00:03กาลครั้งหนึ่งไม่นานนัก
00:07มีเด็กชายคนหนึ่งเข้าอาศัย
00:09อยู่กับพ่อสองคน
00:11พ่อของเด็กชายทำอาชีพรับจ
00:14้างภัพถุง
00:15ซึ่งครอบกรัวมีฐานะยากจน
00:17ค้นแค้น
00:20เด็กชายเติบโตมาในสภาพสัง
00:23คมที่ค่อนข้างเสื่อมโซม
00:25รอบข้างมีแต่คนลักจี้ชิงป
00:27ล่นเข้าออกคุกเป็นประจำ
00:34คนแถวนี้เวลาทำเรื่องดีๆก็มั
00:37กถูกเน็บแนม
00:42อ้าวเจ้าหนูอันนังสือหรื
00:44อแม้ขยันจังนะยังกับลู
00:46กผู้ดีเลย
00:47ใช่ๆตั้งใจเรียนให้ได้เป็นให
00:49ญ่เป็นโตเลยนะ
00:50วันหลังหากได้ดีแล้วก็อย่า
00:52ลืมพวกข้าล่ะ
00:53ห้า
00:58เลิกอ่านดีกว่ารู้สึกผิดอย
01:00่างไรไม่รู้มีแต่คนพูดจาถาด
01:02ถาง
01:04แต่หากทำเรื่องช่วยๆเรื่องไม่เข้า
01:07ท่ากลับได้รับการยอมรับ
01:11นี่เพื่อนข้ามีของดีมาให้ลอง
01:14นี่อะไรอย่างนั้นหรือเขาเรียกว
01:16่าสวรานะสิ
01:17ใช่ๆแต่ไม่ใช่จะดื่มเป็นได้ง่
01:20ายๆนะต้องหัดก่อน
01:21มีเช่นนั้นทนแสบคอไม่ได้รอก
01:23โอ้โหอย่างนั้นหรือ
01:27เฮ้ยเป็นเด็กเป็นเล็กรี่อ่าน
01:28หัดดื่มสุราอย่างนั้นหรือ
01:30ไปๆไปเล่นทีอื่น
01:35อย่าไปสนใจพวกเลือขอพวกนี้เลย
01:37หากเรามั่นใจว่าสิ่งที่เราทำเป
01:39็นสิ่งที่ถูกต้อง
01:39ก็ให้มุ่งมั่นทําต่อไป
01:41ครับท่านพ่อ
01:42อืมดีมากสิ่งที่ถูกต้องย
01:44อมเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
01:46โดยมีจำเป็นต้องให้ใครมาบอก
01:47ว่าถูกต้อง
01:51แม้จะอยู่ในสังคมที่เสื่อมโ
01:53ซม
01:53แต่พ่อของเด็กชายก็มักจะพร
01:56่ำสอนให้เขาเป็นคนดี
01:57พ่อของเด็กชายมักพูดเสมอว
01:59่า
02:00ตัวขึ้นเจ้าอย่าเอาอย่างพวก
02:02คนแถวบ่านพวกนี้นะ
02:03ทำแต่อาชีพที่ทำให้ผู้อื่นเดื
02:05อดร้อน
02:05แต่คนเท่านี้เขาก็เป็นแบบนี้กั
02:08นทั้งนั้น
02:08เหตุได้ท่านพ่อไม่ทำตามอย่างเข
02:10าเสียละครับ
02:11เมื่อก่อนพ่อก็เคยเป็นอย่างพวกเข
02:13านั้นแหละ
02:14แต่เดี๋ยวนี้พ่อเลิกแล้ว
02:15ทำไมถึงเลิกละครับ
02:16ค่าเห็นงานที่ท่านพ่อทำแสน
02:18ลำบาก
02:19ต้องเน็ดเหนื่อยหลังขดหลั
02:21งแข่งทุกวันเลย
02:22ขึ้งเหนื่อยกาย แต่สบายใจกว่
02:24า ทำความชั่ว ไม่จะสำเร็จง่าย แต
