- 17 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00โลกนี้ไม่ได้ขาดโอกาส แต่คนมา
00:03กมายหมดแรง ไปกับการแบกโอกา
00:06ส
00:06ที่ไม่ใช่ของตัวเอง
00:10เช้าตรูในเมืองใหญ่เหมากจัง
00:12ๆยังไม่ทันสลาย
00:14ยinspกครุ่มอยู่เยือกองขยะไทยเม
00:16ือง แล้วกับผ้ากลุ่ม��บาง
00:18กองขยะสูงท่วงหัวเรียงร
00:20ายเป็นแถว ยังกับผู้เขาน้อย
00:22ๆ
00:22ที่ปีศาสตร์ผู้ไม่มีรถสน
00:24ิยมสร้างขึ้น
00:25คือทดสอบจิตใจมนุษย์
00:27รถหลากไม่ผุผุคันเดิม
00:29จอดเอียงๆ อยู่ข้างๆ เหมือนคนแ
00:31ก้ที่รอให้งานเสร็จจะได้นอนพ
00:33ัก
00:33หาชิวในชุดเสือเปยๆ ที่เคย
00:36มีสี
00:36แต่ตอนนี้จะไม่ได้แล้วว่าเคยเป
00:38็นสีอะไร
00:39กำลังคุยกล้องขยะยางคำม
00:41ักคำเม็นด้วยมือเปล้า
00:42ขณะที่อ่วนเกิน เพื่อนคู่หูผ
00:44ู้มีความสามารถพิเศษ
00:45ในการหาเหตุผลให้ตัวเองไม่
00:47ต้องทำงาน
00:48นั่งอยู่เชือบนกล้องไม้ข้างๆ
00:50แท่เล็บยังสบายอารบ
00:52เรากับกำลังชมทีวทัดในส
00:53วนสาธรณะ
00:56วันนี้มีแต่ของดีๆทั้งนั้นเลย
00:58เจอยากกว่าเมื่อวานอีก
00:59อาชิว ค่าก็อยากช่วยนะ แต่หลั
01:01งค่ามันปวด
01:02มือค่าก็ปวด และเท้าค่าก็ป
01:04วดด้วย ปวดหมดทุกที่เลย
01:06ปวดเยอะขนาดนี้ แล้วมีอะไรที่ไม
01:08่ปวดบ้างหละว่านเกิน
01:10ป่าค่า ป่าค่าไม่ปวดเลย
01:12เออ ไม่น่าถาม อาชิวกมน่าทำ
01:15งานต่อด้วยไม่รอคำตอบอืน
01:17หิ่งคุยก็หิ่งเจอของ ทุก
01:19อย่างถูกยนขึ้นรถลากด้วยม
01:20ือที่ชำนาน
01:21ไม่ว่าจะเป็นอะไรกว่าตาม
01:23ขอแค่ยิบได้ก็เก็บไว้ก่
01:25อน
01:26อาชิวทำไมเจ้าถึงเก็บขยาเย
01:28อะจัง
01:28ทั้งทั้งที่บางอย่างมองดูก็ไม
01:30่น่าจะขายได้
01:32ว้นเกินของทุกอย่างร้วนมี
01:33ประโยชน์ทั้งนั้นแหละ
01:34เมื่อถึงเวลาที่มันต้องใช้
01:36อย่างกระลายมาเพราวนั่นมันต้
01:38องเก็บไปทำไม
01:39กะลายมาเพราวเนี่ย เอาไปทำของแต
01:41่งบ้านก็ได้
01:42แต่ว่าเจ้าไม่มีบ้านไม่ใช่เห
01:44รอ
01:44ในอนาคตก็อาจจะมี
01:46แล้วเชื่อไปเปือยนั่นล่ะ
01:47ก็เผื่อมันต้องใช้ เอามาต่อกั
01:49นยาวๆก็ใช้ได้อยู่
01:50แล้วร่วมพังๆนั่นล่ะเก็บ
01:52ไปทำไมกัน
01:53เออ วันนึงมาอาจจะกลายเป็นอะไรบ
01:55างอย่างก็ได้
01:56กลายเป็นอะไร เป็นขยาชิ้นที่ส
01:58องของเจ้าเหรอ
01:59เจ้าไม่เข้าใจร้อค คนที่ยิ่
02:01งใหญ่ในโลกนี้ รวนเริ่มต้
02:02นจากสิ่งเล็กน้อย
02:03เหมือนดังต้นไม้ใหญ่ ที่เริ่
02:05มต้นจากเมล็ดเล็กๆ ฉันได้ก
02:07็ฉันนั้น
02:08เจ้าเก็บทุกอย่าง จนหนักกว่
02:09าความฝันของค่าอีกนะ
02:11ความฝันของเจ้ามันไม่หนักร
02:12้อค เพราะมันว่างเปล่า
02:14เจ้าเปรียบเทียบเก่งจริงๆ
02:16หวนเกินหัวรอดจนตัวโยน
