- 17 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:03แฮงอารุณยังไม่สามากบ้างๆ
00:05ลอยตามอยู่ตามตรอกซอกซวย
00:08เสียงลออัอัออรถล่ากคืด
00:09คราด ขาลผิวถนนหินациюคุลขระ
00:11ตินนầmantot lojthoy มาแต่ไกล
00:15อาชิวลากรถเก็บขยะเกาเกา ล
00:18อข่างสายเสียงดังแกรก แกร
00:20carpet
00:20อ่อนเกินเดินตามหลังมาหอบห
00:24อบ ทั้งที่ยังไม่ได้แบกอะไรสั
00:25กชิ้น
00:28ว่นเกิน เดี๋ยววันนี้ค่าว่
00:30าจะซื้อเข้าสารสักทั้งหนึ่
00:31ง
00:31จะได้ทำเข้าผัดกินกับเจ้าท
00:32ั้งอาทิตย์เลย
00:33โอ้โห ซื้อเข้าสารตั้งหนึ่
00:35งเลยเหรอ
00:36เจ้ารวยขึ้นตั้งแต่เมื่อไร
00:38เมื่อวันค่าไปเก็บเสียดขยะ
00:39ได้เสียดทองแดงมาก่อนหนึ่ง
00:41เอาไปขายรัดรับซื้อขยะ
00:42ได้เงินมาตั้ง 300 นะ
00:43วันนี้ค่าต้องขอกินแบบอิ่
00:45มอิ่มบ้างสักที
00:46โอ้โห เจ้าชั้งโชคดีจริง
00:48ๆเลย
00:48ได้เงินมาตั้งสามร้อย
00:50แบบนี้พวกเราได้กินอิ่มไปนาน
00:51เลย
00:54ทั้งสองเดินเข้าตลาด
00:57เสียงอึกกระทึกของพ่อค่า
00:58แม่ค่า
00:59เรียกลูกค่าดังลัด
01:00แห้งเข้าสารตังอยู่หน้าสุด
01:02กระสอกเข้าห้อมลิเรียงรายส
01:04วยงาม
01:05แต่ปลายราคาที่แคว้นอยู่นั่
01:07น เขียนโดยตัวนั้งซื้อขน
01:08าดใหญ่
01:09เหมือนจงใจให้ใครๆก็ต้องเห็
01:11น
01:11เฮ้ย ว่อนเกิน เจ้าอ่านตัวเลข
01:13นี้ออกไหม
01:14เอ่อ เขาเขียนว่า กิโลละ 80 บ
01:16าท ทั้ง 1 400
01:18เจ้าอ่านผิดหรือเปล่า เมื่อ
01:20วันก่อนยังกิโลละ 40 เองนะ
01:22บางที่เราอาจจะอ่านผิดก็ได้ ล
01:24องถามคนขายก่อนสิ
01:25พี่ชายข้้าศุรie 67 กิโลละเท
01:27่ crimin
01:27กิโลละ 80 ทั้ง 1 1 400 จะซื้อไหม
01:30ล่ะ?
01:31ทำไมมันแพงอย่างนี้?
01:33วันก่อนยังแค่กิโลละ 40 เ
01:34อง
01:35วันก่อนก่อนส่วนวันก่อน ว
01:36ันนี้ก่อนวันนี้
01:37จะเป็นใครมาบอกว่าค่าควนจะข
01:39้ายเท่าไร
01:40เอ้อ ไม่ได้บอกหรอกครับ แค่ถาม
01:42เดี๋ยวนี้น้ำมันมันขึ้น
01:43ราคา ทุกยางก็ต้องขึ้นตาม
01:45ข้าค้นทรง ข้าแรง ข้าเช่
01:47าแพ้ง ทุกยางมันขึ้นหมด
01:48แล้วข้าจะไม่ขึ้นราคาได้ย
01:50ังไง
01:51เขาพูดก็มีเหตุผลนะ
01:52จะอยู่ข้างข้าหรืออยู่ข้างคนข
01:54ายกันนะ
01:57อาชีว ผักก็ขึ้นราคาด้
01:59วยนะ
01:59วันก่อนกำละ 20 วันนี้กำละ 50
02:02แล้ว
02:03โอ๊ย แบบนี้เงิน 300 ของค่า กิ
02:05นได้วันเดียวก็หมดเกรียงไม่
02:06เหลือแล้ว
02:07แล้วเราจะต้องทำยังไงดีวะเพื่
02:09อน
02:11ทั้งสองออกมาจากแพงข่าวสาร ด
02:13้วยใบหน้ามนมอง
02:14อาชีวลากรถกิบขยะช่าๆ ร
02:16้อยยังดังแรกๆ เมื่อนเดิม
02:18แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะดั
02:20งกว่าตอนเช้าเสียอีก
02:33ของแพง
02:35หน้าห่องส่วมสาธรณะที่ตั้
02:42งอยู่ปลายซอยหลังตลาด
02:44กลิ่นน้ำยาล่างส่วมรอยมาแต
02:46่ไกล
02:47บนประตูไม้เก่าติดไปเขียนม
02:49ือว่า ลุงอูดูแห้มทิคย
02:51าในห่องส่วม
02:53อาชีวเดินน้ำหน้า ว่นเกินเด
02:55ินต้ำลังมา พร้อมกับบนพ
02:57ื้มพรรม
03:00จะว่าเราชิดถูกไหมที่มาปรึก
03:02ษาลุงอู
03:03ข Shelby cuss. ข้างในลุงอูใช้ไ ADHD Melbourne อยู่
03:07คนเดียวบนเสือ
03:08โดยความสบายใจ
03:10ราวกับนั่งอยู่ร้านอาหารรู
03:12มือถือชามคว Ball เตียวรินใส
03:13่ปาก
03:14เสียงสดน้ำซุบดังกร lens กล
03:15้องไปทั่วหังส่วมทุกหัง
03:20ลุงอูพวกはต้องการคำปรึกษ
03:22า
03:23ว่ายังไง
03:24มีเรื่องอะไรจะรบกวนข่าอีกวั
