- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:04วาสนารัก ลิคิดใจ ตอนที่ 28
00:12ข้าได้ยินว่า ท่านรองเฉินย
00:15ืนนังสือลาหยุดให้ฝ่าบ
00:16าท
00:17เพื่อเข้าร่วมพิธีของเจ้าโด
00:19ยเฉพาะ
00:20ตอนนี้เขากำลังเร่งเดินทางกล
00:22ับจากสารสี่แล้ว
00:24นี่ก็แสดงว่า ท่านสามได้เห็
00:26นความสำคัญ
00:28กับงานแต่งงานครั้งนี้มา
00:31เช่นนี้ข้าก็หมดห่วงแล้ว
00:33แม่นมถง ให้ทุกคนแยกย้ายก
00:36ลับได้
00:36เจ้าข้า มา ตามข้ามา
00:43เฉินยินจาก
01:14สหายเก่าแก่คนนี้ของข้า เป็น
01:17คนเอาแต่ใจตั้งแต่เด็ก
01:19ไม่ชอบทุกใครปฏิเศษ และไม่ช
01:22อบคนโอ้อวดเบ่งทานนะ
01:26ค่าจะสำรวมตัวให้มากขึ้น
01:27ตอนอยู่ต่อหน้านาง ค่าจะพูดเรื่
01:29องที่เรื่อนหู
01:31แบบนี้สี่ถึงจะถูก
01:34สองลำดับก่อนท่านสามคือพี่
01:37ช่ายสองคน ที่ล้วนเป็นบุตรอน
01:39ุ
01:40ในปีที่ท่านใหญ่อายุ 20 ขวบ ป
01:43่วยเป็นโรคค้ยปาเศียชีวิ
01:44ตไปแล้ว
01:45ส่วนท่านสองโตมาผายใต้การด
01:48ูแลของฮู้หญินผู้เท่า
01:49เป็นที่รักใคร่อี youtدمดู
01:51ตอนนี้นะ เขาเป็นผู้ว่าการมนทน
01:54ศารซี
01:55และฮู้หญินของเขาสั Yunat
01:58มาจากสะกุญชินแ reactedจินตริ้
02:01ง
02:04พอแต่งมาก็จัดการเรื่องในบ้
02:07าน
02:07แต่ท่านสองต้องไปประจ่ำต่างท
02:10ิน
02:11ส 컬러หลัดทาง จึงต้องเดินทางไป
02:13มา
02:14ก็ใช่ว่าจะจัดการเรื่องต่าง ๆ
02:17ไปได้ตลอด
02:18นั้นพวกเราก็ให้นางดูแลตลอดไป
02:21เศ่
02:24ทำไมล่ะ
02:26หรือว่าเจ้าไม่อยากเป็นหูห
02:28ยินผู้ดูแลจวนเหรอ
02:30ดำที ค่ะคิดว่า หากไม่เป็น
02:32ผู้ดูแล จะถูกคนรังแก
02:35บัตรนี้ ค่ะตะสว่างแล้ว งาน
02:37พวกนี้ เหนื่อยทั้งกายและใจ ไม่ม
02:40ีใครเห็นค่ะ
02:41แถมยังต้องควักงานตัวเอง
02:42จ่ายเอง
02:44ค่ะเอาเวลาว่าง ไปดูแล กิจการ
02:46การค้าของตัวเอง
02:48ดีกว่าทำเรื่องอื่นไปไหน ๆ
02:52พูดถูกใจค่ะจริง ๆ เจ้ารู้
02:55จัก
02:56เจียมตน ไม่แก่งแย่งชิงด
02:58ีชิงเด่นกับใครในจนสกุญ
03:00เฉิน
03:01ถือว่าเลี้ยงไม่เสียเข้าสู
03:03ก
03:05ถัดจากท่านสามมาก็ท่าน เฉิน 4
03:08นั่นเป็นน้องชายแท่ๆของท่านส
03:10าม
03:11ในอดีต เคยสอบได้เป็นจอensch่
03:13าเหร слыш
03:14ถ้าว่าต่อมา ไม่รู้ว่าเพรา
03:16ะเห็ดใด
03:17ถึงไม่ได้ลงสนามสอบอีกเลย
03:19อยู่ค่ะในจวรดูแล งานทั่วไป
03:23ข้าเคยได้ยินท่านสามเอ่ยถึ
