- 2 days ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:03การละครั้งหนึ่งไม่นานนัก
00:05มีเด็กชายคนหนึ่ง เขาเป็นคนใจ
00:07ร้อน ไม่ชอบการรอคอย
00:10ทำอะไรก็อยากจะเห็นผลลับอย่างทั
00:12นใจ
00:12จึงมักลงมือทำสิ่งต่างๆ
00:15ด้วยความเร่งรีบ วังให้ทุก
00:16อย่างสำเร็จโดยเร็ว
00:22วันนึง แม่ของเขาทำประท้องโก
00:24แล้วมีแป้งเหลือ
00:25RPMBFB นะคะ เขาจึงอยากจะลอง千enessไปท้
00:27องโกจักแป้งที่เหลือไว้
00:32เขายืนอยู่หน้ากระทะถือตะหริ
00:34วในมือ มองน้ำมันที่กำลั
00:36งเดือดพล้าน
00:38แม่ของเขาเดินเข้ามาเห็นเขา จ
00:40ึงได้ถามว่า เจ้ากำลังจะทำอะไรอย
00:43่างนั้นหรือ
00:44ข้าเห็นท่านแม่ทำแป้งเหลื
00:46อไว้ ข้าก็ได้ต้องเอามาทอดป
00:48ระท้องโกดู
00:50แม่ของเค้าได้ฟังดั่งนั้น จ
00:52ึงได้เตือนว่า เจ้าตั่งไฟแร
00:54งขนาดนั้นไม่ได้รอกนะ
00:56ป้าท่องโกต้องทอดด้วยไฟป
00:58านกลาง
00:59แต่เมื่อเด็กชายได้ฟังกลับไม
01:01่ได้ใส่ใจ
01:02塘อ...ท่านแม่นี่ไม่ฉลาดเอาเส
01:04ียญเลยs
01:05ใช้ไฟอ่อนมันก็สุขช้าสิ
01:07ไฟแร่งรheinนี้แหละ จะได้สุข
01:09เร็วทันใจ
01:10แต่ว่า เมื่อเด็กชายทอดปาท่
01:12องโกไปได้เพียงไม่นาน ก็ได้กิ
01:14นใหม่ ช่วยออกมาจากระทะ
01:16เขารีบตักปาท่องโกขึ้นมาท
01:18ันที แต่ว่าปาท่องโกก็ดำ
01:20ไม่เกรียม จนกินไม่ได้สิแล้
01:22ว
01:24OH! เห็ตย์โทษรณ์ด้วย khôngเหรอ
01:26เขาพิมพรรมอย่างงุดหนึ่ง แ
01:28ม่ของเด็กชายเดินกลับมาเห็น
01:30มองดูแล้วก็อื่อยด้วยSwain
01:33นั่นอย่างไร เจ้าคงใจร้อน อยากให
01:36้มันสุกเร็วเร็ว
01:37แต่ปล่าท้องโกต้องใช้ไฟบา
01:39ลกลาง มีเช่นหนันจะมีอร้อย
01:42เอาอย่างนี้ หากเจ้าอยากทาดปล่
01:44าท้องโกเป็น ม่าจะสอนให้เอาไ
01:46หม
01:46เด็กชายท показывแล��� problèmes แล้วก็ตอบกลั
01:48บไปว่า
01:49ท่างเธอข้ามีสนใจแล้ว
01:55วันต่อมาที่โรงเรียน เด็กช
01:57ายเรียนหนังสือ ครู่ของเขาได้ส
01:59อนว่า
02:00หากอยากเรียนให้เก่ง พวกเจ้าต้
02:02องหมั่นทบทวนบทเรียนทุกทุ
02:03กวัน อย่ารอจนใกล้สอบแล้
02:05วค่อยอ่านรวดเดียวนะ
02:07เด็กชายได้ฟังก็สายหน้าและค
02:10ิดในใจว่า
02:11เฮ้ ครูนี่มิฉลาดเอาเสื้นเลย จะ
02:14ทำแบบนั้นไปทำไม
