- 7 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:02ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:33สวัสดีของกับโลก
01:01สวัสดี
01:41ท่านแม่ของค่า หวานให้มาบอกคร
01:44าว บางอย่างแก้คนหนูกู้
01:49รงเออ หลานเออ ตามเข้ามา
02:08เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
02:10ยังไหวเจ้าค่ะ
02:14คนตายไม่อาจฝืนคืน หวังว่
02:17าคุณหนูกู้ จะคลายความเศร้าโ
02:19สก
02:20ดูแลตัวเองให้ดี ถึงจะเป็นค
02:23วามกระตันอยู่ที่แท้จริง
02:26เจ้าค่ะ
02:29ได้หยินว่าหัวหยินพูดเท
02:31่าก็มาแล้ว
02:34มาถึงเมื่อวานแล้วเจ้าค่ะ เมื่
02:37อคืนไม่ค่อยสบาย
02:39วันนี้ หลายลุกจากเตียงไม่ไห
02:42ว
02:43ตามท่านหมอมาดูหรือยัง
02:44ตามมาดูแล้ว ไม่มีอะไรน่าเป็นห
02:47่วง
02:49เพียงแต่เสียใจมากเกินไป
02:53จะเคลื่อนสบวันใด
02:57ตอนนี้ยังไม่เคลื่อนเจ้าค่ะ ท
02:59่านแม่สั่งเสียไว้
03:00อยากกลับไปฝังที่ดินบรรพบ
03:02ุรุษทงจอ
03:05แล้วทางสกุญกู้ ยินยอมหรื
03:07อไม่
03:09ไม่ได้ขึ้นอยู่กับพวกเขาเจ้า
03:11ค่ะ
03:13ข้าสังคลไปตามหาวิผิงแล้
03:15ว ไม่นานน่าจะได้ขาว
03:18ขอบคุณท่านสามมาก
03:49หากไม่ใช่พระท่านพาวิผิงมาท
03:50่านแม่ของไม่ตาย
03:53โฆษค่าเองที่เชื่อคำโกหกข
03:56องท่าน บอกว่าอยากกินเกาลัดค
03:58ั่วร้านสกลหลี
04:01แค่เพียงพระค่าบอกว่า ร้าน
04:03เกาลัดนั่นแม่วิผิงเป็นเจ
04:04้าของ
04:05ท่านก็เลยไปร้านสกลหลี จนพบ
04:07วิผิงใช่หรือไม่
04:10ข้าแค่อยากตามหาวิผิง แต่ไม
04:12่เคยคิดเลยว่า
04:14ท่านแม่จะปริดชีวิตตัวเ
04:16อง
04:31ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ข้านึกส
04:34งสัยว่าทำไมพักนี้
04:36เจ้าถึงทำตัวแบบแปล ที่แท
04:38้เรื่องวิผิงเจ้าก็มีสวนด้
04:39วยแล้วเนี่ย
04:40พี่ยิงใหญ่ พี่ยิงใหญ่ ข้าผ
04:42ิดไปแล้ว ข้าไม่รู้ว่าจะลงเอ
04:44ยเช่นนี้
04:45ข้าสมควรใต ข้าสมควรใต
04:47จริงๆ
04:48ไม่เกี่ยวกับร่องเออเลย
04:50ข้าหลอกเขาเอง เขาไม่รู้ว่าข
04:52้าหลอกถามเขาอยู่ จากข้าจะแกง
04:54ยังไง
04:56ก็มาลงที่ข้าคนเดี่ยว
04:58เลิกทำให้เสียแส้งได้แล้ว
05:01ข้าไม่มีพี่อย่างท่าน
05:17ข้าตั้งใจจะไปสาลาว่าการฟอง
05:20ร้องกู้เตอเจอเจ้าบิบขั้นพร
05:21ยาเอกจนใต้
05:27เจ้าบ้าไปแล้ว
05:30เขาตั้งหากที่เป็นต้นเหตุ
05:32แต่เจ้ารู้หรือไม่ ลูกฟองบิ
05:34ดาท้นนะ จะต้องถูกโบยก่อนส
05:36ี่สิบหมาย
05:37แล้วมันยังไงล่ะ
05:41ยังไงเธอก็ต้องถวงคืนความ
05:42ยืดธรรม
05:46เจ้าไม่กรอบความเจ็บทั้งไก
05:47ล
05:48แต่หากทำเช่นí
05:49เห็นเซ็นห็สกุลกู้ ก็จะพัง
05:51พินาส
05:52เจ้าไม่เขียบriteเจ้าแต่งงานแล้
05:53ว ہร่ะ
05:54อ cousอרתเอก่งฉั preached in the ring
05:55거를ร่อยหนังนะ
05:58Canadian
06:02ข้าไม่ได้มาขอความเห็นจากพวก
06:03เจ้า ข้าแค่มาบอกให้รู้เอาไว
06:06้
06:12ข้าไปฟ้องเอง
06:16ท่านแม่มาถึงจุดนี้ ข้าก็ม
06:17ีความผิด
06:20ให้ข้าไปฟ้องเธอ ข้าจะรับโท
06:23ษโบยนี้เอง
06:26ได้
06:28รอค่าเขียนคำรองเสร็จ จะตาม
06:31เจ้าไปลงชื่อร่วมกัน
