- 19 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:02ตรงนี้
00:33อันธิ์เกอร์ ช่วยสุดท้าย ช
00:59่วยด้วย
01:19สวัสดี
01:30ท่านมาเพราะเรื่องข่าวลือใช่
01:32หรือไม่เจ้าคะ
01:33เรื่องของเราสองคน
01:36คนในตระกูลเจ้าคงรู้กันหมด
01:37แล้ว
01:39ส่วนใหญ่คงรู้แล้ว
01:43แต่คนปล่อยข่าวเป็นใคร
01:46เราได้ไม่ยากคงไม่เกินสามคน
01:50สตรีจัดการเรื่องนี้คงไม่สะ
01:52ดวยออกนัก
01:53เช่นนั้นให้ค่าจัดการเองเธอ
01:58ท่านคิดจะทำอะไร
02:00ก็ต้องไป สู่ขอถึงบ้าน
02:15ไม่ ไม่ ไม่ มันเร็วเกินไป เรายัง
02:19แค่ปรึกษาหารือกันอยู่นะ
02:23ท่านอย่าเพิ่งจัดการเลย ข้ารั
02:25บมือเองได้
02:27ในเมื่อรู้กันหมดแล้ว เช่นนั้น
02:29ก็เปิดเผยไปเลย
02:31ยังเจ้าค่ะ ข้ายังไม่ได้คิ
02:34ดให้ดีก่อน ถือว่าข้าขอร
02:37องแล้ว
02:45ได้ เช่นนั้นก็ตามใจเจ้า
02:56อ่ะ ท่านก็เรียบเข้าวังเธอ
02:59ยังมีงานรออยู่อีกมาก
03:01ข้าไปก่อนเจ้าค่ะ
03:02ข้าจะรอข่าวจากเจ้า
03:22เก่า
03:22มันนมนี่พวกท่าน
03:23คุณที่ต้องมีอะไรค่ะ
03:27ปากรายด้วยนะ จะส่งเข้าไป แดดน
03:30ิสัยด้วย
03:31จอกอบ ทำอะไรกันนะ
03:34พี่ชิงถูกเธอขอด้วย
03:35เรียบนะ
03:36พระเจอบบอกนะ ถ้าอยากจับนางอยู่
03:39พอดี
03:39ฉันต้นส่งนางมาให้ค่าเถอะ
03:44ท่านแม่ ท่านแม่
03:49ข้ารู้เรื่องหมดแล้ว ทำให้ท่านลำ
03:51บากแล้วเจ้าค่ะ
03:52เหลียนเออ
03:53ท่ANS MAD
03:54พี่เจ้าทำชั้นนี้ทำไม
03:57ท่านแม่ค่าก่าแค่เหลืออ่
04:00อน
04:00ทำไมนางต้องกองเงินก้อนถูกของ
04:02ค่า
04:03แล้วยังจะให้ค่าปกไปเรื่องแชว
04:04ของนางอีก ทำไมกัน
04:07เรื่องแชวเหรอ
04:08หนั่นเธอนยิ้นอุ manosเลย conference
04:11แต่ท่านบอกค่าเองว่า
04:13เธอเดียนหือนเห็นนางเป็นแค่เม
04:15ียเก็บนี่
04:16ของเป็นเมียเก็บ
04:17นางก็ยังเป็นพวกย fallen gosh
04:18ของฉันยิ่นเวล จะไปป่อประกา
04:21ศข้างนอก ให้ร้นางกับชายเอิน
04:23ฉันยิ่นเวลรู้เขา คงไม่ราม
04:26ือแน่
04:27แล้วจะทำไม ต่อให้มีอำนาดล้
04:33นฟ้า เข้ามาย่วงเรื่องในบ้าน
04:35เราได้ด้วยหรอ
04:37เขาจะแก้แคนกล้อจินเจ้า
04:39โทษเอ้ย
04:40นางมีฉันยิ่นอิ่นแล้วยั
04:42งไง เขาก็มีพี่วันซิ้ว มีส
04:45ะคุณเหยา
04:46แค่ไม่กรู้ femme
04:47สักคุณหยาว กับเฉอนเยียนว
04:49ินเทียบก็ไม่ติดเลย
04:51ขึ้นเจ้าก่อเรื่องอีก
04:53พ่อเจ้าตายตายไว้แน่ สักค
04:55ุณโค่จะต้องเหลือร้อน
04:56ท่านแม่จะเหยี่ยนเจ้าขัก
05:00ท่านแม่
05:02เรื่องของเหลี่ยนเออทำไปพระวู่วาง
05:05ไม่เห็นต้องจริงจังนักเลย
05:08อย่างมากแค่ไปขอโธฌ64 การสحدว
05:11SALGA
05:12หากเรื่องบides
05:14ฉันเย็นอื่นนั่นก็เสียหน้า
05:16เช่นกัน
05:17เจ้าจะไปรู้อะไร
05:21อนาคตของเจ้ารอง จะพางเพราะพวกเจ
05:23้าเนี่ยแหละ
05:40หัวหิตผู้เท่า หัวหิตผู้เท
05:42่า แย่แล้ว
05:43เสียมทางยับไม่ทันไป คุณหนู
05:45ใหญ่ก็พานางมาแล้วจุค่ะ
05:46หอ?
05:48คุณหนูใหญ่มาแล้ว
05:53ทันยา ปัสภัยรอง
05:56เรียนเอาก็อยู่เหรอ อยู่กันครอบ
05:59เลยนะ จะได้ไม่เสียเวลาตาม
06:04เลือกกว่าชดประชันได้แล้ว
06:07ค่ารู้ว่าเจ้าเสียใจ เรื่องข
06:09้าวหลือนั่น ค่าได้ญินแล้
06:11ว
06:12ปсыภัยรองเจ้าสิบทั้งวัน ต
06:15อนนี้รู้แล้ว เสียวทั้งคนนี้กู
06:17เรื่องขึ้นมา
06:19ค่ากำลังสั่งคน ให้ไปจับ ตัว
06:21หนัก
06:23ใจเราต้องตรงกันหรือเกิน
06:26ทันยา ฉังรอบครอบนัก ตลาน
06:29เห็นว่า เสียวทั้งไม่ว่าทั
06:31งลองมือทำเอง Academic
06:32ต้งมีคนบองการ
06:34หอ...?
