- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:04ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:30ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:00สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:00สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:00สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:00สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:02สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:05สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:05สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:06สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:09สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:22สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:22สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:26สุด
01:28บาทเมืองล่มจม เพราะมีขุ้
01:32นนางชั่วช้าเช่นพวกเจ้า
01:35ต่อให้ข้าต้องสลาดชีพ ก็
01:37ต้องกำจัดภัยแผ่นดินให้
01:39ได้
01:41ชางซิงโหช่างประเศรษยิ่ง ช
01:44่างหน้ายำเกรงสะจริงๆ
01:45แต่ท่านอย่าลืมไปว่า บุทชาย
01:49ของท่านยังอยู่ในมือข้า
01:55หากท่านไม่กลัวว่าจะไร้ผู้ส
01:58ื่อท่อจวนโหละก็ตัดศิษ
02:00าค่าไปได้เลย
02:12ตับสิ
02:20แต่เท้า แย่เสียนป่วยกระท่าน
02:22หัน อาการสุดหนักแล้ว
02:23พวกเจ้าทำอะไรเขา
02:28ไปดูกัน
02:43นี่เขา
02:49ยังมีชิประจอด รีบเชิญหมอ
02:51มา
02:51แต่ท่าน แย่เสียนไปหมดของชางซ
02:53ิงโห
02:54จัดจูอาการก็กำเร็ว แต่ว่า
02:56ฝาบาทจะส่งเอาผิด
02:57รวมอาญารับไม่ไหว
02:58ได้ งั้นรายงายขึ้นไป
03:00ขอรับ
03:07ชุกเรื่อนยานนี้เข้าไปสัง
03:24ข้าจะให้เย่เสียนกินอย่าผิ
03:26ดเข้าไป
03:27เพื่อทำให้หลงปลานไหลเวียนพ
03:28ุ่งพลาด
03:29และตุ้นโรคประใจ
03:31เพราะถึงตอนนั้น เจ้าก็เข้าไป
03:33เยี่ยมเข้า
03:35แล้วอย่าถอนผิดให้เขากิน
03:37ขอเพียงกินตามเวลา ร่างการจะ
03:39ไม่บอบช้ำรุนแรง
03:52คุณหนู คุณหนูเจ้าค่ะ
03:54ชิ้งผู เป็นไงบ้าง
03:58คุณหนูเจ้าค่ะ
04:00ท่านซื้อจือ จับท่านโหทุ
04:02กปล่อยตัวกลับไปที่จัวลล้
04:03ам
04:04โชคดีเหลือกัน
04:08ช้าก่อน ในเมื่อเขากลับถึงจว
04:10นแล้ว
04:11ข้าก็ไม่ต้องไปเจอเขาแล้ว
04:15คงต้องฝากอาสภัยห้านำไปให้
04:17เขาแทน
04:18ไป
04:22สภัยเย่ หากเจ้าเก้าออกจากสก
04:24ุลกู
04:25ต่อไปก็อย่าหวังจะกลับมาอ
04:27ีก
04:27ไม่กลับก็ไม่กลับสิ ข้ามไม
04:29่ได้เสียได้สักนิด
04:34ยักยายกันท่ะ
04:37ถึงเจ้าจะไม่เสียได้ ก็ออกไปไม
04:39่ได้
04:41วันนี้ในจวน อย่าว่าแต่เจ้า
04:43เลย
04:43ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือว่าเด็ก
04:44ก็ตาม
04:45หากไม่มีคำสั่งข้า ใครก็ห้
04:47ามออกไป
04:48ท่าน ท่านยา
04:50ที่ท่านทำแบบนี้ เพราคิดว่าม
04:51หาเซนาฟู้
04:52ข้าช่างซิงโหสมเร็จแล้ว
04:54เราจะเดือดร้อนตามด้วยสินะ
04:55ถูกต้อง
04:57เพราะนั่นเป็นเรื่องไหร่แรง
04:58ถึงกับทีวิทธิ จะสะเท่าไม
05:00่ได้
05:01งั้นท่านเคยคิดบ้างไหม หากมห
05:03าเซนาฟู้ล้มเหลวล่ะ
05:05มีคุณนางบูมากเพียงใด ที่อย
05:07ู่ใต้บรรชาท่านหัว
05:09บัตรนี้ท่านหัวตกยาก พวกเราใ
05:11นฐานะยาต
05:12กลับขัดควังอาศภัยห้า
05:13ไม่ให้กลับไป
05:14หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เราจะอ ICE Marcus ข
05:17ณะไหน
05:17หากวันน่าจวนหัวภีกฝื้น
05:19ยอดไหมคิดบรรชีเรา ด้วยฐานข
05:21องสกุณกู้แล้ว
05:22จะรังนับความแครนของเหล่าค
05:24ุณนางบูได้ยังไง
05:26צ
05:44ก็ต้องรอบกัน เพราะมีส่ง
05:46คลามขึ้นมา
05:49หากข้าเป็นท่าน ค่าจะแส่งโ
05:51ง่ปิดตาข้างหนึ่ง
05:53ปล่อยให้อาทศพบRY
05:54ไม่ว่าท่านโห่จะแผ้หรือว
05:56่าชนะ
05:57ย่ามมีคนถามขึ้นมาแล้วก็แค่
05:59ตอบใ llega
05:59ว่ Ferguson บ้านไหนก็มีเคลือใหญาต
06:02กันทั้งนั้นแหละ
06:06อยิ่นพูดเท่า คนของจวนช่างส
06:08ิ่งโหมา
06:09เพราะว่าท่านซื่อจือัการก
06:11ำเรือบในคุก
06:12ส่วนท่านหักก่อนรอมใจจน
06:13ป่วย
06:14ตอนนี้ถูกส่งกลับไปรักษา
06:15แล้ว
06:16ฉันหู้หญินห้า, กลับไปดูแล
06:18ด้วย เข๊รบ
06:19ข้าจะไปดูนี้!
