00:01ในพระราณที่ชาญฉลาด มักแ
00:03ข็นเดือล่อไว้ให้สูง ก่อน
00:05จะต้อนเข้าสู่กับดักด้วยเสร
00:07็จเนื้อที่ต่ำลงมา
00:10ยามบ่ายคล้อย แสงแดดสีทอง ส
00:13าดกระทบหลังคาร้านรวง
00:15ผู้คนเดินควะไข่ ต่างให้ความ
00:17สนใจร้านเปิดใหม่แห่งหนึ่
00:19ง ที่ดูโออาเกินกว่าร้านค้
00:22าอื่น
00:23เครื่องประดับและผ้าใหม่ชั้น
00:24ดี ถูกจัดแสดงอย่างงดงาม ถ
00:27้าว่าป้ายราคากลับสูงเสี
00:29ยดฟ้า จนไม่มีใครกล้าแต่ต
00:31้อง
00:32โอ้โห แต่ละชิ้นแต่ละอัน
00:34มีแต่ราคาสูงสูงทึ่งนั้
00:35นเลย
00:36ใช่ๆ ราคาแบบนี้ ใครจะบ้าซื
00:39้อลง
00:40ลูกค้าแต่ละคนที่เข้ามาในร
00:42้าน ต่างพากันเดินออกจากร้านต
00:44ัวเปล่า ไม่มีใครซื้อของที่
00:46ราคาสูงริบริวอย่างนั้นส
00:48ักคน
00:49ขณะนั้น อาซื้อและอาจารย์
00:52ของเขาได้เดินผ่านมา อาซื้อจ
00:55้องมองไปราคาจากนอกร้านด้วยค
00:57วามปลาดใจ
01:25อาจารย์ได้ยินก็ได้เอ่ยตอ
01:26บด้วยน้ำเสียงที่สงบว่า
01:28อย่าเพิ่งตัดสินพอค้าผู้
01:30นั้นเร็วเกินไป
01:32บางครั้งราคาที่ต่างสูงลิบ
01:34หลิว
01:34อาจจะไม่ใช่ความโงกเขา
01:36แต่เป็นเยอะล่อที่รอวันเก็บ
01:38เกียวก็เป็นได้
01:40ราคาสินค้ามันจะเป็นเยอะล่
01:42อได้อย่างไรอย่างนั้นหรือ
01:59ราคาที่แยบยนต์
02:061 เดือนผ่านไปอาสưร์และอาจาร
02:09ย์ได้เดินผ่านมายังร้านค้าน
02:11ั้นอีกครั้ง
02:12แต่ครั้งนี้กลับทำให้อาสưร์
02:14ต้องแปลกใจ
02:15ผู้คนต่างพาการเลือกซือของแน่
02:17ร้านอย่างแน่นขนัด
02:19บางคนถึงกับแย่งกันเพื่อท
02:21ี่จะได้ซื้อสินค้า
02:23เว้าโห你们เป็นไปได้อย่างไร
02:24ร้านที่ค่าคิดว่าจะต้องเช้
02:26งย่อยยับเป็นแน่
02:27กลับขายดีเป็นเทน้ำเทฐา
02:29ด้วยความสงสัย อาซื้อจึง
02:32ได้ขออาจารย์เดินเข้าไปดูท
02:33ี่ร้านใกล้ๆ
02:34ก็พบว่า บัตรนี้ ร้านค้าแ
02:37ห่งนั้น มีการติดป้ายขนาด
02:39ใหญ่
02:39ทั่วทางร้านว่า ฉลองครบรอบเป
02:42ิดร้านหนึ่งเดือน ลดเครื่องรา
02:44คาทางร้าน
02:45อืม อย่างนี้นี่เอง มีหน้าเล่า
02:48ถึงขายดิบขายดี จนผู้คนแท่
02:50จะแย่งกันเช่นนี้
02:52อาซื้อจะกลับมาเล่าเรื่องที่
02:54เขาสังเกตเห็นให้อาจารย์ฟั
02:55ง
