- 18 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:02ตรงนี้
00:30ที่สัญญาตรตรงนี้
01:18มาสนาหรับ มีคิดจัด
01:24ตอนที่ 21
01:44ท่านยาวักพูดนี้เป็นสหายร
01:47ับที่ผูกพันกับข้ามาหลาย
01:49ปี
01:50พี่หญิงสุดที่รัก นี่คือห
01:53ลานสาวทั้งสามของค่า
01:55ขราวันยาวหวังจ๊ะค่ะ
01:57เรียบลุกขึ้นเดี๋ยว น้องห
01:59ญิงช่างมีบุญวาสนา
02:01หลานสาของเจ้างามดังบุภาโ
02:03ยกทุกคน
02:05จ้านเหลือ หยิบของขวันที่เรา
02:07เตรียมออกมาเธอ
02:08พอรับ
02:11นี่น้องหญิง เอาไป
02:15ขอบคุณคุณชายหวัง
02:17น้องหญิงเกรงจายเกินไปแล้ว ต
02:20่อไปเรียกเข้าว่าพี่หวังก
02:21็พอ
02:25จะมียืนนิดนึง เป็นยังไง
02:27รู้สึกว่าครั้งนี้เจ้าจะนิด
02:28ไปไหนได้
02:30แมว
02:37ถ่ายแล้ว
02:39เจ้าเออ ห้ามเสียมาได้ยากนะ
02:42ท่านยา เขาไม่ได้ตั้งใจเจ้าค
02:44่ะ ค่ะๆ ลอเล่นเท่านั้น
02:46ท่านโปรดอย่าถือสา
02:48แมว
02:50จะเป็นไปได้ยังไง
02:52เด็ก ๆ อย่างพวกเจ้า หยอกล้อนกั
02:54นแรง ๆ ถึงเดือกว่าสริสอนม
02:56เอาหBER
02:57ถ้าจะคุยเรื่องส่วนตัวกับท
02:59่าน ยาวหวางสะหน่อย
03:00พวกเจ้า ก็เลิกยืนคุมได้แล้
03:03ว
03:03พี่ยิงสุดที่รัก
03:04วันนี้ช Hanson ไม่ดี
03:05เสียนเออ ไปสำนักศึกสา อยู่เป
03:08็นเพื่อนจ้านเออไม่ได้
03:09งั้นเอาเช่นนี้
03:11เจ้าเออ
03:12เจ้าเป็นพี่สาวขนโต เจ้าพา
03:14จ้านเออ กับพวกน้องๆ ไปเดินเล่
03:16นในสวนเถอะ
03:17ห้ามตอนรับบกร่องล่ะ
03:19เจ้าค่ะ
03:24ทำเป็นไม่สนใจ ย่าของเจ้าเข้
03:27าข้างข้าชัดๆ
03:32น้องกว่าเจ็ดโดยสะเล่า
03:33แต่ทำไม นี่ข้าอยู่ในบ้านของเจ้
03:38า ยังจะกล้าลงมืออีกเหรอ
03:41หลันเออ จุ ๆ ข้าก็นึกได้ว่
03:44า ข้ายังปักผ้าไม่เสร็จ เจ้
03:45าช่วยข้าทำหน่อยนะ
03:47ห้า
03:48ห้า เฮ้าเลยกันล่ะ ไป
03:50เดี๋ยว เจ้าดูนุ่น ขนาดน้
03:55องสาวเจ้า ยังช่วยส่งเสริม
03:56พวกเราเลย
03:57เจ้าจะยังดื่อด้านไปทำไมอีกแล
03:59้ว
04:07นี่ ไม่ใช่พาค่าไปชมสวนเหรอ
04:09ใหญ่พาค่ามาหน้าประตูเหรอ
04:11ใครบอกว่าค่าจะกลับ อยansingเดีย
04:12วนี้แล้วหยุดสิ
04:14ฉันจะทำอะไร
04:16เจ้าคิดว่างไรละ sprinkibo ข้ากับท
04:18่านหญ่าถูกเชิญให้มา เพื่อดู
04:20ตัวเจ้าไม่รู้อะไร
04:22นี่คือจวนสะกุนกู้ ไม่ใช่จ
04:24วนสะกุนหหวัง
04:24แต่สะกุนกู้ก็ luck Global
04:26เจ้าเป็นเจ้าบ้าน ค่าเป็นแข
04:28็ค
04:28หากเจ้าตอนรับข้าไม่ดี ก็แ
04:30สดงว่าจวนสกุนกุวบอกพร
04:32้องเรื่องมารายลาติ
04:34เจ้าเป็นสตรี ข้าเป็นบรุษ
04:35หากเกิดเรื่องวิว่าดกัน
04:37คนที่จะเสียหน้าที่สุดก็คือ
04:39คนของเจ้า
04:39ขาย uncover คนรายอย่างไอ่
04:42ขอบอก añosต้างแต่เด็กจนโต ซมอง
04:45เจ้าเร็กเข้าหมดแล้ว
04:46เจ้าจะ והมีอนาคตอะไร
04:50เจ้าอย่าพูดดีกว่านะ
04:53ท18 Natalie 당 fo
04:58ตอนนี้เลย
05:00เช่งดงามชวนให้คนหลงไหล
05:02เธ็บถ่ายไปกี่ไกลเลย
05:05เจ้าอย่าหลบค่าได้ไหม
05:07ใส่หัวเบลพัน
05:08ล่วง ล่วง ล่วง
05:10บ้าหาเจ้าได้
05:17กูจินเจ้า
05:19ระวังตัวให้ดี
05:21กดของค่าน่ะไม่มีคำว่าเราเว
05:23ลสตรีนะ
05:30เขามาได้ยังไง
05:31โอ้ย ตายจึง
05:34ท่านพี่หวังเจ้าคะ
05:35ท่านตกน้ำไปได้ยังไง
05:37ต้องขอทดอย่างสูง
05:38ท่านเรียบขึ้นมาเร็วๆ
05:39อย่าให้เสื้อภาพแปลอเปิดอ
05:41ีกเลย
05:41งงนะเนี่ย
05:43แล้วเข้าสิ
05:44พ่อของค่าพาแข็งมานุษแล้
05:45ว
05:46แข็งไหนกัน
05:48กิ้
05:49เฉินเยี่ยนวิน
05:55เขา...เขามาบ้านเจ้าได้ยังไง
05:57เขาเป็นสหายเก่าของบ้านข้า
06:00ดูแล้วเข้า
06:01ไปเรื่อนรับแข่ outrageousให้ท่านเปลี่ย
06:03น
06:04เจ้าเปลี่ยนอารมณ์ได้ไวชมั
06:06ดเลย