06:36ใช่หรือไม่ เสียวทัง
06:39เสียวทัง เจ้าอย่าพูดแล้วเธ
06:41อเชียว
06:45เสียวทัง หากชิงผู้ไปไม่ทัน
06:52เกลงว่ายามนี้ เจ้าคงถูกส่ง
06:54ไปจวนนอกเมืองแล้ว
07:02คุณหนูสั่งให้ข้าทํา นางสั่
07:04งให้ไปวันเป่าเสียง
07:05คุณหนูใช้เจ้าให้ไปวันเป่าเส
07:07ียง ให้ไปขอลูกประคำที่ผ่าน
07:09พิธีกรรม
07:10ไม่ใช่ให้เจ้าไปพูดเหลือเธอ ท
07:12ําไรเชื่อเสียงเจ้านายเช่นนี้
07:15ใช่แล้ว ข้าไม่ได้สั่งให้เจ้า
07:17ไปกูเรื่องนะ
07:18คุณหนู ท่านดนาสั่งค่ะ
07:21คำพูดวังนั้นถังท่านไม่ส
07:23อน ข้าจะพูดได้อย่างไรเจ้าค่ะ
07:26อย่ามาพูดไว้พล่อยนะ
07:28ท่านแม่
07:29แม่นมสู อย่าไม่ต้นปากน้อง
07:31เอง
07:31เค้าอู Twitter ุก
07:37โถ่อย่างในแค่ Oh myоче
07:46โถ่ข้าบร้อยข่าวในกลุ่
07:48มเบา
07:49โถ่ pues ใช้ข้าบร้อยพร้อยข้า
07:52บรamız
07:52ข้าบร้อยข้าพละแล้ว ชั้นไม
07:53่ ° P ได้ festival
07:53- ทันยา...
07:54- พอได้แล้ว พอได้แล้ว
07:56เซียวทัง ข้าให้เจ้าอยู่บนใ
07:59นบัตรเหลียนเออ
08:00ในเมื่อเจ้า บังอาจกูเรื่องใ
08:03ส่ร้ายเจ้านาย
08:04ก็...กอบโยยี่สิบไม้
08:06แล้วส่งนางไปจนนอกเมือง
08:08ห้ามกลับเข้าเมืองหลวงชั่ว
08:09ชีวิต
08:10ทันยา...
08:12เซียวทังทำผิด จะลงโทษก็ส
08:15มควร
08:15แต่ท่านอย่าลืมว่า ตัวต้น
08:18คิด เขาเหลียนเออ ท่านอย่าได้
08:20ลำเอง
08:21เจ้าจะได้ไปไหน
08:22ใครว่าค่าเขาข้างเหลียนเออ
08:26เหลียนเออ ปกครองเบาไม่ดี ทำให้
08:29นายเสริมเสีย
08:30ต้องลงโทษ ตีฝ่ามือ 20 ที
08:35แล้วไปสารบ้านผชน คุกเขาสำน
08:37ักผิด 3 วัน
08:37หันยา...
08:40อะไรกัน ทอดเบาถึงเพียงนี้
08:43กูจินเจ้า เข่าบอกไว้ก่อน อย
08:44่าให้มันมา questions
08:45เรียนเออ สำนึกผิดแล้ว
08:47ขอบคุณท่านแม่ PH�Этоไปรับโ
08:49ทษก่อน
08:50ไปเถอะ ไปรับโทษแล้ว
08:51พ tradicional Hybrid พ์เรารู้สำนึกแล้ว
08:52แม่อมสู แ plane
08:54เจ้าข่า ยังไม่เลบล่าง ลางเด
08:55็กกุณออกไป
08:55เด็ก ๆ มาล่างนางออกไป
08:58หยินพูเธ่า ข้าดูใส่ ไร้
09:00คุณสร้างให้ค่าทำ
09:02ข้าโดนเสร็จแล้ว เจ้าข้า ห
09:04ยินผู้เท่า
09:05เอาไปให้หมด เจ้าเอออยู่ก่อน
09:09เจ้าข้า ชิงผู เจ้าก็ออกไปด้
09:11วย
09:12เจ้าข้า
09:17ท่านญ่า ท่านคิดจะทำสิ่งได้
09:25เจ้าเออ อย่ามองข้าเช่นนั้น
09:30เรื่องราวคราวนี้ ค่าย่อมรู้ด
09:33ี
09:34ว่าเหลือนเออผิด
09:40แต่ทางเดือนรอง
09:42มีเพียงเหลือนเออ ที่เป็นหลาน
09:44สายตรง
09:45จะไล่นางไปอีกคนไม่ได้
09:49ข้าอาจพูดไม่เรื่อนหูนัก
09:52เชื่อเสียงเจ้าก็ปลปี้หมดแล้ว
09:54หากเชื่อเสียงเหลือนเออ ต้องโม
09:56วมองไปอีก
09:57สกุลกู้ของเรา หังหุ้ยเออ หล
10:00านเออ หรงเออ เสียนเออ
10:03จะทำยังไง จะแต่งงานได้ยังไง
10:06จะโซ่หน้าคนได้ยังไง
10:09เรื่องดวนที่สุดนยามนี้
10:13ไม่ใช่การลงโทษ แต่คือการแก้
10:16ไข
10:19เห็นทีท่านญ่า คงมีวิธีแล
10:21้ว
10:22เจ้าอยากคิดว่า คืนนั้น ที่เจ้
10:26าแอไปเรือนไพ่ lokh
10:27จะไม่มีใครรู้นะ
10:30เจ้าคงไม่คิดแต่งกเจ้นเยื่อน
10:32อวิลเหร meantime
10:37เจ้าคิดไปไกลแล้ว
10:41ถ้ากเจ้นเยื่อนอวิล อยากแต่งกั
10:43บเจ้าจริง
10:45ใหญ่จะต้องรอบพบปะอย่างลับ
10:47ครับ
10:47ทำไมไม่สงคนมาสู่ขอให้ถูกต้
10:49อง
10:51เห็นได้ว่า เขามองเจ้าเป็นเพี
10:53ยงสัตรีตามถนน
10:57ข้ารู้ เจ้าไม่นำพาชื่อเสีย
10:59งของตนเอง
11:00แต่คุณหนูสกุลกู้ จะเป็นเมีย
11:03ร์เก็บผู้อื่นไม่ได้