02:15อ่านรวดเดียวตอนใกล้สอบเลย
02:17ทีเดียวดีกว่า ประหยัดเวล
02:19าก่อยเยอะ
02:21และแล้วคืนก่อนสอบ
02:23เด็กชายก็พยายามอ่านทังสือ
02:25ทั้งคืน
02:25หวังว่าจะจําทุกอย่างได้ใ
02:28นเวลาอันสั้น
02:30แต่เมื่อถึงวันสอบ turning to his husband
02:31เขากลับทําข้อสอบไม่ได้เลย
02:33เพราะจําไม่ได้และไม่เข้าใจ
02:36และทําให้ผลสอบออกมาแย่กว
02:38่าที่คาทหวัง
02:40ว่าเหตุได้ค้นแนนถึงแย่
02:42แบบนี้
02:42ทั้งที่คืนก่อนสอบ
02:44ข้าอุตสาหอดหลับอดนอน อ
02:46่านตำราทั้งคืดท่าๆ
02:48ครูได้ยินก็ส่ายหน้าและกล่
02:50าวว่า
02:51นั่นอย่างไรก็เพราะเจ้าเอาแต่
02:53เร่งอ่านตอนใกล้สอบทีเดีย
02:55วนะซี่ ถึงเป็นแบบนี้
02:57ความรู้น่ะ ต้องค่อยๆ สะสมท
02:59ีละน้อย
03:00จึงจะเข้าใจได้อย่างลึกซึ้
03:01ง และจดจำได้อย่างยาวนั้น
03:04เด็กชายได้ฟังก็ยักไหล แล้
03:05วพูดว่า
03:06การเรียนนี้มันยากเกินไป ค่ามิ
03:09สนใจแล้ว
03:26ไอ้หนุ่มป่าท่องโก
03:34หลายปีผ่านไป เด็กชายก็เติดโ
03:37ตขึ้นเป็นชายหนุ่ม
03:39เขายังคงเป็นคนที่ไม่ประสบคว
03:41ามสำเร็จ
03:42ทำอะไรก็มักล้มเหลวอยู่เป็นประ
03:44จำเช่นเดิม
03:45เพราะเขาเอาแต่อยากจะรวยเร็วๆ
03:49งานอะไรที่ลำบาก และต้องใช้เวลาก็
03:52ไม่อยากจะทำ
03:53เอาแต่มุ่งหาเส้นทางลัดสู่
03:54ความสำเร็จ
03:55วันหนึ่ง รุ่งของชายหนุ่ม
04:01ซึ่งไปตั้งรกราก ข้าขายในเม
04:03ืองใหญ่จนร่่มรวย ได้กลับมา
04:05เยี่ยมบ้านเกิด
04:07ชายหนุ่มจึงรีบเข้าไปถามด้
04:09วยความสนใจ
04:10โอ้โฮ ท่านลุง ไม่ได้เจอท่าน
04:15มีกี่ปี เห็นได้เดี๋ยวนี้ท่
04:16านจริงดูร่่มรวยขนาดนี้
04:18ลุงของเขาได้ฟังก็ยิ้มแล้
04:20วเอ่ยว่า
04:22เพราะข้าไปข้าขายในเมืองนะส
04:23ิ
04:24เมืองใหญ่โอกาสมันก็ยอมดี
04:25กว่าในมูบ้านเล็กๆอย่างนี้
04:27ชายหนุ่มได้ฟังก็ตาลุกวา
04:29ว
04:29และอยากจะไปทำมาหากินในเมืองใหญ่
04:32บ้าง
04:33แล้วหากข้าไปทำมาหากินในเมือง
04:34แบบนั้นบ้าง
04:35จะมีโอกาสร่ำรวยเหมือนอย่างข
04:37ั้นหรือไม่
04:37ก็ต้องมีโอกาสแน่นอน
04:39แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไง
04:40หรือใครๆกว่าสำเร็จได้หร
04:42อกนะ
04:42ต้องขยันและอดทนมากๆด้วย
04:45ชายนุ่มจึงตัดสินใจ