06:06จะไปเรื่อย takeaway
06:09ไป guess
06:11เอ๊ะ
06:11เอเฮ้ Test
06:13чес นั่นเจ้าเอ colouredช authentication
06:15แล้วลุกไกลตกน้ำนั่งไข
06:25นี่ แล้วทำไมไม่เดินต่อแล้ว
06:33ท่านกลับไปเถอะ ข้ายมิทุระ
06:35นี่ กู้จิ่งเจ้า
06:38ข้าบอกกับคนทางบ้านเว้นแล้ว
06:40ว่าข้าจะแต่งกับเจ้าเท่านั้
06:42น
06:43ท่านฝั่นเฟือนไปแล้วสินะ
06:44อืม วันนี้ที่ท่านญ่ามา ก็เพื่
06:47อจะสู่ขอเจ้า
06:48เจ้ากลับดูถูกข้า รอให้ข้
06:50าต่างกับเจ้าแล้ว
06:51ข้าจะเรียกเจ้ารับใช้ทั้งคื
06:52นวัน
06:53สั่งให้รองให้ เจ้าก็ห้ามยิ้ม
06:55สั่งให้เป็น
06:57เจ้าถึงกับไม่กล้าตาย
07:03นี่ มีปัญญาแค่นี้เองเหรอ
07:07เฮ้
07:12แหลมเปี้ยวเลย
07:15หากท่านกล้าสู่ขอค่า ค่าจะ
07:17เชิญของท่านทิ้ง
07:22เข้าใจผิดแล้ว
07:23ถ่ายไป
07:26ตรงนี้น้องชายค่าอันตรายท
07:28ี่สุดเลย
07:30เข้าใจผิดแล้วล่ะ
07:32ถ่ายปี้
07:33จ้า จ้า จ้า
07:35ใส่หัวไป
07:35จ้า ไปแล้วจ้า
07:37ไปแล้ว
07:49คุณหนูใหญ่
07:50ได้เท้าเชิญมาจวนของเรา
07:51ในท่านเชิญให้ท่านไปพบ
07:53และอยู่ต้องรับด้วยกัน
07:55ข้ารู้แล้ว
07:58เชิญขอรับ
07:59ช้าก่อน
08:02ได้เท้าเชิญ
08:02จูๆ มาทำอะไรที่จวนเรา
08:05เรียนขวนหนู
08:06วันนี้ได้เท้าไปที่ว่าการกรมค
08:08างสืบขาว
08:09ในท่านจะไปให้คำตอบ
08:10แต่คุยจนแรกงานก็ยังคุย
08:12ไม่เสร็จ
08:12ดังนั้น หน้าท่าน
08:13ยังฉันเข้ามาคุยต่อที่จว
08:15น
08:15ไม่คิดว่าเขาจะตอบตกลงง่
08:17ายได้
08:17ตอนนี้ในท่าน ยังเสียขวันไม
08:19่หายเลย
08:19เขาขวันเสีย แล้วให้ค่าไปดู
08:22แรงนั้นหรอ
08:23เอ่อ ท่านอย่าเพิ่งกลอดไปเลยนะ
08:26ในท่านเองก็ไม่มีทางเลือก
08:28แต่เท้าเฉินบอกว่า อยากทันอา
08:29หารของซกุญจี้
08:31เห็นว่า ที่มีเนื้อแผนละ
08:33เหตุกระดุม
08:33แต่ถึงไม่ออกว่าชื่ออาหารอะไร
08:36stamp foreign
08:36ดูก ก็มาทราบเขาหน่อย
08:41อาหารจารณ์ที่ว่า
08:43ค่านึกชื่อออกแล้ว
08:46เรา นั่นคุ vidareกันอยู่ด้านหน้า
08:47ไป เจ้าไปบอก นะ
08:50ค่าจะไปตอนรับเขาที่งานเรี้ยง
08:52เลย
08:52ไม่เข้าไปทักไฮ
08:53คุณหนู
08:54นี่
08:55焦ไว้
08:55ขอรับ
09:15นางพูดฉันนี้จริงเลย
09:20ให้เด็กบ้าคนนี้ไม่ไว้หน้ากั
09:22นสักนิดเลย
09:26แต่เท้า
09:31ค่ะเกรงว่าบุธษาของค่ามา
09:34เรือนหน้าจะทำตัวไม่ถูกนะ
09:42เด็กคนนี้หัวโบราณค่ำคลื
09:44อ ค่าน้อยจะให้คนไปเร่งนางอีกคร
09:46ั้งหนึ่งแล้วกัน
09:49ก็แค่อาหารเพียงจัดเดียว
09:50ค่าไม่กล้ารบกวนให้นาง เงิน
09:53ออกมาอีกรอบหรอก
09:54อ๋อใช่ๆ งั้นให้บุธษาคงค่
09:57arin้อยคอยจัดแจ้งสำหรับใน
09:59ครูว่าไม่รู้ว่าเฟ้ษอะไรรึไหม
10:03บุธษ์รักของท่านรู้อยู่แล้ว
10:05ว่าค่าชอบกินอะไร
10:06อ๋อใช่ๆควณ คมตรงรู้ คมตร
10:14งรู้อยู่แล้ว
10:19รุ่มโรษน็ยรันการ
10:20ต้องขอโทษจริงๆ อย่างที่เห็
10:23น
10:23ข้าไม่นึกว่าแต่เท้าเฉินจะ
10:25มาที่นี่กระท бл ๆ
10:28เห็นได้ชัดว่าแต่เท้าเฉินส
10:30นิตชิดเชื้อกับสกุลกูของ
10:32เจىว
10:33เขาเป็นถึงราชเลขาเฉลนะ
10:35นับว่ pivot là เป็นเรื่องดีทีเดีย
10:37ว
10:37เรื่องกānสู่ขอ ข้าได้แตะสินใ
10:39จแล้ว
10:40แท่นรอฟังเขาดีกัน
10:41เช่นนั้นก็วิเศษ เจ้าไม่ต้องส
10:44้งแล้ว
10:45สัภัยของเจ้าสอง ช่วยส่งแข
10:47กแทนข้าที
10:49เจ้าค่ะ
10:50ค่อยๆเดินนะ
10:52เชิญเจ้าค่ะ
10:53ดีๆ
11:02รีบไปเรียก ม้าเร็วมาตัวหนึ
11:04่ง
11:04จากนั้นให้คนไปแจ้งเจ้าสอง
11:06บอกว่าแต่เท้าเชิญมาที่จวนเรา
11:08รีบให้เขากลับมา
11:09เจ้าค่ะ
11:10เดี๋ยวๆๆๆ
11:13เจ้าหาคนที่ เชื่อใจได้อีกคน
11:16ไปสังเกตการที่ทงหน้า
