- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:02จัดการดู
00:30ตัวไงปลอดตรงนี้
01:00ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
01:30เจ้า
01:33ตอนที่หก
01:38หยกขาว หยกเขียว
01:41พี่หญิง หมายความว่ายังไง
01:43ไม่มีอะไร
01:45ย่ายถึงเอาที่ทับกระดาษที่
01:46ข้าให้มาเป็นของรังวัลล่ะ
01:49แยะแล้ว เข้าคงติวว่าของท
01:51ี่ข้าให้ลำข้าเกินไป จงใจเต
01:53ือนข้าชะชะชะ
01:54ก็จริง คนมากมายเพียงนี้ มีส
01:57ายตากี่คู่จับจ้องอยู่
01:59ไม่ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องเอtera
02:02passeกลับมาให้ได้
02:03คนอื่นก็จะไม่คิดว่า ข้าตั้
02:04งใจมอบของคำนัด ให้จวนเฉร
02:06น
02:06ถ้าเข้ากลับมาได้ เข้าจะไม่ถู
02:09กขอรหา
02:10นี่เป็นของฉันดีเลยนะ
02:11โถ้ถบกระดาษชินนี้ ��라고ก็ร люди ก
02:13็รู้ว่าราคาสุ่งลิ่ ๆ
02:14เห็นที่ซะคุณเฉินจะมั่งข้าง
02:16จริง ๆ
02:17มั่งข้างอะไรกัน
02:19ประยาดถ่ายชาวบ้านเลอ Latin
02:26ซองแคว้นขั้นด้วยสาย languages
02:27แคว้นใหญ่กันสู่แคว้นเล็
02:28กไม่ได้
02:29วิธรับรุษ 5 คนแอ่งแคว้น
02:30ใหญ่
02:30ยัง terminology Romans 1 เปรู้พระ
02:35แคว้นเล็กใหญ่อะไรก statute
02:38ของสิ่งนี้คงไม่ใช่ไหมทรงจ
02:40Потомуกองพวกนักพร้ดหรอกนะ
02:41ผิด
02:42ผิดตรงไหน
02:43เจ้า hourlyายังนักพร้ดมาไม่ใช่เห
02:44รอ
02:45ยังไงคําตอบของท่านก็ผิ
02:47ดอยู่ดี
02:49ลึกรับสัจจริง
02:54มีเพียงต้อนหลิวเขียวที่ผ
02:56ูกมาได้
02:58มีเพียงต้อนหลิวเขียว
03:06ตะวันส่องทานใส่เออร้อน
03:10ท่านพี่ซื้อจืด
03:12ที่ท่านตั้งปริษณาскомไม่ใช่ท
03:14ี่ท่านใครไปมาหรอกนะ
03:16แirdนอนอยู่แล้ว
03:17แต่ตั้งแตะเล็กท่านก็ตั้งไปท
03:19ั่วโายมุธพพ
03:19ที่ที่ท่านใครไป ผู้อื่นอา breasts
03:21ไม่ค่อยไป ตั้งปริษณา เช่นนี้ไม
03:24่อยู่ที่ท AGA predominant
03:26concept
03:26ก็ งานเอาปริษณาของาาออกค่
03:28ไม่เล่นแล้ว
03:28โอ้โอ้โอ้โอน พ котор ไม่คนท Рอ
03:31ถ้าได้แล้วส่องท晨 commissions
03:35คงเป็นอย่างเฉียน
03:37ตอบทูก
03:40เฮ้ยเจ้า ไว้ค่าจะสั่งคนส่ง
03:42ดินปืนไปให้
03:43ขอบคุณท่าสื่อจือ
03:48ท่านไทยออกได้ยังไง
03:50บ้าน บ้านเดิมของค่าอยู่ที่สาน
03:52ซี
03:53เล่นไทยไปสนาไม่เห็นสนุกเลย
03:54อิดอาจฉะมัด
03:56เอ้อ
04:03ลิวเขียวน่าจะเป็นตัวไม้
04:06ผูกมาน่าจะเป็นอีกครั้งนึง
04:09ของตัวอักษร
04:11หรือจะเป็นสํากโรงเรือ
04:12ไม่ถูก ท่านลองดาวใหม่ซิ
04:18สาดตำเข้า ลิวเขียวคือไม้
04:22ผูกมาในคำนั้นเมียอักษรส
04:24อนอยู่
04:24เอามารวมกันแล้ว เป็นคำว่า
04:26ศักร์ตําเข้า
04:29คุณหนูกู้ตอบถูกแล้ว
04:32เก่งจริง ๆ
04:39คุณหนูกู้ช่างเก่งนะ
04:49เค้นเล็กเค้นใหญ่ ข้าทายได้แล
04:52้ว
04:57อ๋อ ข้าคิดผิดน่ะ
05:04ยังทายไม่ได้อีกเหรอ
05:08นั่นไม่ใช่คุณชายหวังเหรอ เรา
05:10ไปดูกันเธอ
05:15เชิญ
05:23น้องชาย เจ้ากำลัง
05:25อ๋อ ตอนข้าออกมาจากห้องสุขา
05:27ดันลงทาง
05:28เผล็กเข้าไปในห้องหนึ่งพอด
05:30ี
05:30บังเอิญเห็นภาพนี้บนเตะถู
05:32กใจข้ายิ่งนัก
05:33ไม่ทราบพูดได้ว่า จะยักให้
05:35ข้าได้ไหม
05:36ภาพนี้มีบรรยากาศสูงส่ง
05:37รุ่มลึก
05:38ดูคล้ายฝีมือของซื้อร่ว
05:41ข้ากลับคิดว่ามีใช่ เพราะเห
05:43ตุได้
05:45ดูคำจารึกนี้สิ
05:46มองทั่วล่าจากยอดเขา
05:49ใช้ลายมือแบบรัชสำนัก
05:50ปลานี้หนักนั่น และสง่างาม
05:53หากได้การฝึกฝนกว่าสิบปี
05:55ไม่มีทางเขียนอักษรเช่นนี้ได
05:56้
05:57แล้ว คุณชายฉัน
05:59ยังหนุ่มถึงเพียงนี้
06:01จะเขียนออกมาได้ยังไง
06:03คุณโหกู้พูดไม่ผิด
06:05ภาพนี้ไม่ใช่ข้าวาดจริงๆ
06:09เช่นนั้นจะคิดว่าภาพนี้เป็น
06:10ยังไง
06:11ค่าคิดว่าภาพวาดนี้
06:13ไม่เพียงสง่างาม
06:14แต่ยังมีบารมีแบบ