03:25ง ว่าเป็นเพราะโรคชักกระต
03:28ุก
03:28อ๋อ แม้แต่เรื่องนี้ ท่านสามก็
03:32บอกเจ้าอย่างงั้นเหรอ
03:33อืม
03:35ในเมื่อท่านสาม ถึงก็บอกเรื่อง
03:38พวกนี้ให้เจ้าล่วงรู้
03:40งั้นข้าก็ไม่ถามให้มากความแล้
03:42วนะ เท่าที่ดู เจ้าก็คงรู้ไม่น
03:45้อยไปก่อนข้า
03:47ไม่เอา ข้าอยากฟังที่ท่านเล่า
03:49มากกว่า
03:50เจ้าไม่รำคาญคนแกยังค่าเห
03:52รอ
03:53ย้อมไม่รำคาญแน่นอน
03:55ท่านยายพูดเรื่องนี้กับค่า
03:57ค่ายังนึงว่าตัวเองเป็นเด
03:59็กอยู่เลย
04:00ถ้าไม่เกลงกลัวฟ้าดิน
04:02หากค่าทำอะไรผิดไป
04:03ก็ยังมีท่านยายคอยเก็บกวา
04:05ดให้
04:06เจ้าเด็กโง่เอ้ย
04:08ใกล้จะเป็นฝั่งเป็นฝ่าอยู่แล
04:10้ว
04:10ยังจะขี้อ่อนเหมือนเด็กอีก
04:14ท่านยายเซ้าคะ Jeju ไม่อยากแยกจากท
04:17่าน
04:22ยายเองก็ไม่อยากแยกจากเจ้าเหม
04:25ือนกัน
04:27เจ้าเป็นเด็กที่มีบุญว่าส
04:29นาสูง
04:30ต่อไปเจ้าสองคนจะต้อง อยู่อย่างน
04:33้าม也是 เซcurrent เรือเสือเพื้unkenป่า
04:35ใช้ชีวิตคู่ให้ดีๆ
04:46ดีนะ
04:46จ้วนสกุญพูด
04:50ผลตกแล้ว ทุกคนเราบรรวังกั
04:52นหน่อย
04:53อย่าทำให้ข้าวของเสียหายเด็ด
04:55ขาด
04:56รุ่งนี้ ถ้าใครกล้าทำงานบก
04:58คร่อง
04:58เราถูกเคียนลังร้อย
05:00ขอรับ
05:08เจ้า
05:09ถ้าสื่อจือ ท่านมาได้ยังไง
05:19ต้องสีสอนให้คุณหนูของเจ้า
05:21นี่ นี่ แต่
05:22เอ้า เดี๋ยว เดี๋ยว
05:25โดย
05:28เธอจัว พี่เป๋านี้คิดไปแจนท่
05:30านสาม
05:31เร็ว ได้เลย
05:39เจ้า
05:50งามดูดยามอรูรุ
05:52พวกเจ้าเราอยู่ตรงนี้
06:08กำลังส้า
06:09ท้าป่อน ท่านสื่อจือ
06:19เย็ดได้ถึงว่มขนาดนี้ ท่าน
06:21ท่ามรองให้แล้วนะ
06:23ครụngนี้ครุ่มหน้าแล้ว ค่าจะไม
06:25่พบใครถึงนั้น
06:26คุณหนู ท่านสามาต้องเปิดภาค
06:29ลุ่มหน้าท่านเหรอ
06:33ท่านซื่อจือ
06:35ครุ่งนี้เจ้าเอ одก็แต่งงานแล้
06:37ว ท่านเป็นบรุษภายนอก
06:39ท่านได้โปรดคำนึงถึงเชื่อ
06:40เสียงนางด้วย
06:42เชื่อเสียงหละ
06:46กลัวอะไร
06:50ข้าเป็นน้าของนางไม่ใช่หละ
06:52ท่านเสื้อจือ ไม่ได้เด็กทาด
06:54หลีเสียงไหว
07:07นั้นเสียงอะไร
07:11ไป ให้คนยกเขาอี่มา
07:13แต่เขาเป็นท่านเสื้อจือนะ
07:16หรือเจ้าจะร่วงเกินเฉินเย็
07:17นเย็นอิน
07:21รีบไปยกเขาอี่มาเร็ว
07:32เย็นหนูใจสามารถก็เจ้ lil her
07:32วงกระกูลเฟื้องฟูชื่อเสียง
07:34ดีหละ
07:39ผู้หนูเป็นเสสงของท่านเสียจื
07:41อ