06:34บ้าไปแล้ว บ้า บ้าไปกันหมดแล
06:52้ว
07:14วิพริงเจอแล้ว
07:15คุณหนู
07:17ผู้คุมกันเช่นมาเจ้าค่ะ ส่
07:19องจุดใหม่มาบอกว่า หาวิพริ
07:21งเจอแล้ว
07:39ท่านคือ คุณหนูใหญ่ คุณหนูให
07:45ญ่ บอกผิดไปแล้ว
07:46บอกรู้ความผิดแล้วเจ้าค่ะ บ
07:48อกรู้ตัวว่าทําผิดไปแล้วจ
07:49ริงๆ
07:50ตอนนั้นอย่าได้ขลอดที่อนุหฝ
07:52ีนดื่ม บอกเป็นคนแอบไปลี่ยน
07:54ไม่เกี่ยวกับผู้หญิงเลย บ่이� submarine oui
07:56rabilities
07:57คุณหนูใหญ่ปร่ว swag Memphis leo window way
07:59компราณทั้ง podríaวิด làm whereinลูกทั้งส
07:59องของบ่าวด้วย
08:00ขอร้องละเจ้าค่ะ เบe £ 5 pour that
08:05ทำไมถึงต้องทั้งร้าย pneum Gallery
08:13ตอนนั้น หูหญินต้องการแต่งIND
08:15กันคนในเรื่อน
08:16เพื่อย่างความปรดปล่านกับอนุ
08:18หศ้อง
08:18เบาเกิดความคิดที่ไม่ควรขึ
08:21้นมา
08:22ถึงข้นไอ้ปากขอหูหิน
08:23ใครจะรู้ว่าหูหินกลับต่าง
08:25ตั้งอุ่นเสียง
08:26ทังยังสั่งให้เบาใครรับชั
08:27ยนาง
08:29อุ่นเสียงถือดีว่าในทร
08:30าคไม่ทายาด
08:31วันวันอาต Labour เอียวให้ทำนั่น
08:32ทำนี่
08:33เบาครับแค้งใจจนทนไม่ไหว
08:35จึงเอาน้ำแกงเรื่องคลอด
08:37ทําทีว่าเป็นยาวบำรุงค
08:39ันให้อุ่นเสียงดื่ม
08:41เพียงเพราะหัวหญินต่างๆ อ
08:42ุ่นเสียง
08:43ไม่ได้เลือกเจ้า
08:46เจ้าถึงกับปิดชีวิตนางเช
08:47º หรอ
08:49เบ่าสำควร ตายเจ้า pract voc tar
08:52เบ่าไม่รู้เหมือนกัน
08:54ว่าตอนนั้นทำไมถึงคิดstillนั้น
08:56เรากับถูกผีสิ่งเจ้า carry the body.
08:59ที่แท้เจ้าก็มีใจต่อในท
09:01่านด้วย
09:07ไม่รัก...ในตอนนั้น รู้เพยงว่
09:10า ตนเป็น脏ไทยสินเดิม
09:12ย่มถูกลิขิดให้มาเป็นอ dart Need
09:13ine Thon
09:15ใครจะรู้ว่า หูยินเกละเลือกว
09:17ิ่นเซี้ยง
09:17ทราเพิ่งยังว่าเบา 쓸ปิษ์
09:18นิสัยไม่ร้าย
09:20สางปใจเบา เบา เลือกเบาชายนอกเดื
09:22อนมาแต่งด้วย
09:24เบาไม่อยากแต่งง่ายกับคนชัย
09:26เบาจะได้
09:28เจ้าข้าคนตาย แต่แค่ถูกขับ
09:30อักจากจวนกู้
09:31นับว่ารอดพลคล้อไปแล้ว เห็
09:34นได้จุจุกลับมา ใส่ร้ายหู
09:35หญินกู้อีก
09:37เบาก็ไม่ได้ตั้งใจจะกลับมาใ
09:38ส่ร้ายหูหญิน
09:40จุจุคุณหนูรองกับอนุส่องม
09:42หาเบา
09:43คุดคุยเรื่องเก่าขึ้นมาพูด
09:45ถามเบาวว่า หูหญินเป็นคนสล
09:46ับยาใช่หรือไม่
09:49บาวไม่กล้าบอกว่า เป็นคนสล
09:51ับยาเอง เลยหลุดปากตอบว่าใช
09:54่ไป
09:55ใครจะรู้ว่าอนุส่องจะพูดว่า
09:57หากบาวยินดีแชร์เรื่องนี้ต
09:59่อหน้าในท่าน จะตกรังวัลให
10:01้สองร้อยตำลึง
10:03บาวเห็นแข่งเงิน ก็เลย บาวส
10:08ำควรตาย บาวสำควรตาย สำคว
10:10รตายจริงๆ
10:28เรื่องนี้ เจ้าจะจัดการยังไง
10:37ท่านมอบคำให้การของวีผิงให
10:38้ค่าได้ไหม
10:39ค่าก็ตั้งใจจะให้อยู่แล้ว เจ้า
10:41คิดจะทำยังไงต่อนะ
10:44หากข้าไปฟองที่สาราวาการ เขาจะถ
10:47ูกปลดไหมเจ้าค่ะ
10:50ข้าทำให้เขาถูกปลดได้
10:53ฉะนั้นก็เปิดโปรง ข้าตั้ง
10:56ใจว่าจะฟองร้องเขาอยู่แล้ว
10:59แน่จะหรือว่าจะฟองปิดาตน
11:00เอง
11:04ท่านว่าข้าเสียสติใช่หรื
11:05อไหม
11:07ข้ารู้ดีว่าท่านแม่ไม่ได้