02:18แต่อาชิวไม่ได้หัวรอดด้วย
02:20เขาก่มลงคุยต่อ หยิบฝ้าข
02:22วดบินๆ แผ่นไม้เกาๆ และกรา
02:24ดนั้งซื้อพิมพ์เตียกชื่น
02:26ใส่ลงไปในรถหลากยังมีระบ
02:27บ แบบที่ตัวเองเข้าใจคนเดีย
02:29ว แต่ไม่มีใครอื่นเข้าใจ
02:32อาชิว ข้าชักหิวเสียแล้ว
02:33ล่ะ อืม งั้นไปที่ห้องข้า ข้
02:35าจะทำเข้าต้มเกลือให้กิน ดี
02:37เลยข้าชบ แต่ต้องแว้ไปซื้อก่
02:39อนนะพอดีเกลือหมด เกลือหมดแล้
02:42วจะทำเข้าต้มเกลือยังไง ก็ต
02:44้องไปซื้อข่อนสี นั่นแหละถ
02:45ึงบอกว่าต้องแว้ซื้อ
03:03เก็บทุกอย่าง
03:10สองคนลากรถฟ้าต่อแคบแคบ จ
03:12นมาถึงปากซอย ที่สึ่งร้านขาย
03:14ของชำเฮียบเบียกต่างตระงานอย
03:16ู่ร่าวกับดานตรวด
03:18สินค่าในร้านเรียงรายดูด
03:19ีมีระเบียบเกินจริง เหมือนเจ
03:21้าของร้านจัดไว้เพื่อให้คนช
03:23ื่นชมมากว่าจะให้ซื้อ
03:24เหชียเพียกจบของร้าน ยืนแค
03:26่ฟันอยู่หน่ารานยังสบายอดลม
03:28ก 관심 จะช่างนตรπε ค้าเก็บขย่า
03:43มาครับเงียตั้งแต่เช้า
03:45ทำไมไม่รู้ จะเก็บสิ่งที่มันห
03:47้อมบางล่ะ มาใครร่านข้าแบบ
03:49นี้ลูกข้านี้กันหมด
03:50แต่ข้าไม่เห็นมีลูกค้าคนอ
03:51ื่นเลยนะเฮีย มีแต่ผู้ค้าสองคน
03:54ก็ลูกค้าคนอื่นเข้ามาอยากเดิ
03:55นผ่านพวกเจ้าไง
03:57หวังไงเจ้าอะไร ข้าอยากจะซื้อ
03:59เกลือครับ มีไหม
04:00เกลือมี แต่มีเงินใจหรือเป
04:02ล่า มีครับ ข้ามีใจ
04:04ใจด้วยอะไร คงไม่ใช่ใจด้วยของท
04:06ี่พวกเจ้าเก็บมาจากกองขยาหรอก
04:08นะ
04:08ใจด้วยเงินสิครับค่ามีเงิน
04:10นี่ไงหรียนแท้ เลย
04:12อาชีวแต่จริงๆแล้ว เรียนท
04:13ี่เจ้าเอามาก็เก็บได้จากเป aggression 那
04:16เออ ค่ารู้นะ แต่อย่าบอก เขาซี่
04:18ข่าได้อินนะ
04:19เงินก็คือเงิน ข้าปเหี้ย ไม่
04:20ว่าจะมาจากไหนมุลค่ามันก็เท
04:22่ากัน
04:24เออ เออ...เอานี่ marvel ให้หลัก 8 บาท
04:26นี่ครับเงิน
04:28คราวหลังมาซื้ออย่าเอารดหล
04:29ากสกปรกนี่เข้ามาใกล่ร้านค
04:31่ะอีก
04:31ลินจะติดอยู่ในร้านเค้าอีก
04:33เป็นอธิตรเลย
04:34ครับเห nav ไม่เอาเข้ามาแล้วครับ
04:38ทั้งสอง เดินออกจากร spoiled
04:39ไملก Trick多少
04:41พูด11 ห่องแทวสม สชมในตรอก
04:42แอร์อัด
04:42ห่องแทวที่อาชิวzielช่าอยู่น
04:44ัน
04:44ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในตรอกที่ Shak
04:46ubía
04:46จนสองคนแทบจะต้องเดินสลับก
04:48ัน ถึงจะเดินผ่านได้
04:50ประตูห้องเล็กจนถ้าเปิดแร
04:51งเกินไป ก็จะสะเทือนไปทั้งห้อง
04:54กลิ่นอัพผสมกับข้องที่ส
04:56ะสมมาหลายปี ปลอยออกมาตอนรับ
04:58ก่อนที่ใครจะได้เห็นข้องข้างใ
05:00น
05:00ถุงกระสอบและกรองข้องเก่าเร
05:02ียงรายจนแทบไปมีที่เดิน รา