03:26นนี้
03:26โอ้โห ที่อยู่ลุงนี่น่าอยู่จ
03:28ัง
03:28กลิ่นก็ห้อมห้อม
03:29ขอแช้ค่าเช่าด้วยหน่อยสี
03:31เฮ้ย ไม่ได้
03:32นี่มันที่พักประจำตำแหน่ง
03:33เว้ย
03:34เข้าให้ข่าอยู่ได้คนเดียว
03:35ว่าไง มีอะไรก็รีบว่ามาเลย
03:38เดี๋ยวนี้ข้าวของแพงขึ้น
03:39มากเลยลุง
03:40ข้าวสารก็แพง
03:41ผักก็แพง
03:42น้ำมันทอดก็แผง
03:43พวกค่าจะอยู่ยังไงดี
03:44ค่าจนไม่ไหวแล้ว
03:46อาชิล์
03:47เจ้ารู้ไม่ว่า
03:48ส่วมทีดีนั้น
03:49ต้องได้รับการดูแลยังสมรั
03:50มเสมอ
03:51ลุ่งเอาเรื่องส่วมมาเกี่ยวค้
03:52องได้ไง
03:53ฟังก่อนซิ
03:54ส่วมที่ไม่ได้ล่าง
03:56มันจะสะสมสิงโซกกระปรก
03:57แล้ววันหนึ่งก็ต้องล้น
03:59ชีวิตคนก็เหมือนกัน
04:00ถ้าเจ้าไม่สะสมเงิน เงินมั
04:02นก็จะล้น
04:03ล้น ไม่สะสมเงินแล้วเงินมั
04:05นจะล้นได้ยังไงลุง
04:06เออ ถ้าอย่างงั้นมันก็แห่ง
04:08แต่ว่าลุงคงช่วยพวกค่าไม่
04:09ได้
04:10ใครบอก ค่ายังพูดไม่จบ วิธี
04:12แก่มันง่ายนิดเดียว
04:13เจ้านะ ต้องทำอย่างไรอย่างนั้นหร
04:16ือ
04:16พวกเจ้าก็ไปปลูกพักเลี้ยงไก
04:18่กินเองสิ
04:19แบบนี้พวกเจ้าก็จะมีกินโดย
04:21ไม่ต้องใช้เงินซื้อประยัติ
04:23ได้เยอะเลย
04:24โอ๊ย แค่ที่จะซุกหัวนอนก็
04:25ยังไม่นี่เลย แล้วค่าจะไปเอาที่
04:27ดินที่ไหนมาพลุกค้า
04:29แล้วถ้าพวกค่าเหลื้อไก่แล
04:30้ว อีกกี้วันมันถึงจะเก็บ
04:31ใครมากินได้
04:33ก็สAr biography เดือนกลังดี
04:34โอ๊ย นั่นขнаดนั้นพวกค่าülmeเม
04:36ื่อข่อนผ่านという
04:38ขอบคุณลุงอูพวกข้าไปดีก
04:39ว่า ก่อนที่พวกเขาจะเดินจากไป
04:42ลุงอูก็จะโกนตามมาว่ะ ส่ว
04:45มที่ดีไม่ใช่ส่วมที่ไม่เคยล
04:47่น
04:47แต่คือส่วมที่ล่นแล้วยัง
04:48ล่างได้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าแป
04:50ลว่าอะไร
04:54เสียงของลุงอูยังดังกล่
04:55องอยู่ในหัวอาชิว์ ขณะที่ท
04:57ั้งสองเดินออกมาจากของส่วมสา
04:58ธารณะ
04:59แดดยามเที่ยง สาดความล้อน ลง
05:01มาบนแพนลั้ง
05:02อาชิ Videurld ก่มหน้า ว่ larg เกินเด
05:04ินตามมา
05:06แต่คราวนี้เ�невียบกว่าทุกคร
05:07ั้ง
05:10ร่านไขวッเตี๊วเล็ก ๆ
05:11ที่ตังอยู่หน้าปากซอย
05:12โต Support Maslow Freeman kiemวางเลี้ยงราย
05:14หม้าน้ำซูปกำลังเดือดพล่
05:16านควรชุย
05:17อาชิ้วและว่น เกินเดินมาถึ
05:19งพร้อมกัน
05:20โดยเสียงท้องร่องจอกๆทั้งท
05:21ั้งสองคน
05:22book ข้าวาวันนี้เรากินกฤเตrixเต täll
05:24ให้ฮ่วก่อนดีกว่า
05:25อิ่มแล้ค่อยหาทางแก้ปัญห
05:27าตость
05:27โอ่นี่เหมือนกัน ท้องหิวแล้
05:29วคิดอะไรไม่ออก
05:31ทั้งสองเดินเข้าไปไกลร้าน
05:33แต่อาชิวชั้นอ Gar Meng
05:34เมื่อท้ายตาเลือไปเห็นปลายระค
05:36าที่แค้นอยู่หน้าร้าน
05:38เคียนด้วยมือว่าเวอเต entonces ชามล
05:39ะ 50
05:50มา... โอ๊ย วัน ก่อนน้ำมัน มั
05:51นยังไม่ขึ้นราคา
05:52วัน ก่อนกับวันนี้มันคนละโ
05:54ลกก้าง
05:54อยากกินก้ากิน ไม่อยากกินก้וב
05:56ไป
05:57ทุกคนตอบเหมือนกันเลยห๊ะ
05:58แสดงว่า พวกเขาพูดความจริ
06:00ง
06:00นี่แหละยิ่งเจ็บปวด
06:02กระนาธิมure กำลังควับเงิน
06:03ออกมานับ
06:04เสียงร้องเท่าหน่ก ๆ 隨 คุ
06:06ดังค่องออกมาจากปากซอย
06:08ตามเบื่อเสียงฮะร้อดังลัน
06:09ที่คุ้นเคย
06:11อาชิวหยุดมือหน้าเปลี่ยน
06:12สี
06:13อ้าว อาชิว ยูนี่ด้วยดีเลย ป
06:16ระยัดเวลาคาจะได้ไม่ต้องไปตาม
06:17ให้เมื่อย
06:18พี่สงมีทุร่าอะไรกับค่าเหร
06:20อ?