11:11ตายด้วยนำมือของท่านหац
11:13ข้าดีความครั้งนี้ข้าคงไม่
11:15มีทางใช่นะ
11:19แต่ข้าไม่อยากใช่นะ
11:23ข้าแค่อยากให้เขา ชื่อเสียงป
11:26hjälEverything
11:27แต่เจ้ารู้หรือไม่ การให้รู้ฟ
11:30องบินาไม่ว่าถูกผิด
11:31จะต้องถูกจงบ้วยก่อนสิสิบ
11:33ไหม
11:34ข้าทราบเจ้าค่ะ แต่ข้ายิ
11:37นดีที่จะรับ
11:41ท่านแม่ต้องมาถึงทางตัน สา
11:44เหตุก็เป็นเพราะเขา
11:46ข้าไม่อยากให้เขาได้สงบสุด
11:54ได้
12:15เป็นอย่างไรบ้าง วันนี้ได้ช่วยค
12:17ุณหนูกู้
12:18ดูเหมือนจะมีเรื่องให้คบคิดอย
12:20ู่นะ
12:23นางจะไปสระว่าการ ฟ้องร้องกู้เตอ
12:26ร์เจ้า
12:28ท่านอนุญาตแล้วเหรอ
12:29อืม ไม่สิ ลูกฟ้องมีดา อากต
12:33ันอยู่ร้ายแรง
12:34ไม่มีทางชนะคดี ท่านยอมตามใ
12:37จนางเหรอ
12:38น่าไม่ความแค้นอัดอั้น มี
12:40แค้นก็ต้องระบาย
12:42หาไม่ คงจะออกแตกตาย
12:46ต้องถูกบอยก่อน 40 ไม้ชิวนะ ท่
12:48านทนเห็นนางถูกบอยได้เหรอ
12:55นี่คือเหตุผลที่เขาเรียกเจ้
12:57ามา
13:00ปีจิงหนิงที่ 17 สิ้วชายฟูเจ
13:02นติ้ง จูจังหรวงฟ้องร้อง
13:04บิดา
13:05ถ้าว่า บิดาเขาชั่วช้าสาม
13:07มาน ถึงแล้วเว้นโทษบ่อย
13:10จะไปหาขนีทํานองเดียวกันนี้ เอา
13:12ไปมอบให้เยาผิง
13:13ท่านจะให้เรื่องนี้ถึงขั้นแก้
13:18กฎหมายเลยหรือไง
13:27ถ้าไว้ดีกาถอดถอนเขาข้อ
13:29หา หลงอนุคมเห็งพระยา สร้าง
13:31กระแส ออกไปก่อน
13:34ในเมื่อนนางจะฟ้อง ข้าก็ควร แพ
13:37้วทางทางเดินให้ราบรื่น
13:41ควรจะเกรียดกล่อมคุณหนูก
13:42ู้ให้ล้มเลิก ไม่ใช่เหรอ
13:45เจ้าไม่เข้าใจ
13:49ท่านสาม เพื่อมีขามาขอรับ
13:54หนุนคำพี่ อิงประวัติศาท
14:16เฮ้ย แต่ถ้าฟ้าน
14:35ฟ้านชวนตะแก่จอมรัน ถือ
14:37ดีในความคิดตัว
14:38วันตัวเองมองข้ามประโยชน์
14:41ทาง kleล
14:43одือกจะคล้องทั้งครองให้ได้
14:45ประกติว่าวันนี้กรมโหราศ
14:47าทแจง Vergleich ว่าสภาพ อากาศ ตลาง
14:49ไป จากทุกปี
14:50หลุดดูน้ำหลากอารมาเร็วก่า
14:52ปกติ
14:53หวมห radically และววม
14:56เราจะเมื่อความถ่า所浮ง ş Kong
14:58หลุดคาวนี้ยังนับเป็นเรื่
15:01องรอง
15:02เจ้ามาดูเนี่ยมา
15:03ไก้จะบอกอะไรให้
15:06หากคันกันแม่น้ำหวงหัว
15:08แตก มวนน้ำจะทัลักเข้าใบเรื่
15:10อง evd prigt
15:11สีโจว สู้เชียนฮ transfers. ระดับน้ำ
15:14ในแทบนี้จะลดต่ำลงแน่นอน
15:16ถึงตอนนั้นล่องน้ำจะตื่นเกิ
15:19รดุนแรงขึ้น.
15:19นั่น מ้ความว่าอย่าว่าจะปี
15:22นี้เลยแต่่ปีทุกelli น่าปีมารึ
15:24น
15:25เส่นทางแม่น้ำไม่อาจฝื้น
15:27ฟู
15:28เพราะฝ่านชุดได้ยินว่าแม
15:30่น้ำไม่อาจปืนฟูก็หมดข้
15:31อคัดคานการค้นส่งข้างทะเล
15:34แล้ว
15:35จะว่าสวรรย์เข้าข้างข้าใช
15:37่หรือไม่
15:47จะมาหาข้ามีธุระอะไร
15:50ถ้าอย่างจำได้ไหม สิทธุกรอ
15:52บสังหารที่โทวโจเคยเรียนท
15:54่านไว้
15:55ซื่อจืออองรุยชางรักรอบข
15:57ายอาวุธกองทัพ
15:59สิทธิ์ตามบอดแสพบว่า มี
16:01การรักรอบขนอาวุธออกจากค
16:03้ายหนิงไหย
16:04ได้ไม่ผ่านอนุมัติกระลาหม ด
16:06ูรูปการ นูเหมือนว่าจะส่งก
16:09ลับข้ามเมืองหลวงขอรับ
16:12เจ้าคิดจะ...
