- 2 days ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:05ที่สุดที่สุดที่สุด
00:31ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:33ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:42ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:43ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:43ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:44ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:44ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:47ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
00:58ที่ส
01:20นาษณ์ รับวิคที่จะ
01:26ตอนที่จะเป็น สิบแน่
01:45วัดเป๋าเสียง
01:48เหนื่อนตรงนี้ไม่หนาวเหรอ
01:55วิหารมหาบุรุธ
01:56ท่านสาม
02:00ที่ค่ายืนอยู่ตรงนี้
02:02เพื่อให้มีสติจำชัด
02:05เพราะเหตุใน
02:06ค่าต้องจำให้ขึ้นใจว่า
02:11คนที่อยู่ตรงหน้าค่า
02:12หาใช้คนธรรมดา
02:14แต่เป็นถึงคุนน่างใหญ่
02:18ค่าพระเข้าใจแล้ว
02:20จะกำลักเตือสติ
02:22ให้ค่าได้สติจำชัด
02:24วันน่า
02:25จะได้ไม่วางมาส่ายเจ้า
02:29ค่าไม่กล้าทำชั้นนั้นหรอก
02:31รับรองว่าวันน่า
02:33ค่าจะมาถึงก่อน
02:34ไม่ให้เจ้าต้องรอ
02:37ค่าไม่ได้พูดชั้นนั้นสะหน่อย
02:39ค่าเข้าใจ
02:45วันนี้ดูเหมือนเขาจะเปลักไปจาก
02:47ทุกที
02:47วิหารมหาบุรุษ
02:53พักพวกอองรุยชางมากกว่าที่
02:54คิด
02:55อยู่ในกรมครังจะเป็นส่วนมาก
02:59คราวนี้ถูกผลัดเปลี่ยนออกหม
03:00ด
03:01จนทำให้กรมครังขาดกำลังคน
03:05บีดาเจ้าแม้สินธรรมบกร
03:07่อง
03:07แต่เขาก็ไม่เกี่ยวข้องกับอองร
03:10ุยชาง
03:12เขามีความสัมพันธ์กับคุณ
03:13นางธรรมดา
03:15ดังนั้น ค่าพิศจรณาดูแล้
03:18ว
03:19ก็ยังจะให้เขาดำรงตำแหน่ง
03:21ต่อ
03:23เจ้าคิดว่ายังไง
03:26นี่เป็นเรื่องของราชสำนัก
03:28ท่านไม่ต้องถามค่าเหรอ
03:30แต่ว่ายังไงเขาก็เป็นบีดาข
03:32องเจ้านินา
03:39จริงสิ มีเรื่องนึงค่าอยากจะ
03:41ถาม
03:43เหตุใดเจ้าถึงช่วยเหลือเยี่
03:45ยเซียนถึงเพียงนั้น
03:47ท่านหมายถึงเรื่องส่งจดหมายให้
03:49เขานะเหรอ
03:50อืม
03:52ท่านไม่ได้จงใจส่งข่าว
03:54เพื่อจะให้ค่าเตือนเขาหลอกหรอ
03:57เจ้าค่ะ
03:59ถึงค่าจะจงใจให้เจ้าส่งจ
04:01ดหมายให้เขา
04:02แต่เจ้าเองก็ต้องยินยอมด้
04:04วยไม่ใช่เหรอ
04:05ชั้นทางๆ ที่รู้ว่า เรื่องนี้อั
04:06นตรายมาก
04:08ถ้าถูกจับตัวไปเกือบเอาช
04:10ีวิตไม่รอด
04:10แต่กลับช่วยเขายังไม่คิดชี
04:12วิต
04:13เพราะเหตุได้กัน
04:15เพราะว่า
04:18เขาเคยเสียงอันตรายช่วยข้า
04:20วไว้หลายครั้ง
04:21สำหรับข้าแล้ว เขาคือเพื่อน
04:23แท้เจ้าคะ
04:25แค่สหายอย่างนั้นแห plat
04:51แล้วข้าล่ะ
04:54หัน
04:56หากข้าผลเชิญอัตตรายเช่นนี้
04:58บ้าง
04:59เจ้าจะช่วยข้าหรือไม่
05:03ช่วยเจ้าค่ะ
05:04เจ้าด้วยสินะ
05:11ใช่เจ้าค่ะ
05:13แต่ข้าเข้าสภาพคุณนาง
05:15มันดำแม่สื่อมากันไม่ขาด
05:17สาย
05:17ว่าหยินพูดเท่าและอาจารย
05:19์
05:19ต่างก็เร่งรัฐค่า
05:22ท่านอายุเพียงนี้ก็ได้เป็นร
05:24ัชไลขาผู้ทรงเกียต
05:26ในเมืองหลวงบ้านไหน
05:27อยากให้บุธรีออกเรื่อน
05:28ย้อมอยากเกี่ยวดองกับท่านเป็
05:30นธรรมดา
05:31อย่างนั้นแหละ
05:37checked
05:38นี้ก็จะพว่าเกี่ยวต่อคุณ
05:42ใครเป็นเกี่ยวข้าเกี่ยว
05:46มีข้าเกี่ยว
05:48ความีเสียงข้าเกี่ยว
05:59он ป๋ยวชาวท่าน
06:02อยู่นิ่งนิ่งฟังค่ะก่อน
06:05รอบหาแล้วด้วยกันมามากมาย
06:07เจ้าเต็มใจจะต่างงานกับค่ะ
06:09หรือไม่
06:10人海细细 却为此刻相遇伏笔
06:17你笑谈时间好风景 不及命中注定的交集
06:26时光寂寂 正像一丝一种灵犀
06:32用半身回应这谜底 若共是开篇时多
06:39我 写冕 心 怨 心 试冰
06:46写 心 怨 心 怨 心 怨 心
06:50我是 竹 冰 氏 存 虷
06:54เราเล่นอะไรเหล่ะ เจ้าค่ะ
06:55ครั้งไม่เคยคิดว่า ท่านจะพูด
06:57เรื่องนี้กับค่ะ
06:59หากรู้ว่าท่านจะพูดเรื่องนี้ ค
07:01่ะคงไม่มา earning
07:02ครั้งไม่เคยคิดว่าเราสองคนจะครบ
07:05กัน
07:06เมื่อไม่เคยคิด
07:08ฉะนั้นก็เริ่มคิดส 예뻐วันนี้
07:15ไม่จะเป็น เจ้าค่ะ
07:17ค้าแต่สิงใจแล้ว
07:19ว่าชาตินี้ค่าจะไม่แต่งงาน
07:21วันน่าจะไปข้าขายที่สานซี
07:23ถึงตอนนั้นท่านก็หาคนที่ผู้
07:25ควล
07:25แต่งงานกับท่านเธอ
07:27ค่าย้ามี thurja
07:29ขอตัวกลับก่อนเจ้าค่ะ
07:36เจ้าอยู่สิ เป็นชี
07:40นี่ไหวมองสิ ฟ้งจังชี
07:44ชิ ชิงช่วย ด้านชิงเท่าหัว
07:46หัวชี
07:47สวย สวย สังอี
07:57หมายความว่า ท่านสามขอท่านแต่
07:59งงานเหรอเจ้าคะ
08:01เรื่อนหอมดันจุด
08:02แล้วท่านก็ประติเศษเข้า
08:06นะентовhusétique
08:06เยออะไรปล่ะคุณหนุ
08:07ท่านสามเต็ยนล่ะ เจ้าคะเขาถึ
08:09งรัช데 왼คะ
08:11แล้วยังไง
08:12สุกุลเฉินเป็นกรifiedมี inflation
08:19หากข้าแต่งเข้าไป
08:20จะห้ามก็ไม่ได้ จะร้ังก็ไม่อย
08:22ู่
08:23แล้วอีกอย่างเป็นเพราะเรื่องข
08:25องท่านแม่
08:26เค้ามีคาดตามสายับการออกเรื่น
08:27อีกแล้ว
08:27ต่อให้คนพูทนั้นจะเป็นท่านส
08:30าม
08:31ก็ไม่ยกแว่น
08:34ค่ายัง.....นึงว่าท่านชอบท่
08:37านสาม меся อีก
08:39ถึงชอบก็ใช่ว่าเราต้องแต่น
08:41กับเขาซากหน่อย
08:44คิดดูสิ
08:46ตอนนี้ค่ามีท่านยายคอยเมรย์ต
08:48า
08:48ในท่านก็บางคับค่ามีได้
08:50ในวางมือค่ามีเงินทอง
08:52ก็ควดใช้ชิวิตสุดสบายมี
08:53อิสระถึงจะถุ่ม
08:55で gregar ต้องหาเรื่องแต่งงานด้วย
08:56เอาตัวเข้าไปขังให้ในเรือน
08:59หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ
09:02แต่ว่า...
