Skip to playerSkip to main content
  • 2 days ago
Nicha, an orphan girl, agrees to disguise herself as a boy and become heir to a wealthy family of Trilogy. Nicha only condition to the agreement is that Trilogy continues to help the orphanage where she was raised. Years go by, now assuming the identity of Nan, she manages Trilogy's company, as a family business executive. Akkee, a friend of Nicha from the same orphanage, also changed his identity to Seifer in

Category

📺
TV
Transcript
00:00ความรู้สึก ในวันนี้ที่ได้พบ
00:24เธอ
00:25ยังไม่ได้ใกล้เธอ สับสนวุ
00:31่นวายใจ
00:34มันเป็นความรู้สึก ที่ไม่รู้
00:37จะพูดยังไง
00:39ก็ยังคุณหาเกิดอะไร ทำไมคิดถ
00:43ึงเพื่อนเธอ
00:45ต่างแค่ไหนก็รู้ว่าทั้งเธอ
00:48และฉัน
00:49ไม่มีวันที่เราจะได้รักกัน
00:52แต่จะห้ามยังไงเหมือใจน่าง
00:56สวนทาง
00:59ทำไมหัวใจมันไม่เคยจะฟัง
01:02ยิ่งห้ามก็ยิ่งรักเธอ
01:05เราไม่ซ้มไม่ควรคู่กันก็รู้
01:09แต่ทำไมยังอยากพบเธอ
01:12เกิดสับสนขึ้นมาที่ภายในใ
01:16
01:16จากทุกคนที่เดียวใกล้เธอ
01:19ก็ไม่รู้จะทำยังไงให้มันก็
01:23รัก
01:24แต่หัวใจมันไม่ฝาก
01:34ชับที่น้ำ
01:35เจ้าะนะ
02:26เฮ้ย รอกลุงไปเรื่องไว้
02:28ไปไว้เลย
02:29เสร็จแล้วเสร็จแล้ว
02:30เสร็จแล้วเสร็จแล้ว
02:32โอเค
02:39ลองคงนอกไหม
02:40ปล่ะ ปล่ะ
02:41เฮ้ย อย่างไปนะเฮ้ย ลองกูด้วย
02:43เสร็จแล้วเสร็จแล้ว
02:44ถูกนอก
02:45ไปเร็วนะเฮ้ย
02:56ไปแล้ว
02:59เหล็น เกิดจังเพื่อน
03:27เหล็จ
03:31เอาล่ะ เราจะได้ทำงานกันจริงๆ
03:34สตีนะ
03:35นี่คุณน้ำแข็ง คงจะเคยเจอเค
03:37HDMI
03:38ขอแนะนำอย่างเป็นทางการอีกคร
03:40ั้งแล้วกัน
03:41คุณทนากรประやって Brasil group
03:46และนี่คุณเอกptonตร
03:48กรรมการผู้จ Luca durante ใหญ่
03:49ซึ่งเป็นผู้ช่วยของผมเอง
03:53ผมยินดีถ้าouverบงานกับพวกคุ
03:55ณทุกคนนะครับ
03:58คุณหลินใช่ไหมครับ
04:01ค่ะเหลียนค่ะ
04:03ผมอยากให้คุณเหลียนมาช่วยงานเลย
04:04ค่ะผมนะครับ
04:05เพราะว่ายังไงก็เป็นหน้าท
04:07ี่ที่คุณเหลียนอยากทำอยู่แล้ว
04:08ได้ค่ะ
04:10ทำได้มั้ย
04:11ทำได้ค่ะ อยากทำมากเลยค่ะ
04:15ส่วนคนอื่น
04:17อ้อ จับ
04:18คุณเหลียนจบบัญชีมาใช่ไหม
04:20ใช่ครับคุณไตทศ
04:21อืม ดีเลย
04:23ผมกรณงอยากให้มีคนของเราเข้าไปอย
04:25ู่ในฝ่ายนี้พอดีเลย
04:28ส่วนวายุกับสายฟ้า คุณสอง
04:32คนน่าจะเหมาะกับฝ่ายพัฒนาธ
04:35ุรกิจ
04:37แต่ฝ่ายนั้นมีคุณยงยุด ผู้
04:39ช่วยคุณปีทาคุมหยุนนะครั
04:40
04:43พวกผมทำได้ครับ พวกผมทำได้ทุกพ่
04:47อแน่ครับ และยินยีทำทุกอย่
04:48างตามที่คุณรอยทดสั่งครับ
04:52อwyصلมากส functioning แห Silence ผู้นeffective คนยังไง
04:53คุณช่วยจัดการให้พีนะ
04:55ผมอยากให้มีคนของเรา ticket จากอยู่ในทุ
04:58กพ่อน คว пальมe ค misconception ได้เป็น Harris เป็น
05:00ตาให้เรามากคึ้น
05:02ได้ครับ ผมจะรีบจัดการให้ครับ
05:05สุดนะ
05:07Mogensis
05:07ขอบคุณทุกคนนะครับ ที่เข้ามา
