00:01กละครั้งหนึ่งไม่นานนัก ในว
00:03ันที่พายุฝนหมกระนํา ลงคำ
00:06รามดังอสูรร์
00:08อาจารย์แห่งสำนักตีเหล็
00:09กผู้หนึ่ง กำลังเดินทางกลั
00:11บจัดเมืองหลวง ผ่านสุสารโบ
00:13ราณ
00:14และทรากวัดเก่าที่ถูกทิงร
00:16างมานาน ทันใดนั้น เขาได้ยินเส
00:18ียงร้องให้แผลเบา แสกมาในส
00:20ายลม
00:22เมื่อเพ่งมองเข้าไปใดพบพุทย
00:24าลูกเก่าที่แตกร้าว เขาพบเด
00:26็กท้ารกน้อยถูกห Glad atteเขาค่ะ
00:28ด้วยผ้าเก่าๆ อยู่ในตรก้าห
00:30วาย
00:31ราวกับเป็นสิ่งของที่ถูกท
00:33อบทิงไว้เพื่อรอชตากลัง
00:35ด้วยความสังสารอาจารย์จริ
00:37งเก็บเด็กคนนั้นมาเลี้ยง และตั้
00:39งชื่อให้ว่า
00:40ข้าขอตังชื่อให้เจ้าว่าห
00:42้าว สึ่งหมายถึงความกล่าห
00:44ารและความแข็งเกลง
00:54อาจารย์ไม่เคยเอ่ยถึงที่มาข
00:56องอาห้าว
00:57แต่เรื่องราวการถูกทอดทิ้ง
00:59ในคืนพายุนั้น
01:00เล็กลายเป็นเสียงสุบซิปนิ
01:02นทาในหมู่บ้าน
01:03ตั้งแต่เล็กจนโต
01:05อาห้าวต้องทนรับฟังคำเย
01:07อะหยังจากเด็กสนอยู่เสมอ
01:09ว่าเป็นเด็กไร้ราก และเสร็จช
01:12ีวิตที่ถูกทิ้งข้างกองที่
01:13เท่า
01:14ความรู้สึกที่ถูกทอดทิ้ง
01:16และไร้ซึ่งรากเง่าที่ชัดเจน
01:19ได้ฝั่งลึกอยู่ในใจของอาห้
01:21าว
01:22เขาเชื่อว่าการอยู่รอดของตน ขึ
01:25้นอยู่กับความแถงกระแร่ง แล
01:27ะการเป็นที่ยอมรับเท่านั้น
01:29อาระห้าวจึงธุ่มเทให้กับ
01:30การตีเหล็กอย่างบ้าครั่ง
01:32เรากลับต้องการหลอมรวมตัน
01:34เองเข้ากับเรวไฟที่โหมกระหนำ
01:37ในเตา
01:38กระท่างวันนึง อาระห้าวในว
01:41ัย 10
01:41ได้ใช้ความรู้และความคิดสร้
01:44างสันทั้งหมด ตีดาบเร่มแรก
01:46ที่มีรูปทรงใหม่ที่เขาออกแ
01:48บบเอง
01:49ดาบนั้นมีส่วนโค้งและสม
01:51ดุลที่ต่างจากแบบแผนของสำ
01:53นักอย่างสิ้นเชิง
01:55เพราะเขาเชื่อว่ามันจะช่วยเพิ
01:57่มความเร็วในการตะวัดดาบ
01:59เขาจึงนำไปให้อาจารย์ดูด้
02:01วยความหวังว่า อาจารย์จะมอง
02:03เห็นคุณค่าของเขา
02:07แต่ท่านทีที่อาจารย์เห็น กล
02:09ับขโมทคิ้วแน่น ก่อนตะว
02:11าดด้วยเสียงอันดัง некоторember
02:13นี่มันอะไรกัน ดาบรูปร่างพิ
02:15กรพิการเช่นนี้เจ้ากล่าคิดน
02:17อกรีส จากแบบแพ้นที่เคยซื้
02:19อธอดกันมาไล่ให้ช่วยคนอย่าง
02:20นั้นหรือ
