- 2 days ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:03นัดตรอกเล็กๆ ในย่านที่อบอ
00:05วนไปด้วยกลิ่นดินและโครน
00:08อเป่า ชายหนุ่มไว 20 ต้นๆ ผู้ไม
00:11่ทำการทำงาน มักจะออกมานั่งเอกเ
00:14นกอยู่หน้าบ้านด้วยท่าทีเบื่
00:16อหน่าย
00:17เขาเชื่อว่า ชีวิตที่ดีคือ
00:19ชีวิตที่มีอิสระ มีเวลาสำ
00:21หรับสิ่งที่รัก ไม่ใช่การต
00:23รากตำทำงานหนัก
00:24จนไรซึ่งความสมดุญเช seasonal เช่น
00:27แม่ของเขาที่ออกไปเป็นคนรับใช
00:29้บ้านเสร็จทีตั้งแต่เช้วยัน
00:31คำ
00:35อ้าเป่าเอ๊ย เหต naw 就้ามิไปหาก
00:38ามทำการทำงานเหมือนอย่างคนอื่นเขา
00:40บ้าง
00:41ถ้าเขากำลังหาอยู่ แต่ยังมิ
00:43เผองานที่ดีๆ เลย
00:44บ้านเสร็จทีที่แม่ทำงานด้วย
00:46เขาขาดคนงาน เจ้าลองไปสมัครทำด
00:49ูสิ
00:50โอ้ย งานแบบท่านแม่มันทั้
00:51งลำบากและก็เหนื่อย
00:52มันไม่ใช่งานที่ทำให้ชีวิตม
00:54ีสมดุล
00:55แต่มันก็ได้เงินมาซื้อข่า
00:57วกินนะลูก
00:58ชีวิตมันมีได้มีแต่เรื่องเง
00:59ินอย่างเดียวรอครับท่านแม่
01:01แล้วงานดีๆที่เจ้าฝ่ายฝันม
01:03ันเป็นแบบไหนกันเรา
01:05มันต้องเป็นงานที่มีสมดุน
01:06ระหว่างการใช้ชีวิตและการทำง
01:08านนะสิครับ
01:08มีเงินและมีเวลาใช้ชีวิต ช
01:10ีวิตถึงจะมีความหมาย
01:12คำพูดนั้นทำให้แม่ได้แต่ถอน
01:14หายใจ
01:15เธอรู้ดีว่าความฝันของลูก
01:18ไม่อาจหงกินได้เหมือนข้าว
01:20สารในทัง
01:36ข่าวท��ว์สุดท้าย
01:44วันนึงเพื่อนสนิดของอ. เป่าเดิ
01:46นผ่านมาก็ตระโกนทักท่าย
01:49เฮ้ยอ. อ. ทำไมเจ้าดูนั่งชิวจั
01:51งว่ะยังไม่ได้งานทำอีกหรื
01:52อ
01:53ยังเลยค่ากำลังหานอยู่ หรือเจ
01:55้าล่ะ
01:55ค่าก็ยังหángงานในฝันไม่ได้
01:57เหมือนกัน
01:57มีแต่งานนั่นหนักหนัก ไม่ก็ง
01:59านหน้าเผือ
01:59ค่ะเองก็เหมือนกัน บ้างงานก
02:01็เงินดีอยู่ร้อ
02:02แต่ดูไร้ซึ่งอนาคต ทำไปก็มี
02:04รวย ไมรู้ว่าจะไปทำทำไม
02:07คิดถูกแล้ว คนเราต้องให้ขยัน
02:09ไปจนตายก็มีรวยรอก
02:10มันต้องขยันอย่างชลาดถึง
02:12จะรวยได้
02:14ัเป๋าอย่างคงเฝ้ารองานในฝัน
02:16ต่arten
02:17ไม่ยอมทำงานเป็นชิ้นเป็นอั
02:19น
02:19บ้านที่เขาอยู่ เสื้้อผ้าที่ส
02:21วมใส parecer
02:22ข้าวประอาหารที่เขากินร้วน
02:24มาจากน้ำพักน้ำแรงของแม่
02:26ที่ต้องออกไปเป็นคนรับใช้บ้า
02:28aos เสียตั้งแต่เช้าจนค่ำ
02:32อยู่มาวันนึงอ 있으eluถ adopt ออกไปถ่างง
02:35านทำอีกตามเคย
02:38ไปอย่างไรจะทำหรือไม่งานนะ
02:40งานที่นี่วันหยุดวันลาก็น
02:42้อย
02:42สวัสดีการก็มิดี
02:43งื่นเดือนก็ตํา
02:44ของก้าวหน้าก็ดูมิมี
02:46ใครจะอยากทำ
02:47โธiko! พอ Mohammed เขลverage อมอง อิ่ม!