04:46ย้ายไปทำมาหากินในเมืองใหญ่
04:49ตามอย่างลุ่งของเขา
05:00เขาได้หยิบยืมเงินจากลุ่ง
05:02มาลงทุนเปิดร้านขายของเร็กๆ
05:04ข้างทาง
05:08เร็กเข้ามา เร็กเข้ามา ของดีๆร
05:10าคาถูกจ้า
05:18แจกันนี่ไบละเท่าไรหรือพอก
05:20ท้า
05:21ไบละห้าตำลึง มีแพงเลย
05:25ในช่วงแรกกิจการก็ไปได้ส
05:28วยขายดี
05:33แต่ไม่นาน ชายนุ่มก็เริ่มใจ
05:35ร้อนขึ้นมาอีกครั้ง
05:38เอ้อ ขายดีมันก็ขายดีอยู่รอก
05:40แต่กำไรเท่านี้ เมื่อไรจะร่ำรวย
05:42เมื่อไรถึงจะได้มีบ้านเมียรถ
05:44เหมือนคนอื่นเขาเสียที
05:46ชายนุ่มครุ่นคิดอยู่นาน
05:48ในที่สุดเขาก็คิดขึ้นว่า
05:50อืม ข้าคิดออกแล้ว
05:53แล้วแล้ว เขาจึงตัดสินใจข
05:55ึ้นราคาสินค้า
05:56เพื่อหวังทำกำไรมากขึ้น
06:15ชายหนุ่มคาตหวัง ว่า เมื่อกำ
06:17ไรเพิ่มขึ้น
06:17จะทำให้อะไรได้เพิ่มขึ้น
06:19แต่กับไกรเป็นว่ารุคค้าต
06:21่างพากันหายหมด
06:22สินค้าขายไม่ออก
06:29นี่ข้าเช่าที่ข้างไว้
06:31เมื่อไรจะจาย
06:32เออ ข้ายังไม่มีเลย
06:33ช่วงนี้ข้าขายไม่ค่อยดี
06:35ขอติดไว้อีกสักเดือนได้ไ
06:37หมท่าน
06:37มีได้ไม่ได้
06:38หากมีมีเงินก็ต้องแย่ออกไป
06:40ทำเลดีๆแบบนี้
06:41มีคนเข่าคิวจองมาขายแทนเยอะแ
06:43ยะ
06:46นี่ข้ามาเก็บข้าสินค้าที่
06:48เช่าติดข้างไว้
06:49เออ
06:50ในที่สุด
06:51กิจการของชายหนุ่มก็ต้องพั
06:53งลง
06:57เขาจึงเดินทางไปขอยืมเงินจาก
06:59ลุ่งของเขามาตั้งต้นใหม่อี
07:00กครั้ง
07:02ท่านลุ่ง ถ้าอยากจะขอยืมเงิน
07:04ท่านอีกสักก้อนหนึ่งไปตั้ง
07:05ต้นใหม่อีกครั้ง
07:07ลุ่งของชายหนุ่มมองดูหน้าข
07:08องเขาแล้วก็เอ่ยว่า
07:10เจ้าไม่ได้มาเพื่อจะขอเงินทุน
07:12ไปตั้งต้นไม้ร้อก
07:13เจ้าแขกำลังมองหาทางลัดต
07:15่างหาก
07:15เจ้ารู้ไหม สมัยที่ขามาหากิน
07:18ทีหนีไหม ไหม
07:19ข้ามให้มีเงินติดตัวเลย สัก
07:20แดง เดียว
07:21อาไซส์คอยๆ ทำงานเก็บเงิน
07:23ก็ยังส่างเนื้อส่างตัวข
07:24ึ้นมาได้
07:25ขึ้นทำอย่างนั้น เข้าเสีย STEVENNet uard
07:27conceptual เจ้าหลีบร้อนเกินไป
07:29ความสำเร็จต่องใช้เวลา เขี่ยวก
07:31รำ
07:32มีช่วงเวลาที่เหมาะสมของมั
07:34น รีบร้อนไปก็ไม่ใช่ดี เสียเว
07:36ลาไปบ้างก็ไม่ใช่เรื่องศูนย์
07:38เปล่า
07:39เห็นได้จะรีบร้อนมีได้ หากท่