09:04เรื่องแต่ว่าได้แล้ว
09:05ต่อให้ชอบเขาเพียงใดก็ต้
09:07องรักตัวเองมากกว่า
09:11อีกอย่างนึง
09:12การค้าของค้ามีเรื่องที่ต้องทำ
09:15อีกมาก
09:15ชาที่ค้าขนส่งมาจากเจียงหน
09:17านน่าจะใกล้ถึงแล้ว
09:19นั่นเป็นสินค้าชุดแรกที่
09:21จะส่งไปซานเซ
09:22ค่ายังคิดว่า ควรจะเดินทาง
09:24ไปซาลซีพร้อมสินค้าชุด
09:25เนี้ย
09:28ฟังแต่เท่าแกรายงานกลับมา ไม
09:30่ได้ไปเห็นเองกับต้า ก็ยัง
09:32รู้สึกไม่ค่อยวางใจ
09:37คุณหนูเจ้าค่ะ
09:54นี่คืออะไรเหรอ
09:55ตอนที่ท่านพึ่งพลไวปากปิน
09:58หูหินก็เริ่มเย็บปากช้อเจ
10:00้าสารนี้แล้ว
10:01ทั้งยังกรวว่าท่านจะให้เจ้
10:03า แล้วจะไม่พอใจจึงแอบปากอย
10:05ู่งี้เงียบ
10:06ชาววันนั้น ค่าเห็นหูหิน ว
10:12างชุดเจ้าสารกับจดหมายไว้ด
10:14้วยกัน
10:16หูหินฝากจดหมายและสั่งให้ค่
10:18า เก็บชุดเจ้าสาวไว้ก่อน
10:20รอถึงวันที่ท่านออกเดือนค่
10:22อยม่อบให้เจ้าค่ะ
10:24แต่เมื่อครู่ค่าได้ยิน ถ้อยคำ
10:26เหล่านั้นที่ท่านพูดกับชิง
10:28ผู
10:29จึงถือวิศาสาตะเสนใจ คิ
10:31ดว่า ม่อบให้ท่านก่อนจะดีก
10:34ว่า
10:59จินเจ้าลูกแม่ แม่จากไปครั้
11:02งนี้เป็นห่วงที่สุดก็คือ
11:04เจ้า
11:08แม่เป็นคนไม่ได้ความ
11:12ชั่วชีวิตทำเรื่องผิดพลาสมา
11:14กมาย ในตอนนั้นมีสองเรื่องที่ผ
11:16ิดมาหั laughs
11:18เรื่องแรกคือแต่งงานกับท่אן
11:20พ่อของเจ้า ส่วนอีกเรื่องคื
11:23อส่งเจ้าไปทุงเจ้า
11:26แม่ลูกต้องผลัดพล่าก ชุด
11:29เจ้าสาวชุดนี้ แม่เย็ปปัก
11:31เพื่อเจ้าด้วยมือตัวเอง
11:33แม่เฝ็ดมือจะธรรมดา แต่ก็
11:35เศรษสมบูรฐ
11:37เท่าว่ายามนี้ แม่ไม่รู้ว่าการ
11:39ทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้เจ้า แท
11:41้จริงแล้วถูกหรือผิด
11:46เห็นได้ว่า แม่ช่างเป็นคนเลิ
11:48่ๆ เลิ่ๆ มาตลอดชีวิต
11:50จนถึงตอนนี้ มาแต่เรียวแรกจะ
11:53เสียใจ ก็ไม่มีเหลือ
11:54ไม่ว่าเจ้าจะแต่งงานหรือไม่
11:56ชุดเจ้าสาวชุดนี้ ก็ให้ถื
11:59อเป็นสิ่งดูต่างหน้าถึก
12:01เด็กดี เจ้าฉลาดกว่าแม่น
12:03ัก ความข้าดหมายที่แม่มีตอน
12:06ลูก
12:06ไม่ว่าเรื่องใด จงเรียนรู้จั
12:08กท่านยายของเจ้า
12:10อยู่ในก็ยืนหยัดด้วยลำแข
12:11้งตัวเองได้ จงอย่าได้เป็นเห
12:15มือนอย่างแม่เลย
12:42รุ่มโรธ นิรันการ บ้านใหญ่
12:44สกุญคู่แห่งต้าสิน
12:51สภัยร่อง ตามชัยนี่ก้อนนี้อย
12:55ู่ทุกปี เห็ดได้ยิ่งชัยยิ
12:57่งบ้านปลายนักล่า
12:59ท่านแม่ เงินส่วนกลาง เดิมก
13:03็เหลือไม่มาก
13:04ปีนี้เข้าสังคมติดต่อพบ
13:06ปะ เพิ่มขึ้นมาอีก
13:09เป็นเพราะลูกสภัยดูแลบ้าน
13:12ไม่ดี
13:14ไม่ใช่ความผิดของเจ้า ครอบกร
13:17ัวใยขนาดนี้ เดิมก็รายใจมา
13:20ก รายรับน้อยอยู่แล้ว
13:24รายการสินเดิมของเหล่นเออ ร่
13:26างเสร็จหรือยัง
13:28กำลังจะเรียนเรื่องนี้พอดีเจ
13:30้าค่ะ
13:31ในเมืองหลวงนิยมจัดงานรู
13:34รา สะคุณเหยามีบุทชายสี่คน
13:37เหยาวว่นซิ้วเป็นคนที่สี่ เร
13:39ียนเออเลยมีพี่สภัยอีกสามคน
13:42ระหว่างสภัยด้วยกัน เรียงไม
13:44่ได้ที่จะถูกเปรียบเทียบ
13:46หากสินเดิมของเรียนเออน้อยเก
13:47ินไป เกรงว่าจะถูกรังแกเอา
13:49ได้
13:50รู้ทัน เจ้าไม่ต้องพูดดักข
13:53อค่าหรอก
13:54ถ้าเสียเปรียบก็ได้ แต่จะไม่
13:56ยอมให้เรียนเออเสียเปรียบ
14:03เพียงแต่นี่ก่อนนี้ มันมากเกิ
14:05นไปจริงๆ
14:15ข้าได้ยินมาว่า กิจการของเร
14:18ื่อนสี่ หลายปีมานี้ ทำได้ไม่เริ่
14:22ว
14:22กิจการของเรื่อนสี่สะคุณจี้ ช
14:24่วยบริหารทั้งหมด
14:26คนที่ทำกิจการจนชิน ย่อมบร