11:05ฉะนั้นวิธีเดียวก็คือ เจ้า
11:08ต้องแต่งกับหวังจ้าศ
11:09ทุกฝายจะได้สงบ
11:24เรียนเอากูเรื่องข้ากับหวังจ
11:26้าศ
11:26วิธีของท่านย่าก็คือ จะให้ข
11:28้าแต่งงานไปซะ
11:31ดูไปแล้ว ท่านเห็นแก่หวังจ
11:33้าศละเกิน
11:39เรื่องการแต่งงาน นับแต่โบราณ
11:41มา ยับต้องเชื่อฟังพ่อแม่
11:43ข้าไม่ได้มาปรึกษากับเจ้า
11:47ข้าก็ไม่ได้มาปรึกษาท่าน ข้
11:49าจะไม่แต่งกับเขา
11:50เลอกคิดได้เลยเจ้าค่ะ
11:51บางอาจนัก ใครอนุญาตให้เจ้า
11:54พูดกับผู้ใหญ่เช่นนี้
11:55จวนสกุญคุณ
11:56ที่ท่านคุยกับท่านลุงรอง ข
12:11้าได้ยินหมดแล้ว
12:12ไม่กลัวเหรอว่า ท่านบีบคั
12:14นค่า
12:15เมื่อค่าแต่งเข้าไปแล้ว เรื่องท
12:16ี่ไม่ควรพูด ค่าจะแชร์ให้หม
12:18ด
12:20เจ้ากลมสานต้าหลี่เลยนะ
12:22คิดว่ายามนี้ คนในสกุญกู ไม่
12:26มีใครปลับเจ้าได้งั้นเหรอ
12:27ใครอยู่ข้างนอก เจ้าค่ะ
12:31เอานางไปถังโรงฟืน ไม่มีคำส
12:33ั่งค้า ห้างออกมาเด็ดท้า เจ้า
12:35ค่ะ
12:36ดูสิใครจะกล้า
12:37เจ้าค่ะ
12:38เจ้าค่ะ
12:40เจ้าค่ะ
12:41เจ้าค่ะ
12:43เจ้าค่ะ
13:11สีสดิ
13:27หัวหญินพูดเท่า คุณชายรอง
13:29จี้มาขอรับ
13:30ขนของมาสิบกว่าคำดด บอกว่
13:33ามาสู่ขอขอรับ
13:35ตั้งใจจะสู่ขอคุณหนูใหญ่ขอ
13:37รับ
13:39ก็แค่มาสู่ขอ สำคัญนักหร
13:41ือไง
13:42หรือพอมีคนมาสู่ขอ แล้วค่า
13:44จะลงท่อนหลานตัวเองไม่ได้
13:46ลงเมอ
13:47หัวหญินพูดเท่า สกุณจี้เป
13:51็นคนของสกุณเชิญนะเจ้าคะ
13:58ช่างเธอ ให้คุณชายจี้รอที่โท
14:01งหน้า ค่าจะไปเดี๋ยวนี้
14:04ขอรับ
14:08เจ้ารองเจ้าสีกลับมาหรืออย่
14:10าง
14:10มีเพียงท่านสีที่เลิกงานเพิ
14:12่งกลับมาเจ้าคะ
14:13ให้เขาไปด้วย
14:14เจ้าคะ
14:17ไปได้แล้ว ไปได้แล้ว
14:26เจ้าเป็นคน ตามคุณชายจี้มาสินะ
14:28ไม่ใช่เจ้าคะ
14:30งั้นก็เตินเย็นอุ่ยสั่งให้
14:32เขามา
14:32ก็ไม่ใช่อีกเจ้าคะ
14:39คุณหนูเจ้าคะ
14:41คุณชายรองมาสู่ขอท่านจริงเห
14:43รอ
14:43ค่าเองก็ไม่รู้เรื่อง ไป เราอ้อม
14:45ไปอับดูด้านหลังกัน
14:47ผู้น้อยคารว่าหัวหญินผู้เท
14:49่า ในหญิงรอง ในท่านสี
14:55คุณชายจี้ จะมาสู่ขอเจ้าเหรอ
15:00ขอรับ
15:02นี่เป็นรายการของมั่นที่ท่านญ
15:04่าจะเตรียมให้
15:05เชิญหัวหญินผู้เท่ากับในท
15:06่านสีตรวจดู
15:20บัญชีรายการของมั่น
15:22ทองสองพันตำลึง เงินห้ามือน
15:25ตำลึง
15:28ท่านแม่ ท่านแม่
15:39ดียิ่งนะ ดีจริงจริง
15:43ผู้น้อยเตรียมของเล่นเล็กน้
15:44อย น้อยมอบแดบผู้ใหญ่ทุกท่
15:46าน
15:46หัวรับไว้ด้วยขอรับ
15:54ผู้หญินผู้เท่า
15:56กำไรหยกนี้ได้มาระหว่างร่องเร
15:58ือสินค้าไปตรงอู
15:59หากสวมใส่ไว้จะอุ่นเย็นท
16:01ุกรุดู
16:04ของมีข้า นี่
16:07ไหนดูสิ
16:11คุณชายจี้ เกร็งใจเจ้าแล้ว
16:14เดินทางมาไกล คงเหนื่อยมากเลยที
16:17เดียว
16:17ใครอยู่ข้างนอก
16:20ผู้หญินผู้เท่า
16:21ปนิบัติคุณชายจี้พาไปอาบ
16:23น้ำ
16:23จากนั้นไปกินข้าวที่ห้องถง
16:25ใหญ่
16:27ขอรับ
16:29ขอบคุณผู้หญินผู้เท่า
16:31ผู้ชายจี้ เชิญขอรับ
16:44อะไรกัน พี่รองกล้ามาสู่ขอ
16:46แต่ไม่กล้าพบหน้าค้าเหรอ
16:48ใครจะเหมือนเจ้ากัน
16:51ไม่รู้จักอายสะบ้าง ไม่รู้จั
16:53กปกป้องตัวเอง
16:54เรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้
16:56ทำว่าท่านหญ่าน้อนไม่หลับห
16:57ลายคืนเลย
17:00ทำไม
17:01ท่านหญ่าให้ท่านมาเหรอ
17:03ไม่ใช่ ท่านหญ่าไม่ได้สั่ง
17:07ข้าตั้งใจมาเอง