05:04วกับห้องนี้ไม่ได้มีไว้สำห
05:05รับคนอยู่
05:06แต่มีไว้สำหรับเก็บของที่
05:07มีคนมาขออาศัยอยู่ด้วย
05:09ฝ่วนเกินเดินตามอาชิวเข้า
05:11มา
05:11แล้วก็หยุดช่าง่ากราวกับเจ
05:13อกำแพงล่องหนที่กันอยู่กลาง
05:14ทาง
05:15อ้าปากข้างซ้ายตากวาดไปรอบ
05:17รอบยางไม่เชื่อ
05:18อาชิวนี่มันบ้านคนหรือโก
05:20ดังขยากกันเน่
05:21บ้านข้างไงเจ้าเคยมาแล้วไม่ใช
05:23่หรือ
05:24ข้าวที่แล้วมันไม่ได้เต็มข
05:25นาดนี้นี่ แล้วตรงไหนคือที่
05:27นอนของเจ้า
05:28ก็ตรงนั้นไง
05:29ตรงไหนข้าเห็นแต่ถุงกระสอ
05:31บทั้งนั้นเลย
05:32ก็นั่นแหละ ถุงกระสอบก็ค
05:33ือหมอน แล้วก็คือที่นอน แล้วก็ค
05:35ือผ้าหมของข้า
05:36แล้วจะแยกยังไงว่าถุงไหน
05:38ถุงขยะ ถุงไหนคือหมอนคือผ
05:40้าหม
05:40ก็ทุกถุ่งนั่นและใช้งานได้
05:42ด้วยกันหมด
05:43แล้วถุ่งนี้ใส่อะไร
05:44เขาใส่เศ ղ่าเกา crea merc
05:46ข้าเก็บไว้เพื่อมีวันต้อง
05:47ใช้
05:47แล้วถุ่งนี้ล่ะ
05:48อันนี่ถุง �
05:49อันนี้คือถุงที่เก็บถุงอี
05:53กที
05:53เพื่อมีของจะใส
05:54อาทิวเจ้าเก็บของไว้ มาก可以 ๆ
05:56เลย
05:57ว่อนเกิน
05:58โอกาสมาเราก็ต้องขว้า
05:59คนเราถ้าไม่รู้จะเก็บของเพื่อไว
06:01้
06:01วันที่อยากใช้อาจจะหาไม่ได้
06:03แต่ตอนนี้เจ้าจะหาตัวเองในห
06:05้องก็ยังแทบจะไม่เจอเลยนะ
06:07หาชิว
06:20และกลินน้ำหอมราคาถูก ช
06:22ุนพอที่แมวข้างบ้านได้ดมแล
06:24้วจะวิ่งนี้ทันที่แก้งปล
06:25าทองเดินมาเป็นขบวน
06:27น้ำโดยผิดสงที่ผมมันเยิม
06:29ราวกับเพิ่งใส่น้ำมันลอ
06:30เลื่อนท่าหัวมา
06:31บุคลิกนั้นดูหน้าเกรงคามอย
06:33ู่พอสมควร ถ้าไม่นับผมที่เป
06:35็นปัญหา
06:36ลูกน้องสองคนเดินตามชิดซ้าย
06:37ชิดขวา หน้าตายืดอยู่ตลอดเว
06:39ลา เหมือนได้รับคำสังมาว่าง
06:41ให้ทำหน้ายืดไว้ตลอด
06:45อาชิว อาชิว อยู่ไหม ออกมาคุย
06:47กับค่าหน่อยสิ
06:48เออ พี่สง พี่ถึงกับมาเยี่ยมค
06:50่าเองเลยหรือ ไม่ต้องลำบากขน
06:52าดนี้ก็ได้
06:53ห้อ ค่าคิดถึงเจ้านี่ ก็เลยอย
06:55่างมาเห็นหน้ากันบ่าง
06:57ใช่ ๆ พี่สง Ng คิดถึงเจ้ามาก บ
06:59อกคิดถึงทุกวันเลย อยากใจเจ้
07:01าตลอดเวลาเลย
07:02พี่สง Ng เรื่องเงินนั่น
07:03อ๋ ค่านึกขึ้นได้พอดี เจ้
07:05าติดนี้ค่าอยู่ 1,000 นะ ยังจํา
07:07ได้อยู่ใช่ไหม
07:08ดอกเบิดมัน เริ่มัน จะบานแล้ว
07:09นะ
07:10พี่สง Ng พูดได้ น้อม นวน มากเลย
07:11ครับ น้ำเสียงราว กับ เพลง Els
07:13กัน
07:26โดย betray โอ้โห พี่ทรงเปลียบ ด
07:28อกเบียมเป็นดอกไม้
07:29ลึกสึงมากเลยครับ ใช่เมื่อนวัน
07:31กรรมเลย
07:32อาจิว เจ้าลองบอกพี่ทรงไปสิ
07:34ว่า
07:34จะใจเป็นของในคระสวับầ conteก็
07:36ได้ เฮ้ย อย่า เอ้ว
