- 2 months ago
Film dokumentalny o znanym aktorze Leonie Niemczyku z 1993 roku
Category
📺
TVTranscript
00:00Muzyka
00:37Czasami przegruwam tu łagiewnika, gdzie lubię się od czasu do czasu dotlenić.
00:43Odwiedzam tę kapliczkę św. Antoniego.
00:46Z tą kapliczką związana jest bardzo interesująca historia.
00:51Kiedyś przed laty, grając tylko w teatrze, znalazłem się trochę w trudnej sytuacji finansowej.
00:57I przechodząc tędy, chyba miałem ostatnio 100 zł, wrzuciłem do tej skarbonki.
01:04Po dwóch dniach rozdzwoniły się telefony.
01:07Nastąpiły propozycje filmowe.
01:11Sytuacja finansowa moja szalenie się poprawiła.
01:17Nie wiem, że to święta Antoni mi pomógł.
01:22Ciekawa historia, co?
01:25Muzyka
01:29Muzyka
01:32Muzyka
01:58Niezłe.
02:01Jak nie jestem zajęty w filmie, najchętniej lubię gotować orientalne potrawy, a wielkimi amatorami są moi przyjaciele z filmu.
02:12Dzięki Bogu na razie nikt jeszcze nie skończył na cmentarzu, ale to nie jest właściwe życie.
02:19Właściwe życie dla mnie zaczyna się w czasie zdjęć filmowych, a wciągnął mnie do filmu Jerzy Kawalerowicz.
02:28Jest on właściwie moim, można powiedzieć, ojcem chrzestnym filmowym.
02:35Zacząłem przygotowywać film Pociąg.
02:40Poszukiwałem oczywiście aktora, który by zagrał tam męską główną rolę.
02:46Poszukiwałem, to znaczy próbowałem rozmaitych aktorów, między innymi Zatrzyka.
02:50To znaczy chciałem, żeby to nie był amant stuprocentowy, żeby to był bardziej charakterystyczny aktor, który by mi dał, który
02:58by mi wniósł jakoś także pewną tajemnicę w swojej postaci.
03:03Ponieważ do tego filmu był potrzebny taki osobnik, który byłby dwuznaczny, który mógłby być podejrzany o to, że może być
03:11także mordercą.
03:12I wtedy przypomniałem sobie Leona Niemczyka, to znaczy to bardzo śmieszne, bo ja go sobie przypomniałem z filmu Celuloza, który
03:20kręciłem parę lat temu i nagle sobie pomyślałem, że spróbuję jego, bo on ma właśnie coś takiego, co będzie jak
03:31gdyby i tajemniczą rzeczą i równocześnie będzie mógł zagrać to, co można byłoby nazwać tak, że będzie amantem.
04:01Prawie wszystkie sceny w pociągu odbywały się w tym przedziale wagonu sypialnego.
04:07Normalnie człowiek jak znajduje się w kupę, jest to przecież ciasnota potworna, tuż dopiero grać w filmie, pewne sceny przeprowadzać
04:16i tym.
04:16No te sceny wymagały potwornej precyzji, dlatego technicznej, następnie oświetlanie, kamera, wszystko to tak skomplikowane było, że ja byłem oszołomiony
04:27i zaszokowany.
04:28Jak to zrobić w końcu jednak, no naprawdę zawdzięczam Kawalerowiczowi to, że jakoś wybrnąłem z tego filmu.
04:34Ja zobaczyłam po raz pierwszy Leonę Niemczyka na ekranie podczas pokazywania próbnych zdjęć i było to tak śmieszne, bo wtedy
04:44stworzyły się jak gdyby dwa obozy w ekipie.
04:47Było dwóch najgłówniejszych kandydatów, Leon Niemczyk i Stanisław Zaczyk.
04:52I jedni byli za Zaczykiem, inni byli za Niemczykiem. No ja tutaj muszę się przyznać, nie dlatego, że mówię o
04:59Leonie właśnie w filmie o nim, ale po prostu byłam za Leonem.
05:05Stasia Zaczyka oczywiście bardzo lubiłam i nawet bardziej znałam, bo Leona zobaczyłam po raz pierwszy wtedy, ale Leon był jakiś
05:12niesłychanie męski, jakiś silny.
05:15Był typem prawdziwego mężczyzna. Stasio, aczkolwiek był wspanialy, prezentującym się, pięknym młodym mężczyzną, ale miał w sobie coś takiego ciepłego,
05:27kobiecego i przyjacielskiego.