07:49เย่ควงสำมันแล้ว yishin
07:55มันกีปรรดเวลิก
07:56ไม่มีปรรักของแบบทุกลัง
08:02เราถ้าจะรู้นั้นอาจ
08:08อย่างนั้น Duringกลังเตราด
08:13ฉันไม่รู้แล้ว มมมมม หรือ
08:26อันเวลา ไม่ต้องบอก
08:29อันกันของทันดีขนบาง ด้วย
08:53ชิ้นลี ให้ลายปุ่ยพงเกยม ส
08:56ิ
08:56ข้ายังจำวันนןได้
08:59ท่านมาพิธีปักปินของค่า
09:01ข้าหักหน้าในท่านของบ้านค
09:03่า
09:03ตอลน่าคุณที่มาร่วมงาน
09:06ท่านเป็นคนแรกที่เก้าออกมา
09:08พูดกับฆ่าอย่างเปิดภ shoulder
09:10สามคนขอรบกัน เรากับยกษา
09:13พูดดีดี ตกหล prangวัน
09:16ตั้งแต่วันนั้นมา
09:18คาก้รับน้ำใจของท่านไว้
09:23ฉะนั้น ข้าก็ขึ้นรถของท่าน
09:26ไปจนถึงตรอกสีเละ
09:30ท่านก็ออกหน้าช่วยข้า ขอขอ
09:32ให้ท่านให้ยำเกลงอีกครั้ง
09:35ทำให้ข้ามีที่เยิน อยู่ในบ้านข
09:38องคนแปลกหน้า
09:43ต่อจากนั้น ท่านก็ช่วยข้าเอ
09:47าไว้หลายข้า
09:50ข้าไม่ได้ช่วยเจ้า
09:54เจ้าต้องหากที่ช่วยค่ะ
09:59ตอนเกิดกระบติในหวาง
10:02เจ้าธีปกลับจากทงโจพระสง
10:04ขาวบอกค่ะ
10:06เสียงตะคณีโทษประหาร
10:09ไม่แต่ชีวิตเจ้าก็ยังทุ่ม
10:10ให้ค่าด้อย
10:15แต่ฉะไหนถึงบอกว่าเจ้าไม่เค
10:16ยรักค่าล่ะ
10:17- มันไม่เหมือนกัน...
10:20ไม่เหมือนกันตรงไหน
10:23เจ้าคงตำหนีข้า ที่ไม่สู่ขอ
10:29เจ้าทั้งแต่ราหักสินะ
10:32ไม่เลย
10:36แย่เซียน ที่ข้าเย็นดีเสีย
10:41งภัยเพื่อปกป้องชีวิตท่าน
10:45ไม่ใช่แค่คนรักกันเท่านั้นท
10:47ี่เสียสละได้
10:49เป็นสหายก็ทำได้เช่นกัน
10:58สหายก็จะหายก็จะหายกันละ
11:244 年 ด้วย วิธี ชี ชื่อว่า วิย
11:29ชี ชี
11:30ในเรือน ไม่มีจพล่ง ด้านนอกหน
11:32าเย็น ท่านคุมสิ่งนี้ไว้ก
11:34่อน
11:35ไม่ชิง ๆ ถ้าวัง ๆ ไม่มีหลี
11:39รู รู รุ ร室 ถ้า รู ย ช่อน ชั้น
11:42จี
11:42ยองจิ ลี ช่าง ๆ ลี ชี
11:46ไม่ ตัว หวาน แล้ว นี้ จะ พี ริก
11:54หากพูดไปแล้ว ท่านอาจจะไม่เชื่
11:57อ
11:58ความจริงแล้ว
12:01ตั้งแต่เด็กจนต่อ นอกจากคนใน
12:04บ้านแล้ว
12:05ค่าก็ไม่มีสหายที่ไหน
12:11ถึงค่าน่าพูดได้ว่า ท่านเป
12:14็นสหายเพียงคนเดียวของค่า
12:17คนอื่นต่างบอกว่านิสัยของท่
12:19านแปลกปลาด
12:20แต่ข้ารู้ดี นั่นไม่ใช่เรื่องแป
12:22ลก
12:24ท่านเพียงแค้ไม่รู้ว่าควร
12:27ทำอย่างไรถึงจะถูก
12:32ค่าเองก็เหมือนกัน ถึงค่า
12:35จะเป็นบุธสาวคนโต
12:36แต่กลับห่างไกล อ้อมออกพ่
12:38อแม่ตั้งแต่เด็ก