06:21อัสไพรหล้า
06:22ท่านนั่ง pedals Shan た angled conect.
06:23กลับเธอ
06:24เข้าจะไปส่งท่าน
06:25ไป
06:38อาศภัยห้า ข้าจะบอกความรั
06:41บหนึ่งกับท่าน แต่ท่านต้องร
06:43ับปากข้าว่าจะไม่บอกให้ใครฟ
06:45ัง
06:46รวมทั้งท่านหัว กับผู้หญิ
06:47นหัวด้วย มิฉันนั้น จวนหัว
06:51จะต้องเจอเคราะหรายแน่
06:52เรื่องนี้เกี่ยวพันธ์ถึงชีว
06:53ิตจนหัว Terror เธอไม่ปากป้องแน่
06:56ความจริงแล้ว popping cracked หมโครเคราะก
07:00ระตัวทั้งจนogerพแต่เกิดจักร
07:01ิดยา
07:03เราทำเพราะความจะเป็น เพราะมีเพ
07:05ียงวิทีนี้
07:06ถึงช่วยท่านหัวออกมาได้
07:09ฟาบาตอยากช่วยชางซิงหัว แต่
07:11ไม่กล้าต่อต้า้นครับสอนอ
07:12ัจจาก
07:13ด้วยนิสัยดื้อรั้นของชางซ
07:14ิงโห ต่อให้ถูกลงทันหนัก
07:16แค่ไหน ก็ไม่ก้มหัวขอชีว
07:18ิต
07:19ที่แยกกว่านั้น เขาจะพูดจาด
07:23ูมินเบื้องสูง งิ่งนักเท่
07:26าไปใหญ่
07:28หนังนั้น ทำได้เพียงให้เยเซียน
07:30ตามชางซิงโหเข้าคุก
07:32เพราะถึงตอนนั้น ชางซิงโหก
07:34็จะเป็นหัวบุทชาย ไม่แข่งก
07:36ล้าวเหมือนก่อน
07:37ทันทีที่เยเซเสียดป่วย ชางซิ
07:39งโหจะยอมออดข้อเป็นแน่ ฟ
07:41้าวาดจะมีข้ออ้านช่วยหลด
07:43โทษให้เขา
08:00จากได้ข้าตรวจ อย่างของจนโห
08:02เริ่มเห็นผลแล้ว ที่ประจรถึ
08:04งว่าคงที่
08:05เพียงแต่ถ้าสื่อจือ ป่วยเรื
08:07อรังหลายปี ซ้ำอย่างอยู่ในค
08:09ุกที่มืดอับ
08:10สรุปคือ ลมปลานบาทเจ็บ ต้
08:13องพักฝื้นมากๆ ถ้าจะจาย้าให
08:15้เขากินดูกก่อนครึ่งเดือน
08:17อ้าว ลำบากท่านแล้ว
08:20ทางนี้เจ้าค่ะ
08:31รุบกวนท่านแล้ว
08:38คุณหนู ผู้หญินห้ามาแล้ว
08:46อาสภัยห้า เป็นยังไงบ้าง
08:49หลังจากกินแล้ว หมอหลงบอกว
08:51่า ชิประจรคงที่
08:55เงินก็วิเศษเลย
09:02สวันคุ้มครองสิ้นเออ ถึงได
09:04้รอดกลับมาได้ แถมยังพาท
09:06่านพ่อกลับมาด้วย
09:08ใช่ ขอบคุณพระโพทธิสัทที่
09:11คุมครอง
09:16คุณหนูใหญ่กูกลับไปแล้วเหร
09:17อ
09:19นางไม่อยากเข้ามาด้านใน ข้าก็ไม
09:21่กล้าวฉันนางเข้ามา
09:23พระเดียวเซ็นเออเห็นนางเข้า เกร
09:25ียงจะermeอนวาสอีก
09:27กูจินเจ้า
09:31กูจินเจ้า
09:35เซ็นเออ
09:36เซ็นเออ
09:39กูจินเจ้ามาใช่ไหม นางอยู่你好
09:41เจ้อยังลงจาก bakingi
09:42ไม่ได้
09:43นางอยู่ที่ไหน ให้นางเข้ามา Problemegiving
09:46อย่าใหม่ เส้นเอา เส้นเอาน่อ
09:48เธ Совม. อย่าห้าม ปล่อยเข้าไป
09:52เจ้าเออ รอยู่อยู่กับประตาว
09:54ห่างในใจเจ้าไม่มีจวนโผwu
09:56อยากทางให้พ่อแม่ shutter naming ก็ไปหาน
09:58าง respectfully
10:00활 aj y... เจ้าไปหานางแล้ว
10:02ยังไง
10:03เจ้าเอาเลือกรอยู่ข้างนอก
10:05ดีกว่าเจอะเข้ามา
10:06หรือเจ้ายังไม่เข้าใจอีก
10:09ถึงเจ้าquirร fårพ 봤