02:49เชินไปตามหาร์งานในฝัน ของ jao
02:50ต่อไปถือ
02:52แต่ก็ยังไม่มีงานแบบที่เขา
02:54ไฟฝันอีกตามเคย
02:55เขาเดินจากมายอย่างหัวเสีย
02:58ระว่างทางก็เดินไปเจอกรุ่มสิ
03:01นละปิน
03:01ที่เอาผนงานสินละปะมาวางขาย
03:03มากมาย
03:04ด้วยความสนใจในงานสินละป
03:06ะเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
03:07เขาจึงเข้าไปถามด้วยความสนใ
03:09จ
03:10พี่ชาย ภาวาดเหล่านี้ขายเท่าไ
03:12หร่ครับ
03:13ก็ผ่าปลับพัน
03:14โอ้โห แค่ภาวาดซื้อขายได
03:16้ราคาขนาดนี้เลยหรือ
03:17แล้วมีคนซื้อจริงๆด้วยอย่
03:18างนั้นหรือ
03:19ก็มีสิ ชิลปินยางพวกค่ะ
03:21บางคนขายดีจนร่ำรวยเป็นเสร็
03:23จทีเลยก็มีนะ
03:24เจ้าเคยได้ยินชื่ออาจารย์ด
03:26ัชนีไหม
03:26แต่ก่อนทันก็มาขายภาพข่างถ
03:28นนแบบนี้แหละ
03:29เดียวนี้ร่ำรวยจนเป็นมหาเศ
03:31ษธีไปแล้ว
03:32เมื่ออาเป่าได้ฟังดังนั้น
03:34เขาก็ตาลุกวาว
03:35เขารู้สึกเหมือนพบแสงอาทิต
03:37ย์
03:38ที่รอดผ่านก้อนเมกมือดำ
03:40อืม นี่แหละงานในฝันที่เราต
03:42ามหา
03:43ในที่สุดก็เจอจนได้
03:44งานที่สบายและท้าทายมีหน้าเบ
03:46ือ
03:46แถมยังเงินดีมีเวลาที่คง
03:48ตัวเอง
03:49นี่แหละงานที่จะทำให้ชีวิตร
03:51ู้สึกมีความหมาย
03:53เมื่อเป็นเช่นนั้น
03:54أเป่าจะยังรี่ไปของเงินแม่มา
03:56เป็นทุน
03:57สำหรับซื้อวัสดุและอุป
03:59กรณ์สร้างผลงานสิรปะ
04:00เพื่อเอาไปขาย
04:06แม่พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง
04:08เพื่อ самойไว้ใช้ยามชุกเฉิน
04:10ยามที่เราชักหน้าไม่ถึงหลัง
04:12อาจจำเป็นต้องใช้
04:14ท่านแม่ไม่ต้องกังวลไปรอกคร
04:16ับ
04:16อีกหน่อยค่าก็จะร่ำรวยแล้ว
04:17ค่าจะหาเงินมาคืนให้แก่ท่
04:19านแม่อีกเป็น 10 เท่า
04:25แล้วอาเป่าก็นำเงินเก็บของแ
04:27ม่ไปซื้อวัสดุอุปกรณ์
04:30แล้วทำงานศิลปะ
04:33ไปวางขายเที่ยวรินถนนตามพวกลุ
04:35่มศิลปิน
04:39แต่ความจริงกลับโหดร้าย
04:40فทรงานของ เขาเงียบงาน ไรผู้เหล
04:43ี่ยวมอง
04:45เข้าวางขายผลงานอยู่หลายวัน
04:47แต่ก็ไม่มีคนซื้อเลยสักคนเดี
04:50ยว
04:50เขารู้สึกครับข้องในจิตใจเป
04:52็นอย่างมาก
04:53ด้วยความสงสัย