11:18ดูว่าเวลาไหนเหมาะที่จะครบแต่
11:19เท้าฉน
11:21เจ้าค่ะ
11:22crack up
11:36ออ patron
11:40แต่เท้าเชิญ
11:43แต่เท้ากลูด
11:45แต่เท้าล๊ก
11:52เดี๋ยวเจantasแล้ว
11:56ふุหญินพวกเท่า
11:59pping
11:59ว่ายังไง
12:01เลี่ยนหูหญิน ในท่านรองบอกว
12:03่า
12:03ในเท่าเฉินกำช้ำหนังแน่น
12:05อย่าให้ผู้ผู้สตกใจ
12:06หูหญินผู้เท่ากับหูหยิน
12:08ไม่ปล่ Johann และห estãoไปคำหนับที่เรื
12:09อหนา
12:09ระโーヒน
12:13ทำไมเขาทำเช่นนี่
12:14นี่...มันดูถูกันชั่น ชัด ช
12:16่วย
12:17แล้วพวกเขาเดิ่มกินกันที่ไ
12:19หน
12:19ในห้องในท่านสิ
12:23เรารู้แล้ว เจ้าออกไปเธอ
12:25ขอรับ
12:29เชื่อนนี้สิถึงจะถูก ได้เท่าเฉ
12:31ินผุกพันกับสกุลจี้
12:33แถมยังใกล้ชิดสนิทสนม
12:35กับเจ้าเออ
12:38ท่านแม่ใจกว้างสะจริง
12:40เท่าที่ข้ามอง ยังมากก็แค่น
12:42ายกับบ่าวคนหนึ่งเท่านั้น
12:43เจ้าเออกำลังรับใช้เจ้านายอยู่
12:46เท่าพูดresour aw itu
12:48เขายังอยู่ในโจวรเรา
12:50ท่านแม่
12:53ข้าว่านะ ไม่ไปทำความขรบกดี
12:56แล้ว
12:57ปกติเราไม่ได้คบหากัน
12:59เขาพบกทันหัน หากเผละเสียบ
13:01ารยาตขึ้นมา
13:02จะดูไม่งามนะ
13:05เนี่ยแหละที่น่าสงสัย
13:08ปกติแล้วเราไม่ได้ติดต่อกัน
13:11จูๆ ก็มากับทันหัน
13:12เกรงว่าจะมีเรื่องไม่ดี
13:14อ๋อ
13:57จืดไปหน่อย
13:59ท่านสามกินรถจัดชอบรถเผ็
14:01ดร้อน
14:02น้ำมันกับเครือใส่เพิ่ม
14:03ลงไปอีกนิด
14:05ปรุงให้จัดกว่าปกติ อีก
14:08ห้าเท่าแล้วกัน
14:11ห้าเท่าเลยเหรอ
14:20แต่เท่าเชิญก่อนเลยขอรับ
14:24น่ะ
14:43แต่เท่าเชิญก่อนเลยขอรับ
14:45ไม่เร็วเลย
14:46โอ้..โอ้..ù ท่านก็ชิบมากส
14:50ิ
14:50ดีๆๆ ขอรับๆ
14:52ขอรับ
14:53ย่อสุรา
15:08นี่เป็นสุราสางลัวที่บมถึ
15:10ง 20 ปี อยากนักที่ท่านจะถูกใจ
15:13มา ข้าน้อยจะรินให้ท่านอีก
15:24นักใช่ได้ ในท่านรองให้มะยก
15:26สั่งลัว 20 ปี สองหาย
15:32น้ำหนักดี
15:38ทำไมเขาคอแข็งจัง
15:40คุณหนู พวกเขาคงกินจนแสบค
15:44อ เลยได้แต่เดิมสุรา
15:52ในน้ำกลาง เพิ่มใบจะสูเขาไปอ
15:54ีก
15:54เจ้าค่ะ
16:03ถึงสุราจะดี แต่ก็ควรดื่ม
16:05พอประมาณ
16:06ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว เช่นนั้นก
16:08็พอแค่นี้เถอะ
16:10มันน่ะซี่ ดึกมากแล้วแต่เท้า
16:12หากว่าท่านไม่รังเกียต เราก็
16:13อยู่ข้างสักคืนพลุ่งนี้ค่
16:15อยกลับเป็นไง
16:28เท่านี้ก็ดี แต่ค่าเกรงว่า พ
16:32วกท่านจะไม่สะดวก
16:35สะดวก สะดวกกินกว่าสะดวกส
16:38ะอีก แนกๆ แล้วเข้าจัดเนื
16:41้อนรับรอง
16:42โอ๊ย ไว้สิ HN่าน prompt Budd ทร์ ทำคว
16:44ามสะอาดเรียนภายอยกเดียวนี้
16:46รับสาอบ ถี่นั่น له pare สะงบดี
16:50ใช่แล้วแต่เทา
16:54อะไรนะ เข clips catastveимся цеนะ
16:56ทำได้ยินว่าหลืมจนแมวไม
16:59ค่ารับนับธือจริงๆ เขาพั
17:02กที่เรื่องรับรองหรอ
17:03เรื่องนี้คน้อยไม่ซาบ แต่ก็นั่น
17:06จะใช่
17:07อ๋อ
17:09หอ
17:15ชưởงผู เขามานี่
17:17อีกเดียวเจ้าอาบย่องไปที่เร
17:18เรนับรอง
17:19ดูว่าเขาทำอะไร
17:20ค้าจะอ้อมไปทางเรื้นไภยก
17:22จะได้ไม่ต้องเจอเขา
17:24ко sur
17:24นี่ท่าน
17:28ไม่ต้องทำเช่นนี้ก็ได้
17:29ท่านก็รู้ท่าน 능นตัวฟัง Пока recoll
17:31ect
17:31ท่านเองก็อยาก 만든валเ dash
17:33เค้าให้เจ้าไป
17:34เจ้ามาปั้งใจ
17:36เจ้าค่า
17:47ฉันเย็นอื่นคนนี้ก็ใช่ยอยมาจ
17:50นเราครั้งแรกทั้งที่ทำไมเขาไม่มา
17:52กำนับผู้หลักผู้ใหญ่เลย
17:54ท่านแม่ ถาหน้าของเขาไม่ถึง
17:57ราชเลขาเย็นดีมาจวนของเราก็
18:00ถือว่าให้น่ามากแล้ว
18:03ข้าไม่คิดเลยจริงๆน้องสภั
18:05ยค่าที่ตายไปนานแล้วเจ้าสี่ต
18:09ายเต้าไปถึงเฉินอินได้ยังไ
