00:01ร่างกายที่บกพร่อง อาจทำให้เด
00:03ินช้าลง แต่หัวใจที่ย้อม
00:05แพ้ต่างหาบ ที่ทำให้หยุดเดิ
00:07นตลอดไป
00:11ย่ามบ่ายที่ดวงอาทิตย์แผ
00:12ดเผา จนถนนแห้งภาพ ไอด้วน
00:15พนเอจร เดินผ่านมาถึงมานั่งไม
00:18้ริมทาง
00:20เขาเห็นชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่
00:21ง สวมชุดนักประหลาดที่ดู
00:23ดีเมียราคา กำลังนั่งก้ม
00:25หน้าอย่างเศร้าซ่อย กองตำราหน
00:28าเตะ ถูกยนทิ้งเกือนกลาดอย
00:30ู่บนพื้นดินอย่างไม่ยัยดี
00:33ไอด้วนสุดตัวนั่งลงข้าง
00:34ๆ โดยไม่กล่าวขออนุญาตใด
00:36ๆ
00:49สอบตก
00:50ไอด้วนได้เอ่ยถามขึ้นมาว่
00:57า
00:58หนังสือเป็นของมีค่ะ เห็นได
00:59้ท่านจริงเอาความรู้ มาทิ้ง
01:01ให้ฝุ่นเยียบย่ำเต็มพื้น
01:02เช่นนี้
01:03นักประหลาดเงยน่าขึ้น ดว
01:05งตาแดงกำด้วยความผิดหวั
01:07ง
01:07เจ้ารู้หรือไม่ ข้าสอบเข้ารั
01:09บราชการเป็นครั้งที่ห้าแล้ว
01:11แล้วก็ตกอีกครั้ง
01:12ท่านว่าคนอย่างค่ะควรตัดส
01:14ินใจลมเลิกเส้นทางนี้เสียด
01:15ีหรือไม่
01:16ไอด้วนไม่ตอบคำถาม แต่เลื่อน
01:18สายตาไปมองที่แขนซ้ายของตัว
01:21เองที่ขาดหายไป
01:24คนอย่างค่ะแขนซ้ายหายไปข้างหน
01:26ึ่ง ถ้าไม่เคยมีอะไรให้เลิก มี
01:28แต่ต้องเดินต่อไปข้างหน้า
01:29เพื่อหาวันพรุ่งนี้ที่ดีก
01:31ว่าให้กับตัวเอง
01:32แต่มันเหนื่อยละเกิน ข้าแบบ
01:34ความหวังขอมขอรบครัวไว้
01:35บนบา ข้าทนความผิดหวังอ
01:37ีกไม่ไหวแล้ว
01:38ทันใดนั้น เสียงคลิดร้องแ
01:41หลมดังมาจากหัวมุมทนน หญิ
01:43งช่าราขายเข้าแกงที่เดินกล
01:45ับบ้าน
01:45กำลังถูกชายชะกันสามคนรุ
01:48มล้อม จนพวกนั้นพยายามกระชา
01:50คถุงเงินเล็กๆ ที่นางซ่อนไว
01:52้ในสาบเสื้อ
01:53นี่แย้แก อย่าขยับ มีเงินเท
01:55่าไหร่ทรงมาให้หมดช่วยด้วย
01:58ใครก็ได้ช่วยค่าด้วย
02:00นักปราดใบหน้าสี่เผือด ตั
02:02วแข็งทื่อด้วยความตื่นตระน
02:04กเขากำมือแน่นแต่ไม่กล้าข
02:06ยับ แม้จะรู้ว่าร่างกายของตน
02:09เองสมบูรณ์
02:10กว่าพวกโจนนั้นมากนัก
02:11รูheits akin คุณerna tw impacts
02:17จะ พวก โจолн ชั่วร่อยคนแกºไปเสีย
02:19แล้ว เ� Rick ก็กเป็นทาส ของความโ
02:20ลค kullanBack
02:23พวกโจนอดงส์ ผ้าง pensa เนี่ย prefer to
02:34take l
02:34Всท้า ตื่นว่าวแบบนักษัส