07:38มีของดีกว่าใหม่บอกกัน พวก
07:39จาวไปคนดูสิ
07:40ว่ามีอะไร เพอใช้ขัดรบได้บ้าง
07:44มีแต่ขยะด trusts นั่นเลยครับ พี่ ไม่
07:46มีอะไร
07:46ที่นาจจะคายได้เลย
07:47ใช้เล้วมีแต่ของที่เก็บมา SV เล่
07:49นครับ
07:50ไม่มีค่าอะไรเลย
07:54พี่ททงมองกลับมา ด้วยแสตา ท
07:55ี่เปลียนไป possibility
07:56บอกไม่ถูก
07:57เรากลับ กำลังจะพูดอะไรบ้างอย่
07:59าง
07:59แต่สุดท้ายก็ Giovannaมา พร้อมกั
08:01บจามเบาเบา
08:02Producer โอ้ย ขาอยู่นาง derni Device แล้วหายใจ
08:04ไม่ออก
08:04พี่ส้งครับ สัป pam น Chancellor OSH จะหาเงิ
08:06นมาให้ครบได้แน่นอน
08:08설�
08:10technical
08:10ต้องมาเยี่ยมรอบที่ส �อง
08:11พี่ส่งใจดีมากเลยครับ
08:13ใจดีที่สุดนยานนี้เลยครับ
08:15ไม่มีใครใจดีเท่าพี่ส่ง
08:17แก้งปลาทองเดินออกไปพร้อม
08:18กันอย่างเป็นระเบียบ
08:20ทินกลินนำหอมราคาถูกเอ
08:21าไว้ในอากาสัตรครู่
08:23ก่อนที่ลมจะพัสนะภาทไป
08:26อาชีลยิ่งอยู่ที่หน้าประตู
08:28ทศัพูนหนึ่ง โดยไม่ง digitally
08:29อาชิวพี่ส่งใจได้ขึ้นพระ
08:31กาศช่วยพูดนะ
08:32เออ แต่ข้าว่าต่อไปเจ้านั่งเฉ
08:34ยเฉยไม่ต้องพูดอะไรเลยจะดีกว่า
08:36อันนั้นค่าถนัดเลย
08:38โดยความจำเป็นที่ต้องหาเงิ
08:40นให้ได้โดยดวน
08:41อาชิวจึงพาว่อนเกินเดินต
08:43ามซอยคดเคี้ยว
08:45มาจนถึงส่วมสาธารณะประจำ
08:47เมือง
08:48สถานที่แห่งนิเงียบสงับย
08:50ังกระวัดราง
08:51มันยากาศดูสักศิตรภัณฑ
08:52์สถานที่บรรลุธรรม
08:54ยกเว้นแต่กลินที่บอกว่าไม่
08:56ใช่
08:56ลุ่งอูดูแลที่นีมากกว่า 30
08:58ปี
08:59จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของสถ
09:00านที่รวมทั้งกลินด้วย
09:02เขานั่งยังสงบไม่กว่านล่างส
09:04่วมผาดบายางเท
09:05ราะกับนั่นคืออวดคู่กาย
09:07ของนักรบผู้พิทักความสะอ
09:08าด
09:13ลุงข์อここ RUSSUSBwon ต้องหาเงิน
09:14ให้ได้ภายใน 1 สัพดาห์จะทำยั
09:16งไงดี
09:18ข้าเข้าใจ ข้าเคยอยู่ในสถาน
09:20กานแบบนี้มาก่อนเมื่อนกัน
09:22รุงเคยติดนี่มาก่อนอย่างนั้น
09:23หรือ
09:24ไม่ใช่ แต่จริงๆ ก็เคย แต่ที่ข
09:27้าไม๊ทึงค่าเคยหล่าง สวมท
09:29ี่อุดตันยิง scissors อย่างนักมาก
09:30แล้วก็ต้องล่างให้เสร็จในเวล
09:31าที่กําหนดเร็งมากเลย
09:33แล้วลุงแก้ยังไงครับ อยากให
09:35้เสร็จเร็ว ก็ต้องทำทุกอย่าง
09:37ให้เร็วสิ
09:38เดินให้เร็ว ทำงานให้เร็ว คุยข
09:40ยากให้เร็ว วิ่งแทนเดินทุก
09:41ที่ ทุกอย่างต้องเร็วเข้าไว้
09:44ลุงพูดถูกเลยนะ เดี๋ยวก่อน แค
09:46่นี้เหลือครับ
09:47ใช่ มันก็เหมือนกับการนั่งส
09:48วมนั่นแหละ ยิ่งแบ่งก็ย
09:50ิ่งเสร็จเร็ว
09:51อืม ข้าเข้าใจแล้ว นั้นไปกั
09:53นถึกว้านเกิน ต้องรีบเอาขย
