00:03ไอด้วนพเนจร ผู้เร่ร่อนไปต
00:05ามคุณเขา ลำทาน และเมืองน้อยใหญ
00:08่
00:09เขาหยุดพักที่ที่นั่งพักร
00:11อรถมาริมทางใต้ต้นไม้ใหญ่
00:14เพื่อหลบไอแดดที่แผดเผา ให้
00:16กายคลายร้อน
00:19พรันก็มีหญิงสาวนางหนึ่
00:20งเตินเข้ามา เพื่อจะมาขึ้นรถมา
00:24นางมีสีหน้ากังวลเล็กน้อย
00:27ไอด้วนเห็นดังนั้น จึงรี
00:29บยันกายลุกขึ้นเพื่อสละท
00:31ี่นั่งให้นาง
00:32แม่นางเชิญนั่งแทนข้าถืด
00:34ขอบคุณท่านมากที่เอื้อเฝื้
00:36อ
00:51รอยสักแห่งความผิด
00:57หญิงสาวสวมอาพรเนื้อด
00:58ี ดูสะอาดตา รวงหน้าประนี
01:01ตราวกับสลักด้วยหยกขาว
01:03ถ้าว่าที่ข้อมือด้านขวา
01:05ของนาง ยามที่ชายเสื้อเลิกขึ้
01:07นเล็กน้อย
01:08รอยสักอครละ สีดำอย่าบกร้
01:11าน ก็เพยให้เห็นอย่างช้าแจ้ง
01:13จนไม่อาจส่อนเล้นจากสายตาได
01:15้
01:16ไอด้วน มองรอยสักนั้นอย่างไม
01:18่ได้ปิดบัง เมื่อหญิงสาวส
01:20ังเกตเห็นสายตาของเขา
01:22นางก็รีบดึงแขนเสื้อลงเพ
01:24ื่อปบปิดอรอยนั้นทันที
01:26นางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร
01:28าบเรียบทะว่า ส่อนความรู้ส
01:30ึกไว้เภuster pediatric
01:33ท่านจ้องมองมันเรากับมันคื
01:35อมุลทินที่ไม่ควรมีในโล
01:37กล่า
01:38ไอดวนตอบอย่างนิ่งสงบสํ
01:39าเนียงหนักแน่น
01:41รอยสักนี้ไม่ได้ดูเป็นเครื่อง
01:43ปัดรับ แต่มันฝังลึกในเ
01:44นื้อหนัง
01:45หาค่ามีได้เดาผิด มันคือก
01:47ารตีตราแห่งความผิด
01:48อันมีอาจรบล้างได้ใช่หรื
01:50อไม่
01:50ยิงสาวแค่นหัวเร่ะอย่างค
01:52มคืน
01:53ท่านมองทรุปรุปล่งยิ่งน
01:55ัก มันคือรอยสักที่ตอกย้ำ
01:57ความผิดพลาดอันใหญ่หลวง
01:59ในอดีต
02:00ค่าทำผิดต่อสัตว์ปัฒิย
02:01านแห่งต้น และมีว่าค่าจะเด
02:03ินทางไปที่แห่งใด
02:05ก็มีอาจหลีกมีรอยอัปยศ
02:07นี้ได้เลย
02:08ไอ้รวนมองใบไม้ที่ว่าร่วง
02:10หล่นจากร่มเงาไม้ แล้วหันมา
02:12เอ่ยกับยิงสาวว่า
02:14หากใจท่านคิดว่านี่คือมนท
02:16ิ้น มันก็จะกลับถังท่านไ
02:17ว้ใต้ร่มเงาของมันตลอดไป
02:19มีอาจก้าวพล
02:21ยิงสาวเงยน่าขึ้น ดวงตา
02:23ฉายแววเจ็บปวดและสับสน แล้
02:26วจะให้ค่าคิดเช่นไร
02:27ในเมื่อผู้คนรอบกาย ต่างมองค้
02:30าด้วยสายตารังเกียด พวกเขาเห็
02:32นค้าเป็นเพียงสquesที่แปดember ведь
02:34ไม่ใช่สตรีผู้มีจ規วิญญาณ
02:36หากท่านจากฟังถ้อยคำของคนอื่
02:39น พวกเขาจะเป็นผู้กําหนดคุ้น
02:41ค้าของท่านไปเสียสิ้น
02:42รอยสักหนีมีได้มีอำนาจอื่
02:44นได้เลย มียอมมอบอำนาจให้แ
02:46ก้มั unpredictable
02:47ยิงสาวนิ่งคิดไปครู่ใหญ่น
02:50างกัดกริ่มฝีปากเพื่อสกดก
02:52ั้นความรู้สึก
02:53แต่ทุกครั้งที่ค่าเห็นรอยสั
02:55กนี้ค่าก็ไม่อาจลืมและหลุ
02:57ดพ้นจากอดีตนั้นได้
03:00ไอด้วนยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ
03:02้มที่มอบความสงบให้กับผู้
03:04ที่กำลังแบกรับพาระอันหน
03:06ักอึ่ง
03:06จงเปลี่ยนมนทิ้นให้เป็นทง
03:08ชัยแห่งการตื่นรู้
03:09จดจำความผิดพลาดนั้นไว้
03:11แล้วใช้มันเป็นเครื่องเตือนใจ
03:13ว่า
03:13ท่านจากมี่หวนกลับไปยืนบน
03:15เส้นทางที่เคยทำให้เกิดรอยสัก
03:17นี้อีก
03:18รอยสักนี้ไม่ได้บอกว่าท่านเป
03:20็นใครในวันนี้
03:21แต่มันบอกว่าท่านจะมีเป็นคน
03:23เช่นนั้นอีกในวันน่า
03:25ยิงสาวรูปร้อยศักรบ 좋은แข
03:27นอย่างช้าๆ
03:28ความเจ็บปวดในด้วงตาเริ่
03:30มถูกแทนที่
03:31ด้วยประกายแห่งความเด็ดดี Cliff
03:33และยอมรับ
03:34นางคงคำนับให้ด้วนอย่างนอ
03:36บน้อม
03:37ขอบคุณท่านที่ชี้ทาง ให้ค่า
03:40เข้าใจแก่นแท้
03:41ให้ด้วนพยักรณ่าเล็กน้อย
03:43แล้วเตรียมเดินทางต่อไป
03:45พร้องร้อยที่สรับไว้บนชี
03:47วิตมิจำเป็นต้องนดงามเสมอ
03:49ไป
03:49ขอเพียงมันท่odesเตือนให้เราเก้
03:51าใ compr น่าได้ยางทุกต่อง
03:53นั่นก็เพียงพอแล้ว
03:56เขาทิ่งไทยไว้เพียงเท่านั้
03:57น
03:58และเก้าเดินต่อไปตามเส้นทางท
04:00ี่ทอดยาว
04:01ทิ่งให้หญิงสาวมองตาม
04:03ด้วยสายตาที่เปลี่ยงไปด้วยพล
04:05ัง
04:05และโรยศัคร acknowledge
04:06ที่บัดนี้ไม่ได้เป็นตราประท
04:08ับแผ่งความผิดอีกต่อไป
04:10แต่เป็นเสมือนเข็มทิตย์ที่ค
04:12อยชี้นำให้เก้าเดินไปข้างหน้า
04:14อย่างมีสติ
04:17อยากมีความคิดที่แกร่งกล้
04:19า ต้องฝึกปรือปัญญายุทย์
Comments