06:16เมื่อขึ้นสู่จุดสูงสุด
06:18คุณเข่าทั้งหลายล้วนดูเล็
06:19กใจ
06:22เพียงแต่
06:24เพียงแต่อะไร
06:25เพียงแต่ดูล่องลอยเกินไป
06:27ดูไม่เหมือนความรู้สึกจากใจ
06:29จริง
06:31พูดดีดี
06:35พี่สาม
06:35ใครรู้สาม
06:40ถ้าซื้อจือ
06:44คุณชายหวัง
06:47รู้กัน
06:49แล้วเจ้าคิดว่า
06:52ภาพชมทิวเขานี้พูดไหนเป็นคน
06:54วาด
06:57น่าจะเป็นปรรมจารย์อวุโส
06:59ท่านหนึ่ง
07:00ที่มีผู้คนนับถือคุณธรรม
07:02สูงส่ง
07:02ผู้อาวุโสล Mitarbeiter เว้าคุณธรมส
07:04ูงส่ง
07:05ถ้าลงสามคุณอูกู้ความไม่ได
07:10้แจตนาหรอก
07:13ภาพวาดนี้ท่านวาดเองเหรอ
07:16ต้องขาไฟด้วย
07:17เป็นข้าน้อยผู้จาไม่ยังคิด
07:18ถึงกับวิจารย์งานของท่านย
07:20ังส่งแดด
07:21ท่านเปลดอภาพด้วย
07:24ข้าวาจเจ้าเองก็มาเป็นแ Unf Exec
07:27จะวาดกลัวถึงเพียงนี้ทำไม
07:29ไม่เป็นไร ในเมื่อวาดออกมาแล้ว
07:32กระยอมให้คนวิจารณ์ได้
07:34คนหนูกูไม่รู้능แล้ว
07:36สPEC และทราย ผู้คนต่างกลาววา
07:38ดท้องเซ Warrenograph
07:39ให้เ 그만 Israel ไม่ใช่ษาบฎ
07:42แต่เพราะazedไป Harper's 9 แล้ว
07:47แต่ษาบฎ ผู้ยิ่งใหญ่กลับแ
07:48อบยืนฟัง
07:49อยู่หลังประตู varied
07:50มีคนวิจารณ์ภาพของค่า
07:54ถ้าอยากฟังหน่อย ก็เป็น เรื่องธ
07:56รรมดาของมนุ�stoffe
07:57เป็นได้เท้าเฉินว่านี่เอง งั้น
08:00ยกให้ค่านะ
08:00โ Abigail ในเมื่อคุณชายหวางชื่อชอ
08:02บ ก่อนนำไปเศอ
08:04ที่จริง คำหาซื้อจือแย้
08:12ถ้าซื้อจือมีคุณธรรมส
08:13ูงส่ง
08:14และเป็นประจำต 1 ประจำนักบร
08:16รภา นี่ก็สายมากแล้ว
08:19เห็นที่ คงต้องกลับได้แล้ว
08:24ถ้ามีปริษณาที่ยังทายไม่ได
08:26้ ยังไม่กลับ
08:27โอ้ เป็นปริษณาได้กัน ถึง
08:30ทำให้ท่านจนปัญญา
08:36ทลงสาม เป็นปริษณาที่คุณหน
08:39ูกู้ตั้ง ทำเอาเราจนมุมกันหมด
08:41เลย
08:42ไงลองว่ามาสิ
08:44สองแค้นขั้นด้วยสายน้ำ แค้
08:46นใหญ่กับซู่แค้นเล็กไม่ได้
08:48วีระประดุษณาที่ห้าคนแห่ง
08:49ควันใหญ่ ยังไม่เคยมคนคู่หนึ
08:51่งแห่งควันเล็ก คือสิ่ง
08:52ใด
08:53นี่ไม่ใช่ลูกคิดหรือ
08:54เว้า ท่านท่ายถูกด้วย
08:57ข้าจะไปนำของรางวัล มามาให้ท่
08:59าน เดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ
09:01ยากถึงเพียงนั้นเลย
09:03อะไรกัน พวกเจ้าไม่มีใครท่ายได้
09:06เลยหรือไง
09:19ข้าต้องความทด้วย
09:22แค่ต้องคิดหรือไหม
09:39แค่ต้องความมีท่านเท baking
09:52ท่านรุง 3
09:56ก่อนหน้านี้หลังไปholderbetย่มท่าน
09:57รุง 4 แต่ท่านปิดประตูไม่พบ
09:59มั้นแต่ตอนคู่หินพูดเท่าไปด
10:01้วยท่านรุง 4 ก็ยังไม่ยอมพ
10:02บ
10:02จนหวงหินพูดเท่าบอกว่าจะ
10:04เชิญหมอมา จจนยอมเปิดประตูจ
10:06วน
10:06อย่าพูดถึงเข้าเลย
10:10สอบชุนไว้ปีหน้า เจอกстановกษอ
10:12บรึถ Arrow
10:13หลาrated เจ้นนั้นนี้ว่าจะกลับสำ
10:16นักษึกษา
10:17เก็บตัวอ่านตำรา
10:19ดี
10:22พรุ่งนี้เจ้าถือหมดความ ไปเง
10:24ียนจนได้เท้าฉางถึงหลัน
10:26ให้เขาช่วยชีนแล้ว ข้าคุยก
10:27ับเขาแล้ว
10:29ต่อไป ทุกทุกสิบวัน เขาจะช
10:31่วยตรวจหมดความให้เจ้า
10:33ได้เท้าฉางเหรอ
10:36เขาไม่ใช่ปราดใหญ่สะหน่อย
10:44ขอรับ ท่านลุงสาม
10:46ไปเธอ
10:47ข้าคิดว่า ภาวาดนี้ไม่เพี
11:04ยงสง่างาม
11:05แต่ยังมีบรรมีแบบ
11:07เมื่อขึ้นจุดสูงสุด คุณเข
11:09าทั้งหลายร้วนดูแลกใจ
11:14เพียงแต่
11:17เพียงแต่ดูล่องลอยเกินไป ดูไม
11:19่เหมือนความรู้สึกจากใจจริ
11:21ง
11:22เกิดว่า ภาวาดนี้
11:26เกิดว่า ภาวาดนี้
12:00ความรู้สึกจากใจจริง
12:12ความรู้สึก ไปถึง
12:18เกิดว่า ภาวาดนี้ความรู้สึ
12:25ก ดอกไม่
12:32พวกเราก็ได้ไปกันฮะ พ่อขอพ่
12:34อนให้ท่านยายเสร็จแล้วก็จะได้ บ
12:36าดาเล่นต่ออีกสึ่งหน่อย
12:37เจ้าค่ะ
12:37ไม่นั่นสนใจมั้ย?