07:41านไม่อยากให้ยิ้มเงิน ก็ไม่ต้
07:42องหาข้ออ้างมาพูดรอก
07:44คอยดู ค่าจะร่ำรวยอย่างเร็วไ
07:46ว้ให้ท่านได้ดู
07:48ชายหนุ่มผิดวัง และเดินจากไป
07:50อย่างหัวเสีย
07:52ขณะนั้น เขาได้เดินผ่านร้านถ
07:54่ายหวย
07:56หว้อยครับหว้ output หว้อยraneanรวย output
08:00ชัชหนุมได้ยิน ก็เกิดความส
08:02นใจจึงได้เดินเขาไปถาม
08:04พี่ชายหว้อยคืออะไรอย่างนั้นหร
08:06ือ หว้อยก็คือการเสียงโชกไ
08:08ง
08:08หากเจอซ Student หว้เข้อยไปแล้ว หวอยอ
08:10อกตรงกับที่เจอซี่ไว้
08:12เจอก็จะได้เงินรักวันหมื่นเท่
08:13าเชียวนะ
08:14ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้นก็ต
08:16าลุกวาว เขาจึงคิดขึ้นมา
08:18ว่า
08:19อืม นี่แหละหนทางที่จะร่ำร
08:21วยอย่างเร็วไว้
08:22เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงเอ
08:24าเงินก้อนสุดท้ายที่เหลืออย
08:26ู่
08:26ไปซื้อหวยชุดใหญ่จนหมด เพื่อ
08:28หวังว่าจะถูกหวย
08:30และได้ร่ำรวยทีเดียวไปเลย
08:32อืม คราวนี้แหละ ค่าจะร่ำร
08:34วยกับเขาเสียที
08:37และเมื่อถึงวันหวยออก
08:39เรียงเบอร์ครับเรียงเบอร์
08:45ชายหนุ่มตรวจหวยก็ปรากฏว่
08:47า
08:50บังเอิญเขาโชคดีถูกหวยราง
08:52วันใหญ่ขึ้นมาจริงๆ
08:55ทำให้เขากลายเป็นเสร็จทีในชั่
08:57วข้ามคืน
09:02นี่ยังไรเห็นไหมล่ะ
09:04เห็นได้คนเราจะร่ำรวยแบบเร็วไ
09:06ว้มีได้
09:07ชายหนุ่มที่ใจอย่างสุดที
09:09เขาใช้เงินรังวันที่ได้มาอย่
09:11างสูรุยสูร้าย
09:13ซื้อหาสิ่งที่อยากได้
09:15ดื่มกินอย่างสำราญใจ
09:20วันหนึ่งเขาพบรุงของเขาที่
09:22ตลาด
09:26จริงได้เดินเข้าไปเยอะเยอะ
09:28เห็นไหมล่ะท่านลุง บัตรนี้
09:29ข้าร่ำรวยแล้ว
09:30ไม่เห็นจำเป็นต้องรอนานอย่างท
09:32ี่ท่านว่าไว้เลย
09:34เอา นี่เงินที่ค่าเคยติดข้าง
09:35ท่านไว้
09:36ค่าใจคืนให้ครบหมดเลย
09:38อืม ดีใจด้วยที่เจ้ารำรวย
09:40วังว่าเจ้าจะรักสาความรำ
09:42รวยนี่ไว้
09:42ได้ตลอดรอดฟัง
09:44มันก็แน่นอนอยู่แล้ว
09:45ถ้ามีทรับสินมากมายขนาดน
09:47ี้
09:47ใช้อย่างไรก็ไม่มีทางหมดได้รอ
09:50รุ่งของเขาหันหลังเดินจาก
09:51ไป แต่ก่อนจากไป รุ่งของเขาได้เอ
09:54่ยทิ่งท้ายไว้ว่า
09:56จำไว้ รวยเร็ว มีสู่รวยนาน