04:54จึงไปถามพวกสิลิปินที่ขายง
04:56านแถวนั้นเหมือนกัน
04:58พี่ชายถuningถ
05:01leaves
05:01ก็จริงขายไม่ได้เลย ขากอก inex嗎 มี
05:03คว่ายดีเมื่อเมื่อนกันนั้นแห
05:04ว
05:05เดินนี้ขายผาปได้แขวผาปเดีย
05:06ว มีพอจะซื้อข่าวสานคลอกม
05:08่อโดยสร้ม
05:08อ้าวแล้วไหนท่านเคยบอกว่า บ
05:10างคนขายได้จนร่ำรวยเป็นเศรษธ
05:12ีเลยก็มีอย่างไรล่ะ
05:13มันก็เป็นเรื่องจริง แต่มัน
05:15ก็ไม่ใช่ทุกคน
05:16ส่วนอาทก็เป็นเหมือนขานีแล
05:17ะ เป็นศิลปินใส่แห
05:40ไม่ได้เลยสักชิ้นเดียว
05:42ในที่สุดก้ารมเลิกและต่อนมา
05:48นอนอยู่บ้านให้เปńไปเป็นเวลา
05:49�ว เพื่อนมีนี่ในไม่ออกไปคายงาน
05:57สิลปายแล้วยังหนังลืม
05:59ช่วงนี้ข้าหมดไฟ Messiah Pṣivek
06:00เลยมาพักเพิ่มพลังไฟก่อน
06:02มีไฟแล้วค่อยคิดอ่านหาทาง
06:04ไหม
06:04ว่าแต่เจ้านิ่นเป็นอย่างไรบ้
06:06าง
06:06ข้าเกลาข้าก็ยังตกงานอยู่ม
06:08ันเดิมนั้นและ
06:09แต่ค่าคิดไปคิดมาแล้ว บ้างท
06:11ีอาจจะต้องยอมไปทำงานถี่โคด
06:13ังสินค้า ถึงแม่จะข่าแร
06:14งน้อย
06:14สวัสดีกันไม่ค่อยดี แต่ก็
06:16ยังดีกว่าอดตาย
06:18About the Standing Fang เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ และ
06:22เพียงแค่พยักน่าเล็กน้อย
06:23ให้เพื่อน ก่อนที่เพื่อนจะขอตัวจ
06:26ากไป
06:29หลายวันผ่านไป เขาก็ยังคงอยู่
06:31บ้าน ไม่ไปทำงาน
06:33นอนเปื่อยอยู่หน้าบ้านอย่างกับต
06:35้นไม้ที่เหนี่ยวเฉา ด้วยสายตา
06:37ที่ว่างเปล่า จ้องมองดูหยดน
06:40้ำฝนที่ซึมลงมา
06:41จากหลังคาผุผุ มาราวกับหย
06:43าดน้ำตาจากฟ้ากำลังเย้ยห
06:46ยันความไร้ค่าของเขา
06:47ความฝันถึงชีวิตที่สุขส
06:49บาย ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว
06:52แต่ตอนนี้มันเริ่มบิดเบี้ยว
06:54กลายเป็นภาพรวงตาที่สะท้
06:56อนด้วยความเป็นจริงอันโหด
06:58ร้าย
06:59ความฝันอันสวยงามของเขากำลั
07:01งกัดกินชีวิตของแม่ที่ทำ
07:03งานหนักทุกวัน
07:08และแล้วเย็นวันนึงแม่ของอเป
07:10่ากลับจัดทำงานด้วยอาการไข
07:12้สูง
07:15เธอสุดตัวลงนอนด้วยความอ่
07:17อนล้า
07:18ท่านแม่ ท่านเป็นอะไรอย่างนั้นห
07:20รือ
07:20แม่มีอะไรมากร้อต แค่รู้สึก