18:12ง
18:14ตอนนี้คลึกย้อนดูตอนที่น้อง
18:17สภัยเพิ่งตายพูดโดยการมาก
18:20มายร้องเหรียญเขาหากเขาเป็นคน
18:22อื่น
18:22หมวกคุณนางที่ใส่ก็คงจะเก็น
18:24ดูจากหัวไปนานแล้ว
18:26แต่ว่าเจ้าสี่กระปอดภัยทุ
18:29กรูขุมขนแถมยันเป็นคุณ
18:31นางกรมครั้งต่อ
18:34เผาคิดดูดีๆแล้วต้องเป็นเพ
18:37ราะเฉินเยี่ยนอินสนับสนุ
18:39นเขา
18:41แล้วเจ้าสี่มีความสามารถอะไรทำ
18:44ให้เฉินเยี่ยนอินรักและเอ็น
18:45ดูเขาได้ขนาดนี้
18:48อืม...ค่าเขาไม่รู้เหมือนกัน
18:50เมื่อครูเขาดื่มจนเมามากค่าก่
18:54าว่าจะให้บาวพร้ายส่งเขากล
18:56ับจนแต่เจ้าสี่สิ
18:58ถามเขาเล่นเล่นว่าอยากจะค้างค
19:00ืนที่นี่หรือไม่
19:01ตอนนั้นหัวใจข้าทีบจะวาย
19:04และปัญหาใหญ่ก็คือ เชิญเยี่
19:07ยนอิน ดันต่อมตกลงจ้องส
19:09ีด้วยนะสี
19:12ดูท่าแล้ว ต่อไปเราต้องปฏิบ
19:16ัติกับเรือนสีให้ดี ๆ หน่อยแล
19:18้ว
19:19อนาคตไม่แนวว่าเรา อาจต้องข
19:22อความช่วยเหลือ
19:24เตออยู่วัน เจ้าคงไม่ได้รับเง
19:27ินมาจากใครอีกนะ
19:28เฮ้ย ข้าเปล่านะ
19:31เจ้าอย่าทำเรื่องง้างอีกเที่ยว
19:34เจ้าลืมไปแล้ว แต่ข้ายังไม่ล
19:36ืม
19:38ไปนั้นเจ้ารับเงินจากรองเจ้า
19:40กรมโยธา 20,000 ตําลึง
19:41ไปตอบมาเขากว่ากอข져ดี
19:43หากข้า ไม่ยืมเงินของจี้หารมา
19:46อุดรอยราวี่ ...
19:47bright- Ku問 joints เจ้า
19:48พอได้แล้ว ท่านแม่itungก็รับเร
19:50ื่องเกาmistร kho cadeauไปกับน้ำแล้ว
19:52ถ้าต้องทำไม Vocês fee
19:54เตือนเจ้าเลยนะ เป็นคุณน่างต้อง
19:56ใจซื้อ
19:56หากเงินไม่พอใช้ ค่าจะหาทางเ
19:59อง
20:00ใครอยู่จงนั้นนะ ใส่หัวออกมาเด
20:02ี๋ยวนี้นะ
20:04สิ
20:05ไปไหนแล้ว อ้าว เมื่อกี้เห็น
20:29เจ้ยนี้นะ ค่าเห็นเจ้าแล้ว
21:08แต่เท้า
21:09ค่าน้อย แค่แวะมาดูแต่เท้าใช
21:12่ๆ
21:13หากขาดเหลืออะไร ค่าน้อยจะได้นำ
21:15มาให้
21:20แต่เท้าของเราน้อนหลับไปแล้ว
21:22อ๋อ อ๋อ งั้นข่านน้อยขอตัว
21:25ลาก่อน
21:31กลับหลัมแทบไม่ทัน
21:48ไม่เป็นไรนะ
21:53เกิดอะไรขึ้นเหรอ ทำไมเข้าถึงไ
21:55ล่ตามเจ้า
21:58ค่าอาฟังเรื่องความรับของคน
22:01ในบ้าน
22:02เรื่องเขาก็กู้เตอยวนเหรอ
22:10เก้าอี้เราเสียหน้าขวา กรมขุ
22:12นนางว้างลง ใครต่อใครตากก็อยาก
22:14จับจอง
22:16รุงซองของเจ้าก็เป็นหนึ่งในน
22:18ั้น
22:19เขามีสิทธิ์ได้เหรอ
22:21ความหวังรืบหรีมาก
22:25หากเขาท่อมตน ไม่ละโมบโรบ
22:27มาก ไม่ถูกคนจับจองแล้วก็
22:29สำหรับสกวนกู้แล้วอาจเป็
22:31นเรื่องดีก็ได้
22:33คำพูดมีในแฟง
22:36เลิกพูดถึงเขาเถอะ
22:39ท่านควรอยู่ในเรื่องรับรองไม่
22:42ใช่เหรอ
22:43เหตุได้ถึงอยู่ที่นี่ได้
22:47ที่แท้เจ้ากรุนว่าข้างๆที่
22:49นี่
22:51ข้ากลับก่อนนะ
22:53นี่
22:57ก่อนจะได้เจอเจ้าไม่ง่าย
22:59จะรีบไปไหนล่ะ
23:02ข้าอย่างอยู่ที่นี่ได้ quoi
23:06ข้าไม่คุยกับท่านแล้ว
23:10เพราะเห็นค่าใช่ไหม เจ้า��고กั
23:12บหวองจ้าน
23:13ь อยากสนุกสนาน
23:14ท่านเหล 61
23:18เขาเป็นแค่
23:24นี่ก็ดึกมากแล้ว
23:26ค่าต้องไปแล้ว
23:27ข้าคุยกับอาจรรย์แล้วเ
23:28นอะ
23:29ให้ยกเลือกเรื่องบ้านข้ากับ seech
23:30ing lahan
23:33ต่อไปเข้าไม่จับคุ้ให้ข้า
23:35อีกแล้วหรือ
23:38แล้ว...ท่าน มหาเส instance จะไม่พอใจท
23:41่าน накач vacation หรือไม่
23:42ก็อาจจัด
23:43แต่ค่าไม่สنใจอะไรแล้ว
23:49ข้าบอกท่านแล้วนี่
23:51ค่าแต่งกับท่านไม่มีประโย
23:53ชน์อกับค่า
23:55แล้วถ้าตัดเรื่องผลประโยชน
23:56์
23:59แค่เจ้ากับข้า เจ้องยินดี อย
24:03ู่กับข้าหรือไม่
24:17เขารู้ว่าเจ้ากับวนอะไรอยู่ แต่อย
24:20่ารีบดวนตะสินใจดีหรื
24:21อไม่