09:54าดไปขาย
09:58อาชี้ว ก็วิ่งออกไปด้วยความ
09:59เร็วเต็มที่ รดรากตามหลังดั
10:01งขือขืด กระดิกไปตามแรงดึ
10:03ง
10:03ว่านเกินวิ่งตามหลังหอบๆ
10:06อาชี้ว ช่อล่งหน่อยดีมั้ยย
10:08ยAF รถมันใส่ใหญ่แล้ว
10:10ต้องเร็ว ลุ่งอูว บอกให้เร็ว
10:12พอมาถึงทางโครงริ GOD คู่นะม
10:14อาชิวล วิ่งเร็วเกินกว่า
10:15จะหักเดียวได้ทัน
10:16เท่าพลาดขอบทาง ตัวเองไม่ท
10:18ัน
10:18ก לה Abd a tan
10:19กลงไปในคู่นะมพร้อมเสียงก
10:21ระเด็น
10:21ที่ดังกล่องกังวานเกิน กว่
10:22าที่ควรจะเป็น
10:25อาชิว์เป็นอย่างไรบ้าง
10:27โห ได้قدาอีก
10:28อ่ีกเข้าแล้วไม่ใช่หรือ
10:39มาจากคู่น้ำได้แล้ว อาชีว์ก
10:41็พาว่วนเกินเดินต่อไป
10:44จนถึงสารเจ้าเก่าแกประจำเม
10:46ือง ซึ่งเพ็นสถานที่รอรถม้
10:48า
10:49ร่มมาใหญ่ให้ความร่มเย็นยั
10:51งเงียบสงบ ห้ามกลางความวุ่
10:52นวายของเมือง
10:54และที่นั่นเอง นักรถเช็นกุย
10:56เซียนยังคงนั่งอยู่บนรถม้
10:57าคันเดิมทุกครั้ง
10:58แล้วตาสดสายราวกับคนที่ไม่เค
11:00ยกรังวนเรื่องกระดัยในชีว
11:02ิต
11:02ไม่ว่าจะแดดร้อนเพียงใด หร
11:04ือของจะแ Luca PNG แLES ไหน
11:05หรือนีของคนอื่นจะมากเท่าใด
11:08อาชิวุ์และถว่านเกินเมื่อมา
11:09ถึงก็เดินเข้าไปหาทันที
11:15ท่านอาจารย์ครับ ค่าต้องการ
11:17คำชี้แน่
11:18ลมที่พัดมา มากพัดษุ่นuedผมมา
11:21ด้วยเสมอ
11:22เจ้ามีเรื่องเดิดเนื้อ ร้อนใ
11:24จอันใดจงเล่าให้ฟัง
11:26ค่าต้องการหาเงินให้ได้โดย
11:28ดวน แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง
11:30อยากจะหาเงินได้มากขึ้นอย่างน
11:32ั้นหรือ
11:33ใช่ครับท่านอาจารย์
11:34เจ้าเก็บขยะขายอยู่ใช่ไหม
11:36ใช่ครับ
11:37วันหนึ่งเจ้าไปขายกี่รอบ
11:39รอบเดียวครับ
11:40รอบเดียวทั้งนั้นหรือ
11:42เหตุใดจึงไปแค่รอบเดียว
11:44เพราะว่ามันไกลกว่าจะลากร
11:46ถไปถึงที่รับซื้อและกลับ
11:48มาได้ก็หมดวันแล้ว
11:50แล้วเหตุใดจึงไม่เพิ่มขนา
11:51ดรถลาก
11:52หรือเพิ่มปริมาณของที่บัน
11:54ทุกไปในเที่ยวเดียว
11:56จะได้ขายได้มากขึ้นต่อเที่ยว
11:58ก็เพราะว่ารถมันหนักก็แล้
11:59วครับ
12:00ถ้าของเยอะขึ้น หรือรถใหญ่
12:01ขึ้น ถ้าก็ลากไม่ไหว
12:03เจ้ารู้ไหมว่า เหติใจรถจึงหน
12:06ักเกินจะลาก
12:07ก็ของมันย่นน่ะสิครับ
12:08อาชิว ปลาที่กินทุกอย่างท
12:11ี่ลอยผ่านหน้า
12:12ไม่ใช่ปลาที่จะอ้วนที่สุด แต
12:14่คือปลาที่ท้องเสียที่สุด
12:17เออ มันหมายความว่ายังอะไรอย่างน
12:18ั้นหรือครับ ศรราจารย์
12:20รถลากที่เต็มที่สุด ไม่ใช่รถ
12:22ที่รวยที่สุด
12:23เพราะเจ้าใส่ทุกสิ่งที่เจ
12:25้าเห็น
12:26โดยไม่ถามว่าสิ่งนั้นมีค
12:28ุณค่าหรือไม่