07:23ไม่ค่อยสบายนัก
07:25แต่ว่าท่านรัฐเป็นไฟเลยนะครั
07:26บ
07:27แม่ทำงานหนักมาทั้งวัน Господเช่
07:29핥ปุ่ยหนัก
07:34จนไม่มีเรี้ยวแรงจะไปทำงาน
07:36ต้องพักรักษาตัวที่บ้าน ไม
07:39่สามารถออกไปทำงานหาเงินได้
07:42เมื่ออเป่าหิวเข้า จึงเดินเข
07:44้าไปในครัวด้วยความหิวห Hopefully
07:46แต่เมื่อเขาเปิดทางเข้าสารออกด
07:48ู
07:49หัวใจเขาก็หล่นวูก
07:50มันว่างเปล่า
07:51เหลือเพียงเมล็ดข้าวไม่กี่
07:53เม็ดที่ติดก้นทาง
07:56เขาจึงเดินไปหาแม่
07:58ท่านแม่เข้าสารหมดแล้ว
08:00แม่มีเงินเก็บอ้อมไว้ใน
08:01ตรก้า
08:02เจ้าออกไปซื้อเข้าสารมาหูงก
08:04ินนะ
08:05เมื่อได้ฟังดังนั้น
08:07เขาจึงเดินไปที่ตระก้าใส่เง
08:09ินของแม่
08:09ที่วางอยู่ใต้ทุนบ้าน
08:11มือสั่นเทาลวงเข้าไปค้นหา
08:13เศษเงิน
08:14ที่อาจจะลงเหลืออยู่
08:15แต่ก็พบจากความว่างเปล่า
08:18ท่านแม่คงลืมไปว่า
08:19เคยเอาเงินให้ข้าไปทำทุนทำงาน
08:21สิลปะขายจนหมดแล้ว
08:24เขาจึงเดินกลับมาที่ถังข้
08:26าวสารอีกครั้ง
08:27ค่อยค่อยใช้ขันตักเมล็ดข้
08:29าวที่เหลืออยู่ออกมาทั้งหมด
08:30มันพอสำหรับหงข้าว แค่
08:32ถ้วยสุดท้ายเท่านั้น
08:37อาเป๋ Patu signing. มองข้าวทุ้นนั้นด
08:39้วยความสับสน
08:41ภาพชีวิตและการทํางานที่เขา
08:43เคยดูถูก
08:43ว่าไร้ความสมดุลของแม่
08:45ผุดขึ้นมาในหัว
08:47แม่ทํางานหนักตั้งแต่เช้วยัน
08:49ค�ํา
08:49ไม่เคยมีเวลาพักผ่อน
08:51ไม่เคยได้ทำตามความฝันที่อยากทำ
08:54แต่มันก็ทำให้เขามีข้าวกินจ
08:56นถึงวันนี้
08:57ส่วนตัวเขาเองที่ใช้ชีวิต
08:59ตามอุดมхеннымกะติ
09:00กลับไม่สามารถหาข้าวสารมา
09:02ได้แม้แต่เม็ดเดียว
09:04อ้าเป่าจึงหงข้าวสารที่เห
09:06ลืออยู่แค่ทั่วเดียว
09:08และหนั wedding
09:10แล้วของเจ้าล่ะ
09:14sharks recipients ไปเรียบร้อยแล้ว หรอกคร้ièreae
09:16they make you cry
09:20อเป่ารู้สึกสับสนในจิทใ
09:22จเป็นอยากมาก
09:24ในที่สุด จึ้นตัดสินใจไป
09:25สมัeken écกโดังสินค้า
09:28ตามอย่างเพื่อนของเขา
09:29เพื่อจะได้มีเงินมาซื้อข่าวก
09:31ิน
09:36เช้า บันรุงขึ้น
09:38อเป่าก็เดินออกจากบ้าน
09:40พร้อมกับความตั้งใจที่แน