06:20พี่สงเข้ามาท่วงนี่ไง วันนี้
06:22พี่สงอารมณ์ดีมากด้วยนะ วันน
06:24ี้ยังยิ้มอยู่เลย
06:26เดินที่แล้วเจ้ากลูไป 800 บอกว่า
06:28จะคืนให้ 1 เดือน
06:29ตอนนี้กว่าเกินกำรวจมา 3 วั
06:30นแล้วนะ
06:31เออ ค่ะกำลังหาเงินอยู่ครับ
06:32ที่สง
06:33อ่า ดอกเบียมันขึ้นอยู่ทุก
06:35วันน่ะอาชีว
06:36ตอนนี้เจ้าติดค่าอยู่ 1,000 นึง
06:37แล้ว
06:38หา?จาก 800 คลายเป็น 1,000 ได้อย่างไร?
06:40มันผ่านมานานแล้วมันก็ต้อง
06:42มีดอกเบียเพิ่มก็ถูกแล้วเพ
06:43ื่อน
06:44จะช่วยอะไรข้าดได้บ้างไหมในชี
06:45วิตนี้?
06:46ข้าได้ค่าว่าเจ้าเพิ่งข้
06:47าท่องแดงมา
06:48ได้เงินมา 300 ไม่ใช่เหรอะ
06:50เอาเงินนั้นมาขั่ดดอบก่อน
06:51แล้วกเขาจะหยีดเวลาให้อีกเท็
06:53ด วัน
06:53พี่สงใจดีมากเลยครับ
06:55ใช้กว่างดักมาฮัสมุทร เลย
06:58พวกเจ้านับเงินสิ
07:00ครอบค่ะ พี่สง
07:02หมดกัน
07:02เหงินซื้อก attached wellbeing total ของค่า
07:04สัปดาห์หน้าค่าจะมาอีก
07:05อย่าทำให้ค่ะต้องผิดวังอี
07:07กล่ะ
07:08แก้งประท้อง เดินจากไปยังสบ
07:10ายอารบน์
07:10กวดลูกน้องเรียวลังมายิ้
07:12มให้อาชีว
07:13ก่อนเลี้ยวหายไปใน вониส่อย
07:15เอาไงต่อดีคราวนี้
07:17ถ้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
07:25อาชีวเดิร์MS โอ้ยอยู่คนเดีย
07:27ว
07:27ท้องร้องโกรกราก
07:29ทาหนักอึ่งเมื่อแบกอิท
07:30เขาเรียวเข่าทางท่ spool �Mad
07:32เพราะเป็นทางรัตย์กลับบ้
07:34านอาชิวเดินผ้านท่าจอดเรื
07:35อโดยสาร
07:36สายตามือล้อยคิดเรื่องจะหาเงิ
07:38นได้ยังไง
07:39แล้วก่าช simulator สายตา เมื่อเลือไปเห็
07:41นนักพรสผุนหนึ่ง
07:42นั่งอยู่บนเรือ มือว่างหนิ่ง
07:44บนหัวเขา
07:45ตาลับสนิตเหมือนาน้อนหลับ
07:47แต่จริงๆแล้วไม่ได้หลับ
08:01ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปหา เพื่อ
08:03ขอคําชิ้น
08:03ท่านอาจารย์ครับ ค่าหมดปัญ
08:07ญาแล้ว ทำไมโลกเราถึงเป็นแบบ
08:09นี้
08:09เชิญก ruined เอยตอบ ด้วยน้ำเสียง
08:11อันราบเรียบว่า
08:13ใกล่ถึงเวลาแล้ว
08:14ท่านรู้ว่า esquerจะพูดเรื่องอารัย
08:16อย่างนั้นหรือ
08:17ข้ามันถึงっていう เรือนันใกล้ถึ
08:19งเวลาออกแล้ว
08:20จ้าวมีเรื่องเดือดเني้ス ร้อน
08:22ใจอันไดก็ว่ามาเคิด
08:24เดี๋ยวนี้ข้าวของพงขึ้น ข
08:26้าวก็แป้ง ผักก็แป้ง น้
08:28ำมันก็แป้ง รายได้ของฆ้าเท
08:29่าเดิม
08:30แต่ยังติดนี่พวกแก้งปลาท
08:31องอี ค่าควรทำอย่างไรดีครับ
08:34เชิญกุ้เซียงเปิดต่านช้าๆ
08:36มองออกไปที่แม่น้ำดะน่ะ
08:37ปลาตัวเล็กเล็กกันโรดขึ
08:39้นมาจากพิวน้ำแล้วหายลงไป
08:41เจ้าเคยสังเกตวิธีชีวิตข
08:43องพวกปลาเหล่านี้ไหม
08:45ปลามันมีวิธีชีวิตแบบไ
08:47หนอย่างนั้นหรือ
08:48เมื่อน้ำขึ้นสูงปลาก็แวกว
08:50่ายอย่างสำราญใจ
08:52แต่เมื่อน้ำลด
08:53เออเมื่อน้ำลดถ้าเคยเห็นปลา
08:55มากมายนอนเกยตื่นตาย
08:57บางตัวก็นอนดิ้นร้อให้คนมาจ