05:29Natomiast Leon był czymś takim dla mnie nieznanym, interesującym, intrygującym.
05:36Chusteczka. Głowa do góry.
05:53Leon był znakomitym partnerem do tego, bo był na tyle nieznany dla mnie, że mogłam tą grę z nim jakoś
06:02prowadzić w sposób taki prawdziwy.
06:05Z drugiej strony nie mogłam tej gry prowadzić zbyt daleko, bo wtedy mój mąż obserwował dokładnie te wszystkie gry.
06:12Zresztą były to jeszcze takie czasy, kiedyśmy się ogromnie tylko sobą interesowali.
06:19Ale Leon był dla mnie takim prawdziwym właściwie kolegą i partnerem.
06:24Był jak gdyby ideałem partnera filmowego, gdzie właśnie nic nie mąci tego układu aktora i aktorki i tej chęci stworzenia
06:34czegoś ponad to, co nam właściwie zadali.
06:38Ja przeważnie dobieram aktorów do ról w moich filmach na zasadzie pewnych predyspozycji psychicznych i fizycznych.
06:47To znaczy ja wolę, że aktor jest w filmie i ma, ja powiem, ma ten jakiś naturalny sposób interpretowania i
06:57bycia postacią,
06:58a nie, że widział, że on dopiero, że ja powiem, z wysiłkiem gra tą postać.
07:06Nie udało nam się obojgu.
07:08Właśnie.
07:14Zapalimy fajkę pokoju?
07:19Papierosów też nie wziąłem.
07:25Ja mam.
07:33W pociągu warunki były bardzo trudne, dlatego, że jak pamiętamy, wagony sypialne są bardzo ciasne dla dwóch ludzi.
07:43Jak są dwóch, trzech ludzi w przedziale, to już jest ciasno.
07:46A tam jeszcze trzeba było kamerę i całą ekipę zmieścić.
07:48Więc myśmy mieli co prawda rozsuwane ściany.
07:51Cały wagon był wybudowany na watelier, na resorach i specjalnie poruszany z reprojekcją.
07:58I czyli całe otoczenie tego, takiego zdjęcia, to było kilkudziesięciu ludzi, którzy cały czas byli zajęci i pracowali.
08:05Jeden musiał kiwać, drugi ruszać, trzeci, najróżniejsze rzeczy robić.
08:09I na aktorów, którzy nie mają wewnętrznej dyscypliny, potrafią się koncentrować na tym, co robią,
08:15to właściwie to powinno rozbić możliwość zagrania czegokolwiek albo bardzo utrudnić.
08:21Także aktor by...
08:22Niemczyk wchodził jakby tu całe życie tam spędził i w ogóle tego nie przejmowało niczym.
08:26Pomagało to jego partnerom, Lucynie Winnickiej i innym aktorom, też wyłączyć się z tego szumu, który był poza kadrem, poza
08:35kamerą.
08:36I to była ogromna zaleta współpracy.
08:40To znaczy pomagał nam robić ten film, no po prostu.
08:48Niech pani otkryje nogi.
08:50Niech pani otkryje nogi.
08:59Głupieje.
09:02Zupełnie głupieje.
09:07Tu Leon zaimponował nam wszystkim.
09:10Właśnie tym, że zawsze pamiętał wszystko, co się od niego chciało.
09:16Umiał się zmieścić w tych piekielnych wnętrzach sleepingu, bo myśmy przecież siedzieli dwa miesiące w sleepingu, w przedziale po kolejowym.
09:23Więc to był koszmar.
09:24Ekipa leżała w rozmaitych miejscach, a aktor się ledwo tam mieścił.
09:28Leon sobie z tym wszystkim świetnie dawał radę.
09:33Sprawność Leona jako aktora filmowego była imponująca.
09:39No zawsze jak to bywa, w szasie zdjęć, wieczorne rozmowy, wspólne kolacje, jakieś takie podsumowania tego, co się robiło.
09:49I wtedy pamiętam, jak z Kawalerowiczem byśmy właśnie zauważyli taką jedną rzecz, która moim zdaniem jest szalenie ważna dla aktora,
09:59a takich aktorów jest bardzo niewielu.
10:01Oczy.
10:03Oczy, które mogą nie wyrażać nic i pod które można podłożyć wszystko.
10:12Takie oczy miał Humphrey Bogart, takie oczy miał Zbyszek Cybulski i takie oczy ma Leon.
10:19Jaki zbrodniarz?
10:20No na przykład ten z dzisiejszej gazety.
