00:03กละครั้งหนึ่งไม่นานนัก มีเด
00:05็กชายคนหนึ่ง อาศัยอยู่กับป
00:07ูของเขา
00:08ซึ่งเปิดร้านก้วยเตี่ยวเล็ก
00:09ๆ แต่ก็ขายดี เพราะน้ำซุปส
00:12ูดพิเศษที่หอมกลมกล่อม
00:14จนใครกินก็ติดใจ
00:22วันนึงมีงานเทศการประจำปีข
00:25องหมู่บ้าน
00:27มีการจัดแข่งขันและการประ
00:29กวดหลายอย่าง
00:30เด็กชายเห็นก็อยากจะลงแข่งข
00:32ันดูมั่ง เพื่อพิสูดความสา
00:34มารถของตนเอง
00:37เขาจึงตัดสินใจ ลงแข่งว
00:39ิ่งด้วยความมุ่งมั่น
00:42เสียงสัญญาณเริ่มการแข่ง
00:44ขันดังขึ้น
00:45เด็กชายออกตัวเต็มฝีเท้าอย่
00:47างสุดกำลัง
00:50แต่ไม่นานัก、เด็กชายคนอื่นๆก็
00:52ค่อยๆแสงหน้าเข้าไปทีละคนท
00:54ีละคน
00:56เขาพยายามเร่งฝีเท้า
00:58แต่ข้าของเขาหนักราวกับมี
01:00หินถ่วงอยู่
01:02จนสุดท้ายเขาก็เข้าเส้นชัย
01:04เป็นคนสุดท้าย
01:06เด็กชายทุดตัวลงกับพื้น
01:09ห he Symphony
01:09ห้อพายใจหนักคร้อมกับเสี่ย
01:10งหัวร้อกของเด็กคนอื่นที่ล้
01:12อเรียน
01:13ว่าเหตุได้ถึงแพ้ได้นะ วิ่
01:16งช้าเป็นต่าแบบนี้ จะเอาชนะ
01:18พวกค่าได้ยังไง
01:19พวกค่าน่ะ ฝึกวิ่งมาหลายปี
01:22แล้วนะ รู้ไว้สะด้วย
01:23เด็กชายรู้สึกถึงความอับอ
01:26ายและผิดหวัง แต่เขาก็ไม่ยอม
01:28แพ้
01:30วันต่อมา เขาตัดสินใจลงแ
01:32ข่งประกวดวาดภาพ
01:34เขาหวังว่าครั้งนี้เขาจะทำได้
01:36ดี
01:40เมื่อการแข่งขันเริ่มขึ้น เข
01:42าตั้งใจว่าดอย่างสุดฝีมื
01:43อ ลากเส้นอย่างบันจง
01:46แต่มองไปที่ภาพของคนอื่น เขาก็เร
01:48ิ่มใจเสีย มีแต่ภาพที่ดูส
01:51วยงามและเอียดอ่อน
01:53ในขณะที่ภาพของเขาดูธรรม
01:55ดาเกินไป
02:00เมื่อถึงเวลาตัดสิน คณะกร
02:02รมการประกาศผู้ชนะ เป็นเด็กช
02:04ายอีกคนที่ว่าดได้อย่างงดงาม
02:06ส่วนภาพของเขาไม่ติดแม้แต
02:08่รางวัลปลอบใจ
02:10ฮะฮะฮะ ของอย่างนี้มันต้องม
02:13ีพรสวรรษ
02:13ไม่ใช่ใคร ๆ ก็จะชนะได้
02:16เด็กชายก้มหน้าเดินออกมาจากล
02:19้านแข่งทัน
02:19ด้วยความผิดหวังอีกครั้ง
02:22เฮ้อ...แท้อีกแล้ว
02:24เขาพืมพรรมกับตัวเอง
02:28เด็กชายนั่งมือรอยเทื่อร้านก
02:30้วยเตี่ยวของปู
02:32ปุของเขาเห็นเด็กชายมีท้าท
02:34างเศ้วหมอง
02:35จึงยิ้มแล้วเข้ามาคุยด้วย
02:38เหต� 맞 tama Price