05:09ช่วยงาน แล้วก็หวังว่าพวกเราจะ
05:12ทำงานร่วมกันได้เป็นยังดี
05:15เป็นหายะวะ
05:43คุณหมอที่รับเคสคุณน้ำแข
05:44็งเมื่อสิบปีก่อนอยู่ครับ
05:46เรียบเรียบเรียนตั้งหมึง
05:47ก่อนที่มันจะมาฮุบสมบัติก
05:49
05:49กูเจ้าทุกอย่างกูขึ้นมา
05:52ครับไหน
06:37เช่นครับ
06:41กาแฟค่ะคุณน้ำแข็ง
06:45ขอบคุณครับ
06:47ค่ะ
06:47คุณหรินอยู่ที่บ้านฟ้าโstarมา
06:51นานแล้วเหร未อล่ะครับ
06:53เออ?ค่ะ
06:55ตั้งแต่หรินจр accidentally Vera
06:56ก็อยู่บ้านฟ้าโstarแล้วค่ะ
06:59หรินไม่มีพ่อไม่มีแม่
07:01ได้คูจิตนาเป็นเหมือนแม่ค
07:03่ะ
07:07เห็น ผู้ใหญ่บอกว่า คูณจินจ
07:10นาเสียไปหลายปีแล้ว
07:12น่าเสียได้นะครับ
07:15ค่ะ ท่านเป็นมะเล่ง พวกอีกเด
07:18็กเสียใจกันมากเลย
07:21แต่ว่าพวกเรายังโชคดีนะคะ
07:23มีคุณใจโทษกับคุณวิมาด
07:25าช่วยดูแลอยู่
07:26มีแน่ใจนะคะว่านุกอยากทำแบบน
07:31ี้
07:33ดีฉันฝั่งนิชาเลยนะคะ
07:36นิชาอยู่ที่นี่มาตั้งแตกเกิด ด
07:38ีฉันก็รักแกเหมือนลูกค่
07:47
07:48ไปกับพ่อนะลูก
07:49อันนุกจะไม่ลืมที่นี่ค่ะ แล้
08:00วหนุกจะกลับมาแล้วคะ
08:10ขอบคุณพวกไม่นะคะ ว่านุกจะไม่ล
08:12ืมพวกเขา
08:18คุณนำแข็งคะ
08:23คุณนำแข็งคะ
08:24คุณนำแข็ง
08:28ครับ
08:30ไปด้ายหรือเปล่าคะ
08:32อ๋อเปล่าครับ
08:34พอดีได้ยินคุณหลินพูดเร
08:37ื่องที่บ้าฟ้าปรดผมก็เลยนึก
08:39ถึงคุณจิลนาเข้ามาครับ
08:42คุณนำแข็งเคยเจอคูจิต Softwareだけ
08:44คุณนำแข็งเคยเจอคูจิตแน
08:45ล่ด หรือตอนเด็กๆ
08:48ตอนที่พ Birmingham
08:50คุณนำแข็งเคยมาที่บ้านฟ้า
08:55โปรดด้วย
08:56นั้น就さależyว่า
08:58หลินอาจจะเคยเจอคุณนำแข็
09:00งตอน DOUG
09:02เออ
09:04คุณหลินครับ เดี๋ยวช่วยบอก
09:06เปล่าหน้าๆ ด้วยนะ
09:07ว่าวันนี้ผมอยากหลินตอนรับส
09:08etaan
09:10ได้ค่ะ
09:10เดี๋ยวไปบอกเพื่อนๆ ให้เลยนะคะ
09:18หลินขอบคุณคนนำแข็งมากเลย
09:20นะคะ
09:21ที่แม่ตาพวกเราขณาดนี้
09:24พวกเราไม่คิดเร็วว่าเด็กกำพ
09:26าอยากพวกเราจะมีคนหยิบยืดอาก่
09:28อนดีๆแบบนี้ว่าให้
10:07เก็บสำรับ
10:18ผมอยากกลับไปทำงาน
10:24มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะคะ
10:27สุขภาพคุณเป็นแบบนี้คุณ
10:29กลับไปไม่ไหวเหรอคะ
10:32และอีกอย่างนึงคุณก็
10:34มอบหมายให้คุณกลิดเท้าช่วย
10:36ดูแลอยู่
10:37ซึ่งมันก็ดีอยู่แล้วค่ะ
10:41ยังมีอิงฟ้ากับอิทธิช่
10:43วยอยู่อีกนะคะ
10:45คุณไม่ต้องห่วงเรื่องบริษั
10:47ทนะ
10:56ทานยาก่อนนะคะ
11:05นะ
11:06เดี๋ยวฉันจะออกไปข้างนอกหน่อย
11:11นะคะ
11:12คุณไม่อยากหายเหรอคะ
11:18คือนี้ฉันกลับดึกหน่อยนะ
11:28เดี๋ยวจะให้เด็กดูเรื่องอาหาร
11:29เย็นให้คุณ
11:31นะคะ
11:41คุณจะไปไหนคะ
11:44ผมอยากไปฟังขาวเจ้าสัวที่นว
11:45
11:49จะกลับมาทานวันเกิดอาคีมไ
11:50หมคะ
11:51อีกสองวันมันเกิดลูกแล้ว
11:52คุณพ่อบอกว่าจะจัดงานในว
11:54ันเกิดให้หลานนะคะ
11:57ผมจะพยายามกลับมาให้ทานกันละ
11:58ค่ะ
12:03ไปคุณเดียวหรือเปล่าคะ
12:05นี่มันอะไรของคุณเนี่ย
12:08ผมไปทำงานนะ
12:09ผมไม่ได้ไปเท่าเล่น