10:22Więc ten zbrodniarz w podobnej sytuacji przyznaje się, że zabił żonę.
10:25I co?
10:26I obaj spotkamy się w raju, tak?
10:28Nie.
10:29Obaj spotkacie się na sądzie ostatecznym.
10:32Nawet kiedy ja usiłowałam w jakiś sposób czy zainteresować Leona, czy skokietować go na filmie,
10:38to wtedy to było takie czysto profesjonalne.
10:43Także Leon w tym filmie był dla mnie właściwie takim wspaniałym partnerem, który mnie trochę upewnił w aktorstwie i uczył
10:52aktorstwa.
10:53I wydaje mi się, że obydwoje żeśmy na tym wygrali, bo i dla mnie ten film był jakimś dużym sukcesem
11:01zawodowym,
11:02bo potem w Wenecji dostaliśmy jakieś wyróżnienie dla filmu i ja dostałam wyróżnienie aktorskie,
11:08a nawet była mowa o jakiejś nagrodzie.
11:10I Leon również dzięki temu potem poszedł do filmu poleńskiego i od razu dostał kilka dużych, dobrych ról.
11:19Szukałem aktora, który by odpowiadał roli.
11:22I Leon po prostu był najlepszym kandydatem.
11:25Fizycznie tej roli odpowiadał.
11:26Potrzebowało mi było faceta przystojnego, ale on był bardzo przystojny, dobrze zbudowany.
11:33Dużo było tam scen, że tak powiem, fizycznych, pływania, scen na jachcie,
11:45dużo scen bez ubrania, nie nagle, ale prawie.
11:50Poza tym on miał ten głos dość taki arogancki.
11:55A mnie było właśnie trzeba faceta, który był dość pretensjonalny.
12:01To nie znaczy, że Leon był w życiu prywatnym, tak?
12:04Ale role, które w tym czasie grywał, miały tego rodzaju charakter.
12:09Panie, gdyby pan stał o kilometr wcześniej, to by trup na szosie leżał, pan rozumie?
12:15Cudem zahamowałem!
12:20Przecież gdybyś ty prowadziła wóz, to byś go...
12:22Nie, ty byś po prostu zatrzymała i zaprosiła tego gnoja do środka.
12:27Przepraszam cię bardzo, wybacz mi, kochanie.
12:30Bardzo cię przepraszam.
12:33Pan będzie łaskaw, proszę.
12:35Woli pan z przodu?
12:37Czy z tyłu?
12:40Proszę.
12:42Tu jest poduszka.
12:44Koc, może pan zdoła się zdrzemnąć.
12:47Będziemy się starali panu nie przeszkadzać.
12:50Nie będziemy rozmawiać.
12:53Zaraz gasza radio.
12:55Proszę.
12:55To był okres, w którym zaczęła się tworzyć taka klasa komunistycznej burżuazji, że tak powiem.
13:05I byli ludzie, którzy mogli sobie pozwolić na mercedesy, bo po prostu mercedesy na ulicach Warszawy się widziało.
13:14To znaczy, że ktoś je posiadał.
13:17Bohaterem noża w wodzie był dziennikarz sportowy.
13:22Facet, który żył w porównaniu z resztą społeczeństwa na, powiedzmy, troszeczkę wyższej stopie.
13:30W różnych filmach jeździłem różnymi samochodami, od ciężarowych do starych gratów.
13:35Po raz pierwszy w filmie poleńskiego nożu w wodzie jeździłem mercedesem.
13:42Oprócz mercedesa posiadałem już również jacht.
13:46No, naturalnie to się spotkało z negatywną oceną czynników rządowych i ówczesnej prasy.
13:52Jak to mnie utożsamiano z jakimś playboyem, który posiada takiego rodzaju historię, cudowności.
13:57Byłem w ogóle bardzo niedobrym człowiekiem, który schlebiał amerykańskiemu stylowi życia.
14:05Co jest?
14:10Pani rzuci mój plecak.
14:15Idę. Mam tego dość.
14:18Jestem wędrowiec, nie burłak.
14:20Miękki pan jest.
14:22Panie, 120 jezior na Mazurach. Po co akurat tędy? Po co?
14:25Krysiu, oddaj panu plecak.
14:29Dobra, adę.
14:31Będziemy wracać inną drogę.
14:33Tak? Beze mnie.
14:34Łatwo pan puchnie.
14:35Nie lubię, jak się ze mnie robi balona.
14:40Niech pan siada do steru.