02:21ค่ามีเคยคิดชั้นนั้นเลย ค่าเพี
02:23ยงแต่หวางอยากให้สิ่งที่มีอย
02:25ู่ดีขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น
02:26เจ้าม실히มีทางที่จะสั่งดาบที่ม
02:28ีจิตวิญญาณได้รอก
02:29เพราะเจ้ามันไร้รากที่มีชาต
02:31รกูล มีความผูกพันในจิต
02:33ใจ
02:34ดาบของเจ้าก็เป็นแ renamed krith
02:36ความอวดดีของคนที่มีมีที่มา
02:38ที่ไปแค่นั้นเอง
02:39จงทําตามแบบแผนเดินเว่านั้
02:41นจำไว้
02:42ว่าแล้วอาจานร์ก็ยโนดาบ
02:44ที่แสนภ้าคภูมิใจของ Higher
02:46ทิ้งลงกองคิเท่าอย่างไม่ยั
02:48ยดี
02:48คำเย
02:49เกิดยามที่ตอกย้ำถึงการไร้ร
02:51ากในวันนั้น
02:52กลายเป็นตระบาบ ฝังลึกในจ
02:54ิตใจเขาไปแสนนาน
02:57เขาเริ่มเชื่อว่า ความคิดใหม
02:59่ของตนเป็นสิ่งผิด
03:01เป็นสิ่งสุขปรกของคนนอกข้
03:03อบ
03:03ที่ไม่มีสิทธรรรมผลงานที่
03:05ทรงคุณค่าได้
03:07ตั้งแต่นั้นมา เขาจึงหันไปฝึ
03:10กผลการตีดาบ
03:11ตามแบบแผนเดิมอย่างเคร่งครั
03:13ด
03:13เพื่ออีกนี้ สิ่งที่ติดค้าง
03:15ในจิตใจ
03:16เหล็กรายราก
03:35หลายปีผ่านไป ดิกชายก็เติบโ
03:38ตขึ้นเป็นชายหนุ่ม
03:40เขากลายเป็นช่างตีเหล็กที่มี
03:42ชื่อเสียงระบือ
03:43เรื่องความเที่ยงตรง และความแถ
03:45งกแร่งของอาวุธที่ตีขึ้
03:47น
03:47เขาฝึกฝนอย่างหนักเพื่อลบล้
03:49างอดีต
03:50แต่เขายังคงตีแต่ดาบทั่วไป
03:52ที่เน้นการใช้งานจริงเท่านั้
03:54น
03:54ไม่เคยกล้ารับงานตีอาวุธระ
03:56ดับตำนาน
03:57ที่ต้องใส่อารมณ์หรือความ
03:59เชื่อลงไป
04:00เพราะความหวาดกลัวที่อาจ
04:02ารย์เคยอย่างรากไว้ในจิตใจ
04:04เขาไร้รากไม่มีทางเข้าถึงอาร
04:07มณ์ได้อย่างแท้จริง
04:13ฟิเมือในการตีดาบของท่านป
04:15ราณีตย์หญิงนัก
04:15ขายากให้ช่วยตีดาบที่พิเศษก
04:17ว่าเล่มอื่นให้สักน้อย
04:19ขายิ้นดิจจายข้าจ่างอย่างง
04:21ามเลย
04:22ขอภัยด้วยข้ามีรับงานที่น
04:23อกเหนือจากแบบแผนที่มีมา
04:25นี่คือกดเหล็กของค่า ช่างแน
04:27่เสียดายหิ่งแนก
04:31อยู่มาวันหนึ่ง มีเจ้านาที่จ
04:33ากราชสำนัก ได้เดินทางมหา
04:36และขอให้เขาช่วยตีดาบหราบ
04:38มังกร
04:39ซึ่งเป็นดาบที่ต้องสื่อถึ
04:40งจิตวิญญาณ และความกล่าห
04:42ารแฟงอยู่
04:44อาห้าวตั้งใจจะปฏิเศษอีก
04:46ครั้งตามกดที่วางไว้