08:58ับไปกิน
09:00แต่ก็ยังมีปลาบางตัวที่เห
09:02ลือรอด
09:03เมื่อพ้นจากวิกฤษก็กลับมา
09:05แวกว่ายได้เหมือนเดิม
09:07ใช่ สุดท้ายเมื่อน้ำมา
09:08ถ้าก็ยังเห็นปลายังอยู่เหมื
09:10อนเดิม
09:10ไม่ได้สูญพันธ์ไปจนหมด
09:12แล้วทำไมบางตัวถึงอยู่รอดได้
09:13ล่ะครับ
09:14แม้ปลาทุกตัวล้วนเพเชิน
09:16กับวิกลิตเดียวกัน
09:18แต่ปลาที่รอดนั้น pains รู้จักด
09:20ินรน
09:21pledจากumuzหว่ายห้าแอ่งน้ำที่
09:22ลึกกว่าระดับน้ำลด
09:24ส่วนปลาที่ไม่รอด คือปลา
09:26ที่อยู่กับที่
09:27มองดูน้ำค่อยๆรถต่ำลง แล้
09:30วก็นอนรอให้คนมาจับ
09:32แล้วว่าแม้ในยามวิกลิต เร
09:33าก็ยังมีโอกาสร้อดได้เฮื่อ
09:35หากเรารู้จัก �หรือวิธีเหรอ
09:37ถูกต้องแล้ว
09:38แต่ว่าค่าควรทำอย่างไร
09:40เข้าของแพงอย่างนี้
09:41ต่อให้ขยันทำงานแทบตาย
09:43ก็คงจะไม่พอกินอยู่ดี้
09:44เมื่อฟื 이พง
09:46คนฉลาดไม่ได้หยุดหุมข้าว
09:48แต่เขาจะหาทางว่า
09:50จะหุมข้าวโดยใช้ฟืนเย้ย recognized
09:53และหาทางหาฟืนเพิ่มในเวลา
09:55เดียวกัน
09:57เมื่อผู้จบ
09:58เรือกว่าเคลื่อนตัวออกไปพอดี
10:00หมดเวลาอีกแล้วหรือค้ายั
10:02งไม่เข้าใจเลย
10:03กำลังเข้าได้เข้าเข็มทีไรเป
10:04็นอย่imiza ทุกที
10:06อาชิ่วยืนมองเรือที่กำลั
10:07งแร่นออกหากจากฐ่า ด้วยความ
10:09หมุดงิด
10:10แต่แล้ววันนี้คนแจวรือใจดี
10:13วงหัวหรือกลับมาเทียบฐ่า
10:14อีกครั้ง
10:16เอ้าอยากคุยอะไร ก่อนอีบคุย ค่
10:17านงว่ายคุยก unprecedented
10:19ท่านอาจารย์ ค่าจะทำอย่างไร ตาย
10:21ได้ค่าเท่าเดิม แต่ข้าวของแ
10:23พงขึ้นแบบนี้ ค่าจะมีปัญ
10:24ญาอยู่รอดได้อย่างไร
10:26เจ้ารู้หรือไม่ ว่าอะไรที่ทำให้
10:29ของสิ่งเดิมราคาแพงขึ้น
10:31เออ เพราะมันขาดแคล้น เขาบ
10:33อกว่าช่วงนี้น้ำมันขาดแ
10:34คล้น เลยทำให้ราคาสูงขึ้น
10:36อืม และยังมีอีกอย่างนึง ท
10:39ี่ทำให้ของสิ่งเดิม ราคาสูง
10:42ขึ้นได้เช่นกัน
10:43อะไรอย่างนั้นหรือ
10:44ที่ที่คนมองเห็นคุณค่า มักซ
10:47่อนราคาที่สูงกว่าที่คิด
10:49ไว้เสมอ
10:50ถ้าเก็บขยะขาย มันก็มีร้
10:52านรับซื้ออยู่ร้านเดียว แล้ว
10:53มันจะมีที่ที่ขายได้แพงขึ้
10:55นได้อย่างไร
10:56เจ้าเก็บขยะมาหลายปี เจ้าคนร
10:58ู้ดีกว่าใครว่าของชิ้นเดี
11:00ยวกันในมือคนละคนมันมีรา
11:03คาต่างกันได้แค่ไหน
11:06ก่อนที่อาชิวจะตอบ เสียงฝี
11:08ภายกว่าดังขึ้นอีกครั้ง คร
11:09าวนี้ดังกว่าเดิม คนเจ้าเรื
11:11อบกมือย่างรีบเร่ง
11:13ต้องรีบไปก่อนนะ เดี๋ยวจะไม่ท
11:15ันเทียบท่า
11:16เรือเริ่มเคลื่อนตัวออกจากท่
11:18าอีกครั้ง เขาernstedไม่มีววกกลั
11:20บ
11:20เฉิญกรุ่มกวิเซียงหัวได้
11:21เอ่ยทิ้งท้าย กอนที่เรือจะแแล
11:23นดออกไปไกลว่า
11:24อาชิวของ recommendsขึ้นทุกอยุกๆส
11:27ำาย แต่คนที่เอาตัวรอดได้ไม่ใช
11:30่คนที่บ nuevo bar
11:31หากแต่เป็นคนที่เรียนรู้ว่า ต
11:34ัวเองมีคุณค่าอะไรที่ยังไม่
11:37ได้ใช้