02:26่ก็มีราคาที่ต้องจาย
02:28ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ต้องวาดระแว
02:29งว่าจะถูกใครมาล้างแค้น
02:31ต่อให้วันนี้มีความสุข ก็ไม
02:33่รู้ว่าความสุขจะอยู่ด้วยอี
02:34กนานแค่ไหน
02:35ตั้งแต่แม่ของเจ้าจากไป พอก็ไม
02:37่อยากจะเสียเจ้าไปอีก จึงเลิก
02:39และหันมาทำอาชีพที่สุจริต
02:41อืม เช่นนั้นโตขึ้น ค่าจะเลื
02:43อกทำอาชีพที่สุดจริต และไม่
02:45ทำให้ผู้ใดต้องเดือดร้อน
02:47อืม ดีมาก
03:08ขบวนรถเร่
03:16ร้ายปีต่อมา เด็กชายก็เติบโ
03:19ตเป็นชายหนุ่ม พ่อของเขาได้ต
03:21ายจากไป
03:24เมื่อจัดการพิธีสบให้แก่พ
03:26่อของเขาเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ
03:29่มก็ตั้งใจจะออกหางานทำ
03:32อืม ค่าจะทำอาชีพอะไรต่อไปดี
03:34นะ เดี๋ยวนี้พับถุงขายเขาก็ม
03:36ีจ้างแล้ว
03:37พวกเพื่อนที่อยู่แถวบ้านก็ต่าง
03:39มาชักชวนให้ไปทำงานด้วย
03:42มาทำงานร่วงกับเป๋ากับข้าไ
03:43หมล่ะ
03:43หรือไม่ก็มาวิ่งราวกระเป๋าก
03:45ับข้า
03:46เออ มีเอาดีกว่า ถ้ามีอยากทำให
03:48้ผู้อื่นต้องเดือดร้อน
03:49จะไปสนใจคนอื่นทำไม สนใจปากท้
03:51องตนเองดีกว่า
03:52ใช่ๆ งานสบายแบบนี้ ไม่ทำแล้วจะ
03:55ไปทำอะไร
03:56สมัยนี้ งานที่ดีดี ที่ไม่ทำให
03:58้คนอื่นต้องเดือดร้อน มันไม่
03:59มีเล่าแหละ
04:00เออ อย่างนั้น หากเปลี่ยนใจ ก็มา
04:02หาบวกค่าได้นะ
04:08วันหนึ่ง ขณะที่ชายหนุ่ม กำ
04:10ลังนั่งครุ่นคิดว่าจะหางาน
04:12อะไรดี
04:15บางเอิน ก็ได้มีกองรถเร่ขบว
04:17นหนึ่ง เดินทางผ่านมา
04:25พ่อคาในขบวนคนหนึ่ง ได้ป่
04:27าประกาศหารับสมัครคนงาน
04:30รับสมัครคนงานร้ายทางแนachment งาน
04:32สบาย сталиvtงดี ใครอยากได้งานรีบมา
04:36เมื่อชายหนุ่มได้ยิน ก็เกิดค
04:38วามสนใจจึงได้วิ่งเขาไปสอ
04:40บถามที่รถมาะคันแรก
04:42มาสมัครงานหรือเจ้านุ่มใช่คร
04:44ับ แต่ว่า ข้าขอถามก่อนว่าน
04:46ที่จะให้ข้าทำ
04:47เป็นงานที่ต้องทำความชั่วหรื
04:48อมั้ย จะเป็นการทำความชั่วได้อย
04:50่างไร
04:51ข้าข้าข้ายอย่างสุดจริต ม
04:52ีควดโกงใคร
04:53ท่านข้ายอะไรอย่างนั้นหรือ ข้า
04:55ข้าอาวุธ
04:56เช่นนั้นข้าขอทำงานด้วย อย่างน