02:39ดี
02:39แม้ค่าจะแขนพิการ แต่ไม่ได้
02:41หมายความว่า ค่าจะต้องมีใจ philosopher
02:43พี่การตามไปด้วย
02:44พวกโจน3 คนรูกันเข้ามา
02:50การต่อสู้เกิดขึ้นในช่วง
02:51พริปตา
02:52ไอด้วนหลุกหรีกย์การจม
02:54ตีอย่างชำนาน
02:55ใช้ความได้เปรียบของการเมียว
02:56ร่างกายที่ว่องไวกว่า
02:58ได้ใช้ขาที่แข็งกระแรงเป็น
03:00อาวุธหลัก
03:01เขาเต็กเท่าที่หน้าอกของพวกโจ
03:03ร component กระดันห่ายหลังไปฆริตล
03:05ะทาง
03:06พวกโจรเห็นข้าไม่ดี ต่างพาก
03:08ันริบวิ่งหนีออกชีวิตรอ
03:10ด
03:10ฝากไว้ก่อนเธอไอด้วน แล้ว AAA
03:12จะกลับมากิดบ้ัญชี
03:16ยิงเฉาราเตินเข้ามาหาไอด้ว
03:18น ด้วยไปหน้าเปรียมด้วยความข
03:20อบคุณ
03:21ขะ ขอบคุณท่านมาก บุญคุณคร
03:23ั้งนี้ ข้าอาจจะไม่มีวันลื
03:25ม
03:26มิเป็นไรท่านยาย ข้าเพียงช่
03:28วยเท่าที่แขนข้างเดียวของข้
03:29าจะพอไหว
03:31ยิงเชอราเดินจากไป ด้วยความป
03:33ลอดภัย
03:34นักประหาดมองเหตุการณ์ทั้ง
03:36หมด ด้วยแววตาที่อื่บงัน และ
03:38รู้สึกและอายใจอย่างที่สุด
03:44เจ้ามีแขนเพียงข้างเดียวแต่
03:45กลับก้าทำสิ่งที่ค่า ผู้ม
03:47ีร่างกายสมบูรรณ์ไม่กล้า
03:48ทำเลย
03:48ค่าคงต้องสอบตก เพราะแท้
03:50จริงแล้ว ใจของค่าตังหากท
03:52ี่ขดหายและพรีกร consolidation
03:54ไอดวน คอยข้อยก่มลงหยิบก
03:56องหน่างศร์ที่กระจัดกระจัยบ
03:58นพื้น ขึ้นมาอย่างบ Becky
04:00แล้วส่งคืนให้กับนักประด
04:01ี
04:02คนศอบตกยังมีโอกาสไปศอบไม
04:04่ได้ แต่คนที่ลมเลิกนั้นและ คื
04:06อคนที่บทศิษณ์ สอบในตำรา
04:08เล่นชีวิตของตัวเอง
04:10งะประดิทศาพศก เค像ศาพกรร
04:11âteว่าเหล่านั้นไว้แน่่น ร้
04:12ากับ Б้าเพิ่งได้กอดความหว
04:14ังสุดท้ายของตัวเอง
04:16ถ้าจะจำคำของท่านไว้ ถ้าจะ
04:18กลับไปอ่านตำราเล่ununีคर้าง
04:20oleg น้อย
04:23ไม่ต้องจดจำค่าแค่ผู้ผ่าน
04:24ทาง
04:25จงจดจำวานที่เจ้าเลือกที่จะก
04:27ล่าหาร
04:27ในวันที่ไม่มีใครบางครับดี
04:29กว่า
04:30แล้วหันหลังเดินออกไปอย่างเง
04:32ียบๆ
04:33ลมบ่ายที่พัดแรง พัดพาฝุ
04:35นดิน
04:35และเสดestenค blog ไม้ปริวตามทางที่เข
04:38้าเดิน
04:38จนรับหายไป
04:43อยากมีความคิดที่แกร่งกล่
04:45า
04:45ต้องฝึกปรื vier ปัญญายุทย์
Comments