12:39ไม่อ่ะ
13:01เจ้าใส่น้ำโอบเงาศาศ ผ่าน
13:03แรกเริ่มโภบิน
13:04พกสุราขึ้นเขาเขียว ไปกับ
13:06สหาย
13:08ฮ przygot...เสียดายนะคะ hè
13:10ทดันไม่ได้ Lil1 ขึ้นมาด้วย
13:11ควรพักผ่อนเช่นนี้ ก็ควรพั
13:13กผ่อนให้เต็มที่สิ
13:15ยังจะnoble ปินเขาวัง
13:22นี่ ไอ้ท่าน
13:23ทันลิ่งไม่ได้นะ ท่าใหญาไพ
13:25ารมาขึ้นเงิ่ม เงี่ยบ
13:26ผ่าท่านเป็นอะไรขึ้นมา แล patreon
13:31ธานะ ธานะ ธานะ
13:34ธานะ ธานะ อย่าทำให้ค่าตกใจส
13:36ิ ธานะ
13:37ธานะ
13:40ถ้าพธิษัตธได้โบลท คุ้ม
13:41คลองท่านแย่ของค่า ให้แบบร
13:43อดไพร ไร้ทุก ไร้โสก
14:01อุ้ithmา
14:04คุณหนูเจ้าคะ
14:06นั่นเสรอเจือไม่ใช่เหรอ
14:07เรียกไปดูแล้ว
14:10พี่ระșะ screening เจ้า
14:11เสรอเจือเป็นอะไรไป
14:12คงรอก о doctors เป็นłum่ plumเยอะ
14:15รู้ว่าเป็นรอกห shap
14:17เราได้พอกยามาหรือไหม
14:18ปกติข้าพอกยาติดตัวเสมอ
14:19แต่วันนี้นั้นเป็นวันหยุด
14:21เลยมาได้พอกมา
14:23พวกคร bricks หลีลงขอไปเฉิzhาหมอแล้
14:24ว
14:25เข้า cuz he was immediately
14:25แล้ว รอกหัวใจเช่นนี้ รอช้า
14:27ไม่ได้
14:28ไม่ได้ เราผู้คุ้มกันหลีไม่ได
14:37้
14:38ชิงผู รีบกดจุดถานจงของเข
14:40า
14:40เจ้าค่ะ ช่วยลำหน่าย
14:44จะได้ผลเหรอ
14:54เฮ้ จะทำอะไรน่ะ หากปากผิดขึ้นมา
14:56สกุลเราต้องตายหมดหน้า
14:58แต่ก็ปล่อยให้เข้าตายไม่ได้น
14:59ี่ ปล่อยมือเถอะ ไม่มีตาแล้ว
15:12ขยับแล้ว
15:17คุณหนู ได้ผลจริงด้วย
15:18ได้ผลจริงด้วย
15:19ได้ผลจริงด้วย
15:24เป็นเจ้า
15:36ท่านฝืนแล้ว
15:38ขอบคุณฟ้าดิน
15:39อย่าเพื่อขยับนะ
15:40พระพุทธิสันเมตตา
15:41ท่านรู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม
15:45มี
15:46ตรงไหน
15:48เมื่อ
15:49รนทับจันช้าแล้ว
15:51อ่ะ
15:54อ่ะ
15:55อ่ะ
15:55อ่ะ
15:59อ่ะ
16:01อ่ะ
16:01อ่ะ
16:05อ่ะ
16:05อ่ะ
16:05อ่ะ
16:06อ่ะ
16:19อ่ะ
16:29อ่ะ
16:29อ่ะ
16:30คุณฟัง Frankf인지
16:32ใจริงฟิสั Ping
16:35ลังหากรับก PARISH
16:36อ่ะ
16:38ก็ไม่...นี่...จะลงไม้ลงมือเลยห
16:42รอ
16:42โยกเกี่ยว
16:58เราก็กลับกันท่ะ
17:01ชังซิงโหเป็นผู้นำคุณนาง
17:03ฝ่ายบ mixes ไม่ได้
17:04เยี่ยยืนก็เป็นสื่อจื่อแฮง
17:06จวนชังซิงโห
17:07ท่านบาจあとฟึกยุดไม่ได้
17:10สำเขายังเป็นบุตรเพียงคนเดี
17:11ยว
17:12ผู้สืบท่อสายบุภึกยุดไม่
17:13ได้
17:14อา solidarity hubs
17:16at the date of darkness
17:16เยี่ยมmos
17:18акimportant
17:19bet
17:261,3,3,4 ว้าว คุณหนู ท่านเก่งจ
17:30ริงๆ ดูค่ะนะ
17:311,2,3
17:36ฟ้าก็ร้องมืดแล้ว เที่ยวกันมา
17:37ครั้งวัน ได้เวลากลับแล้ว
17:38อืม ไปกันเนี่ย
17:46วันไหลกันไม่เนี่ย วันไห
17:48ลกันแล้วนะ
17:49อืม เดอเปดน้ำเหมือนกันน่ะ
17:53terrorists
17:53คราวเดี๋ยวหนετε diagn แผนค่ะน่ะ
17:54independent maintainer
17:54คราวน่าไม่มา scrtir แต่ท่านเจอนเปล
17:57้าเหมือนกัน
17:57คำนั่นอันเหมือนกันก่อนนี่
17:59excuse
17:59มีคนอย่างๆ คั่อหนูเถอะ
18:02เธอต้องกลับบ้าน
18:04ยัง subs 블�์เ� altri
18:07แต่олаไม่รู้หลอกยิมเป็นความส
18:09ัง
18:09นี่คำแกลงถ้าสовые game น contained จะ್ไหม
18:15ไปดVer นี่นzeptorable w
18:19มาจุดทูปเหรอ ฟังยังไงก็
18:21โกหก
18:22จุดทูปต้องมาตัดเช้า ใครเขา
18:23มาค่ำค่ำ
18:24นี่เขาบ่ายคล้อยแล้ว จะมาจุดท
18:25งจุดทูปอะไรอีก
18:27ทำไมบังเอินเช่นนี้นะ รู้อย่างนี้
18:29กับพร้อมเย่เซียนก็ดีแล้
18:31ว
18:31เฮ้ ตอนที่ข้าไปปินต้นไม้ เห็
18:35นต้องรัดข่าวอีกฟัง มีเส
18:36้นทางอยู่
18:37มิซιούให้ข้าไปสำรวจอยู่ก่
18:39อน หากไปได้ เขาจะกลับมารับท่าน
18:41ข้าได้ว่าขั้นหน้าเค้าก่อนนะ
18:43ต่อล่ozยุ
18:43อ็มนุ่ม
18:56noisy เข้าไม่กินกระสูง
18:56พวกเราจะลงเขาซ่ะ
19:00เปิดทางใหม่แล้ว
19:01ço Services
19:02expectancy วิดologically
19:03เดี๋ยวเดี๋ยวเราจะลงขาวเปล่
19:05าทางเลย
19:05ใช่
19:07ทำไมชิงผูยังไม่กลับมาเอง
19:08ลิดเปล่าทางเลยสิ
19:10คงไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหลอกนะ
19:24นี่คือทางที่ชิงผูพูดถึง
19:25เหรอ
19:26ยังไม่มีคนผ่านสักคน
19:37มืม...