11:38แล้ว เยือก็คอยๆ ลับสาย ตาไป ใน
11:40หมอกแม่น้ 화목
11:42MCU ยืนอยู่ที่ ขอบท่าคนเดียว ม
11:44องตาม เรือ จนหายลับ hydration
11:46สายลมยามเย็นผัดแรงกว่า ต
11:48อนกลางวัน เข้ drastic crew
11:50แล้วกับ กำลังย่อยบางที่ได้ย
11:52ิน มา
11:53แล้วก็ หันหลัง เดินออก จาก ท่
11:55าเรือ มุ้งหน้าต่อไป
12:00เช้าวันต่อมา อาชิวกลับไป
12:02คุยหาขยาต่อด้วยความหิว
12:04เสียงทองร่องดัง แต่มือยังค
12:06งทำงานต่อย่างไม่หยุด
12:08สักพัก ว่านเกินก็วิ่งหอ
12:09บๆมา ในมือถือถุงกระดาษใ
12:11บเล็กๆมาด้วยใบนึง
12:15อาชิว ข้าซื้อสระเป๋าใส่
12:16อากาศมาฝาก ให้กินร่องท้องก่
12:18อนนะ จะได้ไม่เป็นลมเสียก่อน
12:20เจ้าเอาเงินจากไหนมาซื้อ
12:22ค่pectอายิ้มลุง ỹ Kristi
12:23มาช่ัวกราว
12:24และจะมีปัญญาใช้คืนไหม
12:26ก็ยัง
12:26แล้วเจ้าล่ะ
12:27ใส่ตาของอ่าชีว เลือไปเห็น
12:35ของบางอย่างในก้องค cruising ข้าง ข้าง
12:36ข้าง
12:37ก่อนโลหา สี่แวโวาววางอยู่ใ
12:39ต้ก้องคoue
12:40เขากมลงหยิปขึ้นมาพลิกดู
12:42เฮ้ย วันนี้โชคดีอีกแล้ว
12:44ค่าเจอทองแดงอีกก่อนเนี่ย
12:45เพื่อน
12:46และว่าเราจะรวนแล้วใช่ไหม
12:48เออ ต่อให้โชคดีเจอทองแดงอ
12:50ีกก่อน
12:50แต่ขายได้แค่ 300 มันก็ยังไม่
12:52พอใช้นี่อยู่ดี
12:54เจ้าอย่าพังหมดหวังสิ
12:55ลองเอาไปขายดูก่อน
12:57เพื่ออาจจะได้เงินมากกว่าเดิ
12:58มก็ได้นะ
13:01อาชิว์และอวนเกิน
13:02เดินเข้าร้านรับซื้อของเก่า
13:04ที่คุ้นเคย
13:05กลินสนิ้มและฝุนเก่วยังช
13:06่วยออกมาเมือนเดิม
13:08เท่าแก้เจ้าของร้าน
13:09หยิปก่อนทองแดงของอาชิวข
13:11ึ้นมาพริกดู
13:12ต้าเขรึ่งลับ
13:12เล่งแล้วเล่งอีก
13:14ว่าอย่างไรเท่าแก้
13:15วันนี้ understanding หัวเก่าได้เท่าไหร่
13:16ก็300 เท่าเดิม
13:17วันนี้ดูมันก้อนใหญ่กว่าเด
13:19ิมอยู่หน่อยนะ
13:19เพิ่มเงินให้สักหน่อยสี้
13:21ดูใหญ่กว่าเดิม แต่มันกว่
13:22าเท่าเดิม
13:23เดี๋ยวนี้อะไรอะไรก็แพงขึ้น
13:25ทำไมไม่รับซื้อแพงขึ้นหน่
13:26อยละ
13:26เดี๋ยวนี้คล้องแพงขึ้น แต่
13:28ข้าก็ซื้อเท่าเดิม
13:29ไม่พอใช้ก็เก็บไว้ดูเล่นก
13:30่อนไป
13:31เบื่อแล้วค่อยเอามาขาย ไม่ซื้อ
13:32แล้วเสียอารม
13:36อาชิวและอว่นเกินเดินออกมา
13:38จากร้านลวยใบหน้างงง
13:39หยุดยื่นอยู่หน้าร้านสักขูก
13:41เอาไงดีว่ะเพื่อน ไม่ขายที่นี่
13:43แล้วเราจะไปขายที่ไหน
13:44แล้วเราจะเอาเงินจากไหนซื้อข้
13:46าวกิน
13:47นั่นนะสิ ที่ที่คนมองเห็นคุณค
13:49่า
13:49ของสิ่งเดิมมันจะราคาแพง
13:51ขึ้นได้อย่างไรกันนะ
13:53ทั้งสองเดินออกมาจากร้านโดยท
13:55ี่ยังไม่ได้คำตอบ
13:56ก่าเดินไปตามถนนโดยที่ไม่มี
13:58ทิตทางชัดเจน
14:00จนกระทั่งเดินผ่านมาถึงสารเจ
14:01้าประจำเมือง
14:03สารเจ้าเกาแก้ตังอยู่ใจกลาง
14:04เมือง
14:05ควันถูบหอมล้อยขึ้นจากระ
14:07ทางถูบใหญ่
14:08วันนี้มีความบุ่นวายผิดปก
14:09ติ
14:10คนงานหลายคนกำลังคนพระพุทธร