12:41ต่อให้คนข้างกายดีกับค่าเพ
12:43ียงได้
12:45ข้าก็ยังรู้สึกเหมือนว่ายั
12:48งขาดอะไรบางอย่างในใจ
12:51ส่วนเรื่องนิสัยพวกเจ้าแลหั
12:53วใส เยอะหยิ่งถือดีของข้า
12:57กับจากใจที่กลัวเกินไป เลยต้
13:00องสร้างภาพให้ดูเข้มแข็ง
13:10ท่านไม่รู้อะไร หลายต่อหลายครั้ง
13:14ที่ข้ามองท่านแล้ว
13:16เหมือนว่ากำลังส่งกระจก เราก
13:20ับเห็นตัวเองอีกคนหนึ่ง
13:30เยอะเซียน ในสายตาของข้านั้น ท
13:36่านเป็นคนพิเศษที่สุด
13:54้า ไม่อาจชอบท่านไหน พร่อพ
14:02วกเราต่างเป็นผวกที่รู้ทั้งรู้ว
14:04่าใจสับสน
14:05แต่ก็ยังดือด้านกล้าวแร
14:06งเอาแต่ใจ สร้างภาพว่าข visãoข
14:09น ขน ปากร้ายไม่ตรงกับใจ
14:12ทั้งทั้งที่ชอบให้คนเอาใจ แต่
14:14กลับไม่กล้าห์พูดออกมา
14:19แย่เซียน
14:22สิบแปดปีมานี้ของค่า
14:26ไม่มีวันใดที่ไม่รู้สึกเหน
14:28ื่อย
14:33ค่าไม่มีทางที่จะอยู่ร่วมกั
14:36บค่าอีกคนหนึ่งได้
14:48เจ้าคิดว่าค่าแต่งัดฉัน
14:49จิวเหิ่งแล้ว
14:53จะไม่เหนื่อยหรือยังไง
14:58ก็อาจจะเหนื่อย
15:00แต่ว่าเขาติมใจ
15:08เจ้ารักเขามากอย่างนี้เชียวเหล
15:10ือ
15:26งามดุดยามอรุ่นรุ่ง
15:28ท่านแม่ ท่านโดอักษรบนชาก
15:32กันสิ
15:34งามดุดยามอรุ่นรุ่ง ไม่มั
15:37นใช่นาหลานสะที่ไหน
15:39ว่าสื่อถึงความรักนุ่มส
15:40าวชัดชัด
15:41พากไปเลย อยากตายหรือไง
15:47มาแล้ว
15:50แต่เท้าเฉิน
15:54งามดุดยามอรุ่นรุ่น
15:56ต้องละบากท่านละ
15:57เป็นหน้าที่เจ้าค่ะ
15:59แต่เท้าเฉิน ท่านเห็นภาพนี้
16:03ข้ารู้แล้ว พวกท่านถอยไปก่อน
16:07เจ้าค่ะ
16:18เจ้าค่ะ
16:19อักษาพนี้
16:20ก็เท้าค่ะ
16:22อักษาพนี้
16:49ข้าเกาว่าคนทั้งคนจะหายไปได้ย
16:51ังไง
16:53ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านต้องมา
16:56หลบอยู่ที่นี่แน่เลย
16:57อ้าวเถอะ
17:06โทษหอ
17:32ข้าวโลก
17:58เจ้าเจ้า
18:41เจสีน วันนี้ค่าจะล้ำเวทเจ้า
18:44สักครั้ง
18:45ถือว่าเจ้าเป็นเด็กใจร้อน
18:46เพลิ้ยละเมื่อดกฎ
18:48แต่จำเอาไว้ นี่จะเป็นโอกาสคร
18:50ั้งสุดท้ายของเจ้า
18:58กูจินเจ้า เขาเพิ่มสินเดิม
19:01ให้เจ้าล้า เพิ่มสินเดิมให้
19:04เจ้า
19:06ขอให้เจ้ามีความสุด สมประธน
19:09าดังใจหวัง งามดุดยางอารุ
19:12ณรุ่ม
19:15เพียงแต่ในคืนวันต่อจากน
19:17ี้ จะไม่มีค่าอีกล้า
19:22นี่ อันนี่ สูงหน่อยสูงหน่อย แบ
19:24บนี้ล่ะ
19:25ขยับทราศหน >>[ ได้หรือยัง?'