02:40ก็ค้าแข่งอะไรก็แพ้เขาหมดเลย
02:43นะซิ
02:44ปุได้ฟังก็หัวเร่ suppressเบาๆ
02:47ไม่ต่องเสียใจร๊อกมาช่วยปุทำ
02:49กว้อยเดียวดีกว่า
02:50กว้อยเดียวมี่เคยทําให้ใครผ
02:52ิดหวัง
02:53เวเขยแด๋เรานี่ง่ Lindsayос
02:54กินที่ไรก็อาร้อย
02:55ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริง ๆ
02:59เห็นไหม Houston , เด็กชายขโม่ตุเค้
03:02ว
03:02เขาถามปูของเค้าว่า
03:04แต่ทำ скเกลทเตี่ยวก็เจ็งได้ไม่ใช
03:05่หรือ
03:06ปูใส่หน้าแล้วก็ยิ้ม
03:08ไม่มีทางเจ็งหรอก
03:10เพราะน้ำซุบรสเด็จของปู
03:11ใครกินแล้วก็ต้องติดใจ
03:13เหตุใดท่านปูจึงมั่นใจจ่
03:16ง
03:16เหตุใดจะมีหมั่นใจ ก็ปูเปิด
03:18ร้านกว้อยเตียวมาหลายปีแล้ว
03:20ลูกค้าก็เต็มร้านทุกวันไม
03:22่เห็นรอกหรือ
03:24เด็กชายยังไม่ค่อยเข้าใจนั
03:26ก แต่ก็เริ่มฝึกฝน ทำกว้อยเต
03:28ียวกับปูตั้งแต่นั้นมา
03:31โดยไม่ได้รู้เลยว่า การต้มกว
03:33้อยเตียวในวันนี้ จะนำไปสู่บท
03:35เรียนสำคัญของชีวิตในวั
03:37นข้างหน้า
03:52ไอ้หนุ่มกว้อยเตียว
03:59หลายปีผ่านไป เด็กชายก็เติบโ
04:02ตเป็นชายหนุ่ม เขาได้สื่อทอด
04:04ร้านกว้อยเตียวจากปูของเขา ซ
04:06ึ่งก็ขายดีเหมือนที่เคยเป็น
04:11จนหลายปีผ่านไป ทุกอย่างก็เป
04:13ลี่ยนแปลงไป ร้านอาหารคู่แข
04:16่งก็เริ่มมีมากขึ้น
04:17ความนิยมในการทานอาหารของผ
04:19ู้คนก็เปลี่ยนไป หันไปสนใจอา
04:22หารใหม่ๆ
04:23ทำให้ยอดขายของเขาตกต่ำลงเร
04:25ื่อยๆ
04:27ทำไมไม่ลองเปลี่ยนไปขายอาหารอย่
04:29างอื่นดูบ้างละพอค่ะ
04:30พอค่ะเคยทำแต่กว้อยเตียว ทำอย
04:32่างอื่นเดียวก็เจ้งเปล่าๆ
04:38แต่ว่ายอดขายก็ลดลงทุกวั
04:40น จนเขาไม่สามารถจะหาเงินมาจ
04:42่ายข้าเช่าที่ได้
04:44เจ้าของที่ก็มาเร่งรัด
04:48นี่สิ่นเดือนแล้ว จ้าข้าเช่
04:49าที่ครั้งมาซะ
04:50เออเท่าแก่ ช่วงนี้ข้าขายข
04:52องไม่ค่อยดีเลย ข้าขอผัดไปอี
04:54กสักเดือนจะได้ไหม
04:55มีได้มีได้เจ้าผัดมา 여러 Kinjähric คร
04:57ั้งแล้วรู้ไมย老師 spitike
04:58ที่ทำเลดีๆแบบนี้มีแต่คนเขาอย
05:00ากจะมาคลาย
05:00ครุ่งนี้หากยังไม่มีเงินมาจ
05:02ัยก็จะให้คนอื่นมาเจ้าแทน
05:08เย็นบันนั้นแม้จะล่วงเลยเวลา
05:10ปิดร้านมาแล้ว
05:11แต่ชายหนุ่มก็ยังนั่งเมื่อยอย