19:38มืม...
19:40กันสำ
19:41อืม...
19:50อืม...
19:54อืม...
19:59อ้าาาาาา!
20:02ช่วยด้วย!
20:05ได้สอร์!
20:22곰กาดาจะถอยาม!
20:24พาแล้ว!
20:37กลับกลับกลับ
21:28กลับกลับกลับ
21:47ที่เธอเขาในคืนนั้นก็เป็นเขา
21:49จริงๆด้วย
21:51แล้วจะท่ายาทั่วตายสิท้า
21:59กลับกลับกลับ
22:04น้อย
22:29เจ้าไว้หรือไม่
22:38เจ้าไว้
22:49เจ้าไว้
23:01ตกใจเลย
23:12อะไรนะ เจ้าบอกว่าเจ้าเอายังอยู่บ
23:15นเขาเหรอ
23:16เจ้าค่ะ ค่าเจอเส้นทางที่หล
23:18ังเขา จึงคิดจะกลับไปรับค
23:19ุณหนู
23:20คิดไม่ถึงว่าตอนกลับไปเส้
23:21นทางนั้นก็ถูกปิดอีก ค่า
23:23จังรีบกลับมาส่งเขาก่อน
23:25นี่ก็กำลังจะเมื่อแล้ว หัวห
23:27ินเพิ่มคนให้ค้าสักหน่อย ค่
23:29าจะได้กลับขึ้นไปตามหาคุณ
23:30หนู
23:30เด็กดี เจ้าจะเอาไปกี่คนก็เอาไป
23:33รีบถือป้ายคำสังข้าไปเรี
23:34ยกคนมา มาแม่นมเจ้า
23:38ขับขึ้นให้หยิน ไปเธอ
23:43เข้าว่าน่ะ เจ้าเอาติดเที่ยว
23:46มากกว่า
23:50เจ้าเอาไม่ใช่คนเช่นนั้น จะทำยัง
23:54ไงดี
24:00จะสรภาพไหม
24:04ไม่สรภาพสินะ
24:17เห็นเขาข้าคนมาแล้ว ถึงสองครั้
24:19ง เขาคงไม่ข้าเราปิดปากหรือ
24:21ไง
24:33ข้าเราวาท่านสาม
24:37ท่านสาม ข้าไม่ได้ยินอะไรทั้งน
24:41ั้น แล้วก็ไม่ได้เห็นอะไรด้วย
24:43รับรองว่าจะไม่ปิดปากอะไรออกไป
24:45ขอรองเธอล่ะ ได้ปลอดไว้ชี
24:46วิตข้าด้วยเธอ
24:53เรื่องวันนี้สำคัญยิ่ง หากแพ
24:55ล่งพลายออกไป
24:55ไม่รู้จะทำให้พูดได้บ้าง เท่าพ
24:57บภัยถึงชีวิต
25:08นี่คือ
25:12กินสะ ข้าปกป้องจอบไม่ได้
25:17นี่มัญญาพิด
25:19ถ้านสาม ข้าจะไม่ท่างพลายออกไป
25:21ไม่แต่คำเดียว
25:23สาบาลขอให้ฟ้าผ่าใية
25:28ไม่ต้องสาบาลล่ะ กินยาดิ
25:30ตแซ่
25:31แล้วข้าจะเชื่อเจ้าเอง
25:33ถ้านสาม
25:34ตอนที่ข้ามาที่นี่
25:35มีคนมากไม่เพราะเห็น
25:37เดิมที่ข้าก็อยู่กับสาวไชค
25:39์ของข้า
25:40แต่ว่า Pharmalm พลัดกัน
25:42ตอนนี้นางคงกลับไปแล้ว
25:44หากว่านางหาข้าไม่เจอ คงต้อง
25:46กลับไปส่งข่าวแน่
25:47อาจถึงข้านไปจ้องทางการแล้ว
25:50โอ๊บจริงๆ ระหวังทาง
25:52ซื้อเจ็อก็เห็นข้าฉันกัน
25:54หากจestedelle ๆ เพราะว่าเป็นค่าต
25:55าย
25:56ยอมต์ตามสื่บถามแน่
25:58แล้วอย่างไร allá
25:59ยิ่งมีคนสื่บมาก ทุกคนก็จะย
26:01ิ่งรู้เรื่องกันหมด
26:03เห็นได้ฉันว่า ข้าข้าไปก็
26:05มีใจ seri
26:06อีกอย่าง ในสถานที่ศักษิตเช
26:07่นนี้ การแข่นข้าไม่เป็นมงค
26:09ล
26:09ขอท่านสาม มอบทางรอดให้ข้า
26:11สักครั้ง
26:13ได้กุสนยิ่งกว่าสร้างใจ
26:14ดีจัดฉันเจ้าค่ะ
26:14คนตายเท่านั้นที่น่าเชื่อถืนท
26:16ี่สุด
26:17เสร็จทุรับวันนี้แล้ว ข้าจะ
26:19คุ้มครองท่านยายของเจ้ากับสก
26:21ุญจี้ทุกคน
26:21ให้แคลวคราดปลอดภัย
26:50แต่เท่าฉัน ยังต้องทำเช่นนี้ด
26:53้วย
26:54ในเมื่อแม่นางผู้นั้นเป็นคนก
26:55ันเอง ก็น่าจะไว้ใจได้
26:58ต่อให้ไว้ใจได้เพียงใด ก็
27:00ต้องพิสูตรให้สิ้นสงสัย
27:05แล้วทักเจ้าล่ะ
27:07สรภาพแล้วขอรับ เข้าไปคุย
27:09ข้างในเถอะ
27:11ใต่สวนอยู่นาน บอกแค่หัวหน้
27:19าแส้เซียว
27:20ทุกครั้งที่พบกันสวมหมวกปิ
27:22ดไว้ เห็นหน้าไม่ชัด
27:25ดูกิริยาใครปันดิตมีคว
27:27ามรู้ ใจกว้างมือเติม
27:28จางหลิง ผู้ประชาการกล้มอาห
27:30า
27:30เมื่อก่อนเวลามีคนของพวกมันตาย จะ
27:33มอบเงินปรอบขวันทําสบห
27:34้าร้อยตำลึง
27:36พวกมันถึงได้ทำงานอย่างทวายห