17:10ข้าได้ยินข่าวลือสุกปร
17:11กพวกนั้น
17:13มันก็แค่ข่าวลือ
17:15ข้ารู้ว่าข่าวลือ
17:17แต่คำคลช่างน่ากลัว
17:19บุรุษยังยากจะรับไหว
17:20น้ำประสาอะไรกับสตรี
17:22ค่ะทนเห็นคนพวกนั้นพูดไปพล
17:24่อยเหยดยามเจ้าไม่ได้
17:25แล้วถึงกับต้องมาสู่ขอเลยเหร
17:27อ
17:28การสู่ขอคือทางแก้ที่ดีที่
17:29สุด
17:31ค่ะสื่อมาแล้ว หวังจ้านนั่น
17:33เป็นพวกนักเลงหัวไม้
17:35วันน่าไม่รู้จะก่อเรื่องใดอี
17:37ก
17:37แทนที่จะคอยการข่าวลือ สู้ให
17:40้ค่ามาสู่ขอได้ดีกว่า
17:42วันน่าใครมาหาเรื่อง เขาจะได้มี
17:45สิทธิ์ไปจัดการพวกมัน
17:47คุณหนู
17:50คุณชายถึงเมืองหลูงเมื่อวาน
17:51เดิ่มต้องต้อนรับแขก
17:53แต่พอทราบขาวว่า ท่านถูก
17:55ดังแก ก็ร้อนใจนัก
17:57แขกก็ไม่พบแล้ว รีบกลับไป
17:58ทงโจเตรียมของ
18:00ผู้หญินผู้เท่าทวงว่า อากา
18:02ศไม่ดีให้รอก่อน
18:03แต่คุณชายไม่รอ นื่นกรานจะมาว
18:05ันนี้
18:12พอแล้ว พูดมากไปแล้ว
18:16ไปเรื่องข้า ข้าจะต้มน้ำแก่
18:18ง ด้วยเจ้า
18:22เจ้า แค่พบกันเนี่ย ก็เกิน
18:23งามแล้ว จะเข้าเรือนเจ้าได้ยัง
18:25ไง
18:27เจ้านะ รีบกลับไปซะ ไม่ต้องก
18:29ลังวล ไม่ต้องวุ่นวาย
18:31ที่เหลือปล่อยไปหน้าที่ค่ะ
18:35พวกเจ้ากลับไปก่อน
18:37ขอรับ
18:42ทำไมถึงเอาแต่ใจนะ
18:44พี่รอง
18:47สิ่งที่ท่านทำ ข้าทราบสิ้
18:49งใจมาก
18:51แต่ว่าท่านน่ะ รักข้าจริ
18:53งเหรอ
18:58ข้า...
19:00ข้า... แน่นอนว่าต้องรัก
19:03เป็นรักแบบพี่ชายรักน้องส
19:05าว
19:06หรือรักแบบหนุ่มสาวที่ป
19:08ระธนาจะครองคู่
19:15หากข้าต้องแต่งกับใคร
19:17ต้องเป็นคนที่รักข้าด้วยใจ
19:19จริง
19:20และค่าเองก็รักเขา
19:22อีกทั้งไม่ใช่รักเพียงน้อย
19:24นิด
19:24แต่ต้องเป็นรักที่ยามคิดถึ
19:27ง
19:27ทำให้นอนไม่หลับทั้งคืน
19:29กระสับกระสายเฝ้าแต่คิด
19:32เมื่อนึกถึงใบหน้าจะร้อนเผ่า
19:35เช่นนั้นถึงจะใช่
19:47พี่รองพวกเราเติบโตมาด้วยกัน
19:52ข้าก็หวังว่าท่านจะพบสัต
19:53รีที่รักท่านสุดหัวใจ
19:55แต่งงานกันมาเป็นพี่สภัยค่
19:58า
20:03ยามนิดึกแล้วท่านรีบกลับ
20:05ไปพักผ่อนเถอะ
20:07ข้าจะให้คนส่งน้ำแกงไปที่เร
20:09ือนนะ
20:12ข้าไปล่ะ
20:23นอนไม่หลับทั้งคืน
20:25เราสับกระสายเฝ้าแต่คิด
20:28นึกถึงแล้วหน้ายังร้อนเผ่า
20:31ถ้าไม่นางถึงข้อใจนักนะ
20:51ท่านสาม
20:52ครั้งต้าเซ็นเกิดเรื่องแล้วขอ
20:53รับท่านดูสิ
21:01รายงานเรื่องทุกจริตสเบียงท
21:02ี่พิงอย่าง
21:05รำข้าวล่ะ
21:09ฉันกล้าคิดนัก
21:11ท่านช่วยไปด้วยตนเอง
21:14ไม่
21:15ไปพาพวกุ่มพลังมาที่นี่
21:16ข้าจะสอบสวนเขา
21:18ขอรับ
21:19นึงเป็นข้าวสารทั้งหมด
21:28ครึ่งเดือนก่อนถึงเปลี่ยนเป็
21:29นรำ
21:30เช้าวันก่อนแจ้งว่า
21:31จะส่งไปบันเทาทุกที่พิงอย่
21:33าง
21:34ข้าน้อยก็รู้สึกว่ามีปัญห
21:35า
21:37ในครั้งก็มีข้าวสาร
21:38เห็นได้ใช้รำข้าวแจกใจ
21:40แต่ขน้อยเห็นว่า
21:41ไม่เห็นหลายวันแล้ว
21:44แล้วสองวันที่ขนข้าวออก
21:57พวกจะฝักกับสั่งใครกัน
21:59อ๋อ แต่เท้า เชิญดูขอรับ
22:10เอ็กษาสารการโรงงามอนุมัติ
22:12เซเบียงโดยกู้เตยเจ้า
22:13ที่นุนคำพี่อิงประบัติศา
22:23สตร์
22:46คารวาท่านสาม
22:49นั่งเธอ
22:50เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ
22:52เหตุได้ถึงให้ท่านเจียงแล้ว
22:54พาข้าวมาที่นี่
22:56ไม่ต้องรีบ นั่งลงก่อนค่อยค
22:58ุยกัน
23:04คนในจวนไม่สงสัยนะ
23:07ข้าให้ชิงผูคอยเฝ้าแล้ว ไม่
23:09มีใครเห็นหน้าหน้า