19:27ขอบบนี้ดีได้มา mónนี้ จะเข้าไปอ
19:29ีกหน่อย
19:32ผู้หญินพูดเท่า วันนี้สกุน
19:34เฉินไม่ players
19:35нокourseแล้วออกมาถอนมั่นแทนเหร่ctica
19:37เหลียวไหลทั้งเผ
19:39หากสกุลฉน กล้ามาทอนมั่นจร
19:41ิง
19:42นั่นก็ทาบกับยอมดับ ว่า
19:44แพ้ให้เย่เสียนอ่ะสิ
19:46ฉนเยี่ยนวิ่นนั่น จะเป็นคนแรก
19:48ที่เสียนหน้า
19:52เพียงแต่ เสร็จพิธีเจ้าเออ ย
19:54้ายไปอยู่ทางนั้น
19:55ก็เรงว่าจะต้องลำบากใจแล้ว
19:57ก็จริงเจ้าค่ะ ขุนังฉัน
19:59ผู้ใหญ่ไหนเลยจะรับเรื่องผู้นี้ได
20:01้
20:01ค่อยดูไปเธอ หากเจ้าเออ เสียมร
20:04ยาต่อนหน้าใต้เท้าเฉินแล้วก
20:06็
20:06สกุลฉน สกุลกู จะห่างเหินก
20:09ันเหมือนก่อน
20:12การเกี่ยวดองครั้งนี้ ผิวเผินเห
20:15มือนหนูตกทั้งเขาสาร
20:17แต่ความจริงแล้ว คือล่วงเก
20:19ินผู้ใหญ่
20:20จวนสกุลกู
20:27เอ้า หยุดทำไมล่ะ
20:29เป๋าสิ ใครใช้เจ้าหยุดเป๋า
20:32ยัดป่าเข้าไปเป๋า
20:39นั่น...นั่นใครนั่นใคร
20:43ไม่แน่มุมค้น มีงานมุมค้
20:58น
20:58นี่แกดายมาก
21:01มุมคลิวคลามคุ
21:03มุมคลิวคลิวคลิว
21:06เหี้ียงเหลียง เจ้าควมภริฐ
21:08ีกา
21:08เป็นล้ำแล้ว
21:09อย่าเป็นวนเรียง
21:10ชังถึงหลอนจะสุณศศานขน
21:12หละ วินกล้าวผม
21:13สัส teh うเถอะ centimeters
21:15หัวเมี่ย ha害
21:27เท่นนั้น ยายของเจ้า จะรอเจ้าอยู่
21:30ด้านนอกนะ
21:31ขอบคุณเจ้าค่ะท่านยาย
21:57พี่หญิงใหญ่งดงามเหลือเกิน
21:59เมื่อคืนบุ่นวายเพียงนั้น น
22:01างยังสงบนิ่งอยู่ได้
22:04หากเจ้าพูดเร็วไหลอีก ก็อ
22:06อกไปเสีย
22:07กล้าไล่เลยเหรอ
22:09ทำไมไม่กล้า
22:10นางแต่งออกไปแล้ว ใครจะปกป้องเจ
22:12้าอีก
22:14ฝากไว้ให้คิด
22:19ขอบวนรับเจ้าสาวมาแล้วเหร
22:22อ
22:22มาแล้วเจ้าค่ะ
22:25ให้พวกท่านแน๊กไป horses
22:25ได้ค่ะ
22:25ก็แหล่ายลายท่าน นอกจากท่านเค
22:28ย
22:28onner ההอีก分่ Luna
22:42โอ้อยค่ะ
22:52ก็คือท่าน Bull Run Run Run Run Run Run ก็ถ성이ก
22:55ล้าปองหมด
23:00มงคลคู่สนรุป
23:29ที่นายคือมาก
23:54ข้าสวมชุดเจ้าสาวแล้วเจ้
23:55าค่ะ
23:57ข้ากรวมาตลอดว่าจะสำรอยท่
23:59าน
24:00กรวว่าความสุขตัมเปรี่ยม
24:02จะกลายเป็นความว่างเปล่า
24:04แต่ไม่รู้เหตุได้
24:06สุดท้ายข้าก็ยังอยากลองดูส
24:09ักครั้ง
24:10ดีที่ เขาไม่ใช่คนอื่นคนไกล
24:13เขาเป็นคนที่ยอมนั่งลงฟังข
24:15้าพูด
24:16จดจำสิ่งที่ข้าชอบไว้ใ
24:18นใจเสมอ
24:20ท่านแม่
24:23ข้าจะใช้ชีวิตให้เหมือนดัง
24:25ที่ท่านเฝ้ารอคอย
24:31เจ้าสาวมาแล้ว
24:48《诗 да programs》