27:38ัว
27:39แซ่เซียว หรือจะเป็นเซียวช
27:43ีสาร
27:45ใช่ที่ปรึกษาอาดิตอองเฉิง
27:47ชิ้งตอนนั้นหรือไม่
27:48ครั้งนอองเฉิงชิ้ง เชื่อคำชิ
27:50นอักของคนผู้นี้ทุกอยาก
27:52ภายหลังอองเฉิงชิ้งก็กระบ
27:53บทล้มเหลว ถูกชางสิ้งหงส
27:55ังหาร
27:56เท่าว่าคนผู้นี้กลับไปร่องร
27:58อย
27:58ข้าองค์ริษฐาญาตสะเด็ดอ
28:00อกจากวัง
28:00พวกเราจงใจเผยให้อองรุ่ยชางล
28:02่วงรู้
28:03แต่อองรุ่ยชางกลับเรียกใช้
28:05ที่ปรึกษาของอดีตอองเฉิงช
28:06ิ้ง
28:06แสดงว่า...
28:09ก็ยัง Belle ยังเขาผูกใจเจ็บต
28:12่อการตายของอองเฉิงชิ้งอยู่
28:17เห็นทีอองรุ่ยชางผู้นี้คิด
28:19จะทำการใหญ่เป็นนะ
28:21แต่เทาชัน ท่านต้องระวังให้จ
28:23งหนัก
28:25เจ้าเองก็เช่นกัน
28:28แต่เทาชัน เราลงเรือลำเดียวกั
28:31นแล้ว
28:33ตอนนั้นอดีตอองเฉิงชิ้งกระ
28:35บบท
28:35ทำเอาสารอายาศพเซาไม่อาจฝื้
28:37นตัว
28:38หากไม่ใช่เพราะ ท่านมหาเซนโบ
28:40ดีเห็นความสำคัญ
28:41คมไม่มีโอกาสได้รับใช้งานส
28:43ำคัญนี้
28:44ภายภาคหน้า วังว่าแต่เท้าเฉ
28:46ินจะช่วยชีนแน่ส่งเสริม
28:48เราต่างก็สลาตนเพื่อท่านอาจ
28:49ารย์
28:50ย่อมสมควร ร่วมแรงร่วม
28:52ใจเป็นหนึ่งเดียว
29:09เลือกเสร็จได้แล้ว ลุกขึ้นมา
29:20ขรวัดท่านสาม
29:22ลุกขึ้นคุยเถอะ
29:28ไม่เป็นไรแล้วเจ้าค่ะ
29:33ข้าจะคุ้มของท่านยายของเจ้าก
29:35ับสกุลจี้ทุกคน
29:36ให้แครวคลาดหลอดภัย
29:51ขอบคุณท่านสามที่ช่วยชีวิ
29:53ตข้ามาครัว
30:05มีอะไรหรอ Squee มองสิ่งได้อยู่
30:09ข้ากำลังมองท่าน
30:11ดูเหมือนท่าน
30:33ข้าพูดที่สิchéฟย์ค่าข้า
30:35คน
30:36ท่านค่าข้าพรา severityเป็นมิอา
30:38จเลียง
30:38แล้วต่างจากเดิมตรงไหนเว้า
30:43ข้าเอง expl是ยากใหญญาติ
30:47เรื่องนนี้ทำให้ข้านึกถึงเมื่อคร
30:48ั้งที่ตรงโจ Goes
30:50ไม่เด็กรับใช้
30:51คนนึง è Χ้าโก่เอล พวกเรียนส
30:53นุกกัน
30:54มักทุกขี่อยู่ด้วยกัน
30:56แต่มีปีนึงเข้าลากลับบ้าน
30:58เกิด
30:58กลับมาอีกครั้ง
30:59นิสัยใจคอ ก็เปลี่ยนไป กลาย
31:01เป็นเงียบคลิ่มไม่พูด
31:04ไม่มาเล่นกับค่าอีกเลย เอาตะ
31:06วรขอท่านยาย ให้ยายเข้าไปซูโ
31:08จ
31:08เป็นเด็กฝึกงานในร้านค้า ภ
31:11ายหลังค่ะถึงได้รู้ว่า
31:13ในช่วงหนึ่งเดือนนั้น บิดา
31:15เขาจากโลกไป
31:18ค่าจะอยู่บนฟ้ามองลงมา ว่าต
31:21่าเยี่ยนของค่าภายได้การคุ้
31:22มครองของท่าน
31:25จะรุ่งเรื่องได้แค่ไหนก่อน
31:30ค่าไม่ได้ว่าท่านเหมือนเขาห
31:45รอกนะ ค่าเพียงแต่อยากจะบอกมา
31:47เจ้าใจคำหมายของเจ้าแล้ว
31:54นั่งสิ
31:56บ้านเดียวของค่าก็อยู่ที่โทง
32:01โจ ยามนี้นะ ท่านยายของเจ้าดูแล
32:04ให้อยู่
32:10ไม่รู้เมื่อไร ค่าจะได้กลับโท
32:12งโจสะที
32:14ทำไมล่ะ
32:15ไม่ชอบเมืองหลวง personalized
32:18ค่ามันชอบเมืองหลวง ไม่เรื่น
32:20รมอะไรจะน้อย ไม่เหมือนที่ท่าโจ
32:22อืมน
32:24มีท่าเรือ มีงานวัด มีตลา
32:27ดนuyaงสือ
32:29ของพวกนี้เมืองหลวงก็มีหน่อย
32:31เมืองหลวงไม่เหมือนกัน กดระเบ
32:33ียบมาก งานเรื่นรางหลายอย่างก็
32:35ไม่มี
32:35ก็อย่างเช่นที่ทงโจว ตอนขึ้
32:38นปีใหม่จะจัดงานวัด
32:40เสร็จทีในทงโจวจะผลัดกั
32:41นจ้างขนางนิ้วมาแสดงในงาน
32:44อีกอย่าง ข้าชอบดูการตีเหล
32:45็กไฟ
32:46ทุกปีท่านยายจะจ้างคนต่างถิ
32:48่นมาแสดงให้ดู งดงามยิ่งน
32:50ัก
32:51แต่ว่าเมืองหลวงไม่อนุญาต