16:13สิทธิ์คิดว่า เรื่องนี้คงน
16:15ี้ไม่ผลฝีมือของphereออก depositar
16:18จึงอยากสาวถึงต้นต่อ สิท
16:20ธิ์จะปล่อยพวกเขาให้ fonction소� dominante
16:22ตามน้ำไปก่อนย่อมได้
16:26แต่ต้องมาให้พวกเขาเข้ามาจริง
16:28ๆ เมืองหลัวจะเกิดเรื่องไม่ได้
16:32ชั้นนันก็ลอดพวกเขาไปที่ Thong
16:34Zowe อามุ่ยเหล่านั้นขนาดใหญ่
16:36เถอะทะ
16:36หากใช้เส้นทางบก ต้องผ่านด่าน
16:38มากมาย ยากจะหลบซ่อน
16:39ต้องใช้เส้นทางน้ำเป็นแน่
16:41ใช้เส้นทางน้ำ ก็ต้องผ่านทง
16:43โจ ขอรับ
16:45งั้นเจ้าก็ไปทงโจด้วยตัวเอง
16:48เถอะ
16:48หาเหตุผลที่เหมาะสมสักหน่อย
16:51บันพระปรุษของสิทธิ์อยู่ท
16:52ี่ทงโจ
16:53ถูกากาศไปกลับไว้บันพระป
16:55รุษพอดี
16:59ท่านสาม คาดีตัวอย่างลูกฟร
17:02รมมีดา แล้วได้รับกันหละ
17:03เว็น
17:05อยู่ที่นี่หมดแล้วขอรับ
17:07อืม
17:09ไปหาเพิ่มอีกสักหน่อย
17:11นำจดหมายนี้ไปให้พานวินเชิงท
17:12ี่กลมชลประธาน
17:14เห็นได้จูจูไปหาเขาแล้วขอร
17:17ับ
17:17ปีนี้ละดูน้ำหลากจะเดียวข
17:18ึ้น
17:19แต่ว่าการส้องคันกั้นน้ำประเท
17:21าทุกข์
17:22เขาเร ว่า ยากจะแล้วเศรт
17:26จะกลบไปจากอีกซันทีดิน ทำให
17:27้กรมคังเก็บภาษี
17:28ได้มากกว่าปีกวนกาดไม่ใช่
17:29หรอ
17:30หรือเพราะเปิดเส้นทางขนส่
17:31งทางทะเล
17:35มันคนรอเรื่องกันเลย
17:37หรือจะด้วยแกะเปิดเส้นทางท
17:39ะเล
17:39และจงใจไม่ซ่อม dynasty
17:42แล้วเธอมาภัaniumว่า อย่างไร
17:49ถ้าเพื่อกลับประจัκหอมเหวั
17:50งยวน
17:55ถ้าไม่อาจข้ามหน้าอาจารย์
17:56ไปเรียกน้องกลมครั้งได้
17:58แต่เธอพานร่วมงานกันมาหลายป
18:00ี
18:01จะบอกเขาให้เกรียมตัวไว้ให้
18:03ดี
18:04เขาจะรู้เองว่าต้องทำเช่นไร
18:09ทำไมจะได้เป็นฉันนี้นะ
18:14พรุ่งนี้เช้า เขาบวนสบจะกล
18:15ับทรงโจ้
18:16ตั้งเดินเท้าตลอดทาง จะต้องก
18:18ินให้มากว่านี้
18:34แบบนี้เขายังชั่วหน่อย
18:36พรุ่งนี้เช้าเขาจะมาดูเจ้าให
18:37ม่นะ
18:43พี่รอง
18:44พรุ่ง
18:53ถ้าได้ยินจากโรงเออแล้ว
18:56ก่อนท่านอาหิงจะสิ้นใจ
18:58เคยขอให้เจ้าเรียกนางว่อมแ
18:59ม่
19:01แต่เจ้าก็ไม่ยอมเรียก
19:03ตอนนี้ท่านอาหิงจากไปแล้ว
19:06ในใจเจ้าคงรู้สึกผิดอยู่ส
19:07ินะ
19:09แต่ที่จริง
19:11เจ้าก็เคยเรียกอาหิงว่าแม
19:12่
19:14ไม่เพียงเรียกว่าแม่
19:16แต่เจ้าเรียกนางว่าท่านแม่
19:19ก่อนที่เจ้าจะสี่ควบ
19:21ทุกปีท่านอาหิงจะกลับทง
19:22โจมาหาเจ้า
19:25ทุกครั้งเจ้าจะวิ่งร้องตะโ
19:28กนไปหาแต่ไกล
19:30ปากก็ร้องเรียกท่าน
19:31โถมตัวเข้าไปในอ้อมกอดข
19:33องนาง
19:34จะว่าไปแล้ว
19:36ตอนให้เจ้าไม่เคยเรียกนางว่อ
19:37มแม่
19:38แต่ในใจของเจ้า
19:41ก็เห็นท่านอาหิงเป็นแม่ไม
19:42่ใช่ล่ะ
19:46เขาว่าเป็นเช่นนั้น
19:48หากเป็นเช่นนั้น
19:50เหตุใดเจ้าจึงเสียใจเพียง
19:51นี้
19:52ข้าปรอบใจคนไม่เก่ง
20:01แต่ข้าอยากจะบอกเจ้าว่าจะเสีย
20:03ใจก็ได้
20:05อยากร้องห้ายก็ร้องออกมา
20:08แต่อย่าให้ความเสียใจทำร้ายต
20:09ัวเอง
20:11ยิ่งไม่ควรทำร้ายตัวเองเพื่
20:12อลงโทษคนไม่สำคัญพวกนั้น