23:15มา
23:17ดื่มชาสักหน่อย จะได้ผลคลาย
23:20เกิดเรื่องใหญ่แล้วใช่ไหม ไม่ฉะ
23:22นั้นท่านคงไม่ตามข้ามา
23:25เพิ่งจะพบหน้า ก็จะให้เข้าเรื่
23:27องงานเลยหรือไง
23:29ฉะนั้นก็ไม่ตามกลับอยู่ขอต
23:31ำราหลวง
23:35ได้หยินว่า จี้ยาวมาสู่ขอเจ
23:38้า
23:38ข้าไม่ได้ตอบรัก
23:47จริงสิ
23:47ราวก่อนเจ้าบอกให้ค่า รสชา
23:55ติดีนัก
23:56ก็อะไรไปหามา ให้เจ้าลองชิม
24:07เป็นไงบ้าง รสชาติเหมือนกั
24:09นไหม
24:10อร่อยเจ้าค่ะ
24:14ดี งั้นมาคุยเรื่องสำคัญกัน
24:17เมืองพิงอย่างแรงหนัก รมครัง
24:18สั่งครางต้าสิน
24:20เบิกเสเบียงกู้ภายสองแสนตั้น
24:23แต่มีคนลอบทำอุบาย เปลี่ยนเข้
24:25าสารไปรำข้าว
24:30รมครังอยู่ในมือข้า ถ้าว่
24:32าเรื่องนี้กลับเกิดขึ้นต่อ
24:33หน้าต่อตา
24:35เห็นชัดว่า เป้าหมายคือโยร
24:37ควาผิดให้ข้า
24:45มาทำบากแล้ว
24:48ในท่านบ้านค้า เป็นขุนน่าง
24:50ครางสเบียง
24:52ดูแลคร่างต้าสินโดยวง หรื
24:55อว่าจะเป็นเขาเจ้าคะ
24:56เขาเองก็ถูกหรอก มีคนปรhesia
24:59ไม่เอามาเจ้า Ηเจ้า์
25:02หวางสวยนฟ้าน
25:07ฝังตัวในกลมครำนาน ยามนี้ห
25:09ายตัวไป แต่ข้าสองคนออกไปตามหา
25:12แล้ว
25:13หวังเสวยนฝาด เห็ดได้เขาทำฉั
25:16นนี้
25:17เพื่อล้มฝาดชวน เธอเหมือนสาร
25:20สีเจ้าจี้ชาง เป็นน้องเขยฝาดช
25:22วน
25:23คนผู้นี้ ละโมบยิ่งนัก สมค
25:26บพ่อค้าข้าว
25:27เพราะมีฝาดชวนหนุน ไม่มีใ
25:30ครกล้าแต่ต้อง
25:31แต่ว่า สเสียงเป็นเรื่องใหญ่ ย
25:34ังไงก็ต้องถูกสวบสวน
25:35พี่สาวของเขาคือหัวหินขอ
25:38ฝานชวน ชอบทำตัวโอรวจ ถึง
25:41ทิ้งหลับฐานไว้มาก
25:42หากเจ้าจี้ชางถูกปลด
25:44หัวหินฝาน Y segment
25:48ต่อให้ฝ่านชวนจะอ้างตนว่า
25:50สะอาดเพียงใด
25:52เมื่อเรื่องราวโยงใยกันออกมา
25:54สุดท้าย
25:56ก็คงต้องทิ้งตำแหน่งมหา
25:57เซนา
25:59มีจุดจบที่น่าสังเวท
26:01ในเมื่อ หวังสวยนฝ่านเป็นคนล
26:03งเมื่อ
26:05ผู้บงการเบื้องหลัง มีใช่เท่
26:08าธาฟูหรอกเหรอ
26:09เขาไม่แน่ เขาอาจรู้ หรือไม่
26:13ก็ แส่งทําเป็นไม่รู้
26:16มีน่า ท่านรู้ตัวว่าถูกต
26:19ิดตาม
26:20ถึงไม่ยอมลงมือ ได้ตลบอยู่
26:22ที่นี่
26:24การสับเปลี่ยนสะเบียงกู้ภั
26:25ย ตามกฎหมาย
26:26ทดถึงประหารไหมเจ้าค่ะ
26:28หากทำให้รัสนอดก่อจราจน
26:30เช่นนั้น โทษประหารเจ็ดชั่วโค
26:32ตก็ไม่เกินจริง
26:35แล้ว สะเบียงเหล่านั้น
26:36เพิ่งขนเอาไปเมื่อหวาน
26:38ยังตามกลับมาทันหรือไม่
26:44เกลงว่า คงไม่ได้แล้ว
26:48พวกเขาวางแผนใหญ่เพียงนี้
26:50หากเรื่องยังไม่แดงขึ้นมา
26:51คงไม่ยอมรามือหน้า
26:54เราจะทำยังไง
26:56อยากเอาวนเลย เขามีแผนรับมือแล
26:58้ว
27:00จากเมืองหลวงถึงผิงอย่าง
27:02ใช้เวลาราว 7 วัน
27:04หากทรงคราว จากซานซีถึงเมือง
27:06หลวง
27:07มาอร์เร็ว 800 ลี อย่างมาก 4 วันก
27:10็ถึงแล้ว
27:11สะเบียงเพิ่งขนออกเมาะวาน
27:13หมายความว่า เรายังมีเวลาอีก
27:159 วัน
27:17หากข้าเดาไม่ผิด สุดสื่อเท่
27:19าโคชตาขาดไปแล้ว
27:21ไม่ว่าเป็นหรือตาย การหาเขา
27:24ให้พบไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
27:26ส่วนเจ้า ให้หาเหตุไปสราว่
27:28าการขอความเป็นธรรม
27:30ดังนั้นจากนี้ที่เจ้าต้องทำก
27:32็คือ ทำทุกทุกวิธีทาง
27:34เพื่อยืกขดี ยิ่งถวงเวลาได
27:37้นาน
27:38โอกาสที่จะรอดก็ยิ่งมาก
27:42เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ แต่ว่า ท
27:45่านเป็นคนของมหาเซนา