32:53อย่าว่าแต่ตีเหล็กไฟเลย
32:55ได้ยินว่าตั้งแต่ปีก่อน
32:57แม้แต่ประดับโคมไฟก็ยัง
32:58ถูกห้าม
33:02ตีเหล็กไฟงั้นแหละ
33:06แต่ว่าดับไม่ไฟทูปเทียน
33:09เสียงต่ออคีภายมาก
33:16คุณโหเจ้าคะ
33:17คุณโห
33:20แค่คุณหนู ในที่สุดท่านก็
33:22ลงมาแล้ว
33:23ข้าเป็นหัวใจยายอยู่แล้ว
33:25ค่าไม่เป็นใดใช่ไหม
33:26เจ้าดูสิ ค่าไม่เป็นใด
33:28ขอคุณมากขอรับ
33:29ไป กลับจวนกันเถ้า
33:38จวนสกุ่นกู
33:44มีรอยฟกช้ำตรงไหนบ้าง
33:46приехก็เรียนโห織อ์
34:07คุณที่นี่สดมัน
34:10เป็นใจ
34:14ขอคุณเจ้าไปที่สุดเกี่ยม
34:15ihan
34:15คุณมี collectiveِ yank
34:19นั่นถ้าทีอะไรของนาง
34:20ไม่อยากจะพูดด้วย
34:26คุณหนูคิดสิ่งใดอยู่เจ้าคะ
34:29เหตุการณ์ในคืนก่อนพิธีป
34:30ักปิน
34:31ค้าจำได้หมดแล้ว
34:34คนที่ค้าเห็นในคืนนั้นก็คื
34:35อท่านสาม
34:37แล้วจะทำยังไงดี
34:39ท่านสามจะเป็นภายต่อคุณหนูไ
34:40หมเจ้าคะ
34:44พูดถึงตรงนี้มีบางเรื่อง
34:46ข้าอยากให้เจ้าไปจัดการ
34:48ท่านบอกมาได้เลย
34:50ข้าบีสห Ещеals กลาวพูดนึงแ
34:51ซ่น
34:52ลูกเมียร์ของเขาอยู่ในเมืองห
34:54ลวง
34:54จะช่วย花ที่พาดให้พวกนาง
34:56ข่าไม่สะดวกออกหน้า
34:58เวลาพบพวกนาง никакихเมื่อไป nazi
35:00ก็น่าจะไม่
35:05เขาแค้ให้ข้าช่วยทำทุนต์บ
35:07างอย่าง
35:09จริงสิ
35:10ทรุ่งนี้เช้า เจ้าไปหาเท่าแ
35:12กลัว ให้เขาเรื่องหุ่นกระบอกส
35:15าย
35:16สอง สามตัว ค่าต้องการใช้
35:19เจ้าค่า
35:25การตรวจสอบ คุณนางเมืองหลว
35:28ง
35:28ได้ไตสวนและโลงโทษเจิ่งท
35:30ั่ว รองเจ้ากรมอายามนทน 34
35:32เพราะผู้บกคร่องในหน้าที่ 376
35:35คน
35:35ในจำนวนนี้ ปลดจากตำแหน่ง 37
35:37คน
35:38ถูกนิระเทศ 42 คน ถูกสั่งย้าย 16
35:42คน
35:43ถูกตำนีพักทัน 28 คน
35:49คุณนางในเมือง มีอยู่ทั้งสิ้
35:52น 1364 คน
35:55กลับมีถึง 376 คนที่ไม่เหมาะส
35:58มกับตำแหน่ง
35:59คุณนางฝ่ายบูหลายคนเข้าไปมาร
36:01่วมงาน
36:02มันยากาศยามนี้ มันชั่งโฮร
36:05้ายทารุนยิ่งนัก
36:07ถึงโฮร้ายเช่นนี้ แต่ประเมินท
36:09่านโฮออกมาดี
36:11เห็นฉันว่าชื่อเสียงของท่
36:12านดีงามแค่ไหน
36:13ผู้ได้เพียงว่า ค่าแค่โชค
36:15ดีเท่านั้นล่ะ
36:17ยังต้องขอบน้ำใจแต่เท้าห
36:19ลิ้นอีก
36:20ที่กล่าวตอนหน้าผู้คนว่าไม่
36:23สนิดกับค่า
36:25ค่าน่ะ เรียกขานเขาเป็นอาจาร
36:28ย์มาตั้งกี่ปี
36:29เขาตอบค่าคำเดียวว่าไม่ส
36:31นิด
36:33แค่พริบตาเดียวตัวเขานั้น
36:35แหละที่แพ้ภัย
36:38ใช่สินะ สวรรย์มีตาโดยแท
36:41้
36:45ใfred себе jujems
36:48ในท่าน จะขอคืนนำนาจดูแลเรื่
36:52นเช่นนั้นไม่ได้
36:53เรื่องพิดพ interferingจะ wandering どこผ訴
36:55ถ้าตอนนี้คืนสิตดูแล espaçoร์ให
36:57้กับเจ้า
36:59มันนูจะไม่สมควร
37:00ไม่ใช่เรื่องดูแลเรื่น เจ้าค่ะ
37:02ปีหน้ากเวลานเอจะถึงว่าปักป
37:04ิ่นแล้ว
37:04นั่งเติบโตในความดูแลของใน
37:06ท่าน
37:07พิธีปักปิ่นของน้าง
37:08ข้นจัดให้มีหน้ามีตา เธอหน่
37:10อย
37:10ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเรื่
37:12องนี้
37:13ยังไงถ้าก็ต้องรอปิน่ะ ป
37:15ีน่ะค่อยว่ากันนะ
37:17wonders
37:18คันนึกขึ้นมาได้ว่า ที่หน้
37:19าจ้วน
37:20ทำไมไม่เหมือนเดิม
37:29คุณหนู นี่ คุณก็บอกซ้ายสามท
37:31ี่ต้องการขอรับ
37:33ว้าว ดูแปลกตาละนิดมาก
37:35ร่วนเป็นของที่หามาจาก ชั่งไ