10:00แล้วรุ่งของเขาก็เดินจากไป ชาย
10:04นุ่มใช้เงินอย่างสุรุยสุร
10:05้าย
10:07เงินของเขาจึงร้อยหลอลงอย่
10:09างรวดเร็ว เขาจึงคิดว่าจะต
10:12้องหาทางที่จะเพิ่มเงินที่มี
10:14อยู่
10:15ว้าว เงินที่ค่าได้มา คิดว่
10:17าเยอะจนใช้อย่างไรข้อมีหมด
10:18ให้ได้มันจึงเหลือน้อยลงเร็
10:20วจังนะ
10:20มีได้การแล้ว แบบนี้ต้องหาท
10:22างทำให้เงินเพิ่มคืนมาเหมือนเด
10:24ิมเสียแล้ว
10:28เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงต
10:29ัดสินใจเปิดกิจการอีกครั้
10:32ง
10:32แต่คราวนี้ เขาเปิดร้านอาหารให
10:34ญ่โต มีลูกจ้างมากมาย
10:36จกแต่งร้านอย่างรูราเพื่อหว
10:38่build ว่าจะสามารถธรรม Mustang ได้ mond fizer
10:42ร้านให้ rij โตแบบนี้หละจะได้ข
10:44าอาหารได้แพงแพง ได้กำไรเยอะ
10:46เยอะ
10:47แต่ว่าย่ี่ยนกิจการใหญ่โตป
10:50ัญหาก้อย่ายโตตามไปด้วย
10:51ทั้งปัญหาในการผดิทย์ ปั
10:53ญหาเรื่องแรงงานและปัญหายอด
10:55ขาย
10:57ชายนุมไม่เคยมีปราศการในก
10:59ารบริหารกิจการที่ใหญ่ตโขน
11:01าดนี้มาก่อน
11:02เมื่อเจอปัญหาถึงไม่รู้ว่า
11:04จะจัดการแก้ไขอย่างไร
11:16ในที่สุด podcasts กิจการได้ต้องล้
11:18มเหลวลงอีกครั้ง
11:20ชายนุมพยยามจะหาเงินให้กลั
11:23บคืนมาโดยเร็ว
11:25เขาพยายามซื้อordable แต่ซื้ออย่าง
11:29ไรก็ไม่ถูก
11:32เว้า เหตุได้หวยมันจึงถูก ย
11:33ากถูกเย็นอย่างนี้นะ
11:34แ order ยังต้องเสียเวลา รอวันห
11:36วยออกอีก
11:37ทำอย่างไร ถึงจะได้เริ่นเร็วกว
11:38่า นี้นะ
11:41อยากเสียงโชคเร็วๆ ก็ต้องไปเข
11:43้าบอนแล้ว
11:45ในที่สุด ชายหนุ่มึง ตัดสิ
11:47นใจไปเสียงโชคในบอน
11:51เอาแทงเสียแทงเสียแล้วก็ยา
11:53มิดมาแทงค่าก็แล้วกันสูง
11:57เอาละเอามือออกเปิดแล้วนะ สีเว
11:59สให้เจอโล จะมือกินเรียบ
12:02ชายหนุ่มเสียพะนัน จนสิ้น
12:04เหนือปราดาตัว
12:09ในที่สุด เขาจึงต้องกลายเป็
12:11นขอทาน หาของเงินคนอื่นประทาง
12:14ชีวิตอยู่ข้างกองขยะ
12:19ไหนท่าน โปรดเมตตา ทำบุญทำทาน
12:21คนยากคนจนด้วยถืด
12:23เจ้าขอทานขี่เกียด เห็นได้ใคร
12:25จะต้องให้ทานเจ้าด้วย
12:26มือเท่าก่อครบเมื้นค่ะ
12:34บางเอิม รุ่มของเขาซึ่งเป็น
12:36เศษธีมาเห็นเข้า
12:40ถึงได้เข้าไปเอิดถามด้วยความ