14:47Ja do pani nic nie mówię.
14:51Państwo siadają oboje. Dam radę.
15:01Znałem Leona z kilku filmów, które widziałem przed zaangażowaniem Godonoża w wodzie, z kilku sztuk teatralnych.
15:12Leona w tym czasie dużo teatru robił.
15:16On w tym czasie był bardziej, miał cechy aktora teatralnego jakoś mocniejsze niż aktora filmowego.
15:30Od tego czasu tyle lat upłynęło, on z pewnością o tym zapomniał.
15:33Ale on brzmiał dość teatralnie nawet na ekranie.
15:37To mnie właśnie odpowiadało do tej roli.
15:41On miał ten głos taki dobrze postawiony.
15:45Widzisz? Sam mówisz, że utonął.
15:48Utopiłeś chłopaka.
15:49Już się tego nie da cofnąć.
15:50Zabiłeś go!
15:51Przestań krzyczeć!
15:52Przestań krzyczeć!
16:01Zostaw!
16:13Jesteś mordercą!
16:14Zamknij się!
16:15Już się boisz, trzęsiesz się ze strachu.
16:17Już nawet nie starasz się zachować twarzy, twardy facet.
16:20Pozer, pozer jesteś, rozumiesz?
16:23Kabotem!
16:24Przed chłopcem się popisywałeś, przed szczyjakiem.
16:27Po to go wziąłeś, żeby się móc przed nim popisywać.
16:29Ty błaźnie!
16:30Jak ty wyglądasz historyczko?
16:32Jak twoja żona!
16:33Gdyby nie ja, byłabyś dziwką!
16:35Jesteś ordynarny!
16:37Nienawidzę cię!
16:39Jeśli chodziło o Leona,
16:41on był aktorem z dużym już doświadczeniem,
16:47choć był jeszcze wtedy młody.
16:51Aktorem, że tak powiem, wyszkolonym.
16:55Mogłem mu pokazać pewne rzeczy,
16:59wytłumaczyć.
17:00I on to znakomicie naśladował po swojemu.
17:04Mogłem go poprosić o jakieś drobiazgi,
17:09na przykład, żeby się podrapał wbrew,
17:11mówiąc jakieś słowo i tak dalej.
17:16Gdyby pan wpadł do wody,
17:18to by pan jednak popłynął.
17:21Niech pan spróbuje.
17:22Andrzej, krokodyl bańki puszcza!
17:29Ja żartowałem.
17:34Miał dość dobrą karierę.
17:41Miałem okazję
17:44słuchania rozmaitych opinii
17:46na temat nie tylko samego filmu,
17:48ale poszczególnych ról.
17:49i Niemczyk bardzo się podobał.
17:59Zostawia pan wycieraczki?
18:02Tu nie skradną.
18:03No.
18:04A jak skradną, będą inne.
18:09Mam do pana prośbę.
18:11No.
18:12Jak długo zostajecie państwo na wodzie?
18:15Do świtu.
18:17To czy ja mógłbym...
18:18No.
18:20...przyjść tu o świcie
18:21i zabrać się z państwem z powrotem?
18:24Myślałem, że się żeglarz w panu narodził.
18:42Iệm.
18:46Jestem sobie w brzma.
18:53No ale Ty stałeś się wielki.
18:56No po tylu latach, co?
18:58No właśnie.
19:00Pięknie, braci.
19:01Jestem Ci bardzo wdzięczny, że...
19:27Obejrzałem słynny film Polańskiego Nóż w wodzie i byłem filmem i aktorami po prostu zachwycony.
19:36Szukałem wtedy charakterystycznego odtwórcy do bardzo skomplikowanej i trudnej roli.
19:43Wtedy to było coś wyjątkowego, ale to była piękna historia.
19:47Film nazywał się Czas Żyć.
19:49Jak już wspomniałem, szukałem charakterystycznego aktora do tej skomplikowanej roli i byłem przekonany, że najlepszym będzie Leon Niemczyk.
20:02Nie robiłem też żadnych zdjęć próbnych. Po prostu obsadziłem go.
20:07I to był dla niego wielki sukces w NRD.
20:10Za ten film dostaliśmy razem Nagrodę Państwową, a publiczność była filmem zachwycona.
20:17No i tak Leon Niemczyk został aktorem NRD-owskim, którego ja już potem zawsze angażowałem.
20:25Znajomość obcych języków jest dla aktora filmowego niebywale ważna.
20:29Dlaczego?
20:30Umożliwia mu to pracę w obcych produkcjach.