24:23เมื่อเจอปัญหา เราไม่ต้องรีบถ
24:25อย ลองดูว่าเราช่วยกัน
24:27หาทางแก้ปัญหาได้ไหม ดีหร
24:30ือไม่
24:41ดี
24:57ดี
24:58ดี
24:58ดี
24:59ดี
25:01ดี
25:01ดี
25:01ดี
25:02ดี
25:03ดี
25:04ดี
25:05ดี
25:05ดี
25:05ดี
25:10เมื่อเจ้าตาย
25:36เจ้าละ เจ้าต้องหวด ชิ่นเธอ
25:41ไม่ใช้ที่กัน
25:43เหนื่อย จะล่ากหวงกัน ค�영ดิว
25:50เมตา
25:52และต่อคส Мар่า ความสำเร็จติ
25:55มชะ มาที่เราเถอะ
25:55ดีกัน พวกเราตว์ สุดรักครับ
26:00และความสุดว่าง
26:01ได้วรีบ ดีถ้าดี ที่ความสุ
26:05ดว่า มรับความสุด es จะต้องก
26:06ัน
26:06忠间的星河蕩漾
26:09因你我目光
26:12暮暮朝朝
26:13皆为你相守相望
26:17两尘梅境
26:19与君同伤
26:23余生情长
26:28问流光可曾遗忘
26:32初风的月光
26:34碎碎年年 皆可你牧羊
26:38熟悉和微盲
26:42浮起你眼底温柔的光
26:46忠间的星河蕩漾
26:49因你我目光
26:52暮暮朝朝
26:54皆为你相守相望
26:58两尘梅境 与君同伤
27:02หายไป哪呢
27:04蛤
27:05อา 压实
27:09ข้าจําได้ก่อนหน้านี้
27:10โห นี่ หล่นอยู่แถว
27:11干嘛 ถึงหาไม่เจอ
27:13ตุมหู นั่น
27:14ท่านพี่หวนเซียว
27:15เป็นคนให้ค่าเลย
27:31นี่ ช้าก่อน
27:39ดีนะ ที่ไม่มีใครเห็น
27:51เรื่องในวันนี้ ให้ค่าออกหน้าท
27:53ายดีกว่า
27:54ไม่ต้อง ค่าจัดการเองได้
27:59ทั้งนี้ อยู่ไหนเนี่ย
28:02คุณหนู คุณหนู ทันดู
28:05นั่นคุณหนูใหญ่นี่
28:12นางออกมาจากเรือนไพยกได้ยังไ
28:14ง
28:15ไม่ ไม่สิ
28:17คืนนี้ได้เท้าเฉิน ก็พักอยู่ใ
28:19นเรื่อนไพยกเหมือนกัน
28:25ข้าว่าแล้วเชียว
28:27แค่ลูกที่พ่อไม่รักกับเด
28:29็กที่เพิ่งกำพร้าแม่
28:30ทำไมถึงหิ่งนัก
28:32อีกอย่าง ทำไมสะกุลจี้ถึงยก
28:34ขิจการในเมืองหลวงให้
28:35กับเด็กสาวที่เพิ่งปักปิ
28:37่นดูแล
28:38จริงสิ
28:41เฉินเยี่ยนวินทั้งใจไปร่วม
28:43งานปักปิ่นนางโดยเฉพาะด้วย
28:46เท่านี้ ข้าก็เข้าใจแล้ว
28:48ที่แท้
28:50สองคนแอบครบกันมานานแล้ว
28:54รอบนัดพบ ราชเลขายามดึก
28:59กู้จินเจ้านะ กู้จินเจ้า
29:01ไม่ธรรมดาเลย
29:08อยู่นnis
29:08ลูกหลากรุ่มเรียมช »
29:09ท่านสัมมาสู่ขอเมื่ออะไรเจ้าคะ
29:12สู่ขอiving
29:13ธ่านสามทำอะไรเด็ดช่า คิดว่า
29:15คงจะไม่นาน
29:16สู่ขออะไร
29:18เรายังไม่ได้คิดจะแต่งกับเขา
29:19นะ
29:20แบบนี้ยังเรียกว่าไม่คิด
29:21อีกเหลอ
29:22พวกท่านไม่ใช่ แล้ว smell
29:26แบบนี้
29:28ใช่
29:30เราทำอย่างนั้นแล้วจริงๆ
29:34แต่ถึงทำชั้นนั้นไม่ได้หมายความ
29:36ว่าค่าต้องแต่งกับเขา
29:37นี่มันง่ายเกินไป
29:39เวลาค่าจะเลือกร้านสักร้าน ย
29:41ังต้องเลือกตั้งหลายรอบ
29:43ยังเรื่องนี้เป็นเรื่องของทั้งช
29:45ีวิต
29:48อีกอย่าง เขาแค่พูดว่า รู้ว
29:51่าค่ากังวลเรื่องอะไรตกลงว่า
29:52จะช่วยหาทางแก้ด้วยกัน
29:54ไม่ได้พูดว่าสู่ขอสะหน่อย
29:59ห้ามหัวแล้ว
30:06ก่อนนี้จะว่า อับพิงส่งจน
30:08ไม้มา
30:09ใช่ พึงถึงมาตอนเย็น
30:25เมืองพิงอย่างเกิดภัยแรงแล้
30:26ว
30:28เอากระดาษกับผู้กันมา ข้าจะต
30:30อบจนไม้
30:39ซ่อนซีเกิดภัยแรง
30:50เจ้าว่าอะไรนะ เจ้ากับเชิญเยี่ยน
30:53อื่น รอบครบกัน
30:59เจ้าไม่ได้ดูผิดใช่ไหม
31:01ไม่มีทาง ค่าเห็นกับตา นางเด
31:04ินออกมาจากห้องเต้าเฉิน
31:06ดึกขนาดนั้น ยังทำรับรับ
31:08ล่อๆอีก
31:09ถ้าไม่แอบครบกันเราคืออะไร
31:11อีกอย่าง เสียวทางก็เห็นด้วย
31:14ใช่หรือไหม เสียวทาง
31:15มิน่า ค่าถึงหาคนแอบฟัง
31:19มากคืนไม่เจอ ที่แท้เป็นนาง
31:22ได้แล้ว ข้าว่าแล้ว อยู่ดีๆ ถ
31:27้าไม่ถึงมาจวนเรา
31:29คิดไม่ถึงเชิญเยี่ยนอื่น เป็
31:31นถึงราชเลขากลับมาชอบเจ้า
31:33เออ
31:35ไม่ถูกต้อง
31:38ด้วยธานะของเชิญเยี่ยนอื่น ยั
31:40งไงก็ต้องแต่งกับสตรีชั้
31:42นสูง
31:46เขาเคยแต่งพระยาเอกแล้ว ครั้งน
31:49ี้แต่งใหม่