12:30รถลากเจ้านักเพราะขยะ ไม่ใช่
12:32เพราะสมบัติ
12:33ค่ายังไม่เข้าใจอยู่ดีครับ
12:35นี่ไม่เข้าใจใช่ไหม เดี๋ยวค่
12:37าจะอาธิบายให้เอง
12:38มันก็เปรียบเหมือนส่วมที่
12:40รับทุกสิ่งโดยไม่เลือก
12:41ในทีสุดคือจะอุดตั้นจนใช
12:42้การไม่ได้
12:43ส่วมทีดีนั้นต้องรับเฉพา
12:45ะสิ่งที่ควรรับ
12:46จริงไล้ได้ตลอดเวลา
12:48ลุงอูมาได้ไงเนี่ย
12:50พอดีข่าวออกมาซื้อน้ำยาล
12:51างส่วม
12:52พวกเจ้าคือใครกันในเรื่องนี้
12:54ค่ะเป็นเพื่อนอาชีวครับ
12:56ส่วนนั้นลุงอูเป็นคนดูแลห้
12:58องน้ำสะทรนเนอะ
12:59ฉันกุ่ยเสียงมองดูสองคนนั้
13:01นสะครู่
13:02แล้วก็หันกลับมาที่อาชีวพ
13:03ร้อมกับพูดต่อ
13:05อาชีว ก่อนจะยิบหรือเก็บส
13:07ิ่งใด
13:08เจ้าจงถามตัวเองให้ชัดเจนก
13:10่อนว่า
13:11สิ่งนี้สำคัญจริงๆ หรือ
13:13เปล่า
13:13ถ้าคำตอบคือไม่ หรือน้อยมา
13:16ก
13:16จงทิ้งไว้ที่เดิม
13:18แต่ท่านอาจารย์ ค่าเสียได้น
13:20ี่ครับ ถ้าทิ้งไว้แล้วหากบ
13:21ันหลังอยากใช้ขึ้นมาล่ะ
13:23ไม่มีสิ่งใดในโลกที่ได้มา
13:25ฟรีโดยไม่มีราคา
13:27เวลาที่เจ้าเสียไปกับการเก็บ
13:30ของที่ไม่มีคุณค่า
13:31คือเวลาที่เจ้าพลาดโอกาสห
13:34ยิบของที่มีคุณค่าไป
13:36คนเรามีเรี่ยวแรงจำกัด มีเวล
13:39าจำกัด และเมียวรถลากเพียง
13:41คันเดียว
13:42จงใช้มันให้คุ้มข่าที่สุ
13:44ด
13:45เมื่อพูดจบ รถมากก็เคลื่อนออก
13:47ไปพอดี ยางเป็นธรรมชาติ
13:49เสียงลอกลิ่งวนคื้นหิ้น
13:51ค่อยๆเงียบลงตามระยะทาง
13:57อ้าว จบแล้วเหรอ พึ่งมาเอง
13:59ใช่ๆ กำลังสนุกเลย
14:01พวกเจ้าไม่ต้องแปลกใจไป เป็น
14:03แบบนี้ทุกทีแหละ
14:08เช่าวันต่อมา แสงแรกสีทอง
14:10ออกมาวาดรวดลายบนกองขยะ ท้
14:12ายเมืองเหมือนเดิมทุกประการ
14:14แต่ครั้งนี้อาชีวยืนอยู่หน้าก
14:16องขยะด้วยซ้ายตาที่เปลี่ยนป
14:17ระยางชัดเจน
14:19ไม่ใช่สายตาของคนที่เก็บทุกอย
14:21่างที่เห็น
14:21แต่เป็นสายตาของคนที่กำลังว
14:23ัดและช่างน้ำหนักอยู่ในหัว
14:26อาชิวเจ้ากำลังทำอะไรอยู่
14:28กำลังคิด
14:29คิดเรื่องอะไร
14:30คิดว่าอะไรจะขายได้ราคาดี อะไรข
14:33ายไม่ได้
14:33แล้วการร่มหักนั้นล่ะ
14:35ถิงไว้ที่เดิม
14:36เจ้าเปลี่ยนไปแล้ว
14:38นี่ขายได้ราคาดี นี่ก็ขายได้
14:40นี่ก็ขายได้เช่นกัน
14:41นี่ถิ้ง โอ้โห เจ้าถิ้งของ
14:44ได้แล้ว นี่ปราทิหารชะชะด
14:46รถคันเดิม แต่วันนี้มันบัน
14:48ทุกแต่สิ่งที่มีคุณค่า
14:50น้ำหนักอาจจะเท่ากัน แต่เงิน
14:52ที่ได้จะมากกว่า
15:01ตั้งแต่วันนั้น รถหลากของอาช
15:03ิว ยังนักเท่าเท่าเดิม
15:06แต่เมื่อถึงราดรับซื้อ ตั
15:07วเล็กที่ได้กลับสูงขึ้นเก
15:09ือบส้องเท่า ของที่เคยได้มา
15:11เฮ้ย อาชิว วันนี้จะเอาแต่ของด