20:35Niemcy naturalnie angażowali mnie do swoich filmów, ponieważ znałem język niemiecki.
20:40Paradoksem historii jest to, że w czasie wojny byłem ich przeciwnikiem, a oni potem mi dali Nagrodę Państwową w Defie
20:48za moje filmy.
20:49Leon Niemczyk jest aktorem, którego można obsadzić w każdej roli.
20:55Jego wielką zaletą jest to, że jest zdolny do ukazania psychologicznych i społecznych aspektów postaci i natychmiast potrafi to zinterpretować.
21:06To znaczy, że można go obsadzić jako szlachcica, chłopa, robotnika, jako przestępcę, mordercę, jako dżentelmena.
21:17On może grać wszystko, nawet prezydenta Ameryki.
21:25Dla mnie jest niezastąpiony, bowiem ma takie zdolności, że potrafi odnaleźć takie cechy odtwarzanej postaci, które zawsze trafiają do przekonania
21:36publiczności.
21:37I to jest wspaniałe.
21:40Może ja miałem to szczęście w życiu, że zacząłem od ról charakterystycznych.
21:47Potem mnie zaszufladkowano, grałem negatywów, w Niemczech grałem pozytywnych bohaterów.
21:54Ale ja uważam, że trzeba grać wszystkie role, duże, małe epizody.
21:59Przecież epizodem można stworzyć artydziełko maleńkie.
22:04A poza tym aktorów wcielając się w różne postaci pokazuje swoje możliwości, całą swoją skalę.
22:10Nie wolno czekać przez całe życie na swego Hamleta.
22:16Można się zestarzeć, nie doczekać się i nie zagrać tej roli.
22:37Lubię sobie czasami pojeździć w wolnych chwilach takim jeepem.
22:41Duża przyjemność. Przypominały mi się moje piękne młode lata.
22:48Kiedy jeździłem takim samochodem w trzeciej armii Pattona.
22:53Bi-Battery 353.
22:55Baterion 444.
22:58Cudowne przeżycia.
23:00Pozostaje to jednak mimo wszystko.
23:06A tu jest mój stary mundur.
23:14Jeździłem w nim kiedyś jeepem.
23:19Chyba już z niego wyrosłem.
23:23A nie wyglądam już tak jak kiedyś.
23:29Ale jeżdżę jeszcze samochodami tak jak kiedyś, jak w bazie ludzi umarłych.
23:33Zobaczmy.
23:45Zobaczmy.
23:46KONIEC!
24:22Była to jedna z niesłychanej ilości twarzy Niemczyka, który może być nawet porównany do największego charakterystycznego aktora świata, do Ron
24:33Chaney'a.
24:34Tylko, że Ron Chaney do każdego filmu się inaczej charakteryzował, a Leon Niemczyk się nie charakteryzuje z wyjątkiem tych konieczności,
24:42które na planie są oczywiście nieodzowne,
24:44ale ma tę samą twarz, ten sam nos, ten sam profil, te same oczy, ten sam wygląd zewnętrzny, a jednak
24:52jest inny.
24:54A! Chrystusa wyznajesz?
24:56Uczciwie po rycersku, a ty po zbójecku!
24:59Jestem Fulco de Lorz w Lotaringi w służbie zakonu przeciw Saracenom.
25:03Myślałem, że w Lotaringi nie ma klubców! Gdzie tu Saraceni? Szmo wielko klubi! My już od wieku chrześcijanie!
25:10A Mazurzy? Nie rób ze mnie szaleńca! W Malborku nieraz pokazywano mi drewnianych bożków mazurskich.
25:16Pozwólcie go dobić, panie! Do Mazur!
25:40Nie ma już nadziei! Nie czas teraz na dyskursy!
25:44Każdżą się odłać! Idź już! Odziej się do drogi!
25:47Ale dokąd?
25:48Nie ma już nadziei! Nie czas teraz na dyskursy!
25:48No, dokąd pójdziemy?
25:50Za granicę na Węgry!
25:52Lepsza tułaczka niż Kazamaty!
25:55Persium londatur!
25:58Niech się dzieje wola bocka!
26:00Bo obijemy jeńców!
26:02Strzelaj!
26:05Strzelaj!
26:09Strzelaj!
26:18Nie będzie strzelić! Nie ma babi!
26:20My za to sobie trochę strzelamy!
26:22Zaraz zobaczcie, panowie ciekawe przedstawienie!
26:25Zdjęcie!