25:06两辰 追满了星芒
25:10火光焚尽朱日的寒霜
25:15水映荒惑
25:17ข้างที่นั่น ทักสวนข้าง ทัก
25:21สดี
25:23ข้างข้างนาศาพลับมาพอลิ
25:28สวนทักสัก ทักสุ้นสุด
25:40พักนาศาุดพquerสง
25:47ต้องนับพังกิศ
25:50ต้องนับพังกิศ
26:16ต้องนับพังกิศ
26:20เจ้าสออกหน้า
26:27มีกันในความไลง
26:45มันยังกระดบริชแพ่นเก็ก
26:47ไม่ bisa คงกันมี ถามันล่ะ
26:49ขึ้นมา หลุดหลวน โดยอย่างน
26:53ี้
26:53ร์ด พ่าะ มันซิ มันยังบั
26:59น
26:59ขอดี้เหมือน ลูกเฝน ยังความได
27:03้
27:03โก้นรีกว่า เป็นเยน โยฮะ ั
27:13งติดตลอด
27:13สธรรมกาลแ 와ง หรอ
27:14Nemบ้าคิดเจ bajo ไม่พูดเจอีกอี
27:18ก
27:18ตั้งไม่มีฮัยสินะ
27:23ได้ดูว่า ความตัวที รอฟาค
27:26ิด ไม่น่า หรอไว้
27:27ทุกตัวมีคิด เกืออย่างสัย
27:38STUDY นั้นไม่รู้ร้ายกของเจอลง
27:44Pieธาตัวเอง ตกตัวอีกของหาร
28:05วันนี้วันมงคล
28:10ท่านรองเศนา ได้เท้าเฉินเยี่ยน
28:12วิน
28:13และบุตรีคนโตโจนสกุนกู้ ก
28:15ู้จินเจ้า
28:16เลือกเวลาอันเป็นมงคล ผูกส
28:18ัมพันธ์
28:19สร้างมงคลให้สองตระกูล
28:21เกี่ยวมงคลมาถึงประคมดนตร
28:23ีตลอดทาง
28:24ขอให้เพื่อนบ้านรอบข้างหยุด
28:26รอ
28:26มารวมรับความเป็นสิริมงค
28:28ลในพิธี
28:29โอ้ยพ้อนคู่บาวสาว รักใคร
28:31กมเกลียว
28:32อายุมั่นขวันยืน
28:46บุตรกรรมพลาเย่เซเสี่ยน หล
28:48ังนั้นตาเป็นสายเลือดด้วยค
28:49วามอาไหล
28:57มงคลสมรดคู่
29:04ยุด
29:14ชั้งสิงโฮสิกุญเย่
29:16พูดอำลงตำแหน่งผู้วิชาการ
29:18ข้ายมงรักษาพระนาคล
29:19และยกขุนอ่างฉันเอกแว้นเย
29:21ี่ยน
29:23เธอโทรพุเท่าสินลมแล้ว
29:34มีอะไร
29:35ขบวนเคลื่อนสบของบ้านหนึ่งเจ
29:37้าค่ะ
29:38คนตายสำคัญที่สุด จงหลบทาง
29:40ให้พวกเขาก่อน
29:41คุณหนู ท่านสามอยู่ข้างหน้าเจ้
29:43าค่ะ
29:59ขอบคุณทร์
30:01ขอบคุณต่อ
30:08ขอบคุณทร์
30:51คุณหนู ขาบวนคื้นสบ ลิ่ง
30:53ทางให้พวกเราแล้วเจ้า
30:57ขาบวนคืนสบ ลิ่งทางให้พวก
31:02เราแล้ว
31:24ขอบคุณสบ ลิ่งทางให้พวกเราแล
31:49้ว
31:55ขอบคุณสบ ลิ่งทางให้พวกเราแล
32:12้ว
32:12ขอบคุณสบุขที่เราให้พวกเราแล้
32:20ว
32:24เวลา แก้ ว่าไง
32:40เหมือนของเรา
32:44ทั้งเวลืมสร้อความสห่วน
32:50ส่งจุนเช่นลียว อีนีนนั
32:54นช่วง
32:56นียวล้างชั้นคงสัง หัวบั
33:01นมูยินดูหวันช่วง
33:04ต้องความอ่อยได้ทุกว่าทุก
33:16มองคุณส่งรถคู่
33:27คำนับฟ้าดิน
33:33เชิญเย็นจากธ่านรองห่างจวนฉ
33:35ัน
33:35คำนับบุพการี
33:40คำนับบุพการี
34:00สามีพระยาคำนับกันและกั
34:03น
34:16มีราชมการ