15:14ี ๆ มาทั้งนั้นเลย ไม่มีผักเน่
15:16า ไม่มีขยาแปลกแปลกป้นมา
15:17ด้วยสักชิ้น
15:18ค่าเรียนรู้มาครับ เรียนรู้จ
15:20ากใคร จากปรมจารย์ที่นั่งรอร
15:22ถมาอยู่ที่สารเจ้า
15:24แล้วก็ลงอ ol ด้วย แต่ว่าสอนผ่
15:26านเรื่องซ่วม
15:30วันต่อมาเมื่อหาเงินได้ครบ อ
15:33าชีฟและว่วนเกืนก็เดินตร
15:34งประยังสํานักงานของแก้งต
15:36าทองโดยไม่รังรอ
15:38ที่นั่นพี่สง หนังอยู่หลังโต
15:39ะ ร่อมรุงร้องสองคนยังเป็น
15:41ระเบียบเมือนทุกวัน
15:43yes อ้าวอาชีว์ 跑 าอาชีว์ ว
15:44ันนี้มาเยี่ยมค่ะเองเลยนะ
15:46ดีใจจังเลย ค่ามาใจนี่ครับพ
15:48ี่ส็ง
15:49ห่องเงี่ยบลงชั่วคราว เรากับเว
15:51ลา discretเดิน
15:51ถูกนอกทั้งสองคนมองเงินในมื
15:53ออาชีว์
15:54ร่อกับเพิ่งเห็นสิ่งที่ไม่
15:55เคยเห็นมากกون
15:57มันหามาใจได้ยังไงว่ะ responded
15:58ค่ะว่ามันปล่ aixíๆ ว่าค่ะว
15:59่ามันปล่นมาแน่ๆเลย
16:00ค่าไม่ได้ปล้น แล้วจ๋าหาเง
16:02ินมาจากไหน ค่าก็เก็บขย่าขาย
16:04เหมือนเดิมแล้ว началว่าตารับรุ
16:05่งตัวขึ้น
16:06พี่สมแกะมากเลยครับ ที่ทำให้แม
16:08่ แต่คนเก็บขย Aunt และที่คุณเก็บ
16:09ขยะต้องกปรับรุ่งตัว
16:10เก่งที่สุดได้umo ในอย่านนี้เลยคร
16:11ับ ไม่มีใครสู้ได้ อย่าพานฝูน
16:13มากน้ำเงินก่อน
16:17ครบครับพี่สından
16:19เจ้ารู้เลย Merkelไม่คิดธรรม Caption を hike them
16:20up
16:20จะฮามาจ่ายได้จริงจริงด้วย
16:22ซ้ำ
16:22ถ้าsadeg
16:23จะฮามาจ่ายไม่ได้เหมือนกัน
16:24แล้วตรงลงจะปรับรุงตัวยั
16:26งไง
16:27หยุดแบกที่ไม่จำเป็นครับ
16:28ทั้งของจริงและของที่อยู่ในห
16:30ัว
16:31ผิดสงมองหน้าอาชิวด้วยสาย
16:32ต้าที่ocrine
16:33ไม่ออก
16:34แล้วก็หัวรอเบ decreasing
16:35ยังไม่ขาดคิด ฮ้าฮา จะพูด
16:37เหมือนกับตัวละควรใน
16:38นิ้วเลย อาชิวและว่านเกินดร
16:41อกมาจากสำนักงานแก้งปลาทอง
16:43ยึนอยู่ที่หน้าประตูสักครู่ ไ
16:45ลที่แข็งเกรงมาตลอดทาง
16:47ค่อยๆ พรคลายลง ก่อนจะเดินจาก
16:49ไปยังเงียบเงียบ
16:52รู้สึกยังไงบ้างอาชิว ก็
16:54เบาขึ้น เบาเพราะไม่มีเงินแล
16:56้ว
16:56สองอย่างนั้นหรือ เบาเพราะไม่
16:59มีหนี้แล้ว สองอย่างนี้มันต่าง
17:01กันมากเลยอ้อนเกิน
17:02ต่างกันยังไงเหรอ ไม่มีเงิ
17:04น อาจายกระเป็ยๆ แต่ไม่มีหนี้ ใ
17:07จของเราจะเบา
17:08א� ćledge อ้อม คระเห็นด้วย
17:12พระอาทิตย์ ค่อยๆ ลับขอบฟ
17:14้า แสงสีโซ่มอมแดงปกคล
17:16ุ่มตอกลังตลาดที่ละนวย
17:18แต่เสียงรอลดหลากของอาชีว
17:20ยังด้างกล้องอยู่ในตรอบแค
17:21บแคบ
17:22ต่างจากเดิมเบากว่าเดิมและม
17:25ีทิบทางที่ชัดเกนกว่าเดิม
17:27อย่างเห็นได้ชัด
17:30ปัญญายุทย์จากเรื่องนี้