12:11แล้วคุณอย่าลืมสิว่าเราอา
12:13หยากกันแล้วนะ
12:15ที่ต้องทนอยู่ทุกวันนี้ก็เพื่
12:16ออาคีเท่านั้น
12:17เท่านั้น
12:31ถูกวันนี้ละคื่อเมื่อต้องกล
12:48ับมา
12:52อย่างไรเจ้า
12:57นี่เมียคุณเขาไม่สงสัยเหรอ
13:00คะเนี่ย
13:00ที่เราไม่ได้แปลงปิดกันจริ
13:02
13:04รูปก็โตแล้ว
13:06ไพลินก็คงจะรับสภาพได้แล
13:08้ว
13:09พี่ผมกับเขาต้องแต่งงานกัน
13:12ก็ได้ข้อตกลงทางธุรกิจ
13:13ที่พ่อตาเขาต้องการที่จะให้เรา
13:16ร่วมลงทุน
13:17คุณก็เท่านั้น
13:20แต่คุณก็มีลูกกับเธอ
13:21ไหนคุณบอกว่าไม่ได้รับนะคะ
13:27โอ้โห คนแต่งงานกัน
13:30นอนอยู่ห้องเดียวกัน
13:31จะให้ทำยังไงเหรอจ๊ะ
13:36แต่ผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุ
13:38
13:40ก็คือคุณคนเดียวนะ
13:45หน้ามีแต่เสียกับเสียนะคะ
13:48เป็นเมียรับรับของคุณมาก็
13:50ต้องหลายปี
13:52ลูกก็โตขึ้นทุกวัน
13:56น่าบอกตรงตรงอะ
13:58น่าสงสารลูก
14:00มีพ่อก็เหมือนไม่มี
14:01โอ้โห คุณ
14:03อย่าน้อยใจไปเลย
14:05คุณก็เห็นว่าผมรักคุณ
14:07แล้วก็ลูกๆมากแค่ไหน
14:10แต่จะให้ผมไปเด็ดขาดชัดเจนกั
14:12บคุณพายลินเขา
14:14มันก็ดูรุนแรงเกินไป
14:17พ่อเขาก็ยังอยู่ทั้งคน
14:19หือ
14:21และถ้าไม่มีคุณทวีศัก
14:22ทุกอย่างมันจะง่ายขึ้นมีค
14:23๊ะ
14:25คุณหมายถึงอะไร
14:27คือ
14:28น่าก็หมายความว่า
14:31ถ้าคุณทวีศักเค้ามาอยู่ข้
14:32างคุณ
14:34ทุกอย่างมันเกิง โอ้โฮ
14:37Liang หนึ่งนั้นไม่ต้องพูดเลย
14:39สมบัติทั้งหมด
14:40ก็คงจะยกให้อักขี
14:42เดี๋ยวนี้อ่ะöst
14:43ผมชวนมารวมดรงทุนอะไรข้างที่
14:45น clipping
14:46ยากมาก
14:51ใช่
14:51เดี๋ยวผมไปอากน้ำกันนะ
14:53เดี๋ยวเราจะได้ไปปินเนอร์กั
14:55นนะจ๊ะ
14:56โอเคค่ะ
15:07สมบัติทั้งหมดเนี่ย
15:08ก็คงจะยกให้อากขี
15:33เกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวขึ้นพ่อ
15:41ไม่บอกผมได้ไหม
15:43ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
15:46เกิดว่าผมก็เป็นบัติเต็ค
15:51เราถึงพอเมลกต่าง
15:55ฉันก็ไม่รู้ว่ามันกลายก็ได
15:56้ยังไง
15:57อันน่ะถ้าไม่มีคุณทวี 3 ห
16:00รือ
16:01ทุกอย่างมันจะง่ายขึ้นไหมค
16:02่ะ
16:12ไฮลิน
16:16ผมขอโทษ
16:20คุณขันลูกอยู่ไหน
16:37เออ ว่าไงเพื่อน
16:40เออเหรอ
16:41เออ โอเคเดี๋ยวกูบอกกันแท่
16:43แค่น่ะ
16:45เฮ้ย
16:47เรียมันโทษมาบอกว่าว่าเน
16:47ี่ย
16:48คุณน้ำแข็งเขาจะเรียนต้อน
16:49รับพวกเราว่า
16:50ไปกันดีกว่า
16:53เฮ้ย
16:54ยินดีกูพูดนะเนี่ย
16:59นี่มึงจะทำงานเอาตำแหน่งประน
17:00ักงานดีเด็น
17:01ตั้งแต่วันแรกที่ทำเหลือวะ
17:05จะเสร็จแล้วปรับนึง
17:06เฮ้ย ประเปล่าไหร่
17:07ไปเร็ว ปุ่น้ำแข็งรออยู่
17:09ปะ
17:10โอเค ปะ
17:25โอเค
17:42สวัสดีครับ อ่า
17:43สวัสดีครับ
17:44โอเค
17:44สวัสดีครับ
18:14ถ้าเราก็จะต้องเสียงเงินไปกั
18:15บเรื่องดีดีอย่างการช่วยเหลือ
18:16สังคม
18:18ดีกว่าเสียงเงินของโปริศ
18:19ัตร์ไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
18:20ที่เราหาที่มาที่ไปของเงินไม่ได้