14:11ูปองคมัย
14:12เข้ามาแทนที่องค์เกา
14:14ระองคมัยนั้นสีทองอารามแววว
14:16าว
14:16ใหญ่กว่าองค์เดิมเกือบสองเท
14:18่า
14:18กว่าเจ้าทำงานให้ดีๆ น puzzle น่อย
14:19อย่าให้เป็นรอย ข้องแพง esizaltu
14:22de
14:22McKumi x2
14:28อ้าาาาา...ไม่ใช่ทองคำร logo
14:35เค้าเรียกทองสำริตทองสำริ
14:37ตคืออะไรอย่างนั้นหรือ
14:39ทองสำริตก็คือทองแดงผสม
14:40ดีบุก หลอมรวมกันแล้วมั
14:42นสี่เงวงาม เหมือนทองคำ
14:43ช่างฟิมือดีๆ ทำให้มันสวยด
14:45ายแบบนี้และ
14:46ทำจากทองแดงจากนั้นหรือ
14:48เช่นนั้น ท่านต้องได้ใช้ทองแดง
14:50เยอะแน่ๆเลย
14:51ท่านรับซื้อของพวกนี้ไหม
14:52ก็รับซี่ มีคว้องดีกว่าเอ
14:54ามา
14:55แล้วก็อันขนาดนี้ท่านรับซ
14:57ื้อสักเท่าไหร่ครับ
14:58อืม ขว่านเท่านี้คงได้ไม่เท่า
15:00ไรร้อก
15:00ค่าที่ให้ได้พันเดียว
15:02โอ้ บาทเดียวเองเหรอหน้อยจั
15:04ง
15:05ไม่ใช่บาทเดียว ว่อนเกินเจ้าน
15:07ี่หูไม่ดีเลย
15:07เขาบอกว่าร้อยเดียว พันเดีย
15:09วต่างหาก
15:10ชัดเลยเขานี้ไม่ผิดแน่ เขาบอกแ
15:12รกได้อมยิมอันเดียว
15:13เงินพันเดียวต่างหากแล้ว งั้
15:16นค่าขายให้ท่านเลยก็แล้วกัน
15:18ปรุ่งนี้เอาไปที่ร่านของข่า
15:19ร่านของข่าอยู่ล้างวัดใหญ่
15:21ข่าขอฉังด้วยให้ละเอียดก
15:22่อนแล้วค่อยจายเงิน
15:23อาชีวพยักษณะกรรมก่อนท
15:25องแดงไว้แน่น
15:26ในหัวเริ่มคิดถึงคำพูด
15:27ที่อาจารย์เชิญกุ่ยเสียงเค
15:29ยกลาวไว้
15:38เช่าวันต่อมา อาชีวิตและอ
15:40ว่นเกินเดินมาถึงร้านหลอพ
15:41ระ
15:42กลิ่นโลงหาร่วนและควันเต
15:43าหลอม ช่วยมาแต่ไกล
15:45หน้าร้านต่างพระพุทธรูปและเท
15:46พระเจ้าล้ายองค์เรียงรายยางส
15:48งางาม
15:49ในช่างรับซื้อทองแดง ช่าง
15:51น้ำนัก พยักษณะ
15:52แล้วนำเงินให้อาชีวิตอย่าง
15:53ตรงไปตรงมา
15:55นี่เงิน 1,000 บาทของเจ้า
16:02นี่มันเงินที่มากที่สุดที่ค
16:03่าเคยหาได้จากของพวกนี้เลย
16:05อาชีวิตเจ้าชลาดจริงๆเลย
16:07ภองแดงถ้าเอาไปขายที่ร้านรั
16:09บซื้อเคยะ
16:09ขายได้แค่ 300
16:11แต่พอเอามาขายที่นี่
16:12laughนราคาสูง app กว่าตั้ง 3 เท่
16:14าไหน
16:16ถ้าเข้าใจแล้วว่า
16:17ขายของให้ที่ที่คนมองหินคุ้น
16:19ค้า
16:19จะได้ราคาที่สูงกว่า
16:21แบบนี้นี่เอง
16:23มันแปลว่าอะไรอย่างนั้นหรือ
16:24ก็แ umbrella ว่า
16:25ต่อไป
16:26ถ้าเราเก็บเคยะมาได้
16:27อย่าเอาไปขายที่เดียวทุกอย่าง
16:29ให้ยากประเภทขยะ
16:31อันไหนควรจะขายที่ไหน จะได้รา
16:33คาที่ดีขึ้น
16:34และราได้เพิ่มขึ้น แม้จะเก็
16:35บขยะได้เท่าเดิมก็ตาม
16:37อืม เจ้านี่หัวใสจริง ๆ เลย
16:40ทั้งสองเดินออกมาจากร้านหลอป
16:42ระ
16:42ก้าวเดินไปในแสงยามเช้าที่
16:44เริ่มสวางขึ้นทุกที
16:50ห่องแถวถึงทึมในซอยลึก
16:52พี่สงก์หนังแทร์ มะเล็จแต
16:53งโมอยู่บนโตะ ชร้อมด้วยสม
16:55ุนขู่กาย สองข้างตามเคย
16:57บรรยาการเงียบจนได้ยินเสีย
16:58ง มะเล็จแตงโมแตกแกบกรับ