09:42วแหน่
09:44เขามุ่งหน้าไปที่ท่าเหลือเก
09:46่าๆ
09:46ที่เขาเคยประธิเศษที่จะไปทำงาน
09:49ที่นั่นเตมไปด้วยกลิ่นค่าว
09:51ปลา
09:51และเสียงวกเปกของแรงงาน
09:59เท้าแก่ร้านโกดังสินค้า
10:01จางมองเข้าด้วยสายตาที่ดูแค
10:03ลน
10:04เท้าแก่ ขอมาขอสมัครงาน
10:06ข้าจ desert you
10:07เจ้าคือไอяютนุมชั่งฝันเหม
10:09ือวาน々 วัumedãyจะมาเป็นกุลี่อย่
10:10างนั้นหรือ
10:11งานที่นี้ไม่ได้สบายๆ เหมือนอย่
10:13างที่เจ้าฝันให้ในหัวรอกนะ
10:15ค่าเข้าใจแล้วครับ เท่าแก่
10:16ว่าความฝันต้องมีขีดสุด
10:18ตอนนี้ค่าขอแค่มีเงินซื้
10:19อข้านกินก็พอแล้ว
10:21อืม ดีแล้วงานที่เจ้าฝันมั
10:23นไม่ได้ให้ข้าsooเรากิน
10:24แต่งานที่เจาเกลียดนี้และ ที่ให
10:26้พุ้นรับที่จับต้องได้
10:28อาเป่ารับฟังคำพูดของเท่า
10:30แก่
10:31จากนั้นเขาก็ทำงานอย่างหนักทุก
10:33วัน
10:33เขายอมรับความจริงที่ว่า ช
10:36ีวิตไม่ได้สวยงามและลงตัว
10:39แต่สิ่งที่ได้มานั้นคือ เงิน
10:41ที่สามารถนำไปซื้อข้าว ซื
10:44้ออาหารให้แม่ได้
10:45ซึ่งมันมีค่ามากกว่าคว
10:47ามฝันที่ได้ร้ายแก่นสารของเข
10:48าหลายเท่านัก
10:50แม้งานที่นี่จะไม่ใช่งานที่ทำให
10:52้ชีวิตรู้สึกมีความหมาย
10:54แต่ก็ทำให้ชีวิตมีคุณค่า
10:56อย่างที่เขาไม่เคยเป็นมาก่อน
10:59โลกไม่ได้ตอบแทนใครตามความ
11:00ฝัน แต่ตอบแทนจากผลงานที่ทำ
11:03อืม
11:04การทำงานที่โกรัง สินคา นั้นน
11:06ัก
11:07แล้วเหนื่อยกว่า ที่เขาคิดไว
11:08้ อย่างมาก
11:09ร่างใกล้ต้องแบกรับ ควรป
11:11วดเมื่อย
11:11แต่จิต ใจ กลับ خีح แข็ง แก
11:13ล่งขึ้นทุกวัน
11:14เขา อดทน ทำงานอย่างไม่ผลิ ๆ
11:18เฮ้อ.. วันนี้เหนื่อยแทลด ทายเลย
11:20ทำงาน นักจนหลังขดหลังแข
11:21็ง
11:21ข่าแรงก็ไม่พอใช่อยู่
11:24เอาหน่ะเพื่อนก็ต้องอดทนทำไปก
11:26่อน
11:26สกบัญต้องดีขึ้นอย่างแน่
11:27นอน
11:28จะคิดว่lsบายเบื้นดีๆมันจะ
11:30มีอยู่จริงอยู่แล้ววะ
11:31มันต้องมีสิค่ Aun yuca เช่นนั้น
11:34ชีวิțดีๆถึงมันจะมีจริ
11:36ง
11:36แต่มันจะตกมาถึงเราอยู่หรือว
11:37่าเพื่อน
11:42เย็นวันหนึ่งหลังเลิกงาน
11:44อเป워�ได้เดินผ่านกลุ่มคนขายคน