34:20ด้วยองค์การสวรรศหง submarine te t esteole
34:23ang
34:24ค้าสืบทอดองค์การสวรรรศ
34:27ปกครองต้นหล่า
34:28ส่งเสริมสิลธรรมจัญญา
34:30มอบบรรณาศักรเพื่อเทื่อชู
34:33สตรีควรจะรับการยกย่องตาม
34:35ฐานสามี
34:37เพื่อให้เปลี่ยนไปตามราชชาประ
34:39เพ�nิเพ็นดิน
34:40ปันดิตตำนักบุรพา
34:42รองเสียนาคลางซ้ายเฉินเยี่ยน
34:45วิน
34:46พันยาแม่นางสกุณกู้
34:48มีคุณงามความดี
34:49แต่งตั้งเป็นท่านหญิงตระตั้
34:52งขั้นสอง
34:53ให้รับราชองการสนองพระมหากร
34:56ุณา
34:56เป็นแบบอย่างที่ดีงามสื่อกไป
34:58จบราชมการ
35:01สบข้าเจอ มืนวี มืนวี มืน
35:04วี
35:13ผู้หญิงเชิญรับราชมการเธอ
35:16หม่ำฉันขอบพระไทยฝ่าบาด
35:19เนี่ยคะ
35:36ตามลัก ขุ่นนังต้องมีความช
35:38อบ พระยาถึงจะได้แต่งตั้ง
35:40ฝ่าบาดกลับประทานตระตั้งให
35:42้สกุณกู้ ในวันแต่งงานของจ
35:44ิวเห้ง
35:45ไม่เคยมีมาก่อนในต้ายเย็น
35:48จิวเห้งทำงานขยันขันแข็ง
35:50ฝ่าบาด yōm trongไว้วางพระไท
35:52ย
35:53ส่วนหญิงสักคุณกู้ ได้แต่
35:56หวังว่านางจะคู่ควร
36:08มองกุฏหงนั่นหนักเหลือกัน
36:11ขอข้าท่าผักแล้ว ยังดีท
36:13ี่มีเจ้าช่วยถอดมองกุฏออก
36:14เปลี่ยนทรงผมใหม่ สบายหัวขึ
36:17้นมาก
36:18คุณหนู
36:19วันนี้ท่านมีเกียดเหลือกัน
36:20เจ้าค่ะ
36:26ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ในใจของข้าร
36:28ู้สึกระวนกระวายอยู่ตลอด
36:30คงเพราะตื่นเต้น เรื่องต่างงาน
36:32เจ้าค่ะ
36:33ไม่ใช่ ตอนที่เราอยู่บนถนน จะขบวน
36:37เคลื่อนสบนั่น
36:38จะมองเห็นชัดหรือไม่ ว่าเป็
36:40นคนสกุณใด
36:40ข้ารู้สึกไม่เป็นมองคล จึงไม
36:42่ได้มองเจ้าค่ะ
36:43เห็นแต่สีขาวพลนไปหมด
36:48ข้าคลายว่า ได้ยินเสียงของ
36:50เยเซเซียน
36:51ห้า ข้าไม่เห็นจริง จริง จ
36:54ริง ค่ะ
36:56คุณหนู ท่านอาจคิดมากไปเอง
37:00คืนเมื่อวาน ซื้อจือยังมห
37:02าท่านนี้นา
37:05หูหยิน
37:06ท่านสามกลัวหูหยินจะหิว
37:13สั่งให้พวกเรายกสำรับอาหารข
37:15ึ้นมาก่อนเจ้าค่ะ
37:18มงคลสนวทค์
37:19ขอคุณที่ทานมาที่พอได้ตนเอง
37:22จื่อเกิง ! ขอคลวาทุกท่านท
37:24ี่นี่ด้วย
37:26คุณเป็นเป็นกัน
37:28มาดื่มกัน
37:31คุณฟะ
37:49อันนี้อร่อยมากเจ้าค่ะ
38:03อร่อย เจ้าก็กินเย่ๆ
38:09ข้าว่า visions จะพูดถูกนะ
38:12เมื่อคืนนิเยสเซодно พึงมาหาข้า
38:15ไม่น่าจะเกิดอะไรขึ้นลอง
38:16แต่ข้าว่ายนะ คุณหนู
38:18ท่านไม่ห้องซื้อจืดหรอก เจ้
38:19าค่ะ
38:19ท่านค痒จะห้องท่านสามมากわ
38:22ห้องท่านสามงั้นเหรอ?
38:23ทำไมละ?