27:47การบอกเรื่องนี้แก่ค่า ท่านจะม
27:49ีอันตรายหรือไม่เจ้าค่ะ
27:51มากระดานนี้ ค่าเป็นม้าน่าค่
27:54าย
27:55ถ้าหากความแตก คงไม่พลคุกต
27:57ารางแน่
27:59ดังนั้นที่เจ้าทำไม่เพียงช่
28:01วยเจ้าเอง แต่ยังช่วยค่าด้วย
28:05ถึงยามนั้น หากฆ่าติดร่างแ
28:07ห้ ก็คงต้องเพื่องเจ้าแล้ว
28:15หอหวินซิว
28:20ก่อนนี้ค่ะจะออกจากผิงอย่าง ม
28:22ีเพียงวันเดียวที่ฝนตกเพี
28:23ยงเล็กน้อย ช่วยอะไรไม่ได้เลย
28:25ได้ยินว่า ทางการสารซีได้ขอ
28:27ความช่วยเหลือไม่นาน สเมียงบ
28:29รรเทาทุกของจะมาถึง
28:30คิดว่า ผมไม่มีปัญหาขอรั
28:33บ
28:35รัสดรต้องได้รับความช่วยเห
28:37ลือ นี่คือหัวใจสำคัญ
28:39หากผิงอย่างเกิดจะลาจน ทั้งเจ
28:42้าและค่า ต่อให้ไปขอความเป็
28:44นธรรมและฟ้านินเห็นใจก็ไ
28:46หร้ประโยชน
28:48ตายกี่ครั้งก็ไม่พอ
28:53เรามีเข้าสารที่ผิงอย่าง กัดต
28:55ุนไว้ทั้งหมดเท่าไร
28:56ตามที่ของหมูสั่งให้ซื้อ ขัก
28:58ว่านซื้อทันทีสองชุด รวม
29:003500 ตั้น ภายหลังภายแรงรุ่น
29:03แรง
29:04จึงซื้อเพิ่มอีก รวบรวม
29:05ได้อีก 1000 กว่าตั้น รวมทั้งหม
29:08ดมีราๆ 5000 ตั้นก็รับ
29:14خาพันตั้น หาพันตั้นอย่างไม
29:17่พอ ท่านต้องไปซ่านซีเหอหนาน ร
29:21วมทั้งเจียงหนาน
29:23ต่อให้ต้องเพิ่มงาน ก็ต้องซ
29:25ื้อให้ได้ มีเท่าไรซื้อให้หม
29:27ด
29:28หากสเบียงกู้พย์เกิดปัญหา
29:30เราต้องหาทางช่วยทางการมันเท่
29:32าทุก
29:35โรงทานและโอสท ก็ต้องเตรีย
29:37มไว้ให้พร้อมด้วย
29:39คุณหนูก็เรื่องอะไรขึ้นเหรอ เห็
29:41ดได้จึงรู้ว่า สเวียงกู้ภั
29:43ยจะมีปัญหาล่ะ
29:44ท่านอย่าถามเลย รู้ไว้เพียงว่
29:47า เรื่องนี้สำคัญอย่างยิ่ง
29:49ห้ามปล่อยให้ราสดอนที่พิงอย
29:50่าง ก่อจะลาจนเด็ดขาด
29:53เอาอย่างนี้ ท่านถือเงิน ห้ามื
29:56อนตำลึง ไปซาลสิอีกรอ
29:59ขอรับ
30:00ห้อตำราหลวง
30:10เงินสาม ถ้าถามเจ้า สเวียงหาย
30:13ไปในหมด หายไปไหน
30:15แต่เท้าฟ้าน แต่เท้าฟ้าน แต่เท้
30:17าฟ้าน ทำไมทำเช่นนี้เหล่า
30:20วันนี้ท่านมหาเศยนาไม่อยู่ ท่
30:22านก็จะเย็นลงก่อนเถิด
30:24ให้เท้าฟ้านดูท่านพูดเขา เรื่
30:27องใหญ่เพียงนี้ จิวเหิงไม่รู้
30:29เรื่องอยู่แล้ว
30:30เขาดูแลกรมครังอยู่ ถ้าเขารู้เข
30:33าจะเป็นยังไงเหล่ะ
30:35เขาคงไม่บอกหรอกว่า เขาเป็นคน
30:37สั่งให้เปลี่ยนสเบียง เป็นรำ
30:38ข้าว
30:40เขาเป็นคนสั่งหรือไม่ ตัวสอ
30:42บดูก็รู้แล้ว
30:45เรื่องนี้นะ เจ้านี้ความผิดไม่ผล
30:48นะ
30:49หากรัศนอนก่อนจะรัจจน เจ้าต
30:52ายกี่ครั้งก็ยังไม่พอ
30:54แต่เธ้าฟ้าตกลาได้ถูกต้อง
30:57คดีนี้สืบเนื่องเป็นวงกว้
30:58าง ต่อให้สามสารร่วมพิจารณา
31:01ถึงตอนนั้น ผู้น้อยยัมต้องถ
31:03ูกสอบสวน
31:09นี่เป็นหนังสือลาออก รบกวน
31:11เธ้าเหอ
31:13มอบให้กับท่านมหาเศนาด้วย
31:16จิ้วเห้องเจ้า
31:20ดีกาขอลาออกแบบแรกรัชก
31:22าร เพื่อกลับไปใช้ชีวิตบั้นปล
31:24ายที่บ้านเกิด
31:24เจ้าตรีบกลาไปก่อนแล้วใช่ไ
31:26หม และยังจะมาบอกว่าไม่รู้เรื่อง
31:28นี้
31:30นี่เป็นดีกาที่เพิ่งเขียนเส
31:32ร็จ
31:32ขอฝากได้เท้า ช่วยมอบให้มหา
31:35เศนาด้วย
31:40นี่เจ้า จะยื่นฟ้องได้เท้าฟ้าน
31:42เหรอ
31:43อะไรนะ เจ้าจะฟ้องร้องอะไรค่ะ
31:48ผู้น้อยฝ้องแต่เธอฟ้านใช้อำน
31:51าจช่วยน้องเมื้อเจ้าจริศก
31:52plex เข้าเจ้าจริษ้างจ่มเมรรส
31:53านซีเปิดทางสดวกให้เกิดการกระ
31:56ทำผิด
31:57ทั้งหมดสิบข้อหา
32:01เจ้า Tomato มันไiveness?