11:46งานศิลปะอีกครั้ง
11:48เขาจึงคิดขึ้นว่า
11:51อืม หลังเลิกงานไม่มีอะไรทำ
11:53เราเอาผลงานสิลปะมาลองขายดูอ
11:55ีกดีกว่า
11:55เพื่ออาจจะขายได้ก็ได้
12:01ตั้งแต่นั้นมา อาเป่าก็กลับมา
12:03ขายผลงานสิลปะ
12:04เหมือนที่เคยทำ ในช่วงเย็นหล
12:06ังเลิกงาน
12:07แม้จะไม่ค่อยมีคนสนใจเหมือน
12:09เดิม
12:10แต่เขากลับไม่ได้รู้สึกเดือด
12:12เนื้อร้อนใจเหมือนเคย
12:13เพราะเขามีงานมีเงินรองรับอย
12:15ู่แล้ว
12:27แล้ววันนึงก็มีเสร็จธีผู้
12:33หนึ่งเดินผ่านเข้ามายังร้าน
12:35ของเขา
12:36เศรษทีมองไปที่ฝ่ามือที่เต็ม
12:38ไปด้วยรอยแดงจากการทำงานหนักข
12:41องปะเป๋า จึงได้ถามว่า
12:43อืม เห็ดในเจ้าดูมี่เหมือนก
12:45ับภวกสิลปินคนอื่นเลย มือไม้
12:47เจาด่านยังกับภวกกุลีขนข
12:48่าว
12:49ถูกต้องแล้วครับ ค่ะเป็นกุ
12:50ลีแบกหาม เพราะหลังเลิกงาน
12:52ค่าเข้ามาว่ารูปขาย
12:53หืมหน่าสนใจดี ดูีว่าฑน
12:55ame สีล Spread จากกุลี่ยังเจ้าจะเป็
12:57นยังไหร่
13:03เอ้ ทำไมบางภาพดูสียังไม่ค่
13:05อยแห quierenดีหล่ะ
13:06บางภาพก็มีเงินสือน้ำมัน
13:07ไม้มาผสมสี
13:08ถ้ attentive ก็เลยใช้หน้ำมันหมูมาผสม
13:10แทน
13:10มันก็เลยทิ่งว่าอย่างไรก็ไม
13:12่แห่งนะสิครับ
13:13เฮ้ย อย่างนี้มันแปลกดี
13:14มันทำให้รู้สึกทึงความอยากล
13:16ำบาก
13:16และความพยายามของคน
13:18อย่างนั้นขอซื้อผ่าปนี้
13:22และแล้ววันนั้น ชายหนุ่มก็ขาย
13:24ผลงานของเขาได้
13:26เฮ้อ ในที่สุดก็ขายได้จนได้
13:31พอเริ่มขายได้ เขาก็เริ่มมีคน
13:33รู้จัก
13:34ผลงานของเขาก็เริ่มขายได้อีก
13:36เรื่อยๆ
13:37นี่เจ้ามีผ่าปที่วาดด้วยน้
13:38ำมันหมูอีกไหม
13:39cumulative ค่าเห็นที่บ่านของท่านเสร็
13:41จทีแล้วรู้สึกมีแรงบัรร
13:42รย์คะ
13:43มันเต้มไปด่วยกินอายของความ
13:44พยายาม esper this
13:45ใครอยากจะได้ไปติดบ่านไว้สรล
13:47ูกสรล้านศักภาพ
13:48นี่ครับ
13:50และแล้ว อาเป่า ก็เร mínimoมีชื่อเส
13:53ียง
13:54พ drowned辛ฤษะว่า ในวน anecdotalที่พัง
13:58อยู่ในร้องรอยฝีแปรง
13:59กลายเป็นสเนที่ผู้คนสัมผั Goku
14:02ได้
14:02จนรายได้แสงหน้างานประจำที่เข
14:05าทำ
14:07เพราะจะมีความหวังแล้ว è งาน