31:52เจ้าเออ ก็หมอสมกันดี
31:56เอ๊ะ ยังไงก็ไม่ถูก เขาทำรั
31:59บๆล่อๆ
32:00เห็นชัดว่าไม่คิดให้เจ้าเอ
32:02อออกหน้าออกตา
32:04ไม่ออกหน้าออกตาเหรอ
32:08งั้นเจ้าเออ ก็กลายเป็นอันนุ
32:10นะสิ น้ำถาม
32:13เจ้าหัวร้อทำไม ถ้านางได้เป็น
32:16อันนุ
32:17เชื่อเสียงเจ้าก็จะพลอยเสียไปด
32:19้วย
32:21จริงด้วย
32:21ท่านแม่
32:23ต่อให้ฉันเยี่ยนอื่นจะเป็นร
32:24าชเลขา
32:25แต่จะให้บุษาสุกุลกู้เป็นเม
32:27ียน้อยเขาไม่ได้
32:28อย่าว่าแต่ เชื่อเสียงเหลียน
32:30เออจะเสียหาย
32:31ในท่านอยู่ในราชสมนักก็จะ
32:33พลอยเสียหน้าไปด้วย
32:34พอแล้ว พอแล้ว
32:36เรื่องนี้ ห้ามแพร่อไปเด็ดขาด
32:40แม่แต่แค่คำเดียวก็ห้ามหล
32:42ุด
32:42ยิ่งห้ามพูดเรื่องนี้ต่อหน้
32:44าเจ้าเออ
32:46ทำไมแล้วท่านญ่า
32:48ไม่ใช่ว่าท่านอยากสั่งสอนเจ้า
32:49เออมาตลอดเหรอ
32:51นี่เป็นโอกาสดีแล้วนะ
32:52เจ้าจะรู้อะไร
32:53ที่ข้ากลัว ไม่ใช่เจ้าเออ
32:56ที่ข้ากรัว คือเชิญเยี่ยนอุ
32:58่น
33:01เจ้าฟังให้ดี อย่าไปก่อเรื่อง
33:03ครั้งนอก
33:05ระวังจะนำภายใหญ่มาให้พ่อเจ้
33:07า
33:15ก็จะหาจุดอ่อนของกู้จินเจ้
33:17าเจอ
33:17ท่านยากลำให้ข้าเปิดป้อง
33:19มันเกินไปแล้วนะ
33:22พี่ละโมโห
33:26لا ไม่ให้ข้าเปิดโปรงนาง
33:31ได้
33:32เสียวทั้ง
33:34คุณหนู
33:35เจ้าไปหาที่คน song
33:36แล้วปล่อยข้าวเรื่องนี้ออกไป
33:40หะ
33:43แต่ แกอยินผู้เท่าสั่งไว้ ไม่
33:45ให้พวกเราพูดเรื่องนี้อีก
33:48ค่าไม่ได้ให้เจ้าปล่อยข้าวก
33:49�oline เจ้ากับเฉิญเวี้ยนวิน
33:51ก็เปลี่ยนชื่อคนสิ
33:54ใช่
33:54เธอใจหรือยัง
34:01ขอแค่กู้จินเจ้าเสียชื่อเส
34:03ียง
34:04ไม่แน่ว่าฉันเยี่ยนอิ่นก
34:05็จะไม่ต้องการนาง
34:07สักคุณจี้ก็จะไม่ยกกิจการ
34:08มากมายให้นาง
34:11ถึงตอนนั้น รู้ว่านางจะทำอย่างไร
34:20ท่านสาม
34:23ไม่ใช่เรื่องจริงแน่
34:25พี่อย่างกลัวจะแอบความเงินห
34:26์หวังจร้านได้ยังไง
34:30อีกอย่างในงานะชมวาสาร
34:31ดงูนางอยู่กับข้าและชิงหล
34:33านตลอด
34:33ไม่ได้พูดกับฮังสะคำ
34:36แต่ข่าวลือนั่นพูดเหมือนเรื่
34:37องจริงเลยนะ
34:39ยังพูดเรื่องฮังไปนศกุลกู้
34:42สองคนแอบนั้งคุยกันไม่ว่า
34:45ยัง vezesค้างคืนที่จวนคุ flatter ด้
34:47วย
34:47โท
34:51ค่าก็วังให้เป็นข่าวหรือ
34:57พี่สาม
35:02ท่านแม่
35:03วันนี้กลับมาเร็วนะ
35:04กลับมาเก็บเสื้อผ้าบางส่ว
35:06น
35:06ช่วงนี้ เกลงต้องครั้งที่หอเว
35:08นยวนบ่อยหน่อย
35:09เกินมาบอกท่านก่อน
35:10เหตุได้ถึงยุ่งเพียงนี้แล้
35:12ว
35:12สาสีเกิดภายแรง ต้องเตรียม
35:14มาเท่าทุกข์
35:15เรื่องเจราชาสงบสึกกับแดน
35:17เนื้อก็อยู่ที่สาสี
35:18กระหมแล้วครังต่างวุ่นกัน
35:19หมด
35:20แอ้
35:22ที่พวกท่านพ่อคุยกันเขาได้
35:23ยินหมดแล้ว
35:24สักคุณจีช่วยงานข้ามาหลาย
35:25ปีจงรักพัคดี
35:27ผู้หญินผู้เท่าจีกับท่านแ
35:28ม่อย่างไปสหายเป็นสนิท
35:29พวกท่านได้ยินและที่จงใจใช่
35:31ร้ายคนหนูกู้
35:32ควรรีบโต้กลับทันที
35:33เหต alt ถ้าย hence ช่วยกันแพร่ кเขา
35:35เฮ้ย ถ้าเป็นแบบนั้นค่ะ คง
35:38โต้กลับแล้ว
35:40แค่กลับมาคุยกับเยียนอิ
35:42่งเท่านั้น
35:43ถ้าเยยก็แค่คำพูดลอเล่น
35:46เหตุใดต้องโมโหด้วย
35:48ลอเล่นเช่นนี้ ต่อไปอย่าพูดด
35:49ีกว่า
35:52ลูกจะมีธุระ ขอตัวก่อน
35:58ดูแลท่านแม่ให้ดี
36:00ไปแล้ว
36:01ได้
36:05เป็นคุณนางใหญ่แล้ว กลับมาส
36:08ั่งสอนข้าแล้วเหรอ
36:09โทษ ท่านแม่
36:11ไม่ต้องพูดเลย
36:18ท่านสาม หวังจ้านเป็นคนเจ้าเล
36:20่น
36:21เขาว่าขาวลือนี้ เขาเป็นคนป
36:23ล่อยนะ
36:24ไม่แน่
36:25วายขาวเรื่องข้างคือในจวนก