17:00อาชิว์และอ่วนเกิร์เดินเข
17:01้ามา
17:02อ้าวเฮย วันนี้พวกเจา มาให้เองเลย
17:04หรือ นึกว่าค่าจะต้องไปตาม
17:06เองซะอีก
17:07ค่ามาคืนนี่ครับพี่สง ที่ขาด
17:09อีก 700 ครบท่วน
17:11พี่สงครับมันเอาเงินมาจริง
17:12ๆ ด่วย涵ครับ
17:13พี่สงนนี้ช่างบุญหนัก นาจริ
17:15ง ๆ ลูกนี่ยังกลัวบารามีพ
17:16ี่สง
17:16จนต้องรีบเอาเงินมาคืน
17:18ยังเพิ่งประชบ รีบนำเงินก
17:20่อน
17:20คร浮 repente พี่สง
17:24ดีมาก ว่าแต่พวกเจ้าไปหาเงิน
17:26มาจากไหนเร็วจัง
17:27จากที่ที่ค่าควรจะไปตั้งนานแล
17:29้ว
17:30ดิ คร่าวรังจะได้มาคืนค่าข
17:31องคร่องน้อย
17:33ค่าไปก่อนนะครับ
17:34อาชิว์หันลังเดินออกมา
17:36ควรเกินรีบตามมา
17:38พอพ้นประทูมาถึงปากซอย
17:40ควรเกินรีบดึงแค้นอาชิ
17:41ว์
17:42อาชิว์ เจ้าเพิ่งใจนี่หมดแล
17:43้ว
17:44แต่ยังเหลือเงินอีกตั้ง 300 น
17:45่ะ
17:46เงิน 200 ค่าว่าจะเอาไปซื้อข้
17:48าวสารสัก 2 กิโลกับไข่ครึ
17:49่งโห
17:50โห คงกินได้สักอธิพย์นึ
17:51ง
17:51ที่เหลือเอาไว้ให้เจ้าใจนี่
17:53ลุงอู
17:53ว้า ไม่มีของดี-ดีกินช่ว
17:55งบ้างเหรอ
17:56ของดี-ดีรอได้ แต่ตอนนี้ค่า
17:58ต้องไปหาของเพิ่มก่อน
18:02อาชิว์นำอวนเกินมาที่กรอง
18:03คยะลังตึกรางอย่านเกา
18:05ซึ่งมีข้องเลือทิ้งกรองส
18:07ูง
18:07ทั้งสองเริ่มคุยหาข้องยัง
18:09ต่างใจ
18:10อาชิว์ ข้าเจอนาลิกาพัง
18:11ๆเดินไม่ได้อันนึง
18:13อืม เดี๋ยวแยกไว้ต่างหาก เอ
18:14าไปขายให้ร้านรับซ่อมนาลิ
18:16กา
18:16เขารับซื้อไว้เป็นอะไร ได้ราค
18:18าดีกว่าเอาไปขายรวมกับขย
18:19ะธรรมดาแน่
18:21อืม ข้าเข้าใจแล้ว
18:23ทั้งสองทำงานยางแข็งกัน ถามก
18:25ลางเสียงมาแรงวันหึงๆ
18:27แต่วันนี้แว้วตาของพวกเขาสด
18:28ใส เพราะได้คำตอบที่สำคัญ
18:30ในชีวิตแล้ว
18:32ปัญญายุดจากเรื่องนี้
18:35ทุกวิกฤษคือการคัดกรองคนท
18:37ี่อยู่กับที่ กับคนที่ยังเดิน
18:39หน้าต่อ
18:40คนที่ล้มเลวในวิกฤษนั้น ส่
18:42วนใหญ่ไม่ได้ล้มพระโชคชะต
18:43า
18:44แต่ล้มพระใช้เวลาส่วนใหญ่ ไป
18:46กับการหวังว่าสิ่งรอบข
18:47้างจะเปลี่ยน
18:48แท่นที่จะเปลี่ยนตัวเอง
18:50แต่โลกไม่เคยหยุดรอใคร
18:51มีแต่คนที่รู้จักปรับตัวเ
18:53องเร็วกว่าเท่านั้น
18:54ที่จะพานมันไปได้
18:56คนที่เอาตัวรอดได้ในวิกริ
18:58ษ
18:58คือคนที่ไม่ยอมหยุดดิ่น
19:00และรู้จักพาตัวเอง
19:01ไปยืนในที่ที่คนมองเห็นคุณค
19:04่า
19:16ปัญญาหยุด ชูดช่วยคน
19:22ให้ได้หลุดหวัน ความถุกเท่
19:26น
19:27ปลุ่งปลอบใจ ให้หลุงเย็น
19:33ให้ได้หลุดเห็น ความเป็นจริ
19:37ง
19:46อาชิวเดินผ่านท่าเรืออีก
19:48ครั้งในตอนเย็น
19:49แสงสีทองของพระอาทิศที่กำ
19:51ลังจะลับขอฟ้า
19:52สาดลงบนผิวน้ำเป็นทางยา
19:54ว
19:55นักพลดเฉนกุ่ยเสียงยังค
19:56งหนังอยู่บนเรือที่จอดเทียบ
19:58ท่า
19:58ร่ากลับไม่เคยไปไหนเลยจากคราวท
20:00ี่แล้ว
20:01อาชิวเดินเข้าไปหาเชินกุ่
