข้ามันบ้า
38:56ขอแค่ทำให้ฉันเยี่ยนปิ่นก
38:57้มหัวให้
38:58เซนหน้าฉันผู้สูงส่งมาคู่เข
39:00าขอร้องข้า
39:01บ้าแล้วอย่างไร ตายแล้วจะยังไ
39:04
39:09เขาคงใกล้จะถึงแล้ว
39:12เขาก็ไปสารต้านหรือให้หมด
39:17รู้อู
39:20อีกเดียวฉันเยี่ยนไม่จะมาถึ
39:22
39:23ให้เขาคุ้บเขาขอร้องข้า
39:29ไม่แน่ว่าอันจะปล่อยสกุน
39:31จีน
39:32เยี่ยมไม่ได้
39:41ตัวไหน
39:43ชิ่งวด Sherlock
39:44ชิ่งวดหลัง
39:48ชิ่งวดจน
39:53ชิ่งวดหรือ
39:55จริงสัง
39:55สองพยายามดังเช้า, เธอด้วยคาด
40:04ทำตามท่านสั่ง
40:06ทั้งสาม
40:14ทุกคนชั่วอะไรสำนึก
40:21เรียบให้ช่วยท่านใหญ่
40:23จะเป็นไงบ้าง
40:25แค่เธอแล้ว
40:31เจ้าเออ ไม่เป็นไรนะ
40:33ไม่เป็นไร
40:36ฉันเสียนชิ คิดไม่ถึงว่า
40:38จะมาถึงขั้นนี้
40:40ไม่สมควรเป็นคนจริงๆ
40:45ฉันเยี่ยนอุ่น ค่ารู้ว่าท
40:48่านซ่อนอะไรไว้ที่สกุญชี้
40:51รอคนของค่า หาพวกมันให้เจอก่
40:54อน
40:55พวกท่านตกตายทั้งหมด
40:59ใช่เหรอ
41:03ใช่
41:03นอกจาก
41:06ท่านจะคุกเข่าขอร้องค่า
41:10คุกเข่าลง ขอร้องจ้า
41:16ใช่
41:17ฉันเยี่ยนอุ่น คิดไม่ถึงว
41:19่าท่านจะมีวันนี้
41:28โงกเขา นี่เป็นเหตุผลที่นัว
41:30ได้เทศเจ้า
41:32ต้องไม่รู้เรื่องอะไร
41:34ในราชจะสำนักเลย
41:39ปล่อยนะ
41:42ปล่อยนะ ปล่อยค่านะ
41:43ปล่อยค่า ปล่อย
41:55ปล่อย
41:55ปล่อย
41:55คuc做ที่ยินดิ่นมัล
41:55อโตมที่อของคrirบ scheduled petty ต้องม้า
42:10ormal
42:10เยี่ยมแล้ว
Comments

Recommended