18:22ด้วยซ้ำ
18:23คุณแกพูดแบบนี้แหมพอว่าง
18:24ไง
18:25มึงพูดผิดหรอครับ
18:27เราพวดจะ öffentlichกับกันดูแลศัพท
18:28์สมวัสตุดที่กุมปุonie
18:29ซ้างขึ้นมา ไม่ใช่หรอกครับ คุ
18:30ณอ่า
18:34เราต้องไปแล้วครับ
18:37ฉันจะรอดูผลงานพวกแก่
18:40ว่าจะพ้นโปรหรือเปล่า
18:43อีกนี้เอา
19:06ختัด haber These sexy
19:07ดูถ้าทางกุณปีชาเค้า segurกล
19:09ัวมากเลยนะคะ
19:10เขาเป็นอ่างกุณนำแข็งไม่ใช
19:11่หรωคะ
19:12ใช่ครับ
19:13อ่าปีชาเป็นน้องชายแท้ๆของ
19:15คุณพรGu
19:16แต่ฏ้าทางเขาไม่เป็นนิตกับพ
19:17วกเราเลยนะครับ
19:18อืม
19:20เรื่องบัญญาวครับ
19:21คุณอาก 남자 prospect ไม่คิดว่าผมจะ 45 งา
19:23ท Writing แล้ว
19:24แต่ต้องยอลพรรมกันที่เป็น
19:25ความต้องกลางของคุณปุ
19:27คุณทำให้แข่งใหม่ถึง ท่านเจ
19:29้าสัวโทรงย้ทหรือครับ
19:31ใช่ครับ
19:33ผมเคยอ่านประวัตุของท่านเจ้า
19:34สัวนะครับ
19:35ท่านแพร์มแก่งมาก มาก ๆ เลยนะคร
19:36ับ
20:14เป็นหลาชายคนเดียวด้วย
20:16นอกจากจะต้องระวังเรื่องในบริ
20:17ษัพแล้ว
20:18เราต้องระวังคู่แข่งของเราด้วย
20:20นะครับ
20:20ด้วยเฉพาะอินท・วงข์
20:23แต่ผมไม่แน่ใจเรื่องดายระเอีย
20:37ดนะครับ
20:38รู้แค่ว่าเขา symbolised
20:40ถ้างนั้นเรามาร่วมดิ่มAlex resistant oui
20:45พวกเราสัญญาว่าจะทำงานให้คุณ
20:47ทําแผงสุดความสามารถเลยขอ
20:49รับ
20:51ชนครับ
20:51ชน
21:03เมื่อไปหมดร้อย
21:08โอ้ย ฉันยือจนขาแผงไปหมด
21:10แล้วเนี่ย
21:12เพียมากเลยวะ
21:15ก็เมื่อไงไปกัน
21:21ฉันไม่คิดอะไรว่าชีวิตทำงาน
21:23มันจะต้องเหนื่อยขนาดนี้
21:26ถ้าเหนื่อยเนี่ยก็รีบไปอาบ
21:29น้ำพักพรแด่นะ
21:31เพราะว่าพวกนี้พวกเราก็ต้องต
21:33ื่นเช้าไปทำงานอีก
21:36เออ แล้วใส่ฟ้าไปไหนอ่ะ
21:39ชวนกลับด้วยกันก็ไม่กลั
21:40
21:41อืม
21:42ประยุลูกปะ
21:44นั่นดิ
21:45ประยุ
21:48ไปเจ้า
21:51ไปทำงานหรือไปลกเนี่ย
21:53ถ้างั้นหลินขึ้นห้องพัก
21:55พรแด่
21:56เดี๋ยววายุเนี่ย
21:58จัดการเอง
21:59งั้น ฝากเลยนะ
22:01โอเค
22:03หน่อยมาก
22:09ประยุเพื่อน
22:10เฮ้ย
22:11ตื่นดีวะ
22:12อืม ผมไม่กินบากอ่ะ
22:14ผักอะไรว่าเพื่อน อืนก่อน
22:16ถึงแล้ว
22:16อืม
22:18อืม
22:19ถึงแล้วเพื่อน
22:20ชาวแล้วหรือวว
22:21ชาว ที่ไหนครเปอรอ
22:22ไปทำงานตอน
22:23อะไรของเองวะ
22:24เฮ้ย
22:25ประิย
22:26อันนี้ห้องเราอยู่นี่
22:27ห้องอยู่นี่
22:27ถึงแล้ว
22:28ไปอาพน้ำพักพ่อน
22:30คลู Sheila
22:30มีทำงานเฉียว
22:31- reconoc
22:34ใส่ขนาหรือว่ะ
22:35คือว่าว่ะเกิดวะมีต่อร
22:36
22:36ต่อมไงค่ะ
22:38ทหัยว่ะ
22:49อยู่ด้วย
23:07Porto
23:09สนุกมาแล้วจ้า
23:13อัคีครับ
23:23ก่อนที่เราจะเข้าบ้านเนี่ย
23:24เราทtagมีรหัสเปิดรัตว์บ้าน
23:26เรา
23:26วันนี้แม่จะให้อัคีเป็นคุณ
23:28กฐรรหัสดีไหม
23:29ดีครับ ผมอยากคั้ง
23:31ก่อนเกิดอัคีวันที่เจอไหร
23:34่ร่วง
23:3421 ครับ
23:36ก่อนเกิดแม่ล่ะครับ
23:3716 ครับ
23:37รวมกัน เป็นรหัสเปิดประตู
23:40บ้านเรา
23:422...1...1...6
23:46เย้!