04:59ั้นก็รีบขึ้นรถเลย
05:01และแล้วชายหนุ่มก็ได้ออกเดิน
05:03ทางไปกับกรองรถเร่ขบวนนั้น
05:05และเริ่มต้นทำงาน
05:12กรองรถเร่ขบวนนั้น ได้ไปจอดข
05:14ายของที่ชายป่าแห่งนึง
05:19คนขายขอซื้อดาบเล่มใหญ่ๆส
05:21ักเล่มหน้อย ใหญ่แค่ไหนอย่างน
05:23ั้นหรือครับ
05:23เอาใหญ่พอที่จะฟันไม้ชับเยี
05:25ยวขาดส้องท่อนเลย
05:26โอ้โห เล่มใหญ่ขนาดนั้นจะเอ
05:28าไปทำอะไรอย่างนั้นหรือ
05:29ขาดจะเอาไปดักปลดนะสิ ใครขั
05:31ดคืนกว่าชับ
05:32ว่า... เข่นนั้นไม่ข่าให้ท่านร
05:35อค
05:35แบบนั้น ก็เท่าว่า ค่าส่ง
05:36เสริม ให้คนทำความช่วง
05:39เ� Terrелพิ้นๆ calculation judge
05:47เมื่อเจ้าของรานÇาบในสิ่งท
05:52ี่ชัยหนดุ่มกระทําร์ก็โมโ
05:53หมาก
05:54เร็จได้ เจ้าจริงไม่ยอมขายให
05:56้เขาล่ะ
05:56ไหนท่imbapบอกว่านขายหน้านี่ไม่ต
05:58้องทําความชั่วนี่ใช่หรือ
06:00ตรงไหน ก็หากขายออื้ดให้เขา
06:02เขาก็จะต้องเอาไปข้าแก้งกัน
06:04เก่งหรือ
06:04กว่านั้นเขาทำ ไม่ใช่เราทำนี่ ค่า
06:06พูดผิดตรงไหน
06:07เออ หายไม่พอใจทำ ก่อใส่หัว
06:10ไป
06:10แล้วแล้วเจ้าของร้านก็ไล่ช
06:12ัยหนุ่มออกจากงาน
06:15ชัยหนุ่มเดินคอตกจากมาก็ไม
06:18่รู้จะไปไหน
06:19เขาจึงไปขอสมัครงานกับรถเร
06:21่คคันถัดไป
06:24เอ้า มาทำไมหรือ ค่ามาขอสมัคร
06:26งาน
06:26ค่าเห็นเจ้าทำงานกับรถคัน
06:28แรกไม่ใช่หรือ
06:29ใช่ครับ แต่ค้าทนทำงานด้วยไม่
06:30ได้ เพราะคนซื้อของแล้วเอาไปค
06:32่าแก้งกัน
06:33โอ้..เช่นนั้น มาทำงานกับค่าก็
06:35ได้ ของที่ข้าขาย คนซื้อไม่ได้
06:37เอาไปฆ่าแก้งใครร้อบ
06:38tod NOstock ถึงกว่าแต่งานของท่านเป
06:40็นการทำความชั่วหรือไม่
06:43ข้าขอทำงานด้วย เช่นนั้นวันนี้
06:49จะออกมาตัวถ้าสะค่าข resposta
06:53ได้ครับ เมื่อชายหนุ่มเดินเข้า
06:56ไปเอาตัวท่าษออกมา
06:58ท่าษคนหนึ่งก็ได้อ่อนวอนชาย
07:00หนุ่มว่า
07:01ได้ปรวจปลายค่าไปเถิดพ่อนุ
07:03่ม ค่าอยากกลับไปหาหลูกเมี
07:05ย
07:06เมื่อชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น
07:07ก็ตกใจเป็นอันมาก
07:09จึงได้กลับไปหาพ่อคาท่า
07:11ษอีกครั้ง
07:12ไหนท่านว่าไม่ได้ทำความชั่ว ท
07:14่านค้าขายท่าษ