38:24ก็มาคืนน่ะ อ pelo วาดกันขนาด
38:26นั้น
38:27ท่านไม่กรอว่าท่าน 3 จะกโรท
38:29เอาเหรอ
38:31ไม่พอใจ
38:33ก็คงจะมีอยู่บ้าง
38:35แต่ว่าเขาไม่ได้กโรทค่า Goodnight
38:38เจ๊ก็ได้กินสำรับที่เขาส่
38:39งมาแล้ว
38:40ยังจะห่วงว่าเขาใจแคบอี
38:41กเหรอ
38:43นั่นสิเจ้าค่ะ
38:45วันก่อนเขาได้ยินบอกไครพูด
38:47กัน
38:47ว่าท่าน 3 รักใครรักจริง
38:50เขาจัดงานใหญ่เทโทうขนาดนี้
38:51ส่งอาหารมงคลพวกนี้มาให้
38:53ก็เพราะว่าเป็นห่วง
38:54กลัวคนในจวนจะดูถูกค่า
38:59เจ้าค่อยๆกินทะ
39:00กินเสร็จแล้ว
39:02ก็ไปที่โถงหน้า
39:03วันนี้แขกมาก
39:04อย่าเปล่าให้เขาดื่มนะ
39:06ยกน้ำแกงสางเมาไปให้เขาด้วย
39:07เจ้าค่ะ
39:11อร่อย
39:32ยินดีด้วย
39:34ขอบคุณท่านอาจารย์
39:38เจือนขอรับ
39:39มันนี้บัง
39:43ทางสิ่งโหสิ้นลมแล้ว
39:46ก็คงได้ยินแล้วนะ
39:49ขอรับ
39:53ฟ้าบาดมีพระประสม ให้เยสเซี
39:56ยนซืบทอดบรรดาศักร
39:58ไม่ได้นะครับ
40:04กว่าจะรอจนช้างสีโภตายได้
40:06จะยอมให้เยสเซียนซืบบรรดา
40:08ศักรได้ยังไง
40:13ข้าได้ยินว่าเมื่อคืน เขาห
40:16าเรื่องเจ้าอีกแล้วเหรอ
40:19ก็แค่มาเชลตรอบขอรับ ไม่ค
40:21ุ้บว่าได้สายใจ
40:21เชิญขอรับเชิญเลยขอรับเชิญ
40:23ตามสบาย
40:33จิวเหืองอยู่บ้านมันนานแล้วสิ
40:35นะ อีกไม่กี่วัน ก็กลับสพา
40:38คุ้นนางเธอ
40:41ดีเลยขอรับ แล้วเข้าจิวเหือง
40:46ขอบคุณท่าน ออาจารย์
40:47ท่าน อาจารย์ให้ความสำคัญ จ
40:49ิวเฮิงนัก ไม่มีสิ่งได้ต้
40:51องสงสัยเลย
40:55เดิมล่า เดิมล่า
40:57ฉันเดิมๆ
41:02อาจารย์ไม่แม่ตาต่อสิทธ
41:04์ บนคุณล้นเหลือ สิทย์ลา
41:06อายใจเหลือเกินขรับ
41:07เราสองคนเป็นสิทธิ์อาจารย์ก
41:09ัน ไม่ต้องเกรงใจ
41:10มาเลย มาเลย
41:11มา ดื่มแล้ว
41:12ดื่มมาให้เจ็ด
41:16เหมือ เล่าดีจริง ๆ เลยนะ
41:18ใช่
41:19คืนนี้ ดื่มให้มามากหน่อยแล้วกัน
41:24สีรว่านี่เจ้าดูเหมือน จะมีเร
41:27ื่องในใจนะ
41:29เปล่า
41:31ข้าก็แค่
41:34ดีใจนะ
41:35ดีใจเหรอ
41:37ดีใจจนเป็นสภาพแบบนี้เหร
41:39อ
41:52เอา นี่ สีรว่า
41:55เดี๋ยวสิ
41:55นี่ ไม่ต้องสนใจเขาล่ะ เรามาดื่
41:57มกันตอนดีกว่า
41:59มา ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
42:09ดีใจ
42:10ดีใจ
42:12ดีใจ
42:24ดีใจ
42:27ดีใจ
42:27ดีใจ
42:29ดีใจ
42:42ดีใจ
42:42ดีใจ
42:43ดีใจ
42:43ดีใจ
42:43ดูนี่ Подgeb
43:12สภาวที ที่สุดที่สุดตรงส
43:16ันทรับเตรษ
43:17ขอบคุกved พลายดักอย่างสันข
43:25องคุย
43:30กลับดักชมขึ้งค์
43:36เจ้าไหร่
Comments