23:48ห้ามบอกไข่นี่ลูกเป็นความร
23:50ับระหว่างเราสองคน
23:50ครับ
24:00มาแล้วกิ เอามามา
24:08เพียง AMB OK
24:37เฮ้ย!
24:43คุณขับรสแรกของคุณครับ
24:45เมื่อกี้ได้ถึงตายนะครับเนี่ย
24:49ขอโทษคุณร่วนนะคะ
24:51คือฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
24:53คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ
24:54ให้ฉันรับสิชอบคุณอะไรไหม
25:00ให้...ให้ฉัน...ให้ข้าคำขัดค
25:02ุณอะไรไหมคะ
25:06ได้เป็นไรครับ เมื่อกี้โดดหลดค
25:08ัน ไม่ต้องให้ก็ได้ครับ
25:10ไม่ได้ค่ะ ฉันต้องรับผิดช
25:11อบ
25:12งั้นเอาอย่างนี้นะคะ คุณรอตรงน
25:15ี้ปัดหนึ่งนะ
25:16ถ้าคุณมีอาการอะไรอีกนะคะ
25:29ให้คุณรีบติดต่อมาหาฉัน
25:32ที่เบอร์นี้เลยนะคะ
25:38อินทะวง
25:42ผมติดต่อกลับไปได้ใช่ไหมครับ
25:47อ๋อ...คือเข้าเท้ามันยังชา
25:50ๆอยู่เลยครับ ไม่รู้เป็นไรหรือเป
25:52ล่า เหลือเป็นอะไร
25:54อ๋อ...ได้ค่ะ
25:55ครับ แล้วคุณทำงานอยู่ที่อินท
25:58ะวงนะครับ
25:59ใช่ค่ะ พ่อฉันเป็นเจ้าของบ
26:01ริษัทที่นี่
26:03ครับ
26:05อืม...ถ้างั้นฉันขอตัวก่อน
26:08นะคะ
26:08ค่ะ
26:09ค่ะ
26:26ฉันว่าวันนี้คุณกลับไปก่
26:27อนนะ
26:28ก่อนที่ใครจะมาเห็นเข้าอะ
26:30นะ
26:32ก็ผมไม่ถึงคุณนะครับ
26:33แล้วเมื่อไหร่เราจะได้อยู่ที่กั
26:34นจริง ๆ ท็กทีนะครับ
27:14คุณแม่คะ เมื่อกี้นี้อิงเห็นโ
27:16ดดคุณกรจิตนะคะ
27:19เขาเข้ามาทำอะไรดึกลืมแบบนี้คะ
27:21เอ่อ พอดีเขาเข้ามาคุยทุระด
27:24่วนกับคุณพ่อนะลูก
27:26แล้ววันนี้ทำไมหนูกับดึกจัง
27:27อะ
27:28เพราะดีว่ามีอุปติ Earth นะคะ
27:30sogenan และนูเป็นอะไรมากหรือเปล่าห
27:33รอกเจ็บตรงไหนหรือเปลque llegué
27:34เฮ้ะ
27:34ching ไม่เป็นอะไรค่ะคุณแม่
27:36แคนขัพรดเชียวคนอื่นนะคะ
27:39เออocol
27:40เหรอ
27:41แล้วนี้เยอะเงินหนูหรือเปล่า
27:43มีแม่จะบอกอะไรให้ว่าคนสมัยไ
27:45ว้ไจิณไม่ได้นันลูกนะ
27:47บางทีมันอาจจะ ตั้งใจ กระโด
27:49ดมาให้หนูชนก็ได้
27:51คุณแม่ คิดมาก อย่างที่ค่ะ
27:53อิงเป็นคน ไม่ระว่างเอง
27:55ดีนะครับ ถ้าไม่ได้เป็นอะไรมาก
27:58ก็ดีแล้วอาจ๊ะ
28:01แต่อิดพี่ชายเรา มันหายหัวไปไ
28:03หน
28:04ดึกเดือนปันนี้ ก
28:05็คงจะเมื่อนเดิม คุณแม่ไม่ต้
28:12องรอหรอกนะคะถ
28:14้างั้น อิงขอตัวก่อนนะคะ
28:17กว่า อืม คุณไหนนะคะ คุณแน่
28:20อันดี จะหลบ
28:34ผมขอโทษจริงๆครับพี่ ผมไม่ได
28:35้ตั้งใจครับ
28:36มึงมาทำน้ำหกใส่กลัว
28:38แล้วมึงจะขอโทษยังง่ายแบ
28:39บนี้เลยเหรอวะ
28:41พี่ให้ผมทำอะไรก็ได้ครับ
28:43อย่าเอาเรื่องผมเลยนะครับ
28:46ไม่ทำอะไรก็ได้เหรอ
28:47ครับ งั้นมึงกลาบเต็นกู
28:51กลาบเต็นเพื่อนกูดิวะ