17:32คนที่คว้าทุกโอกาสที่พานมา
17:35ไม่ใช่คนที่จะสำเร็จเต้มมากที่
17:37สุด
17:37แต่คือคนที่เนื่อยที่สุด
17:39เพราะมือที่แบกทุกสิง
17:41ย่อมไม่มีแรงเหลือว่าหย
17:42ิบสิ่งที่ใช่ เมื่อโอกาสมาถึ
17:44ง
17:44จงรู้จักเลือกโอกาสที่ผ่านมา
17:46เพราะความสำเร็จ
17:48มีได้ขึ้นอยู่กับจำนวนโอก
17:49าสที่กําไว้ได้
17:50หากแต่เป็นโอกาสเพียงหนึ่งเด
17:52ียวที่เลือกถูก
17:54และคว้าไว้ได้อย่างมั่นคง ก
17:56็เพียงพอแล้ว
17:59เดินชมเมืองเข้าเสียงเพลงให้
18:01เย็นใจ
18:02แล้วค่อยมาฟังกันตัว
18:33วันถัดมา แสงยامเย็นสีสม อ
18:36มทอง
18:36ยังคงปกครุมสานเจ้าเก่าแก
18:38่เหมือนเดิมทุกวัน
18:40นักผลดเช kortุ 다시 ยังคงนั่งอยู่
18:42บนรถมากขันเดิมในท่าเดิม
18:45อาชิวเดินมาด้วยก้าวที่มั่
18:47นคลง
18:47และใบหน้าที่พรคลายกว่าทุ
18:49กครั้งที่ผ่านมา
18:51อาจารย์ครับ ค่าใจนี่พี่ส่
18:53งจนเรียบร้อยหมดแล้วครับ
18:54ดีแล้วรู้สึกยังไรบ้าง
18:57รู้สึกเบาครับ เหมือนรถลากที่
18:59ขนของน้อยลง แต่ยังคงเดินหน
19:01้าอยู่
19:02เจ้าเริ่มเข้าใจแล้ว
19:03แต่อาจารย์ครับ ค่ายังมีคำ
19:05ถามอีกข้อหนึ่ง
19:07เช่นนั้นหรือจงถาม
19:09ชีวิตค่า ทำไมมันถึงไม่ไปไ
19:11หนสักที
19:11ค่าทำงานทุกวัน
19:13เหนื่อยทุกวัน
19:14แต่ก็ยังวนอยู่ที่เดิม
19:15ไม่ได้ไปใกลห์ขว่าเดิมเลย
19:17เจ้ามีเป้าไม้ชีวิตอะไร
19:19ยากเป็นเศษทีครับ
19:21เศษทีจากอะไร
19:23ถ้bir fabrics налиก็ไวนะ never så
19:24หรือไม่ ก็คาของเก่า
19:26หรือ ไม่ก็รับเหมาก่อสร้าง
19:27หรือ ไม่ก็ทำการเกษย์
19:29หรือไม่ก็
19:30หยุดกร
19:31หยุดทำไมครับอาจารย์
19:32เจ้ารู้ไหม คนที่พยายามจะวิ่งไป
19:35ทุกทิตย์ทางพร้อมกัน
19:37ไม่ต่างอะไรจากคนที่ยืนอยู่กับท
19:40ี่
19:40เพราะเขาจะไม่มีวันถึงทิต
19:42ย์ไหนได้เลย แม้แต่ทิตย์เดีย
19:44ว
19:45รถลากที่บันทุกของทุกชนิ
19:47ดจะเข็นไม่ไปไหน
19:49ชีวิตที่วิ่งไล่ทุกโอกา
19:50สพร้อมกันก็เช่นกัน
19:52แล้วค่าควรจะเลือกทิตย์ไหน
19:54ดีครับ
19:54จงเลือกหนทางที่เจ้าถนัด และ
19:57รักมันจริงๆ แล้วเดินบนห
19:59นทางนั้นอย่างลึกซึ้ง
20:01ดีกว่าเดินบนหมื่นหนทาง แต่
20:04ไม่ลึกซึ้งบนหนทางใดเลย
20:06แล้วค่าจะรู้ได้อย่างไร ว่าตั
20:08วเองถนัดอะไร
20:09รถจะออกแล้วนะครับ เดี๋ยวสิคน
20:11ครับ กำลังจะจบแล้ว
20:13สิ่งที่เจ้าทำแล้วรู้สึกว่
20:15ามันดีขึ้นเรื่อยๆ แม้จะเหนื่
20:18อยก็ยังอยากทำต่อ ไม่ต้องมีใ
20:20ครบางครับ
20:21นั่นแหละคือหนทางของเจ้า
20:24รถมาค่อยๆ เกลื่อนตัวออกไปอย่าง
20:26ช้าๆ แล้วก็เร็วขึ้นจนลับ
20:28ซ้ายตาไป
20:29ทิ้งไว้แต่กลุมฝุนบางๆ ใ
20:31นแสงยามยิ่น
Comments