14:28ิหารได้ดีเจ้าค่ะ
14:32ท่านแม่ ท่านใหม่ความว่า
14:41ข้าคิดเช่นนี้อยู่
14:44หูหินของเจ้าสี่ก็จากไปแล้ว
14:46เจ้าสี่เป็นไม้ เรียงลูกลำพ
14:49ัง ไม่เข้าท้า
14:52ข้าที่เป็นแม่ จะนิ่งดูดาย
14:54ไม่ยื่นมือช่วยได้ยังไง
14:56หากเรื่องนี้แพล่ออกไป จะกลายเป็
14:58นความผิดของข้า
15:00มิซู ให้ครอบครัวของเจ้าสี่ ย
15:04้ายกลับมาอยู่ที่นี่
15:05จวนสะคุณจี้ เมืองทงโจ
15:10เอ๊ะ นิ ได้ความไหม สืบได้หรื
15:12ออยังว่าคราวนี้เจ้าเออจะไปไ
15:14หน
15:15ตกลงนางจะกลับเมืองหลวงเมื่
15:16อไร
15:17นางมาอยู่คราวนี้เกือบสามปีแล้
15:20ว มีอย่างที่ไหน ไม่กลับเมืองห
15:22ลวงเจ้าคะ
15:22เห็นว่าทำการค้า ดูเหมือนสั่
15:25งสินค้าจากเจียงนานมาลำเรื
15:27อหนึ่ง
15:27ไปครั้งสินค้าแต่เช้า พึ่งก
15:29ลับมาเมื่อครูเจ้าคะ
15:32หูหยินพูดเท่าก็ก็ไรไม่ถาม
15:34ไทค้าที่เป็นผู้ดูแลบ้านน
15:35ี้สักคำ
15:36ให้นางมาอยู่ไว้ทุกที่นี้ คิด
15:38ว่าเป็นบ้านของนางหรือไง แล
15:40้วยาวเออล่ะ
15:41คุณชายเพิ่งกลับไปจากดูร้
15:42านที่เซยงเหอ พอได้ยินว่าคุ
15:44ณห Brook etwa มาถึง ก็ได้ไปเที่ยวเรือน
15:46นางทันที
15:48เจ้าลูกชายง่อของข้าเนี่ย
15:49เจ้าไปหาเขาที่บอกว่า บอกว่า
15:52ข้าไม่สบาย ให้เรียกลับมา
15:55เจ้าค่ะ
15:56เจ้าค่ะ ช่างเถอะ ข้าไปเองดีก
15:58ว่า
16:06ฉะนั้นก็เริ่มคิดซะแต่วั
16:08นนี้ ข้าจะรอขับตอบจากเจ้า
16:25สมุดทะเบียนชะนดที่ดินก
16:27ิจการสกุญชี่ จวนเพียงอย่าง
16:29มนทนศาลซี
16:32อะไรกัน ท่านพี่รู้เรื่องแล้วเหรอ
16:36อธิบายมาหน่อยสิ รับรับล่อ
16:38ๆ ทั้งซื้อที่ดินที่อยู่ในศ
16:40าลซี ทั้งจัดเตรียมร้านรว
16:42ง จะทำอะไรกันแน่
16:44ข้าไปรับล่อๆที่ไหนกัน ข้
16:46าอยากให้เป็นความลับ
16:47ก็จะปล่อยให้พี่สืบจนเจอเหร
16:49อ
16:49ยังจะทำเป็นมีเหตุผลอีก
16:51กุ åจินเจ้า จะทำอะไรนะ
16:54ไม่ได้ทำอะไรนะ
16:56ข้าแค่ดียินมาว่าแถบ ซา
16:58ได้ยินมาว่าแพบซา ร์ ซี
16:58ค่อนข้างเปิดกว้างให้สตรี lies
17:00ไม่คิดแต่งานแล้วเหรอ
17:03ก็เลย เรียมเอาไว้ร่วงหน้าส
17:05ักหน่อย
17:07เปิดกว้างให้สตรีอย่างนั้นเห
17:08รอ
17:09หมายความว่างไร
17:11วันน่าที่ว่านะเมื่อไร
17:14ไม่คิดแต่งงานแล้วเหรอ
17:16ข้าไม่คิดเรื่องแต่งงานแล้ว
17:18เหลวไหล
17:20พี่ทำอะไรนะ
17:22ทำเอาข้า
17:22ทำเอาข้าตกใจหมด
17:27ข้าไม่เห็นด้วย
17:29อย่าว่าแต่ท่านย่า ข้านี้แห
17:30ละไม่เห็นด้วย
17:31พี่มีสิทธิ์อะไรไม่เห็นด้วย
17:32ข้ามีสิทธิ์
17:38ข้ารู้ดี เพราะเรื่องของท่านอา
17:42หิง ทำให้เจ้าขยาตกลัว
17:46แต่เธอก็เหมือนกับการค้าขาย เข
17:48าที่ขาดทุนจนหมดตัว มีถม
17:50เท่ไป
17:51จะมันเลิกทำเพียงเพราะเหตุน
17:52ี้ไม่อีกได้
17:55พี่ไม่เข้าใจเหรอ
17:56ทำไมจะไม่เข้าใจ
18:05นix of Red
18:05หากเจ้ากรूวหนักแล้วก็
18:07ก็แต่งงานกับค้า짜เลย
18:09ค่า
18:09พี่พูดเหลวไหร่อะไร
18:10ham ไม่ได้พูดเหลวไหร่
18:12เดิมที somewhere form อย่าอยากให้เราครองข hadn't
18:14anymore
18:14หร kap
18:16พี่ชอบะหรอ
18:18ค่ะ ค่า
18:19ค่ะ
18:22ค่ะพูดก็เพราะ
18:24ค่ะพูดเพราะเป็นห่วงเจ้า
18:26รัวเจ้าจะไม่แต่งงานช่วยชีว
18:28ิต
18:29เจ้าแต่งานกับข้าแล้ว เราลองว
18:30่าชาติ ไม่ต้องอยู่อย่างวาดก
18:32ลัวอีกต่อไป
18:35ทำความข้าดเอาพูหยินใหญ่
18:36ดูแล้ว
18:37พูหยินใหญ่
18:41ท่านแม่
18:42ข้ารวาประสภัยใหญ่
18:43แต่ mulher suis Crossing พวกเจ้าปิดประตูทำอะไรก
18:47ัน
18:47โอ้พวกเราคุยกันเรื่อง ตัวเงิ