05:13ู่ที่ร้านคนเดียว
05:14ด้วยความกังวลใจ
05:16เพราะไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี
05:20ขนาดนั้นเขาก็เห็นผู้พ่าผู้
05:22หนึ่ง
05:22กำลังถูกพวกแก้งทวงนี่ทำ
05:24ราย
05:25นี่น่ะ
05:26เป็นนี่แล้วไม่ยอมใจต้องเจอแ
05:28บบนี่
05:29ขายังไม่มีจริง ๆ
05:32ชายหนุ่มเห็นดังนั้น
05:33จึงได้เข้าไปห้ามปรעם
05:36นี่พวกเจ้า
05:36นี่จะทวงนี่ก็ทวงกันดี ๆ ไม
05:38่ได้หรือ
05:38เอ้าเห้ยเจ้านี่อยู่ดี tiny mi wadhdy
05:40อยากเช็ดตัวหรือย่างไร
05:41เออเปล่า
05:49ถ้าทนดูต่อไปไม่ไหว จึงได
05:50้เข้าไปช่วยอีกครั้ง
05:52หยุดเดียวนี้นะ รอยผู้เท่าไปเถ
05:54ิด ขึ้นทำแบบนี้เดียวก็ตายก
05:55ันพอดี
05:56ทรงไซมันอยากเจ็บตัวนะลูก
05:57พี่ อย่างนั้นก็สร้างซ้อนมัน
05:59หน่อย อาจารย์
06:00ชายหนุ่มฮึดสู้ แต่สุดท้ายก
06:02็โดนซ้อมจนล้มลงไปกองกั
06:04บพื้น
06:05นึกว่웃จันแน่ общеộtข้างให้เว
06:07ลาอีก 3 วัน หากมีเงินมาจายก
06:09็ต้องชดใช้ด้วยชีวิต
06:15ชายหนุ่มประคองผู้เท่าไปนั่งใ
06:17นร้าน ผู้เท่ามองไปรอบรอบร้าน
06:19แล้วก็ถามขึ้นว่า
06:22นี่ก็เลยเวลาปิดร้านแล้ว เหตร
06:24studiedızพ้องจึงเยอะ Hern嫁AC leah
06:25ค่า inim 깨�comfortดีนะซี่ เดี๋ยวนี้คนห
06:27ารไปกินอย่างอื่นกันหมดแล้ว
06:29อีกไม่นานข้าก็คงจะต้องปิด
06:30ล้านนี้แล้วแหล
06:31เพราะมีมีเงินจ่ายข้าเช่า
06:32แล้วเหตุดใด เพราะว่ายังมี
06:47ห้นทาง
06:48หวนทางอะไรอย่างนั้นหรือ
06:49ค่ามีสูตรอาหารสูตรเด็ด
06:51เรียกว่าพระกะโดดกำแพง
06:54เป็นอย่างไรตกใจละสิ
06:56จะให้ค่าไปบวดเป็นพระแล้วกะโ
06:57ดดลงมา
06:58จากกำแพงอย่างนั้นหรือ
06:59มิเอาร็อกค่ากรวดตกลงมาข้า
07:01หัก
07:01โอ้ยมันเป็นชื่ออาหารตัง
07:03หัก
07:03ชื่ออาหารอะไรจะประหลาดแบบนี้
07:05อยากลองทำขายไหมล่ะ
07:06ค่าจะสอนให้เอง อาจจะช่วยเจ้า
07:08ได้
07:09เออ ไม่เอาหรอก พักรวจทำแล้วจะ
07:11เจ๋ง
07:11ขายก็เตียวอย่างเดิมนี้แหละ
07:12ดีแล้ว
07:13แต่ว่าหากเจ้าไม่ลอง ก็เจ๋งอย
07:15ู่ดี ไม่ใช่หรือ
07:17คำพูดนั้น ทำให้ชายหนุ่มชุบ
07:19คิด
07:19สุดท้าย เขาก็ตัดสินใจ ลองทำ
07:22อาหารเมนูใหม่ดู
07:24เออ มันก็จริง ฉะนั้นลองดู
07:25ก็ได้
07:32แล้วแล้ว Feel at the edge giàвและชายหนุ่ม