04:48ข้าดยินกิตจรัพย์ของท่
04:49านมานานว่าท่านตีดาบใดยางป
04:51ระณีดและแข้งแก 밝 หาใครเปร earthquake
04:53ได้อยาก
04:54มิกล่ะว่าแต่วันนี้ท่านมา
04:56หาค่า ด้วยเหตุอันใดอย่างน
04:57ั้นหรือ
04:58ขยาขอให้ท่านช่วยตีดาบให้
05:00สักเล่ม ดาบเล่มที่พิเศษกว
05:01ดาบทั้งปวง
05:02เพื่อใช้เป็นเครื่องราง ส่างควร
05:04และกำลังใจให้ไฟล่าหาร
05:08ที่แม้แต่งphem leveของพยามังกร ก
05:10็มีอาจบฏบังได้
05:11ค่าเชื่อมั่นว่า ฝีมืออัน
05:12เที่ยงโทรงของธ่านเถ่านั้น
05:14ที่จะล้อมรวมความรู้สึกอั
05:15นสูงส่งนี้ ลงในเนื้อเหล
05:17็กได้
05:18คำพูดของเจ้านะที่ เรากับเป็น
05:20เสียงสท้อนจากอดีที่
05:22อ้าว พยยามเหลีกนี้ จิตวิน
05:24ยาลความกล้าหาร
05:26สิ่งที่เขาถูกตอกย้ำว่าเข
05:28าไม่มีมาตั้งแต่เกิด
05:30ค่าเกรงว่างานนี้จะเกินความส
05:32ามารถของค่า ค่าตีดาบได้เพ
05:33ียงรูปทรงที่แข็งแกรง
05:35แต่ค่าไม่อาจให้จิตวิญญา
05:36ณลงไปในเหล็กได้ อย่าปฏิเศษ
05:38ด้วยความทําตนเลยท่าน
05:40น่ารahrenี้ ฟิเมือระดับทํานนัน
05:42อยากจะหาใครเทียบได้ ค่าเองก็
05:44พอ tennis กดเกณ์ของท่านอยู่บ้าง
05:46ที่จะมีรับงานที่อยู่นอกเนื้
05:48อแบบแผน แต่ฟิเมือระดับทํ
05:49าน Selena หาก็ไม่เคยנס่างพลงานที่ยิ
05:51่งใหญ่ ระดับตํานาน
05:52ก็น่าเสียดายยิ่งนัก โปร
05:54โทปทวนดูให้ดีเทิด เอ้อเออ
05:56อาห้าวรู้สึกสับสนในจิ
05:58ตใจ เขาไม่อยากจะปฏิเศษ แต่ก็ก
06:01ลัวที่จะตอบรับ จึงได้ขอเว
06:03ลาตัดสินใจ 3 วัน
06:05เช่นนั้น ข้าวขอเวลา เพื่อคิด
06:07อ่านว่าจะทำเช่นไร จึงจะให้คำ
06:09ตอบท่านได้
06:15เขาปิดประตูโรงตีเหล็ก แล้
06:17วมุ่งหน้าไปอย่างสุดสารเก่า
06:19สถานที่ที่อาจารย์เคยเก็บเขา
06:21ได้ เพื่อหวังว่าอาจจะช่วยใ
06:24ครปมในจิตใจจากอดีตที่ค้
06:26างคา
06:30ที่นั้นมีเพียงซากอิดเก่าๆ
06:33และกองเท่าฐานเย็นชื่อต อาห้
06:35าว คุกเขาลงข้างจุดที่เคยเป
06:37็นที่วางตรก้าของเขา แล้วตั
06:39ดพอต่อโชคชะตา
06:41ค่าต้องถูกทิ้งที่นี่ ค่าม
06:43ิมีรากเง่าเป็นแค่เสร็จชี
06:45วิตข้างเท่าฐานที่อาจารย์เก
06:47็บมาเลี้ยง มีว่าค่าจะพยายาม
06:48มากเพียงใด
06:52แล้วจะถูก แล้วต้องต้องการจิ
06:58ตวิญญาณและความกล่าหาหาร
07:00ได้อย่างไร ค่าเคยเป็นเหลือกี่น