07:15โดยที่เขามีสมัครใจอย่างนี้ ก
07:17็เป็นการทำความชั่วซี
07:18ค่ะทำชั่วตรงไหน ค่ะไม่ได้ไป
07:20จับใครมา
07:21ถาดพวกนี้ค่ะซื่อมาอย่างถูก
07:23ต่อง
07:23Phil Z is a ropes time
07:42ชายหนุ่มได้เดินจากรถม้าคั
07:44นที่สองออกมา ไม่รู้จะไปไหน จึงเด
07:47ินไปยังรถม้าคันถัดไป
07:52อ้าว มาทำไมอย่างนั้นหรือ? ข้า
07:54มาขอสมัครงาน
07:56เหรอ งั้นก็มาสิ ข้ากำลังข้
07:58าแรงงานอยู่พอดี
07:59แต่งานของท่านต้องขายของที่เอา
08:01ไว้ให้คนข้าแก้งกัน หรือ
08:02ทำให้คนต้องทุกทรมานหรือไม่
08:04ไม่ใช่อยู่แล้ว เพราะค่าไม่ชอ
08:06บทำให้คนเดือนร้อน
08:07ดีจั้งเลย นั่นอะไรหรือครับ ค่า
08:10คายศัสตร์นะ
08:17เอ้uma นั่นลูกค้ามาแล้ว ไปคายหน
08:19่อยสิ
08:21ลูกค้าคนนั้น ก็คือคนที่ไปซ
08:23ื้อดาบที่รถม้าคันแรกน
08:25ั่นเอง
08:26คนคาย เอาสู่นักป่ามัยค่าต
08:28ัวสิ
08:28ได้ครับ มีแต่ตัวที่แข็งแร
08:30ง ๆ ทั้งนั้นเลย
08:31ตัวน้ายก็เอา มาเทิดหน้า ข่า
08:33จะเอา ไปทดรองคมดาบœmidค่าสั
08:35กหน่อย ว่าเค่าดีไหมเสร็จแล้
08:36วก็จะเอาไป อย่างกิน ท่านจะเอามัน
08:38ไป ข่าอย่างนั้นหรือ
08:39ก็ใช่นะสิ เช่นนั้น ข้าไม่ขาย
08:41ให้รอก เอา Perché ขาจัมเจ้า ได้แล้ว
08:44มีเจ้าคนเดิมที่ร้านใช้อาวุ
08:45ธこんな
08:46เพื่ออย่างมาอีกแล้วหรือนี่ เอ
08:47อ หาข้าขายให้ก็ถporกับสวง
08:49เสริมให้คนทําบับทํากรรม แ
08:51ทรมทุร 춤 สุด
08:54e r 밀กันอย่างนั้นหรือ
09:04มาสมัครงานอย่างนั้นหรือ ขาข
09:06ายเดานะ ทำไมละ ยาที่ทำให้คนแอสต
09:09ิอย่างนั้นหรือ
09:09ก็ใช่ แต่เรามีใร่บ้างคับให้
09:11ใครเสบ應該 levar alors
09:13เราก็เป็นผู้ส่งเสริมนี้นา พ
09:15อคนเมาแล้วก็จะขัดสติและส่าม
09:17ความเดือดร้อนให้ผู้อื่น
09:18เอา เรื่องมากเสียจริง ๆ น่าเจา
09:20เนี่ย
09:23พ่อคะ มียาเมาขายไหม ว่าไง ก
09:26รู่ค้ามาแล้วจะทำงานไหม
09:27มีเอาดีกว่า ข้าขอตัว
09:30แล้วชายหนุ่ม ก็บึงหน้าไปยั
09:32งรถมาคั่นถัดไป
09:51ชายหนุ่มจึงปฏิเศษแล้วไปสม
09:53ัครงานเที่ยวรถมาคันอื่นต่อ
09:55ไปอีก
09:56แต่แล้วชายหนุ่มก็พบว่า
09:58งานที่มีให้ทำในกองรถเร่ขบว
10:00นนี้ แม้จะไม่ได้เป็นการทำความช