18:50นในเจียงหนาน
18:52เรื่องนี้เป็นความรับ เลยต้องปิ
18:54ดประตูขารับ
18:55อ๋อ ทิทย์แท้ก็เป็นเช่นนี้
18:58พ่อของเจ้าเรียกให้ไปหาเขาหน
19:00่อย
19:01มีเรื่องจะคุยด้วย
19:05ขอรับ
19:12นี่เจ้าเออ ไว้ทุกสามปีก็ใ
19:16กล่จะครบแล้ว
19:16จะกลับเมืองหลวงเมื่อไรเหลือ
19:19ยังไม่ได้คิดเจ้าค่ะ
19:21อะไรกัน
19:23ป้าสภัยไม่อยากให้ข้าอยู่ที่
19:25นี่เหรอ
19:26โถวๆ ใครจะปีกล่ากันแล้ว
19:29ถึงเจ้าจะไม่ใช่คนสกุลจี้
19:32แต่ก็เป็นยอดดวงใจของหูห
19:34ยินพูดเท่า
19:35ข้าไม่กล่าไม่ให้เจ้าอยู่หร
19:37อก
19:43คุณหนูเจ้าค่ะ ทำไมหูหยินให
19:46ญ่พูดประชนประชัดนั้นเจ้า
19:47ค่ะ
19:49เห็นกันหน้าพี่รอง ข้าจะไม่ถ
19:51ือสาน่าง
19:52จวนสกุลจัง
20:19เกรย์ว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝ
20:20ัน
20:22ป่ะ
20:27เอาล่ะ กลับไปได้แล้ว
20:29จ้ะ
20:32คลังสิงค้าสกุลจี้
20:34ออ่ะ คุณหนู
20:43ท่านอาพิง
20:43เรียบมาหาให้มาเรียบร้อยแล้ว
20:45เราต้องก Gil ป่ะ….
20:45พากสักครู่ก็ออกเดินทางได้นะ
20:47เดี๋ยว
20:49ท่านอาพิง มังค่อนกล้าไม่
20:50ภายเจ้าชิน
20:51เมื่อไปที่นั่น
20:52ที่ได้ควรไปทำความรู้จักก็ไป
20:54За
20:54อย่าเพิ่งเรียบยังค้าขาย
20:56ผู้อื่นขายเท่าไหร่
20:57เราก็ขายเท่านั้น
20:58หรือจะขายแพงกว่า
21:00สักครึ่งส่วนก unhealthy
21:02herkes ขนาดได้ไม่สร้นสร้นสมโ
21:03ก
21:06รอจนตั้งตัวได้มั่นคง ค่อย
21:08คิดอ่านเรื่องอื่น
21:09ขอรับ ฉะนั้นค่ะ ขอตรวจด
21:11ูส่วนอื่นก่อนนะ ขอรับ
21:17ตรวจดูให้ละเอียดหน่อยนะ
21:18ขอรับ
21:20ไปกันเธอเจ้าค่ะ คุณหนู
21:21นี่ค่ะ คุณหนู ท่านสาม
21:28โรงนิ้นชาเลิกหลบ
21:39skบคุณ
21:39เขามาได้ยังไงกัน
21:48ท่านสาม
21:49กุทิธิกันเจ้า นี่คือค 때문에ต
21:52อบที่ให้ค่าอย่างนั้นหรือ
21:55เธอไม่คิดจะตัวเก่ายตรอง ให้ด
21:57ีๆเลยใช่มะ
22:01น๊อกแล้ว มันค่าArthur ค่าในมั
22:03นไม่ควรตาอบใจเจ้า ถึงเพี
22:04ยงนะคะ
22:05discounts น้ำจะไป ก็ไป ๆ ก็จะไปสาสี
22:07ใครว่าค่าจะไปสาสี abdominal ค่าก็แ
22:12ค่มาส่งอาธิ pl8
22:14ชิคห avanz อ lavaway
22:21คือ breathing
22:23ไม่ได้ไปซาซีหลกเหลอ
22:26เจ้าหล่ะ
22:27งั้นเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ทำงานของ
22:31เจ้าไปเธอ
22:32ข้า...
22:35ข้าจะไปนั่งจิบน้ำชา รอเจ้
22:37า
22:43คุณหนู ขออกเดินทาแน่แล้วข
22:45อรับ
22:46เดี๋ยวมาระวังให้มากนะ
22:47คุณหนู รักษาตัวด้วย
22:52เอา ออกเดินทางด้วย
23:00ออกเดินทางด้วย
23:17บุรุษผู้นี้ ดูเหมือนจะเปลี่ย
23:20นไป
23:27ไม่ได้
23:31วันนี้ท่านหยุดแล้วเจ้าค่ะ
23:34เปล่าหรอก
23:39เอ่อ...
23:41เช่นนั้นคงเพราะ งานในราชสำ
23:43นักไม่ยุ่ง
23:45ไม่มีเรื่องให้ต้องจัดการ
23:52เอ่อ...
23:54ท่านยายของค่า ไปเมืองเป่าผิง
23:57วันนี้พี่รอง ก็กลับไปเมืองหล
23:59วงแล้ว
24:00เอ่อ...ท่านลุงใหญ่ ประสภัยให
24:03ญ่อยู่เจ้าค่ะ
24:03ข้าไป ฉันพวกเขาออกมา
24:05คุยกับท่านสามดีหรือไหม
24:07ข้าดื่นน้ำชา อย่าไม่ทันหมด
24:08ถ้วย
24:09เจ้าก็จะล่ายข้ากลับแล้วเหรอ
24:11เปล่าเจ้าค่ะ เปล่าเลย
24:15ฉันนั้นก็ดีแล้ว ผู้อื่นไม่
24:16ต้องพบหรอก
24:18เพราะวันนี้ ข้ามาหาเจ้า
24:35ท่าน...ท่านอยากเข้ามา มีอะไรก็ค่
24:39อยๆพูดกันเจ้าค่ะ
24:43ได้...ที่ค่าพูดกับเจ้าที่ว
24:47ัดเป่าเสียง
24:49ต้องหรืองว่าเจ้าได้แทดรอง
24:50บ้างหรือไหม
24:52ประโยค ไหนเจ้าค่ะ
24:54ที่ให้พีเจรนาข้ายังไงล่
24:56ะ
24:58ข้ามบอกแล้วไม่ใช่เหรอ?