07:05ไม่มีเสียงตอบกลับใดๆ จาก
07:08พพุทธรูปเก่า อาห้าวโก้
07:10มลงกล่าบ สำแล้ว สำ LEA อย่าง
07:12คนซิ้นหวัง
07:18จนเผละหลับไปตรงนั้น
07:25รุ่งเช้าเมื่อเขาตื่นขึ้นมา
07:28เขาก็จ้องมองไปที่พพุทธรูก
07:30แล้วเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง
07:34ทันใดนั้นก็มีเสียงเสียง
07:40หนึ่งดังขึ้นมา
07:42หากเจ้ามั่นใจในฝีมือของต
07:44Cities
07:45เหตุใจจริงต้องยứดติดกั
07:47บอดีทที่ผ่านมาแล้ว
07:48ด้วยเหล่า
07:49สิесьสักสิบทราไมเห็นความท
07:51ุกใจของข้าแล้ว Senior
07:52ไม่ Coreg bamboo นี่ค่ะเอง
07:55อ้าห้าวหันไปหาที่มาของเสี
07:57ยง
07:58ก็เห็นนักพรทช Add nohonko
08:09มีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจ อ
08:12ันใดอย่างนั้นหรือ
08:13อาห้าวจึงได้เล่า เรื่องราว
08:15ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ให้เชิญก
08:17ุ้ изучbayต
08:19ด้วยสายตาที่ลืกซึ้ง ไปที่ต
08:29้นยาที่เติบโตเก้นหินแข็
08:31ง แล้วเอ่ยว่า
08:33พอนุมเจ้าดูต้นยาที่ขึ้น
08:35อยู่บนหินนี่สิ
08:37เจ้าคิดว่ารากของมันจะเป็นอย
08:39่างไร
08:40เกิดอยู่บนก้อนหินเกิดผิดท
08:41ี่เช่นนี้
08:42ว่าคงมีต่างอะไรกับค่า
08:44คงจะร้ายรากหรือไม่ก็รากสั้
08:46นมาก
08:46เพราะมีอาจช้อนชัยลงไปใน
08:48หินที่แข็งแกร่งได้
08:50นักพรษยิมอย่างใจเย็นแล้ว
08:52เอ่ยต่อ
08:53เจ้าแน่ใจแล้วอย่างนั้นหรื
08:54อ ลองดูให้ดีอีกครั้งก่อน
08:57อาห้าว ลองมองดูที่ยวรากของ
08:59ต้นยานั้นอีกครั้ง
09:01เขาพบว่า ย้าต้นนั้นกลับเม
09:03ียรากที่ยาวมากอย่างไม่น่าเช
09:05ื่อ
09:05จนลามไปถึงพื้นดินเบื้องล
09:07่าง
09:08เป็นไปได้อย่างไร ต้นยานี้มีราก
09:11ที่ยาวมาก ยาวกว่าต้นอื่นๆ
09:12เสียอีก
09:13เชินกุยเสียงเอ่ยตอบด้วยน
09:15้ำเสียงที่เยือกเย็น แต่เปรีย
09:17มด้วยความหมาย
09:19ต้นยาที่เกิดบนพื้นดินท
09:21ี่อ่อนนุ่ม ยอมมีรากที่ตื่น
09:23เข้น
09:23ต่างจากต้นยาที่เกิดบนหิน
09:26แข็ง จะต้องอย่างรากให้ลึกกว
09:28่าใคร
09:28เพื่อหาพื้นดิน เพื่อเอาชีว
09:31ิตรอด
09:31ความเจ็บปวดที่เจ้าเคยได้รั
09:33บจากการถูกตราหน้าว่า ไร้ว
09:36รากนั้น
09:36แท้จริงคือ แรงผักดันท
09:39ี่ทำให้เจ้าต้องพยายาม และฝึกฝ