36:27ู้ได้
36:28ต้องเป็นคนในสกุนกู้
36:31แต่เรื่องนี้คงต้องให้สกุนหว
36:34ังออกมาชีแจง
36:37อ่ะอย่างนี้
36:38เจ้าไปบอกท่านเจียงที เขารู้ว
36:39่าควรทำยังไง
36:40ขอรับ
36:43แล้วไปสกุนกู้ด้วย
36:45ทามคุณหนูกู้มีเวลาหรือไม่
36:47บอกว่า
36:49ถ้าอยากพบนัง
36:50ขอรับ
36:52ขอรับ
36:52ช้าก่อน
36:56ขาวลือลามถึงขั้นนี้
36:57แกรงว่าสถานนานในจวนกู้จะ
36:59แยกกว่าเดิม
37:02เจ้าใช้ชื่อหวังหญินส่งเท
37:03ียบเชิญให้นาง
37:04แล้วค่อยรับนางออกมาเลย
37:08ขอรับ
37:10ช่างเธอ ข้าไปพูดกับนางเองด
37:15ีกว่า
37:15อ๋อ อ๋อ
37:24นายยิงมาแล้ว
37:28เจ้าได้ยินเรื่องอืดฉามาร่อย
37:30ยัง
37:30อายุนอยทะทะ ไม่รู้จักวางตั
37:32วเลย
37:37จริงละ
37:38นายยิงที่นี่คนเยอะ
37:40ท่านไปนั่งรอที่ห้องรับรอไม
37:42่ดีเหลือ
37:43ข้าจะเดินดูเอง
37:44เจ้าไปทำงานเธอ ไม่ต้องดูแลค่ะ
37:46ขอ ขอรับ
37:50นั่งก็คือกู้จินเจ้าเหรอ
37:56ดูแล้วก็เรียบร้อยดิ
37:57ทำไมถึงทำเรื่องหน้าไม่อายได้
38:00ยังไม่มั่นหมาย
38:01ก็แยบลอบพบผู้ชายแล้ว
38:03ก็ต้องดูว่าเป็นชายจากตะก
38:04ลไหน
38:05ผู้พ determinations open
38:06แต่กวนขุนนางขั้น 3 ต่อให้กู
38:08จินเจาร่ำด้วยแค่ไหน เทียบก
38:10ับสกลหวัง
38:10ก็ยังสูงเกินเอื้อมนะ คงจะ
38:13ต้องเล่นลูกไม้หน่อย
38:14แต่กวนฮุภาคสาเทียว นี่เป็
38:16นเดื้องจริงหรือเนี่ย
38:17เดื้องจริงอยู่แล้ว สาวใช้ของ
38:19ข้าจกลาหกได้ยังไงก็ละ
38:21บอกว่าเห็นผู้เขาจุงมือกัน
38:23เดินเล่นในส่วน หวังจริง
38:25ยังค้างคืนอีกด้วย
38:26จริงเหรอเนี่ย
38:27ไม่เหรอมัง หวังจริงยอมร
38:29ับเองเลยนะ
38:31กดไม้ใต้เยี่ยนกำหนดไว้ ผู้
38:33ปล่อยข่าวลือ โบยร้อยที ใ
38:35นระเทศ 3 ปี
38:37ผู้สร้างความเสียหายร้ายแรง
38:39โบยร้อยที ในระเทศ 3,000 ลี
38:42ทุกคนที่อยู่ที่นี่ใสายร้ายข้
38:44าฉันนี้
38:45น saucรณ์ตอนนี้ข้าเหมือนนามท่
38:47วมปากท้อแท้หมดใจ
38:50คิดว่าอีกเดียว
38:51สู้ไปหาผ้าข่าวสักเส้น
38:53แล้วผูกขอตายดีกว่า
38:56ทุกคนที่ปล่อยข่าวใสายร้าย
38:57ตกลงว่า
38:58ควนนรGIเทitan เลยถูกตัดหัวดี
39:01ละ
39:01헤ือดัดหัว...ทำยังไงดีเลยไ
39:03หน
39:03คุณผู้ข้า ดูถ้าทางเจ้า
39:05ข้าตัวเองไม่ลงหรอ
39:06นั่นสิ พวกเราพูดไปแล้ว
39:09จะทำ carp
39:10คนที่นินทาเจ้าไม่ได้มี prêtเร nhân
39:12ย Verkehrastre
39:12บรรดาขุนนางทั่วทางเมือง
39:14ใครไม่รู้บ้างว่าชื่อเศียงเจ
39:15้าแย่
39:15อีกอย่าง ไม่ใช่ผู้เราพูดก่อน
39:18貝จารย์เป็นคนยอมรับเอง
39:20ใครที่ไหนเขาก็ได้ยินกันหมด
39:21เข้าอยู่ฝั่งตรงข้ามร้านเรือน
39:23ร้อยรถ
39:23นั่นจริงเจ้าก็ไปถามเองftigอยัง
39:25จริง Jordi
39:25-นั่นสิ What to do
39:27-จะทำอะไร พูดจบประคลิกนี้ยัง
39:32เหรอ ?
39:33-ไรเจ้าบอกว่า Yang wasってる
39:38ฮังจานเป็นคนแไปปล่อยข่าวล
39:39ือ
39:39-ได้ ข้าจะไปหาเขาตอนนี้
39:43ข้าจะไปกับข้า policies
39:46-แล้วเชิญทุกคนไปเป็นพยานด้
39:47วย
39:48- volteой ดูสิarcotteรีไม่เรืองสิ
39:49หรือดูสิว่าเป็นเรื่องจัht
39:50мไงกัน
39:54ทำไมไม่กล้าเหรอ
39:56มีอะไรไม่กล้า ไปก็ไปสิ
40:01คุณหนูกู
40:03ขาน้อยเป็นพาบาทจวรใต้หว
40:04ัง
40:05ในท่านข้อเราสาบว่า
40:06คุณชายร่วงเกิน ขุณหนู
40:08ในท่านติดงานที่สารปรีตัว
40:10ไม่ได้เลย ส่งขาน้อยมาของมาคุณหน
40:12ู
40:13ขอขอischeมา
40:14ท่านไม่ต้องการมาให้เจ้ามะขอข
40:18อง allowing
40:18ไม่ต้องการให้doors rant ให้เจ้ามะขอ
40:20ของชาม คน rac는ร皆さん
40:23banding and their blessings
40:25คุณชาย
40:33พ่อของค่า
40:34i need to continue
40:42ก็...legoy...
