00:03นามเมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยกลิ
00:05นいうことไอีกว่าของความหวัง
00:06แตะเปรียมไปด้วยความดิ้นรน
00:08สำหรับผู้คนที่มุ่งหน้าเข้
00:10ามาเพื่อเสวงหาโอกาสальныйโปรย์
00:12บลงโชคชะตา
00:15ชายหนุ่มคนหนึ่ง โอบroph físธ์มาจ
00:17ากบ้านอนอกที่ยากเข็นแรนแครน
00:21ครอบครัวของชายหนุ่มเป็นชาว
00:23หนาจะยากจน
00:24ที่แพบไม่มีต้นทุนอะไรเลย
00:26นอกจากแรงงานและความอดทน
00:30แต่ภายแรงก็ทำลายผลผลิตของ
00:32หมู่บ้านอยู่ใบครั้ง
00:33จึงทำให้ผลผลิตตกต่ำ
00:36ผู้คนในหมู่บ้านต่างอดอยากและย
00:39ากเขนกันท่วนหน้า
00:43เมื่อแม่ของชายหนุ่มตายจากไป
00:50ก่อนตายแม่ของเขาได้สั่งเสีย
00:52ว่าให้เขารู้จักเปลี่ยนแปลง
00:54อย่าเอาแต่ย่ำอยู่ที่เดิม
00:57เขาจึงตัดสินใจออกเดินทาง
00:59จากบ้านสู่เมืองใหญ่เพื่อหวัง
01:01ว่าจะได้เปลี่ยนแปลงชีวิต
01:04อย่างน้อยก็ให้พอได้ลืมตาอ
01:07้าปากบ้างก็ยังดี
01:24เซ้นทางใหม่แห่งชีวิต
01:31แต่ชีวิตใหม่ในเมืองใหญ่กล
01:33ับไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด
01:36เขาทำงานเป็นกรรมกรแบกหามใ
01:38นโกรังข้าว
01:39รับค่าจ้างเพียงเล็กน้อยเพ
01:41ียงพอได้ซื้อข้าวกิน
01:43และเป็นค่าเช้าห้องพาแคบแ
01:44คบในตึกแถวเก่าๆที่อับแล
01:47ะร้อนอบอ้าว
01:51ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนคนตัวเล
01:52็กท่ามกลางฝุงชนที่เอาเร่ง
01:54รี่บนทนนอันวุ่นวาย
01:57แม้วันเวลาผ่านไปอย่างเนิ้
01:59นช้าแต่เหมือนชีวิตของเขายั
02:01งคงหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม
02:04ทุกวันเขาตื่นเช้า
02:10ทำงานหนักจนฝ่ามือด้านและส้
02:13นเท้าแตก
02:14บ่อยครั้งที่สุดท้ายแล้วเงิน
02:17ที่หามาได้แทบไม่เหลือ
02:20นี่คือชีวิตแบบเดิมๆที่เข
02:22าต้องเพcaster
02:23เพียงแต่เปลี่ยนสถานที่
02:25จากบ้านนอกมาเป็นในเมืองใหญ่เท
02:27่านั้น
02:28tougher ชีวิ�tข้าเหตุได้ทึ菁ไม่
02:30เห็นมีอะไรที่ดีขึ้นเลย
02:32ข้าทำงานเป็นคนงานมาหลายปีแล้
02:34ว
02:34แต่ทะนักก็ยังคงเหมือนเดิ
02:35มมีเปลี่ยนเปล้านง
02:36ก็ไม่เห็นว่าใจแย่ตรงไหน
02:38เลย
02:38อย่างไรเกินซื้อ 가htaวกิน มีที่
02:40ซุกหัวนอน
02:41เจ้ารู้ไหม หากอยากจะร่ launch ก็ต้อง
02:43ทำการค่า
02:44ข้าเคยทำมาแล้ว เจ 친 �มีเป็นท่
02:46า และมีหนี่สิ้นถ� representative หัวอีก
02:51เย็นวันนึงหลังจากเลิกงาน ช
02:54ายนุมนั่งเมื่อลอยอยู่รินด์ท
02:56่าเรือ
02:57มองไปยางตึกรามบ้านช่อง ร้านร
03:00วงที่อยู่ใครออกไป
03:02เขาหยุบจดหมายที่แม่ของเขาเข
03:04ียนไว้ให้ก่อนตายขึ้นมาอ่
03:06านอีกครั้ง
03:07ข้อความในจดหมายนั้นสั้นแต่
03:09กระแทกจิตใจของเขาเป็นอย่าง
03:11มาก
03:14ลูกใช้แม่ แม่รู้ว่าลูกเห