32:04เป็นแข็งของพวกเจาใช่เหรือไม
32:05่
32:06กําจัดเจ้าจริศก pass แล้วค่
32:08อยมาฝ้องค่ะ
32:09ไม่ไปข้าล้าออกเพื่อรับผิด
32:11จนต้องพ้นจากสภาขุนนางใช่
32:14หรือไม่
32:15เรื่องนี้ฟู่หายเหลียนรู้เห็นด
32:17้วยสินะ
32:19เขารู้ใช่ไหม
32:21วันนี้ทุกคนได้แกล่งปล่อยไม
32:22่มาใช่หรือเปล่า
32:27ข้าน้อย ต้องขอตัวก่อน
32:32นี่เจ้า
32:41ต้องมากับมากัน
33:06ได้เธอจะจังทำงานแล้ว
33:08ที่ผิงหยางแรงหนัก สะเบียง
33:10หลวงสองแสนตั้นกับกลายเป็
33:12นรำข้าวไปสะได้
33:15เย่เชียนหู้ จำได้ว่าพี่สาว
33:18ท่านแต่งเข้าสะกุลกู้ ผู้ดู
33:19แลครั้งต่าสิน
33:21งั้นก็รบกวนให้ท่านไปจัดก
33:23าร ด้วยตัวเองสักครั้ง
33:29ได้สิ
33:33ไม่เพียงหัวหน้ากองครั้งกู้เตอ
33:35เจา ผู้ชายสะกุลกู้ทุกคนก็ต
33:38้องไม่รอด เอาตัวมาให้หมด
33:41ใช่อำนาจแก้แค้นส่วนตั
33:43วล่ะ
33:43ข้าทำตามคำสั่งท่านมหาเซนน
33:47า ไม่เชื่อก็ไปถามเอาเอง
33:58รุ่งโรธนิรันการ
34:30พี่อิ่งใหญ่ พี่อิ่งใหญ่
34:33แย่สิ้นพามือปรับกรมอ
34:35ายามาจับคน จะจับหลองเออไปด้วย
34:38ไปด้วย ไปดูที่หลันหน้าบ้านด
34:39้วย
34:58ข้า ข้าไม่รู้เรื่องจริงๆว่
35:00าเกิดอะไรขึ้น ข้าถูกใส่ร้
35:02าย
35:03ท่านซื้อจะช่วยพูดกับเบื้
35:05องบนคาด้วยเธอ
35:07เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรก็กรมตุ
35:08รการณ์
35:10แล้วเห็นได้ค่ะต้องถูกรับ
35:12โทษไปด้วย
35:13ยังล้ามาถึงผู้ชายในสกุล
35:15กู้ทุกคนอิ่งทางหาก
35:17เอาตัวไป
35:20ทำชื่อเจอ ทำชื่อเจอ
35:22ทำอย่างนี้ไม่ได้ ต้องใส่ร้ายก
35:24ันจะชัดเจอ
35:26ท่านา จับข้าทำไม เป็นอะไรขึ้น
35:29กันหน้า
35:33พี่จินเจ้า
35:40สั่งให้คุมตัวไว้สอบสวน
35:42แสดงว่าคดียังไม่กระจ่าง
35:44เรื่องนี้พวกเจ้าไม่ผิด
35:46จำเอาไว้ เข้าคุกไป
35:47กินให้อิ่ม นอนให้หลับ
35:49ไม่ต้องห่วงนะ ดูแลตัวเองด้
35:51วย
35:54เจ้ามานี้หน่อย
36:08ขออีกไป
36:13เกิดอะไรขึ้น เซียนเออ โรงเออ ก
36:15็ถูกจับด้วยเหรอ
36:19รัชองการสั่งจากแต่พ่อเจ้า เป
36:22็นให้เร็วจังหลิงที่แก้แ
36:23ค้นส่วนตัว
36:25ทราบแล้ว
36:27ข้าสั่งในคุกไว้แล้ว วางใ
36:30จเธอ
36:31ท่านเองก็ต้องระวังตัวด้วย
36:34อืม
36:37คุมตัวมาครบหรือยัง
36:39เรียนท่าเชียนหูครบแล้วขอ
36:40รับ
36:41สินเออ
36:42ท่านมา ท่านมา
36:44ก purpose
36:44ท่านมาช่วยค่ะด้วย
36:45ไม่ด้วย ขอรับ
36:48ท่านมา
36:49เยيفนเออ
36:50เยี่ยนKK
36:51เยี่ยน
36:51บลอยเซียนเออ เขาเป็นหลา keluOOKข
36:53องเจ้านะ
36:55เยี่ยน เยี่ยน
36:58อัสภัยหา
37:01ซื่อจือทําๆคุม
37:03ท่านวางใจช่ะ มีซื่อจืออยู่
37:06ด้วย
37:06เซียนเออไม่ลำบางแง่นอน
37:08นะ
37:09เจ้าพูดถูม
37:12เจ้าเออ
37:12นะ ถ deeply 곡าสิเสีย lighter?
37:14ที่หญาเคยหมดขั้นเจ้า หญาผิ
37:16ดไปแล้ว
37:17เจ้าน่าจะพูดกับใต้เธาฉัน
37:18ได้
37:19เจ้าไปขอร้องเขา ช่วยพวกเราด้วย
37:21เถอะ
37:21ธันหญา...
37:23ไม่ใช่ว่าหลheadไม่อยากไปหาเขา
37:25เพียงแต่เรื่องนี้
37:26เกรงว่าเขาก็ช่วยไม่ได้
37:29ซิเบียง กูภายเกิดปัญหา
37:30เขารู้แลกลงครั้ง ต้องถูกสามส
37:32ารสอบสวน
37:34ถ ต้องติดคุกเหมือนกัน ขั้น
37:37แล้วจะทำยายังไงดี
37:39แล้วจะทำยังไงดี
37:40หุดชายทางบ้านเรา ทุกจับไปหมด
37:42แล้ว
37:43จะทำยังไงดี จะทำยังไงดี
37:46ทีนี้จะทำยังไงดี
37:48ทวันยา
37:50ใช่ว่าจะไม่มีห husbands ขั้ง dugout
37:53ตาประทับของไหนท่าน จดไม้ต้
37:56อตอบ
37:56สมุดบรรชี หาออกมาให้หมด
37:58ห้ามตกหล междуco ฬ์ ości รวดดู förร windshield
38:00both
38:04คุณโน้ว รู้นี่ครับ
38:06แต่เทาฉัน ข้าขอถามท่าน รู้ห
38:16รือไม่ว่า สเบียงสองแสนตั้
38:18น เหติได้กลายไปรำข้าวไปได้
38:22ผู้น้อยไม่สร้าง
38:24การเบิกจ่ายสเบียงหลวง ต้อง
38:26ผ่านอนุมัติจากกลมทัง
38:28ท่านเป็นทุกรองเจ้ากลมทัง ค
38:31ุมทั้งกลมอยู่ จะไม่รู้ได้
38:33แล้วนาทุก Estoy muy Kitag Everyone
38:34เป็นเพราะพูดน้อยสเบา ไม่รู้
38:37ว่าเบียงถูกสเปลี่ยน
38:38สเผาหรือ
38:44สองฉากับนี้ เป็นเอกศารที่ท่าน