20:15เพราะเจ้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดีย
20:16ว
20:18รองนึกถึงท่านญ่า นึกถึง
20:20หลงเออ
20:24แล้วก็นึกถึงข้าบ้าง
20:39ดีกะ ลองเรียนเจ้าหลงอันนุ
20:42จนพระยาเอกถึงแก่ความตาย
20:44มีมากกว่าสิบชำบับ ยิ่ง
20:46กว่านั้นวิท้อยคำรุนแรง
20:49ถึงขั้นให้ถอถอนยดสักเอาผ
20:51ิดทางอัญญา
20:52ม่านหมอกละลอกน้ำไหว
20:55ที่ข้ามาบอก ก็เพื่อให้เจ้าเตร
20:58ียมใจเอาไว้บ้าง
21:00ตอนนี้แม้จะยังไม่เหลียวร้
21:02ายถึงขั้นนั้น
21:03แต่หากพวกคุณนางพวกนั้นได้หล
21:05ักฐานมาตัว
21:07ทุกอย่างคงจบสิ้นจริงๆ
21:13ข้าตั้งใจจะไปสาราว่าการ
21:15ฟองรองกู้เติดเจ้าบิบขั้นพระ
21:17นยาเอกจนตาย
21:18ข้าไม่ได้มาขอความเห็นจากพวก
21:19เจ้า
21:22ข้าแค่มาบอกให้รู้เอาไว้
21:30จบสิ้นแล้ว
21:42เจ้าก็คิดเหมือนกันใช่ไหม
21:44ว่าข้ามีควรฟองรองในท่าน
21:48ข้า ข้าคิดว่าในท่านสำค
21:51วรได้รับทอด
21:52แต่เพื่อฟองในท่าน
21:53เพื่อแรกด้วยชื่อเสียงของคุ
21:54ณหนู
21:55อนาคตของคุณชัยหลง
21:57ซำยังต้องถูกโบยสี่สิบไม
21:58้
21:58ข้ารู้สึกว่า
22:00ไม่ค่อยคุมกันซักเท่าไหร
22:01่
22:10อนาคต
22:12พังพินาศหมดสิ้น
22:14ข้าคุณ
22:15ข้าคุณ
22:16ข้าคุณ
22:47ข้าคุณ
22:47ข้าคุณ
22:48ข้าคุณ
23:17ช่วยบริสุดดูกดีมาก
23:34ในท่าน
23:58ข้อความมันทึกคำให้กัน
24:04เป็นความผิดของค่าเอง
24:08เป็นความผิดของค่าทั้งหมด
24:11ค่าก็ใจหาเนอผิดไป
24:15ค่าทำให้หาเนอต้องตาย
24:21เป็นความผิดของค่าทั้งหมด
24:24เดิมค่าตั้งใจจะไปสาลาว่าก
24:26าร
24:27ฟองรองท่าน
24:29นี่เจ้า
24:37ค่าเปลี่ยนใจแล้ว
24:40ค่าคิดได้แล้ว
24:43หากค่าฟองรอง
24:45ท่านก็แค่ชื่อเสียงเชาโชว
24:47์
24:47ถูกรถตำแหน่งถอดถอน
24:49การลงทันเช่นเนี้ย
24:51สำหรับท่านแล้วมันเบาเกิน
24:53ไป
24:57ท่านบอกมาเศร
25:00เหตุได้หัวหินถึงจบชีวิ
25:01ตตัวเอง
25:03นาง
25:04เพราะนางทุกรถมเกินไป
25:09จนเป็นโรคลุมเรา
25:10ยังไงเรา
25:19นางทุกท่านกับขังเอาไว้ต
25:21ั้งหาก
25:22ทุกเดือนหลังนี้กับขังเอา
25:23ไว้
25:24หาทางออกไม่ได้
25:27ค่าจะให้ท่านรับความทุกเช่
25:29นเดียวกับหน้า
25:31เจ้าต้องการยังไง
25:34ข้าต้องการให้ท่านทำสามเรื่อง
25:37เรื่องแรกนับจากนี้ไป
25:40ไม่ว่าท่านจะแต่งงานใหม่หรื
25:41อรับอนุ
25:43ต้องผ่านการเห็นชอบจากข้าก่
25:45อน
25:46อะไรนะ
25:47เรื่องที่สอง
25:48การแต่งงานของข้ากับรงเอา
25:50ท่านไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่
25:51งเกี่ยว
25:53เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร
25:55เรื่องที่สาม
25:56ชิงผู
26:00อ๋อ นี่มัน มันทึกหนังสือ
26:04อย่าราง
26:08นี่เป็นนังสืออย่าราง
26:12เจ้าจะให้ข้ากับแม่เจ้าอยากก
26:14ัน แต่แม่เจ้าจากไปแล้วนะ
26:16จากไปแล้วก็อยากได้ ท่านแม่
26:26ท่านแม่สั่งเสียเอาไว้ จะไม่
26:29เข้าสุสารสกุลกู้ จะไปฝังที่
26:32สกุลจี้ในทงโจ
26:41เมื่อท่านลงนำในหนังซื้อย
26:42า พวกท่านก็ไม่มีสิ่งได้ติ
26:44ดคร้างต่อกัน
26:47แต่..นี่มัน..หอ?