37:37ฟมือชั้นเลิว
37:38ลำบากท่านอัพหิ่งแล้ว เรารี
37:41บไปกันท่ะ
37:42เจ้าค่ะ
37:44อ้าว เรื่องอะไรขึ้นหรอ อย่าเพิ
37:49่งล้นล้าน
37:51คุณหนู นี่เป็นเด็กรับใช้ได้
37:53ข้าส่องไปแจ้งข่าวให้กับ
37:54สไพยเนี่ย
37:56ข้าน้อย พึ่งไปถึงต่อเฟินเถ
37:57ียว ก็จะกลุ่มคลย่างข่าว
37:59ของกันอยู่
38:00ผู้รงมือ along มือ ฝเซฟานฝาเมีย
38:01ของสไพยเนี่ย ยังพูดพราธ
38:03ไม่หยุดว่า
38:04น้องรองตายได้บุทชายใสลิสก
38:05ุณ สามสบัตต์ต้องเป็นของโก
38:07งสี่ ต้องยứดกลับคืน
38:08ยังบอกอีกว่าน้องรองของเขา ส
38:10ึบท่อดบรรรดาศักเรียกว
38:11่า เออ
38:12ตําแั่งรฟในวิ wichtig
38:13เฮ้ย พระพูดจาร์เลือเทอร์ต่
38:15อหน้าพระพัก ได้ถูกโบยจนต
38:16าย
38:17แล้วยังไปโทษว่าพระยาดวงก
38:18ินสามเมีย
38:19เนี่ยฟึกมิ้งเหรอ
38:21คุณหนู สาหายของท่านสามคนนี้ จะ
38:24ใช้
38:25พูดต่อสิ
38:25อ๋อ ขอรับ แม้ค่าจะไม่เข้า
38:28ใจสิ่งที่พวกเขาพูดกันมาก
38:29นั้น
38:29แต่ขารู้เพียงว่าสภัยเนี่
38:31ยผูนนั้นคือ คุณที่คุณหนูต
38:32้ามหา
38:33จะให้ผู้อ proportionเวчесกก็จะค่าแก่ง
38:34กันไม่ได้ безหรือ
38:35จดการสงพวกนามไปอยู่ร่านขายภา
38:36lastingแล้ว
38:37อ空 ห่างว่าทําโดยพระการ คุ
38:39ณหนูปลดลงโทษดด้วย
38:41จะให้ค่ารงโทษเรื่องอะไร
38:43ลงโทษที่จดการได้เรียบร้อย
38:45กันไปเนี่ย
38:46เฮ้..... ขอบคุณ คุณหนู
38:48ไปกันเธอ ไปร้านภาพใหม่กัน
38:52ฟ้าเกิมเป็นจาก บ้านหมู่รับอย
38:54่าง
39:07ฟางซื้อ พระยาที่ฟ้องมี
39:09ท่านคือคุณหนูกู้ใช่หรือไม
39:10่
39:10ใช่เจ้าค่ะ
39:12ขอบคุณควรของคุณหนูกู้มาก
39:13ที่ช่วยคลิกใครสถานการณ์ให้
39:15ค่า
39:15มิกลา มิกลา รีบลุกขึ้น
39:17เธอ
39:19ขากับคนหนูกู้ไม่เคยรู้จัดเงิ
39:21นมาก่อน
39:22มิเศร้าว่าคุณหนูเหตุใดถ
39:23ึงให้คนท่ามห่าข้า
39:25เรื่องแบบนี้ข้ามีญ่าติอยู่ค
39:27นนึง
39:28หลายปีก่อนตอน fandom esting inaa
39:29แต่เท่านี่เคยช่วยเหลือเอาไว้
39:32ยาติของข้าผู้นี้พอรู้ว่า
39:34ข้าจะมาเมืองหลวง ก็เลยฝากให้ข
39:36้ามาเยี่ยมท่าน
39:37ใครจะคิดว่าจะมาเจอคนกำลังก
39:40่อเรื่องพอเดช่วยเหลือเหรอ
39:43ใช่แล้ว เขาคนนี้มักเห็นกับส
39:46่วนรวม ช่วยผู้อื่นก่อนเสมอ
39:48แต่เขากลับลืมไปว่า คนที่ต้อง
39:51การความช่วยเหลือจากเขาที่สุ
39:53ด คือคนในครอบรัวของเขาเอง
39:59เจ้าคือเซียงหวินสินะ
40:03ยาที่ของคะผู้сонี้บอกว่า ในเดื
40:05อนนี้เป็นวันเกิดของเสียงอุ
40:07่น
40:08ดังนั้นจึงฝ quer เอาของควัญมา
40:10ให้
40:14jonka บอก ทั้งหมดนี้ให้คะหมดเลยเหรอ
40:18ใช่ทั้งหมดนี้ ให้เจ้าชอบรึเป
40:21ล่า
40:21ชอบเจ้าค่ะ ท่านแม่ คะ想เอาไป
40:24ได้ไหม
40:28ในเมื่อให้เจ้าแล้ว เจ้าก็เอาไป
40:30เล่นทั้ง
40:30เจ้าค่ะ
40:32เซ็งอินมานี่ ตามพี่สามา
40:34ขอบคุณพี่สาว
40:36คุณหนู ค่าจะไปดริมน้ำช้า
40:38และของว่างเพิ่มนะ
40:41ท่านเรียบนั่งลงก่อนนะ
40:44นี่คือยาสมารณ์แพร ท่านเอาก
40:46ลับไป ท่าที่แพรนะ
40:49ขอบคุณหนูกู้
40:50โอ้ว ครั้งนี้ เขาประสบข้าอกร
40:53รม จะสำนักแม่ตาเราแม่ลูก
40:55รรมพร้า
40:56ไม่ลงโทษถึงครอบครัว
40:58แต่บันดายาติพี่น้อง แกลับ
40:59จ่งจะเอาทรัพย์สมบัดของส
41:01ามพิที่รวงรับของค่า
41:02พูดไปก็เท่านั้น
41:04ต้องโทษค่าเองที่ตาเบอร์ต
41:07แต่งกับคนชื่นนี้
41:08คนฯ uh,
41:08คนฯ uh...