38:46พร้องน้ำ
38:47ด้วยตอนเองเมื่อสงเดือนก่อน
38:49ในนั้น ระบูขอเปลี่ยนสเบียง
38:53อ้างว่ามีข้าวเก่าตกค้าง
38:55เกรงว่านานไปจะเสียหาย
38:57ไม่เป็นผิดตราษัดน strangerSON
39:00เธอวันหน้าค่าว่า ไม่สั่งเป
39:02ลี่ยนกับไปเบิก หางกันไม่ถึ
39:04ง 3 วัน
39:05เรื่องนี้ ท่านจะทิบายยังไง
39:15สุนสื่อเท่า
39:20พี่ยิงใหญ่ ในจนหมายนี้อายถึ
39:22งสุนสื่อเท่า
39:23ปีจริงหนึ่ง ที่ 35 เขาวิ่งเต
39:25้นเรืองตำแหน่ง
39:25แต่ถูกพ่อขวางไว้ เขาจึงด
39:27้านน้ำชาใส่ดีกาที่พ่อเข
39:28ียน
39:29และดูหน้าปีที่ 20 กูทอยเจ้าเก
39:31่าหาสุนสื่อเท่ายักยอกเซเบี
39:33ยงหลวง
39:33มีการตกแต่งตัวเลขเพื่อปบน
39:35ิดกันที่เรื่องราวในครั้น
39:36นี่มีประโยชน์ กลับไว้
39:38เจ้าค่ะ
39:40แต่เท้าเฉิน ท่านว่าในกลมคร
39:42ั้ง ใครกันมีความสามารถถึง
39:44เพียงดี
39:46จัดการเรื่องราวได้มากมาอย่างแ
39:48นบเนียน โดยที่ไม่ถูกร่ว
39:50งรู้เลย
40:03แต่เท้าเฉิน อย่าจังนิ่งเงี
40:05ยบแล้ว
40:07พูดน้อย ไม่มีคำใดจากเรา
40:11แต่เท้าเฉิน แม้ท่านจะเป็นผุ
40:14นนางสำคัญ
40:15แต่ว่าคดีนี้เกี่ยวพันใหญ่
40:17หลวงนัก ในเมื่อไม่ยอมพูด
40:19อะไร
40:20เช่นนั้นค่ะ คงต้องเฉินท่านไป
40:23อยู่ในครุกรมอายา สักสองสามว
40:26ันแล้ว
40:28แต่เท้าเยา โปรดธรรมตามระเบี
40:38ยบเทิดขอรับ
40:40ความ сыก Occasion
40:42ว่าเถอะ toda
41:15เป็นยังไงบ้าง สืบข่าวมาได
41:16้หรือไม่ ท่านสามเป็นยังไง
41:18บ้าง
41:19ทุกครั้งนี้คุกกรมอายาแล้ว
41:20เห็นว่า เข้ยอมรับผิดเอง
41:23การแต่ส่วนของสามสาร ครึ่งช่
41:25วยยามก็สิ้นสุด
41:29แผนนี้ข้าเป็นเพียงหมากตัว
41:31หนึ่ง ท่านทีที่เรื่องแรงขึ้
41:33นมา
41:33ยอมนี้ไม่พ้นต้องติดคุก
41:36เจ้าเออ เจ้าเออ
41:40ข้าไม่เป็นไร เขาบากรับความผ
41:44ิดไว้เองทั้งหมดเหรอ
41:47ใช่ อีกอย่าง เขาพบาแสของสุน
41:50ซื้อเท่าแล้ว
41:51ข้าก็คิดไม่ถึงว่า จิวเหิ
41:53มจะไม่โตยแยงเลยสักครับ
41:55อ่างเพียงเป็นความสับเพร่า
41:57ยอมรับผิดไว้แต่พูดเดีย
41:58ว
41:59อืม ที่เขาไม่โตยแยง ไม่ใช่เพ
42:03ราะเขาไม่อยากทำ
42:05แต่เป็นเพราะเขาดูแผนการของ
42:07เจ้าออก
42:08จึงไม่เปิดโปรงก็เท่านั้น เข
42:11าคงดูออกว่าแผนนี้มีเจ้านุ
42:13้นหลังอยู่นะสี
42:17ขอรับ จิวเหิงฉลาดนะ แต่ข้
42:20าก็ตั้งใจทิ้งร่องรอยไว้ เข
42:22าจะได้ร่วมมือถูกยังไงเห
42:24ล่า
42:25เจ้านึงว่าข้าไม่รู้เหรอ ว
42:29่าเจ้าตั้งใจไม่บอกเขาสมากก
42:31ว่า
42:32ท่านม과เตณา ข้าเองก็จนใจเร
42:35ื่องใหญ่เพียงนี้ยิ่งคนรู้น้
42:36อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
42:39อีกยางคน CV ยังจิ Zhang พายนอกรุอ
42:42่อนโยนỗi แต่เนื้อแท้ถ้ารน
42:44ง
42:45เกรงว่าถ้าเขาไม่ย้อมจะทำเส
42:48ียเรื่องเอาได้
42:49พอเเธอพอแล้วเลือกพูด le refugees เท่
42:51าเราเขาออกจากคุกก่อน
42:53เขาจะช่วยแพวกพูดปรับความเข
42:54้าใจให้พวกเจ้าก็เลี้ยกกัน
42:58ฝ่านชวนเป็นยังไงบ้าง
43:00ป้วยแล้วขอรับ กลับถึงจว
43:02นก็ล้มป่วยทันที
43:03เมื่อคืนพารู้ว่าเจ้าจี้ชางถ
43:05ูกจับทานยักยอก ช่อชน แอบ
43:07ขายสเบียงหลวงอีกหลายคดี
43:08ถูกรวบตัวทรงกลับเมืองห
43:10ลวง เขาก็สุดทันทีขอรับ
43:12ค่ะคิดว่าควรให้หารทรง ห
43:15วังชุอีคุณนางตรวจการพวก
43:17นั้น
43:17เพราะเริ่มยินดีกา อาศัย
43:18ที่เขาป่วย กำจัดให้สิน
43:25ท่านเซนา สาราวาการถึงสงคลมา
43:28แจ้งขาวว่า
43:29บุทษาหัวหน้ากองครั้ง ไปสาราว
43:32าการเพื่อยินคำร้อง
43:34นางบอกว่าคุณนางกู้ ถูกใสาย
43:37ร้ายป่ายสี
43:38นางต้องการทวงความเป็นทําให
43:40้บีดา
43:41คุณนางกู้คนไหน
43:43คนหน้ากองครั้ง กู้เตอเจาขอรับ
43:46ผู้อนุมัติเบิกสะเบียงคนนั้
43:47นขอรับ
43:48บุทษาห์ของเขา
43:51อ๋อ ก็คือ
43:54คนที่แข่งขีมาหยิงทนูกระจ
43:57ิวเหิ่งในงานชมว่าสันคนน
43:58ั้นเหลือ
43:59น่าจะเป็นนางขอรับ
44:11ทุกของความเป็นที่ความความเป
44:15็นที่สมบัน
44:29จนสังบความเป็นที่ความเป็น
44:41ทราย
44:48ทธิ์เจม
Comments