12:42สงสัย
12:43ไหนท่าน โปรดเมตตา ทำบุญทำทาน
12:46คนยากคนจนด้วยถืด
12:48เอ้า เห็นครั้งก่อนเจ้ายังเป็
12:49นเศษทีร่ำรวยอยู่เลย
12:50เหตุได้วันนี้เจ้าจึงกลายมาเป
12:52็นขอทานเฉ่นนี้ได้
12:55ท่านลุงเองอย่างนั้นหรือ เออ
12:57คือว่า
12:58ชายหนึ่งได้เล่าเรื่องราวที่ผ
12:59่านมาให้ลุงของเขาฟัง
13:01ลุงของเขาได้ฟังก็ได้เอ่ยว
13:03่า
13:04ข้าเคยเตือนเจ้าแล้วอย่างไรว่
13:06า รวยเร็ว มิสู่รวยนาน
13:08ว่าแต่แล้วเหตุใด เจ้าจึงน
13:10ี่ไปหาเศรมากรับจ่างธรรมงาน
13:12แต่กลับมาเป็นขอทานเฉ็นนี้
13:14ค่ามีรู้ว่าจะไปเป็นลูกจ้
13:15างเขาทําไม
13:16ค่าจ้างแค่นิดเดียว ทําจ
13:18นตiateก็มีอาจรร่ำรวยได้รอ
13:20บ
13:20รุงของเขาด้วยฟังก็ท่อนไห
13:22ายใจ แล้วพูดว่า
13:24เฮ้อ เจ้ายังคงเป็นคนใจร้อน
13:26อยากให้ความสำเร็จมาถึงเร็วไ
13:28วอยู่เช่นเดิม
13:29เอาอย่างนี้ experiment ที่เราเป็นปัญใหญ่
13:31ดกั้น
13:31เอาgelenirnit มีไปเป็นขารถ
13:33แล้วกลับบ้านนอกไปตั้งลักก่
13:34อน
13:34มีแรงแล้วค่อยกรับมาสู่ไหม
13:37อย่าเป็นข้อธานเลย
13:38ขอเขากิน ไม่มีทางเจริญได้รอก
13:41รุงของชายหนุ่มม้อบเงินให้
13:42จำเงินหนึ่ง
13:43แล้วเดินจากไป
13:45ชายหนุ่มรับเงินมา
13:46เขามองดูเงินก้อนนั้นดูนาน และ
13:49แล้วก็ตัดสินใจกลับบ้านน
13:51อกตามที่ลุงของเขาแนะนำ
13:54ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว แต่ข้
14:06าล้มเหลว มีไรร่ำรวยกลับมา
14:08มีเป็นไร บ้านคือที่พักพิง
14:11สำหรับเจ้าเสมอ
14:13ชายหนุ่มสมสารกลับไปบ้านนอก
14:15ไปอยู่กับแม่ของเขาเหมือนเดิม
14:16เขาหมดอะไรตายอยาก และไม่มีกำลัง
14:19ใจที่จะทำงานทำการ เอาแต่กินแล้
14:22วก็นอนไปวันวัน
14:23วันหนึ่ง แม่ของชายหนุ่มได้
14:27ทำประท้องโกเหมือนอย่างเคย แล้วก
14:29็เอามาให้เขากิน
14:31แม่ถอดประท้องโกที่เจ้าชอ
14:33บมาให้กิน ชายหนุ่มยิบประท้
14:35องโกมากินแล้วก็รู้สึกว่า
14:38อืม อร่อยจัง ท่านแม่ทำอย่าง
14:40ไร
14:41จึงทอดปาท่องกัวได้อร่อย
14:42เช่นนี้ได้ ขอบนอก MORE นุ่มไหน
14:45แม่ของเขาได้ฟัง ก็ได้เอ่ยต
14:47อบว่าก็ต้องทอดด้วยฟัยที่
14:49พอดี
14:50มีว่าแรง หรืออ่อนเกื้นไป
14:51นะซิ
14:52เหตุได้จริงมีทอดฟัยแรง