09:41นหนักกว่าคนอื่น
09:42จงเปลี่ยนความหมายเสียใหม่ คำ
09:45ว่าไร้วรากไม่ได้เป็นตราบา
09:47บ
09:47แต่มันคือ พลังที่ให้เจ้าส
09:50ร้างรากใหม่ด้วยตนเอง
09:52ที่แ Warrior แข็งแกร่งยิ่งกว่
09:53ารากที่ได้มายังง่ายได้
09:59หลุดดังซ้ายลมแห่งปัญญ
10:00า ได้พัดผ่านเข้ามา
10:07เมื่ออาห้าวคม jóvenes เขาก็เข้าใจ
10:09อย่างลึกซึง
10:11Customer являетсяความพยายามที่ไม่ยอมรทละ
10:14ไม่ยอมท้าถอยตลอดหลายปีท
10:16ี่ผ่านมา
10:17นั่นคือรากเงาที่แท้จริงท
10:19ี่เขาได้สร้างขึ้น ด้วยน้ำม
10:21ือของตนเอง
10:23ค่าเข้าใจแล้วครับ ท่านอนัก
10:25ฯ สิ่งที่ค่าคิดว่าเป็นป
10:26ระบาบในอดีตนั้น
10:28ент่าได้ทำลายค่า แต่คือแรงผ
10:30ลักดัน ที่ทำให้ค่าแกงแกร
10:31่งกว่าใคร
10:33อฮ้าวกล่าวด้วยความมั่นใจ
10:35อย่างที่ไม่เคยเป็นมาทั้งชีวิ
10:36ต
10:36เขาจะกลับไปตีดาบปราบมัง
10:38กร
10:38ให้ยิ่งใหญ่และสมบูร servants อย่าง
10:41สุดฝีมือ
10:42เช่นนั้นก็ดีแล้ว
10:49อห้าวกลับไปรับงานตีดาบ
10:51ปราบมังกร
10:52ด้วยความมั่นใจที่เต็มเปรี่ย
10:54ม
10:55ดาบที่ออกมานั้น สมบูรณ์แบ
10:57บ
10:57เจ้างในด้านความแข็งแกלה และ
10:59จิดวิญญาณแห่งความกล้า
11:00หาร
11:01ทำให้เขามีชื่อเสียงโดงดังไป
11:03ทั่วแผ่นดินในฐานะช่างตี
11:05ดาบผู้ยิ่งใหญ่
11:07ปัญญายุตจากเรื่องนี้ทุกคว
11:10ามเจ็บปวดที่ผ่านมาคือครูผู้
11:12ยิ่งใหญ่ที่ให้บทเรียนที่ล
11:14้ำค่าแก่เราอยู่ที่เราเลือกที่จะ
11:17ให้ความหมายของสิ่งนั้นอย่างไร
11:19หากเรามองเป็นตลาบาปก็จะกลาย
11:21เป็นสหมอเรือที่เหนียวรั้งเรา
11:24ไว้
11:24แต่หากเรามองเป็นตลาแห่งความ
11:26สำเร็จก็จะกลายเป็นเข็มทิต
11:28นำทาง
11:29ที่พาเราก้าไปข้างหน้าได้อย่าง
11:31เต็มภาคคุม
11:35อยากมีความคิดที่แกร่งกล้
11:37า ต้องฝึกปรือปัญญายุทธิ
11:40์
11:47ปัญญาหยัก ชูดช่วยคน ให้ได้
11:53หลุดหวัน ความถุกเท่น
11:57ปลุ่มปลอบใจ ให้หยุดลงเย
12:02็น ให้ได้เมอเห็น ความเป็นจริ
12:07ง
12:17หลายปีต่อมา อาหาว ได้กลับ
12:19ไปหา อาจารย์ ที่สํานักตีเหร
12:21hearing เดอะเดิมอีกครั้ง
12:23ได้ได้เล่าเรื่องราวทั้งหมด ที่
12:25เขาได้ประสบพบเจอมา ด้วยความเข
12:27ารบ
12:28chilli ท่านอาจารย์ครับ บัตรนี้ ค