26:55เจ้าเออ..เจ้าจะทำช่างนี้เพื่ออะไร
27:00กัน
27:01ข้ารู้เป็นเพราะเรื่องแม่ เจ้า
27:03จิงได้กโล่ดแค้นค่ะ
27:05แต่ว่าแม่ของเจ้าก็จากไปแล้ว
27:07ข้ายากับแม่เจ้านายามนี้
27:09ไม่ว่ากับเจ้ากับรงเออรู้สึ
27:11กมีผลดีอันในเลย
27:13เรื่องของข้ากับรุงเออ ท่านไม่
27:17ต้องเข้ามายุ่งวุ่นไหว ลง
27:19นามซ้ายให้เรียบร้อย
27:24แต่ถึงยังไงข้าก็เป็นบีด
27:25าพวกให้กำเนิดเจ้า เห็ดได้เจ
27:28้าจะต้องมีบขั้นขาดถึงเพี
27:29ยงนี้ด้วย
27:41หากท่านไม่อยากลงนาม ข้าก็จะไปฟ
27:43องร้อง ยังมากก็แค่ให้เราพัง
27:48พี่นาสไปด้วยกัน
27:53ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ข้าจะลงนาม ข้าจะ
27:59ลงนามให้ก็ได้
28:13ผู้ลงนามนั้นสืออย่าราง พูดเต
28:15อร์เจ้า
28:30โอ้ย อะไรแน่ผู้วายชน
28:34ท่านแม่
28:37บรมีมันประชนแพบให้สารสื่
28:39อไป
28:40ป้ายสถิบวิญญาณมานานผู้ลง
28:42รับผู้หญินกู้สักคุณจี้ น
28:44ามจี้หาร
28:47พี่รอง จะออกจากเมืองแล้ว ท่านจง
28:50กลับไปก่อนท่ะ
28:52ท่านย่ายังป่วยอยู่ กิจการที่
28:54ร้านข้าขาดคนดูแลไม่ได้
28:57พวกเขาต้องการท่านกลับไป ช่วย
28:59พวกเขาอยู่
29:00แต่ช่วงเวลานี้เข้านอกวุ่นวาย
29:02ข้า
29:05เยี่ยว
29:10พวกเขาต้องการท่าน
29:15บอกให้มีหน่า
29:34ลุกขึ้นเถอะ
29:38ท่านมาได้อังไง
29:39จะกลับทงโจ อย่าไม่บอกค่าเลย
29:41สักคำ
29:45คิดจะไปโดยแม่ร่ำลาหรือ
29:48ระหวางค่ากับเจ้า บอกกันสัก
29:50นิดก็ไม่ได้เชียวหรือ
29:56ใช่เธอ
29:58พวกเขาเป็นคนของค่า ให้พวกเขาไป
30:00ส่งเจ้าที่ทงโจเธอ
30:03เป็นผู้คุมกันของค่าทั้งน
30:05ั้น ข้างหน้าเกิดอุธกภัย
30:07สเบียงขนส่งมาไม่ได้ หลายพื
30:09้นที่จะเกิดความวุ่นวาย
30:11หลายวันนίοในเมืองหลวง มีผู้
30:12พยพระโยพ์มากขึ้น
30:13รถมากของเจ้าตั้งหลายคัน มี
30:15คนดูแลแค่อันนี้
30:16นี่มั่นเหьvetโอชาชะชắt ให้พวก
30:19เขาไปส่งเจ้า
30:21ข้าจะได้เบาใจลงบ้าง
30:24ได้los
30:25ขอบคุณเจ้าค่ะ
30:29รงเอา
30:33ขอบคุณท่าน ซื้อจือขอรั
30:34บ
30:36มีคนของท่าน ซื้อจืออยู่ด้วย
30:37เขาก็เบาใจ
30:39ร่วมกับคนของพวกเรา การคุ้มก
30:41ันตลอดเส้นทาง คิดว่าต้อง
30:42ปลอดภัยแน่
30:43เช่นั้นข้ารีบกลับทงโจก
30:45่อน จะไปรอพวกเจ้ากลับมา
30:47พี่รอง ท่านก็พาคนไปเพิ่มด้วย
30:49ท่ะ ระหวังทางรัมมัดระหวั
30:51งให้มาก
31:10ขอบคุณท่านมาก
31:11ขอบคุณอร้อย ไม่ได้ยกคนให้เจ
31:14้าออกสะหน่อย
31:15ถึงเวลาก็ให้เงินรังวันก็
31:16พอ
31:24นี่ลูกแมวที่ช่วยไว้คราวก
31:25่อนนี่นะ โต้ขนาดนี้แล้ว
31:38เอาล่ะ เอาล่ะ
31:45ในเมื่อเป้าผูชอบท่านถึงเพ
31:47ียงนี้ ค่ายกมันให้ท่านเลี้ย
31:49งก็แล้วกัน
31:50ให้ค่าเหรอ
31:51ก็ได้อยู่หรอก