25:00ว่าไม่พีเจรนา
25:03กู้จินเจ้า
25:07สاثภาพเจ้าตอนนี้ Нав vielleicht thankful
25:08จะให้ค่าพูดอี remembered
25:09หลับไปเมืองหลวงกับค่า
25:11หากเจ้าจะอยู่ในใสายตาของค่า
25:15ของคิดอ่านได้รอบครอบขึ้น
25:18ท่าน!
25:20นี่.... ท่านกำลังใช้อำนาจขม
25:22คู่อยู่นะเจ้าคะ
25:23classes แล้วส่วน
25:46แม่นมเจ้า ตรวจสอบไปถึงไ
25:48หนแล้ว
25:53ท่านสามไม่ใช่คนนอก พูดมาได้เลย
25:57เจ้าค่ะ ข้าทำตามที่คุณหนูส
26:00ั่ง
26:00นำเข้าของที่หูหยินนำติดต
26:02ัวเข้าสกุลกู้
26:03มาตรวจสอบทีละชิ้น ปรากฏ
26:04ว่าในกล่องใบหนึ่ง
26:05ได้พบสิ่งนี้เข้า
26:13สัญญาเงินกู้
26:14ชายมาให้สัญญาเงินกู้
26:15ไว้ 20 เป Qiu นะ
26:18ฉันไม่ได Hernandez 중
26:19ถูกไปว่า ถูก Марш ขึ้น ก่องม
26:27ีปี
26:27หاطวิดต้องมันนี่
26:36ไม่นึงไว้ ยังยอมขึ้นสถ
26:42ิ
26:43ท่านแม่ไม่ท่วง ผู้อื่น ยอม
26:45ไม่รีบร้อนคืนให้
26:47และท่านย่าเคยบอกหรือไม่
26:51ยืมงันมากขนาดนั้น ไปทำอะไร
26:53เรื่องนี้ไม่ทราบจริง ๆ เจ้าค
26:55่ะ
26:55ถ้าของสูงสัก ให้เมืองหลวง
26:57ไม่มีบ้านไหน แม่ขาดคัดเงิ
26:58นทอง
26:58ที่มุริหาจัดการได้ดี
27:00อย่างเรือนสี่ของพวกเจ้า นับว่
27:02าหาได้น้อยยิ่ง
27:03จึงสิ ลือบอกจะเป็นเรื่องนึง
27:04เมื่อวันพ่อเจ้ากับน้อส prendsเจ
27:07้า thinking towards the small Pronounce
27:11นี่เป็นเพราะต้องกลับบ้านเร
27:13ิ่มเหรอเจ้าคะ
27:14คงเป็นเช่นนั้น ท่านพ่อเจ้า
27:16เป็นไม่และมีบุธษา
27:18แย้กลับบ้าน complaints because of the small toilet
27:20ส่วนทั้งบ้านใหญ่ นั่น
27:23ทุกคน้องเจ้ามลัง ทาบทามบุธ
27:26ชายของยาวผิงอยู่
27:27�� ตอนนี้เมือง hell วง
27:29นะยมงานแต่งรูหลา
27:30ยิ่งแต่งเข้าสังคลฟูง ก็
27:31ยิ่งยาก
27:32ของพร้าะเรื่องสินเดิม ที่ฝื
27:34ดเครื่องอยู่กระมุ่ง
27:37นี่คงจะเล่งเงินของ เราเรื่อนสี่ ฉ
27:39ันคิดแพนค่าได้ยีบ Wheelness
27:43เสียได้ที่พวกเขามาเจอ ค่า
27:46ต้มยายลใกลism เรมใช่ไหม
27:48ฉันいう 얘ง möglichstกลับไปพร้อมกัน
27:49เลย
27:58นี่ค่าไม่ได้ใช้อำนาจข่มเห
28:00งนะ
28:04สมดุ่นมั่นคงดังกระฐานสำ
28:06ริษ
28:06ได้ยินว่าท่านสามมา ค่าจึง
28:09ดีบเด่งกลับ สุดท้ายก็ไม่
28:12ทันอยู่ดี
28:14เข้ามางานได้ชะสำนักเจ้าค่
28:16ะ วันนี้กลับไปแล้ว บอกว่าคื
28:18นนี้ยังต้องเข้าเวนอีก
28:21อ๋อเด็กเด็ก เอาขนมจีบสามส
28:26หายส่งไปที่สำนักศึกษาที่
28:28เอาให้รงเออเข้าเรียนหนักกล
28:30างคืนมักจะหิวได้ยังงาย
28:32เจ้าค่ะ
28:36หู้หญินใหญ่มาแล้ว
28:40ท่านแม่
28:44หู้หญินรองสวยกลับไปแล้ว
28:45กลับไปแล้วเจ้าค่ะ
28:49กินให้มาก ๆ หน่อย
28:51เจ้าหยุ่งเรื่องการคาหยุทุ
28:53กวันจนพอมไปหมดแล้ว
28:55พอมที่ไหนกัน
28:56ค ค์ค์สูง أبحاؤกขึ้นดังห
28:57่า
28:57หัวเ Podcast ตัวสูงขึ้นอีกแล้
28:59วสิả
29:02งั้นเดี๋ยวค่าจะบอกทังโรง
29:03ครัว
29:03ตุibeกันวก็ไม่นากลับTHE
29:06ฉะนั้น
29:06มี sells처럼 techniqueta pff
29:09คิยว ดูเจ้าซิ
29:14ดีใจจดออกหน้าไหนๆไปเจ้าคั
29:16นอะไรอะไร
29:17ล่ะหละดูออกเลยเหล่ะเจ้าค้
29:20า สาบรื่มไหมว่า หูหินรองส
29:23ุồngując ก๋หาข้าด้วยเรื่องอะไร
29:25เรื่องอะไรหล่ะ
29:26อ้า information mamy because ๆ เจ้าค้า
29:29อย่างนั้นหรอ คนบ้านไหนกันหร
29:33อ
29:33คนหนูใหญ่สกลหلีแห่งตรงเห
29:36มือน
29:36บ้านนั้น zeniuหล่ะ หน้าตาก่อนดู
29:39ธรรมดา
29:40ท่านแม่ a w wagade
29:42แม่ a w wagade second
29:44แต่หูหินรองสวีบอกว่า ถึง
29:46กิจการของเขาจะสู้บ้านเราไม่ได้
29:49แต่โดดเด่นเรื่องลูกหลานเต็ม
29:52เมือง ครับครัวสะมะขีมาก
29:55มันดาของคุณหนูใหญ่ลี หูห
29:57ินสาม เป็นสตรีที่ว่าสนาคร
29:59บท้วน
30:00นอกจากมีคุณหนูใหญ่ลี ตอนอาย
30:03ุ 37 นางให้กำเนิดบุทฟาแฟน
30:06อีกด้วยนะ
30:07ถ้าตอนนี้อายุกลายจะ 40 แล้ว บิ