28:59เฮ้ เฮ้
29:01แล้วมึงจำว่าเลยนะ
29:03ว่ากูเป็นใครที่หลังเลือก
29:05มึงอย่ามาทราบกูอีก
29:08ไป ครับ
29:09พี่ไปดูไว้
29:12นึงว่าจะแน่
29:13โทษ
29:14โทษ
29:14โทษ
29:16โทษ
29:17โทษ
29:36โทษ
29:37โทษ
29:37โทษ
29:38โทษ
29:45โทษ
29:52โทษ
29:52โทษ
29:52โทษ
29:52โทษ
29:53โทษ
29:53โทษ
29:54โทษ
29:55โทษ
29:57โทษ
29:59ข้างหน่า
30:02มา ๆ
30:02น้อง เราเพื่อเป็นสองนะ
30:06กูนี่แม่งข้อสุดยอดนะ
30:08มา ๆ ๆ
30:09มา ๆ ๆ
30:11แก้ว
30:29คุณพ่อยังไม่นอนเหรอคะ
30:31เป็นไงลูกไปฝึกงานมา แม่ไหม
30:37นิดหน่อยค่ะ
30:41catalan
30:41เมื่อกี้นี้อิงเห็นรถคุณกรก
30:43ิดเพิ่งขับออกไป
30:44คุณแม่บอกว่าเข้ามาปรึกษ
30:46างานด่วน
30:47มีโเรื่องอะไรรangsเปล่าคะ
30:49ก็ไม่มีอะไรด่วนนะ
30:51ก็เป็นปรึกษางานทั่วไป
30:55ช่วงนี้พ่อสุขภาพไม่ดี
30:58ก็เลยอภาระไปฝากว่ากับคุณอ
31:00ิงחlessly
31:02เราเองก็เลยเ� Zurich
31:03ไปด้วยเน buttons
31:07คุณพ่อค่ะ คุณพ่ออยากคิด
31:10มากสิค่ะ
31:11ยังไง ยังไงเรื่องสุขภาพข
31:13องคุณพ่อก็ต้องมาก่อนอยู่แล้
31:14วค่ะ
31:16เรื่องงานที่บริษัท พวกเราช่วยก
31:19ันดูแลได้นะคะ
31:31คุณพ่อยังคิดถึงคุณภั
31:32ยลินกับพี่อักคีอยู่ใช่ไหม
31:34คะ
31:41พ่อทำให้ดีกับเขาว่าเยอะ
31:45นี่เขาคงไม่กลับมาหาพ่ออี
31:48กแล้ว
31:50นี่ถ่ายคีเขาอยู่
31:52ก็คงอายุรุ่นลาวคราวเดีย
31:54วกับอิงฟ้าแล้วก็อีกทีนี้
31:56หละ
31:59สักวันหนึ่งเราจะต้องเจอพี่อ
32:01ักคีนะคะ
32:03คุณพ่ออยากเพิ่งงดหวังนะ
32:08กับใจเดี๋ยวนะ
32:11งั้นพระค่อนนะคะคุณพ่อ
32:13อืม
32:14มาค่ะ
32:20พ่อเข้า
32:38กุดไหนนะคะ
32:40กุดไหน
32:41กุดไหน
33:02นี่คุณยังคิดถึงเมียร์เก
33:03่าคุณอยู่อีกแล้วคะ
33:06ปาดเนี้ยเข้าหนีไปมีสามีใหม
33:08่แล้วมัง
33:10เลิกครัมพรวนถึงเข้าด้วยแล
33:11้วคะ
33:13ผมว่าแค่
33:14ทานยาค่ะ
33:20มีวินักค์
33:21เรายังหรือมัน
33:27เรายังไม่ใช่
33:27ต้องโอเค
33:30เอาต่อดูก่อน
33:32เรายังหนี
33:34น่าจะต้องเอาต่อ
33:40พวกมันหาเอง
34:09ไม่ได้
34:09ไม่ถึงตายนะครับเนี่ย
34:13ฉันขอโทษคุณรุ่นนะคะ
34:15คือฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
34:16คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ
34:18ผมติดต่อกับไปได้ใช่มั้ยครับ
34:23เหรอ
34:25คือเข้าเท้ามันยังชาๆอยู่เลย
34:27ครับ
34:27ไม่รู้เป็นไรหรือเปล่า
34:28เพื่อ อย่าเป็นอะไร
34:39ไม่รู้เรื่องตัวเตี้ยมก็ฉันด
34:52
34:52ฉันด้วยคุณเจ้า
34:54ฉันด้วยแค่นี้
35:06ฉันด้วยคุณเจ้า
35:07ฉันด้วยคุณมูล
35:09ฉันค่อน
35:11จริงๆ แม่ให้พี่เนียวมาให้
35:13ก็ได้นะครับ
35:13ไม่เป็นไรหรับลูก