14:53ๆ เสร WILL liarท่านแม่
14:55จะได้สุดเร็ว ๆ ได้กินไว้ ๆ
14:57แม่ของชายหนุ่มได้ฟังก็ยิ
14:59้มและอธิบายว่า
15:01บางสิ่งเราจะใจร้อนไม่ได้ ต้อง
15:04ค่อยเป็นค่อยไป
15:05ต้องให้เวลาแก่มัน ทอดปาท
15:07่องโก หากใช้ไฟแรงเกินไป
15:10ข้างนอกจะร้อนเกินไป ก่อนที่คว
15:12ามร้อนจะแผ่เข้าไปถึงด้านใน
15:14ได้
15:15ทำให้ต่อให้ข้างนอกสุขจนใหม
15:17่แล้ว ข้างในก็อาจจะยังไม่
15:19สุขก็ได้
15:20เมื่อชัยหนุ่มได้ฟังก็เกิด
15:22ชุบคิดขึ้นมาได้
15:24บางสิ่งต้องให้เวลาแก่มัน
15:25อย่างนั้นหรือ
15:29ดุดดังซ้ายเล่นแห่งปัญญ
15:31า ได้พัดผ่านเข้ามา
15:36ชัยหนุ่มคิดได้ก็น้ำตาริ
15:38นไหร่ออกมา
15:40ท่านแม่ ค่าน่าจะให้ท่านสอนท
15:42อดปาท่องกว่าเสียตั้งแต่ว
15:43ันนั้น
15:44หากวันนั้นค่าเรียนรู้การทอ
15:45ดป่าท้องโกกับท่านแม่จน
15:47สำเร็จ
15:47ค่าก็คงจะมีหลงเดินทางผิด
15:49ต้องมีชีวิตที่ล้มเหลวมาต
15:51ลอดเช่นนี้
15:52เช่นนั้น วันนี้เจ้าอยากเรียนไหม
15:55ล่ะ แม่จะสอนให้
15:56ครับ
15:59วันนั้น ชายหนุ่นจึงเรียนรู้
16:01การทําป่าท้องโก
16:02จากแม่ของเขาอย่างตั้งใจ อย่าง
16:05ใจเย็น อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่
16:07อน
16:11และแล้วเค้าก็กลับมาตั้งใจท
16:14ี่จะสร้างเนื้อสร้างตัวอี
16:15กครั้ง
16:16ประท่องโกครับประท่องโกกรอ
16:18บนอกนุ่มไหน
16:23พ่อขักวันนี้ค่ารีบช่วยท้
16:25อนให้เราเร็วหน่อยได้ไหม
16:26จะเฮนเย็นสิพี่ชายโบรานว่าอย
16:29ากกินของอร่อยต้องจะเฮนเย็น
16:31ฉAcratane roreหน่อยก็ได้
16:36ปัญญายุทย์จากเรื่องนี้อย่าเอ
16:38าแต่เร่งรีบให้ความสำเร็จมา
16:40ถึงจนและเลยรากฐานที่มั่นคง
16:43การสแวงหาทางลัดอาจทำให้ไป
16:45ถึงจุดหมายได้เร็วขึ้น
16:46แต่หากยังไม่พร้อมยังไม่ค
16:48ู่ควรเพียงพอ
16:49สิ่งที่ได้มาก็อาจสูงสลาย
16:52ไปในระยะเวลาไม่นาน
16:54เพราะความสำเร็จนั้นไม่ใช้เพ
16:56ียงการไปถึงจุดหมาย
16:57แต่คือการหยัดยืน บนจุดนั้
17:00นได้อย่างมั่นคงด้วย
17:04อยากมีความคิดที่แกร่งกล้
17:06า ต้องฝึกปรือปัญญายุทธิ
17:15์
17:16ปัญญายุทธิ์ ชูดช่วยคน ให้ได
17:22้หลุดวัน ความถุกเท่น
17:27ปลุ่มปลอบใจ ให้หลงเย็น ให
17:32้ได้เมอเห็น ความเป็นจริง
Comments