10:11อย่างน้อยก็ควดคำดังถึงน
10:13างบ้าง
10:15เซียนเออ พี่ขอรองเจ้าแล้วนะ
10:20เห็นแก่ที่พ่อแม่แก่ชรา
10:22สตรีที่แต่งออกอย่างค่าจะช่
10:24วยอะไรได้
10:26เลิกต่อเย่เจ้าเออได้แล้ว เลิ
10:30กก่อเรื่องสถีจะได้ไหม
10:34เซียนเออ แม่ขอรองเจ้า เจ้าเจ
10:37้าฟังพี่สาวเจ้าเจ้า
10:40หน่วดับเดินสักเกินใจไม่ไ
10:41หวอีกแล้ว
10:44เซียนเออ
10:51เธอรู้แล้ว ถ้าไม่ไปหาน้ำ พวก
10:58ท่านกลับไปเธอ
11:00กลับไปเธอ
11:30เซียนรก
11:33เยKnก sizinไหน
11:40เย็มตี
11:44เย็ม
11:53เย็ม
12:13พอรู้ว่าการแย่เสี่ยนกำเริบ
12:15ชางสิ้งหกระอักเลือด
12:17ข้าก็ใจร้อนชั่ววุบ เลยสั่งป
12:20ล่อยสองพ่อลูกให้กลับไปรั
12:22กษาที่จวน
12:23ตอนนี้มาคิดดูแล้ว เขาบุ่มบ
12:25ามไปจริงๆ ขออาจารย์โปรดอ
12:26ภัย
12:30ฟ้าบาดกลาวหนักไปแล้ว ฟ้า
12:33บาดทรงมีพระไทยเมตตา นับ
12:35เป็นบุญของตาเยี่ยนอย่างยิง
12:37เพียงแต่ชางสิ่งหก
12:39มีนิสัยเยอะยิงจองหง ดือร
12:42ั้น ไม่ฟังเสียงใครทัดทาน
12:44ฟ้าบาดชัยความดิยงสยบเข
12:46า แต่ถ้าว่าเขา ไม่ไหร่จะยอ
12:49มรับน้ำใจนะพระเยอะค่ะ
12:54ฟ้าบาดไปเท้าเฉิญเยินอุต sp
12:57il
12:57것ะ เตินเขาเข้ามา
13:05ทหวายบองคมฝ่าบาด
13:07คุณrumเฉิญลกขึ้นเฝิด
13:11ขอพระไทยฝ่าบาด ท่านราจคร
13:15ู
13:16คุณนางเชิน ค่าได้ยินข่าว
13:19ว่า ตอนที่ท่านสอบสวนฉังซ
13:21ิงโห เกือบถูกเขาข้าตายเหร
13:23อ
13:24ทำให้ส่งเป็นห่วงแล้ว กระม่
13:25มก็ไม่ได้เสียเปรียบ แย่เซี
13:27ยนผู้จาโอหัง ขัดขึ้นการ
13:29จับกุม กระม่ม ถึงพลังมื
13:32อบีบคอเขาเกือบตาย
13:36ท่านกับเย่สเซียนรวนเป็นค
13:40ุณนางที่เขาเชื่อใจฉะน่ายจะต
13:42้องโกรธเกร้าว ทำร้ายกันจน
13:43เรื่องบฆลัยรวจร์ด้วย
13:45ฟ่าบาด คนเราข้าได้ย้ามไม่ได้
13:48เขาทำให้ชื่อเสียงของว่าที่ห
13:50ูหll หญิงกระม่มเสรื่มเสียแ
13:51ห้มรอบข้างกระม่มกล้างท strategic
13:53กระม่มไม่อาจเมชตาให้อภัย
13:55เขาได้ขอฝ่าบาดสงอภัยด้
13:57วย พระเ� Sixt
14:04อืม ช้างซิงโห ได้สรภาพบ้
14:10างหรือไม่
14:12ในตอนแรก เขาก็ไม่ยอมสรภาพ
14:15อะไร
14:16ต่อมา แต่ยินว่าเยสซื้อจื
14:18ออาการกำเริก
14:19จึงกระอักเลือดออกมา ฝาบาท
14:21สมีเมตตา ให้พวกเขาไปลักษาท
14:24ี่จวน
14:24ขณะที่นอนสมบลเตียง เขาได้เข
14:27ียนดีกาชบับนึง ให้กระม่
14:30ม ถือมัทวายพระองค์
14:51ขอสูงเรียบคืนบันดาศาพ
14:53นับเรียบอ่ะ
14:57ถังซิงโห ขอก็เสียนตัวเอง
14:59เหรอ
15:15ดูถ้าเขาคงเห็นเยี่ยเสียนป
15:17่วยนัก ใจก็เลยด้านช้า
15:24ฝาบาท ถึงชาคซิงโห จะทูน
15:27ขอลาออกจากตำแหน่งแล้ว
15:29แต่ว่าผิดเหล่านี้ยังไม่ได้
15:30สรับภาพ
15:32ท่านกับเย่เซเสียนบาทมางกั
15:34น งั้นคะดีนี้ ท่านก็ควรถอน
15:36ตัว
15:36ฝาบาท แต่ว่า...