41:13ท่านแม่ ท่านพ่อเป็นคนดี ไม่
41:15ใช่คนตายใจดัง
41:17พ่อเจ้าทิ้งเราสองคนไว้ไม่เห
41:18ลวแล จริงตายจากไปคนเดียว เจ้า
41:21อย่างจะเข้าข้างเขาอีก
41:22ท่านพ่อทำเพราะความถูกต้อง
41:24ความถูกต้องอะไรกัน เขาทำเพราะ
41:25ความถูกต้องของเขา แต่แรกด้
41:27วยชีวิตของเราสองคน
41:28ทำให้พวกเราต้องลำบากเช่นนี้ เป็น
41:31ความถูกต้องแบบไหนกัน
41:33ค้าร์นุสุว่ารําบากวันนั้น
41:35ท่านพ่อบอกว่ raus
41:37รั้งจากเขาเต้าตายไป ข้าก็ก็ต
41:39้องมีชีวิตอยู่ตี่ไปให้ดี
41:40ถ้าหน้าบากท่านพ่อให้ค้าก็
41:42ต้องทำให้ได้
41:44หัก! اب่า...ลั้งจากเขาตายแล้ว
41:46ทำไม เค้าบอกเจ้enk smiles massage งั้นเหมือน
41:49เป็นพ나ithยังไงก่อน
41:50- ก็วันนั้นไง 건่ว่าก่อนที่ท
41:53่านพ่อจะเข้าหวัง
41:54compelling her style
41:55ไม่ต้องพูดแล้ว
41:57วันนี้เริ่มมืดค่ำแล้ว พวกเรา
41:59ควรไปสถี
42:00คุณหนูกู้ ยังไงก็ต้องขอข
42:02อบคุณท่านมาก ที่ช่วยคลีๆ ส
42:03ถานการณ์วันนี้
42:06ช้าก่อน
42:14ท่านคิดยังไง ถึงให้คุณหน
42:16ูกู้ประเยี่ยมหูหินเนี่ย
42:19ก็แค่ความนึกสนุกชั่ววู
42:21บ
42:22พวกเราคุยกันไม่กี่ประโยคที่
42:23วัดเป่าเสียง
42:24จูจูก็รู้สึกว่านางไปตัวเล
42:28ือกที่ไม่เร็วเลย
42:30คุณหนูกู้ ชลาดและใจกล่าจ
42:32ริงๆ
42:35แถมยังรับมือกับเรื่องเราได้
42:38ท่านสาม คุณหนูกู้ส่งจนหมายมา
42:41ทามว่าท่านจะว่างไม่ไร อย่าขอน
42:43ัดพบท่านสักครั้ง
42:59คารวะท่านสาม
43:01อืม ตามสบายถึง มหาค่ามิทุ
43:05ราอะไร พูดมา
43:10อาจารย์เจียมไม่ใช่คนอื่นคนไ
43:12กล มีอะไรก็พูดได้เลย
43:16ค่ามาเพื่อร้ายงานผล เรื่องที่ท
43:19่านกำรับค่าไว้ค่าจัดก
43:20ารเรียบร้อยแล้ว
43:33แต่ยังถือโอกาสจดกันพวก�
43:35menos meal
43:35พวกเขาเหนื่องบีกขั้น Steve
43:38ให้ทุก swords to the throne
43:40ผู้จริงคงท apps
43:40ที่จะฮุ้มสมบัทคนไห่ทAYาต
43:43ิ
43:43เพราะหน Yanis
43:43เพราะห fitted toddy
43:45ไม่รู้
43:45ท่านไม่ได้เห็นกับ department
43:47มอง habían す mitigate
43:49ข้าไม่รู้ว่า
43:51หลบกับ mon equiv学
43:52กับ батERO
43:53จริงๆแล้วไม่ cadreติดกับ
43:54ค่าก็ไม่ออกรณ์
43:56看ีท่านผู้จริง
44:03ของพวกนางดีขึ้นกว่านี้
44:07ไม่ได้
44:08เพราะอะไร
44:10ท่านจะช่วยแม่ลุกกับพร้า
44:11ษุ์ ไม่ได้เลยเหรอ
44:12ไม่มีเหตุผล ไม่ได้ก็คือไม่
44:14ได้
44:14เรื่อนนี้ต่อไป 2500 ท่านเตอม injured
44:17รี่ฟังหน้าอย่างนี้
44:17ได้
44:21ในเมื่อท่านไม่แต packaging hope
44:21เงินมั้ยเต็มใจช่วย
44:22งานค่าจช่วยเองกละกัน
44:23เรื่องที่ท่านไม่อยากออกหน้า
44:25Secure Project
44:26แล้วเราจะไม่กระทบถึงท่าน เช่นน
44:27ี้คงได้เราใช่หรือไม
Comments