30:11ดามันดา ก็ยังอยู่ครบ
30:14ดูสิเจ้าคะ มีบุญวัสนามาก
30:17ใช่หรือไม่
30:17ข้าเลยคิดว่า ย่าเอาก็ไม่มี
30:20พี่น้อง
30:23เจ้าพูดประชดข้าอยู่เหรอ
30:25คือท่านแม่ ท่านเข้าใจผิด
30:26แล้ว ข้าไม่ได้เหมือนความเช่นน
30:28ั้น เจ้าคะ
30:29ข้าก็มี ย่าเอเป็นบุทษายผิ
30:32่งคนเดียว
30:33ยอมต้องหวังให้เขาได้แต่งก
30:35ับแม่น่างที่มีบุญวัสนา
30:37เจ้าคะ
30:40ประสภัยใหญ่ ท่านพูดเช่นนี้หม
30:42ายความว่าอะไร
30:44ข้าทราบดี ท่านก็แค่กัง
30:46วล กลัวท่านยายจะยกข้าให้แต
30:48่งกับพี่รองใช่ไหมล่ะ
30:51ข้าหน่าไม่อยากแต่งอยู่แล้ว
30:53แต่หากท่านยังเอาแต่ยกเรื่องข
30:55องแม่ข้ามาถากถาง
30:57ข้าก็คงต้องเปลี่ยนใจแล้วล
30:59่ะ
30:59เจ้า ข้าวัสนาน้อยอยู่แล้ว ดี
31:01เลย จะได้ขอพึ่งวัสนา ของพี่ร
31:03องบ้าง
31:04เจ้า ท่านแม่
31:07ออกไป ออกไป
31:21รุ่งเรื่องเติดอ่ะ
31:22ท่านยายเจ้าคะ อีกสองวัน ค่า
31:26ตั้งใจว่าจะกลับเมืองหลวง
31:28เจ้าคะ
31:30จะกลับสกุลกู้จักนั้นเหรอ
31:32ถูกเอ้ย คำพูดบ้านสภáiของเจ
31:35้簧นะ ไม่ต้องเอามาใส่ใจหรอก
31:37บ้านหลังนี้ ไม่ใช่หน้าที่นาง
31:39จะมาตาดสิน
31:41ไม่ใช่กลับไปที่ตรองซ stellar
31:42แต่กลับไปบ้านเดิมที่ต้ số
31:45เจ้าคะ
31:47เกิดเรื่องอะไรขึ้นへ
31:49ถึง safely
31:55สาเหตุท starring อย่างทusp
31:59ค่าว่าไม่ใช่กระตันยูต่อ
32:01ครอบครัวหรอก
32:01archive姓 เจ้าเนี่ยนะ ปากขอรามร้ายส
32:04ะจริง
32:05ท่านฝั่งข้าพูดก่อน แมน โம
32:07ентовเจ้า พบสัญญาเงินกู ในของ
32:09ที่ท่านแม่ท Salvuszายไว้ให้
32:10ของที่สุดที่สถัญญาเงินกู
32:11ขอ
32:11噢เป็นของ 20 ปีก่อน กัุoden ยืมง
32:14านเหมือนตำลึงเช๋ยวนะ Winona
32:15ไม่นึกว่าท่านยา จะยืมเงิน
32:17จากท่านแม่ด้วยตนเอง
32:19ท่านดูสิเจ้าคะ
32:22มันสือสัญญาณกู้เงิน
32:25ตายจริง แม่ของเจ้าตอนมีชี
32:28วิตอยู่
32:28ไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้ค่ารู้แม
32:30้แต่น้อย
32:34นี่เจ้าคิดจะกลับไป ท่วงเงิ
32:37นก็อันนี้คืนอย่างงั้นเหรอ
32:38ต้องท่วงคืนสิเจ้าคะ เงินต
32:40ั้งสองหมื่นตำลึง
32:41ผ่านมา 20 ปี ทบต้นทบดอก ป่านน
32:44ี้ง่อเงินเท่าไหร่แล้ว
32:45อืม สมควรต่องท่วงคืน
32:50ไม่เพียงแค่ติดนี่เงิน ตอนแ
32:53ม่ของเจ้าแต่งเข้าบ้านนั้นย
32:54ังไม่ได้แยกบ้านกัน
32:56สินเดิมทั้งหมด ถูกส่งไปที่
32:58ตาสิน
32:59ภายหลังแยกบ้านเปิดคลังต
33:01รวจเข้าของ สูญหายไปตั้งมา
33:05มีเครื่องเรือน ทำจากไม้พยุงเหล
33:08ือง
33:09ไม่นึกว่าจะถูกพวกเขาสับเป
33:11ลี่ยน ให้เป็นไม้พุดแทน
33:13แม่ของเจ้าไม่ได้ความ ทำได้เพี
33:16ยงกล่ามกลื่นยอมดับมันไป
33:19ร่านี้เจ้าไปต้าสิน ก็จัดก
33:21ารรวบยอด ทวงคืนกลับมาให้
33:23หมดเสียเลย
33:27พูดชั้นนี้หมายความว่า ท่านยอ
33:29มให้เข้ากลับไปแล้วนะ
33:34เจ้าเป็นเด็กมีความคิดความ
33:36อาจ
33:37รู้ว่าสิ่งใดควรทํา สิ่
33:38งใดไม่ควรทํา เจ้ารู้จักคว
33:41ามเหมาะสมอยู่เสมอ
33:44แม้ยายจะไม่อยากให้เจ้าจากไป แต่
33:47ยายก็รู้ดีว่า เด็กที่เอาแต่
33:50ล่ามไว้ข้างกาย
33:51ยอมไม่อาจเติบโต จะไป เจ้าก็ไป
33:55เถอะ
33:57แต่มีสิ่งหนึ่งที่ต้องจำไ
33:59ว้ บ้านของยายก็คือบ้านของเจ
34:02้าด้วย
34:03เมื่อได้ที่เจ้าอยากกลับมา กว่
34:05าจงกลับมา เขาใจมั้ย
34:09ทราบแล้วเจ้าค่ะ
34:12ท่านยาย ข้าคิดถึงท่านเป็น
34:14ที่สุด
34:17ยายเองก็คิดถึงเจ้าเหลือเก
34:19ิน
34:23ขอบใจมาก
34:24ماginsพย 이렇게iptura
34:29ไงท่าน คนเฝ้าปตูบอกว่า เรือน
34:32ซิสกุลกู้ ยายกลับบ้านใหญ่
34:33แล้ว
34:33เมื่อ reflections พวกจินเจ้าหรือ
34:37เห็นว่านางมาถึงมืองโหลงเมา
34:40วานกลับมาที่นี้ก่อนเพื่อเก็บ
34:42ข้าวของ
34:43เช่านี่ก็เดินทางไปต่า measure cheering vec class
34:45ใหiffeเป็นใจ เย็lotไปค่าสักคํา
34:52เออ นี่
34:53คารวาทันยา
34:56อืม
34:58นั่งลงสิ