15:42พระยะค่ะ
15:44ท่านอาจารย์ ชางซิงโห มีผล
15:48งานโดดเด่น
15:49ตอนเกิดเหตุกระบท ก็กอบกู้ร
15:51่าจะสำนัก รับเป็นคุณอุป
15:52การณ์ใหญ่หลวง
15:53งั้นครั้งนี้ ไว้ชีวิตเขาเธอ
15:55นะ
16:01ในเมื่อฝาบาท ขอลดย่อนโทษ
16:04ท่านแทนเขา กระม่ม ก็น้อมร
16:06ับพระประสง
16:08เพียงแต่กฎหมายบ้านเมืองชัดเจ
16:10น จะปล่อยให้หละหลวมเกินไปได
16:14้เช่นไหร่
16:20แต่เท่าเชิญ หมอหลวงไปจวนโห
16:25แล้วบอกว่ายังไง
16:27เรียนทราจครู จากเหตุร้ายที่
16:29ผ่านมา ทางซิงโห ถูกทำร้ายจน
16:32บาทเจ็บ รักกายไม่สู้ดีอยู่แล
16:34้ว
16:34พอทราบเรื่องโรคหัวใจ ของเย
16:36ศจือกับเริ่ม
16:38จิตใจเขาก็บอบช้ำหนัก โทษ
16:40ร้ายซ้ำซ้อนจริง ๆ
16:41ดังนั้นความหมายเขาหมอหลวงค
16:43ือ ป่วยนักเกินเยี่ยวยา
16:48ป่วยนักเกินเยี่ยวยาเงิน
17:03ถ้าเช็ดนั้น ก็ล้าเว้นช้าง
17:05ซิงโห สักครั้งเลยเกิด
17:07อาจารย์ช่างใจกว้างจริง ๆ
17:09ถ่าทอดคำสั่ง ข้าเห็นแก่
17:12ที่ช้างซิงโห เคยออกรบเพื่อบ
17:13้านเมือง
17:14สงบสึกแดนเนื้อ มีคุณุ
17:16ปการณ์ต่อแค้น และเว้นไม่เอ
17:18าผิดฐานมินเบิ้งสูง
17:20วังว่าต่อไปสองพ่อลูก จะไม
17:22่ทำให้ค่าผิดวัง ห้ามทําผ
17:24ิดอีก
17:26พระมอม น้อมร้องรับปัญชา
17:27พา
17:31หากฟาบากประสงค์ปกปกป้องช
17:33ีวิตของชาวซี่โห
17:35เพราะกับเกียตยดทื่อเสียง
17:36ของเขา พระมอมคงทำให้ไม่ได้
17:39แต่เพราะว่า หากพระสงค์จะปก
17:41ป้องเพียง เกียตยดทื่อเสียง
17:43ของเขา
17:44เช่นนั้นกระมอมมีวิธี ลองทำด
17:47ูก็ไม่เสียหาย
17:49วิธีอะไรเหรอ
17:50พูดเรียกหล่องเขา ให้เห็นผล
17:53ได้ผลเสีย
17:54ให้เขายอมก้มหัวก่อน ที่สำคั
17:56ญ ต้องยอมจากใจจริง
18:00ก้มหัวเหรอ
18:05อย่าว่าแต่ทางซิงหัวเลย ต่อ
18:08ให้เป็นตัวค่า ก็ต้องยอมก
18:10้มหัวเหมือนกัน
18:15ร้านภาใหม่สกุญจี้
18:17ฝ้าบาท อพยธอดให้จวนหัว
18:19แล้ว ฉะนั้นพวกท่านหัว ก็ไม่
18:21เป็นไรแล้วสินะ
18:23ใช่แล้ว
18:24เยี่ยมไปเลย เช่นนี้ข้ากวางใจแล้ว
18:27ขอบคุณท่านแทนเยเซียนด้วย
18:30จะไม่ต้องขอบคุณค่า ชางซิง
18:32หัวกลับสึกมาทั้งชีวิต ทำ
18:33ประโยชน์ต่อแคว้น
18:35ต่อให้ฝ่าบาทไม่พูด ข้าก็
18:37ต้องหาทางช่วยเขาแน่
18:39ตอนนี้ การจริจากับแน่เหนือย
18:41ังไม่มีบสรุก
18:42หากทำให้ประมันร่วงรู้ ว่า ช
18:44างซิงหัวเป็นนับโภทปวยหนัก
18:47พวกมันอาจจะเปิดสึกอีกครา
18:49อาจารย์ก็คำนังถึงจุดน
18:50ี้เหมือนกัน
18:51กรัวว่าชางซิงหัวจะตายไปก
18:52่อน ที่จะเจราจาสำเร็จ
18:55ดังนั้นจะยอมไว้ชีวิตเขา
18:57แล้วสุขภาพของท่านหัว ตอนน
19:00ี้เป็นยังไง
19:00แล้วเวลาอีกไม่มากแล้ว ถึงค
19:04่าจะบอกเป้องชื่อเสียงเขาได้
19:06แต่ชื่อเสียงที่สั่งสมมา ตลอ
19:08ดหลายปีของจวร เพลงว่าจะไปต
19:10่อยาก
19:21ในปีนั้น ข้าเพิ่งเป็นสิท
19:25ธิ์ของอาจารย์ไม่นาน
19:27ว่าน้ำหวงหัวเอิ่นล้น อา
19:28จารย์อดนอนสามวนสามคืน
19:31ในปาก เต็มไม่ได้แพลผู้พ็ง
19:34ถ้าช่วยหหยิบหมึกพวกกันอย
19:35ู่ข้างกายเขา
19:36ข้าบอกว่าท่านตรากตรำเกิด
19:38ไปแล้ว อาจารย์ตอบว่า
19:41ความทุกของพวกเรา ยังมีวันส
19:43ิ้นสุด
19:44แต่ความทุกของรัทสนดร กลั
19:46บไม่มีวันสิ้นสุด
19:51แต่ดูตollนี้สิ ตั้งแต่เรื่องกระ
19:54บบท เรื่องรักรอบ củaโครา duż
19:55สเบียงหลวงมาจนถึงเรื่องจว