07:33ก็ช่วยการทำพระกระโดดกำแพง
07:36ขาย
07:41ก็ปรากฏว่า
07:45คนขายเอากिเตียวมาให้พวกค่าสอง
07:47ชาม
07:47วันนี้ค่ามิDDi đến WITH content
07:49มีเมนูใหม่มาแนะนำ
07:51เมนู Lightning อะไรอย่างนั้น มันนี้ชื่อว่
07:53าพระกระโดดกำแพง
07:54มีเอาดีกว่า ชื่ออาหารแปก
07:56แปก ข่ากลัวกินแล้วจะไปฝื้
07:57นโรงบ tradicional
07:58ข้าว่าพวกเราไปกินร้านอื่นด
08:00ีกว่า
08:01เดี๋ยวก่อนสิพี่ชาย เอาอย่างน
08:02ี้ หางนี้อร่อยข้ามีคิดเงิน
08:04มีอร่อยไม่คิดเงินเลยแน่ Assassa
08:06แล้ว
08:06แน่ใจน่ะ พวกขาลิ้นท้องค
08:08ัมนะ foi
08:08ขอมีอร่อยพวกขากินไม่ได้ร้
08:10löคนะ
08:24พระกระโดดกำแพงของชายหนุ่ม
08:26ขายดีเกินข้าด ลูกค้าเต็ม
08:28ร้าน ร้านกลับมาคือคักอีก
08:30ครั้ง เหมือนอย่างที่เคยเป็นในอ
08:32ดีต
08:34เจ้าของที่มาเก็บค้าเช่า ชายหน
08:36ุ่มจึงมีเงินจ่าย
08:38ว่ายังไรเงินค้าเช่ามีจ่ายห
08:40รือยัง ค้าเตรียมไว้ให้แล้
08:41วครับ
08:42อย่างนั้นเอาพหราโดดกำแพ้
08:44งไงค่ะด้วยทีนึงนะ
08:45กินห้อมเฉียว ได้ครับ
08:47อย่างนั้นถามผู้เท่าว่า
08:55ท่านอาจารย์เหตุได้ท่านมีว
08:56รายุท pasóการทำอาหารเอี่ยมicingืดถ
08:58ึงเพียงนี้
08:58แต่กลับต้องเป็นนี่ มีแก้งท
09:00วงนี้หัวสุกหัวสุน
09:02ผู้เท่าได้ฟังก็ท่อนหายใจ
09:05ออดีตข้าก็เคยเป็นกุคพัต
09:06ธาคารชื่อดัง
09:07แต่เพราะติดการวันนั้นจริง
09:09ต้องตกต่ำถึงเพียงนี้
09:11โอ้โห ที่แท้ก็กลุกกระท่
09:12าห้างนี้เอง
09:14ทันใดนั้นพวกแก้งทวงนี้ก
09:16็โพล่มา
09:18นี่พวกเจ้าครบคำหนด 3 วันแล้ว
09:20ว่ายังไรจะใช้ด้วยเงินหรือช
09:22ีวิต
09:23ไม่ว่าให้เวลา 3 วันไงนี้ยั
09:25งไม่ถึงเลย
09:26ถึงแล้ว นับต่างแต่วันนั้นเป
09:27็นวันที่หนึ่ง วันนี้กัววั
09:28นที่สามพรตดี
09:30ผู้เท่าเห็นดางนั้นก็น่าซี่
09:32�τέSMแล้วรีบวิ твор breeding
09:34แต่พวกแก้งทวงนี้ก็จับจั
09:35วไว้ได้ธันคัญ
09:37ชายหนุ่มจึงก็รีบเข้าไปไก
09:39ลเกลียร์
09:41เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อน ว่ายังไ
09:42kelมีเงินใจแล้วยังนั้นหรือ
09:44เปล่าค่อยังมีเงิน แต่ค่ามี
09:46พระกรทธกำแพง
09:47คิดจะกระโดดกำแพงนี้พวกข่