10:02ั่วเดิดตรง
10:03แต่ก็เป็นการส่งเสริมให้เกิ
10:05ดความเดือดร้อนในสังคมทาง
10:07อ้อมทั้งนั้นเลย
10:08ห้า งานที่มีทำให้ผู้อื่นต้อง
10:12เดือดร้อน มีมีเลยจริงๆอย่าง
10:14นั้นหรือ
10:16ในที่สุด ชายหนุ่มก็ถอดใจ
10:18และตัดสินใจเดินออกจากกองร
10:20ถเร่ขบวนนั้น
10:21แล้วมุ่งหน้ากลับหมู่บ้านที่
10:23จากมา
10:26ระหว่างทางชัยหนุ่มได้เดินผ
10:28่านโกดังข้าวแห่งหนึ่ง
10:31ซึ่งมีป้ายรับสมัครคนงานต
10:32ิดอยู่
10:33จึงเดินเข้าไปลองสมัครงานดู
10:35อีกครั้ง
10:37เท่าแก้ที่นี่รับสมัครงานอย
10:38่างนั้นหรือ
10:39ใช่แล้วแล้วเป็นงานที่ต้องทำค
10:41วามชั่วหรือไม่
10:42มีมีเรื่องแบบนั้นรอก
10:43จริงหรือครับ แล้วต้องส่ง
10:45เสริมให้ผู้อื่นทําความชั่ว
10:46หรือไม่
10:47เอ..ไม่ East 就เป็นอย่างนั่นนะ
10:48แต่เป็นงานที่ต่วงช้าแรงแ
10:50บกห้าม ต่องล้ำบากนอยแค่น
10:51ั่นเอง
10:52ฉะนั้นข้าขอสมัสภัยหรื
10:54มงานด้วย
10:54งั้นก็เริ่มงานเลยกะแล้วกันนะ
10:56คนงานกำลังขาดอยู่พอดี
10:57คนกันต่างแต่เช้าจนจดเย็นแล
10:59้วก็ยังมีเสร็จสักที
11:01และแล้วชายหนุ่มก็ได้งานทำ
11:04ซึ่งงานที่ทำนั้นไม่ได้มีสิ
11:06่งที่ต้องทำให้ผู้อื่นเดือดร
11:08้อน
11:08ทั้งทางตรงและทางออมอย่างที่
11:10เท่าแก่ว่าไว้จริงๆ
11:13เมื่อเลิกงานเขาก็ได้รับค่าแ
11:15รง
11:18เอ้า นี่ขาแรงของเจ้า แต่ได้แ
11:20ค่ครึ่งแรงนะ
11:21ขอบคุณครับเท่าแก่
11:27ต้องไปทำงานที่มีดีด้วยเหนอ
11:29กล้องงานดีๆ
11:30มันต้อง kennomo 码bewел โดยและพันห
11:32์หลัง
11:33ilia ส ז�� helped for me
11:33คนที่ค่ีเกียร์
11:34และใจร้อน
11:35จึงเลือกทำงานที่ทุดจริจ
11:36แม้จะรู้อยู่แกใจว่า
11:37เสียง39 00
11:38และมีอย่างญืนก็ตาม
11:44ดุดรั่งไซรมแห่งปัญญา
11:46ได้พัสผาญพ่อมา
11:53ใช่จริงๆด้วย
11:54IF motorcycle sk CAR homeless
11:55đến MICHAELI MAHE NSTR เหนื่อย เค้าให้สบาย
11:57ใจและภาคคุณใจอย่างนี้ดีก
11:59ว่า
11:59เอาล่ะ ไปภาคขวนซนะ คุ้งนี้
12:01มาทำงานเจ้าล่ะ ครับเท่าแก
12:06ปัญญาจากเรื่องนี้ การงานและอา
12:08ชี Greeting นั้น
12:09เป็นสิ่งที่เราต้องทำเป็นประจ