19:58นช่างซิ้งโฮ ในตอนนี้
20:01เกรกว่า อาจารย์จะลืมความต
20:05ั้งใจเดินไปแล้ว
20:20ข้าหนึกถึงตอนที่ข้าอายุจ
20:23ัดขวบ ชัยชนะที่ด่านหูหลาน
20:26ชางซิงโฮ จุงมาไปดิมะนามอู้
20:29เหลียง แต่งบทกวีหนึ่งบท
20:32เรื่องลือไปทั่ว
20:35ตําแหนเองใช่สิ่งที่ใจไฝ
20:38หарыplet หวังเพียงให้ตáiละ สงบ
20:41สุกตลอดกัน
20:50ตําแหนเองช่ายสิ่งไฝหา เห
20:53ียงหวังให้ ไตยละนี้สงบส
20:57ุกตลอดกัน
20:59ไม่ต้องหรือว่า ไม่ต้องหรื
21:05อ
21:37ให้หวังมัน ทุกคน สุดกับเม
21:38ื่อดกับเมื่อสนาม
21:45กับเมื่อดเชื่อดกับเมื่อร์ ผ
21:57่านต่อม
21:58ต่อให้ไม่อยากกิน ก็ดื่มสัก
22:01หน่อยเธอ
22:02นะ
22:03ดื่มไม่ลง
22:05แต่เจ้าก็ไม่ขวดธรมาณร่างกาย
22:07เช่นนี้
22:08หากเจ้าร้มป่วยขึ้นมา จะให้ค่
22:10าทำยังไง ให้พ่อแม่ทำยังไ
22:12ง
22:19ถ้าสื่อจือ คุณหนูซเวียให้
22:21คนนำของมาส่งขอรับ
22:23คุณหนูซเวีย คนไหนเหรอ
22:27เชื่อชิงหลานเหรอ
22:28ใช่ขอรับ
22:30ย้อนออกไป
22:31ถ้าสื่อจือ ในนั้นมีสมก่า
22:33วสิบปี ยังมีกลมูลฉันย
22:35อด บอกให้ย้อนออกไป
22:36ขอรับ ขอรับ
22:51ประตูคุณธรรมบ่มเพราะคนน
22:52ี้
22:52ถ้าไหมเมคาจำนวนหนึ่งร้อย
22:55แปดพับ
22:55ปินทองถักเส้นลายมงคลคู่
22:58ปินทองถักลาโยกรูอี่สิบ
23:00แปดคู่
23:01เงินมัน
23:03ทำไมสินสอดเยอะขนาดนี้
23:07น้องสามรักพรยา
23:09ถ้าเอารายการสินสอดที่เตรี
23:10ยมไว้ให้เขาดู
23:12แต่เขาเพิ่มบางอย่างเองด้วย
23:14ที่เพิ่มก็ไม่ใช่ของส่วนกล
23:16าง
23:16รวนเป็นทรับสินส่วนตัว
23:17เขา
23:19ถ้าเลยพูดอะไรมากไม่ได้
23:21นี่ถึงกับยกทรับสินตัว
23:23เองให้หมดเลย
23:26งานแต่งเดือนสองวันที่สิบหก
23:28สกุญกู่พึ้งส่วนข่าวมา
23:30วันมะเดือนเป็นวันรับของข
23:32telephone
23:32ลูกสภัยไม่กล่าแล้วเลย
23:35เลือกปิดทองถักลายให้หนึ่งค
23:37ู่
23:37กำลัยหยกหนึ่งคู่
23:38ถึงตอนนั้นก็ให้น้องหกเอาไป
23:40ส่ง
23:41ท่านแมร ท่านว่าดีหรือไม่
23:44เจ้าค่า
23:45แห้ย ให้ข้องขวันเป็นเรื่องข
23:47องฝ่ายิง
23:49เจ้าเอือเป็นแก้วตาดวงใจ
23:51ของพี่ยิงค่า สกุลจี้
23:54ย่อมต้องเพิ่มสินเดิมให้ย
23:56ังเออกเริกแน่
23:57ค่าคงไม่ไปร่วมด้วยหรอก
24:01เจ้าค่า
24:03ทั่งเถอะ
24:05ที่ค่ายังมียกรูอี่อีกชิ
24:08้น
24:08เจ้าช่วยค่านำไปให้อิ่งเอือ
24:12เอาไปด้วย
24:15ได้ ๆ ท่านแม่พวดใจดี
24:18ดูอยู่แล้วท่านใจดีที่สุด
24:22อ้าจริงสิ เมื่อว่าท่านสอง
24:24ส่งข่าวมาตกลมกันแล้ว
24:26จะมาดื่มเหล่วบงคนน้องสาม
24:28สอง สามวันนี้คงออกเดินทาง
24:31แก็ באสัง ไกลทางแล้ว
24:33ให้ค่าดีกล่ะ
24:38เป็นอะไรท่านแม่
24:40คนเขาใกล้แต่งเข้าแล้ว
24:42ป่อมในใจของท่าน ยังไม่ราย
24:44อีกหรือเจ้าค่า
24:45ปูก เย่า Hardy ล่ะดูออกสะแล้ว
24:48พูดกับเจ้าตรง ๆ ในใจข้า
24:53ไม่สบายใจจริง ๆ
24:55ท่านแม่ หลายปีนี้น้องสาม เก้
24:59าหน้าขึ้นดี ๆ
25:00ยดอำนาจสูง ในรัศสำนัก
25:03เขาชินกับกันเป็นผู้นำ
25:05พอกลับถึงบ้าน ยอมไม่ชินก
25:07ับกันฟังคำสั่งใคร
25:08อีกอย่างจะว่าไป ผู้หญินพูด
25:11เท่าจี้
25:12เพิ่งจะรู้เหมือนกันไม่ใช่เหร
25:13อ
25:15แต่ว่า ขอพูดตรง ๆ เขากับคุ
25:18ณหนูสะกุลกู้
25:20ก็คล้าย ๆ ว่า จะแอบครบกันก
25:24่อนแต่ง
25:24ไม่คล้าย แต่ใช่เลย แอบครบกันก
25:26่อนแต่ง
25:27โมโห แต่ทำได้แค่ ถนหายใจ