40:47คุณหนูกู้ ค่าผิดไปแล้ว
40:50ค่าผิดมหารจริงๆ
40:52ทุกท่าน ทุกท่าน
40:55คุณหนูกู้ ไม่ใครลาบพบกับค
40:57่ะ
40:57เพราะถูกนางป ocasเสร็จเรื่องสู่
40:59ขอ
41:00จึงผูกใจเจ็บ จึงผู้จ้าท
41:01้องเด็ดผู้จ้าเหลوไหล
41:04คุณหนูกู้ ข่าวลืนในเมือง
41:07ลวนเกิดจากปากหน้าๆของค่าเ
41:09อง
41:09แต่ตอนนี้ ค่าสํา Spark Hoek
41:11ขอ ขอให้ ขอให้คุณหนูกู้ปลด
41:16อภัยด้วย
41:16กลับทำเลือกฉันนี้ได้ หมดคำพู
41:18ดจริง ๆ
41:18ทำให้ผู้อื่นเสริมเสียสมควร
41:20โดนตี
41:20ต้องใช้ ใช่ แน่มากเลย ด้วยอีกเส
41:24ียหา
41:24เรียกเข้ามา จะเรียกเข้ามา
41:31มันเรียก มันซื้อกันไปจ้า
41:35ว่าชนมันตรอดได้จ้า
41:39มันเลย ฉันเลย จังนี้เลย
41:52ผู้หญินพูดเท่า ผู้หญินพู
41:54ดเท่า ผู้หญินพูดเท่า
41:57เฮ้ย
42:03ไม่อะไร
42:05หรือ legitim
42:11พูดจริงหรือมัน
42:13จริง ถูกค่ะ หลือกันว่า ค
42:15ุณหนุใหญ่กับ ทรมขึ้น
42:15สักค mattress คุณหล่างรอบพบกัน
42:17อย่างว่า คุณชชายหวังครั้งค
42:19ืนที่จวรเรา
42:20ยามดึกคุณหนุใหญ่ไปเริ่นพระ
42:21โยกตามรำו�นาง
42:22หาน anyway
42:24ถึงก็พูดว่า เจ้าเอา นี่จะส
42:26ายไปเรIOeger mag alkวิครัว
42:28เจ้าค่ะ
42:32เวนกรรมจริงๆ เห็นคำพูดข
42:36้าเหมือนลมผ่านหู
42:38ไปเรียกเหลียนเออมา
42:41เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเหลียนเออ
42:43หรือว่า
42:44ถ้าไม่ใช่นางแล้วจะเป็นใคร
42:47สกุลเยาคง ได้ยินข่าวเหมื
42:49อนกัน
42:51น่าจะได้ยินแหละ
42:52งอกเหลา งอกเหลาที่สุด
42:57เรียกนาง ไปเรียกมา
42:58อ๋อเจ้าค่ะ
43:00ท่านยา เรียบดูฟินที่ท่านพ
43:03ี่หวันซื้อให้ค่าซิ สวยหร
43:04ือไม่
43:06มาได้พอดีจริงๆ
43:10ท่านยา ท่านตบค่าทำไม
43:13คุกเขา คุกเขา
43:19ค่า ถ้าไม่ตบเจ้าให้ตบใคร
43:22ยังเห็นค่าเป็นยาเจ้าอยู่ไ
43:24หม
43:25ค่าสั่งเจ้าวัยอย่างไร ห้างไป
43:27บอกคนนาะพวกเดือนเจา เช้าเอากับ
43:29เขลเบรดเวล
43:31เจ้าละ ลับรังค่า อ่วันช
43:33ลาดแล้วลูกหมาย
43:36ข้า..ข้าไม่ได้ทำๆเค้าไม่ได้
43:38พูด
43:38ไม่ใช่เจ้านonds เป็นใคร
43:40ว่าอะไรนะ หวางจ้านทางคืนเดียว
43:43นภัยยก
43:44เจ้าคิดล่ะว่า แค่เพล็ビน
43:45ชื่อเชลเบรดเวล เป็นหวางจ้าน
43:47คนอื่นจะซื้อไปถึงตัวเจ้า
43:50ซื้อ...
43:53นางจะซื้ออะไร
43:54นางไม่หลักทานอะไร พี่สุรค่าเป
43:56็นคนพุ้น
43:57เจ้า... เหียงๆ ถึงจริงๆ
44:02คุณหนูกู
44:07ได้ท่านข้าเชื่อนท่านไปคุยด้
44:09วย
44:41เมื่อนท้านเพิ่งออกมาเจ้าวังเห
44:42รอ
44:42เวลานี้ ท่านเพิ่งออกมาจากวังเห
44:43รอ
44:46กำลังเตรียมเข้าวัง
44:48หวัง แหลงว่าช่วงนี้ เขาต
44:51้องพักที่หอมวันยวน รู้สึ
44:53กเป็นห่วงเจ้า ดังนั้นจะมาด
44:55ูหน่อย
44:58ท่านก็ได้ยินข่าวลือใช่ไ
45:00หม
45:01ลำบับเจ้าแล้ว หวังส่วนจ
45:06ือส่งคนมาขอเข้ามาเจ้าแล้วใช
45:08่ไหม
45:11ใช่ ท่านเป็นคนจัดก้าเหรอ ท่
45:15านทำได้ยังไง เขาเป็นถึงผู้พ
45:17ิภาคศาสารต้าหลี่ใช่ไหม
45:19ข้ากับจัดจุดอ่อนเขาอยู่ ปี
45:21จริงนี้ที่ 29 เขาเคยไปนามเผิดท
45:24ี่หวานผิง
45:25ตอนนั้นมีสถีส้ายหลิวคนหนึ
45:27่ง ก่อเรื่องขึ้น เดิมควรถู
45:29กในระเทศ แต่หวังเส้นจือ ช่
45:32วยลดโทษให้เขา
45:33เปลี่ยนไปจำคุกครึ่งปี รับ
45:35เงินสามพันตำลึง
45:37ท่านก็รู้เรื่องนี้ด้วย ท่านรู้
45:39ได้ยังไง
45:40เอาไว้วันหลังค่อยบอกเจ้า
45:46กักอีกแล้ว
46:03คิดว่า ฝนต์
46:05กริงงวันมีสร้อยท่าน
46:08รู้สึกของพบาท
46:13ค์คง ขอบความรู้สึกของพ placebo
46:19เป็นมา่งสังพวัง
46:20เถอะ จะได้ เอาโกรติดสิทί
46:27คง รู้หวานมันต้องกับกัน
46:28คง ยัง หวานมัน ความความรู้ é
46:30ก
46:30คง ยัง เมื่อยสุนความห้อง
46:33วันทุกวัน จากรวมแก!
Comments