12:11ำ เพื่อดำรงเลี้ยงชείป
12:13ถือได้ว่า เป็นสิ่งสําคั
12:15ญที่สุดอย่างหนึ่ง
12:16ที่ส่งผลต่อการดำเนินชีว
12:18ิต
12:26หรือนำความเดือดร้อนมาสู่ตน
12:27เอง ผู้อื่น สังคม และสิ่งแว
12:30ดล้อม ทั้งทางตรง และทางอ้อ
12:32ม
12:33และต้องไม่เป็นการส่งเสริมให
12:34้ผู้อื่น กระทำความผิดด้วยเช่
12:37นกัน
12:37เพราะถึงแม้เราจะไม่ได้กระทำผ
12:40ิดโดยตรง แต่การส่งเสริมให
12:42้ผู้อื่นกระทำผิด
12:43ผลจากการกระทํานั้น ย่อมส่ง
12:45ผลกระทบต่อสังคม และสะท้
12:48อนกลับมาถึงเรา ไม่วันใดก็ว
12:50ันหนึ่งได้เช่นกัน
12:54อยากมีความคิดที่แกร่งกล้
12:56า ต้องฝึกปรือปัญญายุทย์
12:58โปรดกดติดตาม YouTube ปัญญายุทย
13:01์ และ Facebook ปัญญายุทย์
13:12ย้อนกลับไปเมื่อช่วงกลางวั
13:14นอีกครั้ง ขณะที่ลูกคาคนที่
13:17ซื้อสุนักป่าไปนั้น กำลั
13:19งจะจัดการกับสุนักป่าที่
13:20เขาซื้อมา
13:22วันนี้ล่าปากเสียจริงๆ จะได้
13:24กินเนื้อสุนักป่าย่าง มาม
13:25ะ ไม่ค่ะ เชือนสดีๆ เจ้าสุนั
13:27กป่าผู้หน่าทรงสารค่ะ
13:30แต่สุนักป่่าตัวนั้น ดุแล
13:32ะเรیยวแรงเยอะมาก
13:34มันได้พร้ übrigens spanningเพื่อน únicaชนิด 뭐야 ใ
13:35ส่และกับชัยกันนั้นอย่างเต็
13:37มแรง
13:39แล้วก็วิ่งหนีไป ชัยกันนั้นร
13:41ู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก จึ
13:42งรีบไปหาหมอ
13:44โอ้ย ต้องกรีบไปหาหมอซะแล้
13:46ว
13:46มีรู้เป็นสุนักป่าหรือเป
13:47ล่าเนี่ย ทั้งดุทั้งเรیยวแ
13:49รงเยอะผิดปกติ
13:50และแล้ว เขาจึงรีบเดินไปขึ้
13:52นรถมาคันหนึ่ง เพื่อให้พาไป S
13:54Blood
13:56คนขับรถมา ช่วยพ่าข่าไปสำน
13:58ักพยาบาลที
13:59ได้ครับ เดี๋ยวค่ะ เพ่าดื่มย
14:00าเม้ย้อมไจสักอึกก่อนนะ
14:06เอาล่ะ ไปกันให homes
14:07แต่เมื่อพวกเขาเดินทางไปได้ไม่เท
14:10่าไร
14:10คนขับรถมา ค่าก็ตาลาย และข่า
14:13ดสะติด้วยหล puddingของยาเม้า
14:15ทำไมขับเร็วจังละคนขับ
14:17อ้อย ไม่น่ามาว่าร้อขับเลยเรา
14:40แล้วขาอยจะไปสำนักพยาบาลอย
14:42่างไรละเนี่ย
14:56ปัญญาหยุด ชูดช่วยคน ให้ได้
15:03หลุดวัน ความถุกเท่น
15:07ปลุ่มปลอบใจ ให้หลุดเย็น
15:12ให้ได้เห็น ความเป็นจริง
Comments