25:33วันเพิ่มสินเดิม จะช่วยค่า
25:35เอาไปส่งที
25:37ว้าว
25:43ถ้านอนกลางวัลอยู่ ท่านรีบเร่
25:45งเรียกข้ามาที่นี่
25:46ก็เพื่อส่งของเนี่ยนะ อีกอย่
25:48าง พี่อิ่งจินเจาร่ำรวยขนา
25:50ดนั้น
25:50ไม่เห็นจะเป็นต้องให้ท่านเพิ่
25:52มสินเดิมให้
25:53นางร่ำรวยก็เรื่องของนาง ช่วยส
25:56มทบก็เป็นน้ำใจข้า
25:57แล้ว ช่วยไปส่งให้ข้า
25:59อย่าห่วงเลย
26:07นี่ ดูสิ นี่ให้เจ้า นี่
26:14ชอบหรือไม่
26:19ก็ได้ งานค่าจะช่วยท่านเอาไปส
26:21่งให้
26:40ภาพภายของคุณชาณวügงดีขึ
26:42้น ดูเผินๆ นมว่าท่านสามวา
26:45ด
26:49ภาพภายท่านรุงสาม และมุญสง
26:51่า อารมุ่มลึก как hoy剛剛เทียบ playlist
26:54ท่านทำตัวเกินไป ท่านสามหยอด
26:56เยี่ยมก็จริง แต่ท่านก็เป็น
26:58ท่านหว่าหล apar pueblo
26:59เทียบกันท่านสาม ก็ไม่ต่างเท
27:01่าไร
27:03ไป รู้จักแต่พูด
27:09แต่เท้า มีจดหมายถึงท่าน
27:27อันเล็กเป็นคนเขียนมา
27:28คงถามว่า ท่านถึงเมืองหลวง
27:30วันไหน
27:40จวนสกุนคุ้ง
27:42นี่รยนเป็น ของเพิ่มสินเดิม
27:48ไม่ใช่แค่สกุณจี้
27:49คุ้วยินหลิวกกว่ามา นี่มี
27:52สกุนเฉิน
27:52เห็นว่าคุณยินพู้เท่า
27:53เห็น
27:54ด้วย immigration ท liteสน implies
27:55เคาจะว่ั่งมาแล้ว
28:10เจ้าเออ เมื่อคืนเหลียนเออ ไม่
28:13สวาย
28:14วันนี้เช้าเพิ่งให้หมอออกใบส
28:16ังยา
28:17ข้าเลยบอกนางไม่ต้องออกมาเพื่อห
28:19ลีกเลี่ยงกันแพร่เชื้อ
28:22อันนี้เป็นของผ่านที่นางให้เจ้
28:26า
28:29ส่วนพวกนี้เป็นของผ่านที่ป่
28:31ารองให้เจ้า
28:33หวังว่าจากนี้เจ้าประบรื่น
28:35ทุกสิ่งสมหวังดั่งใจ
28:37ขอบคุณป่ารอง
28:47คุณหนู หัวหญินมู่มาแล้ว
28:50ขอรู้แล้ว
28:53หัวหัวหญินมู่ในเหลือ
28:55หัวหญินของได้เท้ามู่สืออั
28:57น
28:57อ๋อ
28:59รองเศนหน้ากรมขุนนางที่เพิ่งแต
29:01่งตั้ง
29:03รุงรองเจ้าไม่ได้ตำแม่งนั้
29:04น
29:05เยาผิ่งก็ไม่ได้
29:06เขากลับเป็นคนได้
29:10ข้า ขอไปดูกับเจ้า
29:13เชิญเจ้าค่ะ
29:21ข้ารวะหัวหญินมู่
29:24ในท่านของข้ากับเต้าเฉินคบ
29:26กันมาหลายปี
29:27ครั้งนี้ได้ยินว่าเขาเลือกคู่
29:29ครองที่ดี
29:30พวกดอต่างก็ดีใจแทนครับ
29:32ดูสิ
29:33หัวหญินมู่ พรยามู่สืออัน
29:35ข้า เหมอสมกับโทษเท้าเฉิน
29:36จริงๆ
29:37ข้าเป็นขู่ที่ฟ้าประทาง
29:39ผู้หญินชมเกินไปแล้ว
29:44น้องหญิงมาแล้ว
29:46หัวหญินมู่ น้องสามค่า หลาน
29:48เออ
29:48ท่านนี้คือหguaหินมุ
29:49ท่านป่ารอง พี่หญิงใหญ่
29:55ครวล่าหุหินมุ
29:58เจ้าก็คือหลอนอือ
30:00เจ้า vendors
30:05พี่หญิงใหญ่ คาไม่มีของควั
30:06นลํ้มค่าอะไร
30:08จึงปากพหมมงคลเองถึงชุด
30:09ให้พี่หญิงใหญ่ไหว้หม
30:11มีน้ำใจของเจ้า ดีกว่อยงาน
30:13ทองเสีย
30:14โอ้โห งานปstadasına Gus
30:16ช่างไม่ทัムรดา
30:18นี่เจ้าปักเองเหรอ
30:20เจ้าค่ะ
30:22งดงามมาก ฝีมือปักเยี่ยม
30:24อ้า ข้านั้นพระหอมไปใส่หีบ
30:29ให้
30:31ได้
30:32คุณนู้ใหญ่ คุณนู้หกโจนเฉิ
30:34นมาแล้ว
30:37โจนเฉินก็มาด้วยเหรอ
30:40เข้าออกไปตอนรับ
30:49น้องเหยียนอิง ค่ายังคิดว
30:51่าวันนี้เจ้าจะไม่มาแล้ว
30:52ค่าก็ไม่ได้อยากมา
30:54แต่มีบางคนกลัวท่านจะน้อยหน้
30:55า
30:56ต้องให้ค่ามาส่งของควันเพิ
30:57่มสินเดิมให้
30:58น้องคนดีเป็นความผิดค่า
31:00ค่ามีควรปิดบังเจ้า
31:01ในเมื่อท่านรู้ตัว งานค่าขอ
31:03ถามท่าน