09:48ายังนั้นรืม
09:49มันชื่ออาหารอ่ะหรูกพี่
09:50เออ kanskeรู้นะ ข่ากแกลงปล่อยมุก
09:52ธนนั่นเอง
09:53ว่างไงแล้วมันเกี่ยวอะไร ลองชิ
09:55มดูก่อนสิ
09:56มีเอ้าข่ามีเหิ้ว
09:57mass muscle
09:57พวกแกนก์ท่วงนี่มองหน่ากmaking ม
10:01ีกล้อง Rosa
10:02เห็อ อย่างนั้นก็ได้
10:03เอามาให้ขาลองกิน หากนี้อร่อย
10:05เรียมทัวไตล
10:08ชายหนุ่มทำพระประโดดกำแพงให
10:10้พวกแก้งทวงนี้ลองกิน
10:12พวกนั้นชิม แล้วก็นิ่งไปครู่หน
10:15ึ่ง
10:16ก่อนจะแสดงสวยหน้าพึ่งพอใ
10:17จ
10:18อืม อร่อยแห้ะ เอาอย่างนี้ เหน
10:20dressed กแความอ millones
10:21ขาดจะให้เวลาเจ้าอีกที่สัก
10:22ครึ่งเดือน
10:23หารมัสมาฆ่าชายนี่ใหมด
10:24มีเช่นนั้น ทั้งเจ้ากับไอแกน
10:26ต้องชดช้ายด้วยชีวิต
10:29แล้วพวกแก้งทวงนี่ก็เดินจ
10:31ากไป
10:32ชายหนุ่มและผู้เท่า จึงช่วยก
10:34ันทำพระกระโดดกำแพงขายกัน
10:36ต่อไป
10:37พวกเขาตั้งใจทำอย่างสุดความส
10:39ามารถ
10:39จนพระกระโดดกำแพงของพวกเขา
10:41รายเป็นที่นิยมของคนทั่วทั้ง
10:44เมือง
10:44ในที่สุด พวกเขาก็สามารถหาเง
10:50ินมาชายนี่ได้จนครบ
10:54แต่คิดรึว่าพวกขาจะเลิกร่
10:56างไง ๆ นี่ก็จ่ายไปจนครบแล้ว ย
10:58ังจะมีอะไรอีกอย่างนั้นหรือ
11:00เอาพระกระโดดกำแพงให้พวกขา
11:01สัก 3 ที่ วันนั้นกินแล้วติด
11:03จะยังมีหาย
11:14เฮ้ ในที่สุดเรื่องร้าย ๆ ก็คล
11:15ี่ ๆ เรียบร้อยเสียที
11:17ขอบใจเจ้าหมากนะ ที่ช่วยเลือก
11:19ค่ะ
11:19ต่อไป ขาดสัญญาว่าจะมีเล่
11:21นการพนันอีกแล้ว
11:22ค่ะต้องขอบคุณท่านอาจารย
11:24์ต่างหาก
11:24ที่ทำไมค่ารอดพ้นจัดวิกฎิ
11:26ตในครั้งนี้ได้
11:27แถมยังทำไมค่าได้พบกับหน
11:28ธางสว่างในชีวิต
11:29โอ งฮะ ในชีkem 드� ๆ
11:44ปัญญายุตจากเรื่องนี้
11:46อย่าเอาแต่ยึดติดกับความส
11:48ำเร็จเดิมเดิม
11:49อย่าเอาแต่เลือก regulation
11:50เฉพาะในสิ่งที่คิดว่าจะส
11:51ำเร็จเท่านั้น
11:52เพราะนั้นอาจทำให้เราพลาดโอก
11:54าสดีๆ
11:55ที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้ ไปอย่
11:57างน่าเสียดาย
12:00อยากมีความคิดที่แกร่งกล้
12:02า ต้องฝึกปรือปัญญายุทย์
12:20ความถุ่งเท่น ปลุ่งปลอบใ
12:25จ ให้ลงเย็น ให้ได้เห็น ความเป็
12:32นจริง
Comments