35:01ขอบคุณเจ้าค่ะ
35:05แย่ไม่พาหรงเออ กลับมาพร้
35:07อมกันด้วยล่ะ
35:08สะกุลจี้ ยังไงก็เป็นยาต
35:10ิไฟแม่
35:11เป็นตะกุลพ่อค้า
35:13หรงเออนะ เป็นบุทชัยคนเดียว
35:15ของเดือนสี่
35:16ชาเรื่อเร็วก็ต้องเข้าสนามสอ
35:17บ
35:18จะมาครุกพรีอยู่กับพวกพ่อค้
35:20าทั้งหวันไม่ได้
35:21น่าจะกลับมา ตั้งใจแล้วเรีย
35:24นถึงจะถูก
35:24เออ ลูกเองก็คิดฉันนั้นขอร
35:27ับ
35:27คือ...กลิย
35:30ทันยา สกุลจี้ถึงจะเป็นพอ
35:32ค้า
35:33แต่สนักศึกษา ประจำตะกูล
35:35ชื่อเสียงก็ด่องดังมาก
35:37แม่แต่คุณชายสวยนชิงเอง ก็
35:39เคยมาศึกษาที่สกุลจี้
35:41เหตุได้โรงเออเจ้าเรียนไม่ได
35:42้แหละเจ้าค่ะ
35:44อีกอย่างนึง โรงเออก็ใช่ว่า
35:46จะไม่ได้กลับมา
35:47เพียงแต่ตรงไปสำนักศึกษา
35:48ตรอกสีฟางแล้วก็เท่านั้น
35:51ถ้าจำนั้นโรงเอาก็กลับมาแล
35:52้วสินะ
35:53Shannon ทำไมถึงจะเยี่ยมเยี่ยงที่นี่ ก
35:55่อน
35:55เป็นความคิดของใครกัน
36:09เตอเจา หลานเออ เจาเออเตอกันมดแล
36:12้ว ค่าจะเรียกพวกแม่น้ํมจ
36:14ากเรื่อนของ ข้ามา
36:15อบรมสั่งสอนมรายปกตาเบียั
36:17ดข้า England ซับเนอ่ะ จะได้ไม่ขาย
36:20หน้าเวลา สุขอแต่งงาน
36:23ทันยา ค่ากับหลานเออเพิ่งจะ
36:25ออกทุกี้ อย่าต้องเรียบร้ource เร
36:27ื่องแต่งงานด้วย
36:28นี่เป็นกฎียังการอบรมของบ
36:31้านเดิม เช็นนั้นก็อย่ีสอนดีก
36:33ว่า
36:39ท่านแม่ เจ้าเออเพิ่งจะกลับ
36:42มาถึงบ้าน มีเรื่องใดที่ไม่รู้
36:45ความวันน่าค่อยๆอบรมสั่งส
36:47อนกันไป
36:50เจ้าเออได้ยินพ่อของเจ้าบอก
36:52ว่าบัญชีส่วนกลางของเรือน
36:54สี่ตอนนี้เจ้าเป็นคนดูแลอย่างน
36:56ั้นเหลือ
36:57แม่นมเจ้า
37:06บัญชีส่วนกลางอยู่ที่นี่แล้
37:08วเจ้าค่ะ
37:08เพร pivot แต่ท่านแม้ของข้า ป่วยเร
37:10ือ รัย proactive
37:11จึงขาดการดูลล่άν ป่าง elephant
37:13الص่วนท่านพ่อ ก็ทุมเทแรงก
37:15ายในงานรัชการ
37:16พรกำไรจึงไม่มากนะ or make a screen
37:17หว่องว่าท่านปม้าสะ�พยร
37:18องจะไม่ถือสา
37:20ไม่รอ deceived
37:26หูหินห์ผู้เท่า หูหินเจ้า
37:28ค่ะ ท่านสื่อสื่อมา
37:29เข้ามาทำใ tego
37:32ป Garrettne morthe
37:34ไม่ได้บอกเจ้าค่ะ
37:36เจ้าออกไปก่อนเถอะ
37:37เจ้าค่ะ
37:41เขามาที่นี่ได้ยังไง
37:43บ้านเราคงไม่ได้ไปก่อเรื่องอะไรไว
37:45้หรอกนะ
37:46อย่าพูดจานเลิดเลือน
37:48หากเกิดเรื่อง อาสภัยหากของเจ้
37:50าคงจะบอกกล่าวแล้ว
37:52อะไรกันเจ้าค่ะ ปกติท่านซื้
37:54อจือไม่ได้มาที่นี่บ่อยๆเหรอ
37:57เจ้าเออ เจ้ายังไม่รู้สินะ
37:59น่า ซื้อจือเยฟุณี ตอนนี้ส
38:01ังกัดกรมอายา
38:03วันวันทำแต่เรื่องยืดทรัพศ
38:05ข้าคน
38:06เห็นแล้วยังขวันพว่า ท่านล
38:08งรองของเจ้าเห็นเขายังประหวั
38:10นพรรร้นพันิ์เลย
38:11ท่านแม่กำชับอา golden fareperِ 5 ของ
38:13เจ้าแล้ว ว่าช่วงนี้อย่าให้
38:14เขามาที่นี่
38:16ท่านแม่ ยังไงเขาก็เป็นถึง
38:19ซือจือ
38:20มีซ medal ออกไปตอนรับเขาหน่อยเธอ
38:25ตอนรับอะไรกัน
38:27เคราเป็นเพียง五 ให้ค่าทำความ
38:29ครอบอย่างงั้นเหรอ
38:31แม่นมซู
38:32เจ้าค่ะ
38:33ไปจัดการที่ ให้เขาไปอีกของพี่
38:35สาวเขานะแหละ
38:36ไม่ต้องมาทีนี้
38:37ไม่ต้องอะไรหรอ
38:39อ่ะ นี่
38:43ขารวัสซื้อจือ
38:45พูดยินพูดเท่าลูกขึ้นเธ
38:47อ
38:48ข้าเป็นเพียงพูดยาว
38:50มีกล้ารับการคำนับจากท่
38:51าน
38:53ซื้อจือลอเล่นแล้วเจ้าค่
38:54ะ
38:54ทำความขอรบท่าน
38:56เป็นสิ่งที่ข้าสมควรทำ
39:10ข้ามาหาเจ้า
39:12ออกมาเนี่ย
39:13ข้ามีเรื่องจะคุยด้วย
39:33เจเซียน
39:44อะไรกัน เจ๊ก็คิดว่าาาน่ากก
39:46รวงั้นแล้ว
39:47หูของท่านดีขนาดนี้ตั้งแต่
39:48เมื่อไร
39:49พวกเราพูดลับหลังก็ยังอุ
39:51ตสาหรือถึง
39:53กรวมอายาร่วบรวมขาวสาน
39:54ตุระสอบขุนนาง
39:56เรื่องแอกฟังคนพูดลับหลัง
39:58เป็นงาน状ตสูงข้า
40:01จริงหรือหรอกเนี่ย
40:04หรอenett?