14:08ในฝันของเรา
14:13เมื่อเขาเห็นว่า มีอะไรได้มั่นค
14:15งดีแล้ว
14:18เขาจึงไปขอลาออกจากงานที่โก
14:21ดังสิงคา
14:21เพื่อออกมาทำงานอย่างที่เขาไฟฝั
14:24นไว้
14:25um ในที่สุดจะก็ค่อหาเจอจน
14:27ได้นะ
14:28งานที่ไฟฝันใดรู้ถูกเจ้าม
14:29ีได้จริงๆไหน cinnamon
14:34ในที่สุด อับเป่าก็ได้มีงาน
14:36ที่สามารถเลี้ยงตนเองได้
14:38และมีเวลาได้ใช้ชีวิต ได้ออก
14:41แบบชีวิตที่สมดุล
14:42ในแบบที่เขาไฟฝันมาตลอดท
14:44ั้งชีวิต
14:45เขาเป็นเหมือนต้นไม้ใหญ่ที่ไม
14:47่ได้เติบโตเพียงแค่เพราะแ
14:49สงอาทิตย์
14:50แต่เพราะรากที่อย่างลึกในแผ
14:52่นดินที่เคยแห้งแรง
14:54ท่านแม่ ท่านเลี้ยงดูค่ามาท
14:56ั้งชีวิต
14:56ต่อไปท่านไม่ต้องไปทำงานหนักอ
14:58ีกแล้วนะ
14:59ค่าจะเลี้ยงดูท่านเอง
15:01อ้าเป่าเอ้ย แม่ภูมิใจใน
15:03ตัวเจ้าจริงๆ
15:12เขามองมือของตัวเอง
15:14ที่เต็มไปด้วยร่องรอยของการต่
15:16อสู้
15:17เขารู้ว่ามันไม่ใช่มือในแบบ
15:19ศิลปินคนอื่นๆ
15:20แต่เป็นมือที่เขารบที่สุด
15:23เพราะมันคือมือที่สร้างช
15:25ีวิตใหม่ขึ้นมาจากความว่าง
15:26เปล่า
15:27จากวันที่ไม่มีแม้แต่ข้าว
15:29สานจกรอกม่อ
15:30จากวันที่เหลือเพียงข้าวท
15:32่วยสุดท้าย
15:33จนกลายเป็นวันที่ความสำเร็
15:35จมาถึงได้ในที่สุด
15:43การมีอุโรงคติที่สวยงาม เกี่
15:45ยวกับชีวิต และการทำงานนั้นเป
15:48็น realizing
15:49ความฝันจะมีความหมายก็ต่อเม
15:51ื่อย intr собой อย่างรากอยู่บนความจริง
15:53ที่จับต้องได้
15:55หากมัวเลือกเคียงงานที่ถูกใ
15:57จ
15:57หรือเอาแต่เส้ารอโรก ในอุด
15:59มคติโดยไม่ลงมือทำอะไรเลย
16:02สุดท้ายความฝันนั้น อาจย้อน
16:04กลับมาทำร้ายทางตัวเรา และคนที่
16:06รัก
16:07การยอมรับความเป็นจริง และ
16:09ดิ้นรนเอาตัวรอด
16:11อยัดยืนด้วยตนเอง ไม่เป็นภาร
16:13ะให้คนอื่นให้ได้ก่อน
16:15คือการวางรากฐานที่มั่นคง เพื่อ
16:17สารฝันให้เป็นจริง
16:19บนพื้นฐานของความจริง
16:23อยากมีความคิดที่แกร่งกล้
16:25า ต้องฝึกปรือปัญญายุทย์
16:40ให้ได้หลุดวัน ความถุกเท่น
16:46ปลุ่มปลอบใจ ให้ลงเย็น ให้
16:51ได้เมื่อเห็น ความเป็นจริง
Comments