31:55แต่ว่า ค่าจะเลี้ยงแทนเจ้าช
31:57ั่วคราว
31:58แมวนี่ยังเป็นของเจ้า เจ้าต
31:59้องดูแลมันเอง
32:00หลังจากกลับมาแล้ว เจ้าค่อย
32:02มารับมันกลับไป
32:04จะมาไว้ล่ะ
32:08จำคำพูดของเจ้าไว้ให้ดี
32:13ดูเหมือนอากาศจะแย่ลงเรื่อยๆ
32:14เลย
32:15รีบออกเดินทางเถอะ
32:38เช่งเป็นคนปากร้ายแต่ใจอ่อนเห
32:39มือนเต้าหู
32:40ทั้งที่ในใจเป็นทุกแทบไม่
32:42ไหว
32:43กลำแส่งทำเหมือนไม่เป็นอะไร
32:48เช่งเถอะ สามปีซินะ
32:51อีกสามปีค่าจะปกป้องเจ้าเ
32:53อง
32:54จะไม่ให้ใครมรังแกเจ้าได้เอง
32:59ไหนท่าน คนเข้าไปไกลถึงโน้น
33:02แล้ว
33:07เธอมองเห็นแล้วนะ
33:15ที่พักม้ารู้เหรอ
33:18โอ้โอ้โอ้โฮ ขาก็บอกแล้ว
33:22จะเดินทางต้องไปแต่เช้า
33:24เจ้าจะไปบายให้ได้
33:27ผลเป็นยังไงล่ะ
33:28มาเจอฝนตกหนักเข้าจนได้
33:32ท่านแม่เดิมชาก่อนขอรับ
33:34จะได้เจนยันลง
33:35มันยังไงกัน
33:38บอกจะกลับไปไว้บรรพระบูรุ
33:40ทย์
33:42ไม่เรียกพี่ชายพี่สหภัยมาด้
33:44วย
33:45น้องสาวก็มีพามา
33:47ใครจะไปรู้ว่าเจ้าวางแผนอะไร
33:52เฮ่ย เอาเธอ
33:55ในเมื่อเจ้าว่ามาอย่างนี้
33:57ค่าก็รับฟังไปอย่างนั้น
34:00ตามเจ้ากลับทงโจโด้วยก็แล้
34:02วกัน
34:02ท่านแม่ฝิปลากกล้า ลุกผู้
34:04ต่อไม่ถูกแล้วขอรับ
34:07ได้ยิ่นว่า มานดาของเจาเอิว
34:13ถูกกู้ติอเจ้าทำให้โก hmm
34:18เป็นเรื่องจริงหรือเท็ต
34:19Rose เป็นเรื่องเท็ตอยู่แล้วขอรับ
34:22ผู้หญิงกู้ล้มป่วยเรือลัง
34:24มานานซะทางรักษา
34:26ท่านแม่กับผู้หญิงพูดเท่
34:27าชี้สนิตกันปานี้ ideals
34:29ไม่ควรฟังความข้าวเดียว
34:31ดูเจ้าสิ ข้าพูดแค่ประโย
34:34คเดียว กลับสั่งสอนข้าสยก
34:37ใหญ่
34:39พอท่านแม่ไปถึงโทงโจ ควร
34:42ไปมาหาสู่กับสักคนจี้ให้มาก
34:44ควรปลอบยนฮุยินผู้เท่าจ
34:45ี้และคนหนูกู้
34:47นั่นมันแน่อยู่แล้ว
34:51เฮ้ เดี๋ยวก่อนนะ เจ้าเอือ ก็กล
34:56ับโทงโจด้วย
34:57ก็ยินคู่สั่งเสียว่า อยากให้
34:58ฟังสบที่โทงโจ คุณหนูกู้ จ
35:01ึงคุมขบวนสบกลับไป
35:02โอ้ว เหตุใดไม่บอกให้เร็วกว่
35:04านี้ จะได้เดินทางไปพร้อมนาง
35:10แต่ว่า ไม่รู้ก็ดีเหมือนกัน
35:13จะได้ไม่วุ่นวาย
35:16ทางนั้น เขามีโลงสบมาด้วย
35:20คนสูงอายุอย่างพวกเรา ไม่ควรเห็
35:23นเรื่องพวกนี้
35:26ท่านสาม กูหยินพูดเท่า
35:29ถึงแล้วเหรอ
35:29ขอรับ
35:30ใครมาถึงเหรอ
35:34ขอบวนสบคุณที่มาถึงแล้ว ข
35:36อรับ
35:37ท่านแม่ ข้าไปก่อนนะ
35:40ไป
35:43เอ๊ะ เดี๋ยว
35:52ไม่ว่าห้องพักมีกี่ห้อง พวก
35:55เราเหมาะให้หมด
35:57รบกวนพวกเขาช่วยย้ายของ ออกจ
35:59ากห้องเก็บฟื้น ใช้เป็นที่วาง
36:00ลงสก
36:01หากไม่ได้ ต้องช่วยกันต่อเพิ
36:04งออกมา
36:04จริงสิ ยังมีพวกคุ้มกัน
36:08จนโหอีกสิบน้าย