40:04หรอ?
40:04หรอ?
40:04naturally
40:05คล้าแนะพลาดพอสาวใช้ที่น
40:06ั่นไว้
40:07น่ามไม่กล้าส่งเสียงเป็นแ
40:08objects
40:09เพราะให้ค้าอยู่หน้าห้อง
40:11จะ不行ก็จะensible Liu
40:14ทานทำเพื่ออะไร
40:18พูดสิ่งที่แปลก ใหม่ได้มั้
40:20ย
40:20ทำเพื่ออะไร ลำบากใบยาย เห็นได้เป็
40:22นเช่นนั้น
40:23ตั้งแต่ข้าเขากรมอายามา ได้ยิ
40:26นคำพวกนี้จนเบื่อเต็มทน
40:30ได้ ได้ ข้าไม่พูดเราก็ได้
40:35แล้วนี่อะไร
40:39เพิ่งจะจับกุมนักโทษมา เลยเป
40:41ือนเลือดนิดหน่อย
40:43ทำไม เรื่องเกียดจนไม่อยากมองเหล่
40:46า
40:47พอเธอ ไปเรื่องรับลองกัน เปลี่ย
40:49นสะครมนี้ออกสะก่อน
40:51แย่เซียนอยู่เดียวนี้นะ
40:55เชื่อไม่ว่า เขาจะไม่สนใจท่าน
40:57อีก
41:10เอาละ ข้ารู้ว่าเธอ
41:16เหตุได้เลือกดนเส้นทางนี้
41:21เพราะค่าต้องการอำนาจ ต้อง
41:24การค้น
41:28เช่นนั้นท่านก็ไม่ควร
41:28ไม่ควรล่ะ ข้าไตรตรองแล้ว
41:31ไม่มีเส้นทางอื่นอีก
41:33ต้องเพิ่งทางนี้เท่านั้นถึงป
41:35กป้องจน โหได้
41:47นี่เป็น...
41:49กำไรข้อมือ
41:51ได้มาจากการยืดทรัพที่มาแล้ว
41:54เจ้าสวมใส่ได้อย่างสบายใจ
41:59คือ...
42:00หากก็ดังเกิดว่าสกกบรกก
42:01็ทิ้งไปซะ
42:02เอ๊ะ
42:28ปรุงโรธนิรันการ
42:52มึยมึ味
42:54ไม่gy
42:56ไม่
42:56อ洛สุรคชaret อยากหาเรื่องใครสัก
42:58คนหนึง
43:03นี่มี
43:08เจ็บไม่ ข้าขอทอร้อ
43:14ทําได้
43:17ให้ค่าเอาเข็มทิ่มคืนทีน
43:19ึง แล้วค่าจะยกโทษให้
43:21เล่น ค่าไม่ได้ตั้งใจ
43:24ไม่ตั้งใจหรอ แต่เจ้าทําข้
43:25าเจ็บนี่
43:26ถ้ามะ หากเจ้าไม่ยอมแล้วก็ ค
43:29่าจะไปฟ้องทันยา ให้ทันยาช
43:32่วยตาสิน
43:33เจ้าอยากให้ค่าช่วยพูดเรื่องส
43:34ุขอคู่ครองดีๆให้ไม่ใช่หรอ
43:37เจ้าฝันใบเธอ เข็มทิ้มทีเด
43:39ียวแขนไปร้อยชาติเลย
43:42อืม ไง ยอมแล้วใช่ไหม
43:47เดี๋ยวก่อน
43:49เจ้ามีสิทย์อะไรไปทิ้มนาง
43:52เฮนๆ อยู่ว่าจงใจขาดขาให้น
43:54างลม
43:54นางบางอิญห์ไปโดนเจ้านิตเดี
43:55ยว ก็นับว่าเจ้าสมควรโด
43:57นแล้ว
43:58แล้วยึงไง แล้ว
43:59ตอนนี้ค่ะข่าคือคนที่บาทเจ
44:01็บ จะ radial行 กินให้ได้
44:02Erfahr舞ัย เจ้าจะช่วยนางหรอ
44:05ได้ ฉะนั้นข้าจะ radial � formally ลองบาทเจ
44:07้าบ้าง
44:07เจ้ากล้าหรอ
44:10ท่านยาพร้ำสอนเรื่องกฎระเบีย
44:12บ
44:13ข้าก็นromagnคว่ากดระเบียบบ้านน
44:14ี้จะดีส่แค่ไหน
44:16ดูถ้าแล้วก็เพียงเท่านี้เอง
44:19อย่ามาปันหัวข้าสฮิยา
44:22เข้าไม่หลงกรเจ้าเหรอ
44:23เหงานั้นเหรอ
44:27ได้ยินว่าเจ้ากับสกุลห์เห
44:28indigenous Bey
44:29กล้อมกล้อม
44:32หากพวกเขารู้ว่าที่ส improves
44:34ดือร้านเอาแต่ใจ
44:35ไม่คำนึงถึงพี่น้อง
44:37ไม่รู้เหมือนกันว่า
44:38พวกเขาจะเสียใจกับการต่างงาน
44:40นี้หรือไม่
44:41เฮ้ย นี่จะกล้าแข็งข้อกับข
44:43้าเหรอ
44:44โฮ่ย ถ้าทิ้มเลย
44:47เหลียนเออ
44:48ท่านยา...
44:49เจ้าเออพวกได้มีเหตุผล
44:52ท่านยาเจ้าค้า
44:53ในเมื่อเจ้าเออรูกความถึงเพ
44:54ียงนี้
44:55งั้นก็มาปนิบัติย่าแก่แ
44:57ก่คนนี้หน่อยเธอ
44:58มนวดขาให้ย่าที่
45:09ท่านยา แร่งเท่านี้พอได้ไหม เจ
45:12้าค่ะ
45:14กำลังดี
45:16นั่นแหละ
45:18สบายไหม เจ้าค่ะ
45:21เช่นั้นเมื่อท่าน กำลังสบาย
45:23หลานขอหาด naiveกับท่านสักเรื่
45:25องค่ะ
45:27เรื่องอะไรเหรอ
45:3020 ปีก่อน ท่านแม่ค่าให้ท่าน
45:32ยา
45:32ยิมงανสองเหมือนตำลึง
45:34ท่านยาตั้งใจจะคืนเมื่อไรเหร
45:37อ
45:39เงินสองเมื่อตำลึงอะไร นี่เจ้าพ
45:42ูดเผอเจ้าอะไรอยู่
46:07มีตอนนี้มีตลอดเจ้า ต่อฟถ
46:14ังในด้วย จะินสองเมื่อได้ ที่โ
46:19ครจ ที่สนทุารรถแม่นแพ้ มี
46:22ความไว้ียนใหม่ของความรับ
46:22it and this is all
46:22แม่นอนเถอะ ความน่าจะไงก็คื
46:23นกันจากออก 15ชนาดนี้ด้วยสี
46:24และเย็ดหมาก
Comments