20:03ยเสียงอีกครั้ง
20:07ข้าเอาทองแดงไปขายให้ร้านเหร
20:09อพระแล้ว
20:09ได้เงินไปใช้นี่จนครบแล้ว
20:11ถมยังเหลือเงินพอไปซื้อเข
20:12้าสารกับไขได้อีก
20:14แล้วเจ้ารู้สึกอย่างไร
20:16ก็เบาขึ้น แต่ทีวิตก็ยัง
20:17ไม่ดีขึ้นมากนะ
20:19เพราะอะไรอย่างนั้นหรือ
20:20ก็เข้าของมันแพงขึ้นเรื่อย
20:22ๆ ไม่รู้ว่าจะหาเงินทันได้อย
20:23่างไร
20:24วันนี้เจ้าหาได้เท่าเดิมไหม
20:27เออ ไม่ วันนี้ค่าหาได้มากกว่
20:29าเดิม เพราะค่าเปลี่ยนที่ขาย
20:31แล้วพรุ่งนี้เจ้าจะหาได้มาก
20:33กว่าวันนี้ไหม
20:34ถ้าค่ารู้จักย่านที่มีของด
20:36ีมากกว่านี้ อาจจะได้
20:37เห็นไหม เจ้าไม่ได้หยุดนิ่ง
20:40สักน้อย
20:40เจ้าแค่ยังไม่รู้ว่า ตัวเ
20:42องกำลังเดินอยู่
20:44ปัญหาของคนล้มเหลวส่วนใหญ
20:46่
20:46ไม่ใช่ขาดแรง แต่ขาดทิตทาง
20:49วันนี้เจ้ามีทิตทางแล้ว 1ทิต
20:52น้ำในครองนั้น มันเป็นแค่น
20:57้ำ
20:57มันนั้นเดินทางจ片ผู้เขา ผ่านท
21:00ุ่งหน้า
21:01หลอเลίαςต้นไม้ไหร้ และในที่
21:04สุด
21:05ก็ไลทรงทะเล น้ำไม่เคยบนว
21:07่าตัวเองเป็นอะไร
21:09แปลว่าไม่ว่าเราจะเป็นอะไร ก็ส
21:11ามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้
21:12ใช่ไหมครับ
21:13ถูกต้องแล้ว
21:15ท่านอาจารย์ ค่ายังสงสัยอย
21:16ู่อย่าง
21:17ถามมา
21:18ท่านมานั่งรอเรือแทบทุกวั
21:19น ท่านไม่เบื่อบ้างหรือ มันเห
21:21มือนเสียเวลาเปล่าเปล่า
21:23ฉันกู้่ยเซียง หันมามองอาช
21:24ิ 얘기를 ด้วยแววตาที่อันไม่ออก แล
21:27้วคอยๆ ยินขึ้นยังเงียบ
21:29บางทีการรอก็ไม่ได้สูญเปล่
21:31า เพราะอาจยังมีคนที่ต้องก
21:34ารคำตอบสำคัญ รอเราอยู่
21:37เมื่อพูดจก เรือก็เคลื่อนตัวอ
21:39อกไปจากท่าพอดี ฉันกู้เซียง
21:41หันมาเอ pienดข้าพ
21:45tes intro
21:45อาชีว วันนี้เจ้าซ่อนตัวเอง
21:48ได้แล้ว
21:49นั่นคือ เต้่าที่สำคัญกว่
21:51าการได้ฟังคนอื่นซ่อน
21:54เรือค่อยๆลับสายตาไปในแสง
21:55ทÅงยามยิน
21:57อาชีวนั่งมองตามอยู่คนเดียวท
21:59ี่ขอบถ้า
22:00สักฤลู่ ท่วนเกื้ลก็วิ่ง
22:02หอบๆมา
22:03ในมือถือทุงกระดาษใบเล็
22:04กมาด้วยอีกแล้ว
22:06อาชิวข้าซื้อสละเป High ส้في
22:07ง ค่าซื้ออากาศมาให้อีกแล้
22:09ว
22:09คราวนี้ข้าซื้อเอ electromagnetic ไม่ได้ยี่
22:10มเงินใคร
22:12เจ้าเออเงินมาจากไหน
22:13ก็ต้องแต่รู้จักแย่ขยะขาย
22:15เดี๋ยวนี้ข้าก็พอมีเงินเหล
22:16ือบ้างแล้ว
22:18อาชิวรับสละเป็นติด์ด์
22:19สะ เมอร์ จรลง zien
22:20ที่ขอบท่าเรื่อยกินด้วยกัน
22:22แสงตะวัญยำเย่นศาดลงบน
22:24ผิวนาม
22:25เงาของทั้งสองถอดยาวออกไปบน
22:27พื้นท่าเรือ
22:28ยาวก เวลาตอนเช้ามาก
22:30ชิว
22:30ว่ายังไง
22:31สระเป้ามันขึ้นราคาด้วยนะ
22:33สมัยก่อนลูกแล้ว 10 บาท
22:35ตอนนี้ 20 แล้ว
22:36ค่าก็เลยซื้นให้้ไว้แค่คนล
22:38ะลูกค่าก็หมดตัวแล้ว
22:39อاشิวมองอ่วนเกินสักครู่
22:41แล้วเอ้ยประโยกขม ๆ วะ
22:52ทางนี้
Comments