36:09ถามพวกเขาว่าต้องการอะไร บอกมาได้
36:11เต็มที่
36:12ขอรับ
36:14คุณหนู ท่านสามเจ้าค่ะ
36:18อ๋อ ท่านสาม
36:24ระหว่างทาง เห็นเพิ่งเส้นไว้
36:26ของสกุณฉัน ลำบากท่านต้องเห
36:28นื่อยไปด้วย
36:29เราสองตะคูณผู้พันกำลังนาน
36:31ไม่ใช่คนอื่นคนไกล
36:34ผู้หญินผู้เท่าอยู่ที่นี่ ข้า
36:36สงควรเข้าไปคำนับ
36:38แต่ค้ากำลังไว้ทุกคน เกรงว
36:41่าจะไม่สะดวก
36:42ไม่เป็นไร ท่านแม่รู้ว่าเจ้า
36:44มา อย่างกับชับข้ามาว่า
36:46ไม่ต้องมากพิธี รักษาตัวให
36:49้ดีด้วย
36:56คารวัทท่านสาม
37:00ช่วงนี้คนเข้าเมืองเยอะมาก
37:02เหลือห้องปิกตะวันตก 6 ห้
37:03อง เกรงว่าจะไม่พอ
37:07ให้คนของเราเบียطกันหน่อย
37:10หยังเสีย 받고พวกครこうกันจวนหอ
37:12ขอรับ
37:14ผู้คร injections อย่าเชียนส่งผู้ครุมก
37:17ันมาให้เลย
37:19ใช่เจ้าคะ
37:21เขาบอกระว่างทาง เกรงว่าจะไม่ส
37:24งบ
37:25มีกี่คน
37:26สิบคน
37:41จุดแวะพักมา
37:42จุดแวะพักมา
38:23จุดเรา
38:25เดี๋ยววังเจ้าแค่หรอ
39:19ไปหาอะไรมนุนตรงนี้ ให้ส่งขึ
39:22้นอีกสองฉัน
39:23ข้าจะไปหาทนไม้มาเพิ่ม
39:59เลอตตัวสภัส
40:23อย่าไม่นอนอีกแล้ว
40:28ข้าเองก็นอนไม่หลับ
40:31ชินซะแล้ว ต้นเลยยามสองไปถึง
40:33จะหลับได้
40:36หนาวหรือไม่
40:51ข้าไม่ฟองรองแล้ว
40:59ข้าทำผิดพราชไปหลายเรื่องนั
41:01ก
41:03ตอนข้าเพิ่งกลับถึงเมืองห
41:05ลวง
41:07ไม่คิดว่าตนเองกับสกุลก
41:08ูจะเกี่ยวข้องอะไรกัน
41:11ในใจคิดแต่เรื่องแก้แค้น
41:16เป็นตามคาด
41:20ไม่นานข้าก็จับผิดแม่นมโ
41:22จได้
41:23และได้สั่งโบยนัก
41:27หลังจากนั้นตอนงานอวยพรวัน
41:29เกิดได้เท้าหลิน
41:33ข้าก็ทำให้บิดาต้องอับอาย
41:36ถึงจะเกิดเพราะเหตุกันบัง
41:38ครับ
41:40แต่ข้าก็จงใจ
41:42อยากให้เขาอับอายต่อหน้าผู้คน
41:47และต่อมาสกุลหลิวมาทาบทาม
41:50สู่ขอ
41:53ข้าก็ใช้อุบายหาทั้งปฏิเศษ
41:59และทั้งข้าตรวจพบต้าห่ว
42:01งในยาของท่านแม่
42:04ข้าคิดว่าตนเองจะควบคุม
42:07สถานการณ์ได้
42:09ข้าคิดว่าจะจัดการทุกอย่
42:12างได้รับเคลิน
42:14ข้าจึงไม่ลังเลที่จะบอกเรื่อง
42:16นี้ออกไป
42:18แล้วสืบสวนเรื่องราวอย่างอาก
42:19ระ
42:19จนกระทั่งบีบให้คู่ต่อสู้จ
42:23นมุม
42:25ทำให้พวกนางสู้สึกตัว
42:35สุดท้ายท่านแม่ก็จากไป
42:42หลายวันวันนี้ข้าเฟ้าแต่คิ
42:43ดว่า
42:46หากในตอนนั้น
42:48ข้าไม่ว่าวามจนเกินไป
42:52หากข้าเพียงแต่แอบ
42:55รักษาอาการป่วยของท่านแม่ให
42:56้หาย
42:58นางก็คงไม่ต้องตายใช่หรือไ
43:00หม
43:10ร้วนเป็นความผิดของค่า
43:21มีเพลงไหนที่เจ้าอยากฟังเมื่อ
43:24ไหม
43:25เป็นประตัวตัวที่เจ้า
43:28มาพังสือที่ที่เจ้า
43:39เราก็เช่าเช่า
43:39จากไปโก่หลาย
43:41กันสิทยาตา
43:42นี่ยังกอย่างก็พลาด
Comments