35:15ขอบคุณนะครับ
35:17นี่ยังไม่เลิกทำงานอีกเหรอ
35:19พักผ่อนบ้างเธอ
35:22ขอบคุณนะครับ
35:25แม่นั่งก่อนครับ
35:32ทำงานเหนื่อยไหมลูก
35:37แม่ต้องขอบใจน้ำแข็งมาก
35:39นะ
35:41ที่ยอมเสียสระอะไรๆอย่าง
35:44เพื่อพวกเรา
36:02ทำง่ายดีแล้วครับคุณ
36:04น้ำแข็งลูกของเรากำนวงจะต
36:05ายครับ
36:07คุณต้องเข้มแข็งไว้นะ
36:09แต่คุณพ่อก็พึงจะเสียไป
36:12แล้วนี่น้ำแข็งลูกเราจะประจ
36:13ากเราไปอีก
36:14ฉันโทษไม่ได้แล้วครับ
36:16ฉันโทษไม่ได้
36:17ต้องตั้งสติดไว้
36:22ลูกเราจะต้องไม่เป็นอะไร
36:26น้ำแข็งจะต้องไม่ตาย
36:33คุณหมายความว่ายังไงคะ
36:46แต่สถูกกำลังดี
36:47เป็นความประตัวแก
36:49มันตายไม่อีก
36:51เราคิดที่เรียบร้องที่คุณเต็
36:54
36:54ฉันคงคงมีความเป็นอะไร
36:56แต่อีกจะไม่เป็นอะไร
36:58ที่มีความประตัวแก
37:05พี่หมอ ลูกฉันเป็นไงบ้าง
37:20ไม่เหรอ
37:33เอามารับกันไหน เอามารับกัน
37:50ไหน
37:51อืม...เอาแอบ...
37:53อืม...
38:03แม่ครับ
38:13แค่นลูกแม่
38:21อืม...
38:41ต่อไปเนี่ย
38:43โนกคือทนากร
38:45ประดยากุล
38:47หรือน้ำแข็ง
38:49ด้านชายคนเดียวของท่านเจ้าสู่
38:51อาทรงยดนะครับ
38:53ครับ
39:09มีอะไรหรือเปล่าค่ะคุณ
39:12ไอ้หมอโทรมาบอกว่า
39:14มีคนไปถามหาหมอที่ดูแลเคสของน
39:16้ำแข็งที่อังกลิต
39:19ผมเชื่อว่า...
39:20ต้องไปฝีมือตีชานะ
39:23ยังไงเราต้องบอกลูกให้หลกห
39:24ลังตัวมากกว่าเดิม
39:25ed
39:27เลゆ ven
39:27เราจะทำแนกกันดีล่ะค่ะคุณ
39:29ถ้าเกิดมีใครรู้เรื่องนี้เข้า
39:31แกไม่ต้องเป็นห่วงนะ
39:33จะไม่ันมีใครได้รู้ความจริง
39:34เรื่องน้ำแข็งจากบาคฉันแน
39:36
39:37ช่วยแค่มากนะ
39:38แกอย่ะลืมสิ
39:39ที่ฉันเป็นหมอมาได้จนถึงทุ
39:41กวันนี้
39:42เพราะท่านเจ้าส chineseกับกับ比 reproduction
39:45ส่วนแกก็เป็นเพื่อนฉัน
39:47ผมเชื่อว่าอ่อยหมอ
39:49มันต้องปิดเรื่องราวของน้ํ
39:50าแข็งให้เราอย่างแน่นอน
39:55ลูกเราแข็งแกล่งพอที่จะเป็
39:57นปลัดยาคุณ
39:58เขาจะต้องไม่กลัวกับปัญหาได
40:00้ๆทั้งสิ้น
40:24ความรู้สึกในวันนี้ที่ได้พบ
40:29เธอ
40:30ยิงเมื่อได้ใกล้เธอ
40:34สับสนวุ่นหวายใจ
40:37มันกลับมาแล้วว
40:39แล้วนึกมึงมาไหนมาเนี่ย
40:41ไปทำทุรามานิดหน่อย
40:48้างนี้ตืนเช้านะ
40:50รองแค่ensesดจริง
40:51พอิวครับ
40:52麓 볼 เร็วกว่าไม่ได้露่า
41:01อีวน จนกว่า
41:04กลับอะไรวะ
41:08ไม่มีอะไร
41:09ไม่ได้หรอ มันรีบนอนเถอะ พวกน
41:12ี้ตื่นเช้าเนี่ย
41:13เออ
41:14มันก็รีบอาบน้ำนอนด้วยนะ
41:16เพื่อน
41:16เออ
41:17คุณนอนก่อน
41:18ขอบคุณดี
41:37จนกว่าเราจะได้เจอกันอีกครั้ง
41:39นะลักกี้
41:44สวัสดีค่ะ
42:04อุ๊ยแกนี่พระพริหารคนใหม่ใช