02:58วันนี้ร้านข่าลดเครื่องราคา
03:00นะครับ ผู้คนต่างแห่กันเข้ามา
03:01ซื้ออย่างบ้าคลั่ง
03:02สินค้าที่ไม่เคยมีใครเหลีย
03:04วแล ต่างถูกย่างชิงไปอย่างรว
03:06ดเร็ว
03:06นี่แหละข้าก็ว่าแล้วว่า ก
03:08ารตั้งระคาสูงลิบริวอย่างท
03:09ีแรกนั้น ช่างโนกเขาสิ้นด
03:11ี
03:12อาจารย์มองไปที่อศü Judith ด้วยสาย
03:14ตาที่ลึกซึ้ง แล้วเอ่ยว่า
03:16นั่นแหละอศü權 interests เขาเห็นหรื
03:18อยังว่าราคาที่เขาต่างไว้
03:20สูงลิบริวในทีแรก
03:22มันได้ทำหน้าที่ของมันแล้ว
03:25อาซื้อเมื่อได้ฟังก็ยิ่ง
03:27สงสัยเป็นอย่างมาก
03:28ราคาสูงลิบลิวมันทำหน้า
03:30ที่ของมันอย่างไรอย่างนั้นหรื
03:31อ
03:32ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ราค
03:34าที่ตั้งไว้สูงลิบลิว
03:36ไม่ได้มีไว้เพื่อขาย แต่เป็นเย
03:39อะล่อ
03:39เพื่อสร้างมูลลาคา และทำให้ผ
03:42ู้คนจดจำ
03:43อาซื้อเมื่อได้ฟังก็ยังค
03:45งมีสีหน้าไม่เข้าใจ
03:47อาจารย์จึงได้กล่าวต่อว
03:49่า
03:49อย่างราคากำไรยกที่เจ้าเห็นคร
03:52าวก่อนนั้น
03:53ทำให้คนคิดว่าควรมีค่าถึ
03:55ง 10 ตำลึง
03:56แต่เมื่อลดเหลือเพียง 5 ตำลึ
03:58ง
03:58ผู้คนทึงมีรู้สึกว่ากำลัง
04:01ซื้อของแพง
04:02แต่กลับรู้สึกว่าได้ใช้ชนะ
04:04กำลังได้ครอบครองของที่มีมู
04:06ลละค่าถึง 10 ตำลึง
04:08ในราคาเพียงครึ่งเดียว
04:10เขาใช้เวลา 1 เดือน เพื่อบมพ่อแ
04:13รงปราธนา ให้ผู้คนรู้สึกว่
04:15าต้องรีบคว้าโอกาสทองนี้ไ
04:18ว้
04:18เมื่ออาซื้อได้ฟังดังนั้น
04:20เขาก็เข้าใจทันที
04:22อาซื้อคํานับอาจารย์ที่ได
04:23้ชีนะ ให้เขามองเห็นยุธพบได้ล
04:26ึกซึ่งขึ้นในวันนี้
04:27เขาเดินออกจากตลาด คือความเข
04:29้าใจว่า
04:30บางครั้งที่เห็นว่าแพ้กลับ
04:32ไม่ได้แพ้
04:33ที่เห็นว่าชนะกลับไม่ได้ชนะ
04:36บางครั้งความง่ exem Laodsa
04:38ก็เป็นแผนการที่วางไว้อย่าง
04:39ยาวนาน
04:41ปัญญายุตจากเรื่องนี้
04:42พ่อคาที่ชานชลาด
04:44มักไม่ภยายามขายสินค้า
04:46เดือราคาหรือตัวสินค้า
04:48แต่ขายความรู้สึกดีที่ผู้ซื
04:51้ decl to get fixed
04:54อยากมีความคิดที่แกร่งกล้
04:55า ต้องฝึกปรือปัญญายุทย์
Comments