12:30่าได้ตีดาบปราบมังกร ได้
12:31สําเร็จ
12:32ดาบเล่มนั้นไม่ได้มีเพียงค
12:33วามแข็งแกรง
12:34แต่เปรียมไปด้วยจิตวิญญาณ
12:36แห่งการฝาฟันอุปสัก
12:37ที่ค่าหลอมรวมลงไปด้วยไฟ
12:39แห่งชีวิตของค่า
12:40อืม นับเป็นเรื่องหน้าภูมิใ
12:42จหิ่งนัก
12:43มีนึกเลยว่า เล็กไล้รากยัง
12:45เจ้า
12:45จะสามารถพลิกขึ้นมาสั่งตำ
12:47นานอันยิ่งใยได้
12:49นั่นเป็นเพราะการอบรมสั่งส
12:50ร อันเข้มวดจากท่าน
12:52โดยเฉพาะวันที่ท่านได้โยน
12:53ดาบเล่มแรกที่ค่าแอปตี้
12:55ทิ้งลงกองเท่า คำพูดที่ตอก
12:57ย้ำถึงความร้ายรากของค่าใ
12:59นวันนั้น
12:59มีได้ทำให้ค่าทอถอย แต่กลับ
13:01กลายเป็นแรงผักดัน
13:03ที่ทำให้ค่ามุ่งมั่น พิสูตร
13:05ตนเอง
13:05ว่ารากเง้าที่สร้างขึ้นใหม่
13:07นั้น
13:07แข็งแกร่งกว่ารากได้ ๆ
13:10เมื่ออาจารย์ได้ฟัง ก็นิ่ง
13:11ไปสักครู่
13:12ใบหน้าฉายแววสำนึกผิด
13:14ก่อนจะทอนหายใจ ออกมาอย่างช้า ๆ
13:17อ้าหาวเอ้ย ขาต้องขอโทษเจ
13:19้าด้วย
13:20วันที่เจ้าเอาดาบเล่มแรก มา
13:22หายขา นั้น
13:23ขาไม่ได้ดูผลงานของเจ้าลวยซ
13:25้ำ
13:25ตอนนั้นกำลังอารมณ์เสีย จาก
13:27เรื่องที่ข่าถูกคุณนางปฏิเส
13:28ียงาน
13:29ก็เลยต่อหว่าเจ้าไปแด่โดย
13:30เช่ues universallyąd2017 อฮาวได้ฟังบางนั้น
13:35ก็ไม่ได้แสดงความกรดหรือ
13:38ความเสียใจแต่อย่างใด
13:39เขายิ้มอย่างเข้าใจ แล้แอ่ยด
13:41้วยน้ำเสียงที่ขัมให้ม到น 침
13:43จ mieux
13:44ไม่เป็นไรหรอกครับท่านอาจารย
13:46์ Basil m rapidəIST
13:46เหตุการณ์ในครั้งนั้น จึงทำให
13:48้มีค่าในวันนี้
13:49เหตุการณ์ในครั้งนั้น ล่อลอ
13:51มให้ค่าเป็นเหล็กที่แข็งแ
13:52กรง
13:53หากนี้เป็นเช่นนั้น ค่าเขาคงม
13:55ีสามารถกลายเป็นสุดยอดฝี
13:56มือในการตีดาบ
13:57ที่เข้าใจจิตวิญญาณได้อย่
13:59างแท้จริง อย่างเช่นในวันนี้
14:02คำพูดที่รุนแรงในอดีต แ
14:04ม้ไม่อาจจะลบเลือน
14:05แต่อาห้าวเลือกที่จะเปลี่ยนค
14:07วามหมายของมัน
14:09ไม่ได้มองว่าเป็นจุดอ่อน
14:10แต่กลับมองเป็นจุดแข็ง
14:12เขาไม่ได้ให้อดีตมากำหนดชีว
14:14ิตอีกต่อไป
14:15แต่ใช้มันเป็นพลัง
14:17ขับเคลื่อนให้เก้าไปข้างหน้า
14:19ในฐานะช่างตีเหล็ก
14:21ผู้สร้างรากเง่าด้วยตนเอง
14:23ได้อย่างเต็มภาคภูมิ
Comments