26:26Zdjęcie!
26:41Sto razy mówiłem, że mostek ma być wietrzony! Po każdej wachcie!
26:49A co? Gorące ci?
26:52Wezwij lekarza! Mam chyba zawał!
26:56Radio! Wezwij lekarza!
27:01I to właśnie dzisiaj, kiedy w Polsce byle głupek łazzy.
27:06Stapię się teraz za serce!
27:08Duszno mi!
27:11Lang!
27:12Zaprowadź kapitana do kajuty!
27:14Co się stało?
27:15Serce! O cholera!
27:19Nigdy nie miałem czasu na podróże prywatne,
27:23ale dzięki filmowi
27:26zwiedziłem bez mała cały świat.
27:29Kręciłem za kołem podbiegunowym w tropiku
27:33Małej Azji
27:34Hen gdzieś, boże już nie pamiętam nawet gdzie.
27:37Może to było życie udawane, ale
27:40dla mnie to było życie realne.
27:43I to zawdzięczam filmowi.
27:56Do widzenia.
28:21No, nic, przyjechali.
28:23Ta sama trasa?
28:25Ta sama.
28:29Ten?
28:32Mhm.
28:34Lista wszystkich członków wyprawy.
28:44Długo jest pan w Indiach?
28:47Podpisałem kontrakt na rok.
28:50Mało kto w lecznictwie dłużej wytrzymuje.
28:52Zaczyna się buntować.
28:54Potem przychodzi pragnienie ucieczki i dezercja.
28:58A myśli pan, że Miss Ward długo wytrzyma?
29:01O, Margit jest lekarzem z powołania.
29:03Poza tym jest Australijką.
29:05Zaczyna się do domu.
29:18Zaczyna się.
29:20Zaczyna się.
29:24Zaczyna się wytrzymało.
29:25Zaczyna się wyrymuje.
29:31Zaczyna się zmę abilities.
29:31Zaczyna się zaczka wytrzymał.
29:45Stefan, przyjaciela,
29:47ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja.
30:04Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja,
30:14ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja,
30:14ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja,
30:14ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja,
30:14ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja,
30:19ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja
30:26Falkovare.
30:32Tak.
30:59Dyspozycyjność aktora. Nie wstydźmy się tego słowa. Leon jest wspaniale dyspozycyjny. Właśnie nie robi tych analiz tego typu. Nie ma
31:13gadania. Czyta scenariusz, wie co ma zagrać i to robi.
31:20I jedyne moje ingerencje to są mniej lub troszkę więcej. Jest na tyle zawodowcem, że doskonale zdaje sobie sprawę, co
31:30to znaczy, jeżeli mu powiem, że jest w takim planie, czy jest w takim planie.
31:36Dwadzieścia kilka lat temu odszedłem z teatru z własnej woli do filmu. I tego nie żałuję.
31:49Mimo, że teraz kręci się bardzo mało filmów, jednak do teatru nigdym nie wrócił. Mam wrażenie, że gdybym pozostał w
32:01teatrze, nie przeżyłbym tak wielkiej przygody, jaką jest film.
32:07Leon ma wspaniałe oczy. Leon ma oczy, za którymi można postawić olbrzymią, tragiczną historię, jakąś przeszłość. Tam się wszystko zmieści
32:21w tych oczach.
32:22On przypomina mi zawsze, ja powiem, tych aktorów z filmów amerykańskich, którzy są strasznie naturalni w tym, co robią.
32:30Oni są naturalni i nie ma w nich tej sztuczności udawania. I chyba Niemczyk sprawdził się później właśnie jako ten
32:42zawodowy aktor filmowy.
32:47Powiedziałbym, że jego zalety jako aktora są uniwersalne.
32:54Przecież to uroczy człowiek, spokojny, zrównoważony, miły dla całego towarzystwa.
33:00Leon był wygodny dla mnie jako reżysera, po prostu dlatego, że najmniej czasu mi zabrało, zabierało reżyserowania jego,
33:12bo po prostu on wszystko łapał, tak jak ja mu to pokazywałem i przekazywał to na ekran.
33:24Można byłoby stereotypami polecieć i powiedzieć wspaniały aktor, sumienny, solidny, zawodowiec, no i szereg superlatywów.
33:34Ja go określę krótko, po prostu fajny facet.
34:01Muzyka
34:04Nazywali mnie profi, to znaczy zawodowiec.
34:09Muzyka
34:13Muzyka
34:14Muzyka
34:39Dzięki za oglądanie!
Comments