03:16นื่อย
03:17แต่แม่เชื่อว่าโลกนี้ต้องม
03:19ีที่ของเรา
03:21แม่ขอให้เจ้าอย่ายอมแพ้
03:23ชีวิตคนเราไม่มีอะไรจะได้มาง่ายๆ
03:26หากอยากเติบโตต้องกล้าทำสิ่
03:29งไหม
03:30แม่เชื่อว่าเจ้าทำได้
03:35ชายนุ่มอ่านจดหมายของแม่ฉบ
03:37ับนี้ ซ้ำแล้วๆ หลายรอบแล้ว
03:41คำว่ากล้าทำสิ่งใหม่ ยังค
03:43งต่องย้ำอยู่ในจิตใจ
03:46ถ้าว่าการทำสิ่งใหม่ คงไม่ใช
03:48่เพียงแค่การเปลี่ยนสถานที่
03:49มาอยู่ที่เมืองใหญ่นี้เสียแล้ว
03:54ข้ำคืนนאןเป็นวันที่เขาตัด
03:56สินใจ Cleeanแปลงชีวิตครั้ง
03:58สำคัญอีกครั้ง
04:01ชายหนุ่มเริ่มส่อสแหวงหา
04:03โอกาสใหม่ ๆ
04:06จนวันหนึ่งเขาได้ยินมาว่า
04:08ตอนนี้มีพื้นที่สำหรับให้
04:10เจ้าข่ายอาหารข้างถนนว่างอยู่
04:131 ที่
04:13เขาจึงตัดสินใจจะลองเปิดก
04:16ิจการเป็นของตัวเองดูสักคร
04:18ั้ง
04:20จะเปิดกิธการใหม่เป็นของตนเ
04:22องอย่างนั้นหรือเพื่อน
04:23อืมใช่ แต่เจ้าไม่มีความรู้ ไม
04:25่มีประสบการณ์เลย
04:26ไม่คลัวจะเจงรอกหรือ
04:28ค่ะคิดว่าจะต้องรองเสียงด
04:29ูสัยตั้ง
04:30เพราะหากค่ายังคงยืดติดก
04:31ับงานในโครวดังค่าวอยู่อย่
04:33างนี้
04:33ค่ะก็คงจะมีรอดพ้นจากวง
04:35จนแบบเดิมนี้ได้อย่างแน่นน
04:37semanas นุ่มตัดสินใจ
04:41เอาเงินที่เก็บหอมรอมริบไ
04:43ว้มานาน
04:44มาเริ่มต้น เบิดร้านสลเป๋าเล
04:47็กๆ ข้างทาง
04:48ช่วงแรก เขาลองผิดลองถูก ส
04:51ลเป๋าที่เค้านึ่งไม่ฟูเกินไป
04:53ก็นิ่มเกินไป
04:54แต่เค้าก็ไม่ยอมแพ้
04:58ทุกคืน เขาจะกลับไปฝึกฝน แล
05:00ะปรับรุงสูตรที่ห้องนอนเล
05:02็กๆ ของเค้า
05:04โดยใช้เงินตัวเองที่เหลือเพ
05:06ียงเล็กน้อยเพื่อซื้อวัตถ
05:08ุดิบ
05:09ไม่นานฝีมือของเขาก็ค่อยค่อย
05:12ดีขึ้น
05:14เวลาผ่านไปมี่กี่เดือน สละเปาส
05:17ุดพิเศษของเขาก็เป็นที่พูดถ
05:19ึงในกลุ่มลูกค้าประจำ
05:21เดือราคาที่ย่อมเยาและรสช
05:23าติที่อร่อย
05:26ในที่สุดชายหนุ่มก็เปลี่ยน
05:27จากกรรมกรธรรมดา กลายมาเป็
05:30นเจ้าของร้านอาหารข้างทางเล็
05:32กๆ อย่างเต็มภาคภูมิ
05:37และไม่กี่ปีต่อมาร้านของเขาก็
05:40ขยับขยายจนใหญ่โตขึ้น
05:44ชายหนุ่มภาคภูมิใจในความ
05:46สำเร็จที่เขาสร้างมากับมือ
05:48ทุกครั้งที่เขานั่งมองร้านค้า
05:50ที่เต็มไปด้วยลูกค้า เขาจะนึ
05:52กถึงประโยคหนึ่งของแม่ที่
05:54ว่า
05:56หากอยากเติบโตต้องกล่าทำสิ่
05:58งไหม
05:59การที่เขากล่าที่จะเปลี่ยนแปล
06:01งนั้นเป็นสิ่งที่ช่วยให้เขาม
06:03ีโอกาสเติบโตได้อย่างที่แม่
06:06เขาว่าไว้จริงๆ
06:09ปัญญายุดเรื่องนี้ให้แงคิดอะไร
06:11แก่คุณได้บ้าง
06:15ปัญญาหยุด ชูดช่วยคน ให้ได้
06:21หลุดวัน ความถุกเท่น
06:25ปลุ่มปลอบใจ ให้หยุดลงเย
06:30็น ให้ได้มอบเห็น ความเป็นจร
06:35ิง
Comments