42:06่ป่ะ
42:06รอมากเลยล่ะ
42:08เออ
42:13พี่ชมคะ
42:14นี่ใบสมัครส่วนจะซื้อที่ได
42:16้รับกันเข้าสัมภาพนะคะ
42:17ครับใจนัดจ้านอีกฟ้า
42:19ค่ะ
42:30สวัสดีค่ะ
42:35สวัสดีค่ะ
42:36สำได้ค่ะ
42:40สะดวกสิค่ะ
42:42ได้ครับ
42:43เดี๋ยวเจอกันนะครับ
42:58สายฟา
43:01ไปกินข้าวกันเที่ยงแล้ว ฉัน
43:03หิว
43:05เที่ยงนี้ ฉันไม่ว่างอ่ะ มีน
43:07ัด
43:07อ้าว
43:08หลัดใคร อะไร ยังไงที่ไหน
43:11ทำไมฉันไม่รู้เลย
43:13ไม่บอก
43:15อ้าว เฮ้ย
43:17ไปเลยหรอ
43:19แล้วฉันจะไปกินข้าวกับใครล
43:20่ะ
43:23ไปกันหมดแล้ว
43:25ต้องเกียบก็ได้หรอ
43:38นัดฉันมาเนี่ย
43:40เปล่าว่าได้เรื่องอะไรแล้วใช่ไหม
43:41ผมกำลังตามหายเจอกันอยู่ครับท
43:43ี่นั้น
43:46แล้วนี่กันจะนัดฉันมาทำไมเน
43:47ี่ย
43:49ผม...
43:51อยากขอเงินเพื่อมีสักหน่อย
43:53ขอเงิน
43:56ทำไมฉันต้องให้แก่ด้วยฮะ
43:58นี่ฉันให้แก่มากี่ปีแล้ว
44:01โถ่...
44:01คุณนายครับ
44:03เราก็เหมือนลงแล้วทำเดียวกัน
44:06ผมก็ใช่คุณนายกันที่
44:08ส่วนเรื่องล่วงมีแผลิง
44:10ผมรับปากกันตามหายเจอ
44:14ฉันว่ากันคงจะตายก่อนที่แก
44:16จะเจอปันเนี่ยนะ
44:19ทำงานประสาอะไรแค่นี้ก็พลาด
44:34เอาไป
44:36เราไม่ต้องพลาหาฉันอีก
44:38ถ้าฉันมีอะไร
44:40ฉันจะติดต่อไปเอง
44:41เข้าใจใช่มั้ย
44:44ขอบคุณครับ
44:58ขอโทษนะคะพี่ฉันไม่รอ
45:00ไม่เป็นไรค่ะ
45:03เอ่อแล้วนี่คุณอิงฟ้าอยากท
45:05านอะไรครับ
45:06อิงยังไม่ได้สั่งเลยค่ะ
45:08เอ่อ...คุณเรียกอิงเฉยๆก็ได
45:10้นะคะ
45:12ครับคุณอิง
45:14คือที่ผมนัดคุณอิงมาเจอวั
45:15นนี้ก็เพราะว่า
45:18ผมอยากเรียงข้าวคุณอิงครับ
45:21เรียงข้าว...ที่อิงขับรถช
45:25นคุณเหรอคะ
45:29ครับ
45:30ออกไปว่า
45:32ผมอยากเจอก็เองครับ
45:48ที่นี่มีอะไรแนะนำค่ะ
46:01นั่นสายฟ้าอันนิ
46:03ใช่ครับ
46:04น่าจะมากับเพื่อนๆนะครับ
46:05จริงๆแล้ว
46:06คุณหลินก็ชวนน้ำแข่งเหม
46:07ือนกัน
46:07แต่ว่าน้ำแข่งมีนะกับคุม
46:09ข้อครับ
46:12นั่นอิ่งฟ้าอิ่งทะวง
46:17อิ่งทะวง
46:19อิ่งทะวง
46:23อิ่งทะวง
46:46เธอได้รู้
46:49ว่าฉันรักว่าฉันรักรั
46:51กเธอเท่าไหร่
46:52และมันมากมายขนาดไหน
46:56ฉันต้องฝื้น ฉันต้องฝื้น
46:58ซ่อนอยู่ข้างใน
46:59ความรับที่เก็บอย่าเรื่อยมา
47:03ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ และก็ไม่
47:06กล้า
47:06ไม่กล้าได้ที่จะพูดไป
47:10กลัวความจริงที่เธอจะรับให
47:13้ไหว
47:14กับตัวตอนของฉันที่เป็น
47:31ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ และก็ไม่
47:33กล้า
47:34ไม่กล้าได้ที่จะพูดไป
47:37กลัวความจริงที่เธอจะรับให
47:40้ไหว
47:42กับตัวตอนของฉันที่เป็น
Comments