31:04ตอนงานปากปิ่นท่านพี่สามก็ไป
31:05ด้วย
31:06ท่านเริ่มครบกันตอนนั้นใช่ห
31:07รือไม่
31:08ไม่ใช่แน่นอน
31:10งาน งานชมดอกไม้ไว้พระจันธ์
31:12ตอนนั้นครบกันหรือยัง
31:14น่าจะยังไม่นะ
31:16แล้วมันตอนไหนกัน
31:18อย่าบอกนะว่าที่งานชมมสรร
31:23เขารู้แล้ว ที่ทงโจใช่หรือไม
31:26่
31:26เขาจำได้ปีก่อนมีช่วงนึง
31:27พี่สามอยู่ที่ทงโจตลอด
31:29ท่านก็อยู่ที่นั่นใช่หรือไม่
31:32เจ้าตามค่ามาเถอะ
31:39ค่ายังถามไม่จบเลย อย่าคิดมาซ
31:41ื้อค่า
31:47นิ่งงานแกะดีที่สุด ของช่
31:49างฝีมือเจียงนานทั้งหมดสิบ
31:51สองตัว
31:51รูปแล้วลุ่นไม่เหมือนกัน
31:54หมายความว่า
31:56ค่าจะรับปากค่า ไม่ถามเรื่องไร
31:57ค่าอีก
31:58ค่าจะยกพวกนี้ให้เจ้าหมดเลย
32:04還era
32:04ทำไมท่านทำอย่างงี้
32:05vel ยังมีชุดหยอกมาน้อย 8 ตัว
32:08ด้วย
32:13ค่ามาส่งของขวันเพิ่มสิน
32:15เดิมให้ท่าน
32:16ทำไมท่านเกิบให้ของขวันค่าแล
32:17้ว
32:19ยังมีเจ้าตูเล็ก 4 ตัว แค่
32:21ใส่กนไกverseให้ทุกมัน
32:22ก็ตีรังการได้
32:26พี่ส bei 3 ช sponge ก็มีความสุขพอ
32:32ว้าว
32:36คุณหนูอีมาถึงแล้ว
32:40วงตระกูลเฟื้องฝู ชื่อเสียง
32:42ดีงาม
32:44น้องหวันสวยอ่ะ
32:48ทำไมเจ้าถึงมาช้า งานเรียงใก
32:50ล้จะเริ่มแล้ว
32:51ข้ามีรู้จะทำยังไง เริ่มจะออก
32:53มาตั้งนานแล้ว
32:54แม่เรียงข้าจุจุก็ปวดห
32:55ัว ข้าเกือบออกมาไม่ได้แล้ว
32:57ดีที่ท่านพ่อช่วยมาคลี่คลาย
32:59ให้
32:59ค่ะ ข้าไม่มีของดี รายให้พย
33:01ิง
33:03กล้องนี้คือ ตลอบเขียนคิว
33:05ที่ออกใหม่
33:07กล้องนี้เป็นแป้งหอมที่คา
33:08ปรุงเอง ดีกว่าซื้ Colonorte
33:11ยังมีกล้องใส่เงินอีก ให้
33:12ท่านแจกเบาๆ Gracie
33:14ดีหมดเลย ใช้ประโยชภ์ได้ ข้าช
33:16อบทั้งหมด
33:18ไม่ถูก ไม่ถูก จอม่ายกับพี่
33:20ส secondo ชิงแล้ว
33:21ไม่ควรเรียกพี่หญิง ควรเรี
33:22ยกป้าถึงจะถูก
33:24ท่านก็ไม่ควรเรียกน้องหญิ
33:25ง ควรต้องเรียกหลานสภัย
33:28ไม่คืน ค่าคิดทั้งคืนว่า
33:30ควรจะเรียกท่านพี่หญิง
33:32หรือเรียกท่านป้า สุดท้าย
33:34ก็เรียกพี่หญิง
33:35ท่านป้ามันเรียกไม่ออกจริง
33:37ๆ
33:38โทย เจ้าก็เรียกพี่หญิงค่ะ
33:41นะ
33:41ต่างคน ต่างเรียกเองค่ะ
33:51ข้าไม่คุยกับท่านแล้ว เอาข
33:53องไปวางก่อน
34:00นั่งเขินแล้ว
34:01ดูเจ้าสิ ข้าก็ไม่คุยกับเจ
34:03้าแล้ว
34:03ข้าไปเรียมนั่งงานก่อน เจ้าจะ
34:05ไปหรือไม่
34:06ไปกันเธอ
34:24วางไว้หลังกลองนั่นเธอ
34:37คุณหนู คุณหนูอิงก็อยู่พอด
34:39ี ท่านลองถามมากน้อย
34:41เรื่องงานแต่งท่านกับคุณชัย
34:43เฉิน สุกคุณเฉินคิดเอายังไ
34:45ง
34:46เรื่องแบบนี้ เขาจะถามก่อนได้ยั
34:49งไง
34:49แต่คุณหนู งานแต่งสิ้นปีที่
34:52แล้ว สุกคุณเฉินเป็นคนกำหนด
34:53สุดท้ายคุณชัยเฉินจูจูก
34:54็ไปเจราจากแบนเหลือที่ซางซี
34:56ขอเสียมรายยาดเจ้าค่ะ นี่เม
34:58ื่อมั่นกันอยู่เหตุใดต้องไป
35:00ถ้าเป็นสุกคุณอิน งานร่า
35:01จะสำนักปฏิเศษไม่ได้แน่
35:03แต่คุณชัยเฉินเป็นหลานของใ
35:04ต้เท้าเฉิน
35:48แม่
35:48ส่วนชิงดูเก่งขึ้นแล้วจ
35:50ังจริง เป็นผู้ใหญ่แล้ว
35:53ค่าจะบอกให้ ในจวนไม่มีเจ้า
35:55อยู่ ให้คือคักเลยสัดนิด
36:01ส่วนชิง ส่วนชิง
36:04ทำไมมือ
36:06ส่วนชิง
36:10ท่านป่ารอง มาครูข้าหมื่อไปหน่อย
36:14ท่านพูดว่าอะไรนะ
36:15พวกเรานะ ไม่ได้พูดอะไรหรอก แค่บอก
36:18ว่าเห็นเจ้าเก้าน่าขึ้นมาก
36:20เมื่อครูเนี้ยเดนเข้ามา เห็นเจ้
36:22านั่งอยู่ ชั่วแบบนึง
36:25ยังนึกว่าเป็นลุงสามของเจ
36:26้าสะอีก
36:28เฮ้ย เจ้าเดินทางมาจากซานซี ห้
36:31นทางไกลมาก
36:32คงต้องเหนื่อยแย่ รีบกลับไป
36:35พักพรเถิดไป ไปเร็ว
36:43ขอบคุณท่านญ่า ข้า อย่าปร
36:46ึกษาท่านพอดี
36:47หลานไปอยู่ซานซีครึ่งปี งานที่
36:49คางไว้มากมาย
36:51หลานคิดว่า พรุ่งนี้ไปพัก
36:53ที่หอหลินยวน รอที่ว่าการป
36:55ระทับตาแล้วค่อยกลับ
36:56โอ้ย นี่ หอหลินยวนยุ่งอะไร
36:59นักหนา เจ้าอย่าแบกทั้งใต้
37:01ล่าไว้คนเดียว
37:03ถือโอกาส หน้าที่ใหม่ยังไม่
37:05มา พักผ่อนสักสองสามวัน
37:09พูดอีกอย่าง อีกไม่กี่วัน ล
37:13ุงสามเจ้าจะแต่งงานแล้ว
37:16รอดื่มเล่ามงคลก่อน ค่อยกล
37:18ับที่ว่าการยังทัน
37:21โอ้ จริงสิ ยังสะกุลหวี
37:23อีก ในเมื่อกลับมาแล้ว อย่าลื
37:26มไปเยี่ยมพ่อตาแม่ยายในอนา
37:28คตด้วย
37:30อย่าให้ใครว่าเอาได้ นะ
37:36ขอรับ ท่านยา
37:50นายเวลิน ซึดบรรยังสมัสน
38:06ุบัน
38:06แล้วลบรรยังกินสุด ที่ย้
38:17งไม่เป็นไหม
38:46ตอนนี้จะรู้พับคุณที่ว่านะ
38:47แล้วแล้ว เลือกแต่กับสะกุ้น
38:50หวี แล้วพยายามเก็บความรับน
38:53ิไว้
38:53หรือจะลมเลือกงานแต่ แล้วเตรี
38:58ยมรับมือทุกอย่าง หลังจาก
39:00สอบได้เป็นคุณหน้า
39:02เจ้าเลือกเองได้
39:22กต่วนสมาร Vivianป pelvis
39:22ก็ด้ายังถไม้ไว้
39:25เจ packetกับลื่มึงeninดไป
39:45แล้วหรือจาก
39:45สิ่งนี้เห็นเร็จ
39:48ที่สุด
39:49เยี่ยงให้รู้
39:54แล้วุ่นที
39:59ก็ความว่า
40:00แฮชา
40:00จากสยกเชื่อ
40:03หรือตัวอจาน
40:10ความว่า สุด
40:12ทีกว่า แสดม่า
40:14ท่าเราจะโยด
40:15ได้ เดียนด้วย
40:16จะไปส่องจด Girl of view
40:29ish
40:31คุณชาย
40:32ทำไมรู้ collectively
40:33ถ้าท่านรู้เรื่องเขา
40:39ถ้าจบโกรวemer
40:41ข้าจะไปส่งลุ่ม
40:41ไม่ อย่าท่าน
40:43ก็ได้
40:46เดี๋ยวค่อยจะไป
40:47ส่งให้ตอนนี้เลย
40:53ก็ได้ไป
41:11คุณหนูเจ้าค่ะ
41:14นี่เป็นของขวัญจากหูหิน
41:15หูหินบอกว่า
41:17ช่วงนี้ต้องดูลาท่านหัวอย
41:18ู่ในเจ้วัน
41:19ไม่กลิ่นยาติดตัว
41:20ดังนั้นจะไม่มารู้ว่ายพอท่าน
41:23ฝากขอบคุณอาสภัยห้า
41:25ฝากถามทุกสุขท่านหัวด้วย
41:27ขอบคุณหนูเจ้าค่ะ
41:38คุณหนู
41:42คือว่า
41:45จดไม้ใคร
41:57คุณหนูปลดหัวให้ตัวเอง
42:01อืมก็จริง
42:07คุณหนูไม่เปิดดูว่าเขียนอะไร
42:08เหรอ
42:08ไม่จำเป็น
42:09ค่าดูแล้วก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้
42:11กลับจะหาเรื่องปลดหัวให้ตั
42:13วเอง
42:14อืมก็จริง
42:16คุณชายตังหากที่ผิดนัดกั
42:18บคุณหนู
42:19ตอนนี้กลับทำเช่นนี้
42:21ทำเหมือนตัดใจจากคุณหนูไม่ได
42:22้
42:25ใช่แล้ว
42:26หากวินถึงยังไปไม่ไกล
42:28จะรีบตามไป
42:28ฝากคำพูดข้าไป
42:30บอกว่าให้คุณชายของเขากินข้
42:32าวให้อิ่ม
42:33พักผ่อน
42:35ข้าตัดใจปินาแล้ว ให้เขาต
42:36ัดใจสัยด้วย
43:04อันข้าว แย่ไฮตรแพลอด ฟ
43:16ังดีกว่า ตรงนี้ลงนี้นะ
43:25เองสัยกว่ายังสัยกรู้สัย
43:30ๆ หลังได้ควรอด ฟัง่า หนัก
43:33อมนี้อ predictive
43:33หลังยังความควรฟังท้ายอ
43:34ดเช่น
43:34หัวววววววววววว หรอทั้ง
43:38ส่วง นายจะส composed ที่เจ็บสิทธิก
43:46ัน ที่มีทธิกันที่สิ ในสั
43:46กข้ามาะ
Comments